Franja

Zadetki iskanja

  • indisponíran indisposed; poorly; unwell

    indisponíran do koga ill-disposed towards someone
  • indisposition [indispəzíšən] samostalnik
    onesposobitev (for za)
    nejevoljnost, nerazpoloženje (to, towards do)
    slabo počutje; odvračanje (from od)
  • indu, stlat. endo (prim. gr. ἔνδον, ἔνδοι, ἔνδοϑι notri, ἔνδοϑεν od znotraj, notri) sinonim = in. Najdemo ga

    1. adv. v zloženkah: endo-itiae = indutiae Fest., induperator = imperator Enn., endo-plorato = implorato Tab. XII ap. Ci., endo-itium = initium P. F., endo-iacito = inicito Fest., endo-ferto = inferto Luc. ap. Non., indu-gredi = ingredi Lucr.; enako v besedah: indu-stria, indu-tiae, indi-gena, ind-āgo, ind-ipisci, ind-oles, ind-uo.

    2. prepozicionalno z acc. in abl.: endo suam do (= δῶ) Enn. fr., endo muco (= μυχῶ) Luc., iactare indu foro se omnes Luc., indu mari magno Enn. ap. Macr., indu manu Lucr., endo procinctu = in procinctu P. F., indu foro lato sanctoque senatu P. F., Enn. ap. Gell., endo filio Lex ap. Gell., indu naves putidas atque sentinosas commeatum onerare Ca. ap. Non., quis endo in iure vindicit … libras farris endo dies dato Tab. XII ap. Gell.
  • inducir [-zc-; pret: -je] pregovoriti; zavesti, zapeljati; povzročiti, povod dati; elektrika inducirati; izvajati, sklepati (de iz)

    corriente inducida inducirani tok
    inducir a (hacer) a. pregovoriti k, pripraviti do
    inducir en error v zmoto zavesti
  • indulgent [indʌ́ldžənt] pridevnik (indulgently prislov)
    popustljiv, prizanesljiv (to do)
    vdan čemu
  • indulgentia -ae, f (indulgēns)

    1. prizanesljivost, dobrotljivost, milost, naklonjenost (naspr. severitas): O., N., Iust. idr., naturalis Ci., quid est dignius, in quo indulgentia consumatur Ci.; s subjektnim gen.: Cu., Plin., Sen. ph., Val. Max. idr., uniuscuiusque indulgentiam in (do) suos testarer Ci., Hannibalis in captivos indulgentia L., indulgentia fortunae L., Vell.; pesn.: ind. caeli milo nebo = naklonjeno vreme: V., pa tudi = milo podnebje: Plin.; occ. prisrčna ljubezen: educatus in indulgentiā matris T.; z objektnim gen.: indulgentiā filiarum commovemini Ci. prizanesljivost do ..., corporis Ci.

    2. metaf.
    a) spregled(anje) kazni: Amm., Suet.; od tod pri kristjanih odpustek: Eccl.
    b) spregled davka: Amm.
  • in-dulgeō -ēre -dūlsī (poklas.) -ultum (prim. gr. ἐνδελεχής trajen, lat. longus)

    I. klas. le intr.

    1. postrežljiv, naklonjen, prizanesljiv, popustljiv biti, popustiti (popuščati), spregled(ov)ati, odneha(va)ti, odpustiti (odpuščati), vda(ja)ti se; z dat. personae: Ter., Suet., Cels., Ci. idr., eis indulsit Ci., Caesar Aeduorum civitati praecipue indulserat C., uni huic maxime indulgebat N., militiam detrectantibus ind. Cu., nihil his indulsit ad Antonium violandum N., irae vestrae magis ignoscendum quam indulgendum est L., consules indulgent ardori legionum L., peccatis Ci., amori, precibus Plin. iun., debitori N.; pesn.: indulge ordinibus V. napravi širše vrste; pogosto refl.: Ci., Iuv., Q., indulgebat sibi liberalius N. bil je preveč popustljiv do sebe, ravnal je preveč po svoji volji (glavi), preveč svojeglavo; star. z acc. personae: Afr. fr., sese Ter., se Stat.; pass.: quando animus ... indulgeri potuisset Gell. naslajati se.

    2. metaf. čemu vda(ja)ti se, streči, služiti: Plin. iun., Sen. ph., Q., Amm. idr., tantum dolori indulsit, ut ... N. se je tako vdal, da ..., animo (volji) patrioque suoque Delius indulgens O., indulgere novis amicitiis Ci., indulgent vino V., luxuriae ind. Ci., somno T., si aviditate indulgeretur L. ko bi se ji kdo vdajal, Hannibalem non plus quam sextario vini indulsisse Iust. da ni pil več kot ..., lacrimis ind. O., Val. Fl. (raz)jokati se, thalamis Val. Fl., choreis V.; occ. skrbeti za kaj, brigati se za kaj, oskrbeti (oskrbovati), opraviti (opravljati): iuvat indulgere labori V., indulge hospitio V. opravljaj gostoljubne dolžnosti, valetudini ind. Ci.

    — II. poklas. trans. dopustiti (dopuščati), dovoliti (dovoljevati), prizna(va)ti, prista(ja)ti na kaj, da(ja)ti, darovati, žrtvovati: alicui indulgere sanguinem suum L., hoc solatii Cu., largitionem T. (naspr. abnuere), alicui commeatum Plin. iun., essedario rudem Suet. dati mu borilsko palico = odpustiti ga, patientiam flagello Mart. potrpežljivo se dati bičati, condemnationes Lamp. pri obsodbah najti prostor za pomilostitve, poseči tudi po pomilostitvah; pesn. z inf.: Sil., Stat.; pass.: abolitio, quae indulgetur Icti., licentia crudelitati indulta Amm.; refl.: se indulgere alicui prepustiti (izročiti, dati) se komu: se tribuno Iuv., sese videndum alicui Stat. — Od tod pt. pr. indulgēns -entis, adv. indulgenter

    I. act.

    1. popustljiv, spregledljiv, milostljiv, prizanesljiv, dobrotljiv (naspr. severus): N., Plin., Suet., Sen. ph., Sen. rh., Fl., captivos indulgenter habere L., bestiae multa faciunt indulgenter Ci. drugim v korist, civitas in captivos minime indulgens L., nomen indulgentius maternum Ci., indulgentissime imperator Plin. iun. premilostljivi cesar, ministri irarum indulgentes L. uslužni pomagači njih ogorčenosti, nimis indulgenter loqui Ci. ep.; z dat.: peccatis indulgens Ci., spei Cu.; adv. comp. indulgentius: Sen. ph., Val. Max.; superl. indulgentissimē: Sen. ph.

    2. vdan: aleae Suet.

    — II. pass. srčno ljubljen: indulgentissime adulescens Q.
  • in-duo -ere, induī, indūtum (gl. indu in prim. exuō)

    1. obleči, nadeti si: L., Val. Fl., Deianira Herculi tunicam induit Ci., induit arma tibi genitor O., una iuveni supremum honorem induit V. častno obleko, quercum constituit fulgentiaque induit (sc. arbori) arma V.; pogosto refl.: induit sibi torquem Ci.; pesn.: induitur humeris ... purpura O., anulum articulis O. natakniti; brez dat.: induere anulum Ci. natakniti, vestem O., Suet., galeam C. nadeti -, dati -, posaditi na glavo, scalas induerat O. je vtaknil glavo skozi lestvične kline = je bil vzel na rame, praetextam (togam) ind. Plin. iun. konzulsko togo obleči = konzulstvo dejansko opravljati, lugubria O., insignia Bacchi O.; pass. (nav. pt. pf. indūtus 3 oblečen, opravljen z abl.): indutus muliebri veste Ci. v ženski obleki, soccis Ci., galeā V. s čelado na glavi, spoliis raptis indui V.; z gr. acc.: Varr., Corn., quidlibet indutus H., indutus vestem L., chlamydem O., bracas T., induitur pallam O., clipeum V., indui vestem Ter., atras vestes O., exuvias Achillis V., paenulas indutus Suet., loricam induitur Sil., interim nequis quin eius aliquid indutus sies Pl.

    2. metaf. ode(va)ti, opraviti (opremljati) s čim, spreje(ma)ti, prevze(ma)ti, nase vzeti (jemati), poprije(ma)ti se, navze(ma)ti se česa, prisvojiti (prisvajati) si, dodeliti (dodeljevati) si kaj: Petr., Val. Fl., beluae formam hominum indutae Ci. v človeški podobi (prim. eos Circe induerat in vultus ferinos O. jih je bila spremenila v zveri), dii induti specie humana Ci., arbor induit se in florem V. ali pomis V. se odeva s cvetjem, sadjem, venti se in nubem induunt Ci. se zavijajo v oblake, cratera coronā ind. V. ovenčati, Aegyptus tantis segetibus induebatur, ut ... Plin. iun., vites se induunt uvis Col. so polne grozdja; tako poseb.: personam induere iudicis Ci. pravzaprav „krinko sodnika natakniti“ = igrati vlogo sodnika, nastopiti kot sodnik, philosophi personam induere Ci. nastopati kot filozof, delati se filozofa, alicui speciem latronis induere L. prikaz(ov)ati koga kot roparja, proditorem induere T. vlogo izdajalca prevzeti = biti izdajalec, formam mortalem indui O. človeško podobo nase vzeti, iuvenis ingenii simulationem induerat L., sibi novum ingenium ind. L., habitūs dolentum simulatione induere T., falsos pavores T., spem L., novum imperium L., percussoris speciem L., plurimum adulationis T., qualem diem Tiberius induisset T. kakor je bil Tiberij razpoložen, vultus severos Mart., vias Sil., sibi cognomen Ci. priimek si dati (nadeti), mores Persarum Cu., magnum animum T., hostiles spiritus T., munia ducis T. prevzeti, societatem T. nase vzeti, illorum sibi nomina, quasi personas aliquas Lact., externa vocabula Lact., falsam sibi persuasionem scientiae Q., imaginem mortis (= somnum) Ci., diversa ind. T. različnega mišljenja biti, raznim strankam pripadati, induere societatem T., hostilia adversus eum T. sovražno nastopiti proti njemu, seditionem T., alicui amorem sui Gell. v kom ljubezen do sebe vzbuditi, vino vetustatem Plin., orationem fictam personis Q.

    3. se induere
    a) zamota(va)ti se v kaj, pasti (padati), strmoglaviti (strmoglavljati) v (na) kaj: se in laqueum Pl., se ipsi acutissimis vallis induebant C., se hastis L. ali sese mucroni ind. V., nasaditi se na ..., (decidit) et sua ilia induit orno (fractae) O. je nasadil na ...
    b) metaf. zaplesti (zapletati) se v kaj s čim, zabresti v kaj: videte in quot se laqueos induerit Ci., ille non se purgavit, sed induit Ci., sua confessione induatur necesse est Ci., se in captiones Ci., se ita reī publicae (z državo se zaplesti), ut ... Sen. ph., indui in poenas legum Q.
  • inēdia f stradanje; izčrpanost:
    morire d'inedia stradati do smrti, umirati od lakote; pren. umirati od dolgega časa
  • inertia -ae, f (iners)

    1. nespretnost, nesposobnost, nerodnost, okornost: Auct. b. Alx., Auct. b. Afr., Petr., animi spectantur, quomodo adfecti sint virtutibus vitiis, artibus inertiis Ci.;

    2. mržnja, odpor do dela, lenoba: N., Iust., Suet., Fl., pecuniam non propter inertiam laboris repudiavit Ci., propter inertiam suam ea adsequi non possunt Ci., mollis inertia ... diffudit oblivionem sensibus H., hominum ignobilium virtutem persaepe nobilitatis inertiae praetulerunt Ci., per inertiam amittere Cu., condemnare se nequitiae et inertiae Ci., crimen inertiae effugere Plin. iun.
  • īn-fēstus 3, adv. (in, fēstus k *fendere, prim. dēfendō, manifēstus)

    1. (o krajih) nemiren, nevaren: C., Cu., Vell., Suet., si me huic itineri infesto periculosoque commisero Ci., i. civitas L., via barbarorum excursionibus Ci., infestissima Ciliciae pars Ci., infesta terra colubris O., statio Ci., regio Varr., insulae saxis abruptis infestae T., nebulis inf. Sil. meglen, omnia serpentibus inf. S., vias infestas ali mare infestum habere Ci. neprenehoma vznemirjati; tako tudi: Macedoniam infestam habere L., agrum infestum facere (efficere, reddere) L. venomer vznemirjati.

    2. metaf.
    a) ogrožen (ogrožan), vznemirjen (vznemirjan), v nevarnost pahnjen, v nevarnosti: libertae acerbitate suppliciorum infesta Ci., agri Campani vectigal bellis infestum Ci., filii vita Ci., huius salus est infestior Ci., tempus aetatis aliorum libidine infestum Ci.
    b) sovražno nastopajoč, sovražen, vznemirjajoč, grozilen, grozeč, nevaren: Val. Fl., infesta filio mater Ci., hostis infestissimus Ci. srdit (ne mirujoč) sovražnik, infestus inimicus S., ob aemulationem infestus Cu., is, qui infestus in suos vixerit Ci., iudices reo infesti Ci., duae urbes huic imperio infestissimae Ci., provincia huic victoriae infesta Ci., gens infestissima nomini Rom. S., regiones sibi infestae Auct. b. Alx., infestis spectatoribus dimicare Suet. pred nenaklonjenimi gledalci boriti se (če so namreč ti zahtevali od gladiatorjev boj do zadnjega diha), i. numen Iuv., canes leonibus maxime infesti Cu.; enalaga: alicui infestas manus admovere Cu., O. sovražno se koga lotiti, te animo infestissimo intuetur Ci., infestis oculis conspici Ci., tam inf. odium Ci., scelus Ci., clamor Ci., Val. Fl., pestis infesta rei publicae Ci., bellum N., quae est tam infesta ira, quam ... L., tempora T., amor Cat., vulnus Sil., infeste in aliquem facere L., Vell., Suet., infestius L., infestissime contendere Ci. kar najsrditeje.
    c) kot voj. t. t.: napadajoč, za (na) boj (udar, napad) pripravljen, v napadalne oddelke razvrščen: infesto exercitu in Numidiam procedere C., infesto agmine Gallias petere T., infestis signis inferuntur Galli in Fonteium Ci., infestis signis impetum fecerunt C., infestis pilis C. ali infestā hastā (sarisā, lanceā) V., L., Cu. z naperjenimi kopji (nap. sulico itd.), infestis mucronibus T. z golimi meči, infesto spiculo petere L. z nastavljenim kopjem, tela infesta tulere V., infesta arma Val. Fl., infestis sagittis pugnam restaurare Sil., infesto ictu appetere T.; pesn. metaf.: inf. cornua Ph. z nastavljenimi rogovi, infestum fulmen V.
  • infini, e [ɛ̃fini] adjectif neskončen, neomejen; neštevilen, brezštevilen; brezmejen; masculin neskončnost

    foule féminin infinie brezštevilna množica
    avoir une patience infinie biti skrajno potrpežljiv
    prendre d'infinies précautions privzeti številne varnosene ukrepe
    à l'infini do neskončnosti, neskončno
  • infinito neskončen, brezmejen; neštevilen

    hasta lo infinito do neskončnosti
    infinito m znak za neskončnost (∞)
  • īn-fīnītus 3, adv. (in [priv.], fīnīre) neomejen, brez konca, neskončen, brezkončen, neizmeren, in sicer

    1. prostorsko: Mel., spelunca ... infinitā altitudine Ci., mundus finitus infinito similis Ci., inf. spatium Lucr., domuisti gentes ... locis infinitis Ci., inf. imperium, potestas Ci., L. neomejena.

    2. časovno: Lucr., infinito ab tempore Ci. od vekov; od tod o dogodkih: infinitum bellum N. neskončna, caedem infinitam civium facere Ci., dimicatio Ci., infinita illa hasta Ci. neprestane dražbe (gl. hasta), infinitae quaestiones Ci., iis infinitum est odium Ci., quid plausūs infiniti Ci. odobravanje, ploskanje, ki ga noče biti konec, spem infinitam persequi Ci. čigar konec je nedogleden, čigar konca ni videti, labor Ci., occupationes N. neprestana, cunctatio Plin. iun., curae Q.

    3. po številu: Auct. b. Afr., Gell., Eutr., Lamp., multitudo infinita eorum, qui ... Ci., lucrum Ci., unum genus infinitae pecuniae cogendae Ci.; od tod: inf. facta, scelera, crimina Ci. ali inf. copiae Cu. brezštevilni, immunitatibus infinitis sublata vectigalia Ci.

    4. po meri: Q., Iust., Eutr., Val. Max., magnitudo C., commentarii Ci.; od tod: inf. ambitus, largitio, licentia, cupiditas Ci. brezmeren, neizmeren, oratio Ci. ki ga ni konca, singillatim ea dicere infinitum est Ci. bi bilo neskončno dolgo, pretium Icti. nezmerna, si cui nimis infinitum videtur Ci. preobširno; subst. īnfīnītum -ī, n neizmerna množina: auri Eutr., ad, in infinitum Plin., Q. brez konca in kraja, do neskončnosti, in infinito Icti. neomejeno, brez omejitve, infinitum quantum Plin. neskončno, čez mero, izredno, infinito (silno) praestare ceteris Plin., infinito plus, magis Q. dokaj več, bolj; adv.: infinite partes secare et dividere Ci., inf. perorare, concupiscere Ci.

    5. occ. kot ret. in fil. t. t.: nedoločen, splošen, pojmoven (posnet, abstrakten): „convenerit“ aeque infinitum est, „consenserit“ hoc vero cum infinitum tunc obscurum et occultum Ci., res infinite posita Ci., infinitior distributio Ci., inf. quaestio Ci. govorniška snov, coniunctiones ali connexa Ci. nedoločne povedi, nedoločen konsekutivni stavek; kot gram. t. t. modus inf. ali verbum inf. Q. nedoločni zaimek (kakor quis, quem, quoius) Varr.
  • infinity [infíniti] samostalnik
    neskončnost, brezmejnost, neizmernost
    matematika število neskončno

    to infinity ad infinitum, do neskončnosti
    elektrika infinity plug prvi ali zadnji zatič v reostatu
  • informé, e [-me] adjectif informiran, obveščen

    dans les milieux bien informés v dobro obveščenih krogih; masculin, juridique obvestilo, vest, sporočilo
    jusqu'à plus ample informé (juridique) do popolnejših obvestil (informacij), do nadaljnjega
  • informiranje samostalnik
    (obveščanje) ▸ tájékoztatás, információszolgáltatás, információközlés
    urad za informiranje ▸ tájékoztatási hivatal
    minister za informiranje ▸ tájékoztatási miniszter
    ministrstvo za informiranje ▸ tájékoztatási minisztérium
    pravica do informiranja ▸ tájékoztatáshoz való jog
    informiranje javnosti ▸ nyilvánosság tájékoztatása
    informiranje potrošnikov ▸ fogyasztók tájékoztatása
    svoboda informiranja ▸ a tájékoztatás szabadsága
    vir informiranja ▸ információs forrás
    objektivno informiranje ▸ objektív tájékoztatás
    pravočasno informiranje ▸ időben történő tájékoztatás
    sprotno informiranje ▸ folyamatos tájékoztatás
    celovito informiranje ▸ teljes körű tájékoztatás
    vladni urad za informiranje ▸ tájékoztatási kormányhivatal
    urad vlade za informiranje ▸ a kormány tájékoztatási hivatala
    Povezane iztočnice: pasivno informiranje
  • infradiciata f
    prendersi un'infradiciata do kosti biti premočen, se zmočiti
  • ingrat, e [ɛ̃gra, t] adjectif nehvaležen; neprijeten, nevšečen, težaven, brezuspešen, brezkoristen (delo); slab (posel); masculin, féminin nehvaležnež, -nica

    âge masculin ingrat nora leta, starostna doba najstnic
    tâche féminin ingrat e nehvaležna naloga
    être ingrat envers quelqu'un biti nehvaležen do koga
  • ingratitude [-titüd] féminin nehvaležnost; nerodovitnost, neplodnost (zemlja) brezkoristnost, brezuspešnost (delo)

    être un monstre d'ingratitude biti neverjetno nehvaležen
    payer quelqu'un d'ingratitude izkazati se nehvaležnega do koga