-
pulticula -ae, f (demin. k puls) kašica, zdrobek, žgančki, polentica: Arn. idr., ex quolibet frumento cocta pulticula et refrigerata Col., aut cum pulticula coquitur ad alvum Plin., pulticula constrictior Cael., elota tamen quaedam genera frumenti, ut alica, oryza, ptisana, vel ex iisdem facta sorbitio, aut pulticula Cels., lenes autem sunt sorbitio, pulticula, laganum, amylum Cels., pulticula vel ex alica, vel ex panico, vel ex milio Cels.
-
pultō -āre -āvī (frequ. k pellere, predklas. = pulsō -āre) udarjati, biti, tolči, butati, (po)trkati na kaj: placide pulta Pl. (na)rahlo (po)trkaj, ianuam, aedes Pl., fores Pl., Ter., ostium Ter., pectus digitis Pl., pultando [pedibus] Pl., quin pultando, inquam, paene confregi foris Pl.
-
pulvīllus -ī, m (demin. k pulvīnus) blazinica: quid quod libelli Stoici inter Sericos iacere pulvillos amant? H., ab inferiore autem pulvilli altiores excitentur Col., effultus ostro Sericisque pulvillis Mart., molis Fest., adeo ut vir gravis … equos pulvillis instratos animadverteret Fr., quattuor eunuchi confestim pulvillis compluribus ventose tumentibus pluma delicata terrestrem nobis cubitum praestruunt Ap., satis copiosis pulvillis aliis nimis medic[at]is Ap.
-
pulvīnaris -e (pulvīnus)
1. blazinski, blazinjaški: plagae Varr. ap. Non. blazinska pregrinjala.
2. ogónski, lešen (adj. k ogon in leha): pica Petr.
-
pulvīnulus -ī, m (demin. k pulvīnus) blazinica; metaf. majhna vzpetina (vzvišek), vzpetinica: Col.
-
pulvisculus -ī, m (demin. k pulvis) prašek, prahec: ex Arabicis fructibus Ap. zobni prašek, si pulvisculo te dedisces Ap. matematiki (prim. pulvis eruditus pod pulvis), pulvisculi flabiles Arn.; pren.: rem auferre cum pulvisculo Pl. docela, popolnoma, povsem.
Opomba: Soobl. pulvisculum -ī, n: Vigilantius ap. Hier.
-
punctiuncula -ae, f (demin. k punctiō) vbodljaj(ček), zbodljaj(ček): articuli punctiunculas sentiunt Sen. ph.; pren.: si ad voluptatum dolorumque punctiunculas concutitur Sen. ph. če si jemlje k srcu vsak učinek zadovoljstva in bolesti.
-
punctulum -ī, n (demin. k punctum) rahel (majhen) zbodljaj, (v)bod, (v)bodljaj: miratur de brevi punctulo tantum incrementulum locupletis uteri Ap., Psychen innoxio punctulo sagittae suae suscitat Ap.
-
puñeta ženski spol
¡vete a hacer la puñeta! pojdi k vragu!
¡me importe una puñeta! to mi je vseeno!
¡no me hagas la puñeta! daj mi mir!
-
punitive [pjú:nitiv] pridevnik
kazenski, kaznovalen
punitive expedition kazenska ekspedicija
pravno punitive damages dodatna globa k odškodnini
pravno punitive law kazenski zakon
-
puntare1
A) v. tr. (pres. punto)
1. upreti, upirati; postaviti, postavljati:
puntare i piedi a terra upreti se z nogami; pren. trmasto vztrajati
2. nameriti, naperiti
3. igre staviti:
puntare sul nero, sul rosso staviti na črno, na rdeče
puntare tutto su qcs. pren. staviti vse na eno karto
B) v. intr.
1. kreniti:
puntare al successo pren. stremeti k uspehu
2. pren. računati:
puntare solo sulle proprie forze računati zgolj na svoje sile
3. tiščati (k), obremenjevati
-
pūpilla -ae, f (demin. k pūpa deklica)
1. nedorasla, zlasti osirotela deklica, (deklica) sirota, varovanka: Plin. iun. idr., infanti pupillae fortunas patrias ademit Ci., pupilli et pupillae Ci.
2. metaf. (kakor gr. κόρη) pupíla, punčica (v očesu), zenica, zrklo: Plin., Lucr., Cels. idr., pupilla est medium punctum oculi, ubi quia parvae imagines nobis videntur, pupillae propterea appellantur Isid. — Soobl. pūpulla -ae, f: Ap.
-
pūpillus -ī, m (demin. k pūpus deček; prim. pūpa, pūpilla, pūpulus, pūpula, puer in pūbēs2) nedorasel, zlasti osirotel deček, (deček) sirota, sirotek, varovanec: Ci., H., Iuv., Plin., Sen. ph., Suet. idr.
-
pūpula -ae, f (demin. k pūpa deklica, čeča)
1. majhna deklica, deklica, dečvica, dekletce, punčka, pupa, pupica, pupika, čečica (kot ljubkovalna beseda): o mea pupula Ap.
2. metaf. (kakor gr. κόρη) punčica (v očesu), zenica, zrklo (prim. pūpa): Varr. ap. Non., O., Cat. idr., palpebrae claudunt pupulas Ci.
3. sinekdoha oko: Ap., cum intabuissent pupulae H.
-
pūpulus -ī, m (demin. k pūpus, prim. pūpilus, pūpa)
1. majhen deček, dečko, dečič, deč(k)ec, fantek, fantič: deprendi modo pupulum puellae Cat.; porogljivo o starcu: pupulus etiam delicium meum factus est? Sen. ph.
2. čečica, pupika, lutkica, možiček: Arn.
-
pūrgitō -āre (frequ. k pūrgāre)
1. čistiti, snažiti: capillo scisso atque excisatis auribus, quae quasi carnificis angiporta purgitans Pl. ap. Non.
2. metaf. opravičevati se: Non mi homines placent qui quando male fecerunt purgitant (po novejših izdajah purigant) Pl. (Aulularia 753).
-
push2 [puš]
1. prehodni glagol
suniti, suvati, riniti, poriniti, porivati, potisniti, potiskati; priganjati, siliti (to k)
gnati, nagnati, pognati, poganjati, pospešiti, forsirati
figurativno pomagati, podpirati koga; delati reklamo za kaj
sleng prodajati, preprodajati (mamila)
2. neprehodni glagol
poriniti se, porivati se, prerivati se, preriniti se; pošteno se lotiti; prizadevati si, težiti za čem
to push open odpahniti, odpreti
to push one's way ahead (through) preriniti se naprej (skozi)
to be pushed for time (money) biti v časovni (denarni) stiski
to push s.th. on s.o. vsiliti komu kaj
to push s.th. too far gnati kaj predaleč
to push one's fortune izzivati svojo srečo
to push a friend s svojim vplivom pomagati prijatelju
-
pusillulus 3 (demin. k pusillus) (še prav) majčken, mičken, mic(k)en, neznaten: vineae Ambr.
-
pusillus 3 (demin. k pūsus, pūsiō)
1. prav (zelo) majhen, majčken, mic(k)en, drob(c)en, pritlikav: Pl., Plin., Sen. ph. idr., puer Ca., Varr. fr., epistula, testis Ci., homines Iuv., maritus puero pusil(l)ior Ap.; subst. pusillum -ī, n malce, kanček, drobec, drobček, trohica: in quo pusillum inest insaniae Sen. rh., pusillo altior Plin., pusillum ab eā discedo Q.
2. metaf. prav (zelo) majhen, prav (zelo) neznaten
a) (o času) subst. pusillum -ī, n kratkotrajnost, malenkost časa, zelo kratek čas, trenutek, hip(ec): pusillum requiscere Vulg., post pusillum Vulg.
b) (o glasu) zelo slab, slaboten, zelo rahel, zelo tih: vox Q.
c) (o duhu, glavi, nadarjenosti) neznaten, slab, nič kaj plodovit, neplodovit, prav nič ustvarjalen, prav neustvarjalen, neumen, omejen, top, topoumen: ingenium Mart., causidicus Iuv. precej omejen, dii … me … pusilli finxerunt animi H. topega duha, topoumnega.
d) (o mišljenju in značaju) nizek, nizkomisleč, malenkosten, malosten (naspr. magnus): Mart. idr., illud vero pusilli animi Ci. ep., tam pusilli oris quam animi Sen. ph., homo Vatinius ap. Ci. ep. nizka duša.
e) (po stanu, veljavnosti) nizek, neimeniten, neugleden: homo Sen. ph. (naspr. vir magnus); subst. pl.: pusilliores Lucianus ap. Cypr. ep.
f) (o razmerah, položaju, okoliščinah) majhen, neznaten, nepomemben, malovreden, malenkosten (naspr. magnus, grandis): res Q., causa O., sententia Sen. ph., hoc leve et pusillum (malenkost) est Mart.; subst. pl. n.: animum non minus esse pusillis (z malenkostnimi rečmi, z malenkostmi) occupatum Sen. ph.
-
pūsiō -ōnis, f (ljubkovalna besda k pūsus deček; prim. puer, pūbēs2) deček, dečič, deč(k)ec, dečak, dečarec, fant, fantič(ek), dečko, hlápčič(ek), poba, pobček, pobec, pubec: Hier., Prud. idr., tecum semper pusio cum maiore sorore cubitavit Ci., Ci. ap. Q., in illo libro, qui inscribitur Menon, pusionem quendam Socrates interrogat Ci., nonne putas melius, quod tecum pusio dormit — pusio qui noctu non litigat Iuv., parvuli ali pueruli pusiones Arn.; šalj. o mladeniču: bellisimus ille pusio Ap. mladič. — Kot nom. propr. Pūsiō Púzio (Puzión): Ci., Plin., G.