-
abstinenčn|i [é] (-a, -o) Abstinenz-; Entzugs- (pojav die Entzugserscheinung, bolečina der Entzugsschmerz)
-
abstinénčni prid., абстине́нтний прикм., непиту́щий прикм.
-
abstinēns -entis, adv. abstinenter, gl. abstineō.
-
abstinent [ǽbstinənt] pridevnik (from)
vzdržen, trezen
-
abstinent abstinenten
-
abstinent [ê] moški spol (-a …) der Abstinenzler; der Antialkoholiker
-
abstinent, e [-nɑ̃, t] adjectif zdržen, zmeren; masculin abstinent
-
Abstinent, der, (-en, -en) abstinent
-
abstinént -ă (-ţi, -te)
I. adj. zdržen
II. m/f abstinent (-ka)
-
abstinènt abstinent moški spol ; buveur moški spol d'eau, partisan moški spol du régime sec
-
abstinènt (-ênta) | -êntka (-e) m, f astinente; astemio (-a)
-
abstinènt -ênta i -énta m apstinent
-
abstinènt -ênta m., абстине́нт -а ч.
-
abstinènt -ênta m (-ka -e ž) abstinent (-ă)
-
abstinénţă -e f zdržnost, abstinenca
-
abstinente zdržen, zmeren
abstinente m abstinent, zdržnež
-
abstinent|en [ê] (-na, -no) abstinent; enthaltsam
-
abstinentia -ae, f (abstinēre)
1. vzdržanje, pritrgovanje, kot lastnost vzdržnost: nullum signum luxuriae, contra plurima abstinentiae N.; z gen.: conviciorum Sen. ph., vini, cenae Plin., alieni Iust.; z a(b): a vino Cels.; occ.
a) post(enje), lakota: abstinentiā (sc. cibi) vitam finire T.
b) nesebičnost (naspr. avaritia, cupiditas): S. (Catil. 3, 3), provincialis in eo magistratu abstinentia Ci.
2. medic. zadrževanje: sudoris, stercoris vel urinae Cael.
-
abstinentk|a [ê] ženski spol (-e …) die Abstinenzlerin
-
abstinentka samostalnik
(ženska, ki ne pije alkohola) ▸ absztinens