-
ingualdrappare v. tr. (pres. ingualdrappo) pokriti s podsedelno odejo
-
inherence [inhíərəns] samostalnik
naravna, neločljiva zvezanost, inherenca
slovnica zvezanost atributa s subjektom
-
in-iciō -ere -iēcī -iectum (in, iaciō)
I.
1. vreči (metati) v kaj, hitro spraviti, dejati v kaj, zvrniti, položiti (polagati), vli(va)ti, spustiti (spuščati) v kaj, pogosto o metanju gorečih stvari: i. ignem tectis L., Cu., faces castris T. ali tectis Fl., Capitolinis sedibus ignem Ci. strelo; pren.: iniecta est fax rei publicae Ci.; toda: domus ardebat iniectis ignibus Ci. zažgana; dalje: manum foculo i. L. hitro na ognjišče položiti, milites (in naves) C. hitro jih vkrcati, in flammam iniectus C., semen Plin. sejati, viscera flammae Q., aquam Col., vestem flammae Suet.; refl. zagnati se kam: se in medios ignīs (hostīs) i. Ci., sese medium periturus in agmen iniecit V., se morti V., se in ignem Ter., se per ignem inicere saltu V., se in fraudem Pl., animus se inicit in aliquid Ci. se potopi (potaplja, poglablja) v kaj.
2. metaf.
a) (kak afekt) vzbuditi (vzbujati), povzročiti (povzročati), navda(ja)ti s čim: i. alicui terrorem Cu. ali timorem Ci., N. ali metum Iust., Suet. koga v strah pripraviti , koga v strah spraviti (spravljati), zada(ja)ti mu strah, (pre)plašiti ga, ecce, terror iniectus Caesari de eius actis Ci., formidinem Agyrinensibus iniciebat Ci., erat metus iniectus iis nationibus Ci., periculum mortis i. T., religionem Ci., C., hominibus scrupulum Ter., Ci., Suet., suspicionem Ci., ira deorum iis iniecit amentiam Ci., iis admirationem sui i. N., studium pugnandi exercitui C., ei iras V., curam L., H., cupiditatem Ph., cunctationem L., voluptatem Varr., ardorem, stuporem Iust., tantum ardoris L., spem Ter.; occ. obuditi (obujati), vzbuditi (vzbujati), povzročiti (povzročati), pripraviti (pripravljati), zada(ja)ti; prvotno zevg.: hostibus terrorem et fugam L. (= terrore iniecto fugam efficere); potem (prolept.) samo: fugam Pl., iniectus a me tumultus civitati Ci., plaga est iniecta petitioni tuae Ci., i. certamen L., causam deliberandi Ci., alicui mentem, ut audeat Ci.
b) (v govoru kaj) podtakniti (podtikati), priplesti (pripletati), v misel vzeti (jemati), v misel vključiti (vključevati): primum enim illud inecit Ci., homo … meum nomen iniecerat Ci., i. mentionem H., sententiam Q., Bruto cum saepe iniecissem de … Ci. —
II.
1. v, na, čez kaj vreči (metati), de(va)ti, naložiti (nalagati), položiti (polagati), postaviti (postavljati): eo super tigna iniciunt C., stramentis pellem N., (flumini) pontem L. most narediti (čez reko); prim.: pallium i. in aliquem Pl. ali alicui Ci., humeris ostrum (škrlatno obleko) V., togam Q., sinūs humero Q., iniectā veste latent pedes O., alicui vim telorum Cu. metati proti komu, radios Pr., (Typhoni) Aetnen O. nanj zavaliti, tu mihi terram inice V. pokoplji me, iniecti humeris capilli O. padajoči na … , bracchia collo i. O. objeti, iniectis manibus Pr., securim petitioni tuae Ci. nastaviti, zasekati, equo iniectus L. vržen čez … , supra stercus iniectus Ci., opus super funus Q., iniectam fesso pectore molem Val. Fl., (spiranti) pulvinum Suet., cingula et galeam Val. Fl., taedas ad fastigia Val. Fl.
2. occ. spone, železje nadeti, v železje d(ej)ati, vkleniti: iste inici catenas imperat Ci., Turno iniectae catenae L., vincula V., laqueum L., cervicibus laqueum Suet.; od tod pren.: illi tamquam frenos furoris iniecit Ci., frena licentiae iniecit H., animo vincula i. Ci.
3. inicere alicui manum roko položiti (polagati) na koga, silo storiti mu, lotiti se ga, prijeti ga, zgrabiti ga
a) po zakonu (leges XII tabularum) je bilo tožitelju dovoljeno obtoženca, za katerega so sumili, da hoče pobegniti, siloma (manum inicere) prignati pred sodišče: si calvitur pedemve struit (hoče bežati), manum endoiacito (= inicito) Tab. XII.; od tod metaf. = ustaviti koga, veleti komu ustaviti se: mihi veritas ipsa manum iniecit Ci.; tudi pl.: manūs alicui i. Cu.
b) v stari legisakcijski pravdi je tožitelj simbolično označeval svojo lastninsko pravico do kake stvari s tem, da je položil roko nanjo: virgini … minister decemviri manum iniecit L.; od tod metaf.: inice … in tua iura manūs O., iniecere manum Parcae V. so razglasile za svojo last, so si prisvojile, so se polastile, morituro manum i. Cu., quieti eius manūs inieci Plin. iun. silo sem storil njegovemu miru, spravil sem ga ob mir; pesn.: parabant (Gigantes) inicere bracchia caelo O.
Opomba: Iniexit = iniecerit: Pl. (Pers. 70).
-
iniettare
A) v. tr. (pres. iniētto)
1. med. vbrizgniti, vbrizgati; dati injekcijo; injicirati
2. tehn. vbrizgniti, vbrizgati
B) ➞ iniettarsi v. rifl. (pres. mi iniētto) podpluti, prepojiti se s krvjo:
gli occhi gli si iniettarono di sangue oči so mu postale podplute
-
ink2 [iŋk] prehodni glagol
pisati s črnilom; prevleči, umazati s črnilom
ameriško, sleng podpisati
ink in, ink over prevleči s črnilom
-
inker [íŋkə] samostalnik
tisk valjček za barvanje; telegrafski aparat, ki zapisuje s črnilom
-
ink-writer [íŋkraitə] samostalnik
telegrafski aparat, ki zapisuje s črnilom
-
inoculate [inɔ́kjuleit] prehodni glagol
medicina cepiti, vcepiti (on, into s.o. koga, for proti)
figurativno vcepiti komu kaj (with)
botanika okulirati, cepiti s popkom (očesom)
-
inoculātiō -ōnis, f (inoculāre) cepljenje s popkom, okulacija, okuliranje, cepljenje na oko, „popčanje, popkanje“: Mart., Col.
-
inoculātor -ōris, m (inoculāre) cepilec s popkom, cepilec na oko, „popčar“, „popkalec“: Plin.
-
inoculō -āre -āvī -ātum (in [praep.], oculus)
1. cepiti s popkom, popkati: arbores ficorum Col., frutices inoculantur Tert.; metaf. vsaditi (vsajati), vcepiti (vcepljati): iustitiae affectum pectoribus Macr.
2. okrasiti: bullis aureis inoculatus Ap.
-
in-ops -opis (ab ope inops, qui eius indiget Varr.)
1. nemočen, brez moči, o(b)nemogel, slab: leges salubriores sunt inopi quam potenti L., nihil cum potentiore iuris humani relinquitur inopi L., inopem vallare armis Val. Fl., inopes — potentes S. fr.; inops z inf.: Pr.
2. ki si ne znati pomagati ali svetovati, brez pomoči, brez sveta: solus, inops, exspes … O., trahens inopem senectam O., i. turba V., inops animi (loc.) V., inopes relicti a duce Ci., ad eos inops supplexque venit Ci., solari inopem V.
3. nepremožen, neimovit, reven, ubog, boren, siromašen (naspr. copiosus, dives, locuples, opulentus): Mart., Macr., inopem me copia fecit O., vendit inops O. zaradi uboštva, inops inter magnas opes H., ad alienam opem inops L., inops alienas opes expecto S., inopem iter ingredi L. brez denarja, inops atque egens Suet., i. victus, inferiae, domus O., aerarium i. et exhaustum Ci. revna in izpraznjena; subst.: regis mensa non differebat a cuiusvis inopis (reveža) atque privati N.; enalaga: cupido semper inops H. ki vedno trpi pomanjkanje, nikdar potešena, vedno lakomna, inopis animi esse H., vita Ci., Vell., ars Iuv., amor Lucr., inopes irae Val. Fl.; pren. reven = prazen, puhel (naspr. locuples, abundans, copiosus): lingua quae dicitur esse inops Ci., oratio Ci., disciplina, causa Ci.
4. metaf. reven s čim, potreben česa, neimajoč česa, brez česa: Sil.; z objektnim gen.: inops pecuniae L. (naspr. praedives), messium L. reven z žitom (o nekem otoku), somni cibique O. brez spanca in teka, mentis O., T. brez pameti, consilii L., O., Suet., amicorum, verborum Ci., copiarum Vell. reven z živežem, rerum H. brez jedra (o verzih), paterni ruris et fundi H. (zaradi razdelitve zemljišč), humanitatis Ci., pacis O., animi, omnium rerum V., agitandi i. S. brez stvari, potrebnih za preživetje, ki nima ob čem (od česa) živeti, aeris Iuv., astūs, criminum, fortunae T., aequi, rationis, regnorum Stat.; nam. gen. pri Ci. tudi abl. z ab ali sam abl.: inops ab amicis, i. verbis.
Opomba: Abl. sg. -ī (subst. -e), neutr. pl. -ia, gen. pl. -um.
-
inorgoglire
A) v. tr. (pres. inorgoglisco) (insuperbire) navdati s ponosom; narediti, delati ponosnega
B) ➞ inorgoglire, inorgoglirsi v. intr., v. rifl. (pres. /mi/ inorgoglisco) postajati ponosen, ošaben
-
insabbiamento m
1. zasutje s peskom; pren. zaviranje, blokiranje; odlaganje; potlačenje:
l'insabbiamento della riforma fiscale blokiranje davčne reforme
2. agr. peskanje
-
insabbiare
A) v. tr. (pres. insabbio)
1. zagrebsti v pesek
2. pren. zavreti, zavirati; blokirati; odložiti; potlačiti:
insabbiare un'inchiesta blokirati preiskavo
insabbiare uno scandalo potlačiti škandal
B) ➞ insabbiarsi v. rifl. (pres. mi insabbio)
1. zasuti, zasipati se s peskom
2. navt. nasesti, nasedati
3. pren. (arenarsi) ustaviti, zaustavljati se; blokirati se
-
insaculación ženski spol volitev s kroglicami; balotiranje
-
insalivate [insǽliveit] prehodni glagol
s slino pomešati (hrano)
-
insanguinare
A) v. tr. (pres. insanguino) okrvaviti, umazati s krvjo
B) ➞ insanguinarsi v. rifl. (pres. mi insanguino) okrvaveti, umazati se s krvjo
-
īn-serviō -īre -īvī -ītum
1. kot podanik, vazal pokoren biti, služiti, podložen biti: Antiochus inservientium regum ditissimus T.
2. metaf.
a) biti komu na uslugo, biti komu na voljo, poslužiti, ugajati, ustreči (ustrezati) mu, vdajati se komu: improbi magistratūs in provinciis publicanis (dat.) inserviebant Ci., a quo plurimum sperant, ei potissimum inserviunt Ci., plebi … inservitum erat L. vdali so se mu bili, nihil est inservitum a me temporis causā Ci. nikdar nisem obračal plašča po vetru, i. legibus, auribus Gell., amico Ter., temporibus callidissime N., ravnati se po … , i. aliquem Pl.
2. (kaki stvari) vdan biti, prizadevati si za kaj, vneto (prizadevno) pečati (baviti, ukvarjati) se s čim, brigati se za kaj, pospeševati: Gell., Val. Max., studiis Thebanorum N., artibus, suis commodis Ci., honoribus Ci., honori H., famae T., inservi (sc. valetudini) et fac omnia Ci., operibus, frumento Col., matri suppositiciae Varr. dati obilno hrane, reverentiae vestrae Plin. iun., firmitati corporis N., amoenitati hortorum T., equo Sil., negovati, rebus omnibus Hirt., inserviendum est consilium Pl. mora se natanko izvesti.
Opomba: Sinkop. impf. inservibat: Sil.; fut. inservibis: Pl.
-
īn-sistō -ere, īnstitī
I.
1. postaviti (postavljati) se na (ob) kaj, k čemu stopiti (stopati): Pl., Val. Max., per temonem procurrebant et in iugo insistebant C., insistebat in manu Cereris simulacrum Victoriae Ci. je stala podoba korakajoče Viktorije, in sinistrum pedem Q., margine ripae O., ille cingulus lunae, in quo qui insistunt (stojijo) Ci.; pren.: nos in tantā gloriā insistentes Ci. opirajoči se na … ; z dat.: ut proximi iacentibus insisterent C., ramis O., Sil., hastae Aur. opreti (opirati) se, villae, quae … margini insistunt Plin. iun. trdno stojijo, so sezidane na robu; pren.: vestigiis alicuius insistere Ci., L., Sen. rh. stopinje pobirati za kom, hoditi po stopinjah koga; s prolept. obj.: vestigia insistere plantis primis V. prve stopinje storiti, ubrati, prehoditi, shoditi (v pf.)
2. occ.
a) stopiti (stopati): Suet., neque ordines servare neque firmiter insistere poterant C. trdno stati, stališče zavzeti, dissolutis membris insistere nequibat T., digitis (abl.) i. O. postaviti se na prste = summis digitis i. Sen. rh.
b) stopiti (stopati) na (v) kaj, nastopiti (nastopati) pot, kreniti po poti; konkr.: sceleratum insistere limen V., iter Pl., vestigia certa viae Lucr.; metaf.: iter, quod insistis, approbo L., viamque insiste domandi V., aliquam rationem pugnae insistere C. držati se, quam insistam viam ali quā quaerere insistam viā Ter.; abs.: ne … prave insistas Ter. da ne kreneš po napačni poti.
c) biti komu za petami, pritiskati za kom, koga zasledovati, preganjati, pestiti ga: referentibus pedem L., dies noctesque hostibus L.; pren.: bellum insistit moenibus L., vis mali i. alicui Ci., nimium institerat viventi H. je bil pestil.
3. metaf. (kak posel) zavzeto (marljivo, prizadevno) opravljati, skrbno se baviti s čim, poprijeti (lotiti) se česa, siliti na kaj, ne odstopiti od česa; intr.: totus insistit in bellum Ci., in dolos Pl., ad spolia legenda L. ravnati se na … ; pass.: in exitium insistitur T. silijo na … ; z dat.: Plin. iun., Vell., acrius obsidioni Cu., rebus magnis Tib., spei L. vda(ja)ti se upanju, studiis Q.; trans.: Pl., i. negotium, munus Ci., rationem belli C. ravnati se po vojnem načrtu; occ. vztrajati pri čem, nadaljevati, še naprej delati kaj: ut primum fari potuit, sic institit ore V. je nadaljeval; z inf.: ceteros institit tueri N., eos vestigiis sequi institit L., institit Arpos oppugnare L. —
II.
1. ustaviti (ustavljati) se, obstati, postati (postojim), postajati, mirno stati, ne ganiti se: (planetarum) motus tum incitantur, tum retardantur, saepe etiam insistunt Ci., stellae insistunt (navidezno) Ci., insistentibus et irridentibus, qui … T.
2. metaf. (v govoru) prenehati, prekiniti (govor): quae cum dixisset paulumque institisset Ci. quid est cur claudere aut insistere orationem malint, quam cum sententia pariter excurrere? Ci., efficiendum est nobis, ne fluat oratio, ne vagetur, ne insistat interius Ci., insistentes clausulae Q.; occ. pomuditi se pri čem: profuit assidue vitiis insistere amicae O., si singulis insistere velim, progredi iste non possit Ci.
2. trdno osta(ja)ti pri čem, trdo vztrajati pri čem, ne odnehati od česa, ne odstopiti od česa: importune Ci., crudelitati T.; z inf.: sequi Ci., flagitare Cornutum, ut … Ci., orare dictatorem L.
3. sprenevedati se, dvomiti: in reliquis rebus Ci.