-
braver [brave] verbe transitif kljubovati (quelqu'un komu); izzivati; zaničevati, prezirati, ne se bati; rogati se (quelqu'un komu)
-
contemnō (v rokopisih in starejših izdajah tudi contempnō) -ere -tempsī -temptum
1. zaničevati, v nič devati, zametovati, za malo šteti, ne čislati, ne ceniti, ne spoštovati, omalovaževati, prezirati, zapostaviti (zapostavljati), ne meniti se za kaj, ne marati za kaj, vnemar pustiti (puščati), ne gledati na kaj, ne ozirati se na kaj; abs.: ut … iudex … contemnat, admiretur Ci., primo contemnere et neglegere coepit Ci., mortem pro patria c. Ci., res et illis contemnentibus pernicii (dat.) et huic despecto saluti fuit N., tua transibit contemnens ossa viator Pr. brezbrižno; večinoma trans.: c. casus humanos, dolores, voluptatem Ci., mortem Sen. ph., quem (morbum) initio et ipse et medici contempserunt N., c. sic nostros, ut … C., vostros honores, iussa vostra, verba S., paucitatem eorum L., paucitatem hostis ali in hoste Cu.; poleg obj. še kako določilo s praep. ali samim abl. ali z adv.: reliqua ex collatione (v primeri s krepostjo) facile est conterere atque contemnere Ci., Romam … prae sua Capua (v primeri s svojo Kapuo) irridere atque contemnere Ci., ego illum exercitum prae Gallicanis legionibus … magno opere contemno Ci., cantus Apollineos prae se c. O., Isocrates videtur testimonio (po izpričanju) Platonis aliorum iudicia contemnere debere Ci., magno animo iacturam Cu., nullas suis c. fletibus aras Pr. ne zapostavljati s svojimi solzami = ne imeti za nevredne svojih solz, praeclare res humanas c. Ci., c. mortem tantopere, ut … Ci.; v pass.: (senes) contemni se putant, despici, inludi Ci., contemnere miser H.; z nikalnico (litota): neque vero hic non contemptus est primo a tyrannis N., se non contemnere Luc. ap., Ci. ep., Ci., L. ne zavračati se = čutiti se samozavestnega (prim. se contemnere Pl. = samega sebe zaničevati); ret.: nec (Batavi) tributis contemnuntur T. (Batavcev) ne ponižujejo davki; pesn. contemnere aliquid = ne bati se česa, upirati se, kljubovati čemu: adamantina saxa … ictus contemnere sueta Lucr., tellus..., quam … immotamque dedit et contemnere ventos V., contemnere ventos assuescant (vites) V., nondum caeruleas pinus contempserat undas Tib. Nam. objekt. v occ. z inf. ali ACI: c. coronari H., mori Sen. tr., augeri triumpho Fl., respondere Ap., ut ipsum vinci contemnerent Ci. ep. da se niso nič zmenili za to, da …
2. occ. rogati se, posmehovati se komu, čemu, zasmehovati, sramotiti koga, kaj: contempsisti L. Murenae genus, extulisti tuum Ci., fautores legatorum … Adherbalis dicta contemnere, Iugurthae virtutem extollere laudibus S., populi contemnere voces … solitus H. — Od tod
1. pogosto gerundiv contemnendus 3 zaničevanja vreden, nevreden upoštevanja (da se upošteva), neupošteven: haec sunt levia et potius contemnenda N.; z nikalnico (litota) vreden upoštevanja (da se upošteva), upošteven, včasih izvrsten: defensiones non contemnendae Ci., Asiaticorum rhetorum principes minime meā sententiā contemnendi Ci., copiae neque numero … neque usu rei militaris contemnendae C., manus non contemnenda Suet., crimen haud contemnendum philosopho (dat.) Ap.
2. adj. pt. pf. contemptus 3
a) zaničevan, malo čislan, preziran: homo Romae contemptus et abiectus Ci., contemptissimorum consulum levitas Ci., quo contemptior paucitate ipsā ordo (patrum) esset L. da bi bil tem manj v čislih, contemptae dominus splendidior rei H., se ex contempto metuendum efficere S. fr., e contemptis metuendi T., per avaritiam ac sordem contemptus exercitui (pri vojski) T., humilis foris et tam contemptus quam contemnens Sen. ph., si percussus sit a vili aliquo contemptoque Q.
b) zaničljiv = zaničevanja vreden, neupošteven, neznaten, boren: res tam humilis tamque contempta Ci., homo vitā contemptā ac sordidā Ci., orator non c. Ci., quae vox potest esse contemptior quam Milonis Crotoniatae? Ci., contemptissimae escae et potiones Ci., nihil contemptius, si sint, qui contemnant L., o quam res est contempta homo! Sen. ph., contemptissima inertia Suet. Adv. komp. contemptius bolj zaničljivo, bolj prezirljivo, bolj brezbrižno: quos aut in sua vides turba speciosius elidi aut in aliena contemptius Sen. ph., quo c. abuteretur patientiā hominum Suet.
3. adv. pt. pr. contemnenter zaničljivo, prezirljivo: Non.
-
craindre* [krɛ̃drə] verbe transitif bati se (quelqu'un, quelque chose koga, česa); (u)strašiti se, plašiti se, gledati s spoštovanjem, respektirati; mrziti, ne moči prenašati
se faire craindre pridobiti si spoštovanje, respekt, zbujati strah
ne craindre ni Dieu ni le diable ne se bati ne boga, ne hudiča, ničesar se ne ustrašiti
il craint de mourir boji se umreti
elle craint pour la vie de son enfant boji se za življenje svojega otroka
il ne viendra pas, je le crains bojim se, da ga ne bo
craint l'humidité (commerce) varuj pred vlago!
chat échaudé craint l'eau froide (proverbe) oparjen maček se še mrzle vode boji
-
doubt1 [daut] neprehodni glagol & prehodni glagol
dvomiti; ne zaupati, sumničiti; obotavljati se, kolebati, omahovati
arhaično bati se
-
dubitare v. intr. (pres. dubito)
1. dvomiti:
dubitare della verità di un'affermazione dvomiti v resničnost trditve
non dubitare che biti prepričan, da
2. ne zaupati, dvomiti:
dubitare di se ne zaupati vase
3. bati se
-
ērubēscō -ere -rubuī (—) zardevati, (po)rdečiti se: erubuere genae O., saxa roratis erubuisse rosis O.; occ. od sramu zardevati ob čem, zaradi česa, sramovati se česa, bati se česa: Sen. ph., Q., Iuv., Plin. iun., ubi erubuit Ci., adversarium erubuisse, expalluisse Corn., et erubuisse decebat O., vidi te totis erubuisse genis O. kako te je po vsem obrazu oblila rdečica; z abl.: non est res, quā erubescam L., ego rustica dote corporis erubui O., ubi paucitate suorum erubescendum sit Cu., origine erubescere T.; z acc.: si te affines erubescunt Ci., quas (voluptates) … non erubescens (Epicurus) persequitur omnes nominatim Ci., iura fidemque supplicis erubuit V. je upošteval, Helene … capere arma fertur nec fratres erubuisse deos (pred božjima bratoma) Pr.; od tod gerundiv ērubēscendus 3 česar se mora človek sramovati: non erubescendi ignes (strast) H., erubescendi amores Sen. rh., erubescenda sentina Val. Max., mortis erubescendum genus Val. Max., erubescenda mors Sen. ph.; subst. neutr. pl.: veniendum ad erubescenda est Vell. k dogodkom, ki se jih moramo sramovati; z dat.: erubescere alicui Eccl., veritati Aug.; s praep.: erubui … misera propter clamorem tuom Pl., erubescere ex nepote Vell., de peccato suo Aug., pro aliquo Aug., ad nostrum dedecus Hier.; z ut: ut rumorem bonum colligant erubescunt Ci.; z inf.: Val. Max., Sen. ph., Petr., Q., nostra nec erubuit silvas habitare Thalia V., noli erubescere, Appi, collegam in sacerdotio habere L., quae … Alexandro esse superstes erubuit Cu.; z Aci: libertati suae … inponi iugum non erubuerant Val. Max.
-
exhorrēscō -ere -horruī (—),
I. zgroziti (zgražati) se nad čim, zdrzniti se: Petr., Val. Fl., sapientia non exhorrescere metu (od strahu) non sinit Ci., in quo (nad čim) igitur homines exhorrescunt? Ci., exhorruit aequoris instar O.
— II. trans. zgroziti (zgražati) se nad čim: Val. Max., Suet., vultūs amicos V., verbere candentes armos Val. Fl., furores Sil.; non exhorrescere z inf. = ne braniti se česa, ne bati se česa: Val. Max.
-
exspectō (expectō) -āre -āvī -ātum „pogledovati po čem“, od tod
1. čakati, dočakati, pričak(ov)ati; abs.: ad portam Ci. ep., cum paucos dies exspectasset Quinctius Ci., Carthagine exspectat V. čaka = se mudi, paulum exspectare Q.; trans.: legatos, praetores, Kalendas, transitum tempestatis Ci., ventum Ci. ugodnega vetra, aliud tempus Ci., N., alicuius adventum, eventum pugnae C., omnia magis quam proelium S., alius alium exspectantes S., exspectare fugam ventosque, dapes et pocula, praemia V.; z dvojnim acc.: illa castra Catilinam ducem (kot vodnika) exspectant Ci., alius alium principem (kot predhodnika) exspectantes S. fr., remedium mortem exspectare S. smrt si želeti kot … — Skladi: z odvisnim vprašanjem: L., Cu., Plin., Q., exspecto, quo pacto meae technae processurae sient Pl., exspectare, uter esset induperator Enn., exspecto, quid tribunus excogitet Ci., exspectabant homines, quidnam acturus esset Ci., quid hostes consilii caperent, exspectabat C., hanc (paludem) si (ali) nostri transirent, hostes exspectabant C.; s finalnim stavkom: Pl., nisi exspectatis, ut illa diluam Ci., quid aliud exspectemus, nisi ut mittat Ci., mea lenitas … hoc expectavit, ut id, quod latebat, erumperet Ci., neque exspectent, ut de eorum imperio ad populum feratur C., taciti primo exspectaverant homines, uti consul comitia … haberet L., exspecta, ne iniuriam illi facias appellando Sen. ph.; s temporalnimi stavki: S. fr., Q., exspectas fortasse, dum dicat Ci., ne exspectemus quidem, dum rogemur Ci., Caesar non exspectandum sibi statuit, dum … in Santonos Helvetii pervenirent C., ne exspectaret, quoad Alexandri filius regnum adipisceretur N., scilicet exspectem, libeat dum proelia Turno nostra pati V., rusticus exspectat, dum defluat amnis H., nec ultra exspectato (abl. abs. = ne da bi se bilo dalje čakalo) quam dum … Claudius Ostiam proficisceretur T., si exspectasses, donec me consuleres Traian. in Plin. iun. ep.; za zanikanim glag. quin: exspectari diutius non oportere, quin ad castra iretur C.
2. occ. počakati (vztrajati, obstati) do konca (= da kdo kaj opravi ali da se kaj opravi): quos (oratores) multas horas expectavit Ci. ki jih je vztrajno poslušal do konca njihovih govorov, cenantes … exspectans comites H. čakajoč, da spremljevalci poobedujejo, quis quinque in Verrem libros exspectabit? T. kdo bo pet knjig … do konca poslušal?, senectus eius exspectabatur T.; o stvareh: expectavere eum fata, dum … inpleret Cu. usoda je počakala z njim = mu je dala časa.
3. pren.
a) čakati koga, namenjen, usojen biti komu: seu me tranquilla senectus exspectat, seu … H., nos uberrima victoriae praemia exspectant Cu.
b) zahtevati, potrebovati kaj: silvarum aliae pressos propaginis arcus exspectant V., neque illae (oleae) procurvam exspectant falcem V., lenta remedia et segnes medicos non expectant tempora mea Cu.
c) α) željno, z napeto pozornostjo pričakovati koga, česa, kaj, nadejati se česa, želeti kaj, obetati si kaj: senserat de re publica aliud atque homines exspectabant Ci.; trans.: pater exspectat me aut aliquem nuntium Pl., meam exspectant mortem Ter. želijo, exspectare reditum spe, vestrum auxilium, nihil adiumenti, testamenta Ci., fama mortis meae non accepta solum, sed etiam exspectata est L., complexus meos ardenter exspectare Ap. β) v strahu pričakovati, bati se česa: malum Pl., mortem Ter., Sen. ph., contumeliam, supplicium, vim edicti Ci., maiorem Galliae motum C., poenam V., graviora Cu., paria praemia damno Plin. iun. γ) sploh pričakovati: eloquentiam, furtum aut praedam Ci.; z dvojnim acc.: ne quid exspectes amicos (od prijateljev), quod tute agere possies Enn. Od kod? z a(b) ali (redkeje) e(x): tabulas novas a Catilina exspectant Ci., ex iis quasi proles civitatis exspectari videtur Ci., quae ab sua liberalitate exspectare deberent C., ut ex sua amicitia omnia exspectarent C. — Skladi: z ACI (redko in neklas.): Varr., Aug., cum exspectaret … Aetolos in fidem suam venturos (esse) L., exspecto cum magno fenore vitia reditura (esse) Sen. ph.; v zvezi s spero ali cupio: quam ob rem exspectem aut sperem porro non fore Ter., quod ego expecto cupioque te ita illud defendere Ci.; z inf. (v pozni lat.): nunc exspecto cognoscere ex tuis litteris, quantum … Fr., exspectas a me audire consilium dei Aug.; navidezno abs.: nec gravius quam exspectavissem … evenisset Ci., ad verum, ubi minime exspectavimus, pervenimus Q. — Od tod
I. adj. pt. pf. ex(s)pectātus 3 (željno) pričakovan, zaželen, dobrodošel: exspectata advenis Pac. fr., exspectatun (= exspectatusne) advenio? Pl., ubi te exspectatum eiecisset foras Ter., čigar smrt se pričakuje (želi), arus omnibus exspectatusque venies Ci. ep., in expectatis ad amplissimam dignitatem fratribus Ci. od katerih je pričakovati, da se povzpnejo do najvišjih častnih služb, exspectatus solo Laurenti V., quibus Hector ab oris exspectate venis? V., pietas parenti exspectata V., carmina exspectata H., triumphus exspectatus Hirt., ut rem claram exspectatamque facerent Val. Max.; v komp.: nimio … ille potuit exspectatior venire Pl.; v superl.: adventus exspectatissimus, litterae exspectatissimae Ci. ep. —
II. subst. pt. pf. ex(s)pectātum -ī, n pričakovano: ante ex(s)pectatum V., O., Sen. ph., Sil. prej, kakor se je pričakovalo, exspectato ocius ali maturius Vell. hitreje (prej), kakor se je pričakovalo; v pl.: pričakovano, pričakovane stvari: quis non … contraria exspectatis aut speret aut timeat? Vell., diu exspectata vix ad clausulas redeunt Sen. ph.
-
extimēscō -ere -timuī (—)
I. intr. (z)bati se, splašiti se, prestrašiti se, strah (zona) oblije (obliva) koga: extimuit tum illa? Pl., cur tantopere extimueras? Pl., extimui ilico Ter., numquam extimescere Ci., equi ipsi gladiatorum repentinis sibilis extimescebant Ci., Salmacis extimuit O.; z de: de fortunis communibus extimescebam Ci.; s quod: Auct. b. Alx., non equidem extimui, Danaûm quod ductor … fores V.; z zanikanim finalnim stavkom: non extimesco, ne Plancio custodia obsit Ci., extimui, ne vos ageret vesania discors H.
— II. trans. zbati se česa, strah je koga česa,
1. z acc.
a) rei: Aur., adventum nostrum Ci. ep., victoriae felicitatem Ci., unum illud extimescebam, ne quid turpiter facerem Ci. ep., extimescere plura C., nimiam civium potentiam N., situm locorum et vim fluminum Cu., sestertium centies Sen. ph.; v pass.: a quo maius periculum extimescendum est Ci., quarum rerum omnium nostris navibus casus erat extimescendus C.
b) personae: extimescere patrem Ter., magistrum H., victorem orbis terrarum Ci., non extimescere victorem Val. Max., neque est, quod curiosum aliquem extimescas Petr.; v pass. brezos: cuius si filius hostili in solo adultus in regnum venisset, posse extimesci, infectum … omnibus externis T.
2. z inf.: non extimui credere me pelago O., sunt quae videre extimescas Sen. ph., non extimuit fateri T.
-
fear2 [fiə]
1. neprehodni glagol
bati se; spoštovati; trepetati
2. prehodni glagol
arhaično prestrašiti; plašiti
never fear! nič se ne boj!, brez skrbi!
-
foirer [fware] verbe intransitif imeti drisko; figuré bati se; spodleteti, izjaloviti se
-
formīdō -āre -āvī -ātum (formīdō -inis)
1. intr. (hudo) bati se, strah, groza obhaja koga, strah je koga, groza je koga: bonum habe animum, ne formida! Pl.; z dat. (za kaj): auro formidat Euclio Pl.
2. trans. zgroziti se česa, koga, prestrašiti (ustrašiti, (z)bati) se česa: Pl., Naev. fr., Iuv., Prud. idr. f. illius iracundiam Ci. ep., satietas formidanda est Ci., quidquid fecerit, ipse se excruciat omniaque formidat Ci., malos fures H., cum te formidet mulier H., f. auxilia Cu., verbera Stat.; z inf.: Veg., Aug., si isti formidas credere Pl. če se braniš, če nočeš, ad haec ego naribus uti formido H. se bojim; s finalnim stavkom: formido miser, ne hic me tibi arbitretur suasisse Pl., formido male, ne ego hic nomen meum commutem Pl., aliquem non f., ut … Vop. Pogosto pt. pf. formīdātus 3 (večinoma z gr. dat.) strašen, ki se ga (je) vsi bojijo: Fl., Gell., Amm. pennae O., ki služijo za strašilo divjačini, manūs O. formidatus nautis aperitur Apollo V., civis … formidatus Othoni Iuv.; z abl. causae: Aethiops classe formidatus H.; pesn.: formidatae aquae O. strah pred vodo, steklost.
-
fouetter [fwɛte] verbe transitif bičati, figuré kritizirati; tepsti (z bičem), šibati, figuré razvneti, (raz)buriti, razdražiti; spodbuditi; verbe intransitif udarjati ob, populaire zelo se bati, populaire smrdeti
la grêle fouette contre les vitres toča bije, udarja na šipe
j'ai d'autres chats (ali chiens) à fouetter (figuré) imam druge, važnejše posle, imam druge skrbi v glavi
fournir des verges pour se faire fouetter (figuré) dobavljati orožje proti samemu sebi
il n'y a pas là de quoi fouetter un chat (figuré) prestopek je tu tako majhen, nepomemben, da ne zasluži nobene kazni
-
fugitō -āre -āvī -ātum (intens. glag. fugere)
I. intr. vneto bežati, urno bežati: misserimus fui fugitando Ter., Graeci fugitantes Amm. —
II. trans. (iz)ogibati se, varovati se, čuvati se, bati se koga, česa, umikati se komu, čemu: Fr., Lact., Amm., f. herum, hanc provinciam Pl., me, alicuius conspectum Ter., quaestionem Ci., necem Ph.; z inf.: quod aliae facere fugitant Ter., fugitabant visere Lucr.; pt. pr. z gen.: fugitans litium Ter.
-
funk2 [fʌŋk] prehodni glagol & neprehodni glagol
prestrašiti; bati se; izogibati se vojaške službe
-
fürchten bati se (koga, česa); sich fürchten bati se (für za) (vor koga/česa) ; gefürchtet sein/werden zbujati strah; (sich) weder (vor) Tod noch Teufel fürchten ne bati se ne boga ne hudiča
-
hésiter [ezite] verbe intransitif oklevati, kolebati, omahovati, biti neodločen (sur glede); imeti pomisleke (à o), bati se; zatikati se, obtičati (v govoru)
sans hésiter brez oklevanja
je n'ai pas hésité une seconde tudi za hip nisem okleval
j'ai hésité à dire la vérité nisem si upal, bal sem se povedati resnico
-
horreō -ēre -uī (gl. ēricius, hircus)
1. štrleti, kvišku stati, (o laseh in podobnem) ježiti se, ščetiniti se, po koncu vstajati (stati), sršeti, sršiti: cum valde timetur, in corpore pili … horrent Varr., saetae horrent O., corpora horrent saetis O. se sršijo; horruerunt comae O., horrent capilli Tib., horrent ac subriguntur capilli Sen. ph.; v mnogovrstnih metaf.: mare horret fluctibus Acc. fr. srši od valov = valovi, horret seges aristis, ferreus hastis horret ager, mons cantibus horret, horrebat regia culmo, horrere videns iam colla colubris V., horrebant saevis omnia verba minis O. so bile polne … , huic horret thorax … pellibus ursae Sil., villosa feris horrebant pectora saetis Sil., pubes horrebat telis Sil. je bila oborožena s štrlečimi sulicami; pt. pr. horrēns -entis, štrleč, sršav, srhek, mršav, bodeč, bodljiv: cautibus horrens Caucasus V., horentia suum terga V., h. leo V. s štrlečo grivo, campus, hastae, rupes, rubi V., horrentia agmina pilis H., phalanx horrens hastis L., draco horrens squamis O., terga saetis horrentia O., saxa horrentia silvis O., horrentibus per totum corpus villis Plin., vir h. Sen. ph., h. capillus T., Plin. iun.; pesn. enalaga: h. umbra V. temna (mrkla) (izza štrlečih vej).
2. metaf.
a) (od mraza) tresti se, drgetati, (o)dreveneti: corpus … horret O., quamvis horrebis et ipse, algenti manus est calfacienda sinu O., horruit algenti pergula curva foco Pr., draco horret Val. Fl. se trese, horrenti tunicam non reddere servo Iuv.; od tod: possetne uno tempore florere, dein vicissim horrere terra? Ci. prezebati, tempestas toto horret in anno O. mraz je.
b) α) intr. (od strahu, groze) zdrzniti se, zganiti se, zgroziti se, (vz)drgetati, prepasti se, groza (strah, zona) obiti (obhajati) koga: totus tremo horreoque Ter., non horrere animo Ci., quae cum a te tractantur, horrere soleo Ci., Caspia regna responsis horrent divûm V., membra horruerunt timore O., arrectis auribus horrent quadrupedes O. se plašijo, horret adhuc animus Stat. β) trans. zgroziti (zgražati) se nad čim, (z)bati se česa, koga: h. dolorem Ci., minas Ci. ep., crimen et iudicium, numen Ci., unum horrui Apronium Ci., Ariovisti crudelitatem horrebant C., h. mortem, strepitūs V., onus, pauperiem H., tela L., vulnera, ursos O., fragilitatis humanae vices filio Plin. iun.; z inf.: id sacrificium adspicere nemo vir non horruit Ci. se je vsakdo bal, quamquam animus meminisse horret V., horreo dicere L. groza me je povedati, horret animus referre L.; z ACI: pro vana imagine imperii … veram iustamque mox in se versuram potestatem horrebant L. (prim. L. 10, 10, 11), sancti horruerunt coli se pro diis Aug.; z odvisnim vprašalnim stavkom: quemadmodum accepturi sitis, horreo Ci., ut, quorsum eruptura sit (ista) dominatio, horreamus Ci.; s finalnim stavkom (po skladu glag. timendi): horret animus, ne quid inconsulte … fiat L., eo plus horreo, ne … L. — Od tod horrendus 3
1. grozen, grozovit, strašen, strahovit: Val. Fl., Stat., Pall., monstrum, portitor, clamores V., carmen L., Medusa, nox sibila, sonus O., enses Tib.; z abl.: draco dentibus horrendus O.; z dat.: silvis h. O. strah za gozdove; z drugim sup.: horrendus visu Mezentius, horrendum dictu V., utraeque horrendae aspectu H., res horrenda relatu O.; neutr. kot notranji obj., ki se sloveni z adv. grozno, strašno: Sen. tr., belua Lernae, horrendum stridens V., arma horrendum sonuere V., horrenda circumsonantibus Alemannis Amm. — Adv. horrendē grozno, strašno: Serv., Vulg., „horrendum“ clamat pro „horrende“ Prisc.
2. častivreden, spoštovan, čudovit: virgo, Sibylla V.
-
horrēscō -ere horruī (incoh. glag. horrēre)
1. štrleti (kvišku stati), zače(nja)ti, (o laseh in podobnem) pokonci vstajati (ježiti se, sršeti, ščetiniti se), potem sploh štrleti: horrescunt tela ali horrescit telis exercitus Enn. fr. ali horrescit seges (polje) ensibus V., segetes … horrescunt flabris V. se začno zibati, horruerunt comae O., mollis horrescit coma Sen. tr., subitis horrescit turbida nimbis tempestas Sil. zahrumi; pleonast.: cum subito mare coepit horrescere Ci. je zakipelo, se je vzvalovilo, saetis horrescere coepi O., bracchia coeperunt nigris horrescere villis O.
2. metaf.
a) α) intr. (od strahu, groze, strmenja) zdrzniti se, zganiti se, zgroziti se, (vz)drgetati, tresti se, (z)bati se, groza (strah, zona) obiti (obhajati) ali spreleteti (spreletavati) koga: horresco semper Ter., animi (loc.) horrescit Pac. fr., quin etiam ferae sibi iniecto terrore mortis horrescunt Ci., in terra quoque ut horrescant ac tecta requirant Lucr., horresco referens V. groza me je poročati, horrescit visu V., draco horruit Val. Fl. je vzdrgetal. β) trans. zgroziti (zgražati) se nad čim, (z)bati se česa: h. crimen Ci. ep., morsus futuros V., procellas H., mortem Stat.; z inf.: non horrui in hunc locum progredi Ci., horrescit animus omnia recensere Amm.
b) prevzet biti —, ostrmeti nad kom, strme zapaziti: quem (Pompeium) ter ovantem Iuppiter horruerat Petr. poet.
-
Hubkolbenmotor, der, Technik motor z bati