embâcle [ɑ̃bɑklə] masculin zaustavitev, zastoj vodnega toka; zaustavitev zaradi kopičenja ledu, kopičenje ledu na reki
emballement [ɑ̃balmɑ̃] masculin (čustveno) razburjenje, vzkipenje; pretirano navdušenje; nepremišljeno dejanje; dvig na borzi; splašitev (konja)
embarcadère [ɑ̃barkadɛr] masculin, marine vkrcevališče; peron na železniški postaji
embarkation (embarcation) [imba:kéišən] samostalnik
vkrca(va)nje, nakladanje na ladjo; vkrcano blago, tovor
embarquer [ɑ̃barke] verbe transitif vkrcati, natovoriti; familier odnesti s seboj; familier aretirati, zapreti; figuré zaplesti (dans v); začeti (kako stvar); verbe intransitif iti na ladjo; vstopiti v vagon; preplaviti krov ali čoln (valovi)
s'embarquer vkrcati se (pour za); familier vstopiti (dans v) (v avto, vlak, letalo); figuré spustiti se, zaplesti se (dans v)
affaire féminin bien, mal embarquée dobro, slabo začeta stvar
embecquer [ɑ̃bɛke] verbe transitif pitati (perutnino); krmiti (ptiče); natakniti, pritrditi vabo na trnek
emblée, d' [dɑ̃ble] takoj, na prvi mah; politique pri prvih volitvah
emporter quelque chose d'emblée takoj kaj doseči
emboire* [ɑ̃bwar] verbe transitif na-, prepojiti
embolado moški spol nepomembna vloga (v gledališču); laž, raca; bikoborba bik z zaščitnimi kroglami na rogovih
emboucher [ɑ̃buše] verbe transitif nastaviti na usta (un instrument à vent pihalo); vieilli poučiti koga
emboucher un cheval obrzdati konja
emboucher la trompette (figuré) vse raztrobiti
embouchure [ɔmbušúə] samostalnik
ustje (reke)
glasba položaj ustnic pri pihanju na pihala; ustnik (pihala)
embrocher [ɑ̃brɔše] verbe transitif nabosti, natakniti na raženj
él priključiti; familier nabosti, preluknjati (z mečem)
emerge [imə́:dž] neprehodni glagol
priplavati na vrh, vzplavati; pojaviti, pojavljati, prikaz(ov)ati se, priti, prihajati na dan; nastati
emergence [imə́:džəns] samostalnik
vzplavanje na površino; pojava, prikazovanje, odkritje
emergēnte
A) agg.
1. ki prihaja na plan; ki se uveljavlja; ki je na pohodu
2. viden, dejanski:
danno emergente dejanska škoda
B) m redko nezgoda, nepredviden slučaj
emērgere* v. intr. (pres. emērgo)
1. priplavati na površje, pokazati se
2. pren. izhajati, odlikovati se, prekašati:
emerge su tutti per la sua statura morale prekašati vse po moralni veličini
ēmergō -ere -mersī -mersum
I. (redko) trans.
1. „storiti, da pride kdo (kaj) iz vode na vrh“, (iz vode) pomoliti, pokazati: emersere e gurgite vultūs Nereides Cat.; pogosto refl. in v pt. pf. med. (iz vode) na vrh priti, prihajati, pomoliti (pomaljati), se pokazati: iam ista serpens se emergit Ci., emersus e flumine Ci., emersus e palude L., paludibus T.
2. pren. izkopati (izmotati) se, rešiti se: emergere se ex malis Ter., N., Vell., Iuv., homo emersus … ex diuturnis tenebris Ci.
— II. intr.
1. (iz vode) na vrh priti, se pokazati: equus ex flumine emersit Ci., navigia fundo emergunt S. fr.
2. pren.
a) prikazati se, na dan (na svetlo) priti (prihajati), priti iz česa, vziti (vzhajati), nasta(ja)ti, posta(ja)ti: Lucr., Plin., Val. Fl. idr., sese ostendens emergit Scorpius alte Ci., nox emersa O. ki se je vzdignila (iz morja), sol emergens T., tam multa bella ex illo mari emerserunt Ci. je vzšlo, emergit dolor Ci. bolečina prihaja, emergere ex patrio regno Ci. prodreti, emergit, quale sit illud Ci. jasno, očitno postaja.
b) izmotati se, izkopati se, rešiti se: quibus ex malis ut emersit N., emersisse e vadis videtur oratio mea Ci., Catilina cum e pruina Appennini emersisset Ci., cum Hannibal de paludibus emersisset L., emergere e naufragiis L., ex miserrimis naturae sordibus Ci., ex peculatūs iudicio Ci., hoc uno modo depressa veritas emergit Ci., velut emerso ab admiratione animo L., qua amnis aperit vadum, emersere Cu.
c) povzpeti se: emergere ad summas opes Lucr., in quod iam emersissent fastigium Vell.
ēmineō -ēre -minuī (—) (prim. mentum, mōns)
I.
1. (ven) moleti, štrleti iz česa: Lucr., Cels., Sen. ph., Vop., ne quid emineret, ubi ignis hostium adhaeresceret C., duobus eminentibus promunturiis C., si quae vetustate radices eminebant S., nihil emineant … ungues O., sinus lunae similis, cum eminent cornua Cu. Od kod? z abl.: Dareus curru sublimis eminebat Cu. je molel kvišku, moles aquā eminebat Cu., rex aggere longe eminet Val. Fl.; z acc.: nostros montes … eminet ille locus Lact.; s praep.: ut non amplius digitis quattuor ex terra eminerent (stipites) C., columella non multum e dumis eminens Ci., ex summo temone hastae … eminebant Cu.; prim.: ita ut per costas ferrum emineret L. Kam? z adv.: huc illi stipites … ab ramis (z vejami) eminebant C.; s praep. in acc.: iugum directum eminens in mare C., hasta in partes eminet ambas O., plura spicula eminebant in adversum Cu., cervis eminentibus ad commissuras pluteorum C., eminere super murum C., belua super ipsos fluctus dorso eminens Cu., dextra omnis acies extra proelium eminens L., hastae multum ultra temonem eminentes Cu. Kje?: machina, in qua undique praeacuti stimuli eminebant Val. Max., in medio … nemore columnam eminere Cu. S čim?: ut capite paululum emineat (paxillus) Cels., eminere dorso Cu., Plin.
2. occ. (slikarsko) ospredje tvoriti: ut quaedam eminere in opere, quaedam recessisse credamus Q. — Adj. pt. pf. ēminēns -entis (kvišku) moleč, štrleč, visoko ležeč: Cels., Q., Suet. idr., oculi, genae Ci., canes Scyllae Ci., saxa Cu., eminentibus saxis nisus S., area L., (trabes) paulo … eminentiores, quam extremi parietes erant C., eminentissimus mons Fl., id, quod in montibus eminentissimum Q.; subst. neutr.: species, quae nihil habeat eminentis Ci., inaequaliter eminentia rupis L. neenake štrline na skali; occ. (slikarsko): eminens effigies Ci.
— II. pren.
1. jasno (po)kazati se, v oči bíti, viden (očiten) biti ali posta(ja)ti: quod quo studiosius absconditur, eo magis eminet Ci., quorum eminet audacia Ci., toto ex ore crudelitas eminebat Ci., quae (altitudo animi) maxime eminet contemnendis … doloribus Ci., cum pigritia et desperatio in omnium vultu emineret L. sta se vsem brala z obraza, eminet ante oculos, quod petis, ecce tuos O., per verba vulgi vox eminet una O. iz besed … zveni le en glas, etiam in voce sceleris atrocitas eminet Cu., vox tamen Alcimedes planctus super eminet omnes Val. Fl. je razločen izmed … , in quorum ore amor eminebat Sen. ph., sententiae ipsae magis eminent Q., primum metus eius, mox gaudium eminuit Plin. iun.
2. na vrh priti (prihajati): vix ex gratulando miser iam eminebam Pl.
3. (navzven) stremeti, stremeti za čim: si iam tum, cum erit (animus) inclusus in corpore, eminebit foras Ci., animus in futura eminens Sen. ph.
4. izkaz(ov)ati se, odlikovati se, prekašati koga, kaj: Sen. rh., Fl., Aur., Eutr., libenter de iis detrahunt, quos eminere vident altius N., eminet vis, potestas nomenque regium Ci., tantum eminebat virtus L., legendus, qui eminebat Vell., claritudine eminuit Vell., Philippicas (orationes) Demosthenis iisdem eminere virtutibus Q., multarum artium scientia … eminet et excellit T.; s praep.: Demosthenes unus eminet inter omnes in omni genere dicendi Ci., in his omnibus eminuit Plato Q., robore corporis super ceteros eminens Cu., supra eam (veritatem) eminere visus est Sen. ph. Od tod adj. pt. pr. ēminēns -entis izvrsten, izbran, odličen, izreden, nenavaden: Q., eminentior illorum temporum eloquentia T., eminentes oratores T., quinqueremis inter ceteras velocitate (abl. causae) eminens Cu.; subst.: sinistra erga eminentes interpretatio T. zoper odlične osebe. „Eminentissimus“ „preodlični“, v času rimskih cesarjev naslov, ki sta ga imela praefectus praetorio in magister militum: Cod. I. — Adv. komp. ēminentius odličneje, zavzeteje: Amm., Aug., eminentius natus Sid. plemenitejšega rodu.
emmerder [ɑ̃mɛrde] verbe transitif, vulgairement, figuré dolgočasiti, iti na živce (quelqu'un komu), spraviti v težave
s'emmerder dolgočasiti se
être emmerdé (figuré) biti v škripcih
(populaire) je t'emmerde to mi je vseeno, se požvižgam na to