Franja

Zadetki iskanja

  • debilen pridevnik
    1. izraža negativen odnos (o nepremišljeni, nespametni stvari ali dejanju) ▸ debil, debilis
    Najslabše, kar lahko narediš, je, da daješ ljudem debilne reklame. ▸ A legrosszabb, amit tehetsz, hogy debil reklámokkal bombázod az embereket.

    2. izraža negativen odnos (o nepremišljeni, nespametni osebi) ▸ debil, debilis
    Ne morem verjeti, da sem bila tako debilna. ▸ Nem tudtam elhinni, hogy ennyire debil voltam.

    3. sovražno (o osebi z motnjo v razvoju) ▸ debil, debilis
    V mojem času je na šoli, ki sem jo obiskoval, bil vsa leta en sam debilen otrok. ▸ Az én időmben az iskolánkban évfolyamonként csak egy debil gyerek volt.
  • dēbilitō -āre -āvī -ātum (dēbilis)

    1. (o)hromiti, (o)mrtviti: hominem, membrum Cels., membra debilitavit lapidibus, fustibus, ferro Ci., corpus debilitatum Ci., vulnere debilitatus Cu.

    2. occ. pohabiti (pohabljati), raniti, pokvečiti, poškodovati: saucii saepe homines, cum corpore debilitantur, animo tamen non cedunt Ci., debilitati inter saxa rupesque L., L hominum milia eo casu debilitata sunt T.

    3. pren. (o)slabiti, ovirati, zadrževati, zmanjšati, zlomiti: quorum … audaciam … debilitavi in foro Ci., quae (hiems) nunc oppositis debilitat pumicibus mare H. jemlje morju moč, nisi civium suorum invidia debilitatus esset N., opes adversariorum debilitatae N., senectus debilitat vires animi V.; occ. (duševno) pobi(ja)ti, potreti, streti, zlomiti, vzeti komu kaj (npr. upanje, srce), pogum, srčnost vzeti (jemati) komu, zbegati ga: spem Ci. ep. ali animum alicuius Ci., ne cognitā filii morte animi militum debilitarentur N. da ne bi vest o sinovi smrti zbegala vojakov, recitatis litteris debilitatus atque abiectus conticuit Ci., dolor fortitudinem debilitat Ci., metus eloquentiam debilitat T.
  • dēbito1 agg.

    1. dolžen, primeren:
    col debito rispetto z dolžnim spoštovanjem
    a tempo debito o pravem času

    2. knjižno pravičen, zaslužen:
    debita punizione zaslužena kazen
  • debolezza f slabost, šibkost (tudi pren.); napaka:
    le umane debolezze človeške slabosti
    avere una debolezza per qcn. o qcs. imeti slabost do koga ali česa
    ha la debolezza di credersi bella domišlja si, da je lepa
  • dēcēdō -ere -cēssī -cēssum

    1. oditi (odhajati), kak kraj zapustiti: mihi respondeat, iste Verrucius in Sicilia sit, an iam decesserit Ci. Od kod? z abl.: Val. Fl., sperasti meā decedere terrā? V., si (poëma) paulum summo decessit, vergit ad imum H. če se le malo oddalji od najvišjega, se obrne k dnu, naves suo cursu decesserunt C. so zašle s prave poti, iumenta viā decesserunt Cu. je zašla s ceste; pogosteje s praep.: de altera parte tertia (agri) d. C. drugo tretjino (zemlje) zapustiti, de viā decedere Ci. s poti iti (prim. 2. c) ali (pren.) se nulla cupiditate inductum de via decessisse Ci. da ni skrenil s prave poti, d. de foro N. s trga = iz javnega življenja se umakniti, ex agris Ci., ex hominum conspectu N. umreti, e pastu V. Kam? z acc.: d. domum domov pluti: V. ali domov se vračati (vrniti): L.

    2. occ.
    a) voj. odriniti, odpraviti se, odkorakati, odmarširati: qui nisi decedat atque exercitum deducat C., armis relictis Siciliā d. N., d. praesidio iniussu imperatoris L., d. pugnā L., quod de colle non decederent C., ex statione d. L., od tod pren. de praesidio et statione vitae non d. Ci. ne zapustiti svoje postojanke.
    b) (o namestniku) zapustiti (zapuščati) (provinco): Considius decedens provinciā Ci., de provinciā decessit Ci., ex Asiā Sulla decedens N., d. ex provinciā non ad triumphum, sed ad iudicium Ci.
    c) (na poti) umakniti se, ogniti (ogibati) se: honorabilia sunt salutari, decedi, adsurgi Ci. da koga pozdraviš, se mu ogneš, pred njim vstaneš; occ. s poti iti, izogniti se komu: de via Pl., in via Ter., canibus de viā d. Ci., his (izobčencem) omnes decedunt C., viā alicui d. Suet.; pren. umakniti (umikati) se čemu, (iz)ogibati se česa: nec serae meminit decedere nocti V. izogibati se nočnega mraza, invitat decedere ripa calori V.

    3. pren. ločiti se, preiti, (pre)miniti, (po)nehati, poiti, (iz)giniti, izgubiti (izgubljati) se, odneha(va)ti, pojemati: sol decedens (zahajajoče) duplicat umbras V., te veniente die, te decedente canebat V. zjutraj — zvečer, decedentia certis tempora momentis H. po določenih zakonih premikanja vrsteči se letni časi, nox, quae decedit Cu., decedet odor H., subito febris decessit N. je izginila, decessit aqua, aestus L. je odtekla, upadla, invidia decesserat S., ira mente decesserat Cu., quaestioni materia decessit L. je pošla, tibi non decedunt amores H. te ne zapuste, cura decessit patribus L.; occ.
    a) zmanjkati, izgubiti se, odleteti ali oditi (npr. o kakem dobičku): quantum virium Antiocho decessisset, suo id regno accessurum ducebat L.
    b) (o osebah) (evfem.) posloviti se od tega sveta, preminiti, umreti; prvotno de vita decedere: Ci., Pap. (Dig.), potem samo decedere: Vell., Sen. ph., Q., Eutr., Icti. idr., pater nobis decessit Ci., cum pater familiae … decessit C., pater mature decessit N., decessit in publicis vinculis N., in tanta paupertate decessit, ut … N., plures … saucii decesserunt L., quidam decedens tres reliquit filias Ph., d. morbo Suet., Eutr., voluntariā morte Iust.; (o živalih) crkniti, poginiti: decesserat catellus Val. Max.

    4. odstopiti (odstopati) od česa, odreči se čemu, (o)pustiti kaj: de possessione, de suis bonis omnibus d. Ci., de (ex L.) suo iure Ci., de sententia d. Ci., non ideo Thrasea decessit sententiā T., d. officio L. ali de officio L. dolžnosti ne izpolniti, fide d. L. izneveriti se; occ. zaostajati za čim, slabši biti kakor … : non Hymetto mella decedunt H.; met.: vivere si recte nescis, decede peritis H. umakni se.

    5. = cēdere vršiti se, uspevati: vestris rebus prospere decedentibus Sen. ph.
  • decembrski pridevnik
    (o mesecu decembru) ▸ decemberi
    decembrski prazniki ▸ decemberi ünnepek
    decembrska plača ▸ decemberi fizetés
    decembrsko jutro ▸ decemberi reggel
    decembrski mraz ▸ decemberi fagy
    Stranki bosta tako skupaj nastopili na decembrskih parlamentarnih volitvah. ▸ A két párt így együtt indul a decemberi parlamenti választásokon.
    Sonce je zahajalo in obetala se je mrzla decembrska noč. ▸ A nap lemenőben volt, és hideg decemberi éjszaka ígérkezett.
  • decemvir -virī, m decemvir, nav. pl. decemvirī (običajno pisano Xviri) -ōrum in -ûm, m deseteri možje, deseterica, decemviri; sg., v katerem je decem (po naliki subst. triumvir) partitivnega pomena (= mož iz deseterice), je nastal iz starejšega pl.: C. Iulius decemvir diem Sestio dicit L. Decemviri so se v Rimu imenovali raznovrstni oblastniki:

    1. decemviri legibus scribundis, ki so napisali zakone dvanajsterih tabel, izbrani po Terentilijevem zakonu l. 451; poleg njih je (za tri leta) vsem drugim prenehala oblast: Ci., Dig., mutatur forma civitatis a consulibus ad decemviros L.

    2. decemviri stlitibus (st.lat. litibus) iudicandis, stara sodna oblast, ki je razsojala v pravdah o svobodi in državljanski pravici: Varr., Ci., Plin. iun., Suet., Dig. = bis quini viri O.

    3. decemviri sacris faciundis ali sacrorum (sprva duoviri, potem decemviri, naposled quindecimviri) svečeniki varuhi in razlagalci sibilinskih knjig: L.

    4. decemviri agris metiundis dividundisque (metiendis dividendisque, v posameznem primeru agro metiendo dividendoque) poverjeniki, ki jim je bila izročena razdelitev državnega zemljišča (ager publicus) med naselnike (sprva triumviri, potem quinqueviri, naposled decemviri): Ci., L.
  • deceō -ēre decuī (—)

    1. krasiti, poda(ja)ti se, prilegati se: „ decere“ quasi „aptum esse“ Ci., velatā parte oris, … quia sic decebat T.; nav. trans. decet aliquem aliquid: me aspice … , ut haec (vestis) me deceat Pl., quem tenues decuere togae H., te toga picta decet Pr., alba (bela obleka) decent Cererem O., quem decet muliebris ornatus O., ista decent humeros gestamina nostros O.; pren.: illa ornamenta decere me … non putabam Ci.

    2. pren. spodobiti se, dostojno biti, prist(aj)ati; brez subj.: fecisti ut decuerat Ter., perge, decet V., quo maiorem spem habeo nihil fore aliter ac deceat Ci. ep., ieci fundamenta serius quam decuit Ci.; z zaimenskim subj.: multi dubitabant, quid deceat Ci., et quod decet honestum est et quod honestum est decet Ci.; s subjektnim nom. in z acc. personae: nec scit, quod augurem decet Ci., arta decet sanum comitem toga H., parvum parva decent H.; predklas. in star. z dat. personae: ita nobis decet Ter., istuc facinus nostro generi non decet Pl., locum editiorem, quam victoribus decebat, capit S. fr., ali z abl. personae: ut meque teque maxume atque ingenio nostro decuit (= dignum erat) Pl. Pri kom? z apud, pri čem? z abl.: Q. (XI, 3, 150). Subj. z inf.: iniusta impetrare non decet Pl., exemplis grandioribus decuit uti Ci., gaudere decet, laetari non decet Ci.; pogosteje z ACI: oratorem irasci minime decet, simulare non dedecet Ci., non enim decere se arbitrabatur … asseclam esse praetoris N., omnes bonos rei publicae subvenire decebat S., omnes homines ab odio … vacuos esse decet S., non … deos hominesque omnes armatos opem ferre, in Capitolium currere decuit? L.; z ACI pass.: num dubitas, quin specimen naturae capi deceat ex optima quaque natura? Ci., Periclen … violari versibus et eos agi in scaena non plus decuit quam … Ci., mortalin decuit violari volnere divum? V. Adj. pt. pr. decēns -entis, adv. decenter,

    1. spodoben, dostojen, primeren: color H., genus Sen. ph., corporis decens motus Q., habitus decentior quam sublimior fuit T. bolj srednje postave kakor velika, decentissimae exsequiae Ci., locum teneant sortita decenter H., lacrimare decenter O., decentissime descripta Ci.; pren.: quid verum atque decens sit H., lasciva decentius aetas H. ki ji bolj pristoji prešernost.

    2. pesn. ljubek, privlačen, mičen, dražesten, čeden, lep, zal: d. Venus, Gratiae decentes H., mālae decentes H. cvetoča lica, d. Cynthia Pr., d. facies, tempora crine decentia O., decentior equus Q., pulcher et decens toto corpore Suet. (o Domicijanu)

    Opomba: Pogosto se mora decet sloveniti s spodobilo bi se, decebat in decuit s spodobilo bi se bilo.
  • dēcermina -um, n (dēcerpere) odtrgano listje: P. F.; pren.: decermina fortunae Ap., (o zavržencih) izmeček (izvržek) usode (novejši izdajatelji pišejo deterrima fortunae).
  • dēcernō -ere -crēvi -crētum „odločiti“, le pren.

    I.

    1. (kaj dvomljivega) odločiti (odločevati), razločiti (razločevati), določiti (določevati), dognati: rem dubiam decrevit vox opportune emissa L., id quidem soli natura decernet Plin., de his Catonis praecepta decernent Plin.; z odvisnim vprašanjem: decernere, utra pars iustiorem habeat causam C., cum … non satis decernere possent, quā suis opem ferrent L.; odvisno vprašanje v mislih dostavimo: quid hoc malum infelicitatis? nequeo satis decernere Ter. = ne morem prav uganiti; pf. decrevi z ACI odločil sem se za to, da … = trdno verjamem (tega mnenja sem, menim, sodim), da … : duo talenta pro re nostra ego esse decrevi satis Ter. mislil bi, da zadostujeta, in quo omnia mea posita esse decrevi Ci., si id summum malum esse decreverit Ci., quod in me ipso satis esse consilii decreras Ci. (gl. opombo), ubi mihi reliquam aetatem a re publica procul habendam decrevi S; z dvojnim acc.: illum decrerunt dignum, suos cui liberos committerent Ter. razglasili (spoznali) so ga odločno za vrednega.

    2. (kot razsodnik) soditi, razsoditi (razsojati); abs.: ita (da!), verum (pa) praetor decernebat Ci., sapiens praetor offensionem vitat aequabilitate decernendi Ci., si caedes facta, si de hereditate, de finibus controversia est, idem (Druides) decernunt C.; z obj. v acc.: Servius alia decernit L., decernere vindicias secundum servitutem L. pravno zadevo razsoditi v smislu sužnosti = prisoditi tožniku pravico do njegove sužnje; s praep.: fit, ut de eadem re saepe alius aliud decreverit Corn., alias revocabat eos, inter quos iam decreverat Ci., in eius controversiis quid decernas non a te peto Ci. ep., in iure dicundo ita decrevit, ut … Suet.; z dat. personae: alias inter aliquos contrarium … decernebat, ac proxumis paulo ante decreverat Ci. Kako? tu aliter decernere in eadem causa non potuisti Ci., Verres contra illud ipsum edictum suum sine ulla religione decernebat Ci., praetor decernit; quam aequum, nihil dico; unum hoc dico, novum Ci.

    3. (o sklepajočih zborih, združbah) ukreniti (ukrepati), skleniti (sklepati); abs.: senatus satis severe decrevit Ci. je ostro ukrepal, qui ordo decrevit invitus Ci. je bil prisiljen k sklepu, exspectanda magis est decernendi ratio quam decertandi fortitudo Ci. bolj sklep na osnovi razuma kakor odločitev z orožjem, cum pontifices decressent ita Ci.; z obj. (acc. rei) ali s praep.: mihi uni gratulationem decrevistis Ci., d. bellum C., tu, miles, quid de imperatore Paulo senatus decrevit … , audi L., de summa salute vestra populique Romani. … decernite diligenter Ci., de imperio Caesaris et de amplissimis viris gravissime acerbissimeque decernitur C., simul de exercitu Catilinae et de omnibus coniuratis decernere S., sed ne id, quod placebat, decerneret (senatus) in (pri) tantae nobilitatis viris, ambitio obstabat L., at enim quis reprehendet, quod in parricidas rei publicae decretum erit? S. kar se bo ukrenilo zoper … , nuntiat inani populo pontifices secundum se (njemu v prid) decrevisse Ci., d. secundum Buthrotios Ci. ep.; z odvisnim vprašanjem: quo praesidio tuto et libere senatus quae vellet decernere auderet C.; s finalnim stavkom: senatus decrevit, darent operam consules S., decrevit senatus, ut Claudius leges conscriberet Ci., decrevistis, ne quis rem impediret Ci.; z inf. ali ACI: legiones decreverunt senatum defendere Ci., si hic ordo placere decreverit te ire in exilium Ci., omnes Numae Pompilio regnum deferendum decernunt L.; occ.
    a) (s sklepom) določiti, izreči, izjaviti, razglasiti (razglašati): mea virtute patefactam esse coniurationem decrevistis Ci., mihi adsentiens senatus tumultum decrevit Ci. da je upor, da je država v vojnem stanju, Dolabellā hesterno die hoste decreto Ci.
    b) odrediti, ukazati: senatus decrevit, ut pecunia solvatur Ci., decrevit senatus, ut eis agerentur gratiae Ci.
    c) določiti, skleniti, dogovoriti se, postaviti (rok): pecunias ad ludos Ci., dilectus totā Italiā decreti sunt Ci., d. quaestionem de morte alicuius Ci. ali de morte alicuius per senatum L., quaestionem de bonis direptis decernunt C., supplicatio in dies XV decreta est C., d. tempus ad eam rem S., diem conloquio S.
    č) dati, prisoditi (prisojati), izročiti, odkazati, dovoliti: honores alicui Ci., alicui coronam lauream, triumphum Ci., iudici praemium Ci., imperatori decem legatos Ci., duas Gallias duobus consulibus Ci., clarissimo viro decrevit imperium Ci., maiores nostri statuas multis decreverunt, sepulcra paucis Ci., eripueras senatui provinciae decernendae potestatem Ci., d. provincias privatis C.; z dvojnim acc.: praemium (za plačilo) servo libertatem d. S.

    4. (o posameznem senatorju) glasovati za kaj, svoj glas oddati za kaj, izreči se za kaj: Silanus primus sententiam rogatus supplicium sumendum decreverat S., ea Sullae placuere, pauci ferocius decernunt S.; occ. (sploh o posamezniku ali posameznikih) skleniti, odločiti (se), nameniti se: Caesar Rhenum transire decreverat C., ibi manere decrevit N., decretum est non dare signum L.

    II.

    1. (v vojni) odločiti (z orožjem), odločilen boj biti, (odločilno) boriti (bojevati) se: d. proelium Ci., certamina L., primus clamor atque impetus rem decrevit L., pugna per se decerni non poterat L.; brez objektnega acc.: decernendi potestatem Pompeio fecit C. ponudil je Pompeju odločilen boj, si decerni placet L., hostem … trahere ad decernendum L., Darius statuit ipse decernere Cu., cum hoc eodem (P. Cornelio Scipione) Clastidii apud Padum decernit N.; de salute rei publicae decernitur Ci., de summa rerum decernere L. ali summis de rebus decernere Q.; inter se d. Auct. b. Hisp.; cum suorum paucitate contra magnam vim hostium d. Auct. b. Afr.; solus … pro omnibus nobis … decernens Amm.; z odvisnim vprašanjem: Samnis Romanusne imperio Italiam regant, decernamus L., ineamus aliquam viam, quā, utri utris imperent, sine magna clade … decerni possit L. Kako? S čim? z abl.: navali certamine L., classe paucis diebus erant decreturi N. so hoteli biti boj na morju, spopadli so se na morju, d. acie N., L. spopasti se po vseh pravilih, reden boj biti, exercitu N., armis Ci. ep., V., L., ferro Ci., V., certamen ferro Ci., d. artificio magis quam viribus Auct. b. Afr., Marte, equestri proelio Cu., proelio cum proditore, omnibus viribus in Sicilia Iust., lapidibus et subselliorum fragminibus Suet.; pesn.: cursibus et caestu V. v tekmovalnem teku in rokoborbi, cornibus inter se decernunt (tauri) V.

    2. pren. (z besedami) boriti (bojevati) se, poseb. pred sodiščem: decernite criminibus, mox ferro decreturi L., d. uno iudicio de fortunis omnibus Ci., pro meo sodali … et pro mea omni fama prope fortunisque Ci., qui iudicio decernent Q. pravdajoče se (sprte) stranke. Od tod subst. pt. pf. dēcrētum -ī, n

    1. sklep, odlok, ukrep oblasti ali kakega oblastnika: Suet., d. praetoris, decurionum Ci., vestra decreta Ci., hoc decreto (senatūs) C., eorum (Druidum) decretis … parent C., patrum decreta H., senatus gravissima decreta perfregerat Ci., omnium imperatorum de Deiotaro decreta Ci., sua decreta confirmare N., decreto stare C., L. pokoriti se ukrepu, ravnati po njem

    2. fil. (= δόγμα) načelo, pravilo: Sen. ph., qui (philosophus) … decretis suis pareat Ci., quoniam enim id haberent Academici decretum (sentitis enim iam hoc me δόγμα dicere) Ci., dubitare … de suis decretis, quae philosophi vocant δόγματα Ci.

    Opomba: Sinkop. obl. dēcrērit = dēcrēverit, dēcrēram (-ās) = dēcrēveram (-ās), dēcrēsse(n)t = dēcrēvissent, dēcrēsse = dēcrēvisse: Kom., Luc., Ci., L. idr.
  • dēcerpō -ere -cerpsī -cerptum (dē in carpere)

    1. odtrgati, utrgati, trgati: Ca., Cu., Col. idr., flores Lucr., O., Plin., Cereris decerpsit aristas O.; z abl. instrumenti: pollice florem, pabula manu O., lilia tenero ungui Pr., laureae ramulos … manu Val. Max. O d kod? undique decerpta oliva H., inde laureas d. Suet.; z abl.: pomum arbore ali adducto ramo O.; s praep.: acina de uvis Ca., mala de arboribus Hyg., ex abiete … fila Plin.; pren.: omnia, nisi decerpantur, arescunt Q.; occ.
    a) (s kljunom, z zobmi) odtrgati, utrgati, odgloda(va)ti: oscula mordenti semper decerpere rostro Cat. golobčkati (ljubkovati) se, ita decerpens aequabat semper opus dens Cat.
    b) odjesti (odjedati), objesti (objedati), izsrka(va)ti: thymum Plin. (o čebelah), ora puellae Ps.-V., (Copa) posladka(va)ti se z usti …

    2. pren. odvzeti, vzeti (jemati) od kod: humanus animus decerptus ex mente divina Ci.; occ.
    a) izbirajoč povzeti, posneti, izbrati: habent tamen alii quoque comici … quaedam, quae possis decerpere Q., ex hac (materia) … aliqua in usum principii d. Q.
    b) uži(va)ti, pridobiti si: ex re decerpere fructūs H., illibatam virginitatem Sen. rh., primas noctes tecum epulis Pers., decus primae pugnae Sil., murmura vocis Stat.
    c) zmanjš(ev)ati, kratiti, pritrgati: ne quid iocus de gravitate decerperet Ci., nihil sibi ex ista laude centurio … decerpit Ci., nec hac re de principatu quidquam decerpsit Val. Max., nihil ex cuiusquam dignitate … decerpseris Plin. iun.
    č) uničiti: quae (invidia) spes tantas decerpat Q.
  • dēcertō -āre -āvī -ātum

    I. intr.

    1. (o vojski) odločilen boj biti, boriti (bojevati) se (na življenje in smrt): Suet., si iterum experiri velint, se iterum paratum esse decertare C., decertandi fortitudo Ci., animi … obstinati ad decertandum fuerant L., pronus ad decertandum T.; pogosto z abl. instrumenti: armis, pugnā C., proelio C., Vell., manu Ci., ferro inter se comminus Ci., ferro in ultima O., missilibus telis T., acie, navali acie, navali proelio Front.; nasprotnik v abl. s cum: id agerent, ne cives cum civibus armis decertarent C., cum toto exercitu (Caesaris) d. Hirt.; pesn. (o živalih): d. cornu cum mare (o ovnu) O.; (o stvareh) z dat.: praeceps Africus decertans aquilonibus H.; s praep. contra ali adversus: vi et armis contra vim Ci., adversus Corcyraeos Front. Kako? z adv. ali abl.: d. cum acerrimis nationibus … proeliis felicissime Ci., d. impigre Aur., pari condicione belli d. cum aliquo C., hoc animo (s takim pogumom) est decertandum, ut … Auct. b. Alx. Za kaj? pro libertate vitae periculo Ci., cum duobus ducibus de imperio in Italia est decertandum Ci.

    2. occ. boriti (bojevati) se v telovadni tekmi: ludicra virginum inter se decertantium Mel.

    3. pren. z besedami bojevati se, odločiti (odločati): is locus, ubi Demosthenes et Athenienses inter se decertare soliti sunt Ci., an decertare mecum voluit contentione dicendi? Ci., sunt duo genera decertandi, alterum per disceptationem, alterum per vim Ci., qua de re iure decertari oporteret, armis non contendere Ci., erat non iure, non legibus, non disceptando decertandum … , armis fuit … dimicandum Ci., et cum consulibus et cum multis consularibus tanta contentione decertavi, quanta numquam antea ulla in causa Ci. ep., neque quisquam de se, de patria hodierno die decertari putat Ci.

    — II. trans. (toda le v participih)

    1. prebojevati (prirediti, izvesti) tekmovanje (boj) za kaj: ad eas laudes decertandas venisse Gell. da bi priredil to tekmovanje (boj) v pohvalnih govorih.

    2. z bojevanjem utruditi: ventis ut decertata aequora residunt Stat., regna profanis decertata odiis Stat., decertati labores Ci.
  • décès [desɛ] masculin smrt; smrtni primer

    acte masculin de décès mrliški list
    constatation du décès ugotovitev smrti
    faire part masculin de décès naznanilo o smrti, osmrtnica
    fermé pour cause de décès (napis na trgovini) zaprto zaradi smrtnega primera
  • dēcēssus -ūs, m (dēcēdere)

    1. odhod: Gallorum ex urbe Varr., post Dionysii decessum N.; odhod kakega oblastnika iz province: post M. Bruti decessum Ci., sub decessum suum Ci. malo pred svojim odhodom.

    2. pren.
    a) pojemanje: d. aestūs C. utekanje plime = oseka, Nili Plin. upad; (o bolezni) popustitev: Cels., Gell.
    b) smrt: angi decessu amicorum Ci.
  • décider [deside] verbe transitif odločiti, skleniti; določiti

    décider de quelque chose odločiti o čem
    il a décidé de partir sklenil je, da odpotuje
    décider quelqu'un à quelque chose pripraviti koga do česa, nagovoriti koga k čemu
    je l'ai décidé à ce voyage pregovoril sem ga za to potovanje
    se décider à quelque chose, se décider à faire quelque chose odločiti se za kaj
    se décider à une opération odločiti se za operacijo
    en décider odločiti, prinesti rešitev
    le sort en a décidé autrement usoda je o tem drugače odločila
    mon sort se décide aujourd'hui moja usoda se odloča danes
  • dēcĭdō2 -ere -cĭdī (—) (dē in cadere)

    1. pasti (padati) s česa, pasti na tla, odpasti (odpadati): vide, ne, dum ad cacumen pervenire contendis, decidas Cu., Camillus subito lapsu decidit Val. Max., d. iuxta cubiculum eius Suet., columba decidit exanimis V., decidente equo Front.; (o stvareh): ut imber decidat Lucr., si decidit imber H., crustae decidunt Cels., pedes decidunt Cels. odpa-dejo, otrpnejo, lumen decidit Suet., si paulum progressis decidit toga Q.; (o laseh, perju, zobeh) izpasti (izpadati): cum … deciderint comae H., plumae, pavoni quae deciderant Ph., omnis fructus (= lana) iam illis (ovibus) decidit Pl., dens decidit, dentes postremi decidunt, equo dentes decidunt Plin.; (o rekah, vodovju) teči, iztekati se: Euphrates vaste decidit, amnis per uberrima arva decidens Mel., decidentium aquarum sonus Front.; (o zgradbah, gorah) podreti (podirati) se, (z)rušiti se, udreti (udirati) se: celsae graviore casu decidunt turres H., montium decidentium moles Plin. iun. Izhodišče v abl.: d. equo C., quae deciderant patula Iovis arbore glandes O., d. caelo Plin. (o meteorju); s praep.: poma ex arboribus … decidunt Ci., vidi guttas e flore cruentas decidere O., d. e summo toro O., ex alto, ex superiore loco Cels., e superiore caelo Plin., ex equo Plin., ab equo O., decidens ab Alpibus Rhenus Mel., decido de lecto praeceps Ter. Smer v acc. s praep.: in foveam Ph. in (pren.) Lact., in puteum foveamque H., in praeceps (v globino), in mare, in terram, in laqueos O., in dolium Iuv., fons in Larium lacum decidit Plin. iun., decidit fulmen in lacum Suet. ali in castra alicuius Front., d. cum ponte in Tiberim Aur., pars maior missilium (izmetanih darov) intra popularia deciderat Suet., vulnerato equo cum praeceps ad terram decidisset Iust. Izhodišče in smer: qui cum … in terram ex equis decidissent N., ex quo (dorso) Asiae omnia fere flumina in … mare … decidunt Cu., tunica … ex utraque parte ad pedes decidit Suet. Pren.: occasio quasi decidit de caelo Pl. priložnost se je ponudila, kakor da bi z neba padla = nepričakovano, ex astris decidere Ci., ficta omnia celeriter tamquam flosculi decidunt Ci.

    2. occ.
    a) pasti v (med) kaj = priti v (med) kaj, zaiti v kaj, zabresti v kaj, ujeti se v kaj: fugiens hic decidit acrem praedonum in turbam H., ne oculis quidem captus in hanc fraudem … decidisti Ci., decidit in casses praeda petita meos O., sua sponte in hos laqueos d. Lact.; ne in malum habitum corpus eius decidat, metus est Cels. da ne bi njegovo telo obolelo (obnemoglo), qui ex atra bile huc deciderunt Cels. ki so zaradi težkokrvnosti za tem zboleli, is, qui ex quartana in hydropa deciderat Cels. ki je dobil vodenico po …
    b) v grob leči, (pasti), umreti, mrtev zgruditi se: ita cuncti solstitiali morbo decidunt Pl., scriptor abhinc annos centum qui decidit H., nos ubi decidimus, quo pater Aeneas, … pulvis et umbra sumus H., decidit percussus ab apro Hyg., si decidat hostis Stat., Phoebeo domitus Python cum decidit arcu Cl.

    3. pren. globoko pasti = v nesrečo zabresti, propasti (propadati), ponesrečiti se, po zlu iti: non enim virtute hostium, sed amicorum perfidiā decidi N., huc decidisse cuncta, ut … T. tako hudo, da je vse propadlo, nunc eo decidit, ut exsul de senatore, rhetor de oratore fieret Plin. iun. je tako globoko padel, ad eas rei familiaris angustias decidit, ut … Suet. prišel je v tako žalostne (neugodne) premoženjske razmere; (o govorniku in posnemajočem pisatelju): saepe illi bene cessit, saepe decidit Sen. tr., ego ab archetypo labor et decido Plin. iun.; occ. izpasti, izginiti iz česa, izgubiti, opustiti kaj, odpovedati, izogniti se čemu: an toto pectore deciderim Tib. ali sem (ji) povsem izginil iz srca, quanta de spe decidi! Ter. kakšno upanje mi je splavalo po vodi! Antiochus postquam a spe societatis Prusiae decidit … L., postquam spe decidit Suet.
  • dēclāmitō -āre -āvī -ātum (frequ. glag. dēclāmāre)

    1. intr. vztrajno vaditi se v govorjenju, venomer imeti govorniške vaje: d. in scholis Q.; (v slabem pomenu) srdito govoriti: ipse XVII dies de me declamavit Ci.

    2. trans. kaj kot govorniško vajo predavati = o čem predavati za vajo: antea declamitabam causas Ci. prej sem se vadil v pravdnih govorih.
  • dēclāmō -āre -āvī -ātum „kriče govoriti“ od tod occ.

    I.

    1. intr. v govorništvu se vaditi, na pamet naučen govor govoriti, deklamirati: Q., Iuv., Mart., Plin. iun., Suet., ad fluctum aiunt declamare solitum Demosthenem Ci., vini exhalandi, non ingeniii acuendi causā declamas Ci., dum te declamas Romae H.; z dat.: declamavit non quidem populo (pred občinstvom) Sen. rh.; (o neživem subj.): hic laus omnis declamat Q. tu se razlega glasna pohvala; v pass. brezos.: in eo, quo modo declamatur, positum est etiam, quo modo agatur Q.

    2. pren. kričati nad kom, razburjati se nad kom: qui pro isto vehementissime contra me declamasset Ci., Sulla voluit, ne in quemvis impune declamari liceret Ci., in Pansam declamans Q.; z dat.: quis, nisi mentis inops, tenerae declamat amicae? O.

    — II. trans. kaj predavati, deklamirati: quae mihi iste visus est ex aliqua oratione declamare Ci., d. controversiam Sen. rh., suasorias Q., orationes declamatae Lamp.; od tod subst. pt. pf. dēclāmātae -ārum, f = declamationes: Lamp.
  • declarar objasniti, izjaviti, odkriti, proglasiti, napovedati

    declarar (por) enemigo za sovražnika proglasiti
    declarar la guerra napovedati vojno
    declarar la llegada prijaviti se (hotelski gost)
    declararse izjaviti, pogovoriti se o; izbruhniti (bolezen)
    declararse en quiebra napovedati konkurz
    declararse por (contra) izjaviti se za (proti)
    se dceclaró un incendio izbruhnil je požar
  • déclaration [-sjɔ̃] féminin izjava, deklaracija; proglasitev, proglas, napoved, naznanilo; prijava

    déclaration d'amour ljubezenska izjava
    délai masculin de déclaration rok prijave
    jugement masculin de déclaration d'absence proglasitev o pogrešanosti, izginotju (kake osebe)
    déclaration d'accident prijava nezgode
    déclaration d'arrivée, de séjour (policijska) prijava o prihodu, o bivanju
    déclaration de décès, de naissance prijava o smrti, o rojstvu
    déclaration de départ (policijska) odjava
    déclaration en douane, obligatoire, d'impôts carinska, obvezna, davčna prijava
    déclaration de faillite napoved konkurza
    déclaration de guerre vojna napoved
    déclaration des droits de l'homme et du citoyen deklaracija o človekovih pravicah
    faire une déclaration (à la presse) dati izjavo (novinarjem)
    faire sa déclaration d'arrivée, de départ (policijsko) prijaviti se, odjaviti se