Franja

Zadetki iskanja

  • asperūgō -inis, f (asper) bot. bročenica (Asperugo procumbens, Linn.) ali popadavec, slipavka (Galium aparine, Linn.): Plin.
  • asphaltic [æsfǽltik] pridevnik
    asfalten

    Asphaltic Lake (ali Pool) Mrtvo morje
  • asphaltion -iī, n (gr. ἀσφάλτιον) asfaltij, rastl., ki diši po zemeljski smoli, najbrž trolista ali velika modra detelja: Plin.; v gr. pisavi pri Col.
  • Asphaltītēs -ae, m ali Asphaltītēs lacus (Ἀσφαλτῖτις λίμνη) Asfaltno jezero ali Mrtvo morje v Palestini: Plin., Iust., Isid. (ki piše tudi lacus Asphalti).
  • āspiciō (adspiciō) -ere -spexī -spectum (ad in specere)

    1. ugledati, zagledati, uzreti, opaziti, zapaziti (zapažati): si quicquam caelati aspexerat, manus abstinere non poterat Ci., propter quos hanc saevissimam lucem aspexerit Ci. je zagledal... „luč sveta“ = se je rodil, Daphnim aspicio V., aspicit hanc visamque vocat O.; z ACI: in species succedere quattuor annum aspicis O.; z dvojnim acc.: vinctos catenis liberos Ci., quem simul aspexit scabrum intonsumque Philippus H.; pesn.: sol aspicit Oceanum V. ali conopium H.; zopet uzreti, videti: o pater, en umquam aspiciam te? Pl., o rus, quando ego te aspiciam...? H.

    2. (po)gledati kam, koga, na koga ali kaj: aspice huc Pl., intro aspexi Ter., me huc aspice Pl., quis liberos, quis coniugem aspicere poterat sine fletu Ci., simulacrum Cereris a viro aspici nefas fuit Ci., asp. vultum Ci., aspice vultus ecce meos! O., nemo lucem aspicere vult Ci. „gledati beli dan“ = živeti, tamquam ad aspiciendam lucem esse revocatum Ci. kakor ponovno oživljen, furtim... inter se aspiciebant Ci. so se spogledovali, aspice ad me Pl., aspice dum contra me Pl., cancri in obliquum aspiciunt Plin.; pogosto s kakim stranskim pomenom: Chabriam milites aspiciebant N. so strmeli nad Habrijo = so ga občudovali, quos (Lacedaemonios)... nemo Boeotorum ausus fuit aspicere in acie N. katerim noben Bojočan med bitko ni smel gledati v oči, hostem Ci., T. ali ora iudicum asp. Ci. sovražniku, sodnikom pogumno gledati v oči, illum aspice contra, qui vocat V.; pesn. z oculis idr.: nec Saturnius haec oculis pater aspicit aequis V., aspicit hanc torvis (sc. oculis) O. srepo pogleda, non duris vultibus asp. O., ne rectis quidem oculis (z uprtimi očmi) eum aspicere potuisse... aciem Augustus ap. Suet.; pesn. v vzklikih: quantas ostentant, aspice, vires! V., aspice, ut antrum sparsit labrusca! V.; z odvisnim vprašanjem: aspice, venturo laetentur ut omnia saeclo V., aspice, quo submittat humus formosa colores Pr.; abs.: en aspice! aspicite en! O., ubi ille... aspexit ac restitit et... quaesivit C.; occ. dobro si ogled(ov)ati, vpogled(ov)ati, poučiti (poučevati) se o čem, preisk(ov)ati, nadzorovati: opus admirabile O., dilue hoc crimen, dum ego tabulas aspicere possim Ci., non aspicies, ubi liqueris Anchisen? V. ne boš dobro pogledal? asp. res sociorum L., Claudium legatum ad eas res adspiciendas... senatus misit L., inde Boeotiam... adspicere iussi (legati) L., operibus adspiciendis operam dare L.

    3. pren.
    a) (o krajih) kam gledati = obrnjen biti, stati, ležati proti čemu: quod (tabulatum) aspiciat meridiem Col., ea pars Britanniae, quae Hiberniam adspicit T., terra ventosior, quā Noricum... adspicit T., quae (cryptoporticus) non aspicere vineas, sed tangere videtur Plin. iun., domus..., quae aspicit ad aquilonem Tert.
    b) (duševno) pogledati, motriti, opaziti (opazovati), pomisliti (pomišljati), premisliti (premišljevati), ozreti (ozirati) se na kaj: neque tanta est in rebus obscuritas, ut eas non penitus vir ingenio cernat, si modo aspexerit Ci., ea, cum contemplari cuperem, vix aspiciendi potestas fuit Ci., aspice nos hoc tantum V. ozri se le v tem milostno na nas, pomagaj nam le takrat, aspice primordia gentis O., si genus aspicitur O.; z odvisnim vprašanjem: qualem commendes, etiam atque etiam aspice H., quin aspice, quantum aggrediare nefas O., aspice, quot locis vertatur terra Sen. ph.; z dvojnim acc., v pass. z dvojnim nom. = smatrati, šteti, imeti koga za kaj: quia malorum facinorum ministri quasi exprobrantes adspiciuntur T.; nam. tega: quas pro felicibus aspicitis Sen. ph.
  • aspiracijski pridevnik
    1. medicina (o dihanju) ▸ aspirációs
    aspiracijska punkcija ▸ aspirációs biopszia
    aspiracijska cevka ▸ aspirációs cső

    2. (o ambicijah) ▸ aspirációs
    Ali jih ne bi morali osredotočiti na tiste podjetnike, ki izkazujejo večjo aspiracijsko raven? ▸ Nem kellene a figyelmüket azokra a vállalkozókra felhívni, akik magasabbra törekszenek?
  • āspīrō (adspīrō) -āre -āvī -ātum

    I. intr. k čemu, na koga ali kaj hukniti (hukati), dahniti (dihati), (za)pih(lj)ati, (za)veti; abs.: qui (pulmones)... se contrahunt aspirantes Ci. pri izdihu, adspirant aurae in noctem V. pod noč zaveje ugoden veter, nautis lenius aspirans aura secunda venit Cat., si minima aspiret aura, intumescunt corpora Plin., amaracus adspirans V. vonjavo puhteč; z ad: ad quae (granaria) nulla aura humida... aspiret Varr., ut ne ad eum (aegrotum) frigus aspiret Cels.; z dat.: tibia... adspirare et adesse choris erat utilis H. ton dajati zborom in jih spremljati; gram. grlni „h“ tvoriti; nadihniti (nadihati) kaj: rusticus fit sermo, si aspires perperam Nigidius ap. Gell.; consonantibus asp. Q.

    2. pren. ugoden, naklonjen biti, pomoči (pomagati), podpreti (podpirati), (po)spešiti (pospeševati); abs.: Ap., aspiravit nemo eorum, qui... Ci. zganil se ni nihče..., paululum in rebus difficillimis aspiravit Corn., licet felicitas aspirare videatur, tamen... Cu., aspirante fortunā Cu., Sen. ph.; z dat.: adspirat primo fortuna labori V., vos, o Calliope, precor, adspirate canenti V., huc ades aspiraque mihi Tib., di, coeptis aspirate meis O. —

    II. intr. (po)izkusiti, (poizkušati) kam priti, dospeti, čemu ali komu približati se, (previsoko) popeti se, vzpe(nja)ti se; abs.: ne non modo intrare, verum aspicere aut aspirare possim Ci., ne... mustela possit aspirare Col.; s praep.: qui propius ad ostium aspiraverint Luc. fr., qui ad alienam causam accedere aut aspirare audeat Ci., quid... quisquam ad meam pecuniam me invito aspirat? Ci. zakaj se hoče kdo... vtikati v moje denarne zadeve? bellica laude ad Africanum aspirare nemo potest Ci. z Afriškim se ne more nihče enačiti, quod ad spem consulatūs... aspirare non auderet L., asp. ad successionem Cu., haec... ad eam laudem, quam volumus, aspirare non possunt Gell., asp. ad novum magistratum Dig., ad scholam Cod. Th., asp. in campum Ci., Februario mense aspirabit in curiam Ci.; s krajevnim adv.: quo neque Carthaginiensium gloriosissimae classes umquam aspirare potuerunt Ci.; z dat. dehteti, hrepeneti po čem: equis adspirat Achillis V. —

    III. trans.

    1. pripih(ov)ati, pripihlja(va)ti komu kaj: Iuno ventos (ugoden veter) adspirat eunti V.; pren.: aspiravit auram quandam salutis fortuna Amm.

    2. pren. vdahniti (vdihati): dictis divinum adspirat amorem V., tantum ingenii alicui asp. Q., illis (daemonibus) aspirantibus... praestigias faciunt Min.
  • ass [æs] samostalnik
    osel
    figurativno tepec, bedak, norec

    to make an ass of s.o. norčevati se iz koga
    to make an ass of o.s. osmešiti se, neumno se vesti
    sell your ass! pusti neumnosti!
    to play (ali act) the ass počenjati neumnosti
    to be an ass for one's pains doživeti nehvaležnost za svoj trud
  • assassin, e [asasɛ̃, in] adjectif, poétique morilski, morilen, ubijalen; masculin morilec, ubijalec

    main féminin assassine morilska roka
    œillade féminin assassine izzivalen, koketen pogled
    à l'assassin! primite morilca!
    la police recherche, arrête l'assassin policija išče, aretira morilca
    ce médecin est un assassin ta zdravnik je (pravi) morilec
    les assassins du dimanche nedeljski morilci, t. j. začetniški ali nepremišljeni avtomobilski vozniki, ki povzročajo smrtne nesreče
  • assault1 [əsɔ́:lt] samostalnik (on, upon)
    napad, naskok

    to carry (ali take) by assault naskočiti
    to make an assault upon s.o. napasti koga
    pravno assault and battery pretep, huda telesna poškodba
    indecent assault poskus posilstva
  • assectātor (adsectātor) -ōris, m (as-, adsectārī)

    1. zvesti spremljevalec, slednik, pristaš, privrženec: Q. Ci., Q., Plin. iun., cum ducibus ipsis, non cum comitatu adsectatoribusque confligant Ci., quidam vetus assectator ex numero amicorum Ci.

    2. occ.
    a) pristaš kakega nauka ali učitelja, učenec: sapientiae Plin. modrijan, eloquentiae Plin. retor, Democriti Plin., Protagorae Gell.
    b) vztrajni zasledovalec kake ženske = α) snubač: Plin. β) ženskar, zapeljivec, o starcu = star pohotnež, babjak: Q.
    c) zasledovalec česa, stremljivec po čem: patrimoniorum pereuntium Sen. ph., bonarum cenarum Sen. ph. „prežalec“, cancer dapis ass. Plin. ki hodi za svojim živežem.
  • assector (adsector) -ārī -ātus sum (frequ. glag. as-, adsequī) neprestano slediti koga ali hoditi za kom, spremljati koga, pridruževati se komu kot spremljevalec, pripadati spremstvu koga (poseb. o prijateljih in branjencih, ki so spremljali kandidate za oblastništva): cum adsectaretur H. ko mi je bil neprestano za petami, inferioris Germaniae miles Valentem adsectabatur T., custodes... corpora putrefacta adsectabantur, dum in Tiberim traherentur T., ut suos necessarios adsectentur totos dies Ci., cum aedilitatem P. Crassus peteret eumque... Ser. Galba adsectaretur Ci., omnibus officiis Cn. Pompeium assectatus est Suet.; occ. molče hoditi poleg kake gospe, kakega svobodno rojenega dečka ali za njima, pridruževati se jima kot spremljevalec, neprestano spremljati ju (kar so imeli za kaznivo razžalitev): Ulp. (Dig.), G.; v pass. pomenu biti spremljan: assectari se omnes cupiunt Enn. ap. Prisc.
  • assentiō (adsentiō) -īre -sēnsī -sēnsum; v klas. lat. pogosteje kot dep. assentior (adsentior) -īrī -sēnsus sum pritrditi (pritrjevati), pritegniti (pritegovati), soglašati s čim, privoliti v kaj, potrditi (potrjevati), (po)hvaliti:

    I. act.; abs.: adsentio Pl., censuit hoc Cato: adsensit senatus Ci. ep., adsensere omnes V., assensere dei O., adsensere atque... iter incipiunt T.; z dat. personae: L., adsentire Volcatio Ci. ep., omnes fere Parmenioni assentiebant Cu.; z dat. rei: cavendum est, ne his rebus temere adsentiamus Ci., assensit precibus Rhamnusia iustis O.; z notranjim obj. (v čem): testes, qui illud, quod ego dicam, adsentiant Pl.; z de: cum de aliis rebus adsentire se veteribus Gabinis diceret L.; adsentio tibi s posledičnim ut in cj.: Ci. ep.; v pass.: sapiens multa sequitur probabilia... neque percepta neque adsensa Ci. kar ni... niti pripoznano (za resnično spoznano); brezos.: Fabio adsensum est L., Bibulo adsensum est de tribus legatis Ci. ep., adsentiendum temporibus Ci. vdati se je treba časovnim razmeram, saepius tamen assentiendum quam repugnandum est (insanientibus) Cels. —

    II. kot dep.; abs.: adsensus est uterque Ci., omnes adsensi sunt L., verbo (z malo besedami) adsentiebatur L., ne assentiri necesse esset Suet.; z dat. personae: tibi adsentior Pl., ei senatus adsensus est Ci., verbo (na kratko) alius alii varie adsentiebantur Cu. purganti deinde se in Dareus vultu adsentiebatur Cu. je prikimaval; z dat. rei: eius sententiae libenter sum adsensus Ci., cum iidem huic orationi, qui litteris regis adsensi erant, adsentirentur L.; z notranjim obj. (v čem): ego illud adsentior Theophrasto Ci., nunc id dicam, quod tu mihi adsentiare Ci., cetera adsentior Crasso Ci.; z de ali in in abl.: alicui de maximis rebus Ci., in quo te Dicaearcho adsentiri negas Ci. ep.; s posledičnim ut in cj.: Ci.; z ACI: Ci. ep.

    Opomba: Pri pt. pr. in gerundiju seveda ni mogoče ugotoviti, ali je oblika izpeljana iz act. glag. ali iz dep., npr.: qui magno applausu loquitur adsentiente populo Ci., temeritas in adsentiendo Ci.
  • assentor (adsentor) -ārī -ātus sum (intens. glag. as-, adsentīrī)

    1. v vsem pritrjevati, pritegovati, po godu komu govoriti, potrditi (potrjevati), prilizovati se: quippe qui (callidus adulator) etiam adversando saepe adsentetur Ci., nisi... tibi adsentantur (Baiae nostrae) Ci. ep. če... se ti ne prikupljajo, ipsum sibi adsentari Ci. sam sebe varati, Callisthenes... haud quaquam... adsentantium accomodatus ingenio Cu.; z notranjim obj. (v čem): omnia adsentari Ter., ut nihil nobis adsentati esse videamur Ci.

    2. (redkeje v splošnem ali dobrem pomenu) pritrjevati: etiam tu quoque adsentaris huice Pl., iis assentabatur... iis adversabatur Vell., manus lenior promittit et assentatur Q., cur ergo consilio assentabimur? Tert.
  • assequor (adsequor) -sequī -secūtus sum (ad in sequī)

    1. dohiteti, dospeti, doiti, doseči koga ali kaj, priti za kom; abs.: nunc sequere, adsequere Pl. ap. Varr., adsequere et retine Ter. poženi se za njo, da jo dohitiš, in Bruttios raptim, ne Gracchus adsequeretur, concessit L., Porcius deinde adsecutus cum levi armatura L., duces... paucos ad requiem dies sumunt, donec aquilae signaque legionum adsequerentur T.; z acc.: si enim es Romae, iam me adsequi non potes Ci. ep., ads. agmen refugientium, vehiculum Darei Cu., Pisonem... apud Coum insulam nuntius adsequitur T.; pren.: nonne modo pueros, modo adulescentes... adsecuta est senectus? Ci.

    2. pren.
    a) doseči (dosegati) koga ali kaj, izenačiti (izenačevati) se s kom: ita in utroque excellunt, ut nemo adsequi possit Ci., quem si adsequi posset Ci., merita (tua) non adsequar Ci., vim dicendi atque inventionis non assequuntur Q., ingenium alicuius aliqua ex parte ass. Plin. iun.
    b) (kaj zaželenega) doseči (dosegati), dobi(va)ti, dokopati se (do) česa: honores gradatim singulos, eosdem honorum gradus, magistratus omnes sine repulsa, nullis comitiis imperium aut potestatem, laudem, immortalitatem Ci., quales viri idem adsequi nequiverint S.; z abl. instrumenti, modi ali s praep. per: quod non poterant vi, fraude adsequi temptant Cu., neque id quibus modis adsequeretur,... quidquam pensi habebat S., istam diem quomodo adsequitur? Ci. kako se drži tistega roka? per quorum sententias... id adsequantur, quod antea ipsi scelere et ferro adsequi consueverant Ci., in iis, per quae nomen est assecutus Q.; s finalnim stavkom: qua in re nihil aliud adsequeris, nisi ut... audacia tua cognoscatur Ci., pretio adsecuti sunt, ne navem darent Ci.; z inf.: Ci. (Pro Roscio Amer. 29, 80).
    c) z umom doseči (dosezati), doume(va)ti, razume(va)ti, pojmiti: quod vis divina adsequi non possit, mens humana adepta est Ci.; z abl.: ads. aliquid cogitatione ali suspicione ali coniecturā Ci. domnevati, zavedati se, uganiti, quis tot ludibria fortunae... animo adsequi queat...? Cu.; z odvisnim vprašanjem: quae vestra defensio futura sit, coniecturā adsequi non queo Ci.
  • asserō2 (adserō) -ere -seruī -sertum

    1. (pri)doda(ja)ti, prilastiti (prilaščevati), prisvojiti (prisvajati), izgovoriti (izgovarjati), prireči (prirekati) komu kaj: me assere caelo O. pridruži me bogovom, ass. alicui regnum L. epit., lapidis illi (sapienti) duritiam Sen. ph. pripisovati, se studiis Plin. iun. vdati se; brez dat.: asserebant salutaria rei publicae... fata conditorem conservatoremque Romani nominis Vell., haec (gaudia) utrāque manu complexuque assere toto Mart.; z dvojnim acc.: quos pericula rei publicae imperatores asserebant Val. Max.; refl. (pri)lastiti (prilaščati) si, prisvojiti (prisvajati) si, izgovoriti (izgovarjati) si, prireči (prirekati) si: totam sibi laudem alicuius rei Val. Max., sibi possessionem Asiae Cu., sibi dominationem Suet., sibi nomen sapientis Q. ali sibi cognomen Felicis Plin. vzdeti si, Graecam sibi virginem Iust.; brez dat.: nec laudes assere nostras (sc. tibi) O.; z dvojnim acc.: Iovis, quem patrem sibi Alexander adsereret, oraculum eludens Cu.

    2. occ. iur. koga kakemu stanu priključiti (dotakniti se ga in nanj položiti roko),
    a) koga za svobodnega proglasiti (proglašati), osvoboditi (osvobajati) koga: ass. manu aliquem ali manu aliquem liberali causā Pl., ego liberali illam adsero causā manu Ter., ads. manu in libertatem Varr., aliquem in liberali causā Ci., aliquem tamquam filium Q., in iis enim, qui adserantur in libertatem L., quoscumque libuisset, in libertatem asserebant Suet., asserto (Menā) in ingenuitatem Suet., qui se ex libertinitate ingenuitati asserant Dig., asserui iam me O. že sem se osvobodil.
    b) koga za svojega sužnja (svojo sužnjo) proglasiti (proglašati), prisvojiti (prisvajati) si, lastiti si kot sužnja (sužnjo) koga: clienti negotium dedit (Appius), ut virginem in servitutem adsereret L., Appius virginem ingenuam... in servitutem asserere conatus Suet.

    3. pren.
    a) koga ali kaj koga ali česa oteti, osvoboditi (osvobajati), (ob)varovati, koga ali kaj neoškodovanega ohraniti (ohranjati), braniti, (za)ščititi: se ab iniuria oblivionis, se a mortalitate Plin. iun., auriculas Mart. varovati poslušanja slabih verzov, in asserenda libertate Q., Suet. pri obnavljanju svobode, post assertam a Manlio urbem Fl.
    b) zahtevati, da se kaj prizna za resnično = proglasiti (proglašati), trditi, potrditi (potrjevati), da je kaj res(nično) ali veljavno, veljavo pridobiti kakemu mnenju, zastopati kako mnenje: Colchidis furorem Mart., defectum lunae Macr.; z dvojnim acc.: se Iovem Aur.; z ACI: asserens minus verecundum esse Sen. rh.; z neodvisnim govorom: Aur. Od tod subst. pt. pf. assertum (adsertum) -ī, n trditev, dokaz: M.
  • assertor (adsertor) -ōris, m (as-, adserō2)

    1. zastopnik pred sodiščem, kadar se je odločalo o tem, ali je kdo svoboden ali suženj,
    a) zastopnik, branitelj svobode koga: Icti., cumque interim quendam civem idem Metellus, servum suum esse contendens, vi arripuisset..., Curio assertorem ei comparavit Asc.
    b) trdivec, da je kdo suženj, prisvajalec, lastitelj (= kdor si koga lasti kot sužnja ali sužnjo): adsertor puellae, virginis L.

    2. pren. osvoboditelj, rešitelj, branitelj, zavetnik: publicus assertor (iz ljubezenskih spon) dominis suppressa levabo pectora O., Catoni gladium assertorem libertatis extorque Sen. ph., ferunt... Iulium Vindicem adsertorem illum a Nerone libertatis... sic lenocinatum Plin., senatūs ads. Lucan., verba a vetustate repetita... magnos assertores habent Q., ads. Galliarum T., Hispaniae Eutr., populo... detrectante dominationem atque assertores flagitante Suet., si de servitio gravi queruntur, adsertor venias satisque praestes Mart., idoneus veritatis ass. Lact., ass. quaestionis Macr. kdor vodi preiskavo, dogmatis catholici Cod. Th.
  • assertōrius 3 (assertor) ki se tiče osvoboditve ali obsodbe na suženjstvo: lites Cod. I.
  • asservō (adservō) -āre -āvī -ātum

    1. hraniti, shraniti (shranjevati): naves atque onera diligenter ads. Ci., tabulae neglegentius adservatae Ci., custodes lecti praedam asservabant V., consultantes, quis ea (sacra) locus fideli adservaturus custodia esset L., Latinos libros magnā diligentiā ass. Val. Max., ads. corpora mortuorum in conditorio, ignem in ferulā Plin.; koga pod stražo imeti (držati), zaprtega imeti, držati (v zaporu): aliquem adservare vinctum Ter., vinctum aliquem adservare domi Pl., ut domi meae te adservarem, rogasti Ci., custodiri ducem praedonum placuit; quemadmodum est adservatus? Ci., ads. aliquem liberis custodiis, adservari publicis custodiis Ci., ads. aliquem custodiā interiore, aliquem nocte clausum L., Vitrubium in carcere adservari iussit L., captivos diligenti adservare custodiā Cu., duces socordius adservati Cu.

    2. pren. stražiti, varovati koga ali kaj, bdeti nad kom ali čim, paziti na koga ali kaj, opazovati koga ali kaj, ne vnemar, ne iz vida pustiti (puščati) koga ali česa: hunc quoque adserva ipsum, ne quo abitat Pl., hic tibi adservandus est Ter., ads. aliquem adsiduā operā, aliquem dissimulanter L., ut opinor, acerrime adservabimur Ci. ep., puella... adservanda nigerrimis diligentius uvis Cat., ass. exitūs, oram C., portas murosque asservari iubet C., arcem neglegentius ads. Cu., ius neglegentius adservatum Ci.
  • asses [əsés] prehodni glagol
    pravno ceniti (upon s.o.)
    obdavčiti; določiti (škodo); kaznovati

    he was assesed in (ali at) $ 5 moral je plačati $ 5 davka