Franja

Zadetki iskanja

  • ingemīscō (ingemēscō) -ere -gemuī (incoh. k ingemere)

    1. intr. (za)ječati, vzdihniti (vzdihovati), (za)stokati; abs.: hoc nemo adspicit, quin ingemiscat Ci., puer ingemiscet ac pestem suam se dicet videre Ci., civitas ingemuit Ci., nemo ingemuit, nemo inclamavit Ci., Aeacus ingemuit O., ingemuit et ... V., O., pueri Spartiatae non ingemiscunt verberum dolore laniati Ci., hic cum exclamasset Laelius ingemuissentque vehementius ceteri, leniter arridens Scipio ... inquit Ci., ingemuistis modo voce huius audita L., accepto poculo media potione repente velut telo confixus ingemuit Iust.; pesn.: ingemuit solum, limen O., tantum ingemiscit ignis Sen. tr. prasketa; z abl.: morte eius i. Cu. ob smrti, nad smrtjo (toda reperta luce i. V. je abs. abl.); s praep. in: puto te in hoc (pri tem) ingemuisse Ci., in quo tu quoque ingemiscis Ci., unā illā in re servitutis oblita civitas ingemuit Ci.; z dat.: diceris exiliis ingemuisse meis O. (ob mojem pregnanstvu, nad mojim pregnanstvom), ingemuerunt condicioni suae L., morti eius Cu., quem vídit nemo ulli íngemescentém malo (pesn. pri) Ci., fletu nostro V., eius minis L., exitiis alicuius O., malis aeternis (naspr. bonis perpetuis frui) Val. Max., ingemiscamus illis, quae patiebamur Plin. iun.; s praep. ad: ad omnem eius mentionem ingemiscens Suet.; z relativnim stavkom: quando aliquid dignum nostro nomine emisimus, ingemiscamus O., quotiescumque me viderit, ingemiscet Ci., quantum ingemiscant patres nostri, si videant ... L., ingemuit nostra cohors, cum ... Ci.

    2. trans. stokati, vzdihovati, žalovati zaradi česa ali nad čim, glasno pomilovati, obžalovati kaj; z acc.: leones tuum ingemuerunt interitum V., quid ingemiscis hostem Dolabellam? Ci., minus iacentem i. Stat., suos casus graviter Ap., longaevitatem peregrinationis Ambr., arrogantiam, suam vicem Amm., ingemiscenda clades Amm. obžalovanja vreden; z ACI: ingemiscendum est videri cariorem populo filium scurrae quam C. Caesarem Ci., iudicatum hoc tempore hostem Dolabellam ingemiscendum est Ci., ingemuit citro non satis esse suo Mart., tunc crassas transisse dies ingemuere Pers.
  • in-gemō -ere

    1. intr. stokati, vzdihovati pri (ob) čem ali nad čim: incipiat mihi taurus aratro ingemere V. ječati, ingemens laboribus (dat.) H., ingemere agris T. stokaje se truditi na polju, consuetis fatis Val. Fl., bidenti Lucr., omne dei rapidis nemus ingemuit alis (abl.) Val. Fl.

    2. trans. obžalovati, pomilovati kaj: caesos patres Sen. tr.
  • ingeniātus 3 (ingenium) od narave ustvarjen, — pripraven za kaj: homo lepide ing. Pl., ad astutiam Ap.
  • ingeniōsus 3, adv. -e (ingenium)

    1. nadarjen, darovit, duhovit, bistroumen, izumljiv, prebrisan, premeten: ingenii virtutes qui habent, ingeniosi vocantur Ci., gravis et i. poeta Ci., duo clarissimi ingeniosissimi viri Ci., de qua re ab homine ingeniosissimo multa dicta sunt Ci., quo quisque est sollertior et ingeniosior Ci., ingeniosa haec et fortia Q., ista ingeniose tractantur Ci., ingeniose dicere Q., declamavit longe ingeniosius Sen. rh., pomum ingeniosius geminatum Plin., homo ingeniose (ingeniosissime) nequam Vell. (kaj) prebrisan hudobnež; na vprašanje čemu?: i. in aliquid O., furtum ingeniosus ad omne O., notis dandis ingeniosa O.; na vprašanje v čem?: i. in aliquā re Mart., Plin.; enalaga: ingeniosa aliqua defensio comparatur Ci., res est ingeniosa dare O. pri dajanju je treba pameti, i. simulatio Plin. iun., argumentum Plin. duhovito izmišljen, miracula Plin., egestas Ci. 2. metaf. (o rečeh) po naravi sposoben (pripraven) za kaj: le pesn.: vox ingeniosa sonis mutandis O., terra ingeniosa colenti O. plodonosna, ad segetes ingeniosus ager O.
  • ingérer [ɛ̃žere] verbe transitif dovajati (hrano) v želodec, médecine použiti

    s'ingérer vmešavati se, vtikati se, svoj nos vtikati (dans quelque chose v kaj)
    s'ingérer dans les affaires d'autrui vtikati se v tuje zadeve; figuré naprej se riniti (auprès de pri)
  • in-gerō -ere -gessī -gestum

    1. v, na kaj nesti (nositi), vli(va)ti, (v)suti (vsipa(va)ti), de(va)ti, da(ja)ti, kopičiti: ingestā contumuleris humo O., vinum oribus Cu. vliti, aquam (sc. in urnam) Pl., aquam in salinas Plin., stercus vitibus Col., Oceanus in viscera montis pelagus ingerit Sil., cibos Amm., Cels., lapides Col.; pren.: eorum nomina parentes liberis ingerunt T. vcepljajo v glavo, scelus sceleri Sen. tr., alicui osculum Suet. poljubiti koga, alicui calices amariores Cat. natočiti; refl.: ingerere se omnium oculis Iust. (po)kazati se, se periculis Sil. ali semet ignibus Mel. ali sacratis aedibus se ultro Vulg. ali eo se i. Iust. poda(ja)ti se v ...; med.: facies ingesta sopori Cl. ki se je prikazala v spanju.

    2. occ. vreči (metati) v kaj ali na kaj: fugientibus ingerit hastas in tergum V., in subeuntes ingerere saxa L., tela Cu., ligna foco Tib.; s prolept. obj.: ingestis vulneribus concidit T. zadane rane, supplicia Sen. tr. naložiti, prisoditi, verbera ingerere (alicui) Cu. naložiti (našteti) batine, pugnos in ventrem Ter. natepsti koga, nabiti koga, ensem viris Val. Fl.; metaf. psovke vreči (metati) komu v obraz, psovke (za)lučati komu v obraz, s psovkami obsuti, zasuti, psovati ga: tum pueri nautis ... convicia ingerere H., probra in eum L., contumelias T., multa mala Ter., omne probri genus Suet., dicta in aliquem Pl., sacrilegium Sen. ph., Amm., vocis verborumque quantum voletis ingerent in principes L.

    3. omeniti (omenjati), navesti (navajati): praeterita Ci., magnitudinem imperatoris T.

    4. vsiliti (vsiljevati), vriniti (vrivati), priporočiti (priporočati), ponuditi (ponujati): Sen. ph., Val. Fl., Cl., Amm., nomen patris patriae Tiberio ingestum T., ingerebat iste medicum Ci., alicui omnia imperia i. Iust., aliquem Ci. strankam za sodnika; refl.: se ing. Plin. iun. siliti v, vsiljevati se (= potegovati se) za kako službo (naspr. se subtrahere), se alicui i. Iuv. vsiljevati se komu, se oculis Sen. ph., Lact., se ingerere in oculos Sen. ph.; med.: ingeri oculis (o resnici) Sen. ph., ingeri oculis et auribus nostris (o zgledih) Sen. ph.

    Opomba: Imp. inger (= ingere): Cat.
  • in-gredior -gredī -gressus sum (in, gradī)

    I. intr.

    1. stopati, hoditi, korakati, prihajati: qui in compedibus fuerunt ... tardius ingrediuntur Ci., altius ingredi V., per glaciem L., Cu., per pascua Val. Fl., Mezentius ingreditur campo V., i. solo V., in urbe mediā Gell., in arvis V., per funes Q., per publicum Plin. iun., elephanti gregatim ingrediuntur Plin., tamen ingredi aliquid eodem modo debet Cels. mora iti na prav določen način malo na sprehod; pren.: vestigiis patris i. Ci. stopinje ubirati za očetom, ubirati jo za očetom, stopati za očetom, vestigiis proelii i. Hirt. iti po sledeh boja = zmago izkoristiti (izkoriščati), per titulos tuos O. po vrsti našte(va)ti; (časovno) nastopiti, začeti se: vere ingresso Lucan.

    2. (z označeno smerjo) iti, stopiti (stopati) kam, vstopiti (vstopati): Mel., civem Romanum ingredientem in navem Ci., i. in fundum, in stadium, in vitam Ci., ingrediens intra finem eius loci Ci., i. intra munitiones C., ad deos penates Iust. domov; pesn. z dat.: castris V.; tudi brez označene smeri: ingressus sum expellere, ingredientem repellere Ci.

    3. metaf. (v)stopiti (vstopati) v kaj, spustiti (spuščati) se v kaj, lotiti se česa: rebus, in quas ingressa est oratio Ci., quem iam ingressum esse in bellum videbam Ci., in accusandi denuntiationem ingredi Ci., quibus ducibus in hanc spem sententiamque ingressus sum Ci., in Sesti tribunatum i. Ci. hoteti govoriti o ..., magnā spe ingredior in reliquam orationem Ci., in sermonem C., in spem libertatis Ci. nadejati se svobode, in causam Ci., in rem publicam Auct. b. Afr. začeti služiti državi. —

    II. trans.

    1. vstopiti (vstopati) kam, nastopiti (nastopati), iti, kreniti kam: tu ingredi illam domum ausus es? Ci., ingressus est urbem Ci., viam Ci., Cu., Q. ali iter Ci., Iuv., Col., Q., Sil., Suet. pot nastopiti, kreniti po poti, napotiti se, iter viae Iuv., mare Ci. na morje iti, carpento Capitolium T., pontem Milvium legati ingredi incipiebant Ci., curru urbem Suet., vestibulum Q., curiam, senatum, forum, provinciam Suet., colles O.; o stvareh: ingreditur nostrum pelagus terras Mel., Euphrates primum Syros, tum Arabas ingressus Mel.; pren.: qui eadem pericula ingrediuntur Ci. se podvajajo v ..., vestigia patris i. L. stopinje ubirati za očetom; occ. iti na(d) koga, napasti (napadati) ga: Latinium (in iure) T.

    2. nastopiti (nastopati), priče(nja)ti, zače(nja)ti kaj: istam disputationem mecum ingressus est Ci., viam vivendi i. Ci., tibi res antiquae laudis ingredior V., consulatum i. Q., annum aetatis decimum Q., undevicesimum annum Vell., cursūs Val. Fl., eadem S. bellum Sil., Iust., Suet., diversam condicionem belli Iust., orationem Ci., rationem studiorum Ci., priusquam ingrediar hanc partem Q.; z inf.: ingredior dicere Ci., Q., scribere, describere, loqui Ci., eas res mandare monumentis i. Ci.; occ. abs. začeti govoriti, spregovoriti: sic contra est ingressa Venus V.

    Opomba: V tmezi: inque gredi Lucr. (4, 887).
  • in-gurgitō -āre -āvī -ātum (in, gurges)

    1. (v vrtinec) zagnati (zaganjati), pahniti, vreči, zvrniti, izli(va)ti, vli(va)ti v kaj: merum ventri suo Ap., se caeno i. Lact. (o prašičih), Rhodanus paludi sese ingurgitat nomine Lemanno Amm., humor ex his non universus ingurgitans (ne curkoma (= v vrtincu) vdirajoča … ) … sed quomodo sititur destillans Plin.; pren.: te in tot flagitia numquam ingurgitasses Ci., in viri copias se ing. Ci. do vratu plavati v njegovem bogastvu.

    2. utopiti (utapljati), potopiti (potapljati) koga v pijači in jedi kakor v kak vrtinec, dati mu piti in jesti: ing. singulos crebris poculis Ap., ingenium crebris poculis Gell. svojo pamet utopiti v … ; refl.: se ing. želodec si napolniti, do sitega se najesti in napiti: crudi se rursus ingurgitant Ci. se napijejo, se in vinum Pl., se vino Lact.; med.: temeto ingurgitatus Macr., anus ingurgitata Petr.; pren.: qui (Ennius) degustandum ex philosophia censet, non in eam ingurgitandum Gell. se z njo tako rekoč upijaniti.
  • in-hālō -āre -āvī -ātum

    I. intr.

    1. dahniti (dihati) v (na) kaj: cerae Lact.

    2. dišati po čem inhalantes horti floribus Ambr. —

    II. trans.

    1. nadihniti (nadihati) kaj: aliquid Ap.

    2. zahukati v koga: cum isto ore foetido deterrimam nobis popinam (duh po užitih jedeh) inhalasses Ci.; metaf. čarobno nadahniti: lapillis inhalatis Ap.
  • iniciatíva initiative ženski spol

    prevzeti iniciativo prendre l'initiative
    storiti kaj iz lastne iniciative agir de sa propre initiative
    privatna iniciativa initiative privée (ali inidividuelle)
  • in-iciō -ere -iēcī -iectum (in, iaciō)

    I.

    1. vreči (metati) v kaj, hitro spraviti, dejati v kaj, zvrniti, položiti (polagati), vli(va)ti, spustiti (spuščati) v kaj, pogosto o metanju gorečih stvari: i. ignem tectis L., Cu., faces castris T. ali tectis Fl., Capitolinis sedibus ignem Ci. strelo; pren.: iniecta est fax rei publicae Ci.; toda: domus ardebat iniectis ignibus Ci. zažgana; dalje: manum foculo i. L. hitro na ognjišče položiti, milites (in naves) C. hitro jih vkrcati, in flammam iniectus C., semen Plin. sejati, viscera flammae Q., aquam Col., vestem flammae Suet.; refl. zagnati se kam: se in medios ignīs (hostīs) i. Ci., sese medium periturus in agmen iniecit V., se morti V., se in ignem Ter., se per ignem inicere saltu V., se in fraudem Pl., animus se inicit in aliquid Ci. se potopi (potaplja, poglablja) v kaj.

    2. metaf.
    a) (kak afekt) vzbuditi (vzbujati), povzročiti (povzročati), navda(ja)ti s čim: i. alicui terrorem Cu. ali timorem Ci., N. ali metum Iust., Suet. koga v strah pripraviti , koga v strah spraviti (spravljati), zada(ja)ti mu strah, (pre)plašiti ga, ecce, terror iniectus Caesari de eius actis Ci., formidinem Agyrinensibus iniciebat Ci., erat metus iniectus iis nationibus Ci., periculum mortis i. T., religionem Ci., C., hominibus scrupulum Ter., Ci., Suet., suspicionem Ci., ira deorum iis iniecit amentiam Ci., iis admirationem sui i. N., studium pugnandi exercitui C., ei iras V., curam L., H., cupiditatem Ph., cunctationem L., voluptatem Varr., ardorem, stuporem Iust., tantum ardoris L., spem Ter.; occ. obuditi (obujati), vzbuditi (vzbujati), povzročiti (povzročati), pripraviti (pripravljati), zada(ja)ti; prvotno zevg.: hostibus terrorem et fugam L. (= terrore iniecto fugam efficere); potem (prolept.) samo: fugam Pl., iniectus a me tumultus civitati Ci., plaga est iniecta petitioni tuae Ci., i. certamen L., causam deliberandi Ci., alicui mentem, ut audeat Ci.
    b) (v govoru kaj) podtakniti (podtikati), priplesti (pripletati), v misel vzeti (jemati), v misel vključiti (vključevati): primum enim illud inecit Ci., homo … meum nomen iniecerat Ci., i. mentionem H., sententiam Q., Bruto cum saepe iniecissem de … Ci. —

    II.

    1. v, na, čez kaj vreči (metati), de(va)ti, naložiti (nalagati), položiti (polagati), postaviti (postavljati): eo super tigna iniciunt C., stramentis pellem N., (flumini) pontem L. most narediti (čez reko); prim.: pallium i. in aliquem Pl. ali alicui Ci., humeris ostrum (škrlatno obleko) V., togam Q., sinūs humero Q., iniectā veste latent pedes O., alicui vim telorum Cu. metati proti komu, radios Pr., (Typhoni) Aetnen O. nanj zavaliti, tu mihi terram inice V. pokoplji me, iniecti humeris capilli O. padajoči na … , bracchia collo i. O. objeti, iniectis manibus Pr., securim petitioni tuae Ci. nastaviti, zasekati, equo iniectus L. vržen čez … , supra stercus iniectus Ci., opus super funus Q., iniectam fesso pectore molem Val. Fl., (spiranti) pulvinum Suet., cingula et galeam Val. Fl., taedas ad fastigia Val. Fl.

    2. occ. spone, železje nadeti, v železje d(ej)ati, vkleniti: iste inici catenas imperat Ci., Turno iniectae catenae L., vincula V., laqueum L., cervicibus laqueum Suet.; od tod pren.: illi tamquam frenos furoris iniecit Ci., frena licentiae iniecit H., animo vincula i. Ci.

    3. inicere alicui manum roko položiti (polagati) na koga, silo storiti mu, lotiti se ga, prijeti ga, zgrabiti ga
    a) po zakonu (leges XII tabularum) je bilo tožitelju dovoljeno obtoženca, za katerega so sumili, da hoče pobegniti, siloma (manum inicere) prignati pred sodišče: si calvitur pedemve struit (hoče bežati), manum endoiacito (= inicito) Tab. XII.; od tod metaf. = ustaviti koga, veleti komu ustaviti se: mihi veritas ipsa manum iniecit Ci.; tudi pl.: manūs alicui i. Cu.
    b) v stari legisakcijski pravdi je tožitelj simbolično označeval svojo lastninsko pravico do kake stvari s tem, da je položil roko nanjo: virgini … minister decemviri manum iniecit L.; od tod metaf.: inice … in tua iura manūs O., iniecere manum Parcae V. so razglasile za svojo last, so si prisvojile, so se polastile, morituro manum i. Cu., quieti eius manūs inieci Plin. iun. silo sem storil njegovemu miru, spravil sem ga ob mir; pesn.: parabant (Gigantes) inicere bracchia caelo O.

    Opomba: Iniexit = iniecerit: Pl. (Pers. 70).
  • iniectiō -ōnis, f (inicere) metanje (devanje) v kaj.

    I.

    1. kot medic. t. t.: vbrizg, vbrizga(va)nje: Cael.; zlasti klistirka = dristlja: Cael.

    2. metaf.
    a) navdih(a): Satanae Tert.
    b) ugovor: iniectionem sistere Tert. —

    II. polaganje (rok) na kaj, prisilna polastitev (osvojitev): manūs Tab. XII. ap. Gell., Q.; metaf.: bona, in quae non est manūs iniectio Sen. Ph.
  • iniectō -āre -āvī -ātum (frequ. k iniciō)

    1. vreči (metati) v kaj: sese in scaphas Amm. vreči (pognati) se v čolne, dextram Sil. (po)dati, seči v …

    2. manum (manūs) inicere alicui rei roko položiti (polagati) na kaj, seči (sezati) po kaj, po čem (v pravem in pren. pomenu): Lucan., Stat., Armeniae manum, imperio manūs Amm., vim naturae Amm. silo storiti (delati), siliti, posiljevati, manum iniectantibus fatis Amm.
  • iniectus -ūs, m (inicere)

    I. met(anje), vti-k(anje), vdevanje v kaj: qua trahebat vestem unguium levi iniectu Plin. zlahka vtaknivši (zasadivši) kremplje vanjo; metaf.: animi in corpus Lucr. —

    II. metanje na (čez) kaj, polaganje, nalaganje na kaj, nameta(va)nje: iniectu multae vestis T., iniectu pulveris Plin., opprimi levi iniectu operto capite (leonis) Plin., novo iniectu solidat graves arenas Stat.; metaf.: oculorum iniectum suscipere Arn. vzdržati pogled oči.
  • in-igō -ere -ēgī -actum (in, agere)

    1. gnati v kaj ali kam: capram in arcem, oves in stabula Varr., supra eum carpentum Varr., gregem iumentorum, pecus Varr., in aciem Varr.

    2. vreči, prevrniti kam: anus eum praeceps inegit Ap.
  • in-īquus 3, adv. (in [priv.], aequus)

    1. neraven, neenak, strm, nagnjen, položen: puppis dorso pendet iniquo V. strani, loco iniquo subeundum erat ad hostes L. po strmini, subire iniquo ascensu L., mons iniquus O., locus iniquior C., litus i. H., spatia i. Col.

    2. metaf.
    a) neprimeren, neugoden, nepripraven, kvaren, nevaren: Ter., Q., Aur., iniquissimo nostris loco proelium commiserunt C., palus gnara vincentibus, iniqua nesciis T., iniqua ad transitum loca Ci., pugnā congressus iniqua V. (pešci zoper konjenike), tributum iniquo tempore imperatum L., iniqua (iniquissima) sors V., L. neenako odmerjena usoda, homo Siculus et reus, hoc est et iure iniquo et tempore adverso Ci., angustior iniquiorque defensio Ci. tako rekoč na neugodnih tleh, inique illum cum eo comparo Ci. neprimerno, caelum iniquum ad maturanda semina Mel., vina iniqua capiti Plin.
    b) (o duhu) nemiren, neravnodušen, nehladnokrven, ne(je)voljen, nerad (prim.: aequa mens ravnodušje, ravnodušnost): iniquae mentis asellus H. trmast, frequentia te nunc animo iniquissimo intuetur Ci. z največjo nevoljo, haud iniquo animo Cu. ravnodušno, nostris vitiis iniquus H. ogorčen zaradi … , aliquid animo iniquo ferre Ci., O., Q. ali pati Ter., L. nevoljen biti nad čim, hudovati se nad čim, ne biti komu kaj prav, animo iniquissimo mori Ci. zelo nerad, utrum aequo an iniquo animo mortem subieris, iam nihil refert Lact.
    c) (o osebah) nenaklonjen, sovražen, zloben, nasprotujoč, nasproten, protiven: nemo huic tam iniquus praeter parentem fuit Ci., i. in aliquem Ter., quis erit tam iniquus, qui reprehendat? Ci., illius iniquissimi hominis arbitrium Ci., caelestes iniqui O. nemilostni, omnibus iniqui homines Ci., oblectamentis principis i. T.; subst. inīquus -ī, m sovražnik, nasprotnik: Ter., in quo aequi (dobrotniki) sperasse Postumum dicunt, pecasse iniqui (nasprotniki) Ci., potestis iniquos aequis anteferre? Ci. sovražnika prijatelju, iniquorum invidia Ci., rationem officii iniquissimis (najhujšim sovražnikom) persolvere Ci., nonnulli nostri iniqui Ci., iniqui mei Ci., aequi atque iniqui, aequi iniquique L.; enalaga: oculi O. zavidne, vultus O., iniquissimis verbis conflictare, animo iniquissimo infestissimoque aliquem intueri Ci.; pren. sovražen, zaviden: Parcae, fata V., venti Sil., sidus gentibus Lucan., sors V.
    č) nepravičen, krivičen: Q., Val. Fl., Suet., homines iniqui a suis civibus damnati Ci., inique pacisci Ci., iniqua causa Ter., iniquā condicione reus causam dicit Ci., iniqui iudices Ci., aliquem iniquo iudicio opprimere Ci., i. lex H., iniquissimae leges Ci., pactiones Ci., quid iniquius dici potest? Ci.; subst. n. pl.: per aequa per iniqua L. pravična in krivična priznanja; occ. in pesn. neprimeren = α) prevelik (prehud, premočen) ali premajhen: iniquo pondere rastri V., plaga solis iniqui V. prevelika sončna vročina, vroči pas, sol Sil., passus Val. Fl., pretium, pondus Icti., modus, mensae Iuv., pugna V., certamen S., merum Val. Fl., hemina Pers. β) protisloven, nasproten: hoc paene iniquum est comico choragio Pl. nasprotuje.
  • initiātor -ōris, m (initiāre)

    1. začetnik, povzročitelj (naspr. consummator): novi testamenti Tert.

    2. uvodnik v kaj: mysteriorum dei Hier.
  • in-iungō -ere -iūnxī -iūnctum (in [praep.], iungere)

    1. vstaviti (vstavljati), vtakniti (vtikati) v kaj: in asseres transversi tigni iniungebantur L., fenestellis scandulas i. Col.

    2. pride(ja)ti (pride(va)ti), spojiti (spajati), zvez(ov)ati, združiti (združevati): vineae tantum non iniunctae moenibus L. skoraj povezane z zidom, aggerem muro iniunxit L., tecta iniuncta muro portisque L. ki so segale do zida in vrat, muro bracchium i. L., marem feminae Col., pondus Col., area iniuncta domui Icti.

    3. metaf. komu kaj naprtiti, naložiti (nalagati): civitatibus servitutem C., alicui laborem L., munus comitiorum habendorum L., iniquum onus L., delectum, tributum T., leges L., officium Col., nec vero nova tibi iniungimus Plin. iun. s tem ti ne nalagamo novega opravila, carmen componendum Suet., nec sibi ullius rei moram necessitatemque iniungebat Auct. b. Alx. ni se dal zadrževati, tudi če je bila stvar nujna, iniungere, ut … Plin. iun. naročiti (naročati), iniuncta peragere Cass. = imperata facere, iniungimus tibi Plin. iun. prosimo te; occ. (kaj slabega, škodo) storiti (delati), prizade(va)ti, povzročiti (povzročati), napraviti: iniuriam a nobis repulsam iniungimus aliis L., alicui ignominiam L., detrimentum rei publicae Ci., alicui poenam Icti., laborem Q., onerosam servitutem Suet.
  • inizio m (pl. -zi) začetek:
    aver inizio začeti se
    dare inizio a qcs. kaj začeti
    all'inizio sprva, skraja, spočetka
  • inkling [íŋkliŋ] samostalnik
    namig, migljaj, namigovanje, šušljanje; slutnja

    to get an inkling of s.th. zavohati nekaj, zaslutiti kaj
    to have an inkling of s.th. slutiti kaj
    not the least inkling niti najmanjšega pojma