Franja

Zadetki iskanja

  • certāmen -inis, n (certāre)

    1. tekmovalni boj, tekmovalna borba, tekma, tekmovanje (fizično in psihično): ineunt certamina disci O. tekmo v metu diska, pedum certamine vicerat omnes O. v teku za stavo, biiugo certamine V. v dirki voz, navali certamine victor V. v veslarski tekmi, Teucris ponam certamina V. priredim tekmo, c. luctandi Q. rokoborba, c. musicum, gymnicum, equestre Suet.; pren. boj, borba, tekma, tekmovanje: Lucr., Pr., T. idr., honoris erat certamen Ci. ali c. dignitatis Ci. za čast, laboris et periculi L., c. conferendi (v prispevanju) L., certamina divitiarum H. pehanje za bogastvom, de principatu sibi cum eo certamen fore N. da se bo moral boriti za prvaštvo, de urbis possessione inter deos certamen fuit Ci., in certamen venire O. udeležiti se tekme, toda: in certamen virtutis venire Ci. s krepostjo meriti se v boju; olli certamine summo procumbunt (remis) V. z vso vnemo, ingenti certamine concitant remos Cu. kosajo se v veslanju = veslajo z vso silo.

    2. voj. boj, bitka, spopad: Enn., Lucr., Q., Sil. idr., navale L., classicum Vell., in eius modi certamine pugnatum est C., fit proelium acri certamine Hirt., utrne se boj in oster spopad, certamine pugnae cognitus O., certamen inire L., c. tentare Cu.; occ. vojna sploh: Eutr., Fl., Iust.; pren. prepir, spor, razpor: divitiarum causā bella et certamina omnia inter homines sunt S., illa certamina animorum L. (o strankarskem boju), verborum lingaeque certamina L.; met.: certamen controversiae, quod Graece κρινόμενον dicitur Ci. sporna točka, ideo (Campania) Liberi cererisque certamen dicitur Fl. jabolko spora = vzrok prepira.
  • choc [šɔk] masculin trk, sunek, trčenje, udar; militaire spopad; pretres (tudi médecine); udarec (usode); médecine šok

    choc nerveux živčni šok
    choc en retour odboj, sunek nazaj, vzvratno delovanje, reakcija
    amortisseur masculin de choc blažilnik, amortizer
    bataillon masculin de choc (militaire) udarni bataljon
    état masculin de choc (médecine) stanje v šoku
    prix masculin de choc brezkonkurenčna cena
    puissance féminin de choc udarna moč
    travailleur masculin de choc udarnik
    faire un choc à quelqu'un pretresti, osupiti koga
    se remettre du choc opomoči si od udarca, šoka
  • choque moški spol trk, trčenje; prepir, trenje, spopad

    choque de trenes trčenje vlakov
  • ciocnire -i f

    1. trk, trčenje

    2. spopad
  • coitiō -ōnis, f (coīre)

    1. shajanje, shod, sestanek, (z)druženje: germanorum Lupercorum c. silvestris Ci.

    2. sovražni spoprijem, spopad: prima c. est acerrima Ter.

    3. occ.
    a) spolno (telesno) (z)druženje, (telesni) spoj: Lact., Macr., Cod. Th.
    b) (politična) zveza (združba), zarota: Asc., Cod. Th., suspicio coitionis Ci., dubitatis,... quin coitio facta sit? Ci. da se je sklenila pogodba, kompromis, coitiones honorum adipiscendorum causā factae L., coitiones tribunorum adversus nobiles L.
    c) sklep(anje) kake zveze: nulla societatis in aeternum coitio est Paul. (Dig.)
  • collātus, abl. -ū, m (cōnferre) znašanje; sovražen spoprijem, spopad: in collatu (sc. armorum) Auct. b. Hisp.
  • collision [kɔlizjɔ̃] féminin trčenje; kolizija; figuré spopad, neskladje

    entrer en collision avec une moto trčiti, zaleteti se v motocikel
  • combat [kɔ̃ba] masculin boj, borba; bitka, spopad; pretep; figuré (notranji) boj; tekmovanje; pluriel vojna

    combat aérien, naval letalska, pomorska bitka
    combat de boxe boksarski dvoboj
    combat de coqs petelinji boj
    combat défensif obrambni boj
    combat rapproché boj od blizu, mož proti možu
    combat de rues poulični boj
    combat singulier dvoboj
    combat de taureaux bikoborba
    combat terrestre boj, bitka na kopnem
    avion masculin de combat bojno letalo
    char masculin de combat tank
    déroulement masculin des combats potek bojev
    terrain masculin du combat bojišče
    au fort du combat sredi boja, figuré v razburjenju
    prêt au combat pripravljen za boj
    accepter le combat sprejeti boj
    commencer, ouvrir le combat začeti boj
    engager le combat contre la vie chère začeti borbo proti draginji
    livrer un combat spustiti se v boj
    mettre hors de combat onesposobiti za bojevanje
  • combattimento m

    1. boj, borba; spopad:
    combattimento corpo a corpo boj prsi v prsi, borba mož na moža

    2. šport srečanje, borba:
    mettere fuori combattimento izločiti iz boja (tudi pren.);
    vincere per fuori combattimento tecnico zmagati s tehničnim knokavtom
  • commissiō -ōnis, f (committere)

    1. tekmovanje, spopad pesnikov, govornikov: Ci., Sen. ph., Plin. iun. idr.; met. tekmujoči govor, prelep govor: Suet.

    2. združba, zveza: Ambr.

    3. pregrešek, zagrešek, krivda: si piaculis dicitur contracta esse commissio Arn. da se je kaj zakrivilo.
  • complexus -ūs, m (complectī)

    1. oklep, oklepanje, objem, objemanje, obdajanje, obseganje: Lucr., mundus omnia comlexu suo coërcet Ci. vse obdaja, quam (quercum) dum complexibus ambit O. se ga oklepa, pedes ad gressum compositi, bracchia ad complexum Col., cedrus crassitudinis ad trium hominum complexum Plin. da bi jo trije možje komaj oklenili.

    2. occ.
    a) objem, objemanje, objetje (iz ljubezni, naklonjenosti idr.): venisti Brundisium, in sinum … et in complexum tuae mimulae Ci. v srce in naročje, in complexu liberorum coniugisque trucidari Ci., complexūs summae benevolentiae Ci., o qui complexus et gaudia quanta fuerunt! H., ferre matri obviae complexum L. materi naproti teči, da bi jo objel, complexus alicui dare O. obje(ma)ti koga, accipere complexum L. pustiti objeti se, haerere in complexu liberorum Q., de matris complexu avellere Ci. iztrgati iz … objema, complexu matris avellere natam Cat.; pren.: me suo complexu patria tenuit Ci. me je imela v svojem naročju, de eius (Catilinae) delectu, immo vero de complexu eius ac sinu Ci. iz njegovega naročja (o njegovih ljubljencih).
    b) objetje (borcev), sovražen spoprijem, spopad: complexu luctantur polypodes Plin., in Martis complexu cadere Ps.-Q., complexum armorum vitare T. spopad moža z možem.

    3. pren.
    a) ljubeznivo negovanje, ljubezen, dobrohotnost, naklonjenost: totius complexus gentis humanae Ci., habere artes in complexu Plin. iun.
    b) povzetek ali zveza (v govoru): c. loquendi seriesque, c. brevis verborum, c. sermonis, rerum, temporum, personarum Q.
  • concursus -ūs, m (concurrere)

    1. stek, stekanje: populi c., c. bonorum omnium, legatorum ex Italia Ci., magni domum concursus ad Afranium … fiebant C., circumfusus hostium concursu N., ingens concursus ad ipsa corpora V., clamor utrimque, undique concursus H., magnum concursum facere hominibus L., c. ab oppidanis Auct. b. Hisp., c. aquarum, torrentium Cu., quinque amnium in unum confluens concursus Plin. sovodnje (fem. pl.); occ.
    a) stek = rabuka, nemir, vrenje, vrvež: Sen. rh., Dig., fit ad domum eius cum clamore concursus Ci. vrò kriče, ille ambitus iudicium tollere … voluit … lapidatione atque concursu Ci., ad curiam concursus fit plebis L., ni … concursus hominum in forum … fieret L., concursūs ali concursum (hominum) facere Ci., L., Auct. b. Hisp. dvigniti se.
    b) pren. (o abstr.) sodelovanje, pomoč: c. honestissimorum studiorum Ci.

    2. zadevanje stvari druge ob drugo, trk, trčenje, stik, stikanje: concursu quodam fortuito (corpusculorum = atomorum) Ci., c. navium C., L., Suet., concursu eodem natus tonitrus Lucr., c. caeli O. grmenje, lunae solisque Cels., verborum asper Ci., vocalium, oris Q.; occ.
    a) sovražni spoprijem, spopad, napad, naval: c. utriusque exercitus C., hostes uno concursu prostravit N., in proelii concursu N. v bojnem vrvežu, ad motus concursusque levior N.
    b) pren.: non posse sustinere concursum omnium philosophorum Ci.; (o abstr.): ex ratione et firmamenti conflictione et quasi concursu Ci., c. calamitatum Ci. ep. naval, occupationum Ci. metež; jur. stik dveh pravnih zahtev: concursu, per concursum Icti.
  • conflíct -e n

    1. spor, nesoglasje, konflikt

    2. spopad

    3. lit. zaplet
  • cōnflīctātiō -ōnis, f (cōnflīctāre)

    1. udarjanje stvari druge ob drugo: conflictationibus debilitari Ap.

    2. occ.
    a) suvanje in prerivanje (gnetenje) v gledališču za prostor: Q.
    b) α) sovražni prijem, spopad v bitki: Gell. β) pren. spopad z besedami, prepir, spor: Aug., Vulg.

    3. nadloga, mučenje, muka: Cypr.
  • cōnflīctiō -ōnis, f (cōnflīgere)

    1. udarjanje stvari druge ob drugo, trčenje, trk: duorum inter se corporum Q., dentium Cael.

    2. occ.
    a) sovražni prijem, spopad: magna totius exercitus c. Gell.
    b) pren. besedni boj, prepir, spor, navzkrižnost: c. cum adversario Ci., causarum Ci., Q., rerum contrariarum Ci.
  • cōnflīctus -ūs, m (cōnflīgere)

    1. udarjanje stvari druge ob drugo, trčenje, trk; le v abl. sg.: lapidum conflictu atque tritu elici ignem videmus Ci., conflictu corporum (v boju) Ci., nubium Ci., parmarum Sil.; pren. stiska, sila: nullo fatali incommodi conflictu urgeri Gell.

    2. occ. sovražni prijem, spopad, boj (v sg. in pl. v vseh sklonih): Vop. idr. pozni pisci; pren.: M.
  • conflit [kɔ̃fli] masculin konflikt, spopad; prepir, spor

    conflit armé oborožen spopad, vojna
    conflit des classes razredni boj
    conflit d'intérêts konflikt interesov
    conflit d'attribution, de compétence, de juridiction kompetenčen spor
    entrer en conflit avec quelqu'un zaplesti se v spor s kom
  • conflitto m

    1. spopad, boj:
    conflitto a fuoco oborožen spopad, streljanje
    primo conflitto mondiale prva svetovna vojna

    2. spor, navzkrižje, nesoglasje:
    conflitto di interessi interesni spor

    3. pravo spor, konflikt:
    conflitto di competenza kompetenčni spor
  • čàrka ž (t. čarka, perz.) spopad: zametnuti -u spopasti se
  • džȅnjak -njka m, mn. džȅnjci (t. dženk) dial. bitka, boj, spopad