Franja

Zadetki iskanja

  • dēcutiō1 -ere -cussī -cussum (dē in quatere)

    1. stresti (stresati) kaj s česa, o(d)tresti (otresati, odtresati), zbi(ja)ti, dol, na tla vreči (metati), zvrniti (zvračati), (po)rušiti: rorem V., lilia O., fructum Sen. ph. (o toči), pinnas moenium decussas reponit L. odlomljene, odkrhnjene, muri pinnae aliquot locis decussae erant (sc. fulmine) L., pars tegulae decussa Val. Max.; z dat. (komu?): mella foliis V., December silvis honorem (listje) decutit H., hordeum virentibus spicis d. Plin., ut digitus ei decuteretur Val. Max. da se mu je zvil. S čim? z abl.: summa papaverum capita baculo decussisse dicitur L., d. papaverum capita virgā Front., olivas perticis, nidos plumbatis sagittis Plin., decutit ense caput O., ariete decussi ruebant muri, parte muri arietibus decussā L.; po čem? od česa? z abl.: Victoria … fulmine icta decussaque, murus turresque quaedam Cumis non ictae modo fulminibus, sed etiam decussae L.; s česa? z abl.: tergo decutit hastas V.

    2. iztres(a)ti: ex occluso … armario decutio argenti tantum, quantum mihi lubet Pl.

    3. (živa bitja) dol potisniti, s česa pregnati, spoditi, zapoditi: collem decusso Labieno praesidio celeriter occupaverunt Auct. b. Afr., Ti. Gracchus a Scipione Nasica decussus Capitolio Val. Max.

    4. pren. kaj otresti = odpraviti, odstraniti: cetera iam aetate sunt decussa Caelius in Ci. ep., ad id non accedes, ex quo tibi aliquid decuti doles Sen. ph. ne boš se hotel spuščati v kaj, od česar si ne daš brez bolečine kaj (od)vzeti.
  • déden (-dna -o) adj. ereditario, successorio:
    dedna posest possedimento ereditario
    dedna pravica diritto ereditario
    dedna bolezen malattia ereditaria
    dedne lastnosti caratteri ereditari
    FRAZEOLOŠKA/TERMINOLOŠKA RABA:
    biol. dedna osnova patrimonio ereditario
    hist. dedne dežele terre ereditarie (degli Asburgo)
    jur. dedni delež parte, porzione d'eredità
    jur. dedno pravo diritto ereditario
    dedni zakup enfiteusi
  • déden hereditario; sucesorio

    dedni delež parte f (ali porción f) de la herencia
    dedno nasledstvo sucesión f
    dedna pravica derecho m sucesorio
    dedni upravičenec titular m de un derecho sucesorio
  • dedicare

    A) v. tr. (pres. dēdico)

    1. pokloniti, poklanjati

    2. posvetiti, posvečati (tudi pren.):
    dedicare la vita alla scienza življenje posvetiti znanosti
    la prima parte del libro è dedicata ad argomenti generali prvi del knjige je posvečen splošnim temam

    3. relig. posvetiti, posvečati; poimenovati (v čast, v spomin):
    dedicare una chiesa (a) posvetiti cerkev
    dedicare una piazza ai caduti trg poimenovati po padlih borcih

    B) ➞ dedicarsi v. rifl. (pres. mi dēdico) posvetiti, posvečati se
  • dēfiniō -īre -īvī (-iī) -ītum

    1. mejo delati, mejiti, omejiti (omejevati): orbes, qui … aspectum nostrum definiunt Ci., si res eae, quas gessimus, orbis terrae regionibus definiuntur Ci., is tractus … muri ex omni parte arduis … montibus definitus est Ci.; pren.: pirata non est ex perduellium numero definitus Ci. ne spada med …

    2. natančneje določiti (določ[ev]ati), zaznamovati, označiti (označevati): cur eos (agros) non definis neque nominas? definio inquit, Italiam Ci., universam … oratoris vim definire complectique Ci., genus universum brevi circumscribi et definiri potest Ci., unam quamque rem certo naturae termino d. Corn.; occ. (log., ret.) pojmovno določiti (določati), označiti (označevati), opredeliti (opredeljevati): sic definitur ira, ulciscendi libido Ci., quam voluptatem sic definiunt Ci., ii, qui mala dolore, bona voluptate definiunt Ci., placet ante definire, quid sit officium Ci.

    3. določiti (določ[ev]ati), nameniti (namenjati): potestatem in quinquennium Ci., cum esset omnibus definita mors Ci., d. consulatum in annos, adeundi tempus, suum cuique locum C., verna opera Plin., annos Q., pro (po) gradu cuiusque et tempora militiae et commoda missionum Suet., iis magna praemia Iust.; z odvisnim vprašanjem: tibi, quid facias, definit Ci.; v pass.: definitum est Pl. določeno (sklenjeno) je; z ACI: non sequitur tamen, ut etiam sedere eos et ambulare principalibus causis definitum et constitutum sit Ci.

    4. (do)konča(va)ti, skleniti (sklepati): ut aliquando totam … orationem concludam atque definiam Ci., saepissime similiter extrema definiunt Ci.

    5. omejiti (omejevati): amicitiam paribus officiis ac voluntatibus Ci. na enako mero uslužnosti in naklonjenosti omejevati, oratio mea … eis fere ipsis definietur viris, qui hoc sermone continentur Ci. se bo omejeval na … , bo ostajal pri …

    6. koga pokončati = usmrtiti: definito iuvene Ap. Od tod adj. pt. pf. dēfīnītus 3 omejen, določen, poseben: certum esse in caelo ac definitum locum Ci., quaestionem duo sunt genera, alterum infinitum, alterum definitum Ci., de re generales quaestiones sunt et definitae Q. Adv. dēfīnītē določno, izrecno, jasno: quae (lex) definite potestatem Pompeio civitatem donandi dederat Ci., vel separatim (brez posebnega nanašanja, vobče, abstraktno) dicere solemus de genere universo vel definite (s posebnim nanašanjem, konkretno) de singulis temporibus, hominibus, causis Ci., qui nihil (potest) partite, definite, distincte dicere Ci., nec magis (te) distincte definiteque designat Plin. iun., festive magis dixit quam aperte atque definite Gell.
  • dēiciō -ere -iēcī -iectum (dē in iacere)

    I.

    1. (dol) vreči, (dol) metati: pernam et prandium Pl. v lonec vreči, libellos Ci. (s česa) strgati, antemnas C., equo vulnerato deiectus est C., neque eorum (consulum) sortes deiciuntur (sc. in urnam) C., deiectam aerea sortem accepit galea V., cum deiecta in id (v ta namen) sors esset L., d. comam, crines Afr. ap. Non. (z glave) strgati, crinibus deiectis T. z nerodno spuščenimi lasmi, ramenta pellis cervinae deiecta pumice Plin. odrgnjeni, odstranjeni, d. togam Q. (dol) spustiti. Izhodišče s samim abl.: aliquem saxo O., T., aliquem equo L., deici gradibus Aur.; s praep.: aliquem de ponte Ci., aliquem de saxo L., togam de humero ali ab humeris Suet., iugum servile a cervicibus Ci., lecto graviter deici ab alto O. Smer s praep.: librum in mare Ci. ep., conservos in piscinam Ci., e summo … ictos … in Tartara Lucr., fulmen caelo in terras V., securim in caput L., in arma hostis caesim … ensem L., in viam equos L. dol pognati, stipites in cavernas Cu., naves in altum Vop. pognati v globočino = potopiti, saxa alia super alia deiecta Plin. iun.; z dvojnim acc.: Sopatrum de porticu … praecipitem in forum d. Ci. Refl. in med. zagnati (zaganjati) se, strmoglaviti se, (dol) skočiti: se in mare, se de superiore parte aedium N., se de muro, se per munitiones C., in locum deiectus inferiorem C., saxi vertice deicior V.; pren. zagnati (zaganjati) se, spustiti (spuščati) se, (o solzah) udreti se: venti ab … praealtis montibus se deiciunt L., foeda tempestas … caelo deiecta L., deiectae montium iugis procellae Plin., flatūs rursus deiecti Plin., tanta vis aquae se deiecit Plin. (o dežju), amnis deiectus per (čez) scrupulosa Plin., Tanais ex Rhipaeo monte deiectus Mel., deiecta saxis (čez skale) flumina Val. Fl., deiectis lacrimis Pr.

    2. na tla vreči (metati), podreti (podirati), prevrniti (prevračati), rušiti, porušiti: status Ci., L., signa aēnea L., ut … omnes Hermae deicerentur N., d. turrim C., hostium castra L., muri bracchia Iust., muros L., moenia O., arces V., H., alta Ceraunia telo V., arbores L., Vitr. (po)sekati, toda: arbores … vi ventorum deiectae Ulp. (Dig.) podrta; pesn.: vidimus … Tiberim … ire deiectum (sup.) monumenta regis templaque Vestae H.; occ. na tla zvaliti, (do smrti) pobiti: d. Typhoëa O., paucis deiectis C., deiectis circum stipatoribus T., super iuvencum stabat deiectum leo Ph., Thetidi d. iuvencam Val. Fl. za žrtev zaklati, toda: d. animal P. Veg. podreti žival (za operacijo); poseb. lovsko ubiti, ustreliti: feram Cu., Mart., avem ab alto caelo (visoko z neba) V.; pren. (oči) pobesiti (pobešati), povesiti (povešati): d. ocellos O., vultum V., Sen. ph., deiectus in humum vultus O., vultus pudore deiectus Sen. tr., deiecti in terram militum vultus T., deiecto capite Q., id (caput) deiectum semper in terram Plin., deiecto in pectora mento O., euntes deiecta cervice Getae Cl.; pesn. z grškim acc.: deiectus oculos V. s pobešenimi očmi, deiectus vultum Stat. s povešenim obrazom.

    3. (politično) koga izpodriniti, vreči, poraziti: hoc (Critiā) deiecto N., de possessione imperii deiectus L., Pontica signa deiectum meminisse piget Lucan., Artavasdes non sine nostra clade deiectus T.; brahilogija: infra Ventidium deiectus oriens T. poraženi vzhod, ki je prišel pod Ventidija, v pozni lat. poraziti (= ponižati): Eccl.

    II.

    1. odbiti: Anxuris ense sinistram … deiecerat V., uno deiectum comminus ictu … caput V., deiectum ense caput Sil.; occ. (ladje) zanesti; v pass.: tanta tempestas coorta est, ut naves ad inferiorem insulae partem deicerentur C., classis … foedā tempestate vexata ad Balearīs insulas deicitur L., quae (classis Punica) tempestate deiecta ad Baliarīs erat L.; (o ladjah): Menelaus ad terram Libyam deiectus est T.; pren.: in epilogis deiecti sumus Q.

    2. pren. odvrniti (odvračati), odpraviti (odpravljati), odstraniti (odstranjevati): mucrones a iugulis vestris Ci., oculos nusquam a re publica Ci., si tantulum oculos deiecerimus Ci. = če smo le malce manj pazljivi, quantum mali de humana condicione deieceris Ci., d. metum, vitia a se ratione, cruciatum a corpore, aliquem de sententia Ci., philosophos de negotio Petr. od njihovega predmeta odvračati = njihove razprave pobi(ja)ti, Zeno omnia negotia de negotio deiecit Sen. ph. je pobil vse trditve, uxore deiectā (sc. conubio) T. ko je bila odstranjena.

    3. medic.
    a) odvajati, odpraviti (po dristitvi ali bljuvanju): alvum ali alvum superiorem Ca. (gl. alvus), casei, qui facillime deiciantur Varr. ki se jih prav lahko otrebiš; abs. deicere Cels. dristiti.
    b) vsrkavati da(ja)ti: per nares d. P. Veg.

    III.

    1. boriteljsko koga z mesta (položaja) premakniti, iz(pod)riniti, odriniti: de loco hominem Quadr.; pogosto pren.: eum de statu omni Ci. povsem zbegati, aliquem de omni vitae statu Ci., de gradu deici Ci., Auct. b. Alx., studio feriendi … deiectus (sc. de gradu) non pugnat, sed rixatur (orator) T.

    2. voj. nazaj potisniti, v beg zapoditi, pregnati: praesidium C., praesidium Claternā Ci., praesidium loco munito, praesidium ex saltu, hostes muro turribusque, nostros ex utraque munitione C., hinc celeriter deiecti C., d. praesidium inde Cu., equitatum hostium de colle Auct. b. Afr., tenentes locum Romani cum deiecissent L.

    3. pren.
    a) koga (s posestva) pregnati, izriniti iz česa, pripraviti ob kaj: aratores, aliquem per insidias vi de agro, aliquem de possessione fundi, fortunis, consulem de urbis praesidio, magistratūs templo Ci., deicitur familiaritate suetā T., d. aliquem vi, de fundo, de possessione fundi, de solo Icti.
    b) vzeti komu upanje, v pass. deici aliqua re, aliquo tudi = izgubiti upanje na kaj, izgubiti kaj, koga: deicere aliquem aedilitate Ci., deici praeturā, de honore Ci. ali honore L., deiecti principatu, Helvetii ea spe deiecti C., opinione trium legionum deiectus C. je izgubil upanje, da bi dobil tri legije, deiecta coniuge tanto V.; abs. odvzeti komu upanje na kako častno službo, izpodriniti ga: Caelius ap. Ci. ep., cum … inimicum eo quoque anno petentem deiecisset L. — Od tod adj. pt. pf. dēiectus 3,

    1. znižan, nizko ležeč: loca C.

    2. pren.
    a) (po pomembnosti) nizko stoječ, nizek: neutrum altero sublimius aut deiectius Tert.; adv. komp. dēiectius niže: Tert.
    b) pobit, potrt, malosrčen, malodušen: quamquam vis alto volnere tardat, haud deiectus V., deiecti et infracti Q., res super Argolicas haut sic deiecta videbis Stat.
  • dēiectus -ūs, m (dēicere)

    1. metanje navzdol, padanje, padec: angustias … saeptas deiectu arborum … invenere L., d. aquae Sen. ph., d. gravis (fluminis) O. slap, deiectūs fluminum Sen. ph.; pren.: in ira d. animorum est Sen. ph. zaletavost, prenagljenost.

    2. met.
    a) ogrinjalo: velatum geminae deiectu lyncis Stat.
    b) breg, reber: d. collis, is collis … ex utraque parte lateris deiectūs habebat C., in deiectu positi Plin.; d. gemmae Plin. ostri rob.
    c) znižanje glasu = ϑέσις Fulg.
  • dēlībērō -āre -āvī -ātum (pravzaprav *dēlībrō, odtehtati, iz in lībra)

    1. (pre)tehtati, premisliti (premišljati), razmisliti (razmišljati), preudariti (preudarjati), posvetovati se: ego amplius deliberandum censeo Ter., consilium fidele deliberanti dare Ci. še preudarjajočemu = neodločnemu, diem ad deliberandum sumere C. ali noctem ad deliberandum postulare Ci., deliberandi sibi spatium relinquere ali postulare Iust. čas (rok) za premišljanje, quinque dierum spatium ad deliberandum sumere L., deliberando tempus terere L., deliberare, non haesitare Q.; cum adversario quasi d., cum ea parte animi d. Ci.; d. de bello, de maxima re, bis de eadem re Ci., de summa rerum C., de Corintho cum imperatore Romano L., cum … ibi de rebus deliberaretur N., d. tecum coram potius quam per litteras de salute nostra Ci. ep.; ita Sardinianos inter Zmyrnaeosque deliberatum T.; trans.: delibera hoc, dum ego redeo Ter., ea deliberanda non sunt Ci., re deliberata C., omnia cum amico delibera Sen. ph.; z odvisnim vprašanjem: deliberet, velitne an non Ter., utri potissimum consulendum sit, deliberetur Ci., utrum honestum an turpe sit, deliberari solet Ci., deliberatur de Avarico, incendi placeret an defendi C., deliberaturi, quid potissimum peterent Cu., deliberas mecum, quemadmodum pecunia … salva sit Plin. iun.; deliberari potest z odvisnim vprašanjem = dvomljivo utegne biti: ex eo deliberari poterit, ducenda necne alvus sit Cels.; deliberari non (neque) potest z odvisnim vprašanjem = (in) ne more biti dvoma: M. Aemilius, qui peior an ignavior sit, deliberari non potest S. fr. čigar nesposobnost je brez dvoma večja kakor njegova zloba, neque enim, maneatis an abeatis hinc, deliberari potest L.; podobno nemo deliberat z ACI: eos merito torqueri, qui deum nesciunt, nisi profanus nemo deliberat Min. nihče … ne dvomi, da … ; non (nec) ultra del. s quo minus (= quin): nec ultra deliberatum, quo minus non quidem extrema decernerent … , sed … T. niso se dalje pomišljali storiti tudi najskrajnejši sklep, a …

    2. (po daljšem preudarjanju) odločiti se, skleniti, ukreniti: deliberatā morte ferocior H.; večinoma z inf.: iste certe statuerat atque deliberaverat non adesse Ci., mihi deliberatum et constitutum est ita gerere consulatum … Ci., certum est deliberatumque, … omnia … audacter libereque dicere Ci., sic habuisti statutum cum animo ac deliberatum omnes iudices reicere Ci.; redkeje z ACI: statui mecum ac deliberavi esse magnam materiam Plin. iun., deliberatum est id quoque lenius vindicari Amm. Od tod adj. pt. pf. dēlīberātus 3 določen, odločen (-ena -eno), odrejen: non illi quidquam deliberatius fuit quam me evertere Ci. ep., instructius deliberatiusque fore arbitramur Gell.

    3. occ. za svet vpraš(ev)ati koga, poseb. kako preročišče: delecti Delphos deliberatum missi sunt, qui consulerent Apollinem, quo … duce uterentur N., deliberantibus Pythia respondit N., deliberanti consilium dare Aug.
  • dēlitēscō in dēlitīscō -ere -lituī (—) (incoh. glag. latēre) skri(va)ti se: Pl., Varr., Stat., Suet., Gell., Iust. idr., ut eo mitteret amicos, qui delitescerent Ci., delituit in quadam cauponula Ci., bestiae in cubilibus delitescunt Ci., hostes … noctu in silvis delituerant C., delituisse inter vepres in latibulis ferarum L., delituisse inter angustias saltus ritu … ferarum Cu., saepe sub … praesepibus … vipera delituit V.; (o stvareh): me memini … ancillae missam (epistulam) delituisse sinu O., in quo cursu multa mirabiliter efficiens (Saturni stella) … tum vespertinis temporibus delitiscendo, tum matutinis rursum se aperiendo Ci., luna aut parte sui aut tota delituit Sen. ph.; pren. skri(va)ti se za kako stvar: Fr., Lact., d. in frigida calumnia, in dolo malo, in eorum auctoritate, sub alieno scelere Ci., sub tribunicia umbra L., umbrā magni nominis Q., multiplici personarum … diversitate facile delitescet infirmitas Q.
  • dēmergō -ere -mersī -mersum

    1. potopiti (potapljati), pogrezniti (pogrezati), v pass. tudi potopiti (potapljati) se, pogrezniti (pogrezati) se: caput Ci. poet., candens ferrum … in gelidum … imbrem Lucr., in aquam Plin., d. equos innatantes Plin.; na vprašanje kam? pesn. in poklas. tudi z dat.: d. ponto puppim O., udo (sc. solo) ungulas Col., pullos mari, repugnantes cloacis Suet.; pesn.: (sol) sex ubi sustulerit, totidem demerserit orbes O. ko je šestkrat svoj kolut … potopilo, Titan … igniferi tantum demerserat orbis, quantum … Lucan.; intr. demergere (o soncu) = zaiti, zahajati: demergit sol et nascitur Min.; večinoma v pass. s pass. ali med. pomenom: C. Marius in palude demersus Ci., Marium senile corpus paludibus occultasse demersum Ci., quae demersa liquorem obeunt Lucr., delphinumque modo demersis aequora rostris ima petunt V., alia in caenum demersa eruebantur Cu., quibus (venenis) mox a Claudio demersis infecta maria traduntur Suet., lapsu equi in profundum demergi Aur., cum lapides in Tiberim essent demersi naufragio Dig.; pren.: Siculo demergere foedera ponte Sil., in profundo veritatem esse demersam Ci., veritatem demersam esse in aliquo quodam puteo ali in profundo quodam puteo Lact.; occ.
    a) (ladje) potopiti (potapljati), pogrezniti (pogrezati): eum … foeda tempestas adorta prope cum omni classe demersit L., d. navigia Plin., demersā nave ali demerso navigio perire Auct. b. Alx., parte Liburnicarum demersā Suet.; poseb. v boju: triremen hostium perforare et d. L., omnes fere naves aut d. aut capere Cu., centum et quattuor naves hostium d. Eutr.
    b) dol potisniti, dol poriniti: dapes avidam in alvum O. hlastno pogoltniti, labores plebis in fossas cloacasque exhauriendas demersae L. potisnjenega (vtaknjenega) v jame … , d. colla humeris Stat. skriti, per iugulum sinistrum capulo tenus gladium totum alicui Ap.
    c) agr. vsaditi (vsajati): stirpem Col., ramum terrae (v zemljo), surculos Pall.

    2. pren. pogrezniti (pogrezati) = dol potisniti, potlačiti, poniž(ev)ati; v pass. pogrezniti (pogrezati) se, propasti (propadati): fortuna … , quem paulo ante extulerat, demergere est adorta N., animus caelestis … quasi demersus in terram Ci., patriam demersam extuli Ci., totam plebem aere alieno demersam esse L. da je zakopano v dolgove, concĭdit auguris Argivi domus, ob lucrum demersa exitio H. se je pogreznila v pogubo, in mortem paene demersus Ps.-Q. se je skoraj pogreznil v žrelo smrti, d. alicuius filiam in perpetuam virginitatem Iust. obsoditi na večno devištvo.
  • dēmōnstrō -āre -āvī -ātum

    1. natančno (po)kazati, označiti, zaznamovati: Pl., Ter., Plin. iun., figuram digito, digito pictum Gallum Ci., locum digito N., poseb.: digito d. aliquem T. (na cesti) s prstom kazati na koga (kot imenitneža); spectatorem digito Suet., averso pollice aliquid Q., itinera Ci., itinera cum cura L., viam Plin., aliud voce, aliud nutu, aliud manu demonstratur Q., histrio in cantico quodam … ita (Neronem) demonstraverat (namreč s telesnimi kretnjami), ut bibentem natantemque faceret Suet.; (o neživih subj.): demonstrant astra salebras Pr.; z odvisnim vprašanjem: ut ante demonstrabant (namreč vodniki tujcev), quid ubique esset, … item nunc … Ci.; occ. kazaje pot voditi: si equus ille decessit (je poginil), qui demonstrabat quadrigam Pap. (Dig.) ki je bil vodnik četverovprege.

    2. pren. (z besedami) (po)kazati, označiti (označevati), natančno določiti (določati), povedati, omeniti (omenjati), imenovati: d. rem Pl., Ci., demonstrabo iter: Aureliā viā profectus est Ci., d. earum navium modum formamque C., ad haec verba rei demonstrandae causā descendimus Sen. ph.; (o neživih subj.): tristem mortis demonstret littera causam Tib., quod proximus demonstrabit liber Q., lupinus horas agricolis demonstrat Plin.; pogosto v vrinjenih stavkih, zlasti relativnih: ut demonstravimus, ut supra (ante, antea) demonstravimus, ut (supra) demonstratum est C., ad ea castra, quae supra demonstravimus, contendit C., naves XVIII, de quibus supra demonstratum est C.; z atrakcijo: cum essent in quibus demonstravi angustiis (= in iis angustiis, quas demonstravi) C. v omenjeni soteski.

    3. occ.
    a) dokaz(ov)ati, razložiti (razlagati): istius cupiditatem minasque demonstrat Ci., magnitudo pecuniae demonstratur Ci., sceleribus breviter a me demonstratis Ci.; z dvojnim acc.: debebit virtutem eius quam honestissimam demonstrare Ci., quam virtutem quartam elocutionis Cicero demonstrat Q.; z ACI: ego culpam in te fuisse demonstro Ci., demonstrant perfacile hominem de medio tolli posse Ci., huius statuae omnibus locis hoc demonstrare videntur, propemodum non minus multas statuas istum posuisse Syracusis quam abstulisse Ci., conlatio est, cum accusator id, quod adversarium fecisse criminatur, alii nemini nisi reo bono fuisse demonstrat Corn., his demonstrare voluit aructor versibus obstinere homines legibus, meritis capi Ph.; v pass. z NCI: si eo ipso in genere, quo arguatur, integer ante fuisse demonstrabitur Ci., alterā parte imbecillitas, inopia fuisse demonstrabitur Corn.; z odvisnim vprašanjem: quae … in superioribus libris, quoiusmodi (= cuiusmodi) essent, exemplis satis demonstravi Varr., vobis alio loco, ut se habeat res, demonstrabitur Ci., quibus rebus adductus ad causam accesserim, demonstravi Ci., demonstravit, qua oratione usus esset Ci., quanta praedae faciendae facultas daretur, … demonstraverunt C., laus ac vituperatio quale sit quidque demonstrat Q.
    b) jur. α) meje natančneje določiti (določati), poseb. ob ugovoru koga proti kaki načrtovani novi stavbi, koga na njegovo posest napotiti: fines d. Ci., Icti., illis absentibus fines Acerronio demonstravit Ci., terminos d. Icti.; z odvisnim vprašanjem: qui nuntiat, necesse habet demonstrare, in quo loco opus novum nuntiet Dig. mora natančno označiti prostor, proti katerega zagraditvi ugovarja. β) kako stvar ali osebo natančneje (ne samo z imenom) označiti (označevati), opis(ov)ati: nihil referre, proprio nomine res appelletur, an digito ostendatur, an vocabulis quibusdam demonstretur Dig., si quis nomen heredis non dixerit, sed indubitabili signo eum demonstraverit, valet institutio Dig.
    c) gram. α) z besedo označiti (označevati), opis(ov)ati: has singulas rufi varietates Latina oratio singulis propriisque vocabulis non demonstrat, omnia ista significat (naznanja le) unā ruboris appellatione Gell.; z dvojnim acc.: illi (abpatrui) me demonstrant abnepotem Dig. me imenujejo. β) pomeniti, pomen česa imeti: verba … proprie demonstrantia ea, quae significari ac declaravi volemus Ci., vocabula rufum colorem demonstrantia Gell., verbum „erit“ interdum etiam praeteritum nec solum futurum tempus demonstrat Dig.
  • desêti (-a -o) adj. numer. decimo; dieci:
    desetega aprila il dieci aprile
    ob deseti (uri) alle dieci
    izbrati vsakega desetega scegliere ogni dieci
    deseti del (česa) il decimo, la decima parte
    FRAZEOLOŠKA/TERMINOLOŠKA RABA:
    rel. deseta maša la messa delle dieci
    etn. deseti brat il decimo fratello
    pren. biti komu (kaj)
    deseta briga non importargliene niente
  • dēsurgō -ere -surrēxī (—) (decomp.) od česa vsta(ja)ti: cenā d. dubiā H.; pren. (o soncu) = vziti, vzhajati: qui (ignes) faciunt solem certā desurgere parte Lucr.; occ. (od obeda vstati in) na stran iti: inanis voluntas desurgendi Plin.
  • déti (dénem) perf. mettere:
    deti roke v žep mettere le mani in tasca
    FRAZEOLOŠKA/TERMINOLOŠKA RABA:
    ponekod, denimo na deželi, običaja ne poznajo in certi luoghi, per esempio nel contado, questa usanza non è conosciuta
    knjiž. denimo, da je tako mettiamo che sia così
    pog. deti šale na stran scherzi a parte
    pren. deti koga v koš mettere qcn. nel sacco
    dobro deti (prijati, koristiti) fare bene; ekst. (ugajati) piacere
    pren. ne vedeti, kam se deti non sapere che cosa fare, come comportarsi
  • dētrahō -ere -trāxī -trăctum (tudi -trāctum)

    I.

    1. dol potegniti (potegovati, potezati), dol (z)vleči: aliquem de curru Ci. ali e curru Val. Max., conlegam de caelo detraxisti Ci. (pren. =) si mu odvzel vzvišeno slavo, d. aliquem equo L., virgam non altā ilice O. odtrgati, coronam capite Val. Max., ex suspendio detrahi Cels., d. aliquem lecto Cu., armatos … secum ad terram Cu., tauros cornibus ad terram, aliquem pedibus e tribunali Suet.; occ. (stavbe) podreti, razdreti, razrušiti: pontes et scalas, muros coloniae, munimenta servitii, castella T., statuas Iust., Lamp.

    2. pren. = poniž(ev)ati: sciat regum maiestatem difficilius ab summo fastigio ad medium detrahi quam … L., filiae olim ex fastigio paterno rerum mutatione detractae Cu.

    II.

    1. odvze(ma)ti, sne(ma)ti, sleči (slačiti), na silo vzeti, iztrgati: signo (epistulae) detracto N., d. vestimenta Ca. fr., vestem Ci., loricam vestemque Cu., soccos Ter. ali socculum Suet., insignibus detractis Ci. ko je odložil uradno oblačilo, ad eius spolia detrahenda advolaverunt Ci. Od kod? S česa? s praep. in abl.: crumenam sibi de collo Pl., de digito anulum Ter., Ci., de (ali e) his (mulis) stramenta detrahi … iubet C., d. ex aure alicuius bacam (biser) H. ali unionem Suet., e veste matris fibulas Hyg., e manu alicuius anulum Val. Max., Eutr., nomen ex scutis Auct. b. Alx. oddolbsti, lapidem … ex opere Plin. iun. vzeti; s samim abl.: corpus Christi patibulo Lact. Komu? Čemu? alicui ungulum Pac. fr., alicui anulum Ter., Suet., torquem hosti, alicui amiculum, vasis emblemata Ci., fasces indigno H., strata, clitellas mulis L., frenos equis L., Aur., copula detrahitur canibus O., d. crinalem capiti vittam O., coronam capiti (suo) L., Plin., diadema capiti, vestem corpori Cu., lectis argenteam laminam Suet., ei Armeniam (upravo Armenije) T.

    2. occ.
    a) (od)vzeti = (od)striči: lanam Col., pecori lanas Ps.-Q., capillos Cael.; = odreti (odirati): pellem H., Ph., pelles vitulinorum marinorum corpori Plin., coria occisis Mel.; pesn.: quid me (= mojo kožo) mihi detrahis? O.; = oluščiti: cucumeris detractis corticibus Cels. oluščena.
    b) hort. sadiko od debla odčesniti, (od)trgati: flagellum matri, malleolos quam maturissimos viti Col.
    c) medic. iz telesa odvajati, gnati, odtočiti, (kri) puščati: sanguinem venis Lucr., si satis materiae (krvi) detractum est Cels., (absinthium) bilem detrahit Plin., cathetre liquorem d. Cael.; (o zarodku): praeseminatio crescens ex omnibus cibi partibus detrahit alimentum in se Vitr. si pridobiva.

    3. pren.
    a) (od)vzeti, odtegniti: omnes equos equitibus C., quod ab alterutra detraxit parte reponit eius in adversa Lucr., d. feros habitus homini O., vindicet (naj vrne) antiquam faciem vultusque ferinos detrahat O., d. ab ore figuram Pr.; glede na številčno razmerje: multae (od globe) novem partes (9/10) detraxit N. je popustil, d. de tota pecunia binas quinquagesimas (2/50 = 4%) Ci., nihil detrahit de vivo (od glavnice) Ci., d. de summa hilum Lucr., neque detractum de pondere quicquam Lucr., od tod abs.: pondere detracto N. odtegnivši od teže; d. auxilia illi, ex tertia acie singulas cohortes, detractis cohortibus duabus et compluribus singillatim C.; (o abstr.): d. inanes sollicitudines Ci., illam opinionem maerenti Ci., alicui calamitatem Ci. koga nesreče oteti, alicui unius mensis laborem Ci., komu odvzeti enomesečni trud, detractā opinione probitatis Ci. če je odvzeta vera v njegovo poštenje = če ni vere … , detractis vitiis orator Ci. brezhiben, detractis de homine sensibus Ci., hunc animis errorem (negotovost) detrahe nostris O., d. molestiam Vitr., senatui infamiam tanti flagitii T. senat rešiti sramote.
    b) koga od česa odvrniti (odvračati): aliquem a deformi proposito Amm.
    c) komu, čemu v škodo biti, škodovati, koga kvariti: multum ei detraxit … , quod alienae erat civitatis N.; occ. α) komu kaj vzeti, jemati, kratiti, odreči (odrekati): alicui dignitatem Ci., S., honorem debitum non homini, sed ordini Ci., alicui res bellicas Ci., vera laus ei detracta est oratione mea Ci., nihil tibi detraxit senatus, nisi id, quod … Ci., saepe etiam facete concedas adversario id ipsum, quod ille tibi detrahit Ci. odreka, d. de suo iure aliquid et commodo, de alicuius fama et gloria, de honestate et auctoritate alicuius Ci., aliquid de amplitudine Marcellorum Ci. v nič devati, de rebus gestis N., magna duo auxilia Romanis, nihil vulgatae opinioni L., tres Pompeio triumphos Pr., caput (načelnika) Vell., pompae simulacrum Suet. prepovedati, da se v sprevodu nosi podobo, multis rebus et locis veterem appellationem d. Suet., cum rerum ortum tribuas naturae, detrahas deo Lact. β) komu kaj (z)manjšati (poseb. dobro ime, ugled, slavo), (o)grditi, obrekovati: ut ipse de me detraham Ci., ne nihil detrahatur Ci., de Pompeio d. Ci.; abs.: de absentibus detrahendi causā maledice et contumeliose dicere Ci.; od tod adj. pt. pr. dētrahēns -entis obrekljiv: mulieres non detrahentes Vulg.

    III.

    1. proč vleči, odvleči, odnesti (odnašati), odpraviti (odpravljati): aliquem manu suā L. epit. Od kod? z abl.: aliquem spectaculis, aliquem spectaculis in scenam Suet. Kam? navem ad terram Auct. b. Alx. potegniti. Čemu? magnam vim materiae faciendo aggeri Cu.; occ. izmakniti (izmikati), ugrabiti, (u)krasti: fetus nido implumes V., deam deae Ci. podobo boginje iz njenega svetišča ukrasti, spolia hostium templis L., ex … templo spolia Gallorum L., arma templo affixa Q., arma templis Fl., pugionem templo Salutis T., gladium delubro Mart., Suet., templis … dona Suet.

    2. pren. osebe iz kakega kraja ali kake posesti spraviti (spravljati), odstraniti (odstranjati), izgnati (izganjati): inimicum ex Gallia Ci., Hannibalem ex Italia ali ex Italiae possessione L.; occ. koga k čemu privleči, prisiliti, primorati: qui mihi homines ex provinciis detrahendi sint Ci., d. aliquem ad hanc accusationem Ci., cum Clodius in iudicium (da bi prišel pred sodišče) detrahi non posset Ci., d. aliquem ad aequum certamen L.

    Opomba: Sinkop. inf. pf. dētrāxe = detraxissē: Pl.
  • dēturbō -āre -āvī -ātum

    1. dol pognati, dol zagnati, dol vreči, s česa poriniti, na tla zbiti, zvaliti, zvrniti, podreti: aliquem in viam Pl., aliquem de saxo Nov. fr., aliquem de tribunali C., aliquem de ponte in Tiberim Varr. fr., Phaëthonta … deturbavit equis in terram Lucr., Menoetem in mare puppi deturbat ab alta V., aliquem equo d. Amm.; z neživimi obj.: omnes de tecto tegulas Pl., istius statuam Ci., aedificium Ci. ep., supervacuos pampinos Col.; pesn. z dat.: caput orantis deturbat terrae V. pobije na tla.

    2. occ. (voj.) sovražnika z njegovega položaja pregnati, odgnati (odganjati): nostros lapidibus de vallo d. C., ex omni parte lapidibus coniectis deturbati C., d. Pompeianos ex vallo C., moenibus deturbat S. fr., trepidos ex praesidiis stationibusque Macedonas deturbant L., deturbant nitentes per ardua hostes L., deturbatis Samnitibus L., deturbatis, qui interiora montium obsidebant Cu.; abs.: miles contra deturbare telis T.

    3. pren. koga iz česa pregnati, izpodriniti, komu kaj (od)vzeti: consulem de custodia civitatis Ci., sua quemque fraus de sanitate ac mente deturbat Ci. slehernemu vzame … zdravo pamet, deturbari ex magna spe ali samo spe Ci. ep. izgubiti … upanje, deturbatus verecundiā Gell.; deturbare testimonium ex animo Nov. fr., haec (tempestas) verecundiam mihi et virtutis modum deturbavit Pl. me je pripravila ob …

    4. occ. (jur.) koga iz njegove posesti pregnati: aliquem certa re et possessione Ci. ep., de fortunis omnibus P. Quinctius deturbandus est Ci.
  • deūrō -ere -ūssī -ūstum

    1. pož(i)gati, sež(i)gati, zaž(i)gati, popaliti, spaliti: pluteos turrium C., frumenta, agros vicosque L., deusto monte Caelio, deusta parte circi T., d. tres libros Gell., scripta alicuius Min.

    2. pren.
    a) (o mrazu) osmoditi, pomoriti: arbores … hiems deusserat L., quae propiora sunt mari, aquilone maxime deuruntur Cu.
    b) (o kačah) s svojo sapo pokončati: Sen. ph.
  • devêti (-a -o) numer. nono; nove:
    deveti januar nove gennaio
    ob deveti uri alle nove
    gre v deveto leto sta per compiere nove anni
    deveti del celote la nona parte del tutto
    FRAZEOLOŠKA/TERMINOLOŠKA RABA:
    pog. biti deveta briga non importare niente, essere l'ultima ruota del carro
    deveta dežela il paese di Bengodi
    pren. šalj. biti že zdavnaj za deveto goro dileguarsi senza lasciar traccia alcuna
    deveta lepota la fossetta del mento
    pren. biti v devetih nebesih essere al settimo cielo
    pren. kovati koga v deveta nebesa portare qcn. alle stelle
    PREGOVORI:
    dober glas gre v deveto vas fama vola e nave cammina
  • dexter -tera -terum, mlajše -tra -trum, adv. dext(e)rē, komp. dexterior -ius, gen. -ōris, superl. dextumus, mlajše dextimus 3 (osnovna obl. *dexiteros; prim. gr. δεξιός, δε-ξιτερός desen, osk. dextrst = dextra est, umbr. dextrame = in dextram, sl. desen, desnica)

    1. desen, na desni nahajajoč se (ležeč), na desno, z desne strani: Varr., Lucr., Plin., Q. idr. oculus N., sinistrā manu retinebat arcum, dextrā ardentem facem praeferebat Ci., d. cornu (sc. exercitūs) C., ab dextra parte, ab dextro latere hostium C., dextrum latus H., dexteriore parte O. (naspr. laevā), neu te dexterior (preveč na desno) tortum declinet ad anguem neve sinisterior pressam rota ducat ad aram O., Sulla cum equitatu apud dextumos … curabat S. na skrajni desni, equus dexterior Suet., dextris et propioribus compendiis ire T. na desno po bližjih krajših poteh; predikativno (nam. adv.): quo tantum mihi dexter abis? V. tako daleč na desno.

    2. pren.
    a) okreten, spreten, (pri)ročen: Marius scriptis dexter in omne genus O. v vsakršnem opisovanju spreten, rem … ita dexter (ali dextere) egit, ut … L., apud regem dextre obire officia L., nemo dexterius fortunā est usus H.
    b) avgursko = z desne (po grškem stališču ugodne) strani prikazujoč se, srečenosen, blagonosen, srečen: tua dexter adi pede sacra secundo L., d. fortuna, sidera V., dexter stetit H., dextro faciatis Apolline carmen O., dexter ades populo O.
    c) occ. primeren, ugoden, pravi: quis rebus dexter modus V. kako bi se dala stvar najbolje izvršiti, d. potestas V. ugodna priložnost, dextro tempore (naspr. tempore laevo) H. Pogosto subst.

    I. dextera, mlajše dextra, -ae, f (sc. manus, prim. δεξιτερά, sc. χείρ)

    1. desnica, desna roka, desna stran: eius furores hac dextera a cervicibus vestris reppuli Ci., decisa suum (svojega lastnika) dextera quaerit V., alicui dexteram porrigere, alicui dexteram tendere Ci. ali dextram dare alicui V. desnico (roko) podati komu (v znak prijateljstva, zvestobe), pogosto v abs. abl. datā dextrā N., L., datis inter se dextris (ob slovesu) L.; dextras coniungere V. podati si roke (in tako prijateljstvo skleniti), ali dextras iungere dextram V.; (v pozdrav) podati si roke; dextras miscere T. seči si v roke; pogosto adverbialno: a dextera Ci. ali samo dexterā S. z desne, na desni, ad dextram C. na desno, na desni, ad dextra laevaque O. ali samo dextrā ac sinistrā C. ali dextrā atque sinistrā Suet. z desne in leve, na desni in levi; z dat.: dextrā Danuvio Eutr. na desni strani Danuvija; z acc.: dextrā viam L. na desni strani ceste, dextrā ac sinistra fornicem Fest.

    2. met.
    a) podajanje rok, seganje v roke, s podajo rok dana beseda = slovesna obljuba, slovesno obljubljena zvestoba: si fidem more Persarum dextrā dedisset N., rex eum datā dexterā in fidem recepit N. podavši mu roko, dextram mittere N., T. po kom drugem slovesno obljubiti, dextras (dextram Iust.) ferre T. slovesne (slovesno) obljube (obljubo) prinesti, renovare dextras T. zavezo obnoviti, dextra quondam data V. nekdaj obljubljena zvestoba, dominorum dextras fallere V. gospodom obljubljeno zvestobo prelomiti.
    b) pest = moč, hrabrost, srčnost, pogum, junaštvo: meā dextrā O., ut … suā urbs haec periret dexterā H., invictaque bello dextera V., fata per Aeneae iuro dextramque potentem V., gloria dextrae Sil.
    c) pesn. pomoč dajajoča desnica (roka), v pl. = pomožne čete, sploh čete, vojaki: dextras emere, mercari Sil.

    — II. dext(e)ra -ōrum, n (= τὰ δεξιά) kar je na desni, desna stran: Ci., transmutans dextera laevis Lucr., dextra Ponti Vell. desna obala, eius (fluminis) dextra Plin. desni breg; v komp.: dexteriora petunt Cl.

    Opomba: Nenavaden abl. pl. dextrābus: L., Andr. ap. Non.
  • dīmittō -ere -mīsī -missum (dis in mittere)

    I.

    1. razposlati (razpošiljati): Suet., pueros circum amicos Ci., praefectos tribunosque militum … in finitimas civitates … dimissit, barbari nuntios in omnes partes dimiserunt, speculatoribus in omnes partes dimissis, dimissis circum municipia litteris, litteris per omnes provincias civitatesque dimissis C., litteras passim in alias urbes d. L., per litora certos dimittam V., ex omni dimissis parte flagellis O. od vseh strani razprši lovke, dimissi nuntiant Cu., librum per totam Italiam d. Plin. iun.; brez obj. v acc.: Caesar … magno coacto numero ex finitimis civitatibus in omnes partes dimisit C., dimisit enim circum omnes propinquas provincias C., quia per provincias dimiserunt censores (nom.) L.; pren.: dimissis manibus fugere domum Pl. ali dimissis manibus odos in caelum volat Pl. „z naprej iztegnjenimi rokami“ = kar najhitreje, aciem (sc. oculorum) in omnes partes d. O. na vse strani pogledovati, ignotas animum dimittit in artes O. usmeri pozornost na …

    2. razpustiti: concilium, senatum Ci., coetu vestro dimisso Ci.; met. (do)končati: convivium, ludos L.

    3. (z živimi obj.) najprej voj. odpustiti (odpuščati), odsloviti (odslavljati): exercitum Ci. idr., milites C., legionem, nautas Ci., remigibus militibusque dimissis Ci.; potem tudi v drugih primerih
    a) odpustiti (odpuščati), izpustiti (izpuščati), iz rok (od sebe) pustiti (puščati), odposlati (odpošiljati), odpraviti (odpravljati): aliquem sine supplicio Ci., ne prius legatos dimitterent, quam … N., d. hostem ex manibus C., aliquem ex custodia, e carcere Iust., filium a se non dimittebat Ci. ep., quo factum est, ut Sulla nusquam eum ab se dimitteret N., d. milites in oppidum C., Rhodios domum L., equos konje odpraviti (da bi se bojeval kot pešec): V., T., ali konje v beg pognati (da bi naprej bežal peš): C.; ab armis dimittitur Iust. da se prepričati, da položi orožje; z dvojnim acc.: d. regem spoliatum Ci., neminem nisi victum N., nikomur ne dati, nepremaganemu pete odnesti, aliquem saucium N., aliquem incolumem C., aliquem inviolatum Vell., aliquem impunitum S., aliquem incastigatum H., aliquem tutum Suet.; (o stvarnih subj.): dolor, febris eum dimittit Cels. ga zapušča, popušča.
    b) (oblastnika) odpustiti, odsloviti, odstaviti: Lamp., legatos (podpoveljnike) cum ignominia Suet., eum … ut cupidum iudicandi dimisit Suet.
    c) (učence) odpustiti (odpuščati): Ci. (De orat. I, 28, 126), scholam Suet. vso šolo.
    č) o možu (žensko, poseb. zakonsko ženo) (od)pustiti, odsloviti, zavreči, ločiti se od nje: concubinam Pl., uxorem, aliquam e matrimonio Suet., aliquam divortio, repudio Iust.
    d) drž.pr. in jur. α) (upniku) zadostiti, plačati, zadovoljiti ga: creditorem Plin. iun., Icti.; pren.: venter non molestus est creditor; facile dimittitur Sen. ph. β) komu dolg odpustiti: aliquem Cu., debitorem Icti. γ) zločincu kazen odpustiti, brez kazni (s)pustiti, osvoboditi ga: aliquem Cu., Suet., Eutr., ad bestias damnatos Icti δ) pustiti koga iz svoje oblasti: filium potestate Icti., personas e iure suo Icti.

    — II. pren.

    1.
    a) z acc. personae α) pri (na) miru pustiti koga: quare istos (pristaše te šole) sine ulla contumelia dimittamus Ci., quod fortuna me a turpissima suspicione dimiserat Petr. me je bila oprostila suma. β) se dimittere Sen. rh. oprostiti se (dela), privoščiti si oddih.
    b) z acc. rei: qui fortes animas laudibus in longum dimittitis aevum Lucan.; v pass.: illa tamquam dimissa discedit Q.

    2. z acc. rei
    a) kaj popustiti, vnemar pustiti, odložiti, odvreči, odmetati, spustiti (da pade): ex metu signa dimiserunt C., nec eum (= eius, sc. Demosthenis orationes) dimittis e manibus Ci. in ga ne spustiš iz rok, d. arma Sen. ph., thesauros, chlamydem Cu., cibum Ph. (o krokarju); (o stvarnih subj.) izgubiti (izgubljati): arbor folia dimittit Plin., granum d. Plin. (o pšenici).
    b) kaj pustiti, opustiti (opuščati), ukiniti, odpraviti, odstraniti, čemu odreči se, odpovedati se, od česa odstopiti: multum de cupiditate Ci., illas fortunas morte Ci., praedam (fortunam) ex manibus C., victoriam, oppida, ripas C., provinciam L., tempus Ci. ali occasionem C., N. ali opportunitatem Cu. izpustiti, zamuditi, tempus pugnandi C., quaestionem Ci., oppugnationem C., consilium C., spem Ci. odreči se, libertatem neque dimisi umquam neque dimittam Ci., d. vim suam, ius suum Ci., imperium (strahovlado) N., vitam alieno arbitrio N., fugam V., curam O., dimissā priore curā T. ko je bila … odstranjena, matrimonia Suet. razvez(ov)ati; z dat. commodi: iracundiam suam rei publicae C. državi na ljubo.
    c) iz glave kaj izbiti si, kaj pozabiti, komu kaj iz spomina uide, iz glave izpade: d. oblito pectore cuncta, quae Cat., bilingues ex animo socios Sil., praeterita instantia futura pari oblivione T.; tudi le d. aliquid pozabiti: Q. (XI, 2, 9), Plin. iun. ep. (IX, 18, 2).
    č) komu kaj odpustiti (odpuščati): his tributa T., peccata, delicta, debita nostra Eccl.
    d) v kako stanje spraviti (spravljati): dimissa iam in discrimen dignitas L., fata in praeceps solitus dimittere Caesar Lucan. svojo srečo nevarnosti izpostavljati.

    — III. kaj pustiti (puščati), zadaj pustiti: ternos pedes inter singulas vites Pall., partem favorum quintam Pall., caule dimisso Pal.; od tod: koga za dediča po smrti zapustiti, po oporoki zapustiti, komu kaj voliti: patrem matremve Cod. Th., usum fructum uxori Cod. Th., alicui legatum Icti., habuerat … facultates a multis dimissas gratiā patris Lamp.