-
κατ-όψιος 2 (ὄψις) poet. pred očmi, na nasprotni strani, onostranski πέτρα.
-
καχ-ύποπτος 2 καχ-υπότοπος 2 zelo nezaupen, nezaupljiv, sumeč.
-
κελαι-νεφής 2 (κελαινός, νέφος) ep. temnooblačen, s temnimi oblaki (pokrit), temen, črn.
-
κέν-ανδρος 2 (κενός, ἀνήρ) poet. brez mož ali ljudi.
-
κενε-αυχής 2 (αὐχέω) ep. prazen, ničemuren bahač, širokoustnež.
-
κενό-δοξος 2 (κενός, δόξα) ničemuren, slavohlepen, κενόδοξος γίγνομαι iščem prazne slave NT.
-
κεραο-ξόος 2 (κέρας, ξέω) ep. ki gladi, obdelava rogove, τέκτων roženinar.
-
κερασ-φόρος 2 (φέρω) rogat.
-
κεραύνιος 2 in 3 (κεραυνός) od strele zadet; μάτηρ t. j. Semela.
-
κεραυνό-βολος 2 od strele zadet.
-
κεραυνο-φόρος 2 (φέρω) strelo noseč, strelonosen.
-
κερδαλεό-φρων 2 (φρονέω, φρήν) lakomen, lokav, prekanjen.
-
κερο-φόρος 2 rogat.
-
κερ-τόμιος 2 ep. poet. κέρ-τομος ion. [Et. κέρτομος najbrže lat. carino, oštevati, slov. u-kor, koriti, karati] porogljiv, zbadljiv, žaljiv, zasramovalen; subst. τὰ κερτόμια psovke, zbadanje.
-
κηδεστής, οῦ, ὁ (κῆδος 2) sorodnik po ženitvi, zet (Plut. Per.), svak (Dem.), tast (Ksen.), očim.
-
κήλεος 2 κήλειος (καίω) ep. goreč, plapolajoč, plameneč (κηλέῳ dvozložno).
-
κηρεσσι-φόρητος 2 (κήρ, φορέω) od Ker (v smrt) gnan.
-
κη-ώδης 2 ep. κη-ώεις 3 blagodišeč, dehteč.
-
κίβδηλος 2 1. pokvarjen, ponarejen, nepristen, nepravi (zlato, denar). 2. varljiv, zvit κακόν (= γυναῖκες); dvoumen χρησμός.
-
κινδῡνώδης 2 (εἶδος) nevaren.