fissuré, e [-re] adjectif razpokan
mur masculin, rocher masculin fissuré zid, skala z razpokami
Zadetki iskanja
- fixation [-sjɔ̃] féminin utrditev, ustalitev; določitev; chimie fiksiranje; vez pri smučki
fixation d'un impôt, de prix določitev davka, cen(e)
fixation des nomades ustalitev nomadov - fixé, e [fikse] adjectif pritrjen, fiksiran, določen, stalen; chimie vezan; masculin majhna oljnata slika, prilepljena na steklo
me voilà fixé sedaj vem, pri čem sem
être fixé spoznati se, odločiti se - flageolant, e [-žɔlɑ̃, t] adjectif tresoč se, majav
j'ai les jambes flageolantes noge se mi tresejo - flāgitiōsus 3, adv. -ē (flāgitium) sramoten, podel, nesramen, razuzdan: securi esse percussos homines innocentīs propter hominis flagitiosissimi nequitiam Ci., flagitiosi et modesti Ci. razuzdanci in … , flagitiose vivere Ci., aliorum amori flagitiosissime serviebat Ci., quae nefarie flagitioseque facta sunt Ci.; enalaga: hominum flagitiosi greges Ci., fl. vita Ci., libidines flagitiosae Ci., fl. dominatio nobis ferenda est Ci. fl. convivium, iudicium Ci., regem armis vinci flagitiosum est S., animus fl. Q., factum flagitiosissimum Plin. iun.; z dat.: viro flagitiosissumum existumo S.
- flāgitō -āre -āvī -ātum
1. strastno terjati, silno zahtevati, nujno (živo) opominjati: me in vestram contionem vobis flagitantibus evocaverunt Ci. na vašo nujno zahtevo, hoc, quia causa postulat, non flagitat, praeteribo Ci., temporibus rei publicae flagitantibus Ci. ker so razmere nujno zahtevale. Z obj.: id, quod populus iam diu flagitat Ci., tabulas tuas flagitat Ci., arma, saga, bellum flagitaverunt Ci., quae flagitat usus Lucr., telum N., pugnam L., iras in populos Val. Fl.; pren.: severitatem res ipsa flagitat Ci. nujno zahteva, ea, quae tempus et necessitas flagitat Ci. Na vprašanje: od koga? z ab: hic abs te filium flagitat Ci., ipsa causa a me hanc orationem flagitat Ci., id ab eo flagitabatur ex omnibus partibus C.; tudi pri log. subj. stoji ab: stipendium ab legionibus flagitatur C. legije zahtevajo plačilo (mezdo). Z acc. rei in personae: dicendum est id, quod ille me flagitat Ci. za kar me oni terja, me frumentum fl. Ci., amicum largiora fl. H., se portorium fl. Suet. s finalnim stavkom: Suet., flagitas me, ut eloquar Pl., flagitabatur ab eis senatus, ut meam causam susciperet Ci. Z ACI: Plin., Ap., delatores more maiorum puniendos flagitabat T. zahteval je, da se morajo kaznovati, fl. a delatoribus revocanda (esse) praemia Suet. Pesn. z inf.: perna flagitat refici H.
2. occ.
a) želeti (hoteti, skušati) izvedeti: nomen flagitatur Pl., crimen ab adversario flagitabo Ci.; z odvisnim vprašalnim stavkom: quae sunt ea numina divûm, flagitat V.
b) zahtevati, da se kaj pošlje: siser e Germania fl. Plin.
c) zahtevati izročitev koga, — da se kdo izroči: fl. filium ab aliquo, festes Ci., indignatione Gitona Petr., ministros in tormenta T.
č) pozvati pred sodišče, pozvati na sodbo, poklicati pred sodnika, koga tožiti: (Galba Caecinam) ut peculatorem flagitari iussit T.
d) vabiti koga k nečistovanju, lotiti se njegove sramežljivosti, napasti jo: iuvenem Ap., ancillam alienam Dig., pudicitiam Lact. (?). - flagrant, e [flagrɑ̃, t] adjectif očiten, očividen
injustice féminin, erreur féminin flagrante očitna krivica, pomota
prendre en flagrant délit koga pri prestopku zasačiti - flagrante agg. očiten, jasen; flagranten:
è in flagrante contraddizione je v očitnem protislovju
cogliere in flagrante zalotiti pri dejanju - flamand, e [flamɑ̃, d] adjectif flamski, flamandski; masculin flamski jezik
Flamand masculin Flamec - flambant, e [flɑ̃bɑ̃, t] adjectif plamteč
tout flambant neuf čisto nov
voiture féminin flambant neuf čisto nov avto; masculin (= charbon masculin flambant) kuhinjski premog - flamboyant, e [-bwajɑ̃, t] adjectif plamteč, bleščeč, iskreč se
gothique masculin flamboyant vrsta gotskega sloga
épée féminin flamboyante, regard masculin flamboyant bleščeč meč, pogled - flamingant, e [-mɛ̃gɑ̃, t] adjectif flamski; Flamcem naklonjen; masculin pristaš flamskega gibanja
- flamma -ae, f (nam. flāma iz *flag(s)mā: flagrāre)
1. plamen, ogenj: illa fl. divinitus extitisse videtur, quae deleret Iovis templum Ci., fl. solis Lucr., sonitu flammae excitatus N., alimenta flammae O., semina flammae O. gorljive, vnetljive snovi, flammā torreri C. flammā cremari V., flammis conflagrare L., flamma corripi L. ali flammis corripi O. (v sl. bolje act.: ogenj objame koga), flammā ferroque absumi L. z ognjem in mečem, vidit … flammis Asiam ferroque cadentem Iuv., rapuit in fomite flammam V. ujel je, flammam opprimere Ci. ali comprescere O., flammam accendere, exsuscitare O. ali excitare Cu., flammam alere O., Q., flammas concipere C., O. vneti se, rapax fl. Sen. tr.; preg.: flamma est fumo proxima Pl. = za neškodljivim začetkom pride pogosto najhujši konec, e flammā petere cibum Ter. iskati si hrano v ognju (v smeteh); kot gr. ἀδύνατον (kaj nemogočega): prius undis flamma (sc. misceatur) Poeta ap. Ci. prej se bo ogenj pomešal z vodo, unda dabit flammas O. ogenj bo buknil iz vode (prim.: flamma fluminibus creari non solita est Lucr.).
2. occ.
a) živ ogorek, plamenica, glavnja: qui P. Lentulo flammam de manibus extorsimus Ci., flammam media ipsa tenebat ingentem V., flammas ad culmina iactant V., in ora viri condidit … flammas O.
b) blisk, strela: trifida fl. O., vindice flammā evertit tecta O., deum genitor rutilas per nubila flammas spargit O.; plameneče zvezde: inter flammas Ci., flammarum tractus V. zvezdni utrinki, polo fixae flammae O.
c) vročina: ora facit rapidae patientia flamae O., temperiemque dedit mixtā cum frigore flammā O.
č) blesk, lesk, svetloba, svit, žar: solis V., flammas minans ensis V. meč, ki se preteč (= strašno) leskeče, galeam flammasque vomens V., a vertice flamma funditur V. žar se izliva, stant lumina flammā V. se bliskajo, se svetijo, rubrā suffusus lumina flammā O., fl. purpurae Plin., poli Val. Fl., radiorum Amm.
3. metaf.
a) plamen, ogenj, žar, gorečnost: belli Ci. ep., vis et quasi flamma oratoris Ci., fl. amoris Ci., in invidiae flammā esse Ci. biti hudo sovražen, scilicet … eam flammam egregiis viris in pectore crescere S. ta silni nagon, animus percepit pectore flammam V. ljubosumnost, ultrix fl. V. maščevalnost, fl. gulae O. žgoča lakota, flammaeque latentis indicium rubor est O. hude vročice; occ. ogenj ljubezni, žar ljubezni, goreča ljubezen: subdita flamma medullis V., flamma per medullas errare visa est O., adsumere flammas, spirare pectore flammas O., in flammas abire O., flammas moveoque feroque O., obscenae procul hinc discedite flammae O., fervida fl. O., flammas concipere Cat. v ljubezni vzplamteti, removere pectore flammas Val. Fl., saevae trahitur dulcedine flammae Val. Fl.; meton. ljubica: digne puer meliore flammā H.
b) poguba, skrajna nevarnost: eriperet ex hac flamma stirpem suam Ci., patriam ex foedissima flamma eripere Ci., templum ex duorum bellorum flamma ferroque servatum Ci., se flammā eripere Ci. obsodbi uiti; meton. kdor pogublja, uničevalec: si illa flamma rei publ. suum tribunatum defenderit Ci. — Kot nom. propr. Flamma -ae, m Flama (Plamen), rimski priimek: T.
Opomba: Star. gen. sg. flammāī: Lucr. - flammé, e [flame] adjectif ki ima lise v obliki plamenov, plamenast
- flandrin, e [-drɛ̃, in] adjectif flandrijski
grand flandrin masculin (neroden) dolgin - flapi, e [flapi] adjectif, familier na smrt utrujen, ves izčrpan
- flémard, flemmard, e [flemar, d] adjectif, populaire len, nedelaven; masculin lenuh
- flétri, e [fletri] adjectif ovenel, obledel
fleur féminin flétrie ovenela cvetlica
visage masculin flétri naguban obraz
peau féminin flétrie nagubana koža - flétrissant, e [-sɑ̃, t] adjectif onečaščujoč, sramotilen
- fleurdelisé, e [-dəlize] adjectif okrašen z lilijami