Franja

Zadetki iskanja

  • ofuscar [c/qu] zatemniti, zamračiti; zaslepiti, zamegliti
  • òpsjeniti -īm (ijek.), òpseniti -īm (ek.) zaslepiti: mržnja te opsjeni
  • preslepíti -ím
    1. zaslijepiti, zaslepiti: sovraštvo človeka preslepi
    2. prevariti, obmanuti, opsjeniti (-sen-): tega dekleta ne bo nikdo preslepil; preslepiti koga s sladkimi besedami
  • re-per-cutiō -ere -cussī -cussum (re in percutere iz per in quatere) klas. le pt. pf.

    1. udariti (udarjati) nazaj, (od)suniti (nazaj), potisniti (potiskati) nazaj, odbi(ja)ti, odpahniti (odpahovati), odgnati (odganjati), vreči (metati) nazaj, (za)lučati nazaj, povzročiti, da kdo, kaj odskoči (odskakuje): homo repercussus Val. Max., discus repercussus in aëra O. v zrak odbit, v zrak zalučan (zagnan), ita est aliquid, quid huius fontis excursum repercutiat Plin. iun.

    2. pass. repercuti odskočiti (odskakovati), odbi(ja)ti se in repercussus 3 „odskočivši“, odskakujoč, odbijajoč se, odbit =
    a) (o glasu) odmevajoč: voces repercussae montis anfractu T., clamor iugis montium repercussus Cu.; obratno: clamores repercussae valles augebant L.
    b) (o svetlobi) odsevajoč, (od)bliskajoč se, lesketajoč se: lumen aquae sole repercussum V., Phoebo (sole V.) repercusso O., gemmae reddebant lumina repercusso aëre Plin.

    2. metaf. kako izjavo odbi(ja)ti, zavrniti (zavračati): orationes alicuius dicto aliquo Plin. = aliena Q., fascinationes Plin.

    3. (za)slepiti, zaslepiti (zaslepljati, zaslepljevati): multa aciem nostram aut splendore nimio repercutiunt aut obscuro retinent Sen. ph.

    4. novce prekovati: monetam Tert.

    5. zopet (znova, nazaj) biti, udarec (udarce) vrniti (vračati): cum percuteretur, non repercussit Ambr.
  • verblenden preobleči; Baukunst, Architektur obzidati; einen Stoff: obrobiti; Menschen figurativ zaslepiti
  • zabebelìjati -ām zaslepiti: zabebelijati društvo zaslepiti družbo
  • zablijèštiti zàbliještīm (ijek.), zabléštiti zàblēštīm (ek.) zaslepiti
  • zaćóriti zàćōrīm
    I.
    1. zaslepiti: zaćoriti koga
    2. slepo se zaljubiti: djevojka zamakla u godine, a zaćorila
    II. zaćoriti se
    1. oslepeti
    2. slepo se zaljubiti: zaćorio se u onu garavušu
  • zàsjeniti -īm (ijek.), zàseniti -īm (ek.)
    1. zasenčiti: zasjeniti svjetlo, slavu starih junaka
    2. zaslepiti: oči mi se zasjeniše od svetlosti
  • zaslijèpiti zàslijepīm (ijek.), zaslépiti zàslēpīm (ek.) zaslepiti: zaslijepiti koga praznim obećanjima, lukavim riječima
  • засліпи́ти -плю́ док., zaslepíti -ím dov.
  • ослеплять, ослепить oslepljati, oslepiti; zaslepljati, zaslepiti, vid jemati
  • oc-caecō -āre -āvī -ātum (ob in caecāre)

    1. slepiti, oslepiti (oslepljevati): Plin., occaecatus pulvere effuso hostis L., o. oculos Cels., quidam subito occaecati sunt Cels. so oslepeli.

    2. metaf.
    a) slepiti, oslepiti (oslepljevati), preslepiti (preslepljati), zaslepiti (zasleplj(ev)ati): occaecat animos fortuna L., o. pacis consilia L., occaecati cupiditate, stultitiā Ci.
    b) narediti (delati) kaj brezčutno: timor occaecaverat artūs V. (Cul.).
    c) (po)temniti, zatemniti (zatemnjevati), mračiti, omračiti (omračevati): Lucan., noctis et nimbûm occaecat (sc. diem) nigror Pac. fr., tam densa caligo occaecaverat diem, ut … L., solem vides satin ut occaecatus est prae huius corporis candoribus Pl.; pren.: obscura narratio totam occaecat orationem Ci. naredi (dela) ves govor nejasen (nerazumljiv).
    d) pokri(va)ti, zakri(va)ti, narediti (delati) nevidno: fossas Col., terra semen occaecatum cohibet Ci.; pren.: quae (sc. ratio vitem colendi) velut ignorantiae tenebris occaecata Col.
  • traslumbrar o-, za-slepiti
  • bendare v. tr. (pres. bēndo)

    1. obvezati, prevezati, povezati, poviti:
    bendare una ferita obvezati rano

    2. zavezati:
    bendare gli occhi zavezati oči; pren. zaslepiti
  • omami|ti (-m) omamljati medicina betäuben; s kloroformom: chloroformieren; figurativno betören; (zaslepiti) verblenden
  • slepi|ti (-m) zaslepiti svetloba: blenden, blind machen; figurativno koga: verblenden; betören; koga s čim: täuschen, hinwegtäuschen über
  • tenebrae -ārum, f (po disimilaciji iz *temefrā, *temafrā; indoev. kor. *tem(H)-, temen; prim. skr. támisrāḥ, támas- tema, timiráḥ temen, temnobarven, lat. temere, temerō, tēmētum, sl. tema, temen, lit. tamsà mrak, tema, témsta, témti posta(ja)ti temen, tamsùs temen, let. tumst temni se, timt stemniti se, stvnem. demar = nem. Dämmerung, stvnem. dinstar in finstar = nem. finster)

    1. tema, t(e)mina: eruptione Aetnaeorum ignium (sc. summae) tenebrae finitimas regiones obscuravisse dicuntur Ci., taetris tenebris Ci.; pri pesnikih: tenebris nigrescunt omnia circum V., obtenta densantur nocte tenebrae V.

    2. occ.
    a) močna tema (temina), noč, mrak, mračnost, mrakoba, mrakota: quo modo redissem luce, non tenebris Ci., tenebris obortis N. ko se je stemnilo, ko se je zmračilo, et fulget tenebris Aurora fugatis O., quo cum primis se intendentibus tenebris pervenissent L., ferunt Ti. Caesari fuisse naturam ut expergefactus noctu paulisper haud alio modo quam luce clarā contueretur omnia, paulatim tenebris sese obducentibus Plin.
    b) tema, temina = slepota, oslepelost, slépost (slepóst): tenebras et cladem lucis ademptae obicit O., occĭdit ex templo lumen tenebraeque sequuntur Lucr., quorum caeca lumina in altissimis tenebris erant, eorum oculos in pristinum restituebant aspectum Lact.
    c) tema pred očmi, nezavest, omedlevica, omedlelost, omedlênje, omedlevanje: Sen. rh. idr., dolore amens tenebris narratur obortis (ko se ji je stemnilo pred očmi) semianimis procubuisse Cu., tenebrae oboriuntur, genua inediā succīdunt Pl.
    d) smrtna tema, smrt: iuro me tibi ad extremas mansurum tenebras Pr., certumst mihi ante tenebras (= noctem) persequi tenebras (= mortem) Pl.

    3. meton. temen kraj, kot, zakotje, zakot, zatišje, skrivališče, zatočišče, zavetje: Cat., Mart. idr., se ille fugiens in scalarum tenebras abdidit Ci., cum illa coniuratio ex tenebris erupisset (iz skrivališč) Ci.; o javni hiši (bordelu): homo emersus subito ex diuturnis tenebris lustrorum ac stuprorum Ci.; occ.
    a) = temníca: ex tenebris et carcere (`ν διὰ δυοῖν) Cu. = iz temne ječe; aeternis tenebris vinculisque eum mandare Ci., robur et tenebrae L., quem in tenebras abripi iussit (v temno luknjo, v ječo) Ci., clausi in tenebris S.
    b) o podzemeljski temi: tenebrae Stygiae V., infernae H., explebo numerum reddarque tenebris V.

    4. metaf. tema, temotnost = skritost, ne(po)znanost, obskurnost, nizkost, nizek stan, nepomembnost, preprostost, nizkotnost: rex Deiotarus vestram familiam e tenebris in lucem evocavit Ci., quae iacerent in tenebris omnia (bi bilo neznano), nisi litterarum lumen accederet Ci., neque te ex amplissimi viri dignitate, sed ex tuis tenebris extraham Ci., o tenebrae, o lutum, o sordes (sc. Piso) Ci.
    a) nejasnost, tema (zmot): Lucr., Val. Max., Lact. idr., in tenebris quam in luce causam versari maluisti Ci., tantae tenebrae erroris et inscientiae Ci., (sc. Menander) omnibus eiusdem operis auctoribus fulgore suae claritatis tenebras obduxit Q. je zatemnil, je zamračil, je zasenčil, tenebrae (megla) calumniae Ph., si quid est, quod indagaris, inveneris, ex tenebris erueris Ci., latent ista omnia crassis occultata et circumfusa tenebris Ci.
    b) tema, temotnost = nejasnost, nerazločnost, nerazvidnost, nerazumljivost, nerazložljivost, nedoumljivost: obducere tenebras rebus clarissimis Ci., tenebras offundere iudicibus Ci. sodnike udariti s slepoto = preslepiti, zaslepiti.
    c) sleparstvo, sleparjenje, prevara, varanje, goljufija, starejše lest: quas tu mihi tenebras trudis? Pl., qui linguae vitaeque tenebras sequntur Gell. ničevost v besedah in dejanjih.
    d) žalostno stanje, zmešnjava, nered, zmeda, homatíja: ex illo metu mortis ac tenebris revixit Ci., si quid tenebrarum obfudit exilium Ci.

    Opomba: Sg. tenebra -ae: Ap., Lamp., Ven.
  • zaslépljati (-am) imperf. glej zaslepiti | zaslepljati
  • zaslepljeváti (-újem) imperf. glej zaslepiti | zaslepljati