cobbler2 [kɔ́blə] samostalnik
krpač, čevljar, ki samo popravlja; šušmar
the cobbler must not go beyond his last, the cobbler must stick to his last le čevlje sodi naj kopitar
cobbler's wax čevljarska smola
Zadetki iskanja
- cōgō -ere, coēgī, coāctum (iz *coagō)
I.
1. zgnati (zganjati), skupaj spraviti (spravljati), zb(i)rati, (na kup) zgrniti (zgrinjati): oves intro Pl., Tityre, coge pecus V., pecudes stabulis c. V., cogit is, qui congregat homines et convocat Ci., homines emisti, coēgisti, parasti Ci., Orgetorix ad iudicium omnem suam familiam... undique coēgit C., amici, quos neque armis cogere neque auro parare queas S., omnes eodem cogimur H.; nab(i)rati, kopičiti, nakopičiti (nakopičevati): talenta ad quindecim Ter., vinum Pl. pridelati, oleam Ca., fructūs Varr., Col., Dig., spumantia mella V., bis gravidos cogunt fetus V. dvakrat naberejo obilen pridelek medu, c. aurum H., plura quam satis est H. occ.
a) voj. zb(i)rati, zgrniti (zgrinjati), združiti (združevati): Vell., T., arma capere, manum cogere Ci., c. manus quam maximas posset C., peditatūs equitatūsque copias C., exercitum S., auxilia undique V., copias in unum locum C., multitudinem hominum ex agris C., equites ex Latio et a sociis S., socios ad litora V., Hesperiam sub arma V. združiti pod orožjem; (o ladjah): ingentem vim navium L., naves in Venetiam C., classem ex Asiā C.
b) zb(i)rati = (po)klicati, poz(i)vati, sklic(ev)ati, poseb. o senatu: senatum frequentem coēgi Ci., senatum in curiam c. L., senatus cogitur Ci., (senatores) cogimur in senatum Ci., quid erat causae, cur in senatum hesterno di tam acerbe cogerer? Ci.; o sodnikih: cogendi iudices inviti Ci., c. consilium de reo Q., iudicia maiestatis Suet.; legitimum numerum decurionum Icti.; o zborih sploh: c. concilium C., V., L., bucina cogebat priscos ad verba Quirites Pr. je klicala na pogovor.
c) (davke, denar) izterj(ev)ati, pob(i)rati: sestertium ducenta milia coēgit Ci., pecuniam c. a civitatibus Ci., pecunias L., ternos denarios Ci., nummos ab aratore Ci., quantus numerus frumenti cogatur ex omni agro Ci., bona Seiani aerario ablata in fiscum c. T. zaseči.
č) voj. agmen cogere ali samo cogere (vojsko na pohodu) skupaj držati (da se četa ne razmakne), tvoriti zaplečje, biti v zaplečju, četo sklepati: impedimentorum agmen cogit legio undecima Hirt., agmen neglegentius c. L. prenemarno paziti na red v vrstah, primae legionariae cohortes ibant, levis armatura et equitatus cogebant L. so bili zadnji, cuneis coactis se agglomerare V. v strnjenih klinastih četah; o ladjah: prima praetoria navis Eudami erat; cogebat agmen Chariclitus; Pomphilidas mediae classi praeerat L.; pren. biti v zadnji vrsti, zadnji biti: ut nec duces simus nec agmen cogamus Ci., stellarum agmina cogit Lucifer O., itaque sic ordinandus est dies omnis, tamquam cogat agmen Sen. ph. kakor da je zadnji v življenju.
2. pren. pass. združiti (združevati) se, skleniti (sklepati) se, strniti (strinjati) se: duae tunicae in unum coactae Cels., coactis cornibus in plenum novies lunaribus orbem O. krajčeva roglja sta se... zbližala in strnila v ščip, unde coactis cornibus in plenum menstrua luna redit Pr., in quo (caelo) nubes, imbres ventique coguntur Ci. se kopičijo, se tvorijo, tempestate coactā Lucr., magnum per inane coactā semina V. nerazkrojene prvine. occ.
a) več snovi s kako tekočino pomešati in tako v eno tvarino združiti, (po)mešati kaj s čim: cogi aquā, ex aqua, ex aceto Cels. (o zdravilih).
b) tekočo ali redko snov zgostiti (zgoščati): in nubem cogitur aër V., frigore mella cogit hiems V. zgošča, povzroča, da zmrzne, c. lac in duritiem Plin., lac coactum Varr., O. sesirjeno mleko, sanies tenuis, non coacta Cels., alvus coacta Cels. zapečeno telo, fel sole coactum ad crassitudinem mellis Plin., vestis coacta Plin. zvaljana, stopana; od tod subst. pt. pf. coācta -ōrum, n zvaljana (stopana) volna ali zvaljani lasje, klobučevina: milites aut ex coactis aut ex centonibus... tegimenta fecerant C.
3. sestaviti (sestavljati), zvez(ov)ati, vezati: Q., dum haec, quae dispersa sunt, cogantur Ci., in alternos cogere verba pedes O.; logično sklepati, izvajati, zaključiti (zaključevati): ex quibus id, quod volumus, efficitur et cogitur Ci., hoc cogere volebat, falsas litteras esse Ci.
II.
1. vtisniti, stisniti, potisniti (potiskati), (s)tlačiti v kaj, vriniti (vrivati): quercum cuncis coactis scindebat V. z zabitimi, zagozdenimi klini, arbores in sulcum c. V. zasaditi v brazdo; (o vetru): vis ventorum invitis nautis in portum navem coëgit Ci., est specus ingens, quo plurima vento cogitur unda V.; pren.: ita hac re in angustum nunc meae coguntur copiae Ter. so v skrajni stiski, qui quinquennalem ante censuram intra sex mensum et anni coēgisset spatium L. ki je stisnil v dobo, me in semihorae curriculum coēgisti Ci.; occ. o krajih in rekah zožiti (zoževati), utesniti (utesnjevati), omejiti (omejevati): torrens... iter cogit Cu., eum (amnem) ripae in tenuem alvum cogunt Cu.; poseb. pogosto v pass.: ubi in artissimas ripas cogitur amnis L., saltus in fauces coactus L. zožen v sotesko, structura tuguriorum in artius cogitur Cu. se zožuje.
2. pren.
a) s silo v kak položaj spraviti (spravljati), (pri)siliti, primorati v kaj: Boios in ius indiciumque populi Romani L., hostes in obsidionem iustam L.; poseb.: c. aliquem in provinciam L. (o cenzorju) odkazati komu mesto (torišče), zavrniti ga na..., c. aliquem in ordinem L. koga v vrsto zavrniti = opomniti ga, naj se drži reda, ponižati ga, nimium in ordinem se ipsum c. L. sam sebe preveč ponižati, crudelitatem suam in ordinem coactam putat Sen. ph.
b) k čemu (pri)siliti, primorati, nagnati (naganjati), priganjati, vzpodbujati; abs.: invitus feci, lex coēgit Ter., non cogente, sed invito senatu Ci. ne na priganjanje, ampak proti volji senata, si res coget Ci., „non licet“; at causa cogit Ci., nullo cogente O. brez sile; z acc. personae: non uterer, si ille me non coēgisset Ci., quid enim refert, qua me ratione cogatis? cogitis certe Ci.; v pass.: coactus lacrimis Ci.; z acc. rei (toda klas. skoraj le z acc. neutr. kakega pron., z notranjim obj.) = (pri)siliti k čemu, izsiliti (izsiljevati) kaj: Vell., Plin., etiamne id lex coëgit? Ter., quod natura cogeret N., quod sors iniqua cogeret L. fr.; redkeje z acc. kakega drugega imena: persuadere aliquid, non omnia vi et minis cogere Ci., cogis adulterium dando tempusque locumque O.; z acc. personae in acc. rei: quod vos vis cogit, id voluntate impetret Ter., c. cives id omnes imperio legumque poenā Ci.; pesn.: quid non mortalia pectora cogis? V. k čemu ne siliš...?, v pass.: ego hoc cogor Ci., si quidem cogi aliquid pro potestate ab tribuno consules... possent L., vos id cogendi estis L.; nam. acc. rei skloni s praep.; z ad: c. aliquem ad militiam S., ad bellum, ad defectionem L., multo auro ad scelus T., ut ingratis ad depugnandum omnes cogerentur N.; z in: c. oppida vi atque armis in deditionem L., cogi in supplicium alicuius contra naturam suam Hirt.; z inf.: feminas in virorum conventum prodire cogis Ci., quae necessitas coēgit perferre, pertulit Ci., cogunt illi eum iurare C., invitos consistere cogunt C., metus cogebat fugere Cu.; z acc. personae in inf.: Lentulum se abdicare praeturā coēgistis Ci., regni novitas me talia cogit moliri V.; v pass.: senatum cogor reprehendere Ci., necessario puteos fodere cogebantur C., pugnam conserere coacti Cu.; z ACI pass.: centuriones ante pedes suos iugulari coēgit Ci., quod arma omitti cogebat L.; s finalnim stavkom: cogere incipit eos, ut absentem Heraclium condemnarent Ci., vi coacturos, ut per suos fines eos ire paterentur C., prece cogit (me),... ut tibi se laudare et tradere coner H.; v pass.: Eumolpidas sacerdotes a populo (esse) coactos, ut se devoverent N. Pogosto pt. pf. coāctus 3 izsiljen, prisiljen, primoran: coacti necessario se aperiunt Ter., quis umquam audivit, cum ego de me nisi coactus ac necessario dicerem Ci., expressum et coactum periurium Ci., lacrimae coactae O., c. nox Lucan., scelus Sen. tr., iniuria Plin., thalamus Stat., mors, deditio T.; z abl.: coactus egestate ali inopiā Ter., coactus fame Ci., re necessariā ali necessitate Ci., N., coactus metu ali terrore Ci. — Od tod adj. pt. pf. coāctus 3 (pri)siljen, natezan, nenaraven: lacrimae coactae V. nenaravne, prihlinjene, „mačje“ (različno od lacrimae coactae O., gl. spredaj), numeri... non arcessiti et coacti Q., quod absurdum et nimis coactum foret Gell. Adv. coāctē
1. v kratkem, na kratko; v komp.: coactius et festinantius aliquid facere Gell.
2. natančno: Hier.; v komp.: coactius impretari verbum Gell.
3. prisiljeno, nenaravno: coacte conicere aliquid Tert.; v komp.: Tert. - col ženski spol kupus, zelje, ohrovt
col de Bruselas brstni ohrovt
col fermentada, col escabechada kislo zelje
col repollo zelje v glavah
entre col y col lechuga sprememba razveseljuje
coles que no has de comer déjalos cocer vsak naj pometa pred svojim pragom
col lombarda rdeče zelje - color, st.lat. colōs, -ōris, m
1. barva, šara: albus, niger Ci., Lucr., caeruleus C., ater O., Plin., fuscus O., liquidus H., purpureus Vitr., Lucr., V. idr., scuta … lectissimis coloribus distinguunt T., Iris mille trahens adverso sole colores V., quo (astro) duceret … uva colorem V. naj se barva; barva = barvilo: colorem bibere, accipere Plin. (o volni ipd.), colorem (colores) ducere, perhibere Sen. ph., colores terere Plin., regionis natura … colorum ferax Fl.
2. occ.
a) barva lica, polt, ten: L., Tib., Fr., verus Ter., fucatus H., egregius, suavis Ci., colos ei exsanguis S. bleda, crebra coloris mutatio Ci., mutare colorem Cu., Q. ali colores H. ali colorem vertere Sen. ph. barvo (barve) spreminjati, naspr. colorem obtinere Pl., toda colorem mutare Sen. rh. pobledevati (od vztrajnega učenja), sine colore adstitit Ci. obledel, tales virgo dabat ore colores V. tako je spreminjala barvo obraza, color non mansit ei V., color excĭdit O. je izginila, colorem perdere O., non sui coloris esse Petr.; preg.: homo nulli coloris Pl. popolnoma neznan človek; pren.: ac ne carmen quidem sani coloris enituit Petr. in niti pesništvu ni ostala zdrava svežina; beseda s polnim pomenom = sveža barva, svežina: robur et colos L., nimium ne crede colori V. svežemu licu = lepoti, abiit corpusque colorque O.
b) pl. colores lepota cvetličnih barv: lilia per varios lucent … colores Val. Fl.; met. v čudovitih barvah bleščeče se cvetje: aspice, quo submittat humus formosa colores Pr.
c) barva = lesk, sijaj: nullus argento color est avaris abdito terris H.
3. pren. barva =
a) lice, videz, zunanja kakovost, zunanjost, stanje, položaj: Stat., amisimus … etiam colorem et speciem pristinam civitatis Ci. ep., colorem ducere Q. navzeti se barve, pridobiti si zunanjost, novimus quosdam, qui … ne colorem quidem (philosophorum) duxerint Sen. ph. ki se niso nič naučili (od filozofov), captivi colore transivit Gell. na videz kot jetnik, quisquis erit vitae color H. življenjski položaj, omnis Aristippum decuit color H. vsaka barva je Aristipu pristajala = Aristip se je znašel v vsakem položaju, c. tertius (hominum) Sen. ph. zvrst.
b) poseb. α) (o govoru) barvitost, kolorit, značaj govora, slog = način (zvrst) sloga: habitum orationis etiam et quasi colorem aliquem requiritis Ci., urbanitatis c. Ci. olikan ton, c. tragicus H., orationis antiquae Sen. rh., totus dicendi ali actionis c. Q.; tudi poživljajoča barvitost, lepota, okrasek govora: flos et c. (pigmentorum) Ci. β) lepšanje, lepotilo: Sen. rh., Dig., Cod. Th., dare colorem turpibus rebus Q. lepšati … stvari, dic aliquem colorem Iuv. - colpire v. tr. (pres. colpisco)
1. zadeti; udariti, udarjati:
una bomba colpì la nave bomba je zadela ladjo
colpire il bersaglio zadeti tarčo
colpire in pieno v polno zadeti
colpire nel segno pren. v polno zadeti, prav imeti
colpire qcn. nel vivo pren. zadeti koga v živo
2. pren. globok vtis napraviti, pretresti:
sono stato molto colpito dalla scena prizor je naredil name globok vtis
3. ekst. prizadejati; zajeti:
un'ondata di violenza ha colpito la città val nasilja je zajel mesto
la misura è intesa a colpire gli evasori fiscali ukrep naj bi prizadel davčne utajevalce - come*1 [kʌm] neprehodni glagol (to, into; out of, from; within)
priti, prihajati, dospeti; prikazati, približati se; izvirati; postati; zgoditi, pripetiti se; znašati; delati se
to come and go sem in tja hoditi; prikazovati se in izginjati
to come the artful over oslepariti
to come to be postati
to come to blows stepsti se
sleng to come a cropper pasti; utrpeti škodo
to come down a peg biti ponižan
sleng to come the fine gentleman igrati odličnega gospoda
to come to grief doživeti polom
to come to a head doseči višek
sleng how comes? kako to, čemu?
let it come to the worst v najslabšem primeru
to come to harm utrpeti škodo
to come to know zvedeti
to come to light prikazati se
to come to nothing izjaloviti se
don't come the old soldier over me nikar se ne širokousti pred menoj
to come to pass zgoditi se
to come it over predrzno se vesti
to come to the point jasno se izraziti; skušati pridobiti
to come to see obiskati
to come short zamuditi; ne imeti uspeha, pogoreti
to come to stay ustaliti se
to come to terms dogovoriti, zediniti se; sprijazniti se, popustiti
to come bodoč, naslednji
in years to come v poznejših letih
come what may naj se zgodi, kar hoče
to come to the wrong shop obrniti se na napačen naslov
to come to o.s. zavedeti se
first come, first served kdor prej pride, prej melje
pogovorno he's as stupid as they come neumen je, kar se da
come now! daj že!
come! no! - comer jesti, obedovati, kósiti, použiti; žreti (žival); popasti (popasem); od-, po-jesti; (besede) izpustiti, pogoltniti; zapraviti (premoženje)
me lo comería vivo od jeze bi ga raztrgal
con su pan se lo coma to je njegova stvar, on odgovarja za to
está diciendo comedme (to) je zelo okusno (mikavno)
sin comerlo ni beberlo ne da bi imel pri tem najmanjšo krivdo
¿con qué se come eso? kaj pa naj to pomeni?
lo que no has de comer, déjalo cocer ne pihaj v nekaj, kar te ne peče!
comer en el plato s krožnika jesti
comer a dos carillos opravljati istočasno dve (donosni) službi
comer como un buitre ko volk jesti
comer de mogollón jesti na stroške koga drugega, biti prisklednik
comer de vigilia postiti se, uživati postne jedi
antes de comer pred obedom
después de comer po obedu, popoldne
gana(s) de comer ješčnost
me come todo el cuerpo po celem telesu me jé (srbi)
dar de comer jesti dati, krmiti
ganar de comer služiti si svoj kruh
comerse pojesti, použiti
comerse los codos de hambre stradati
comerse de envidia pokati od zavisti
comerse las palabras besede požirati
comerse a los santos biti pobožnjakar
comerse u/c con los ojos (con la vista) z očmi kaj požirati
comerse por a/c koprneti po čem
comerse crudo a uno ugnati koga - comitō -āre -āvī -ātum (comes) iti s kom, spremiti (spremljati) koga: Lucr., Pr., Sen. ph. idr., Pirithoum Theseus Stygias comitavit ad umbras O., magna comitante caterva O.; v pass.: ingenio meo comitor O. spremlja me, vodi me. V klas. prozi le pt. pf. comitātus 3 spremljan; abs.: Q., bene c., parum c. Ci. z velikim, z majhnim spremstvom; komp.: Plin., Ap., puero et uno esset comitatior Ci.; z abl.: Cu., Sen. tr., T. idr., mulier alienis viris comitata Ci., ipse uno graditur comitatus Achate V., Iliadum turbā et Phrygiis comitata ministris V., militibus venio comitatus O., comitata dolore Tib. — Pogosteje dep. comitor -ārī -ātus sum
1. pridružiti se kot spremljevalec, (po)spremiti, spremljati; z acc.: Sil., Stat., Gell., comitati eos ex civitate excessere C., c. matrem Lucr., nautas fugā, hostiam V., patrem Cu., Suet., aliquem in exsilium Suet.; z notranjim obj.: ille meum comitatus iter V. ki me je spremljal na svoji poti, qui supremum comitentur honorem V. ki naj bi mu kot pogrebci izkazali zadnjo čast; podobno: cum (apes) defunctas progerunt funerantiumque more comitantur exequias Plin.; abs.: Mart., Sil., Plin. iun., Suet. idr., lanigerae comitantur oves (sc. Polyphemum) V., sex milia Dalmatarum, recens delectus, comitabantur T.; pren.: nubere non comitante deo Pr. brez spremstva = brez privoljenja boga (Himeneja).
2. occ. spremiti (spremljati) koga k zadnjemu počitku, iti v sprevodu za mrtvecem: iuvenem exanimum V., elatus est … comitantibus omnibus bonis N.
3. pren. (o neživih) subj. spremljati, združen biti, spojen biti: comitatur atrem decor Q.; z dat.: illi … prospera fortuna comitata est Ci. mu je stala ob strani, tardis mentibus virtus non facile comitatur Ci.; abs.: etiamsi nulla comitetur infamia Ci., revocatus est comitante opinione T. pri tem pa je šla govorica … - commander [kɔmɑ̃de] vieilli zapovedati, ukazati; predpisati; zahtevati; commerce naročiti; militaire poveljevati, voditi; technique spraviti v pogon, upravljati; verbe intransitif vladati (sur, à nad), obvladovati, nadzirati
se commander obvladati se
commander un bataillon, une expédition poveljevati bataljonu, voditi ekspedicijo
commander à sa colère obvladati svojo jezo
il m'a commandé de me taire ukazal mi je, naj molčim
le travail commande delo najprej, pred vsem drugim
la forteresse commande l'accès à la ville trdnjava nadzira dohod v mesto
pièces féminin pluriel d'une maison qui se commandent hišni prostori, ki so tako razporejeni, da je treba iti skozi enega v drugega - commoveō -ēre -mōvī -mōtum
1. (z)ganiti, (za)gibati, premakniti (premikati): vectibus subiectis signum Ci., columnas Ci. odpraviti, glebam commosset (gl. opombo) in agro … nemo Ci. nihče ne bi bil razbil grude, si una littera commota sit Ci. ko bi se z mesta vzela, nummus in Gallia nullus … commotus est Ci. noben belič se ni obrnil = porabil, ni prišel v promet, c. languentem ali aliquem sui commodi causā Ci. na noge spraviti, radit iter liquidum neque commovet alas V. in pri tem ne gane s perutmi, c. caput Petr., colla Col. izviniti, izpahniti, aequora Lucr. razburkati, saxa, membra stupentia Cu., limites Tert., commoto simul omnium aere alieno T. ker se je vsem hkrati odpovedalo posojilo; pren.: alicui bilem c. Ci. ep. žolč razdražiti = razjeziti; arma c. Cu., Sil. orožje premakniti = (za) orožje zgrabiti, vojno začeti. Od kod? aliquem ab Amalthea Ci. ep., favos sedibus suis (abl.) Col. Posebne zveze: hunc (cervum) … rabidae venantis Iuli commovere canes V. so vzdignile (podžgale); obr.: sacra c. V. (o praznikih) sveto premo zganiti (okrog nositi), tako tudi: c. tripodes Sen. tr., ancilia Serv., struem deo ali samo struem Ca.; pren. (šalj.): mea si commovi sacra (= prevaro) Pl.; voj.: agmen loco c. Sis. ap. Non. premakniti, posteaquam … praetorem commosse (gl. opombo) ex eo loco castra senserunt Ci. da se je pretor vzdignil, da je odrinil, c. aciem L. bližati se v bojnem redu, hostem ali hostium aciem L. prisiliti k umiku; pren.: experiamurque, si possimus cornua commovere disputationis tuae Ci. Pogosto refl. se commovere ganiti (gibati) se, premakniti (premikati) se: neque me commovere possum prae formidine Pl., quis sese commovere potest, cuius ille (Roscius) vitia non videat? Ci., commovere se non sunt ausi N., si se commoverit L., Lanuvii hastam se commovisse L., iam se omnis turba commoverat Plin. iun. Od kod? c. se istim Ci. ep., se ex eo loco Ci., domo ali Thessalonicā se non c. Ci. ep. ne ganiti se, ne oddaljiti se.
2. pren. telesno ali duševno vzdražiti, razdražiti, dražiti, razvne(ma)ti, (z)motiti: quod perleviter commotus fuerat Ci. ep., quae causa Oppianici mentem maxime commovebat Ci., mente commotus Plin. zmeden, commotus habebitur H. za zmešanega, norega, mens commota H., Plin. zmešanost, norost; occ.
a) ganiti koga, seči komu do srca, pretres(a)ti, prevze(ma)ti, zbuditi (zbujati), mikati, zanimati koga: (puella) commorat (gl. opombo) omnes nos Ter., c. iudices Ci., theatrum Q., multitudo misericordiā commota, populus lacrimis Iunii commotus, commoveri Roscii morte, civium fletu Ci., commoti patres vice fortunarum humanarum L., non odio, sed miseratione commotus Cu. ganjen, fortes viri dulcedine gloriae commoti Ci. ki jih je prevzela slast; nec sane satis commoveor animo ad ea, quae vis, canenda Ci. ep. te stvari, ki naj jih opevam po tvoji želji, me sploh ne zanimajo dovolj.
b) vzburiti (vzburjati), razburiti (razburjati), vznemiriti (vznemirjati), (pre)strašiti, osupniti: si quos adversum proelium commoveret C., non solum commoveor animo, sed etiam toto corpore perhorresco Ci., senatus commotus perturbatusque discedit Ci., quibus rebus vehementer commotus C., quibus ex rebus Caesar vehementer commovebatur Auct. b. Afr., nova re commoti N. preplašeni, militum interitu commotus rex Cu., commotus est Tiberius T.; in hac (virgine) commotus sum Ter. pri tej (devici) sem se presenetil, zaljubil sem se vanjo, vidi enim vos in hoc nomine, cum testis diceret, commoveri Ci. da ste pri tem imenu osupnili.
c) (raz)dražiti = razjeziti, razkačiti, razsrditi, razbesneti: animi iudicum impudentiā defensionis commoventur Ci., cum esset ex aere alieno commota civitas Ci., sensit Neptunus graviter commotus V., qui me commorit (gl. opombo), flebit H., c. contionem Cu.
č) omajati, spodnesti (z neslogo): commotā principis domo T.
d) koga nagniti (nagibati), spodbuditi (spodbujati), napotiti, priganjati k čemu: commovit me Ci., neque aequitate orationis neque auctoritate Marcelli commotus est Ci., ab his historia commota est, ut auderet uberius … dicere Ci., usque eo commotus est, ut … Ci., commoveri et amore fraterno et existimatione vulgi C., tua nos voluntas commovit, ut de ratione dicendi conscriberemus Corn., c. homines ad turpe compendium Corn.; pogosto pt. pf. commōtus 3, ki se večinoma ne sloveni: his iniuriis commotus Ci. zaradi teh krivic, hoc nuntio commotus C., N. na to vest, his litteris nuntiisque commotus C.
3. (s prolept. obj.) vzbuditi (vzbujati), povzročiti (povzročati), napraviti (napravljati): risum, alicui misericordiam Ci., miserationem Q., qui desideria imperitorum misericordiā commovet Ci., c. magnum et acerbum dolorem Ci., invidiam in me Ci., suspicio commovebatur Ci. sum se je začel vzbujati, ira tyranni commota est O., c. tumultum aut bellum in Sicilia Ci. povzdigniti, magnos belli aestus Lucr., tempestates certo signo commoventur Ci., hoc infiniti clamores commoventur Plin. iun., plures lacrimas c. Cu. izvabiti; occ. sprožiti, zastaviti besedo, začeti govoriti o čem: nova quaedam c. Ci. — Od tod
I. adj. pt. pr. commovēns -entis ganljiv, v srce segajoč, živ; v komp.: hoc castigandi genus commoventius visum Sen. rh. —
II. adj. pt. pf. commōtus 3
1. omahljiv, negotov, nestalen, neodločen: genus (dicendi) in agendo Ci., aes alienum T.
2. vzburjen, razburjen, razvnet, razsrjen, srdit, vzdražen, razdražen, pobesnel: Sen. ph., Aur., commoto similis Suet., commotus maiorem in modum Claudius T., commotior animus Ci., commotius ad omnia turbanda consilium L. sklep, sprejet v razburjenosti in zmožen, da vse sprevrže, commotissima et familiaris oratoribus figura Fr. — Adv. v komp.: contradicere aliquanto commōtius Aug.
Opomba: Kontr. obl. iz perfektove osnove: commōrunt (= commōvērunt): Lucr., commōrit (= commōverit): Caelius in Ci. ep., H., commōrat (= commōverat): Ter., commōssem, commōsset, commōsse (= commōvissem, commōvisset, commōvisse): Ci. - comparō -āre -āvī -ātum
I. (cum in parāre)
1. vkup spraviti (spravljati), pripraviti (pripravljati), pridobi(va)ti, nabaviti (nabavljati), nab(i)rati: navem et mulierem Pl., onerariam navem Ci., adducit homines et eis arma comparat Ci., malleolos et faces ad urbem inflammandam c. Ci., c. pecuniam Ci., diligentia comparat divitias Corn., c. omnes res ad profectionem (ad bellum) C., supellectilem non ad usum modo, sed ad ostentationem luxūs Cu., bestias ad munus populi Suet.
2. occ.
a) ljudi nab(i)rati, nabaviti (nabavljati), pridobi(va)ti, vojake pod orožje (s)klicati, vojake na noge spraviti (spravljati): gladiatores, copias, exercitūs Ci., auxilia, subsidia, equitatum, nautas, gubernatores C., milites L., ad resistendum Pisidas N., testes et accusatores pecuniā Ci., sex tribunos ad intercessionem L., homines ad lecticam Cat., multiplicem undique familiam Suet.
b) za boj, na boj pripraviti (spravljati), opraviti (opravljati), opremiti (opremljati), oborožiti (oboroževati): classem Ci., spatium comparandi datur Ci., tempore ad comparandum dato N. čas za oboroževanje, habere tempus ad comparandum L., ex hac parte comparatur Ci.
c) refl. pripraviti (pripravljati) se k čemu, na kaj: dum se uxor, ut fit, comparat Ci. se je napravljala, c. se ad eruptionem et omnes casus C., se ad iter L.; redk. med.: ab hoc colloquio legati Romani in Boeotiam comparati sunt L. so se pripravili na pot, ut … et ad suadendum et ad dissuadendum simus comparati Corn. da smo pripravljeni; pesn.: si quis urere tecta comparat O. če se kdo pripravlja, če kdo kani zažgati.
č) kaj z nakupom pridobi(va)ti si, nabaviti (nabavljati) si, priskrbeti (priskrbovati) si, (na)kupiti si, pokupiti (pokupovati): aurum ac vestem atque alia, quae opus sunt Ter., eae res, quae in Gallia comparantur Ci., Sthenius compararat supellectilem ex aere elegantiorem Ci., c. frumentum, rem frumentariam C., imperavit quam plurimos utres atque etiam culleos comparari N., c. cibum care Val. Max. drago kupiti, praedia Plin. iun., reddere comparata Eutr. kar se je nakupilo.
3. s prolept. obj. pripraviti (pripravljati), napraviti (napravljati), narediti, delati, tvoriti, prirediti (prirejati), (o)snovati, ustanoviti (ustanavljati): bellum Ci., C., N., L. na vojno se pripravljati, tumultus domesticos et intestinos Corn., iter ad regem N. napravljati se na pot, caedes, incendia, interitum rei publicae Ci., nobis pericula comparantur Ci., c. alicui insidias Ci., Cu., Iust. ali capiti (in caput) alicuius insidias Cu. streči komu po življenju, dolum ad eos capiendos L., quod (incendium) ad vivum interimendum erat comparatum N. ogenj je bil podtaknjen, c. subsidia ad omnes casus, c. fugam, facultates, novas clientelas C., factionem N. osnovati, amicitias, societates Ci., sibi aditūs ad alias res Ci. ep., sibi auctoritatem re bene gestā C. zagotoviti si, accusationem c. et constituere Ci., c. ludos HS CCC Ci. ep., convivium magnifice Ci., alicui convivium Val. Max., Graeciae principatum Cu. ustanoviti.
4. pren. (u)strojiti, uravnati, urediti, odrediti (odrejati): ita comparatam esse hominum naturam, ut … Ter. tako ustvarjena, quam inique comparatum est, … ut … Ter. kako krivično je na svetu urejeno, idcirco illa sortitio comparata est Ci., ius a maioribus nostris ita comparatum est, ut … Ci., sic fuimus semper comparati, ut … Ci. vedno smo bili takšni, naturā hoc ita comparatum est, ut … L., hoc prope iniquissime comparatum est, quod … Ci.; se comparare z inf., privoliti v to, da … : Tit. fr.; ita se c. z inf. delati se, kakor bi … : Ter. —
II. (iz cum in pār, compār)
1. vkup da(ja)ti, v enako razmerje spraviti (spravljati), (s)pariti, zediniti (zedinjati): labella cum labellis Pl. ustnice na ustnice pritisniti, comparari postremo Ci. biti s poslednjim v odnosu, non possumus non vereri, ne male comparati simus L., consulatu inter se comparati L. tovariša v konzulstvu; occ. sovražno, na boj postaviti drugega proti drugemu: Iust., ut ego … cum patrono disertissimo comparer Ci., comparari adversus veterem ac perpetuum imperatorem L., Scipio et Hannibal ad extremum certamen comparati duces L.; z dat.: hunc … Threci et mox hoplomacho comparavit Suet.
2. pren.
a) v enako razmerje spraviti = pobotati, izenačiti (izenačevati): quia meum senium cum dolore tuo coniungam et comparem Acc. ap. Non., consules inter se provincias comparaverant L. sta se bila dogovorila glede provinc, sta si bila razdelila provinci, consules compararent, uter comitia haberet L. naj se med seboj dogovorita, naj se zedinita, ita comparatum est, ut … L. so se dogovorili.
b) poenotiti, imeti za enakega (enakovrstnega) ali enako (enakovrstno), vzporediti (vzporejati): homines nulla re dignos, cum quibus comparari sordidum est Ci., nullius consilium non modo antelatum, sed ne comparatum quidem est N., quae victoria cum Marathonio possit comparari tropaeo? N.; poleg cum tudi z abl. limitationis: virtute se cum aliquo c. C. enačiti se s kom v kreposti; z dat.: utrum exercitus exercitui an duces ducibus an dignitas an causa comparari poterat? L., commentarii non comparandi superioribus eius scriptis Hirt., et se mihi comparat Aiax? O., quis huic deo compararier ausit? Cat.
c) primerjati se, prispodabljati se; abs.: nihil comparandi causā loquor Ci., comparandi anxietas Q.; z acc.: c. maiora et minora et paria Ci., homo similitudines comparat Ci.; s cum: hominem cum homine et tempus cum tempore comparate Ci., orationem c. cum magnitudine utilitatis Ci., personam cum persona Q.; z abl. limitationis: imperatores forma et decore corporis c. Ci., qui neque aetate neque ingenio sim cum his comparandus Ci.; z inter: non sunt causae inter se, sed victoriae comparandae Ci., c. plures (plura) inter se Ci., leges inter se Q.; z ex: si diligenter et ex nostrorum et ex Graecorum copia comparare voles Ci.; z ad: nec comparandus hic quidem ad illum est Ter.; z dat. (redk. klas.): Col., Plin., equi fortis et victoris senectuti comparat suam Ci., quid est, cur illi vobis comparandi sint? L., se maiori pauperiorum turbae c. H., si regiae stirpi comparetur ignobilis Cu., antiquum sermonem nostro c. Q.; z odvisnim vprašanjem = primerjaje premisliti, preudariti (preudarjati): Acc. ap. Non., Corn., deinde comparat, quanto plures deleti sint homines hominum impetu Ci., comparando hinc, quam intestina corporis seditio similis esset irae plebis in patres L., fuere, qui compararent, quae in Drusum honora et magnifica Augustus fecisset T. — Od tod adv. pt. pf. comparātē primeroma: Ci.
Opomba: Starinske oblike comparāssit (= comparaverit): Pl., comparārier (= comparari): Cat. - complector -plectī -plexus sum (cum in plectere) „zaplesti (zapletati) se s čim“, — Od tod
1. oplesti (opletati) se okoli česa, oprije(ma)ti se, okleniti (oklepati) se koga ali česa, obje(ma)ti koga ali kaj: Pl., Lucr., Pr., Plin. idr., accurrit, mediam (čez pas) mulierem complectitur Ter., iuvenem medium complectitur L., Claudia Vestalis patrem complexa Ci., accubant mulieres complexi Ci., c. Cacum in nodum V., colla coniugis, caput digitis O., dextrā ramos, saxa manibus Cu. oprijeti se, hastam manu Cu., qui cum inter se complexi in terram ex equis decidissent N. med seboj spoprijeta; o pomoči (zavetja) prosečih: c. Caesarem (= Caesaris genua) C., genua Q., pedes V., dextram euntis V., aram O.; pren.: eadem (vitis) … claviculis suis quasi manibus, quidquid est nacta, complectitur Ci., corpus tremulum complectens undique vestis Cat., ubi mollis amaracus illum (Ascanium) floribus et dulci adspirans complectitur umbrā V. ga ogrne, me artior somnus complexus est Ci., sopor complectitur artūs V.; abs.: nequeunt complecti satis Pl. objeti se, quoad stans complecti (sc. adversarium) posset N.
2. pren.
a) prostorsko obda(ja)ti, okleniti (oklepati), zavze(ma)ti, obseči (obsegati): Sen. tr., Lucan., Stat., omnia complexus est Ci., complexi terram maris incola (= Proteus) O., XXXV stadiûm murus urbem complectitur, arx ambitu XX stadia complexa Cu.; poseb. voj.: c. XIV milia passuum, tantum spatium (sc. munitionibus), collem opere C., totius circuitum domus ita custodiis complexi sunt L. so s stražami obkolili, c. aliquem obsidione Vell. zajeti; pesn.: ossa gremio c. V. hraniti, effigiem c. in auro O. vdelati v zlat prstan; časovno obseči (obsegati): vergiliae … semenstri spatio intra se … omnium maturitatem complexae Plin.
b) obseči (obsegati) = povze(ma)ti, v sebi združiti (združevati), vsebovati, osvojiti (osvajati) (si), prilastiti (prilaščati) si, polastiti se česa, pod svojo oblast spraviti (spravljati), v (svoji) oblasti imeti: Q., tu nomine legis Liciniae omnes leges complexus es Ci., omnes omnium caritates patria una complexa est Ci. združuje v sebi, cunctam rem publicam res tuae gestae complexae sunt Ci. so obsegli = obsegajo, se nanašajo na …, te cum mea salute complector Ci. privzemam k …, cum est (vis = učinek) idoneam complexa naturam Ci. če se je nameril (če se nameri) na dovzetno naravo, quam (facultatem) quoniam complexus es, tene Ci. ep., cogitabat omnium partes complecti N., vires populi Romani, iam terrarum orbem complectentis L., totum terrarum orbem aut victoriis aut spe complexus Val. Max. (o Aleksandru Velikem), plures provincias complexus sum quam alii urbes ceperunt Cu. sem združil v svoji roki; v pass. pomenu gl. opombo; occ. α) v govoru ali pismu povzemaje pripovedovati, povedati, razložiti (razlagati), opis(ov)ati, povze(ma)ti: omnia eius facta oratione, vestra promerita orando, libro memoriam rerum Ci., causas complectar ipsā sententiā Ci. (o obnovi razlogov pri glasovanju), c. omnia unā comprehensione Ci., nolo pluribus, summam rem complectar L., c. utrumque unā appellatione, sententiam his verbis, pauca paucis Q. β) umsko obseči, doseči (dosegati), razume(va)ti, pojmiti, razb(i)rati: animo rei magnitudinem Ci., omne caelum totamque … terram mente Ci., quod neque oculis neque auribus neque ullo sensu percipi potest, cogitatione tantum et mente complectimur Ci., c. causam memoriā Ci., imperium mente Cu., si longior complectenda memoriā fuerit oratio Q. na pamet se naučiti, quae memoria complecteretur Q.; (o osebah) redk. brez dopolnila v abl.: c. ista innumerabilia Ci., formam ac figuram animi magis quam corporis complectantur T. naj pazijo bolj na …, in iis, quae scripsimus, complectendis (sc. memoriā) Q.; ret. in fil. izvesti (izvajati), skleniti (sklepati), zaključiti (zaključevati): Corn., aut ita complectemur, ut in unum conducamus propositionem et adsumptionem …, aut ita, ut ex contrario conficiatur sententia Ci.
c) z ljubeznijo obje(ma)ti = ljubeznivo zavze(ma)ti se za koga, za kaj, zanimati se za koga, za kaj, gojiti, negovati, ceniti, čislati, spoštovati: Sen. ph., Plin. iun., c. aliquem honoribus et beneficiis suis Ci., me … Pompeius omnibus studiis suis, laboribus, vitae periculis complexus est Ci., te summā benevolentiā complectemur Ci. ep. izkazovali ti bomo, omnes cives caritate c. L.; brez abl.: consilium hominis probavit, fidem est complexus Ci., Fortuna plerumque efficit caecos, quos complexa est Ci. katere zadene, c. philosophiam, virtutem Ci., oratorem (= eloquentiam) celeriter complexi sumus Ci. podali smo se na zgovornost, c. artes ingenuas O. gojiti. — Act. soobl.: complectit Vitr., complectite Pomp. fr. Opomba: Complecti s pass. pomenom: Curio ap. Prisc.; pt. pf. complexus Ulp. (Dig.), quo uno maleficio scelera omnia complexa esse videantur Ci. da vsebuje ta edini zločin vsa hudodelstva. — Nenavadna je oblika fut. I. complectebuntur (nam. complectentur) pri Vulg. - comunque
A) avv. kakorkoli že, sploh, sicer
B) cong.
1. kakorkoli:
comunque stiano le cose, ci devi una spiegazione naj bo kakor koli že, dolžan si nam pojasnilo
2. vendar - concēdō -ere -cēssī -cēssum
A. intr.
I.
1. odstopiti (odstopati), umakniti (umikati) se, oddaljiti (oddaljevati) se, oditi, odhajati, proč iti: concedite atque abscedite omnes, de via decedite Pl. umaknite se, stopite na stran, proč s poti!, tempus est concedere Ter.; pren.: ipsae rursus concedite silvae! V. proč z vami, gozdovi! = zapuščam vas, tumor omnis et irae concessere deûm V. sta izginili; Od kod? s samim abl.: ceterā Italiā L., iamque dies caelo concesserat V. svetloba je bila izginila z neba; pogosto pren.: c. vitā T. iti s tega sveta (evfem.) = umreti, concessit vitā Burrus, incertum valetudine an veneno T. umrl je ali naravne smrti ali zaradi strupa; tudi abs.: quandoque concessero T. kadar bom mrtev; s praep.: a foribus Pl., Ter., postquam … superis concessit ab oris V. z gornjega sveta, a parentum oculis c. Ci., pollicita est ea se concessuram ex aedibus Ter. da se umakne, izseli, ex praetorio in tabernaculum suum c. L.; v pass. brezos.: metu concessum barbarus ratus L.
2. s krajevnim določilom kam? = kam podati se, napotiti se, kreniti, umakniti (umikati) se, odpraviti (odpravljati) se, odriniti: huc concede aliquantum Pl., huc tandem concede V., docet, quo fulmen concesserit Ci., c. retro Cu., T., Babylonem concessit Cu., c. cum aliquo Neapolim Gell.; s sup.: Argos habitatum concessit N. umaknil se je v Arge, da bi tam prebival; s praep.: c. Carthaginem novam in hiberna L., cum coniugibus ac liberis in arcem Capitoliumque L. zbežati, in turbam H. v vrvež, ad ianuam concessero Pl., vita per auras maesta concessit ad manes V. je izginilo, trans Rhenum c. T.
3. pren. preiti (prehajati) h komu ali v kaj, zapasti (zapadati) komu ali čemu, pripasti (pripadati): ne omne belli decus illuc (na ono stran) concederet T., victi omnes in nomen imperantium concessere S. vsi premaganci so prešli k zmagovalcem, c. in Tyrias leges Sil., Edessa et Beroea eodem concesserunt L. sta pripadli; occ.
a) kakemu nazoru, čeprav različnemu od svojega pritrditi (pritrjevati), pritegniti (pritegovati), h kaki stranki pristopiti (pristopati): c. in Attali sententiam L., in partes alicuius T. svoji stranki izneveriti se in potegniti s katero drugo, ut in sententiam Pisonis concederetur T., concessum est in condiciones L. pritegnili so pogojem = sprejeli so pogoje.
b) iz kakega položaja v drugačnega priti (prihajati), ukloniti (uklanjati) se čemu, vda(ja)ti se čemu, v kaj: in voluntariam deditionem L., in paucorum ius atque dicionem S., L., in populi Romani dicionem imperiumque L., concessere illuc (= ad illos) S.
II. z dat.
1. odstopiti (odstopati), umakniti (umikati) se, vda(ja)ti se, ukloniti (uklanjati) se, pokoriti pustiti (puščati) se, podleči (podlegati) komu ali čemu: Casina concedit homini nemini Pl., voluptas concedit dignitati Ci., bellum ac tumultum paci atque otio non concessurum Ci., c. temporibus rei publicae Ci. vdajati se v okoliščine, concedat laurea laudi Ci. poet., tempus puerile concessit iuventae O., operi meo concedite O. dajte prostora, obsidioni c. T. oblegance na cedilu pustiti; redk. abs.: postquam concessum propemodum de victoria credebant L. da so se skoraj tik pred zmago umaknili; pren.: naturae c. S. ali fato c. T., Plin. iun. (evfem.) = svoje smrti umreti, magnis c. fatis Val. Fl.
2. pren. komu prednost da(ja)ti, prednost prizna(va)ti, ne biti kos komu, slabši biti od koga, zaostajati za kom: (Germani dixerunt) sese unis Suebis concedere, quibus ne dii quidem immortales pares esse possint C., etsi nemini concedo, qui maiorem ex pernicie … rei publicae molestiam traxerit Ci. ep., c. aetati S., maiestati eius viri L., quantum concedant cornua ferro O.; V čem? ali glede na kaj? s samim abl.: nemini in illa causa studio et cupiditate Ci., nec amore in hanc patriam nobis concedunt T. ne zaostajajo za nami v ljubezni do …; s praep.: neque ei quidquam in desperatione concedo Ci. ep., ei de familiaritate c. Ci., ne Antonio … de gloria concederet T.; v pass. brezos.: Sulla, cuius fecundiae, non aetati a Manlio concessum S. čigar zgovornosti … je Manlij priznal prednost; abs.: is, concedentibus omnibus, … collega datur consuli L., nec, si muneribus certes, concedat Iollas V.
3. volji koga vda(ja)ti se, privoliti (privoljevati) v kaj, k čemu, odnehati, podvreči se, ugoditi, komu kaj po volji storiti (delati): numquam hodie concedes mihi? Ter., concessit senatus postulationi tuae Ci., huic pertinaciae concessit N., c. veris H. čast dajati resnici, inter se c. T. med seboj odnehati, zediniti se; v pass. brezos.: concessum ab nobilitate plebi de consule plebeio L. plemstvo je popustilo preprostemu ljudstvu v zadevi plebejskega konzula; abs.: dissuadente primo Vercingetorige, deinde concedente C.; occ. prizanesti (prizanašati), odpustiti (odpuščati), spregledati komu kaj: poëtae non ignoscit, nobis concedit Ci., c. alienis peccatis Ci., temere dicto concedi propter aetatem Ci., cui (vitio) si concedere nolis H.; abs.: ut concedendum et ignoscendum videatur Ci.
B. trans.
1. komu kaj odstopiti (odstopati), prepustiti (prepuščati), dopustiti (dopuščati), dovoliti (dovoljevati): alicui sedes suas Ci., sedes habere in Gallia ab ipsis concessas C., militibus praedam c. C., nervos atque cutem morti concesserat atrae H., c. pueris ludum tempestivum H., alicui impunitatem, libertatem, vitam C. komu pustiti (puščati), Atheniensibus principatum N., Siciliam c. L., concedendo omnia L. z neomejenim dopuščanjem, c. alicui victoriam Cu.; pesn.: ei formam (lepoto) c. O., nil praeter hanc animam c. O., me consortem nati concede sepulcro V. privošči … skupen grob. Čemu? z ad ali in in acc.: oppidum militibus ad diripiendum c. C. prepustiti, Calydona Dianae in iras V. da ohladi nad njim svojo jezo.
2. occ.
a) izogniti se česa, (po)pustiti ([po]puščati) kaj, vnemar pustiti (puščati), zanemariti (zanemarjati): auguratūs petitionem mihi (meni na ljubo) te concessisse dixisti Ci., c. rei publicae (državi v prid) dolorem atque amicitias suas Ci., partem octavam pretii Plin. iun.
b) kaznovanega pomilostiti, oprostiti ga na ljubo komu: (Caesar Attico) sororis filium concessit N., ut concessisti illum senatui, sic da hunc populo Ci., Montanus patri concessus est T.
c) komu kako napako oprostiti, spregled(ov)ati, ne upoštevati, odpustiti (odpuščati): c. omnibus omnia peccata et maleficia Ci., alicui delicta maiora Ci., in iudicando peccata liberûm misericordiae parentum (iz sočutja do staršev) Ci.
3. pren. dopustiti (dopuščati), dovoliti (dovoljevati), podeliti (podeljevati): concessa petere V. ali concessa amare O. kar je dovoljeno, abhorrere a maiorum consuetudine et concessis Ci. dopuščanja, te, dulcis amice, reviset cum Zephyris, si concedes H.; s finalnim stavkom: cetera lascivae faciant, concede, puellae O., concessit ei, ut regnaret Enn. fr., priusquam concessum sit, arma uti capiant et ad castra contendant C., concedant, ut hi viri boni fuerint Ci., conceditur, ne in conspectum cuiusquam veniat Hirt.; navidezno abs.: Caesar concedendum non putabat (sc. ut … proficiscerentur) C., si colloqui vellent, concessum est (sc. ut colloquerentur) C., ut ipsi concedi non oporteret, si in nostros fines impetum faceret C.; z inf., toda klas. le v pass.: de re publica nisi per concilium loqui non conceditur C., conceditur commune quiddam dicere Ci., sibi concessum esse transire in Africam L.; pesn.: fatis numquam concessa moveri adparet Camerina V. ki ji usoda ni dovolila, da se kdaj spreobrne; šele poklas. z inf. v act.: di faciles, peccasse semel concedite tuto O., servis concedere pueros huius aetatis verberare Cu.; z atrakcijo predik. imena: mediocribus esse poëtis non homines, non di, non concessere columnae H.; occ. (kako trditev) dopustiti (dopuščati), pripozna(va)ti, privoliti na kaj: iam istuc coacti a te paulo ante concessimus Ci.; s povedjo
a) v ACI: age, iam concedo non esse miseros, qui mortui sunt Ci., haec ubi concedentur esse facta Ci.; navidezno abs.: beatos esse deos sumpsisti; concedimus (sc. deos esse beatos) Ci., faciet, quod oportet; concedo Sen. ph. dobro, naj le stori.
b) kot vrinek s koncesivnim cj.: concedo, forsitan aliquis … quidpiam fecerit Ci., quare concedo, sit dives Cat. pren.: naturae c. S. ali fato c. T., Plin. iun. (evfem.) = svoje smrti umreti, magnis c. fatis Val. Fl.
2. pren. komu prednost da(ja)ti, prednost prizna(va)ti, ne biti kos komu, slabši biti od koga, zaostajati za kom: (Germani dixerunt) sese unis Suebis concedere, quibus ne dii quidem immortales pares esse possint C., etsi nemini concedo, qui maiorem ex pernicie … rei publicae molestiam traxerit Ci. ep., c. aetati S., maiestati eius viri L., quantum concedant cornua ferro O.; V čem? ali glede na kaj? s samim abl.: nemini in illa causa studio et cupiditate Ci., nec amore in hanc patriam nobis concedunt T. ne zaostajajo za nami v ljubezni do …; s praep.: neque ei quidquam in desperatione concedo Ci. ep., ei de familiaritate c. Ci., ne Antonio … de gloria concederet T.; v pass. brezos.: Sulla, cuius fecundiae, non aetati a Manlio concessum S. čigar zgovornosti … je Manlij priznal prednost; abs.: is, concedentibus omnibus, … collega datur consuli L., nec, si muneribus certes, concedat Iollas V.
3. volji koga vda(ja)ti se, privoliti (privoljevati) v kaj, k čemu, odnehati, podvreči se, ugoditi, komu kaj po volji storiti (delati): numquam hodie concedes mihi? Ter., concessit senatus postulationi tuae Ci., huic pertinaciae concessit N., c. veris H. čast dajati resnici, inter se c. T. med seboj odnehati, zediniti se; v pass. brezos.: concessum ab nobilitate plebi de consule plebeio L. plemstvo je popustilo preprostemu ljudstvu v zadevi plebejskega konzula; abs.: dissuadente primo Vercingetorige, deinde concedente C.; occ. prizanesti (prizanašati), odpustiti (odpuščati), spregledati komu kaj: poëtae non ignoscit, nobis concedit Ci., c. alienis peccatis Ci., temere dicto concedi propter aetatem Ci., cui (vitio) si concedere nolis H.; abs.: ut concedendum et ignoscendum videatur Ci.
B. trans.
1. komu kaj odstopiti (odstopati), prepustiti (prepuščati), dopustiti (dopuščati), dovoliti (dovoljevati): alicui sedes suas Ci., sedes habere in Gallia ab ipsis concessas C., militibus praedam c. C., nervos atque cutem morti concesserat atrae H., c. pueris ludum tempestivum H., alicui impunitatem, libertatem, vitam C. komu pustiti (puščati), Atheniensibus principatum N., Siciliam c. L., concedendo omnia L. z neomejenim dopuščanjem, c. alicui victoriam Cu.; pesn.: ei formam (lepoto) c. O., nil praeter hanc animam c. O., me consortem nati concede sepulcro V. privošči … skupen grob. Čemu? z ad ali in in acc.: oppidum militibus ad diripiendum c. C. prepustiti, Calydona Dianae in iras V. da ohladi nad njim svojo jezo.
2. occ.
a) izogniti se česa, (po)pustiti ([po]puščati) kaj, vnemar pustiti (puščati), zanemariti (zanemarjati): auguratūs petitionem mihi (meni na ljubo) te concessisse dixisti Ci., c. rei publicae (državi v prid) dolorem atque amicitias suas Ci., partem octavam pretii Plin. iun.
b) kaznovanega pomilostiti, oprostiti ga na ljubo komu: (Caesar Attico) sororis filium concessit N., ut concessisti illum senatui, sic da hunc populo Ci., Montanus patri concessus est T.
c) komu kako napako oprostiti, spregled(ov)ati, ne upoštevati, odpustiti (odpuščati): c. omnibus omnia peccata et maleficia Ci., alicui delicta maiora Ci., in iudicando peccata liberûm misericordiae parentum (iz sočutja do staršev) Ci.
3. pren. dopustiti (dopuščati), dovoliti (dovoljevati), podeliti (podeljevati): concessa petere V. ali concessa amare O. kar je dovoljeno, abhorrere a maiorum consuetudine et concessis Ci. dopuščanja, te, dulcis amice, reviset cum Zephyris, si concedes H.; s finalnim stavkom: cetera lascivae faciant, concede, puellae O., concessit ei, ut regnaret Enn. fr., priusquam concessum sit, arma uti capiant et ad castra contendant C., concedant, ut hi viri boni fuerint Ci., conceditur, ne in conspectum cuiusquam veniat Hirt.; navidezno abs.: Caesar concedendum non putabat (sc. ut … proficiscerentur) C., si colloqui vellent, concessum est (sc. ut colloquerentur) C., ut ipsi concedi non oporteret, si in nostros fines impetum faceret C.; z inf., toda klas. le v pass.: de re publica nisi per concilium loqui non conceditur C., conceditur commune quiddam dicere Ci., sibi concessum esse transire in Africam L.; pesn.: fatis numquam concessa moveri adparet Camerina V. ki ji usoda ni dovolila, da se kdaj spreobrne; šele poklas. z inf. v act.: di faciles, peccasse semel concedite tuto O., servis concedere pueros huius aetatis verberare Cu.; z atrakcijo predik. imena: mediocribus esse poëtis non homines, non di, non concessere columnae H.; occ. (kako trditev) dopustiti (dopuščati), pripozna(va)ti, privoliti v kaj: iam istuc coacti a te paulo ante concessimus Ci.; s povedjo
a) v ACI: age, iam concedo non esse miseros, qui mortui sunt Ci., haec ubi concedentur esse facta Ci.; navidezno abs.: beatos esse deos sumpsisti; concedimus (sc. deos esse beatos) Ci., faciet, quod oportet; concedo Sen. ph. dobro, naj le stori.
b) kot vrinek s koncesivnim cj.: concedo, forsitan aliquis … quidpiam fecerit Ci., quare concedo, sit dives Cat. - conclāmō -āre -āvī -ātum
1. skupaj klicati, sklicati; abs. (voj.): conclamatur ad arma C., L. kliče se pod orožje (na boj); z acc.: duros conclamat agrestes V., c. socios O., vasa C. k pospravljanju orožja klicati = vojsko na odhod pripravljati, tudi abs.: conclamari iussit C.
2. (skupaj) glasno (za)klicati, (za)kričati, (za)vpiti, vzklikniti (o več osebah): conclamat omnis multitudo C., ad quorum casum cum conclamasset gaudio Albanus exercitus L. ko je zaradi njunega padca albansko ljudstvo od veselja zavriskalo, conclamat vir paterque (Lucretiae) L., dato signo ut universi conclamarent Cu. da naj zaženejo bojni krik, planctu conclamat uterque Isthmos Stat. glasno zatarnata; c. victoriam C. kričati „zmaga“, laetum paeana V. zagnati zmagoslavni vrisk, c. incendium Sen. ph. ali ignem Ap. kričati „ogenj!“ ali „gori! gori!“ c. latrones Ap. kričati „tatovi!“ V; v pass.: qui (duces) bene gesta re publica gaudio et impetu victoris exercitus conclamabantur T. ki so se hrupno pozdravljali; (redk. o posamezniku): ubi abit, conclamo: „Heus quid agis …?“ Pl., conclamato, ut aliqui audiant Ci., Italiam conclamat Achates V. „Italija“ zakliče Ahat, „hei mihi“ conclamat O. Skladi: z ACI = glasno (za)klicati, (za)kričati, glasno naznaniti (naznanjati), razglasiti (razglašati), glasno izprič(ev)ati: V., conclamant ita fieri oportere Ci., conclamant omnes occasionem negotii bene gerendi amittendam non esse C., conclamant patres corpus (Augusti) ad rogum umeris senatorum ferendum (esse) T., manu ac voce capta castra (esse) conclamavit T.; v pass.: ergo nunc iam vis conclamari auctionem fore Pl.; s finalnim stavkom = glasno poz(i)vati, zahtevati: conclamantibus omnibus, imperaret, quod vellet C., itaque conclamant, duceret, quo videretur Cu., conclamaverunt, uti aliqui ex nostris ad colloquium prodiret C., id modo a multitudine conclamatum est, ut L. Valerium et M. Horatium ad se mitterent L.; z odvisnim vprašanjem: conclamavit, quid ad se venirent C.
3. occ.
a) kričoč pritrditi (pritrjevati) čemu, odobriti (odobravati) kaj: quod Mithridates se velle dixit, id sutores et zonarii conclamaverunt Ci.
b) α) ob mrtvaškem odru mrliča po imenu klicati, obžalovati, objokovati, naricati: partem c. tori Stat., corpora conclamata Lucan., Ap., c. suprema cum gemitu Amm. zadnjo čast z naricanjem izkaz(ov)ati, — od tod: post conclamata suprema Ps.-Q.; tudi obžalovati koga kot mrtvega, žalovati po kom (o katerem se misli, da je padel v boju ali umrl v tujini): ex maestis paulo ante domibus, quae conclamaverant suos L., domi tuae iam defletus et conclamatus es Ap. β) c. aliquid kaj kot izgubljeno obžalovati, za izgubljeno imeti (šteti): conclamatis negotiis Amm., rerum acerbitates iam conclamatas et perditas Amm.; solitis fletibus c. z ACI: Amm.; — od tod preg.: conclamatum est Ter., Amm. vse je izgubljeno, konec je.
4. zavekati, objokati, potarnati: immensis conclamata querelis saxa senis Mart. — Od tod adj. pt. pf. conclāmātus 3
1. razvpit, zloglasen, znan: conclamatissimus Sid.; poseb. poguben: herbae conclamati frigoris Macr.
2. obžalovanja vreden: res Serv. - conclūdō -ere -clūsī -clūsum (cum in claudere)
1. (skupaj) zapreti (zapirati), pod ključ da(ja)ti: eos concludit, magnam hominum multitudinem Ci., ne bestiae quidem, quas delectationis causā concludimus Ci.; z abl. instrumenti: c. se loco calce arenāque perpolito Vitr., aurae follibus conclusae H.; s krajevnimi določili: c. in vincla bestiam Pl., si forent conclusi in cavea, ut pulli gallinacei Pl., amicos intra dentes (za zobmi) conclusos habere Pl., c. se in cellulam cum illa Ter., conclusam hic uxorem habeo saevam Ter.; pren.: ut ab illa excludar, huc concludar Ter. (šalj.) = da se mi ona odvzame, ta pa mene vzame; occ. kaj zapreti (zapirati), zagraditi (zagrajati), okleniti (oklepati), obkrožiti (obkrožati), utesniti (utesnjevati): conclusa aqua facile corrumpitur Ci., conclusum mare Ci. ki ga zemlja oklepa, locus conclusus Lucr., H. od vseh strani zaprt, locum concludere sulco V. omejiti, mediam (Mesopotamiam) … ab utroque latere concludunt (Tigris et Euphrates) Cu., c. maria Sen. ph. zajeziti, piscina porticibus conclusa Suet.; pren.: eundem in … formulam sponsionis concludebas Ci. si utesnjeval, equester ordo in huius legis periculum concluditur Ci. nevarnost zakona se zgrinja nanj, ius civile in parvum quendam et angustum locum c. Ci.
2. pren. zb(i)rati, obseči (obsegati), povze(ma)ti: uno hoc volumine vitas excellentium virorum complurium N., omnia fere, quae sunt conclusa artibus Ci., quartus dies hoc libro concluditur Ci. je zajet, si in hanc formulam omnia iudicia conclusa et comprehensa sint Ci., ea (vis) verbis interdicti non concluditur Ci. ne tiči v besedah; occ.
a) zaključiti (zaključevati), skleniti (sklepati), ritmično, periodično zaokrožiti (zaokroževati), dovršiti, končati: facinus natum a cupiditate, auctum per stuprum, crudelitate perfectum atque conclusum Ci.; poseb. ret.: concludam iam interrogationem meam Ci., c. orationem Ci., perorationem Ci., tudi abs.: ut concludamus atque ita peroremus Ci.; sententias explere concludereque Ci., c. crimen decumarum Ci., epistulam Ci. ep., tempora Lucr., neque enim concludere versum dixeris esse satis H. zaokrožiti, c. verbum acuto (gravi) tenore Q., sensus numeris conclusus Q.
b) fil. logično skleniti (sklepati), zaključiti (zaključevati), izvesti (izvajati): deinde concludebas summum malum esse dolorem Ci., commodius arbitror ex rebus concessis concludi, quod velis Ci., satisne hoc conclusum (esse) videtur? Ci. se ti zdi ta sklep zadosten? quattuor sunt capita, quae concludant nihil esse, quod nosci … possit Ci. ki naj vodijo do sklepa, argumenta ratione concludentia Ci. sklepi, ki jih daje pamet, singula argumenta concludens T. povzemajoč, c. rationem Ci.; abs.: perfecto et concluso Ci. če je dognano in dokazano.
c) skleniti = omejiti: luctuosam vitam termino funestiore conclusit Paul. ap. Aug. — Od tod
1. adj. pt. pf. conclūsus 3 zaprt, v komp.: locus conclusior Hyg.; adv. conclūsē ritmično zaokroženo: c. apteque dicere Ci.
2. subst. pt. pf. conclūsum -ī, n logični sklep, zaključek: Ci.
Opomba: Solecizem: conclausa semina Col. - condōnō -āre -āvī -ātum
1. (ob)darovati, podariti (podarjati), v dar da(ja)ti, pokloniti (poklanjati), razda(ja)ti: illam (pallam) non condonavi, sed utendam dedi Pl., c. alicui pateram Pl., apothecae nequissimis hominibus condonabantur Ci., utrum M. Antonio facultas detur … agrorum suis latronibus condonandi Ci.; occ. dolg komu (od)pustiti (odpuščati), spregled(ov)ati: pecunias creditas debitoribus c. Ci., cum aliis adimuntur, aliis condonantur pecuniae Ci.; star. z dvojnim acc.: argentum, quod habes, condonamus te Ter., si quam (malam rem) dehibes (= debes), te condono (sc. eam) Pl.
2. prepustiti (prepuščati), izročiti (izročati), izpostaviti (izpostavljati): hoc capite … omnīs gentīs … decemvirorum dicioni … permissa et condonata esse dico Ci., vitam matris crudelitati c. Ci., Macedonia condonata barbaris C.
3. pren.
a) opustiti (opuščati) kaj, odreči (odrekati) se čemu, odpoved(ov)ati se čemu, žrtvovati kaj: c. suum dolorem eius voluntati ac precibus C. na njegovo željo in prošnje, Philaeni seque vitamque suam rei publicae condonavere S.
b) pregreho, prekršek spregled(ov)ati, odpustiti (odpuščati), krivca pomilostiti, ne kaznovati, krivcu prizanesti (prizanašati): ut crimen hoc nobis propter merita condonetis Ci., non sibi ac defensioni suae (njemu … na ljubo) condonatum esse Oppianicum Ci., id agi, uti per paucos factiosos Iugurthae scelus condonaretur S., lubidini malefacta c. S., praeterita se Diviciaco fratri (bratu D. na ljubo) condonare dicit Ci., sibi (njemu na ljubo) ut condonarent filium orabat L.; v pass. (star.) z nom. personae in acc. „pregreška“: habeo alia multa, quae (is) nunc condonabitur Ter. kar naj se mu zdaj odpusti. - cōnfīrmō -āre -āvī -ātum
1. utrditi (utrjevati): (stipites) confirmandi et stabiliendi causā C., c. parietum soliditatem Vitr., dentes mobiles Plin.; voj.: c. castellum magnis munitionibus Auct. b. Alx; occ. (o)krepiti, (o)krepčati, (o)jačati: Cels., Q., hōc ali vires nervosque confirmari putant C., c. corpus Ci., imbecillitatem valetudinis spes victoriae confirmavit Ci., aetates, quae iam confirmate sunt Ci. krepke, c. membra Cu., crus debile Suet., vinea se confirmat Col.
2. pren.
a) utrditi (utrjevati), (o)krepiti, (o)jačati, (u)čvrstiti (pogosto tudi v zvezi z abstr.): Vell., Suet., utile putat confirmari regnum Persarum N., confirmare manum suam (svojo bojno moč, četo) Ci., Galliam praesidiis ac navibus Ci., se transmarinis auxiliis C., pacem et amicitiam cum proximis civitatibus C., profectionem lege c. C. zakonito določiti, societatem data acceptaque fide S., non deponere, sed confirmare audaciam Ci., c. odium N., opinionem (timoris) C., his confirmatis rebus C. ko je bilo to urejeno, dognano, nondum confirmato consilio Ci. ne da bi se bilo trezno preudarilo, illum diem omnes labores et victorias confirmasse S. (zevgma) da je oni dan poplačal vse napore in potrdil zmago.
b) sklepe idr. potrditi (potrjevati), uveljaviti (uveljavljati): ut sua decreta confirmaret N., iudicium legionum confirmat senatus Ci., pax … cum civibus confirmata est Ci., confirmata vero suspicio est Ci. se je uresničila, ea auctoritate suā c. L., praeterita omnia beneficia edicto c. Suet.
c) koga v mišljenju podpreti (podpirati), utrditi (utrjevati), uveriti (uverjati), zagotoviti (zagotavljati): insulas bene animatas confirmavi N., coniuratione eos confirmat N. z zaroto si zagotovi njihovo zvestobo, c. homines C., iureiurando inter se confirmant C. si pod prisego dajo zagotovilo.
č) koga (o)hrabriti, bodriti, opogumiti (opogumljati), (po)tolažiti, (po)tešiti: utrum hoc est confirmare militum animos an debilitare virtutem? Ci., milites consolari et c. C., religione confirmare exercitum N., c. timentes C., territos S., perterritos Suet., nunc erige te et confirma Ci. opogumi se, ipsi sese confirmaverant C. Včasih sledi finalni stavek: eos confirmat, uti Romam pergerent S. jih hrabri, da naj gredo, alius alium confirmare, ne nomina darent L.
d) trditev potrditi (potrjevati), izprič(ev)ati, dokaz(ov)ati, podkrepiti: rem teste c. C., causam auctoritatibus Ci., quorum testimoniis de pecunia confirmatum est Ci., confirmata re ab exploratoribus C., nisi qui fide confirmasset N., id satis se confirmasse arbitratus N. da je to mnenje dovolj podkrepil; z odvisnim vprašanjem: exemplis confirmare, quantum auctoritas valeat in bello Ci.; occ. zatrditi (zatrjevati), zagotoviti (zagotavljati), varati se, zareči (zarekovati) se: hoc cum mihi non modo confirmasset, sed etiam persuasisset Ci., difficile est hoc de omnibus confirmare Ci.; nav. z ACI: columnas se exacturum esse confirmat Ci., id omne ego me rei publicae causā suscepisse confirmo Ci., confirmare sese neque legatos missuros neque … C., illud se polliceri et iureiurando confirmare, tutum iter per fines suos daturum C. — Od tod adj. pt. pf. cōnfīrmātus 3
1. trdno določen, zagotovljen, gotov: fides confirmatissima Porph.
2. ohrabren, srčen, pogumen: certus et confirmatus animus Ci., non modo non infracto animo, sed confirmato Ci., quae res in dies confirmatiorem eius exercitum efficiebat C.
3. potrjen: attulit litteras, in quibus erat confirmatius idem illud Ci., quod eo confirmatius erit, si … Ci. — Adv. cōnfīrmātē trdno, krepko: sese expedire Corn. - confound [kənfáund] prehodni glagol
(z)mešati, osupiti, zbegati, presenetiti (with)
zamenjati; osramotiti
confound him! naj ga vrag vzame!
confound it! hudiča! - congerō -ere -gessī -gestum
I.
1. znositi (znašati), na en kraj (skupaj) spraviti (spravljati), nakopičiti (nakopičevati), nagrmaditi; redk. abs.: rape, congere, aufer Mart.; večinoma z acc. rei: Pr., Col., Plin., Q. idr., ut undique, quod ad muniendum idoneum putarent, congererent N., c. alimenta undique Cu., arbores et saxa congeri iubet Cu., c. salis magnam vim ex proximis salinis C., auri pondus, opes O., sibi divitias fulvo auro Tib., congesta cremantur turea dona V., congestis undique saccis H., congestis in modum tumuli coronis T., c. nemus ali silvas (drv) Sen. tr.; c. aliquid in aliquem locum ali aliquo ali ad aliquem Pl., Lucr., Plin. idr., patris penum omnem in cellulam ad aliquem Ter., tritici grana in os alicuius ali alicui in os Ci., maximam vim auri atque argenti in regnum suum Ci., locum in foro destinant, quo pretiosissima rerum suarum congererent L., huc omnes vastos congerit tellus Val. Fl., c. omnem materiem circa oppidum succisam intro Auct. b. Hisp., carbones super caput alicuius Vulg. oglja komu na glavo nasuti; z dat.: c. alicui viaticum Ci. zvreči, zložiti, tres anulos uni minimo digito Plin., humum corbulae Suet., Pindo congestus Athos Sen. tr.; čemu? vim magnam sparti ad rem nauticam L., alicui crates materiemque ad arietes Auct. b. Afr., saxa in monimentum Sen. ph. — Od tod adj. pt. pf. congestus 3 nakopičen, nagačen, debel; v komp.: gobio ovipara congestior alvo Aus. — Congerere tudi zmeta(va)ti: scuta illi (virgini) pro aureis donis congesta (esse) L., undique … in ipsum Porum tela congesta sunt Cu., congestis telis et suffosso equo labitur T., c. saxa in infandum caput alicuius Sen. tr.; pesn.: oscula c. properata O. pritiskati si … poljube, plagas mortuo Ph. mrtvemu udarcev naložiti, ictūs c. alicui Val. Fl.
2. s proleptičnim obj. sestaviti (sestavljati), postaviti (postavljati), (z)graditi, sezidati, napraviti (napravljati): aramque sepulcri congerere arboribus … certant V., culmen caespite c. V. streho iz ruše napraviti, congesta oppida manu V., lucifugis congesta cubilia blattis V.; occ. v (za) gnezdo znositi (znašati), (gnezdo) znositi (znašati), zgraditi, delati, napraviti, gnezditi: in nervom hodie nidamenta congeret Pl.; abs.: Gell., notavi ipse locum, aëriae quo congessere palumbes (sc. nidum) V.
3. prebaviti (prebavljati): ventris quoque officio parva et congesta reddente Cael. —
II. pren.
1. nakopičiti (nakopičevati): si omnia simul congesserit Brutus in Ci. ep.
2. nakopičiti (nakopičevati) kaj na koga, obsuti, obsipati, preobremeniti koga s čim: Sen. ph., Eutr., congerantur in unum omnia Ci. naj se vse nad enim zgrne, maledicta in Caesarem c. Ci., quae postea in eum sunt congesta Ci. očitki, ki so se stresli nanj, omnes vastati agri … causas c. in aliquem L. vso krivdo prevaliti na koga, ad eum omnia ornamenta c. Ci., c. ingentia beneficia in aliquem L., iuveni consulatūs, triumphos T., mortuo gratias agere laudesque c. Suet.; pesn.: spes omnis in unum te mea congesta est O. vse moje upanje je vate uperjeno, ζωὴ καὶ ψυχὴ lascivum usque c. Mart. venomer klicati komu.
3. (v govoru ali pismu) sestaviti (sestavljati), povze(ma)ti, zb(i)rati: congessisti operarios omnes Ci., c. turbam patronorum in hunc sermonem Ci., argumenta, undique nomina plurimorum poëtarum, ex diversis orationem Q.