Franja

Zadetki iskanja

  • dirimant, e [dirimɑ̃, t] adjectif razveljavitven, ki razveljavi (zakon)

    empêchement masculin dirimant zadržek za zakon(sko zvezo)
  • diritto1

    A) agg.

    1. raven:
    strada diritta ravna cesta

    2. pokončen:
    alla sua età è diritto come un giovanotto pri njegovih letih je še zravnan kot mladenič

    3. desni (del telesa):
    lato diritto desna stran

    4. pravi; pošten, dober:
    la diritta via prava pot

    B) avv.

    1. nasproti

    2. naravnost (tudi pren.):
    andare diritto allo scopo iti naravnost k cilju

    C) m

    1. lice, prava, prednja stran:
    il diritto di una medaglia lice, prednja stran medalje
    prendere qcn. per il suo diritto pren. znati s kom ravnati
    per diritto e per traverso pren. na vse strani; na tak ali drugačen način

    2. tekstil prednja stran

    3. šport direktni udarec (pri tenisu)
  • diritto2 m

    1. pravo pravo:
    diritto penale kazensko pravo
    diritto comparato primerjalno pravo

    2. pravica:
    diritti e doveri dei cittadini pravice in dolžnosti državljanov
    diritto di voto volilna pravica
    diritto, diritti d'autore avtorske pravice, copyright

    3. pl. ekon. pristojbine; dajatev, taksa; provizija:
    diritti doganali carinske pristojbine
    diritti bancari bančna provizija
    diritto di bollo kolkovina, upravna taksa
    diritti di banchina, di bacino pristaniške takse

    4. ekst. pravica:
    il diritto del più forte pravica močnejšega
    a buon diritto po vsej pravici
    a maggior diritto toliko bolj
    questione di diritto stvar načela
  • disastro m

    1. nesreča; katastrofa:
    disastro aereo letalska nesreča

    2. ekst. nepopravljiva škoda; pren. nered, zmešnjava, babilon

    3. ekst. pren. nesposobnež, pokora; porednež, navihanec (otrok):
    la nuova cameriera è un vero disastro nova služkinja je prava pokora
  • discēdō -ere -cēssī -cēssum

    I.

    1. narazen iti, raziti se, razhajati se, ločiti se: Sis. ap. Non., Suet., senatus perturbatus discedit Ci., longe inter se discesserunt N., cum … diversi (na razne strani) discessissent N., ita populus ludibrio habitus discessit S., in duas partīs discedunt Numidae S., cum discedere populum iussissent tribuni L., discedunt in partes T., contionem … discedere in manipulos iubet T., in cornua d. Cu.; (o stvareh): nebula ac fumus … discedit in auras Lucr., discedit terra, caelum Ci. se odpre, toda: medium video discedere caelum V. da se oblaki pretrgavajo; discessit vomere sulcus Lucan., vident discedere montes Val. Fl.; brezos.: disceditur Ci. razidejo (ločijo) se; pren.
    a) gram. in log. razhajati se = (raz)deliti se: ab uno capite in duo obliquos casus Varr., divisio, quae in tres partes discedit Q., proposita in duo genera discedunt Q.
    b) politično cepiti se, razcepiti (razcepljati) se: omnis Italia animis discedit S. fr.

    2. occ.
    a) razkropiti se: qui (adversarii) si discessissent, maiore cum labore … bellum confecturum, cum singulos consectari cogeretur N. Kam? in silvas, ex fuga in civitates C., domos suas N.
    b) (pri glasovanju v senatu) raziti (razhajati) se (pri glasovanju so senatorji vedno stopili vsak do svojega svetovalca), od tod: in aliquam sententiam d. L. h kakemu mnenju pristopiti, glasovati za … , prim.: quo (= ad quod SC) numquam ante discessum est Ci. ki se prej nikdar ni storil; naspr.: in alia omnia discedere Ci. k nasprotnemu mnenju pristopiti, povsem nasprotnega mnenja biti.

    II.

    1. oditi, odhajati, oddaljiti (oddaljevati) se, koga zapustiti (zapuščati); abs.: discedens ita locutus est Ci., tyrannus non discedebat longius Ci.; s sup.: cubitum d. Ci. Od kod? ab hero Pl., ab armis C. odložiti orožje, a signis C. iz bojne vrste stopiti, a Caesare C., a foribus non d. N., d. de convivio, de foro, e Gallia, e curia Ci., Capuā Ci., finibus, templo, e patria O., e medio Suet. skriti se; brezos.: a contione disceditur C. Pren. (sovražno) od koga ločiti se, odpasti, koga zapustiti, komu izneveriti se: uxor a Dolabella discessit Caelius in Ci. ep., d. a duce L., ab eo (duce) C., ab amicis Ci., numquam ab eo discessit N. nikdar ga ni zapustil; (o neživih subj.): quartana ab aliquo discedit Ci. mine, quae a te non discedit, audacia Ci., calx ab arena discedit Vitr. odstopi, squamae ex summa cute discedunt Cels. se odločijo. Redko s smerjo: tu in cubiculum discessisti Ci., d. ex castris domum C., ad urbem V., Capreas T.

    2. occ. (voj.)
    a) odkorakati, odmarširati, odriniti, odmakniti (odmikati) se, vzdigniti se: exercitus discessit a Tarracone C., d. a Brundisio, a Gergovia, ab Rheno, ex hibernis C., a bello atque ab hostibus C. odmakniti se z bojišča in od sovražnikov, infecta re C., infectis rebus N., ab Artemisio N.
    b) (iz boja) oditi, kot zmagovalec ali premaganec iziti: superior (victor) discedit C., cum superior proelio (iz boja) discessisset N., postquam victor … discessit ab hoste H., sine detrimento d. C., quod … ab adulescentulo Caesare victus discesserat S. ker je bil podlegel … , graviter vulneratus discedit S.; d. pari proelio N. ali aequo proelio C. ali aequa manu S. ali aequo Marte L. raziti se ob neodločeni bitki; (o boju pred sodniki): superiorem d. Ci. ostati zmagovalec = dobiti pravdo, inferiorem d. Ci. izgubiti pravdo, patimini matrem victam discedere? Ci., hos pateris impune discedere? Ci., si … tanta iniuria impunita discesserit Ci. če se izmuzne … , liberatum discedere Ci., N. oproščen biti, consulum iudicio discessit probatus Ci. odstopil je ob odobravanju konzulov, d. cum gloria Ci. ep., a iudicio capitis maximā discessit gloriā N. jo je unesel; z adv.: d. non male Pl., pulchre et probe Ter. prav lepo in dobro opraviti, turpissime d. Ci. sramotno pobrati se (morati).

    3. pren.
    a) ločiti se = (iz)giniti, (pre)miniti: sol discedens H. zahajajoče, discessit sol Ambr., lux tarde discedere visa O., d. a vita Col. ali ex vita tamquam ex hospitio Ci. ali (v pozni lat.) samo discedere Min., Amm. ločiti se od tega sveta, preminiti, numquam ex animo meo discedit illius viri memoria Ci., hostibus spes potiundi oppidi discessit C.
    b) od česa odstopiti (odstopati), s čim (od)nehati, česa ogibati se, čemu izneveriti se, kaj pustiti, (p)opustiti: d. a sua sententia C. odstopiti od svojega mnenja, ab officio, ab opere, ab oppugnatione castrorum C., a consuetudine, a voluptate, a fide et iustitia Ci., a constantia atque a mente atque a se discessit Ci. izgubil je stanovitnost in pamet in samega sebe, d. a contactu T.
    c) occ. α) (o govorniku) oddaljiti se = od predmeta odstopiti, zaiti, skreniti: d. a re Ci. β) koga, kaj neupoštevati, izvzeti: quom ab hoc discessistis Ci., cum a vobis discesserim Ci. ep. izvzemši vas, a fraterno amore discessi Ci. ep.

    Opomba: Sinkopirani pf. discēstī (= discessisti): Pl. Pt. pf. custodibus discessis: Caelius Antip. ap. Prisc.
  • discernō -ere -crēvī -crētum

    1. (od)ločiti: Plin., Plin. iun., Amm., qui (longurii) eas (equas) discernant Varr., improbi muro discernantur a nobis Ci., mons, qui fines eorum discerneret S., discrimina talia, quibus ordines (stanovi) discernerentur L., vexilla praeferri, ut id saltem discerneret cohortes T.; pesn.: limes … litem ut discerneret arvis (abl.) V. da bi mejne spore odvračal od … ; pogosto pt. pf. discrētus 3: Gabinius ager ab reliquo discretus Varr., d. tellus Lucr. razdeljena, sedes discretae piorum H. stran odmaknjena, duae urbes magno inter se maris terrarumque spatio discretae L., septem discretus in ostia Nilus O., ubi discretas insula rumpit aquas O., terrae ingenti spatio … discretae Cu., colunt discreti ac diversi T., separati epulis, discreti cubilibus T.; adv. discrētē ločeno: Prisc., Eccl.; occ.
    a) odlikovati, olepšati, okrasiti: Agrippina discreta velo T., (Dido) tenui telas discreverat auro V. je bila izvezla.
    b) se discernere oddaljiti se, umakniti se: e medio se conspectu d. Amm., manibus repens et pedibus longius sese discrevit Amm.

    2. pren. razločiti (razločevati): nec d. suos C. ne spoznati, alba et atra discernere non poterat Ci., d. diem noctemque caelo V., fas atque nefas H., ubi discerni stultus auditor et credulus ab religioso et sapienti iudice possit Ci.; z odvisnim vprašanjem: Lact., animus discernit, quid sit eiusdem generis, quid alterius Ci., d., utra pars iustiorem habeat causam C., pecuniae an famae minus parceret, haud facile discerneres S., nec discernatur, iussu iniussu imperatoris pugnent L.
  • discesa f

    1. stopanje navzdol, sestop:
    discesa dai monti sestop z gora

    2. šport smuk; spust:
    discesa libera spust
    discesa obbligata slalom

    3. napad, vpad:
    discesa dei barbari vpad barbarov; šport hiter napad (npr. v nogometu)

    4. strmina, pobočje:
    la strada è in discesa cesta se spušča navzdol

    5.
    discesa d'antenna antenski dovod
  • discēssus -ūs, m (discēdere)

    1. razhod, ločitev, odprtje: est enim interitus quasi discessus … earum partium, quae … iunctione aliqua tenebantur Ci., caeli c. Ci. bliskanje.

    2. odhod, oddaljitev, odpotovanje, odrinjenje: subitus, voluntarius Ci., latronis Ci., ab urbe Ci., acerbiorem mihi reditum esse, quam fuerit ille ipse discessus Ci., illius Alexandreā (od Aleksandrije) d. Ci., solis accessūs discessūsque Ci., d. legatorum C., ex Illyrico C., id facere discessu militum non potuit C. zaradi bega, discessu mugire boves V., sub discessum aestus maritimi Front. pred umikom, Xerxis d. Iust.; poseb. voj. odhod: Front., Belgarum, Germanorum C., ab Dyrrhachio d. exercituum Ci., d. Romanorum T.; pren.
    a) (o smrti): e vita d. Ci., non longinquum inter nos digressum et discessum fore Ci. ločitev po smrti.
    b) odhod, evfem. = izgon, pregnanstvo: quis meorum amicorum testamentum discessu meo fecit, qui … ? Ci., cum perditorum civium scelere discessu meo religionum iura polluta sunt Ci.
  • disciplīna -ae, f (discipulus) (snovni pomen) šola; od tod:

    I.

    1. učenje, poučevanje, pouk, nauk: Col., Suet., adulescentīs in disciplinam ei tradite! Ci., dare aliquem alicui in disciplinam Ci., ad eos (druidas) magnus adulescentium numerus disciplinae causā concurrit C., adhibere disciplinam alicui L. koga v uk da(ja)ti, educatio et d. Q., omnis disciplina memoriā constat (je v spominu) Q.; disciplinae esse aliis Pl. drugim za zgled biti; s subjektnim gen.: iudicum d., relictā virorum bonorum disciplinā Ci., d. caelestium praeceptorum Vell., parentum Iust.; z objektnim gen.: philosophia continet bene vivendi disciplinam Ci., res, quarum disciplina est Ci. ki se dajo učiti, do illis multarum artium (v mnogih umetnostih) disciplinam Ci.

    2. met. izobrazba, znanje, veda, vednost, umetnost, učni predmet, stroka: homo summā disciplinā Ci., plus veritatis quam disciplinae (znanja) possidet in se Ci., Etruriae a dis tradita d. Ci. vedeštvo, erat Italia tunc plena Graecarum disciplinarum Ci., e ludo atque pueritiae disciplinis (od učnih predmetov deške dobe) … in militiae disciplinam profectus est Ci., disciplinis erudiri N. v strokah, Corinthus disciplinis erudita Corn., disciplinis fallacissimis eruditus Auct. b. Alx. v umetnostih kar najbolj pretkanega sleparstva, habere quasdam etiam domesticas (že lastne) disciplinas Ci., disciplina iuris civilis Ci. pravoznanstvo, bellica Ci. ali militaris N. vojaška taktika, navalis Ci. izurjenost v mornarstvu, magorum Ci. mantika, iusti Ci. nravoslovje, etika, dicendi Ci. govorništvo, memoriae Ci. mnemonika, Etrusca Ci., d. populorum Ci. umetnost v vladanju nad ljudstvi, sapientiae L. filozofija, disciplinae liberales (= pesništvo, govorništvo, pravoznanstvo) Vell., animum disciplinis exercuit Vell., disciplina musices Q., animum disciplinis meliorem fieri Q., d. augurandi Suet.; occ.
    a) učenje, učni način, učna metoda: Hermagorae d. Ci.
    b) (filozofska ali retorska) šola, (filozofska) struja: d. mollis Ci., qui sunt ab ea disciplina Ci., summus doctor istius disciplinae Ci., d. Stoicorum, Peripateticorum Ci., tres trium disciplinarum principes Ci.
    c) pl. konkr. α) učilišča: itinera … disciplinarum Ci. β) ločine: philosophorum Ter.

    II.

    1. pren. vzgoja, vzreja, red: d. puerilis Ci., ut eum disciplina patris similem esse cogeret Ci., d. familiae (sužnjev) gravis Ci., in furis atque divisoris disciplina educatus Ci., d. civitatis Ci. red v državi, severa domi disciplina Ci., vetus illa equestris d. Ci., a pueris nullo officio aut disciplina assuefacti C., labante (labente) disciplinā L., d. veterum Sabinorum L., vetus d. regum Ci. strogost, d. maiorum T., disciplinam domesticam diligenter severeque regere Suet.; occ. (vojaška) disciplina, strogi red: militiae (vojaške šole) d. Ci., d. populi Romani Ci., maiorum S., militaris L. idr., castrensis Ps.Q., castrorum Plin. iun., Suet., modestia militaris, veteris disciplinae decus T., disciplinam (militarem) severissime regere Suet., Eutr.

    2. met. red, uredba, način (življenja), ureditev (življenja), šega, navada, običaj, načela, pravila, politika: earum artem et disciplinam colere Pl., nostra illa disciplina vetus, non haec, quae nunc increbruit Ci., certa vivendi d. Ci., mores et disciplinam avi imitari Ci. značaj in navade, barbariam ex Gaditanorum moribus disciplināque delere Ci. iz navad in načina življenja, meretricia d. Ci. načela vlačuge, d. sacrificandi L. obred, Macedonum regum, Persarum Cu., tenax disciplinae Cu. trdno zvest načinu svojega življenja, novitas incognitae disciplinae Vell., d. publica Icti., Eccl. javni red, redarstvo; v pomenu politika: eādem disciplinā uti Pl., nam disciplina est eis adnumerarier ancillas primum … Ter., disciplinae sanctitas L. poštenost politike; occ. državni red, ustava, ustavna ureditev: d. rei publicae, Lycurgi, Lacedaemoniorum Ci., d., quam a maioribus accepimus Ci., disciplinam dare Ci., d. civitatis Sen. ph., earum civitatum severissima d. T. — Soobl. discipulīna -ae, f: Pl.
  • discipliné, e [-sipline] adjectif discipliniran, ubogljiv, pokoren

    écoliers, soldats masculin pluriel disciplinés disciplinirani šolarji, vojaki
  • discontinu, e [diskɔ̃tinü] adjectif prekinjen, pretrgan, nesklenjen, prenehajoč, diskontinuiran

    la bande blanche discontinue tracée au milieu de la route bela prekinjena črta sredi ceste
  • discordant, e [-dɑ̃, t] adjectif neskladen; neuglašen, neubran; nesložen, neenoten

    note féminin discordante neubranost
    couleurs féminin pluriel discordantes neskladne barve
  • discorrere* v. intr. (pres. discorro)

    1. govoriti:
    discorrere di politica govoriti o politiki
    discorrere del più e del meno kramljati o tem in onem
    e via discorrendo in tako naprej
    non se ne discorre! o tem je odveč govoriti
    se ne fa un gran discorrere o tem se veliko govori

    2. nareč. ljubimkati
  • discourtois, e [diskurtwa, z] adjectif nevljuden
  • discriminant, e [diskriminɑ̃, t] adjectif delajoč razliko med, razlikovalen, diskriminacijski; masculin, mathématiques diskriminanta
  • discussione f

    1. diskusija, razprava:
    aprire, chiudere una discussione odpreti, končati diskusijo
    la cosa è fuori discussione o tem ni debate; zadeva ni sporna, je jasna
    essere superiore a ogni discussione biti neizpodbiten

    2. pričkanje, prepir

    3. pravo (dibattimento) razprava

    4. mat. diskusija, pretres
  • discuté, e [disküte] adjectif diskutiran; sporen

    théorie féminin très discutée zelo sporna teorija
  • discutiō -ere -cussī -cussum (dis in quatere)

    1. razbi(ja)ti, razrušiti (razruševati), (raz)drobiti: Auct. b. Alx., Iuv., Sil., dentes Luc. ap. Non., ne saxa ex catapultis latericium discuterent C., deûm delubra suasque discutit … fulmine sedes Lucr., columna rostrata … tota ad imum fulmine discussa est L., tribus arietibus aliquantum muri discussit L., tempora (senci) discussit … malleus ictu O., saxo discutit ossa O., ossa discussi oris (lobanje) O., discussa nubes O. razdeljen, raztegnjen, cassis discussa Cu.

    2. razgnati (razganjati), pregnati (preganjati), razpustiti (kak zbor), odpraviti (odpravljati): nefarios (nocturnos) coetūs L., discusso Boeotico concilio L., discutere gladio et caede comitia Vell., umbras Lucr., V., caliginem L., Cu., tenebras O., discussā nocte Lucan., discutere nebulam Plin., e se favillam Plin. na vse strani razpihovati, fluctus Mel., fortiter claustra Petr., nivem C. na obeh straneh skidati, toda: nix discussa (sc. sole) Cu. raztopljen, skopnel, discussā nive Val. Fl.; occ. (voj.) sovražnika razkropiti, razpršiti: Cato discutit Etruscos, Gabinius Marsos Fl., hostiles turmae gravi sunt repulsā discussae Amm.; pren.
    a) pregnati (preganjati), odpraviti (odpravljati): discussa est caligo Ci., discutienda sunt ea, quae obscurant Ci., discutere animi tenebras Lucr., ut primum discussae umbrae et lux reddita menti V., fallaciarum nube discussa Amm.
    b) kakšno telesno ali duševno stanje pregnati (poseb. medic.), odpraviti, znebiti se česa, otresti se česa: purā somnum sibi lymphā Pr., animi corporisque soporem (zaspanost), ebrietatem Cu., Petr., Plin., crapulam Plin., crapulam cum somno Ap., unctione sudorem Sen. rh., mentis error discutitur, si … Col., discutere morbum, febrem, febrem somno, aliquid medicamentis, reliquias morbi Cels.

    3. pren.
    a) pregnati = odpraviti, odstraniti, odvrniti, spodnesti, izničiti, ubraniti, razdreti, podreti (npr. namero), zatreti, pass. tudi = razbiti se, razdreti se: periculum L., periculum consilio Ci., caedem Ci., omnem cunctationem eius Ci., eorum advocationem manibus, ferro, lapidibus Ci., eorum captiones Ci. ali crimen Q. spodbijati, ovreči, eam rem L., destinata (acc. pl.) fortuna discussit Cu. je spodnesla, discutere condiciones pacis Vell., gliscentem in dies famam fors discussit T., proditionis consilia discutere Iust., res consensu patrum discussa est L. se je razbila.
    b) preiskovati, razpravljati, preudarjati, pretresati: somnii verba Macr., parabolarum … iam discussa quaestio est Tert. — Adv. komp. pt. pf. discussius natančneje: M.
  • disegnare v. tr. (pres. disegno)

    1. risati; narisati; očrtati:
    disegnare a matita narisati s svinčnikom

    2. pren. (ideare) zasnovati:
    disegnare e non colorire pren. namere ne izpeljati do konca

    3. pren. (delineare) orisati, začrtati

    4. nameravati, nameriti se:
    disegno di partire quest'oggi danes nameravam odpotovati
  • disert, e [dizɛr, t] adjectif spreten v govorjenju; zgovoren

    orateur masculin disert dober in spreten govornik