Franja

Zadetki iskanja

  • dēfīgō -ere -fīxī -fīxum

    1. zabi(ja)ti, zatolči, zariniti (zarivati), vsaditi (vsajati), vtakniti (vtikati), zapičiti (zapikovati): crucem in foro, in comitiis, in rostris Ci., tigna, trabes C., ad (ob) … tectum tragulas C., sub aqua defixae sudes C., defigunt tellure (po drugih telluri) hastas V., stant terrā defixae hastae L., defixis pilis stant L., d. duas virgas … in terram Varr., aliquem in terram colaphis Pl., decurionem … ad equum Auct. b. Afr., cuneos inter saxa Cu.; pesn. z dat.: penitus terrae (v zemljo) defigitur arbos V.; occ.
    a) (kako orožje) zabosti, kam poriniti, kam zasaditi: sicam in consulis corpore d. Ci., verutum in balteo C., cultrum in corde L.; s samim abl.: alicui gladium superne iugulo L., ensem iugulo alicuius O., vertice nudo spicula O.; pren.: ingenuo culpam defigere ludo Pers., morsus in aurem Plin.
    b) (kako kirurško orodje) zasaditi, vstaviti: cucurbitulas sine ferro, cucurbitulas in inguinibus Cels.

    2. pren.
    a) (oči, obraz, misli idr.) upreti (upirati) v kaj, obrniti (obračati) na kaj: defixis oculis H. s strmim pogledom, defixit oculos T. strmo je gledala predse. Kje? oziroma kam? d. in vultu regis oculos Cu., omnes vigilias, curas, cogitationes in rei publicae salute Ci., in eo (na to) mentem orationemque Ci., animo et oculis in terra defixis Val. Max., totus animus in hac una contemplatione defixus est Plin. iun.; defixa obtutu ora V.; in alicuius possessiones … oculos d. Ci., stare oculis in terram defixis Q., illi … in terram ora defixerunt Cu., quousque humi defixa tua mens erit? Ci.; pesn. z dat.: Libyae defixit lumina regnis V.; enalaga: in cogitatione defixum esse Ci. v globoke misli zatopljen biti, ves zamišljen biti, Aeneas maesto defixus lumina vultu ingreditur V. z žalostnim obrazom strmo predse gledajoč.
    b) (tako rekoč) na mesto pribiti, pritrditi, prikovati; od tod α) s stvarnim obj. = kaj ukoreniniti, v pass. ukoreniniti se, ukoreninjen biti, (trdno) držati se česa: virtus est una altissimis radicibus defixa Ci., non vaganti oratione, sed defixa in una re publica Ci., tantum a vobis petimus, ut salutem temporum praesentium … in hoc uno iudicio … esse … defixam putetis Ci.; occ. (v srce) vtisniti, (v glavo) vbiti, (v glavo) vtepsti: ea sententia, quam populi sermo in animis vestris … defixerat Ci., his … locis in mente et cogitatione defixis Ci., quam (urbanam audaciam) ille praesens in mentibus vestris oculisque defixit Ci. β) z osebnim obj. koga nepremičnega narediti = povzročiti, da kdo strmeč obstoji (kakor v zemljo vkopan stoji, ostrmi): stupor omnes defixit L. vsi so osupli ostrmeli, defixerat pavor cum admiratione Gallos L. od strahu in občudovanja so Galci ostrmeli, novissimae res et extremo metu corpora defixere aciem (vojsko) in his vestigiis T. so zadržala; pogosto pt. pf. dēfīxus 3 (od strmenja, strahu, čudenja) kakor v zemljo vkopan, odrevenel, osupel, otrpel, trd: Galli … pavore defixi primum stetere L., cum silentio defixi stetissent L. otrpli molče, dum stupet obtutuque defixus haeret in uno V., defixus vacua in ora Pr., cum (eum) defixum videret Sen. ph., per silentium defixus, miles quasi ob metum defixus T., sedeo defixus, ceteri defixi et attoniti Plin. iun., stetere diu mutua admiratione defixi Fl.
    c) obr. kaj trdno določiti, razglasiti (označiti) za nespremenljivo: quae augur iniusta, nefasta, vitiosa, dira defixerit, irrita infectaque sunto Formula vetus ap. Ci.
    č) čarodejsko trdno začarati, zakleti (zaklinjati): sagave Poeniceā defixit nomina cerā et medium tenuis in iecur egit acus? O. (pri čaranju so namreč podobo ali ime v vosku prebadali z iglo), regis Iolciacis animum d. votis Ps.-V. (Ciris), caput dira imprecatione Sen. ph., defigi diris precationibus Plin., devotus defixusque Ap. h.
  • depolarize [di:póuləraiz] prehodni glagol
    fizika depolarizirati
    figurativno uničiti, zmesti
    figurativno obrniti v nasprotno smer
  • dēspiciō -ere -spexī -spectum (dē in speciō -ere)

    I.

    1. na kaj dol pogledati;
    a) intr.: Pl., Col., in vias H., a summo caelo in aequora O., de vertice montis in valles O.; brezos.: collibus occupatis, quā despici poterat C. od koder je bil razgled v dolino; abs.: voltus respicientes suspicientesve vel despicientes Plin.
    b) trans.: varias gentīs et urbes d. et oculis collustrare Ci., Iuppiter aethere summo despiciens mare velivolum terrasque iacentīs V., ut vero summo despexit ab aethere terras … iacentes O., populi, quos despicit Arctos Lucan., cubiculum … fenestris despicit pratum Plin. iun. ima okna na … , e tumulis subiectam despicit urbem Sil.

    2. pren. (trans.) zaničljivo na koga ali kaj gledati, od tod = koga, kaj zaničevati, prezirati, omalovaževati, zavreči, zavračati: ut omnes despiciat, ut hominem prae se neminem putet Ci., omnia, quae cadere in hominem possint, despicere ac pro nihilo putare Ci., rem publicam despicere atque contemnere Ci., d. divitias Ci., paucitatem militum, legionum propter paucitatem, laborem aut munus C., rei familiaris fructum N., dum despicis omnes V., propter amara senectae pondera despicitur O., eodem tempore despicis et colis servos Sen. ph. Od tod

    1. adj. pt. pr. dēspiciēns -entis zaničujoč, zaničevalen, prezirljiv; z gen.: sui Ci.

    2. adj. pt. pf. dēspectus 3
    a) α) zaničevan, preziran: T., Boet., homines despecti et contempti Ci., huic despecto saluti fuit N. β) omalovaževan, zanemarjan: Mel.
    b) pesn. = zaničujoč, ne meneč se, nemaren; z gen.: despectus taedae Sil.

    3. gerundiv dēspiciendus 3 zaničevanja vreden: Ambr., ignaviā animi et deridiculo corporis iuxta despiciendus T.

    — II. intr. vstran pogledati, pogled obrniti: ut, simul atque ille despexerit, aliquid huiusce modi moliantur Ci.

    Opomba: Sinkopirani inf. pf. dēspexe: Pl.
  • détourner [-turne] verbe transitif odvrniti, obrniti v stran, zasukati; figuré poneveriti

    se détourner obrniti se stran, oddaljiti se (od prave poti)
    détourner un ruisseau, une route speljati potok, cesto v stran
    détourner les coups odvrniti, parirati udarce
    détourner quelqu'un de son projet odvrniti koga od njegovega načrta
    détourner de l'argent poneveriti denar
  • dēvertō, star. dēvortō, -ere -vertī (-vortī) -versum (-vorsum)

    I. trans. act. proč (stran, kam drugam) obrniti, (s)kreniti: acies (čete) Lucan., aciem (pogled) Ap.; pren.: ventura fata suo cursu Lucan. tek usode preokreniti, fatalia Aur. določbe usode spremeniti, d. Magnum Lucan. odvrniti od njegovega namena. Večinoma med. dēvertor -vertī (z pf. act. dēvertī)

    1. kam kreniti, obrniti se, s poti zaviti, s poti skreniti: domum devortar Ter., si qui Ebromago deverterentur Ci.; pesn.: iugis, qua nulla Castaliam (proti Kastaliji) molli devertitur orbita clivo V. se ne odceplja.

    2. occ. na poti kje nastaniti se, (po)muditi se, osta(ja)ti, gostiti se: quopiam ad merendam Pl., extra portam huc in tabernam tertiam Pl., pro hospitibus ad amicos suos d. Ca. fr., in Pompeianum deverti Ci. ep., ut locum publice pararet, ubi deverteretur L., apud quos ipsis deverti mos esset L., in hortos, in quibus devertebatur Saturnus, pergunt T.

    3. pren. k čemu zateči (zatekati) se: inferior virtute meas devertor ad artes O., quid ad magicas … deverteris artes? O., mutato repente consilio ad placidiora deverti Amm. ukreniti kaj blažjega.

    — II. intr. act.

    1. proč (stran) obrniti (obračati) se, s poti zavi(ja)ti, s poti (s)kreniti: ut deverterem (sc. viā) Ci. ep., cum perpaucis … viā devertit L., recto itinere lassi plerumque devertunt Q.; z označeno smerjo (s poti) kam kreniti, zaviti: devertere Massiliam Ci., in Pamphyliam, ab Ereto eo (tja), ab Aegypto in Africam Cu., Ravennam T., ad domum Gell.

    2. occ. na poti kje nastaniti se, (po)muditi se, osta(ja)ti, gostiti se: d. ad cauponem, ad hospitem, domum regis hospitis, ad Albanum, ad (in) villam suam Ci., ad Terentiam salutatum Ci. ep., domum Charonis deverterunt N.; poklas.: d. in domo cuiusdam, in pago quodam apud aliquem Ap.

    3. pren. (v govoru od predmeta) zaiti, zahajati, skreniti: Plin., redeamus illuc, unde devertimus Ci. ep., consulibus designatis (inde namque deverteram) L., ea, a quibus devertit oratio L., inde enim devertit oratio Cu., commemoratio, in quam … devertit Q.
  • dévirer [devire] verbe transitif, marine obrniti v nasprotno smer
  • discurrō -ere -currī, redko -cucurrī, -cursum

    I. intr. razteči (raztekati) se, razkropiti se, razpršiti se, obrniti (obračati) se, (s)kreniti,

    1.
    a) o osebah, poseb. voj.: discurrēre pares (v enakih vrstah) V., paribus discurrere equis Val. Fl., discurrere ad portas V., L., in muros V., ut in muris armata civitas discurreret C., discurrere circa vias, circa deûm delubra, ad praedam, ad rapiendas virgines L., ad arma L., Cu., in cornua L. ali in cornu Cu. razdeliti se, in latera Front., in omnes partes Auct. b. Alx., in duas partes Iust.; s sup.: discurrere praedatum Romam L.; brezos.: in muros totā discurritur urbe V., ad diripiendam urbem discursum L., ad suffragium ferendum in tribus discursum est L., ad arma discursum T.
    b) pren. (o stvareh): multae venae per id discurrunt Cels., diversa ruens septem discurrit in ora (Nilus) V. se deli v sedem rokavov, Nilus … per totam discurrit Aegyptum Sen. ph.; (o abstr.): fama totā urbe discurrit Cu. se širi, totum discurrens fama per orbem Lucan., secta bipartito cum mens discurrit utroque O. se obrača na obe strani.

    2. sem in tja tekati, dirjati, jezditi, voziti se: per cerea castra V. (o čebelah), per omnes silvas O., huc atque illuc Petr., per Baianum sinum equis Suet., ultro citroque Amm. gor in dol pluti, križariti po morju; (o stvareh): discurrunt per vias urbis munera Tib., septem sola discurrere (hodijo svojo pot), cetera haerere Sen. ph. (o zvezdah), incerto discurrunt sidera motu Lucan., per varia discurrere Amm. (o ladjah).

    — II. trans.

    1. preteči, preleteti (preletavati), skozi hiteti: Gallias Amm., flumen ultro citroque Amm. križariti po reki (rekah), tramite discurso, discursis itineribus magnis Amm.

    2. pren. povedati kaj, govoriti o čem: super quo … nunc pauca discurram Amm.
  • disorientate [disɔ́:riənteit] prehodni glagol
    obrniti proč od vzhoda; zmesti
  • dīverto, st.lat. dīvortō, -ere -vertī (-vortī) (—)

    1. intr. raziti se, oditi, v drugo smer obrniti se, ločiti se: ut a schola et a magistris divertit Suet. (o učencu, ki se poslavlja od šole, da bi se priučil kakega poklica); poseb. razvezati se, ločiti se (o ločitvi zakona): uxor a Legato divertit Dig., pater ignorans filiam divertisse Dig., matrimonia divertentia Gell. ločitve, razveze, razporoke; pren. (o abstr.) razlikovati se, različen biti: divortunt mores virgini(s) longe ac lupae Pl.

    2. trans. kam odpraviti (odpravljati), odpremiti (odpremljati): arcam domini ad se, in domum alicuius Vulg.

    Opomba: Dīvertō je pogosto soobl. za dēvertō.
  • double4 [dʌ́bl]

    1. prehodni glagol
    podvojiti; upogniti, upogibati, zložiti, zgibati; stisniti (pest); obpluti; ponoviti

    2. neprehodni glagol
    podvojiti, upogniti (se); nazaj se obrniti, nazaj teči; sključiti se

    gledališče to double parts igrati dvojno vlogo
    to double and twist sukati (nit)
  • double back neprehodni glagol
    naglo se obrniti in bežati nazaj
  • double-lock [dʌ́bllɔ́k] prehodni glagol
    dvakrat obrniti ključ v ključavnici
  • draw back neprehodni glagol
    proč se obrniti; odpasti; umakniti (se)
  • evert [ivə́:t] prehodni glagol
    (za)vihati, navzven obrniti; uničiti
  • éviter [evite] verbe transitif ogibati se (quelqu'un, quelque chose koga, česa), ogniti se (quelqu'un, quelque chose komu, čemu), iti s poti (quelqu'un komu); prihraniti (quelque chose à quelqu'un komu kaj); verbe intransitif, marine obrniti se

    éviter un pieton izogniti se pešcu
    éviter une obligation odtegniti se, zmuzniti se obveznosti
    éviter une peine, une corvée à quelqu'un prihraniti komu muko, neprijetno delo
    cela lui évitera des ennuis to mu bo prihranilo nevšečnosti
    éviter le café ogibati se, vzdržati se kave
    évitez de nous mentir pazite, da (se) nam ne (z)lažete!
  • exambiō -īre -īvī (-iī) -ītum

    I. intr. proseč okrog hoditi: ad martyras Cypr.

    — II. trans.

    1. poprositi, zaprositi koga, obrniti (obračati) se (do) na koga (s prošnjo): Amm., viros, mulierculas Symm.

    2. izprositi si kaj: aliquid Symm., episcopatus non exambitus Cypr.; z ACI: Cypr., z ut: Arn.
  • exeō -īre -iī (redko -īvī) -itum

    I. intr.

    1. ven iti, iziti, oditi, odhajati, odpotovati, odriniti, izseliti se: dum … exeo Pl., cum Catilinae dies exeundi constituta est Ci., vivum exire Ci., Vell. rešiti se, ut tum exirent N. Od kod? z adv.: exire inde Pl., hinc ab Thaide Ter., hinc N., nulla hinc exire potestas V. uiti, uteči; z abl.: portā Pl., portis apertis V., domo Pl., Ci., C., castris C., saeptis, statione V., fornice H.; s praep.: ex urbe Pl., Ci., e balneo, e patria Ci., e finibus suis, ex castris C., e conspectu V., de cavea, de triclinio, de provincia Ci., ab urbe L. Kam?: foras Pl., Varr., ad te Pl., ad me Ter., legati ad eos exierunt Ci., exire in alias domos tamquam in colonias Ci., in provinciam C., in luminis oras Lucr., ne solus rusve peregreve exirem H. da ne bi sam potoval; s sup.: exire praedatum in agrum Romanum L.; pesn. z inf.: eximus intus ludos visere Pl., exierant dare veris opes Stat. V pass. brezos.: crepuit ostium, exitur foras Pl., nollem huc exitum Ter. rad bi, da ne bi bil (da nisem) … izšel, uti inde exiri possit Ca., quā in Novam viam exitur Varr., non posse exiri C. da ni možno izseliti se; occ.
    a) (iz)stopiti (i)z ladje, izkrcati se, stopiti na suho: Ostiae … eum exire posse Ci., exire de navi Ci. ep., neminem ex nave exire passus est N., exire in terram ci., N.
    b) voj. vzdigniti se na vojsko, odriniti, iti na vojsko, na boj(išče): exitum est maxumā copiā Pl., cum paludatus exisset Ci., ex Italia ad bellum civile exire Ci., exire (sc. castris) de tertia vigilia C., ad pugnam V., L., in aciem L., extra vallum L.; (o ladjah) odjadrati, odpluti: prius quam classis exiret, cum classis exisset N.

    2. (o stvareh)
    a) (o tekočinah) izteči (iztekati): ut … e visceribus sanguis exeat Poeta ap. Ci., veterem exire cruorem passa O.
    b) (o vodovju) α) iztekati se, izlivati se: per septem portus in maris aquas O., in Scythicum sinum Mel. β) čez bregove stopiti, čez bregove udariti: cum spumeus amnis exīt (= exiit) V. γ) pritekati, izvirati: fons solo exit V.
    c) (o rastlinah) (pri)kliti iz … , poganjati: Varr., quae (arbor) stirpibus exit ab imis V., exit pampinus de stamine O., lupinus agro limoso exit Col., folia a radice exeunt Plin.
    č) (o žrebu) iz žrebovnice iziti, izhajati, izžrebati se: Lamp., exit sors ci., cuius nomen exisset Ci. je bilo izžrebano, senatores, qui C. Verre sortiente exirent Ci., primus ante omnīs exit locus … V., omnium versatur urnā serius ocius sors exitura H.
    d) pesn. na dan priti, na dan prihajati, posta(ja)ti, pojaviti (pojavljati) se: currente rota cur urceus exit? H., cum ipsis vocibus … exeunt gestus Q.
    e) (o besedah) priti (prihajati) iz ust: verbum, oratio exit Ci., nihil non consideratum exibat ex ore Ci., nihil insolens (nobena ošabna beseda) ex eius ore exiit N., maligna et vix exeuntia verba Sen. ph.
    f) iztekati se v kaj: artius exit in spatium (Bosporus Thracicus) Mel.
    g) vzdigniti (vzdigovati) se, kvišku, v zrak odleteti, vzleteti, vzpe(nja)ti se, kvišku moleti: exire in auras Lucr. (o ognju), curribus auras in aetherias V., hic mihi domus exit V. se mi dviga, mi stoji, ubi (vites) exierint V. so se vzvile, exit ad caelum arbos V., colles exire videntur O., ut (novellae) in altitudinem exeant Plin.

    3. pren.
    a) iti iz (s) česa, izstopiti iz (s) česa, zapustiti (zapuščati) kaj: e(x) vita Ci., ali de vita Ci., Plin. iun. iti s tega sveta, zapustiti ga, umreti, e patriciis exire Ci. izstopiti iz patricijskega stanu, memoriā exire (z ACI) L. izginiti iz spomina, pozabiti se, opus laudabile, numquam a memoria hominum exiturum Sen. ph., exire de (e) potestate (sc. mentis) Ci. ali a se Petr. „iz svoje lastne oblasti priti“ = iz uma priti, pamet izgubiti, (v pf. tudi =) ne biti več gospodar samega sebe, me studio gloriae exisse Ci., exire servitio V. uiti mu, rešiti se ga; de sponte eius (filiae), id est de voluntate exire Varr. odpovedati se svobodnemu razpolaganju z njo.
    b) zaiti v kaj: necesse est exeat in immensum cupiditas Sen. ph. = se mora vsekakor neizmerno razpasti.
    c) occ. α) izkopati se iz … : aere alieno (iz dolgov) exire Ci. β) med ljudi priti, v javnost prodreti, raznesti (raznašati) se, razširiti (razširjati) se (pogosto z ACI): fama exierat N., si in turbam exisset N., opinio etiam sine auctore exierat L., exiit opinio Suet., in vulgus exire et posteris prodi Plin. iun., ea res prodita est et in vulgus exivit Gell. γ) (o času) miniti (minevati), poteči (potekati), preteči (pretekati): quinto anno exeunte Ci. konec petega leta, exeunte hieme S., dies exit censurae, indutiarum dies exierat L., nullus mihi per otium dies exit Sen. ph., securus tibi et laetus dies exit Plin. iun. δ) mero ali mejo prekoračiti, preseči (presegati), raztegniti (raztezati) se: vide, ne novenae istae partes non exeant extra pecoris minoris ac maioris nomen Varr., vestra vita, licet supra mille annos exeat, in artissimum contrahetur Sen. ph., probationes in tertium diem exierunt Plin. iun.; (o dogodkih) spadati, priti na (v) … , biti na (v) … : exit … in Maias sacrum Florale Kalendas O., exire in hunc mensem O., in urbis nostrae ducentesimum annum Plin. ε) nagniti (nagibati) se na kaj, obrniti se zoper koga: exire in iram Lucan. razjeziti se, in aliquem Stat. besneti. ζ) v govoru zaiti, zahajati, zastraniti (zastranjevati): in allegorias et aenigmata, in laudes Castoris et Pollucis Q.

    — II. trans. (večinoma pesn.)

    1. (podobno glag. excedere) iti čez kaj, prekoračiti kaj, preseči (presegati) kaj: limen Ter., flumen, Avernas valles, modum O., lubricum iuventae T.

    2. (podobno glag. effugere) uiti, (iz)ogniti (izogibati) se komu, čemu: feros exibant dentis adactūs Lucr., corpore tela modo atque oculis … exit V., vim viribus exit V. odbija, venientem eludit et exit Stat., exire ictūs Ambr.

    Opomba: Nenavadne obl.: impf.: exiebant It.; pf.: exīt (= exiit) Pl., V.; fut. act.: exeam Vulg., exies Luc., Vulg., exiet Sen. ph., Eccl., exient Lact.
  • face2 [feis]

    1. prehodni glagol
    kljubovati, upirati se, spoprijeti se; soočiti; sprijazniti se, prenesti; obložiti, prevleči, pokriti; ostružiti, zgladiti

    2. neprehodni glagol
    biti obrnjen proti
    vojska obrniti se

    ameriško to face the music prenesti očitke, sprijazniti se, ne pokazati strahu
    to face s.th. out sam si pomagati v težavah, premagati kaj
    vojska left face na levo
    right face na desno
  • face about neprehodni glagol
    obrniti se
  • face round neprehodni glagol
    obrniti se