-
κατά-γειος 2, ion. κατά-γαιος 2 (γῆ) 1. podzemeljski. 2. na zemlji (tleh) živeč, στρουθὸς κατάγειος noj (nasproti στρουθός vrabec).
-
καταγέλαστος 2 smešen, preziranja vreden.
-
κατα-δεής 2 (κατα-δέω) ubožen, siromašen. – adv. καταδεῶς, comp. καταδεέστερον ubožneje, manj, slabeje, οὐδένων nič manj nego kdo drugi.
-
κατά-δηλος 2 popolnoma viden, očividen, zelo jasen, κατάδηλον ποιῶ odkrivam; κατάδηλός εἰμι, γίγνομαι(z inf., pt. ὡς) popolnoma jasno je, da sem.
-
κατα-καίριος 2 ep. smrten, smrtonosen.
-
κατά-κοιτος 2 (κοίτη) poet. v postelji.
-
κατά-κομος 2 (κόμη) z dolgimi lasmi, gostolas.
-
κατα-κορής 2 κατά-κορος 2 nezmeren, pretiran, prenapet παρρησία, ἱερουργίαι. – adv. κατακόρως črez mero, dovolj, zadosti τῇ τύχῃ χρῆσθαι.
-
κατά-λοιπος 2 (pre)ostal.
-
καταλύσιμος 2 (κατα-λύω) poet. kar se da zopet popraviti.
-
κατά-μεμπτος 2 poet. nad čimer se moremo pritoževati, sovražen, zaničevan γῆρας, οὔ τοι κατάμεμπτ' ἐβήτην nad vajino potjo se ne moreta pritoževati, vajin položaj ni pritožbe vreden.
-
κατ-άντης 2 ki gre (se nagiba) navzdol, τὸ κάταντες breg, reber, pobočje, ἐς τὸ κάταντες navzdol, ἐν τῷ κατάντει na obronku, na rebru (bregu). – adv. κάταντες ep. navzdol.
-
κατ-άξιος 2 poet. popolnoma vreden τινός; adv. καταξίως spodobno, dostojno.
-
κατά-πλεως 2 at. = κατά-πλεος poln, napolnjen, zamazan s čim τινός.
-
κατα-πρηνής 2 ep. doli obrnjen, χείρ dlan.
-
κατά-πτυστος 2 (πτύω) zapljuvanja, zaničevanja vreden, ostuden, oduren, mrzek.
-
κατ-άρᾱτος 2 (κατ-αράομαι) poet. preklet, brezbožen, hudoben.
-
καταρρυής 2 (κατα-ρρέω) poet. ki teče doli, doli tekoč (padajoč).
-
κατά(ρ)ρυτος 2 (κατα-ρρέω) ion. nanošen, naplavljen, ἄλσος skozi katerega teče potok in ga namaka.
-
κατασκαφής 2 poet. zakopan, podzemeljski οἴκησις.