Franja

Zadetki iskanja

  • in-dīgnus 3, adv.

    1. nevreden, ki ne zasluži česa, (v slabem ali dobrem pomenu), neupravičen, neusposobljen, nepripraven; z obj., in sicer (kakor pri dignus) v abl.: Ter., vir tua legatione indignissimus Ci., interpretatio indigna responsione Ci., nullo cruciatu, aedilitate, beneficio indignus Ci.; poseb. z abl. sup.: id auditu dicere indignum L., digna atque indigna relatu V.; pesn. tudi z gen.: Sil., haud indignus avorum V. Obj. pojem se opisuje:
    a) s finalnim stavkom: eum indigni, ut a vobis redimeremur, visi simus L.; a ta je nav. v relat. obl.: L., iine … indigni erant, qui impetrarent? Ci., nobis indigni visi sunt, quibus opem ferretis Ci., at tu indignus (neupravičen), qui faceres (contumeliam) Ter.
    b) z inf.: forma indigna perire O. ki ne zasluži, da bi … , fabula non indigna referri O. ki je vredna, da … ; na videz abs., ker obj. pojem ni poseb. izražen: senator fieri voluit, quamvis indignus Ci. (sc. qui senator fieret), illud exemplum ab dignis (sc. poenā) et idoneis ad indignos (sc. poenā) et non idoneos transfertur S., cur eget indignus quisquam O. (sc. egendi) ki tega ni zaslužil, indigno circumdat vincula collo O. nedolžen; pesn. enalaga: indignis percussit pectora palmis O. z neupravičenimi … ali pa: na nevreden način.

    2. metaf. sploh nedostojen, nepristojen, nespodoben, neprimeren, neprikladen: Plin. iun., non indignum videtur memorare … S. primerno je, haec consuetudo scribendi philosopho valde indigna Ci., nihil … ipsis indignum C., mentio ipsa indigna cive Romano est Ci., vox indigna tua probitate Ci., neque quidquam fecit (Datames), quod suā fide esset indignum N., indigno gloriae suae (gen.) decreto Val. Max., quam indigna nomini Christiano (z inf.) Tert.; occ.: nevreden = sramot(il)en, nesramen, mrzek, gnusen, grozen; nav. abs.: Ter., indignissime cervices civium frangere Ci., indigne mori Ci., indignius obtrectari Ci., indignissimis iniuriis vexari Ci., i. amor V., indignam fortunam subire Ci., indignum in modum mulcari L., civium indigna mors, caedes, direptio, egestas, facinus, locus Ci., hiems i. V. pretrda; indignum est z inf. ali ACI =
    a) sramot(il)no je: indignum est a pari vinci, indignius ab inferiore Ci.; prim. facinus indignum! epistulam … neminem reddidisse Ci.; kot vrinjeni stavek: indignum facinus! Ter., pro facinus indignum! Sen. rh.; tudi samo: indignum! H., nisi post altaria isset, et — indignum! — scelerato profuit ara O. o sramota!
    b) krivica je, hudo je: nec fuit indignum superis his sanguine nostro Emathiam pinguescere V., sata exuri, dirui tecta misera magis, quam indigna patienti esse L.; subst. n. pl.: indigna perpeti N., digna et indigna pati V., Sen. ph. zasluženo in nezasluženo, digna atque indigna canere Val. Fl.

    3. meton. ne(je)voljen, vzne(je)voljen, ogorčen, razsrjen, le v reklu indigne ferre (pati) ogorčen (vzne(je)voljen) biti, in sicer z ACI: N., Ph., indigne ferunt clementiam in crudelitatem esse conversam Ci., cum indigne pateretur uxor … Ci. ali s kavzalnim stavkom: Val. Max., indigne ferens, quod … non tribuerit Ph.; tudi z obj.: id (quod Suet.) indigne ferens Cu. nad tem ogorčen, eam (quam) rem indigne ferre Iust.
  • industrius 3 (industrium antiqui dicebant indostruum quasi qui, quicquid ageret, intro strueret et studeret domi P. F., torej od indu-struo = in-struo, pravzaprav „notri gradeč“, „doma ustvarjalen“) delaven, vztrajen pri delu, prizadeven, podjeten, marljiv, priden, gibčen, spreten: id nisi industrii consequi non possunt Ci., homines gnavi atque industrii Ci., hominibus novis, industriis ... honores mandare Ci., vir Suet., gens Iust., armis i. Iuv.; komp. industrior Pl., industriior Ca. ap. Prisc., Caius Gracchus ap. Prisc.; adv. industriē: Ca. fr., Iust., Q., Suet., Fl., Amm., ea, quae imperasset, diligenter industrieque administrarent C.
  • inépuisable [inepɥizabl] adjectif neizčrpen, nikoli usahljiv

    source féminin inépuisable neizčrpen vir
  • in-explēbilis -e (in, explēre)

    1. pass. nenasiten, nenasitljiv: stomachus Sen. ph., scorpiones cum sitiunt, sunt inexplebiles potu Plin.; metaf.: Amm., Fl., omnia adpetens cum inexplebili cupiditate Ci., in. libido Ci., T., populi fauces Ci., virtus L., desiderium Iust.; z objektnim gen.: vir inexplebilis virtutis veraeque laudis L. vedno pohlepen po ..., ubi colloquia, quorum inexplebilis eram Sen. ph., sanguinis Iust. krvoločen.

    2. act. ki ne nasiti: cratera Ap.
  • in-expūgnābilis -e nezavzeten, neosvojljiv, nepremagljiv, neužugljiv: Sen. ph., Vell., urbs situ in. L., arx L., munimentum Plin. iun.; o osebah: incolae Cu., exercitus Iust., in. vir adversus insidias Sen. ph.; pren.: volumus eum, qui beatus sit, tutum esse, inexpugnabilem, saeptum atque munitum Ci.; metaf.: pectus amori in. O., gramen O. neiztrebljiva, via L. neprehodna, terra Plin. ki je ni mogoče razbiti = zbita (skupaj), necessitas dormiendi Cels., finitio verborum, probationes Q.
  • īn-fācundus 3 nezgovoren: Gell., vir acer nec infacundus L., infacundus adversus eloquentiam collegae (v primerjavi z ...) L., quia infacundior sit et lingua impromptus L., infacundus et indoctus Suet.
  • infekcij|a [é] ženski spol (-e …) medicina die Infektion, die Ansteckung, -infektion (črevesna Darminfektion, rane Wundinfektion, kapljična Tröpfcheninfektion, kontaktna Kontaktinfektion, kotiščna Herdinfektion, sekundarna Sekundärinfektion, Begleitinfektion, splošna Allgemeininfektion, žariščna Fokalinfektion)
    vir infekcije die Infektionsquelle
  • infékcija (-e) f

    1. med. (okužba, okužitev) infezione:
    fokalna, kapljična, kontaktna infekcija infezione focale, da goccioline, per contatto
    latentna infekcija infezione latente
    vir infekcije focolaio di infezione

    2. contaminazione, contagio (tudi pren.)
  • informacij|a ženski spol (-e …) die Information (o über) (tudi biologija), die Auskunft; -information (dedna Erbinformation, za tisk Presseinformation, napačna Fehlinformation, vnaprejšnja Vorabinformation, zakulisna Insiderinformation, Hintergrundinformation)
    … informacij Informations-
    (izmenjava der Informationsaustausch, vir die Informationsquelle); službe: die Auskunft, der Auskunftsdienst
    okence za informacije der Auskunftsschalter
    uradnik za informacije der Auskunftsbeamte
    avtomobilistično: Pomoč in informacije der Pannendienst, der Autohilfsdienst
    telefonska: die Fernsprechauskunft, die Auskunft
    dajati/dati informacije Informationen geben
    pridobiti informacijo/informacije Informationen einholen, sich erkundigen (nach), (etwas) erfragen
    prepovedati dajanje informacij eine Informationssperre verhängen
    željan informacij informationshungrig
  • informíran informed (o of); notified; advised

    dobro informíran vir a well-informed source
    napačno informíran wrongly informed
    bil sem napačno informíran I was misinformed
  • informiranje samostalnik
    (obveščanje) ▸ tájékoztatás, információszolgáltatás, információközlés
    urad za informiranje ▸ tájékoztatási hivatal
    minister za informiranje ▸ tájékoztatási miniszter
    ministrstvo za informiranje ▸ tájékoztatási minisztérium
    pravica do informiranja ▸ tájékoztatáshoz való jog
    informiranje javnosti ▸ nyilvánosság tájékoztatása
    informiranje potrošnikov ▸ fogyasztók tájékoztatása
    svoboda informiranja ▸ a tájékoztatás szabadsága
    vir informiranja ▸ információs forrás
    objektivno informiranje ▸ objektív tájékoztatás
    pravočasno informiranje ▸ időben történő tájékoztatás
    sprotno informiranje ▸ folyamatos tájékoztatás
    celovito informiranje ▸ teljes körű tájékoztatás
    vladni urad za informiranje ▸ tájékoztatási kormányhivatal
    urad vlade za informiranje ▸ a kormány tájékoztatási hivatala
    Povezane iztočnice: pasivno informiranje
  • ingenium -iī, n (*ingenere = ingīgnere) prirojenje = kar je prirojeno, in sicer najprej o človeku

    1. prirojena lastnost, nrav, narava, čud, kri, srce, mišljenje, značaj: T., Vell., Fl., ac te ipsum vi naturae atque ingenii elatum iam usus flectet Ci., invidia ab ingeniis prudentium repudietur Ci., vera loqui, etsi meum ingenium non moneret, necessitas cogit L., humanum i. Cu. človeška narava, suo ingenio vivere L. po svoje, nemo est tam firmo ingenio, quin ... Enn., novi ingenium mulierum Ter., antiquum ingenium obtines Ter., redire ad ingenium Ter. zopet stare uganjati, ingenium bonum, liberale, durum, inhumanum, leve Ter. ap. Kom., mobile, insanum, rectum Plin. iun., feris propiora ingenia Iust., more ingenii humani Iust., i. mite O., Iuv., molle Iuv., ing. gentis Iust., lene in liberos Ter., malum S., iners O., castum Iuv., trux Suet., suopte ingenio trucem Suet., turbidum saeviebat i. Suet., hominum ingenia ad similitudinem caeli sui vigentia Sen. ph., ingenio parum fidere Plin. iun., ingenio diffidere Suet., ingenua ingenia Iust. svobodno rojeni možje, svobodnjaki; o živalih: ingenia silvestria deponunt pulli Col.; occ.
    a) prirojen pogum: Volscis levatis metu suum rediit ingenium L., quorum ingenia validissima erant S.
    b) prirojena sposobnost, zmožnost, razum, pamet: Lucr., Amm. idr., quem nostrum tam tardo ingenio fore putavit? Ci., hebeti (acri, acuto) ingenio esse Ci., expers consilii aut ingenii Ci., tantum haberent ... ad fingendum ingenii Ci., humana docilitas atque ingenium Ci., acies (acumen) ingenii Ci., tarditatem ingenii noramus Ci., homo extremi ingenii L. topoglavec, tu sine ingenio ... iudicas! Ci., i. limatius, pulcherrimum Plin. iun., promptus ingenio L. sposobnež, mož prebrisane glave, cum ingenio versari in aliquā re Ci. pametno, haud absurdum i. S., expertum T., ingenio aliquid formare Suet., ingenium alere T., acuere Q., excitare Suet., exercere T., frangere O., minuere O., ingenio subdere stimulos O., ingenium eius spondet magnum virum Iust., dissidere ab ingenio alicuius O., facere alicui ingenium Pr., i. divulgare T., imbecillitas ingenii Plin. iun., ingenii vana consilia S. slabi načrti.

    2. nadarjenost, duhovitost, duh, veleum: C. Curio summo ingenio et prudentia praeditus Ci., Archias omne ingenium contulit ad populi Romani gloriam celebrandam Ci., summa in filio spes, summa ingenii indoles Ci., magnus honos ingenio tribuitur Ci., in rebus urbanis Galerii ingenio utebantur T., motus celeres ingenii Ci., vigor ingenii O., ingenii vires Ci., ingenio valere Plin. iun., ingenio superari N., i. velox Iuv., perelegans Vell., praestantissimum Ci., excelsum Plin. iun., sicam ingenii destringere Amm. „uma svetli meč“; v podobi, posneti po vodi: ingeni benigna vena H. vir; prim.: flumen ingenii Ci., ingenio abundare Ci.; meton.
    a) duhovita iznajdba, pameten domislek, pametna misel, naklep, naplet: illiusne id ingenium an auctor sit alius, haud discreverim T.
    b) duhovit človek, veleum, prebrisana glava, dobroglavec = „glavca“: Ci., L., S., Q., Sen. ph., Vell., Amm., praemia ingeniis Thesidae posuere V., ingenia nostrorum temporum Plin. iun., ingenia saeculi Suet., ingenia et artes Suet., ingenia emergunt Iuv., ing. summa Suet., temporaria Cu.

    3. metaf. (o stvareh) naravno svojstvo, kakovost, lastnost: Amm., campi suopte ingenio humentes T., arvorum ingenia V., i. loci S., lactis Gell., soli Plin., ingenio (= sponte suā) arbusta ubi nata sunt Naev. fr., i. oris et vultus Plin. naravna podoba obraza, poma sui ingenii Col., crines ingenio suo flexi Petr.
  • in-gēns -entis (in [priv.], gēns)

    1. silno velik, silen, ogromen, velikanski: cum aper ingens ad eum adlatus esset Ci., i. pinus H., campus Ci., arbor, caelum Val. Fl., aequor H., ingentes aquae L. zelo velika voda, povodenj, ingentissima moles Aug.; subst. n. pl.: ingentia lucrari, largiri Amm.

    2. metaf. silen = prav velik, izreden, nenavaden, mogočen, neukročen: ingentes divitiae Ci., i. pecunia, opus Ci., perditorum numerus Ci., merces Suet., populus S., V. zelo številen, množičen, post ingentia facta H., clamor, gloria L., ira O., T., Iuv., Q., Sil., Val. Fl., flagitium, gratia Ter., exitus, genus, fragor, dolor V., amor Val. Fl., animus Iust., H., animus belli (v vojni) ingens, domi modicus S., consensus, meritum Suet., facinus Ter., bellum, ausum, murmur O., hostis Sil., (Hannibal), Iuppiter, Triton Val. Fl., reges Val. Fl., vir ingentis spiritūs L., ingens semivir Iuv. (iron.), cui genus a proavis ingens (besedna igra!) V. zelo star; pesn. in poznolat. z abl.: Aus., vir famā ingens, ingentior armis V. silne slave, zelo slaven, toda (še) silnejši v boju, ingens viribus L., opibus, corpore, gloriā T.; z gen.: femina ingens animi T., vir ingens rerum T. ki je izvršil velika dejanja; z inf.: i. mala ferre Sil.
  • in-grātus 3, adv.

    1. neprijeten, neljub, neprijazen, zoprn, nepriljubljen, nevšeč(en): Q., Lact., ne aut invisa diis oratio nostra aut ingrata videatur Ci., fuit haec oratio non ingrata Gallis C., ipsi aculei mihi non ingrati acciderunt Ci., ubi severitas periculosa est, liberalitas ingrata Ci., ingrata Veneri superbia H., vita, otium H., labor V., ei non ingratus T. njemu priljubljen, i. frons Pr. neprijazen, uporen obraz, ingrate successus hominum O., Tiberio haud ingratum accidit turbari res Orientis T., iocus O., somni Pr., ingrata senioribus Cu.

    2. brez zahvale, ne(hvaležno) priznan, nehvaležno sprejet, brezkoristen, nekázen, neugoden, nepovoljen: si ea ingrata esse sentiam, non committam Ci., ingrate servire alicui O. brez priznanja, ingratus labor S. ki ne najde priznanja, nèkázen, pericula V., dona odiosa ingrataque Pl., odores O., et id erit ingratum Ter. in za to ne boš deležen nobene zahvale, omnia sunt ingrata Cat., humeri Stat., ingratum ad vulgus iudicium L.

    3. nehvaležen: Cu., Iuv., Q., Suet., quae amicitia potest esse inter ingratos? Ci., illud vero est hominis ingrati Ci., negat ingratis civibus fecisse se, quae fecerit Ci., magno animo cedere ex ingratā civitate Ci., ingrata tua Pr. ki se ne da lahko zadovoljiti, nihil cognovi ingratius Ci., ingratissimus omnium Sen. ph., ingratus in Democritum Ci., in amicos Corn., adversus beneficium Sen. ph., vir adversus merita ingratissimus Vell., mulier contra patronum suum ingrata Paul., i. suae condicioni, caelestibus beneficiis Lact., manifestis beneficiis Aug., ingrate necessitudinis nomen repudiare Ci., rem ingrate ferre T. nehvaležnega se izkaz(ov)ati; pren.: o terram ingratam, si hunc civem eiecerit! Ci., i. forum O., animus Ci., urbes ingratae in principes L., cinis V. ki ne more usluge povrniti, ingluvies H. nenasitno, ne ingratus in referendā gratiā videretur Ci., ager non ingratus Mart. rodovitno, arcus Val. Fl., onus Cat.; pesn.: ingratus salutis V. nehvaležen za ...
  • in-iūstus 3, adv.

    1. nepravičen, krivičen, protipraven, oster, strog: Val. Fl., civis Ci., vir Q., noverca V. trdosrčna, tam iniustus existimator rerum Ci., cum rex iniustus esse coepit Ci., iniustius homine Ter., accusatores iniustissimi Lact., facis iniuste, Laeli, si … Ci., multa iniuste fieri possunt Ci. lahko se zgodijo mnoge krivice, iniuste facta Ci. krivična dejanja, morbus non iniuste terret Cels. ne brez vzroka, iniustissime nihil officere alicui S., iniuste dicere in aliquem Pl., iniustissime aliquid colere S., iniuste iniungere laborem Q., ei ante iniusta poena luenda est, quam iusta repetenda Ci., rogatio iniustissima Ci., iusta … , iniusta causa Ci., iracundia Ci., amor O., i. bellum Ci., fenus L., iniustae vindiciae Ci., incommoda iniustissima Ci., iniustissimum ducere Arn.; subst. iniūstum -ī, n krivica, krivičnost: metu iniusti H., iniusta tueri Q., de iustis et iniustis tractare Q., multa iniusta fiunt Ter., aliquid facere iniustum Lact. krivico storiti; enalaga: iniustus dens O. zob zavisti, iniusta regna O. krivično pridobljeno.

    2. metaf.
    a) težeč, težek, hud, nadležen: onus Ci., fasces V., dolor Q.
    b) neprimeren, nepravšen (pravšnji), neenak: vires Stat.
  • in-nocēns -entis, adv. innocenter

    1. neškodljiv: innocens Lesbium (vinum) H., vinum innocentius Plin., cibus innocentior Plin., loca pura atque innocentia T., socordiā innocens T. iz strahu neškodljiv, contentiones Vell. ne pikri, epistulam tuam conscidi innocentem Ci.

    2. nedolžen: Pl., Ter., Amm., si innocens Falcula, quaero, quis sit nocens Ci., innocentem reum condemnat Ci., utilius est absolvi innocentem Ci., servus innocens absolvitur Ci., innocentium sanguis Ci., verba innocenti reperire facile est Cu.; enalaga: i. sanguis T.

    3. nekazniv, brezgrajen, pošten, vrl, neomadeževan, neoporečen: innocenter agere T., innocenter vivere Q., ut sibi liceat innocenti vitam degere Ci., utinam virorum fortium atque innocentium copiam tantam haberetis Ci.; z abl.: vita innocentissimus Vell.; z gen.: i. factorum (v dejanjih) T.; occ. nesebičen: Fl., opes innocenter paratae T., Sicilia per innocentīs praetores recreari potest Ci., nobilitas integra atque innocens Ci., vir Suet., S., Plin. iun.; subst.: S., Corn.
  • īnsīgnis -e, adv. īnsīgniter (tvorba iz īnsīgniō)

    1. zaznamovan, označen: po Fest. agr. t. t.: insignes boves … , qui in pede album habent; prim.: bos maculis insignis et albo V. z belimi lisami; nav. pren.: homo omnibus notis turpidinis insignis Ci.; occ. znaten, očiten, očividen, v oči bijoč (udarjajoč, padajoč), odlikujoč se, opazen: z abl. rei: O., Iust., Pr., Sil., Lucan., Aur., Cl., crinibus insignis Phoebus V., insignis tenui fronte puella H. ostro, insignis (equus) V. ali samo insignes equi Ci. okrašen(i), uxores i. auro et purpurā L. znana po … , insignes debilitate aliqua corporis Suet. očitno telesno pohabljeni, insignes aut aliqua parte membrorum inutiles Cu.; z gen.: insignis libidinum Tert.; z ad: insignes ad laudem viri Ci.; z inf.: insignis ventos anteire lacerto Sil.; enalaga: vestis i. auro Cu., insignius ornari N.

    2. metaf. (o abstr.) očiten, opazen, odličen, znamenit, poseben, izboren, izbran, nenavaden, čuden, brez primere (pohvalno in grajalno); v dobrem pomenu: Suet., Amm., tam insigne vestrum beneficium Ci., benevolentia i. in rem publ. Ci., homo insigni magnitudine animi Ci., patris insignis virtus Ci., insignis ad laudem vir Ci., virtus Scipionis posteris erit clara et insignis Ci. se bo svetila v najlepši luči, laus V., Aur., honor Suet., gaudia L., insigniora monumenta L., insignissima religio Tert.; grajalno: Iust., Lucr., Suet., hominis insignem impudentiam cognoscite Ci., acceptā insigni inuiriā Ci., insignem iniuriam facere Pl., insigne aliquid facere alicui Ter. dati (zasoliti) jo komu, da bo pomnil, secum habuit insignes latrones Ci., odium, supplicium, nequitia improbitas turpitudo Ci., annus insignis incendio ingenti L., maxime illustre atque insigne periurium Ci., calamitas L., quae insignia ac paene vitiosa sunt, imitari Ci., insigne ad irridendum vitium Ci. — Od tod subst. īnsīgne -is, n znak, znamenje, in sicer
    a) grb (na ščitu): clipeo insigne paternum … hydram gerit V., mutemus clipeos Danaumque insignia nobis aptemus V., tectis insignibus suorum C., id se a Gallicis armis atque insignibus cognovisse C.; occ. (slikana ali rezljana) grbna podoba na ladijskem nosu, po kateri se je imenovala ladja (gr. παράσημον): Vulg., navem ex insigni agnoscere C.
    b) znak, oznaka, častno znamenje (kakega dostojanstva, odlike), p(r)oslavilo, častilo: sedens cum insignibus regiis Ci., si Caesar regni insignia (diadem) accipere voluisset Ci., insignia imperatoris C., illius imperii (sc. consularis) Ci., fascibus ceterisque insignibus ornati Ci., honoris, magistratuum Ci., sacerdotum, galeae L., honorum potestatis dominatūs, regni Aur., insigne vestis latus clavus Suet., inimicum insigne V. znak sovražnika, regium capitis insigne Cu., insigne regium capiti alicuius imponere T., insigne regium, quod ille de capite suo abiecerat, reposuit Ci., Sarmatiae rex insigni capitis decorus Sen. ph., triumphi T., Suet., legiones … insignibus fulgentes T., sine ullis insignibus Amm., i. militaria C., pontificalia L., quaestoria C., praeturae T., deorum Suet., maiestatis Iust., conspicuae fortunae insignia Amm. (kraljeva), ingenuorum puerorum Aur., (toga praetexta), ordinis Suet.

    3. metaf. znamenje, znak: pacis insigne et otii toga est Ci., bullam ei dederat pater insigne fortunae Ci., insignia familiarum Suet. (priimki); o abstr.: maeroris aufers insignia Ci., virtutis insignia contemnere Ci., i. laudis, dignitatis Ci., belli insignia suscepta a senatu Ci., i. morbi H., mundi Ci., pudoris C., malorum L., clementiae Plin.; occ.
    a) kras(ilo), okras, dika, velikopotezna zadeva: insigne penatium (hiše) ex hospitali mensa tollere Ci., his insignibus imperii (zemljišča) venditis Ci.; pren.: quasi verborum insignia Ci. ali orationis lumina et quodammodo insignia Ci. najsijajnejša lepota.
    b) (dano) znamenje: id erat insigne, cum ad arma concurri oporteret Ci., i. nocturnum L.
    c) prapor, zastava: navis quae ex insigni facile agnosci poterat C.
  • īnsimulātiō -ōnis, f (īnsimulāre) (ob)dolžitev, (ob)tožba: capitalis criminis Ci., is vir in falsam insimulationem vocabatur Ci., probrorum Ci., falsis insimulationibus Palamedes proditionis damnatus Ap.
  • īn-stituō -ere -stituī -stitūtum (in [praep.], statuere)

    1. postaviti (postavljati) v kaj ali kam: vestigia nuda sinistri instituēre (log. pf.) pedis V. trdno stopajo z golo levo nogo, vitem, arborem Suet., olera Aur., segetes Varr., pulvinar N.; z inf.: amphora fumum bibere instituta consule Tullo H. postavljena (v sušilnico), da se navleče dima; pren.: argumenta in pectus multa institui Pl., aliquem in animum Ter. srčno se okleniti.

    2. s prolept. obj.: postaviti (postavljati), napraviti, narediti, (o)snovati, prirediti (prirejati), (z)graditi: institutas turres hostium admiratur C., pontem, pilorum numerum C., amphora coepit institui, cur urceus exit? H., ubi institui vineae possunt Ci., iste textrinum instituit Ci., tabulas ait ab Hirtuleio institutas (esse) Ci., instituit officinam Syracusis Ci., earum rerum mercatum Ci., quid adtinet codicem instituere? Ci. glavno knjigo narediti, dapes V., epulas Sil. pojedino pripraviti, convivia Suet., naves C., prata nova Col., plantaria Plin. drevesna sadišča narediti, bibliothecam Plin., solem Lact. ustvariti, officinas armorum N., aras Val. Fl., munitiones C., exedria Ci., oppida Amm., moenia Aur., metalla L., aerarium, stipendia, portoria Suet.; occ.
    a) (čete) (raz)postaviti ((raz)postavljati), razvrstiti (razvrščati): aciem instituerat C., exercitus nostro more institutus Ci., duas legiones S., partem copiarum pro vallo Auct. b. Afr.
    b) s predik. acc.: koga za kaj postaviti (postavljati), narediti, namestiti (nameščati) koga, vzeti koga v službo, zaposliti koga: heredem instituit Oppianicum Ci., aliquos sibi amicos Ci.; potem tudi brez predik. acc.: tutorem liberis non instituit Ci., tyrannis institutis leges extinguuntur Ci., qui primum instituit decumanos Ci., instituit mulier accusatores Ci., remiges ex provinciā i. C.

    3. metaf. pripraviti (pripravljati) kaj ali se k čemu, na kaj, podvze(ma)ti, prirediti (prirejati), zače(nja)ti, lotiti (lotevati) se; abs.: propinqui quemadmodum instituerant, profecti sunt Ci., nos, ut instituimus, ad reliqua pergamus Ci.; z obj.: instituere litium actiones malebat Ci., ipse novas adsignationes instituit Ci., amicitiam cum aliquo i. S., institutus cursus Ci. pričeti, id iudicium Verres sua sponte instituit Ci., instituta est quaestio de eius morte Ci., iter i. H., viam Ci., sermonem C., triumphum Cu., delectum Ci., historiam Ci., condicionem Ci., negotium Pl.; z inf. skleniti, zavzeti se, nameniti se, kaniti, nameravati, odločiti se: Corn., Amm. idr., quod institueram dicere Ci., parietem ducere instituit Ci., cives ad necem producere instituit Ci., nunc tractare causam instituimus Ci., castra munire C., topica Aristotelea conscribere Ci., historias scribere H., libellos componere Suet., facere theatrum Vell. pričeti gradnjo gledališča, oppidum oppugnare Ci., tempus eius interficiendi quaerere N.; occ.
    a) kaj (novega) uvesti (uvajati), napraviti, ustrojiti, določiti (določevati), odrediti (odrejati): omitto Etruriae institutos dies (festos) Ci., instituit ludos O., portorium vini i. Ci., regnum, novam religionem Ci., sumptus, qui antea non erant instituti Ci., poena a te in illum instituta Ci., i. censum L., leges Iust., inferias Suet., ferias Latinas Aur., nundinas, collegium Plin. iun., certamen Suet.; z inf.: ut facere instituerat C., Daphnis tigres subiungere curru instituit V., quos ab initio habere secum instituerat C.; z ACI: frumentum plebi dari instituerat Vell.; s finalnim stavkom: Arcesilaus instituit, ut dicerent … Ci., Dionysius instituit, ut barbam sibi adurerent Ci.
    b) kaj (starega) urediti (urejati), uravna(va)ti: civitates Ci., civitatum mores S., ab adulescentia vitam S., familia bene instituta Q.
    c) učiti, v čem poučiti (poučevati), napelj(ev)ati, usmerjati, napotiti, izobraziti (izobraževati), omikati, (o)likati, oblikovati koga: aliquem a puero Ci., si in pueritiā non his artibus institutus eras Ci., nos ita a maioribus instituti sumus Ci., sic tu instituis adulescentes? Ci., vir … non ita institutus Ci., homines liberi liberaliterque instituti Gell., oratorem artibus i. Q., litteris Q., Aur., aliquem ad dicendum Ci., aliquem ad omne officii munus Ci., aliquem ad lectionem Q., doctrinā liberaliter Ci., disciplinā Romanā, paribus disciplinis Suet., boves ad aratrum Col. priučiti k plugu, navaditi na plug, elephantos Cu. (iz)uriti; z inf.: Ceres mortales vertere terram instituit V., aliquem Latine loqui i. Col., Pan primus calamos cerā coniungere plures instituit V. — Od tod subst. pt. pf. īnstitūtum -ī, n

    1. uredba, ureditev, ustroj, običaj, šega, navada: estne hoc praetoris institutum an edictum tyranni? Ci., addite nunc eius instituta Ci., vetere instituto publicanorum Ci. po starem običaju, haec a maioribus instituta accepimus Ci., Graeculorum instituto de me contionem interrogare solebat Ci., decumas contra instituta vendere Ci., ne quid novi fiat contra instituta maiorum Ci., meretricium Ci. posel, opravilo, imperii Aur.; occ.: per eos annos ex instituto militem non dederunt L. po dogovoru (pogodbi), virorum bonorum instituto vivere Ci. po navadi.

    2. (pričeto ali nameravano) podjetje, nakana: non tam facile interrupta contexo, quam absolvo instituta Ci. pričeta dela, omnes eius instituta laudare facilius possunt, quam aemulari Ci., non ad nostrum institutum pertinet Ci.; occ. namera, namen, načrt, naklep: manere in instituto meo videor Ci., institutum vitae capere Ci., N. načrt za življenje, načelo, confusius agere quam institutum postulat Ci.

    3. pouk, napotilo, napotek, v pl. = (s poukom vcepljena) načela: abundare praeceptis (teoretično) institutisque (praktično) philosophiae Ci., Cynicorum Cu., mores, instituta, facta Ci., optimis institutis mentem infantium informare Q.
  • īn-superābilis -e nepremagljiv: genus insuperabile bello V., O., caput O., cohortes Front., incorruptus sit vir externis et insuperabilis Sen. ph.; adv. īnsuperābiliter: Aug.; pren.: i. fatum O. ali quaedam necessitas fati Gell. neizogibna, Alpium transitus L. neprehodne Alpe, via L. neprehodna, valetudo Plin. neozdravljiva, eventus, contumacia Amm.