in-iciō -ere -iēcī -iectum (in, iaciō)
I.
1. vreči (metati) v kaj, hitro spraviti, dejati v kaj, zvrniti, položiti (polagati), vli(va)ti, spustiti (spuščati) v kaj, pogosto o metanju gorečih stvari: i. ignem tectis L., Cu., faces castris T. ali tectis Fl., Capitolinis sedibus ignem Ci. strelo; pren.: iniecta est fax rei publicae Ci.; toda: domus ardebat iniectis ignibus Ci. zažgana; dalje: manum foculo i. L. hitro na ognjišče položiti, milites (in naves) C. hitro jih vkrcati, in flammam iniectus C., semen Plin. sejati, viscera flammae Q., aquam Col., vestem flammae Suet.; refl. zagnati se kam: se in medios ignīs (hostīs) i. Ci., sese medium periturus in agmen iniecit V., se morti V., se in ignem Ter., se per ignem inicere saltu V., se in fraudem Pl., animus se inicit in aliquid Ci. se potopi (potaplja, poglablja) v kaj.
2. metaf.
a) (kak afekt) vzbuditi (vzbujati), povzročiti (povzročati), navda(ja)ti s čim: i. alicui terrorem Cu. ali timorem Ci., N. ali metum Iust., Suet. koga v strah pripraviti , koga v strah spraviti (spravljati), zada(ja)ti mu strah, (pre)plašiti ga, ecce, terror iniectus Caesari de eius actis Ci., formidinem Agyrinensibus iniciebat Ci., erat metus iniectus iis nationibus Ci., periculum mortis i. T., religionem Ci., C., hominibus scrupulum Ter., Ci., Suet., suspicionem Ci., ira deorum iis iniecit amentiam Ci., iis admirationem sui i. N., studium pugnandi exercitui C., ei iras V., curam L., H., cupiditatem Ph., cunctationem L., voluptatem Varr., ardorem, stuporem Iust., tantum ardoris L., spem Ter.; occ. obuditi (obujati), vzbuditi (vzbujati), povzročiti (povzročati), pripraviti (pripravljati), zada(ja)ti; prvotno zevg.: hostibus terrorem et fugam L. (= terrore iniecto fugam efficere); potem (prolept.) samo: fugam Pl., iniectus a me tumultus civitati Ci., plaga est iniecta petitioni tuae Ci., i. certamen L., causam deliberandi Ci., alicui mentem, ut audeat Ci.
b) (v govoru kaj) podtakniti (podtikati), priplesti (pripletati), v misel vzeti (jemati), v misel vključiti (vključevati): primum enim illud inecit Ci., homo … meum nomen iniecerat Ci., i. mentionem H., sententiam Q., Bruto cum saepe iniecissem de … Ci. —
II.
1. v, na, čez kaj vreči (metati), de(va)ti, naložiti (nalagati), položiti (polagati), postaviti (postavljati): eo super tigna iniciunt C., stramentis pellem N., (flumini) pontem L. most narediti (čez reko); prim.: pallium i. in aliquem Pl. ali alicui Ci., humeris ostrum (škrlatno obleko) V., togam Q., sinūs humero Q., iniectā veste latent pedes O., alicui vim telorum Cu. metati proti komu, radios Pr., (Typhoni) Aetnen O. nanj zavaliti, tu mihi terram inice V. pokoplji me, iniecti humeris capilli O. padajoči na … , bracchia collo i. O. objeti, iniectis manibus Pr., securim petitioni tuae Ci. nastaviti, zasekati, equo iniectus L. vržen čez … , supra stercus iniectus Ci., opus super funus Q., iniectam fesso pectore molem Val. Fl., (spiranti) pulvinum Suet., cingula et galeam Val. Fl., taedas ad fastigia Val. Fl.
2. occ. spone, železje nadeti, v železje d(ej)ati, vkleniti: iste inici catenas imperat Ci., Turno iniectae catenae L., vincula V., laqueum L., cervicibus laqueum Suet.; od tod pren.: illi tamquam frenos furoris iniecit Ci., frena licentiae iniecit H., animo vincula i. Ci.
3. inicere alicui manum roko položiti (polagati) na koga, silo storiti mu, lotiti se ga, prijeti ga, zgrabiti ga
a) po zakonu (leges XII tabularum) je bilo tožitelju dovoljeno obtoženca, za katerega so sumili, da hoče pobegniti, siloma (manum inicere) prignati pred sodišče: si calvitur pedemve struit (hoče bežati), manum endoiacito (= inicito) Tab. XII.; od tod metaf. = ustaviti koga, veleti komu ustaviti se: mihi veritas ipsa manum iniecit Ci.; tudi pl.: manūs alicui i. Cu.
b) v stari legisakcijski pravdi je tožitelj simbolično označeval svojo lastninsko pravico do kake stvari s tem, da je položil roko nanjo: virgini … minister decemviri manum iniecit L.; od tod metaf.: inice … in tua iura manūs O., iniecere manum Parcae V. so razglasile za svojo last, so si prisvojile, so se polastile, morituro manum i. Cu., quieti eius manūs inieci Plin. iun. silo sem storil njegovemu miru, spravil sem ga ob mir; pesn.: parabant (Gigantes) inicere bracchia caelo O.
Opomba: Iniexit = iniecerit: Pl. (Pers. 70).
Zadetki iskanja
- inimical [ínímikəl] pridevnik (inimically prislov)
neprijateljski, sovražen (to do)
škodljiv, neugoden (to za) - inimitié [inimitje] féminin sovraštvo, mržnja
encourir l'inimitié de quelqu'un nakopati si sovraštvo kake osebe
nourrir de l'inimitié à l'égard de quelqu'un gojiti sovraštvo do koga - in-iungō -ere -iūnxī -iūnctum (in [praep.], iungere)
1. vstaviti (vstavljati), vtakniti (vtikati) v kaj: in asseres transversi tigni iniungebantur L., fenestellis scandulas i. Col.
2. pride(ja)ti (pride(va)ti), spojiti (spajati), zvez(ov)ati, združiti (združevati): vineae tantum non iniunctae moenibus L. skoraj povezane z zidom, aggerem muro iniunxit L., tecta iniuncta muro portisque L. ki so segale do zida in vrat, muro bracchium i. L., marem feminae Col., pondus Col., area iniuncta domui Icti.
3. metaf. komu kaj naprtiti, naložiti (nalagati): civitatibus servitutem C., alicui laborem L., munus comitiorum habendorum L., iniquum onus L., delectum, tributum T., leges L., officium Col., nec vero nova tibi iniungimus Plin. iun. s tem ti ne nalagamo novega opravila, carmen componendum Suet., nec sibi ullius rei moram necessitatemque iniungebat Auct. b. Alx. ni se dal zadrževati, tudi če je bila stvar nujna, iniungere, ut … Plin. iun. naročiti (naročati), iniuncta peragere Cass. = imperata facere, iniungimus tibi Plin. iun. prosimo te; occ. (kaj slabega, škodo) storiti (delati), prizade(va)ti, povzročiti (povzročati), napraviti: iniuriam a nobis repulsam iniungimus aliis L., alicui ignominiam L., detrimentum rei publicae Ci., alicui poenam Icti., laborem Q., onerosam servitutem Suet. - injustice [indžʌ́stis] samostalnik
krivica, nepravičnost
to do s.o. an injustice storiti komu krivico - inkluzíve inclusively, inclusive
do torka inkluzíve till Tuesday inclusive - inkluzívno adv. knjiž. (vključno do) entro:
prošnjo je treba oddati inkluzivno do 31. januarja la domanda va presentata entro il 31 gennaio - innamorato
A) agg. zaljubljen:
innamorato cotto zateleban, do ušes zaljubljen
essere innamorato di sé biti poln samega sebe
B) m (f -ta) zaljubljenec, zaljubljenka; ljubljena oseba:
fare l'innamorato delati se zaljubljenega - Innerste, das, Innerstes intima; figurativ srce, im Innersten intimno, v srcu; ins Innerste do dna duše
- in-officiōsus 3
1. svoje dolžnosti zanemarjajoč (v nemar puščajoč), nevesten: privignus Ap.; z gen. ali dat. (do koga): humana gens inofficiosa dei Tert., si libertus inofficiosus patrono sit Ulp. (Dig.); enalaga (o dejanjih) dolžnosti nasproten (nasprotujoč), neprimeren, nemil: testamentum Annius fecerat non inoff. Ci. primerno (v kateri se je primerno oziral na sorodnike); tako tudi: i. voluntas patris Cod. I., donatio, dos Cod. I. (zaradi katerega je kdo ob smrti darovalca prikrajšan za svojo pravico, ki jo ima do dela zapuščine), i. actiones Cod. I.
2. neustrežljiv, nevljuden: in aliquem Ci. - inozem|ec [é] moški spol (-ca …) der Ausländer
sovražno razpoložen do inozemcev ausländerfeindlich - insaccare
A) v. tr. (pres. insacco)
1. dati v vrečo:
insaccare il pallone šport poslati žogo v mrežo
2. kulin. nadevati meso, delati klobase
3. pren. stlačiti
4. pren. (infagottare) stlačiti, strpati; ohomotati:
l'avevano insaccato in un cappotto che gli arrivava ai calcagni ohomotali so ga v plašč, ki mu je segal do peta
B) ➞ insaccarsi v. rifl. (pres. mi insacco) zariniti se, stiskati se - īn-saeviō -īre razjeziti se, pobesneti: pro aliquo Cass., insaeviebant, ut occiderent illum Itala ap. Ambr. jezili so se = prišli so do hudega (= hudobnega) sklepa.
- īnsānia -ae, f (īnsānus) brezumnost, blaznost, blodnomiselje, besnost, norost, nora togotnost: Cels., nomen insaniae significat mentis aegrotationem Ci., nisi poenas patriae disque … furore atque insaniā penderet Ci., his rebus mentem vacuam appellarunt insaniam Ci., haec iste ad insaniam concupiverat Ci. do blaznosti, ad insaniam agere aliquid Q., in insaniam agere Amm., amor, insania Q., frui alienā insaniā Plin. na tuje stroške si kaj pridobiti; occ. blodnja, blodna misel, pesniško navdušenje, zamaknjenost = gr. μανία, domišljija: an me ludit amabilis insania? H.
2. metaf. neumno, blazno početje (zahteva), pl. blazna dejanja, bedaste zahteve, bedarije, budalosti: huius insania mihi tum molesta fuit Ci. njegovo bedasto početje, scelerati insania belli V. blazna želja po … , quam contemneres popularīs insanias Ci. (demokratov), noli putare tolerabiles horum insanias nec unius modi fore Ci., explere cupidissimorum insanias Ci. blazne zahteve.
3. brezumje, neumnost, pretiravanje (v čem): ab sano initio res in hanc insaniam venit L. neumna potrata, insania libidinum Ci. brezumna razuzdanost, villarum, vestium Ci., orationis Ci., mensarum Plin. - īnsāniō -īre -īvī in -iī -sanitūrus (īnsānus) brezumen, blazen biti, blazneti, noreti, besneti; v pravem pomenu: Cels., nemo saltat sobrius, nisi forte insanit Ci., omnibus insanire et furere videbatur Ci., insanire tibi videris Ci. ep., Othonem insaniturum Ci. ep., sanus sim anne insaniam Ter., verum venit post insaniens Ter.; occ. (pesniško) navdušen biti: V., eos vaticinari atque insanire dicebat Ci.; pren. o stvareh: insaniens Bosporus H. besneči, insaniens sapientia H. nemodra modrost (brezbožnih epikurejcev). Poseb. pogosto metaf. pamet izgubiti (v pf.), biti brez uma, trčen biti, blazno (bedasto, nesmiselno) ravnati: erravit aut potius insanivit Apronius Ci., ex iniuria L., Ter. zaradi prestane krivice, malis Cu. iz uma biti zaradi … , insanire certā rationē („po določeni metodi“) H., i. cum ratione T. pri zdravi pameti noreti, ex amore i. Pl. (zaradi, od) ljubezni, insanire iuvat H. vda(ja)ti se razposajenemu veselju, homo insanibat (sinkop. impf.) Ter. je bil brez uma = je preveč zahteval, in Tusculano coepi insanire Corn. (o prevelikem veselju do zidave); z abl.: insanire statuas emendo H. kakor brezumen (noroglavo) nakupovati, amore i. Plin.; z in z acc.: in libertinas i. H. kakor brezumen za njimi postopati, vnemar trošiti denar zanje, in alienos Ci.; pesn. z notranjim obj.: similem errorem H. na podoben način se motiti, sollemnia H. biti norec po modi, hilarem insaniam Sen. ph., seros amores Prop. v poznih letih zaljubljen biti do blaznosti.
- in-sānus 3, adv. -ē
I. pass. nezdrav, bolan, in sicer
1. evfem. o duševnih boleznih: brezumen, nor, blazen, besen; subst. brezumnež, blaznež, norec: Iuv., Q., Sen. ph., quod idem contingit insanis, ut incipientes furere sentiant Ci., Theomnastus homo ridicule insanus Ci.
2. occ.
a) (o pesniški navdušenosti) zamaknjen: insanam vatem adspicies V.
b) (o rečeh) besneč, razgrajajoč: malum Pl., insani feriunt litora fluctus V., forum V., T. divje razgrajajoč, bučen, ventus Tib., Eurus Sil., aestus Val. Fl., imbres Sil., turbo Stat., leges H.
3. metaf.
a) (od strasti) brezumen, blazen, besen: Ter., Suet., homo audacissimus et insanissimus Ci., insani edictum tyranni Ci., homo flagitiis insanus Ci., insanissima contio Ci., vultus Sil.
b) prekomeren, neizmeren, pretiran, siten, silno velik: bona Pl., aras insanis molibus oppresserat Ci., insanae illae substructiones Ci., montes L. velikanske gore, vires Austri O., saxa, ratis Val. Fl.; od tod o stanjih in dejanjih: amores H., caedis insana cupido V., trepidatio L., labor V., cursus O.; adv. n. sg. īnsānum silno, grozno, zelo: i. magnum negotium Pl., estur insanum bene Pl. —
II. pesn. act. nezdrav = bolezen ali blaznost povzročajoč: insana caprae sidera H., amnis insanā … aquā O., fames Lucan. ki pripelje do blaznosti, laurus Plin. - insensibility [insensəbíliti] samostalnik
neobčutljivost, brezčutnost (to do)
figurativno brezbrižnost, otopelost, neobčutljivost; nezavest; nesmisel
in a state of insensibility v nezavesti - insensible [insénsəbl] pridevnik (insensibly prislov)
neobčutljiv, brezčuten (to do)
figurativno otopel, brezbrižen (of, to)
nesmiseln
to be insensible of s.th. ne zavedati se česa
to fall insensible onesvestiti se - insino
A) avv. tudi, celo
B) prep.
insino a do
C) cong.
insino a che (fino a che) dokler - īn-sinuō -āre -āvī -ātum
1. (poznolat.) pravzaprav v gubo (sinus) toge vtakniti (vtikati): manum Tert., manūs Ap.
2. vtakniti (vtikati), vriniti (vrivati), spustiti (spuščati): Romani quācumque data intervalla essent, insinuabant ordines suos L., aestum per saepta domorum Lucr., extrinsecus insinuata anima Lucr. od zunaj vlita duša; pesn.: tibi insinuentur opes Pr. naj pripade(jo).
3. refl., med. in intr. vri(va)ti se, vdreti (vdirati), prodreti (prodirati): cum se inter equitum turmas insinuavere C., Tigris mari Persico se insinuat Cu. teče v, se izliva v, quā te insinuaveris, retro via repetenda L., flumen inter valles se insinuat L., se inter corpus et arma i. L., Racilium, cum se insinuasset, dextra ferit Auct. b. Alx., vox in aures insinuata Lucr.; z dvojnim acc.: an (anima) pecudes alias se insinuet Lucr. se presadi (preseli) v druge živali, eccui potestas fuit in forum insinuandi? Ci., in locum fraudi obnoxium i. Gell., cunctis insinuat pavor V. spreleti; večinoma metaf.: me in eorum sermonem insimulavi Ci. sem se vmešal, Zeno insinuasse se in antiquam philosophiam videtur Ci. je globoko prodrl v staro filozofijo, (se) in causam i. Ci. pronicati, se ad causam i. Corn. pot si krčiti do … , malum insinuare potest in rem publicam Ci.; occ.
4.
a) refl., med. in intr. (v prijateljstvo) se vriniti (vrivati), prikrasti se, pridobi(va)ti si koga ali naklonjenost koga, prilizniti (prilizovati) se komu, dobrikati se, prikupiti se, narediti uslugo komu: se i. in familiaritatem (consuetudinem) alicuius Ci., per obsequium se i. in familiarem usum L., iis … insinuare, a quibus est petendum Ci., in amicitiam insinuavit cum matre et mecum simul blanditiis, muneribus, donis Pl., insinuari Augusto Suet. iskreno spoprijateljiti se z Avgustom; redkeje trans. pridobiti komu nekogaršnjo naklonjenost: i. aliquem animo Caesaris Plin. iun.
b) razodeti komu kako tajno bogočastje, uvesti ga v kako tajno bogoslužje: adest tibi dies, quo … per istas meas manus piissimis sacrorum arcanis insinueris Ap.
c) vcepiti (vcepljati) komu kaj: vitam moresque feris mentibus Aur.
č) naznaniti, priobčiti, povedati: (alicui) aliquid Icti. in pozni pisci, alicui principis scripta Amm.; alicui de aliquā re: Macr. idr. pozni pisci, i. alicui z ut ali ACI ali odvisnim vprašalnim stavkom: Macr. idr. pozni pisci.