examination [igzæminéišən] samostalnik
izpit; raziskava, preiskava, pregled; razmišljanje
pravno zasliševanje
even plus examination britanska angleščina sprejemni izpit za srednjo šolo; šolo
board of examination izpitna komisija
customs examination carinski pregled
to go in for (ali sit, undergo) an examination delati izpit
to fail (in) an examination pasti pri izpitu
sleng to plough an examination cepniti pri izpitu
to get through (ali pass) an examination narediti izpit
to make an examination of s.th. ogledati si kaj
post-mortem examination obdukcija
public examination javna preiskava
competitive examination javni razpis
to be under examination biti na pretresu; pravno biti zaslišan
Zadetki iskanja
- excédent [ɛksedɑ̃] masculin presežek; presežna teža ali dolžina; prebitek
excédent annuel letni prebitek
excédent de bagages presežek v teži (ki ga je treba plačati pri prevozu)
excédent de dépenses, de frais, de recettes presežek v izdatkih, v stroških, v dohodkih
excédent de naissances, de poids, de production, de vente presežek v rojstvih, v teži, v proizvodnji, v prodaji
être en excédent biti nadštevilen, odvečen
payer 10 francs d'excédent plačati 10 frankov za presežek v teži - excēdō -ere -cēssī -cēssum
I. intr.
1. iziti, oditi, odhajati, oddaljiti se: abiit, excessit, evasit, erupit Ci., metu excesserant L., mecum excedentem tenuit non Ilia tellus V. izseljujočega se, audita maior humana vox excedere deos, simul ingens motus excedentium T. Od kod? z abl.: excedere urbe Ci., V., domo C., L., finibus suis, Galliā, oppido C., possessione L. posestvo zapustiti, finibus, viā L., regione, terrā, patriā V., Crotone excessum est L., excedere caelo O. z neba priti; poseb. o bojujočih se: excedere pugnā C., V., proelio C. boj zapustiti; s praep.: quoquam ex isthoc loco Ter., excessurum se ex Italia dixit Ci., excedere ex civitate, ex via, ex finibus C., ex acie N., ex pugna C., S., ex proelio C., N., ex orbe C. izstopiti, e templo L. Kam?: ex his tenebris in lucem illam Ci., agro hostium in Boeotiam L., in altius terrae fastigium Cu., excedere in exsilium (tudi abs. excedere) Icti,; brahilogija: excedere ad deos Cu., Vell. svet zapustiti in priti med bogove; o stvareh: priusquam ulla navis litore excederet Iust. je odrinila od obale; pren. umakniti se iz česa, s česa, ločiti se (npr. od tega sveta), umreti, (iz)giniti, preminiti: excedere vitā, e (ex) vita Ci., Cu., de vita Fr. = e medio Ter., Val. Fl., T. idr.; tudi abs.: excessise Augustum fama tulit T.; pren.: cura ex corde excessit Ter., mentes ex corpore excedunt Ci., cum animus … ex corpore excesserit Ci., cupiditatum dominatus excessit Ci., corporeae excedunt pestes V. telesne strasti izginejo, excedere palmā V. odreči se nagradi zmage, res excessit e memoria L. je ušla iz spomina, se je pozabila (v tem pomenu tudi samo excedere: Sil.), excedere pristinā bellandi consuetudine Auct. b. Afr. opustiti, reverentia excessit animis Cu.
2.
a) prodreti navzven: si quis humor excesserit Cels.
b) izstopati, ven moleti, dvigati se: sic … partes omnes collocatae sunt, ut nulla … excederet extra Ci., inferiores dentes longius quam superiores excedunt Cels., quod excedit, abscindendum est Cels., rupes quattuor stadia in altitudinem excedit Cu., excedentia in nubes iuga Plin., ubi in nostra maria tractus excedit Mel.; pren. α) iti čez (mejo), stopiti čez, stopiti iz česa, kaj prestopiti, prekoračiti, preseči (presezati): excedere ex ephebis Kom. ali e pueris Ci. mladeniško, deško dobo prestopiti (prerasti), iam excessit mi aetas ex magisterio tuo Pl., quo ultra eius iram excessuram fuisse L., cum libertas non ultra vocem excessiset L. je ostala le pri besedi, le na jeziku, excedere ultra fidem veri, supra usitatam rationem Val. Max., tantum ea clades excessit T. je bil tako čezmeren, hortante senatu, ut numerum augeret, iure iurando obstrinxit se non excessurum T. da ga ne bo prekoračil. β) (v govoru, spisu) od glavne teme zastraniti (zastranjati): excedere paululum ad enarandum, quam (kako) … L., in fabellam Sen. ph., si longior fuero in hoc, in quod excessi Plin. iun.
c) do česa dospeti, povzpeti se do česa: ad summum imperii vestigium Val. Max., eo laudis excedere T. povzpeti se do tolike slave.
č) časovno kam spadati: insequentia excedunt in eum annum, qui … L., pugna ad Trebiam in annum Flaminii non potest excessise L.
d) v kaj iziti, preiti, prehajati, prevreči se: quae (res) studiis in magnum certamen excesserit L., ne in altercationem excederet res L., in hoc … lacessiti principis ira excessit, ut … Vell.
— II. trans. (le poklas.)
1.
a) kak kraj zapustiti, (od)iti iz … umakniti se iz … : excedere curiam, urbem L., patrios muros Lucan.
b) kaj prestopiti (prestopati), prekoračiti: radicem montis S. fr., terminos agelli Val. Max.; (o rekah) stopiti čez, udariti čez … : Tiberis alveum excessit Plin. iun.; (o vodovju) iti čez kaj, sezati čez (nad) kaj, prestopiti kaj: ubi (flumen) adpositae crepidinis fastigium excessit Cu., stagnum altitudine genua non excedens Plin.; (o gorah) moleti nad kaj, vzdigovati se nad kaj: nubes excedit Olympus Lucan.
2. pren.
a) kako dobo prestopiti, prerasti: septimum mensem Col., annos decem Col., annum sextum natu Cael.
b) kako mejo ali mero prekoračiti (prekoračevati), preseči (presegati): tempus finitum L., modum L., Cu., modii mensuram L. epit., summam octoginta milium L., excessere metum mea bona O. moja sreča ne pozna strahu, fidem (vero) Vell., fidem veritatis Val. Max., fabae magnitudinem Plin., staturam iustam Suet., aequavit praestantissimorum gloriam aut excessit Suet., excedere fastigium equestre T. viteški čin, viteško dostojanstvo, excessā unione Tert.; v pomenu prekašati: nemine tantum ceteros excedente Iust.
Opomba: Sinkop. cj. pf. act.: excēssis = excēsseris Ter. - excĭdō1 -ere -cĭdī (—) (ex in cadere)
I.
1. ven pasti (padati), iz česa pasti (padati), izpasti (izpadati), na tla pasti = zgruditi se: litteras excidisse in via Ci., quotiens (ista sica) excidit casu aliquo Ci., nullo cogente sagitta excidit V., excidit illa metu (omedlela od strahu) O., primo miser excidit aevo Pr., volvae excidunt Plin. izstopajo; z dat. personae: num qui nummi exciderunt … tibi? Pl., si qui nummi isti exciderant Ci., illi … dentes exciderunt Pl., Canidiae dentes excidere videres H., incautis pastoribus excidit ignis V., excidit tabella mihi O. Od kod? z abl.: excidere puppi V., lacertis H., excidit arce deus O., excidere equis Sen. tr.; s praep.: omnes illi nefarii gladii de manibus … exciderunt Ci., sol excidisse mihi e mundo videtur Ci. ep., sagittae excidunt e corpore Ci., a digitis excidit ansa meis O. Kam?: excidēre (sc. e navi) etiam saevientes quidam (elephanti) in flumen L., excidere inter manus Pr., excidat ante pedes lingua resecta tuos O., sagitta excidit in pedem Plin.
2. occ. vox horrenda per auras excidit V. je padel = je zadonel, quod primum sorte nomen excidit L. je prišlo iz žrebovnice, tako tudi: ut cuiusque sors exciderat L.
— II. pren.
1. uiti (iz ust), zdrkniti (z jezika), izmuzniti se: verbum ecquod umquam ex ore huius excidit, in quo quisquam posset offendi? Ci., quod verbum tibi non excidit … fortuito Ci., in libello, qui me imprudente et invito excidit Ci., tantumque (žaljive opombe) nefas patrio excidit ore? V., quod … excidit ore pio, coniunx, scelus? O., ne quis mihi putet temere excidisse Q.; pesn. (o osebi): (Proteus) vinclis excidet V. se bo izmuznil iz …
2. preiti, miniti, (iz)giniti, izgubiti (izgubljati) se, pogubiti se: nunc nobis omnia haec exciderunt Pl., neque verendum est, ne quid excidat Ci., vultus, oratio, mens denique excidit Ci., luctus, spes excidit O., nec vera virtus, cum semel excidit, curat reponi deterioribus H., non ingenio quaesitum nomen ab aevo excidet Pr., excidere sibi Sen. rh. nehati biti sam pri sebi, ne zavedati se; brahilogija: in vitium libertas excidit H. se je sprevrgla; occ. uiti, pasti iz glave: necdum causae irarum exciderant animo V. niso bili pozabljeni, exciderat pacis mentio ex omnium animis L., Carthaginem et Hannibalem excidisse de memoria L., exciderant animo foedera lecta tuo O., excidere haec credam pectore posse tuo O.; abs.: mihi ista exciderant Ci. tisto sem bil pozabil, excidit mihi nomen tuum O. tvoje ime sem pozabil, exciderant surdo tot mea vota Iovi Pr., paene excidit mihi Q. skoraj bi bil pozabil, Xenophon non excidit mihi Q.; z inf. ali ACI: si calore dicendi vitare id excidisset Q., non excidit mihi scripsisse me in libro priore Q. nisem pozabil, excidit vobis … Democritum invenisse, quemadmodum … Sen. ph.; s konsekutivnim stavkom: excidit, ut peterem iuvenes quoque … annos O. pozabil sem prositi … ; redko pren. (o osebi sami) = pozabivši, pozabljajoči: palam moneri excidentis est Q., etiam excidentes unius admonitionis verbi in memoriam reponuntur Q.
3. (po gr. ἐκπίπτειν ἔκ τινος) kaj izgubiti, biti ob kaj: ex hac familia me plane excidisse intellego Pl., herus uxore excidit Ter., excidere de regno L. epit., iterum (se) excidisse regno Cu., excidere genere Q.; pesn.: quem (currum) si non tenuit, magnis tamen excidit ausis O. je bilo vendar veliko dejanje, pri katerem se je ponesrečil; occ. jur.: excidere formulā pravdo izgubiti: Sen. ph., Suet.
5. excidere ab aliquo od koga odpasti = ne ujemati (strinjati) se z njim: ego ab Archilocho excido Luc. ap. Non. - exciō -īre, star. (redko) excieō -ēre -cīvī (-iī), -cītum, pt. pf. pri pesnikih -cītus in -cĭtus,
1. segnati, splašiti: ignoto et horribili sonitu repente exciti L., Euander concursu pastorum excitus L. zvabljen iz hiše, Thyias commotis excĭta sacris V. Od kod? s samim abl. ali s praep. in abl.: ventos furentes Aetoliā excītos V., suem latebris excivere canes O. so vzdignili, clamor … dictatorem quoque ex somno excivit L., somno L., ali ex somno excitus S. iz spanja zbujen, isto tudi samo: anserum clangore excitus Manlius L.; excire Cyclopes e silvis V., ea res ab stativis excivit Mettium L. to je prisililo Metija, da je odrinil iz …
2. occ.
a) veleti komu, naj pride, poz(i)vati ga k sebi, (po)klicati ga k sebi: nuntio excitus, duo iuvenes eum desiderare Q., manes excitī Sil. Od kod?: animas imis sepulcris V., homines, qui sequi possent, sedibus excibat (gl. opombo) L., excire artifices e Graecia Cu., Urgulaniam domo principis T. Kam?: quis homo tam tumultuoso sonitu me excivit subito foras? Pl., quid est, quod me excivisti ante aedes? Pl., huc Magonem fratrem excivit N., excire principes coloniae Romam L.
b) poz(i)vati na vojno, na boj, na izselitev, zb(i)rati k orožju, (s)klicati k orožju, (po)klicati na pomoč: reges bello V., iuventute Celtiberorum excitā L., excire Antiochum in Graeciam L., non homines modo, sed etiam deos L., qui paulo ante … Bastarnarum excivisset auxilia L., optumates Romanos ad auxilium urbis obsessae … excivere L., mercede exciti L. plačane, najete pomožne čete, excire in proelia manūs, in pugnam Lucan., in arma Suet. k orožju, ductor … Libys et Romanus in arma excibant de more suos Sil., excire auxilia e Germania T., Britanni omnium civitatum vires exciverant T.
3. pren.
a) z zunanjim obj. razvne(ma)ti, razburiti (razburjati), zdražiti, razdražiti (razdraževati): quae (simulacra) nos horrifice excierunt Lucr., mens excita S. razvneta duša, iuventus … largitionibus excita S. privabljena, excire hostem ad dimicandum L., excivit ea caedes Bructeros, Tubantes, Usipetos T.; pesn.: pulsuque pedum tremit excĭta tellus V.
b) s proleptičnim obj. vzbuditi (vzbujati), povzročiti (povzročati), izvabiti (izvabljati), privabiti (privabljati): vim morbi (hudo bolezen) Lucr., excitur pedibus sonitus, semina … excīta per artus Lucr., ipse mihi … tu testis in undis, quam molem (nevihto) subito excierit V., excire terrorem, tumultum L., paenitentiam Cu., alicui lacrimas Pl., T.
Opomba: Sinkop. impf. excībat L., excībant Sil. - exciter [ɛksite] verbe transitif (raz)dražiti, (raz)buriti; zbuditi (željo); spodbujati (à k), podpihovati, (na)ščuvati; čutno razburiti
s'exciter razburiti se, vzkipeti; medsebojno se spodbujati
exciter l'attention, l'admiration, la jalousie, la pitié zbuditi pozornost, občudovanje, ljubosumnost, usmiljenje
exciter l'appétit spodbuditi tek (apetit)
exciter son auditoire navdušiti svoje poslušalce
exciter au travail, à la révolte spodbujati k delu, ščuvati k uporu
exciter le rire des spectateurs povzročiti, sprožiti smeh pri gledalcih - excubiae -ārum, f (excubāre)
I. ležanje zunaj hiše: sperat … sibi fore paratas clam uxorem excubias foris Pl.
— II.
1. bedenje, čuvanje, straženje, straža (abstr.): vigilum canum tristes excubiae H., grues excubias habent nocturnis temporibus Plin.; pren. (o osebah, poseb. vojakih) bedenje, straženje, straža (ponoči ali podnevi, vigiliae le nočna straža): o excubias tuas, Cn. Planci, miseras, o flebiles vigilias … ! Ci., excubias ubi rex agebat O. kjer je … stražil, excubias agere alicui O., T. stražiti pri kom, koga, excubias agere circa cubiculum Suet., adversus incendia excubias nocturnas vigilesque comminisci Suet.; pesn.: vigil ignis, excubiae divûm V. (o svetem večnem ognju); voj.: adparatu, incessu, excubiis vim principis complecti T.
2. met. straža = osebe, vojaki na straži: Enn. fr., si excubiae, si vigiliae, si delecta iuventus … contra Milonis impetum armata est Ci., vigilum excubiis obsidere portas V., per excubias custodum ire O., excubias transire T. prehajati, inter excubias militum pernoctavit Suet. - excubō -āre -cubuī -cubitum
1. zunaj hiše (pod milim nebom, na planem) ležati, spati, prenočiti (prenočevati): moniti Lacedaemonii, ut … in agro excubarent Ci., in fano somniandi causā excubabant Ci., excubui clausam ante domum O., apes noctu deprehensae in expeditione excubant supinae Plin.
2. occ. na straži biti, stati, stražiti: Sen. ph., Fl., in armis (na boj pripravljen) excubare C., ad mare excubare C., duae legiones semper (noč in dan) excubabant pro castris C., naves, quae ad portum excubabant C. ki so bile usidrane za stražo, cum Caesar ad opus consuetudine … excubaret C. je ostal tudi ponoči pri … , excubitum in portas cohortīs ex legionibus … mittere S., omnis per muros legio excubat V., Cerberus excubat ante fores Tib., excubare ante cubiculi fores, ad praetorium Cu.; pren.
a) sola (laurus) excubat ante limina Plin. stoji, licet alni … in tutela ruris excubent plin.; pesn.: ille (Cupido) … Chiae pulchris excubat in genis H. (po Sofoklovem: Ἕρως ἐν παρειαῖς νεανίδος ἐννυχεύει) preži.
b) bedeti = skrbeti za koga ali kaj, paziti na kaj: Val. Max., Sen. ph., Iust., sapiens semper animo excubat Ci., excubabo vigilaboque pro vobis Ci., excubare hospitibus (dat.) Lucan., omnis eorum ars urbibus excubabat Plin. je služila mestom, rerum, non animi pretiis excubatur Plin., tot lumina in actus suos excubant Suet. - excusable [ɛksküzabl] adjectif opravičljiv, oprostljiv
erreur féminin excusable oprostljiva pomota
à son âge, c'est excusable pri njegovi starosti je to oprostljivo - excusar opravičiti; ogniti se, obiti; odvrniti, odkloniti; opustiti
excusar a uno de a/c koga česa oprostiti; komu kaj prihraniti
te excusaré con él opravičil te bom pri njem
excusa decir que... samoumevno je, da ...
excusamos decir a V. que... komaj nam je treba reči Vam, da ...
excusarse opravičiti se (con pri)
excusarse de hacer a. nekaj odkloniti; nečesa se ogniti - excuse [ɛksküz] féminin opravičilo, opravičevanje; izgovor
faites excuse (populaire) oprostite!
apporter, alléguer, donner une excuse navesti opravičilo
avoir toujours une excuse toute prête imeti vedno opravičilo, izgovor pri roki
faire, présenter ses excuses à quelqu'un opravičiti se komu, pri kom
prendre quelque chose pour excuse izgovarjati se na kaj, s čim
une faute sans excuse neoprostljiva napaka
on peut dire pour son excuse v njegovo opravičilo lahko rečemo
apporter un mot d'excuse au professeur prinesti opravičilo profesorju - excuser [ɛksküze] verbe transitif opravičiti; oprostiti
s'excuser opravičiti se; vieilli odkloniti
excusez-moi, vous m'excuserez, je m'excuse oprostite (mi)!
veuillez m'excuser auprès de prosim, opravičite me pri ...
je m'excuse d'avoir écrit cette lettre opravičujem se, da sem napisal to pismo
qui s'excuse s'accuse (proverbe) kdor se opravičuje, se obtožuje - excūsō -āre -āvī -ātum (ex in causa)
1. koga ali kaj izgovoriti (izgovarjati), zagovarjati, opravičiti (opravičevati): uxori (pri ženi) excuses te Pl., excusare se apud regem Ci., excusavit … Terentius, quod … diceret Ci., his omnibus me vehementer excusatum volo Ci. rad bi, da bi bil pri vseh teh čisto opravičen, Varroni (pri Varonu) tarditatem litterarum mearum excusare Ci. ep., si Lysiades … excusetur Areopagites esse Ci., cum excusaretur solum vertisse exsilii causā L., prodit atque excusat Bibulum C., legati venerunt, qui se de superioris temporis consilio excusarent C., multa dixi, cur excusatus abirem H. da bi se opravičil, excusare missos ignes O., vires O., ut verba mea Alexandro (pred Aleksandrom, pri Aleksandru) excusem Cu., cum per senectutem, quominus interesse valeret, excusasset Aur.
2. kaj kot opravičevalni razlog ali v opravičilo navesti (navajati), izgovoriti (izgovarjati) se s čim: excusare morbum, propinquitatem Ci., inopiam suam C., ille Philippo (pri Filipu) excusare laborem H., excusare valetudinem L., errorem (zablodo) et adulescentiam L., consternationem, ignorationem Cu., iis diversa excusantibus T.; z ACI: Iust., excusare ebrios nos fecisse Pl., excusare minus datum ad occultandam facinoris invidiam Suet.
3. iz opravičevalnih razlogov
a) odkloniti (odklanjati), odbiti: reditum Agrippinae excusavit ob … hiemem T., Baeticis contra unum hominem advocationem excusare Plin. iun.
b) refl. in med. rešiti se česa, odtegniti se čemu: Plin. iun., Suet., ex eo, cui in universum excusari mallet T. čemur se hoče raje povsem odtegniti.
c) excusari aliqua re ali ab aliqua re oproščen biti česa: tutelā alicuius Ulp. (Dig.), a coepta (tutelā) Paul. (Dig.), ab aliqua re Ambr.
4. pren.
a) (zopet) popraviti, preravnati, poravnati: crimen lacrimis Stat., fallacem unius anni fidem omnibus annis Plin. iun., nefas armis Cl.
b) (za)ščititi: se ab aliqua re (zoper kaj) Pall.; z ne = preprečiti, ubraniti, ovreti (ovirati): Pall. — Adj. pt. pf. excūsātus 3, adv. -ē, izgovorjen, opravičen: inter quae necessitate praesentium rerum … excusata T., excusatā rei familiaris mediocritate Suet., hoc … ego excusatior, si forte sum lapsus Plin. iun., excusatissimus essem Sen. ph., fieri id videtur excusate Q., quo excusatius sub exemplo acciperentur T., exoratus excusatius facies Plin. iun., sperabat se excusatius sacrilegia commissurum Iust. - exercer [ɛgzɛrse] verbe transitif uriti, vaditi, vežbati; opravljati, izvrševati; dresirati; izobraziti; uporabljati (kako sposobnost); izvajati; razvi(ja)ti; uveljaviti (pravico); postaviti na preskušnjo (potrpljenje); verbe intransitif, médecine prakticirati; imeti (odvetniško) prakso
s'exercer vaditi se (à v), sport trenirati; čutiti se, pokazati se (vpliv, spretnost, moč) (sur quelqu'un pri kom, dans un domaine na nekem področju)
le professeur exerce ses élèves à la conversation en anglais profesor vadi svoje učence v angleški konverzaciji
exercer la médecine, un métier, une profession izvrševati zdravniški poklic, obrt, poklic
exercer son droit uveljaviti svojo pravico
exercer une influence, une pression izvajati vpliv (vplivati), pritisk (sur na)
s'exercer à tirer, à la patience vaditi se v streljanju, v potrpežljivosti - exercitus -ūs, m (exercēre)
I.
1. vaja: pro exercitu gymnastico et palaestrico hoc habemus Pl.
2. met. izurjeno moštvo, vojska = vojno krdelo: exercitus Cn. Pompei hiemavit in Gallia Ci., victor exercitus Ci., N. zmagovita vojska, exercitus paratus atque instructus C., pedester N. pehota, equitum V. konjeniško krdelo, konjenica, exercitus tiro L. vojska samih novincev, naspr. exercitus veteranus Ci., L., Auct. b. Alx.; v pl.: Pannonici exercitus T. panonska bojna krdela, panonske legije. Z glag.: exercitum scribere S., L., conscribere Ci., cogere C., S., parare S., comparare Ci., S., instruere S., facere, conficere, conflare Ci., contrahere, ducere, transducere C., ductare S. (gl. te glag.).
3. occ.
a) vojska na kopnem (naspr. mornarica): cum classe et exercitu L.
b) vojska pešcev, pehota (naspr. konjenica): L., exercitum castris continuit, equestri proelio cotidie contendit C.
4. met.
a) moštvo, krdelo, množica, tolpa, drhal: exercitus perditorum civium Ci., domus est oppugnata exercitu Clodiano Ci., meretricum exercitus Hier.
b) (ker je bila rimska vojska sprva sestavljena le iz svobodnih državljanov) = državljanski zbor, narodni zbor v centurionskih komicijah: navedek pri Varr.
c) pesn. (o živalih) jata: corvorum V., Phorci exercitus omnis V. vse morsko živalstvo
— II. nemir, muka (glede na pomen, naveden pod I. 1.): remissum … imperare exercitum Pl., noli … lacrumis tuis mihi exercitum imperare Pl.
Opomba: Nom. sg.: exercitum It., gen.: exercitī Acc. fr., Naev. fr., Varr. ap. Non., gen. pl.: exercitûm L. - exigō -ere -ēgī -āctum (ex in agere)
I.
1. izgnati (izganjati), odgnati (odganjati), pregnati (preganjati), spoditi: exigere omnes foras Pl., uxorem Pl., Ter., Suet., odsloviti, zavreči, hiberno tempore non prius pastum (na pašo) exigere, quam pruina evanuit Varr., Tarquinius exactus est Ci., post reges exactos Ci., exactos tyrannos … bibit aure vulgus H., hoc initium fuit exactorum N., lupos fames exegit V. je ven pognala, exactus furiis suis O., exigere elephantos ultra aciem Cu. Od kod? z abl.: indigne exigor patriā innocens Naev. fr., campo exiguntur quadrigae L., eum domo exegerunt L.; s praep.: virum ab se Pl., capellas a grege Varr., reges ex civitate Ci., hostem e campo L., cervam e montibus L., e stratis corpus Stat. vskočiti s … Pren.: labore lassitudo est exigunda ex corpore Pl., vestimentis exigere frigus atque horrorem Lucr., exigere curas H., non vis exiget otium H., ne bo pregnala (motila) miru, agrorum exigere fructūs L. izvažati, merces Col. prodajati, aliquem vitā exigere Sen. ph. usmrtiti; pesn.: Hebrus exigit aquas O. izliva svoje vodovje v morje.
2. occ.
a) igralca ali igro žvižgaje ali cepetaje z odra pregnati, izžvižgati, izcepetati, v pass. tudi = propasti: spectandae an exigendae sint vobis prius Ter., partim sum earum exactus Ter.
b) (o rastlinah) pognati (poganjati): radices Cels., latum folium, duplices uvas, brevem materiam Col.
c) (kako orožje) pognati (poriniti) v kaj, skozi kaj, zamahniti s čim v kaj, prebosti kaj: ensem per costas, ensem per medium iuvenem V., ferrum per ilia V., O., ferrum per viscera Lucan., gladium per viscera Fl., exactus viribus (s silo) ensis O., exigere tela in aliquem Sen. ph., manum Q., illum exigit hasta Val. Fl.; pren. (pri)siliti k čemu: exigi in poenas Stat.
II.
1. izterjati, poterjati, pobirati, preje(ma)ti, s silo nabaviti (nabavljati), zahtevati: frumentum, numerum tritici, nomina sua, nummos, pecunias a civitatibus pro frumento, quaternos denarios in singulas vini amphoras portorii nomine, vectigalia Ci., tributa Ci. ep., in nautis remigibusque exigendis Ci. pri nasilnem odvzemu, exigere acerbissime pecunias imperatas, obsides ab Apolloniatibus, equitum peditumque certum numerum a civitatibus C., aes H., vigilias vicatim L., talenta Cu.; z dvojnim acc.: unum quemque iuxta vires exegit tam argentum quam aurum Vulg.; v pass. z acc. rei: exigor portorium Caecil. fr. carina se zahteva od mene, sese pecunias maximas exactos esse Q. Metell. Num. ap. Gell.
2. occ. zahtevati, da se kaj pogodbi primerno opravi, od tod
a) (uradno o cenzorjih) nadzorovati: sarta tecta L. stavbno stanje (poslopij), viam tensarum Ci., aedes privatas velut publicum opus L., opus Col.; pesn.: ipsa, quod hae faciunt, opus exigit O.
b) meriti, izmeriti, odmeriti, premeriti (premerjati), umeriti (umerjati), preteht(ov)ati, preisk(ov)ati: ad perpendiculum columnas Ci., aliquid mensurā, materiam ad regulam et libellam Plin., pondus margaritarum suā manu Suet.; pren. meriti, preteht(ov)ati, presoditi (presojati): ad summam veritatem legitimum ius Caelius in Ci. ep., nolite ad (po z loc.) vestra instituta exigere ea, quae Lacedaemone fiunt L., exigere opus ad vires suas, humanos ritus ad caelestia O.
3. pren.
a) zahtevati, siliti k čemu: a teste veritatem exigunt Ci. zahtevajo, exspectabo ea, quae polliceris, neque exigam Ci., exigere promissum ab aliquo, a se mercedem caritatis suae Ci., duplices ab aliquo mercedes Q., officia a suis, a singulis ius iurandum Cu., rationem Val. Max., Sen. ph. idr., ab aliquo rationem alienae culpae Sen. rh., disciplinam severissime Suet.; o kazni (ki se je sprva le plačevala, in sicer z živino ali denarjem): antiquo memores de vulnere poenas exigit alma Venus O. Venera zahteva nespravljivo kazen za … = kaznuje za … , tako tudi: exigere a violatoribus gravia piacula L. hudo jih kaznovati, supplicium de aliquo Fl. kazen izvršiti na kom, ab aliquo exigere ultionem necati infantis Iust. maščevati se komu zaradi … ; pesn. z dat.: huic poenam exigit ira deae O. ga kaznuje, exigerem nostrae qualia damna notae? O. V pass. z acc. rei: intellegeres, quod multo minora exigaris ab eo Vulg. da te dokaj manj kaznuje, ferus sacrae viae vastator poenas exactus est vastationis suae Cass. je bil kaznovan za … , je pretrpel kazen za … — Skladi (glag. v pomenu zahtevati): s finalnim stavkom: hanc a te operam exigo, ut me audias Ci., si tamen, ut referam breviter mala iuncta pudori, exigis O., ille haud amplius, quam ut duo ex tribus filiis secum militarent, exegit Cu., cum exigis a quoquam, ne peieret Iuv., nihil … a comitibus exegerat quam ne potestas cuiquam capitis sui fieret Suet.; z ACI: Suet., Paul. (Dig.); v pass. z NCI: ubi exigitur argentarius rationes edere Ulp. (Dig.); o stvareh, večinoma abs.: ubi res vigiliam exigeret Vell. ko bi bilo treba budnosti, prout res exigit Plin. nanese, si ita res familiaris (gospodarstvo) exigat T., si quid res exigeret Vell.
b) occ. povprašujoč zvedeti, izvedeti, izprašati kaj: facta alicuius O., exacta refero V. kar sem izvedel, rei causam exigere Cu., exactum et a Titidio Labeone, … cur … ultionem legis omisisset T.; prim.: rationem saporum exigere H. proučiti.
III.
1. (do konca) dognati, dovršiti, izvršiti, (do)končati: exegi monumentum H., exacta carmina H., iamque opus exegi, quod … O., his demum exactis V., exactus tenui pumice versus eat Pr. skrbno opiljen, suo cultu ad magnificentiam exacto Cu., commentarii ita exacti Q.
2. mimo česa iti, mimo česa priti, kaj preiti, prehoditi (prehajati), prevoziti (prevažati), za seboj pustiti (puščati) kaj: cum primus equis exegit anhelis Phoebus Athon Val. Fl., exigere hibernum mare Plin.
3. pren.
a) (dobe) preteči (pretekati), dokončati: mediam dies exegerat horam O., Iuppiter … spatiis exegit quattuor annum O. je leto v štiri dobe dokončal, Phoebe, qui aestivos spatiosius exigis ignes Pr. = ki delaš dolge poletne dneve; v pass. = izteči se, poteči, preteči, miniti: tertiā vigiliā exacta, temporibus exactis Ci., aestas prope exacta erat C., ante exactam hiemem C. pred koncem zime, iam aestatem exactam esse S., aestatibus tribus exactis V. po preteku treh poletij, annuus exactis completur mensibus orbis V., dies exactus erat O.; occ. prebiti, preživeti: aerumnam Pl. prestajati, malam aetatem Pl., exactā aetate mori Ci. v visoki starosti, zelo prileten, exacta sua aetate S. ko se je bližal smrti, exigere aevum Lucr., V., O., vitam Ca. fr., Luc. fr., Ter., S., Vitr., Val. Max., Petr., Sen. ph., ut tecum annos exigat omnīs V., exacto tempore vita cedat H., eodem anno Q. Fabius Maximus moritur exactae aetatis L., ali exacta aetate feminae T. v visoki starosti, exigere senectutem Val. Max., noctem Petr., triginta dies in exspectatione mortis Sen. ph., diem supremum noctemque T., exacto per scelera die T., exigere ullum tempus iucundius Plin. iun., exactā pueritiā Iust.
b) določiti (določati), odrediti (odrejati), ukreniti (ukrepati), skleniti (sklepati), posvetovati se, dogovoriti (dogovarjati) se glede česa, pogajati se za kaj, preudarjati kaj, premišljati kaj: non satis exactum, quid agam Ci., ali nec satis exactum est, corpus an umbra forem O. še ni določeno (dognano, gotovo), non habet exactum, quid agat O. ne ve natančno, de his rebus ut exigeret cum eo Plancius in Ci. ep., tempus secum ipsa modumque (moriendi) exigit V., talia exigentīs … hostes oppressere L. sklepajoče, talia secum exigere O., quo (die) de his coram exigere possimus Plin. iun. — Od tod adj. pt. pf. exāctus 3, adv. -ē, dovršen = natančen, točen, določen, popoln, skrben: difficile est, quot ceciderint, exacto numero affirmare L., exacta fides O., acies falcis Plin., frugalitas Sen. ph., cura exactior Suet., nil exactius … est Mart., exactissimus cultus caerimoniarum Val. Max., exactissimum ingenium Sen. rh., vir exactissimus Plin. iun., exactissima diligentia Front., exacte perorare Sid., exactius disserere Gell., exactissime pascere Sid.; z gen. (v čem): morum fabraene exactior artis O. - exōrdium -iī, n (exōrdīrī)
1. sprva tkalsko = (o)snutek: non possum togam praetextam sperare, cum exordium pullum videam Q., togae exordia Fest.; od tod
2. pren.
a) začetek: navis inchoandae Enn. ap. Corn., totius vitae, huius mali, scribendi, rei demonstrandae Ci., habemus institutae rei publicae tam clarum ac tam omnibus notum exordium Ci., a Bruto capiamus exordium Ci. začnimo pri Brutu, exordia rerum, rationis, solis lunaeque Lucr., exordia primae pugnae V., exordium urbis Suet., exordium sumere ab aliqua re Lact., Amm.
b) occ. začetek govora, uvod govora: in dicendi exordio permoveri Ci., exordium dicendi vehemens et pugnax non saepe esse debet Ci., exordium est principium orationis, per quod animus auditoris apparatur ad audiendum Corn., quae prima exordia sumat? V., in exordio (sc. orationis) pro Milone Q.; met. vsa razprava, vsa knjiga, ves spis: Col. - exōrō -āre -āvī -ātum
1. živo (ponižno, milo) prositi, izprositi (izproševati); abs.: exorando, haud adversando sumendam operam censeo Pl., exora, blandire, expalpa! Pl.; z acc. rei: res quaedam est, quam volo ego me abs te exorare Pl., gnatam ut det oro vixque id exoro Ter., caesis … iuvencis pacem exorat divôm V.; pren.: facies exorat amorem O. tvoje obličje prosi (zahteva) ljubezni.
2. z acc. personae preprositi, s prošnjo (prošnjami) omečiti, ganiti: sine te exorem Ter., sine te exorarier (= exorari) Pl., Chremes, qui mihi exorandus est Ter., viri non esse exorari Ci., negat illa posse homines exorari Ci., ne populum extrema totiens exoret harena H., exora supplice prece divos O., tura (carmina) exorantia divos O. ki potolažijo, umirijo, dea sum opemque fero exorata O., exorare filiae patrem frequentibus litteris Suet. pri očetu prošnjo za hčer založiti, aegre a filii caede amicorum precibus exoratus Iust. odvrnjen (sl. bolje act.), principem in veniam exorare Amm. odpuščanja prositi; z dvojnim acc. (živo) prositi koga česa: hanc veniam illis sine te exorem Pl., exorare Iovem aquam Petr., unum diem deos silentum Stat.; s finalnim stavkom: Kom. idr., quem ego, … ut peieret, exorare facile potero Ci., exoravit tyrannum, ut abire liceret Ci.; tudi: non exorari, quin … Ci.; z ACI: Amm. - expendō -ere -pendī -pēnsum „iztehtati“, od tod
1. skrbno odtehtati (za kaj, s čim), odmeriti (s čim): pol ego, qui te expendi, scio Pl., hunc hominem decet auro expendi Pl., aurum auro expendetur Pl., aurum, qui (= quo) Hector expensus fuit Pl., expendere bacam, nucem Cels., ut iam expendantur, non numerentur pecuniae Ci., expenso gradu Pr. z odmerjenim korakom; pren. (v duhu) preteht(ov)ati, premisliti (premišljati), preudariti (preudarjati), presoditi (presojati), pretres(a)ti: argumenta non tam numerare soleo quam expendere Ci., in dissensione civili expendendos cives, non numerandos puto Ci., testem diligenter expenditis Ci. verodostojnost priče lahko skrbno presojate, iidem expendunt atque aestimant voluptates Ci., expendere omnes casus V., causam meritis, animo singula dicta suo O., contraria apud animum suum Val. Fl., verba arte, consilia belli T.
2. occ. (ker so starodavniki pri izplačevanju odtehtovali kovinske paličice) izplač(ev)ati, plačati, izda(ja)ti: expensum est auri pondo centum Ci., nominibus (dolžnikom) certis expendere nummos H. posojati, expendere viginti milia talentûm in hos sumptus Iust., usuras gravissimas Dig. Pogosto pt. pf. expēnsus 3 v reklu expensam pecuniam (pecunias expensas) ali expensum aliquid alicui ferre vknjižiti, da se je komu izplačal (posodil) denar: haec pecunia necesse est aut data aut expensa … sit Ci., qui L. Antonio mille nummum ferret expensum Ci., quid proderat tibi te expensum illis non tulisse Ci., da jim nisi vknjižil, ne tu expensum muneribus ferres Ci., da ne vknjižiš pod rubriko „za darila” non amplius quam terna milia in singulos menses expensum sumptui ferre solitus N. navadno za svoje potrebe mesečno ni izdal več kakor 3000 sestercijev (pravzaprav: kakor mesečni izdatek ni vknjižil več kot … ), homines … , quibus sine fenore expensas pecunias tulisset L. je bil denar posodil brez obresti; pren.: mentio facta est de legione ea, quam expensam tulit Caesari Pompeius Caelius in Ci. ep. ki jo je prepustil, oddal, ipsam facilitati suae expensum ferre Dig. pripisovati, expenso ferre vestem supellectilis nomine Dig. pohištvu prištevati. Subst. expēnsa -ae, f (sc. pecunia) izdatek, (s)trošek: Cl., Ulp. (Dig.), Vulg. = expēnsum -ī, n: bene ratio accepti atque expensi inter nos convenit Pl., acceptum et expensum Ci. (prim. acceptum pri accipiō).
3. pren. kaj plačati = pokoriti se za kaj, kazen trpeti za kaj: poenas Iovi fato expendisse supremo Acc. ap. Ci., talīs voluisti expendere poenas? V., infanda per orbem supplicia et scelerum poenas expendimus omnes V., scelus expendisse merentem Laocoonta ferunt V., expendere poenas capite T. z glavo plačati (brez obj.), dura supplicia Sil. - expēnsilātiō -ōnis, f = expēnsī lātiō, gl. pri lātiō.