avversario
A) m (f -ia) nasprotnik, nasprotnica; sovražnik, sovražnica:
avversario politico politični nasprotnik
B) agg. šport nasproten; sovražen:
la parte avversaria nasprotna stran, nasprotnik
la squadra avversaria šport nasprotnikovo moštvo, nasprotnik
Zadetki iskanja
- barricata f barikada:
combattere sulle barricate boriti se na barikadah
fare le barricate pren. upreti se, iti na barikade
essere dall'altra parte della barricata pren. biti na nasprotni strani - basso
A) agg.
1. nizek, majhen:
casa bassa nizka hiša
statura bassa nizka postava
i quartieri poveri sono nella parte bassa della città revne četrti so v spodnjem delu mesta
fare man bassa di qcs. pren. pleniti, prisvajati si
avere il morale basso pren. biti pobit, potrt
2. plitev:
fondale basso plitvo dno
essere in basse acque pren. biti v težavah, v škripcih
3. nizek, tih:
a voce bassa potihoma, tiho
4. ozek, tenek:
nastro basso ozki trak
5. pozen:
basso Medioevo pozni srednji vek
bassa stagione turiz. predsezona, posezona
6. ekst. južen, spodnji:
la bassa Italia južna Italija
il basso Po spodnji Pad
7. nižji, navaden:
la bassa forza navadni vojaki
basso clero nižja duhovščina
messa bassa tiha maša
8. ekst. nizek, nizkoten, podel:
bassi istinti nizki nagoni
9. nizek, majhen:
basso prezzo nizka cena
pressione bassa nizek tlak
B) avv.
1. dol, navzdol, nizko:
guardare basso gledati navzdol
colpire basso udariti, zadeti (pre)nizko
volare basso nizko leteti
2. tiho
C) m
1. spodnji del:
l'iscrizione si trova sul basso della colonna napis je na spodnjem delu stebra
scendere a basso, da basso iti dol, v pritličje
2. pren.
cadere in basso nizko pasti
guardare qcn. dall'alto in basso gledati koga zviška
gli alti e bassi della vita življenjski vzponi in padci, življenjske radosti in tegobe
3. glasba bas:
basso comico basso buffo
basso continuo basso continuo, generalni bas
4. kletno stanovanje (v Neaplju) - beō -āre -āvī -ātum (iz dueio, prim. bonus) pesn.
1. osrečiti (osrečevati), blažiti, ublažiti (ublaževati), veseliti, razveseliti (razveseljevati): hoc me beat saltem, quod perduelles vicit Pl; od tod poseb. v pogovoru: ecquid beo te? Ter. = ali te to veseli? beas ali beasti (sc. me) Kom. = to (kar praviš ali kar si storil) mi je drago, tako tudi: id beat, nimis beat (sc. me), quod … Pl.; s stvarnim obj.: agrum Setinum beare Tit. fr.
2. osrečiti (osrečevati) s čim, obdariti (obdarovati) s čim, (o)bogatiti s čim: caelo Musa beat H., ne dominus munere te parvo beet H., (poëta) Latium beabit divite lingua H., beare se interiore nota Falerni H. goditi si z … — Od tod adj. pt. pf. beātus 3, adv. -ē
1. osrečen, srečen, blažen: Ter., V., O. idr., nihil est tam miserabile quam ex beato miser Ci., Phraaten numero beatorum eximit Virtus H., beate (beatius) vivere Ci., ad beatissime vivendum parum est, ad beate satis Ci., non est mihi male, sed bene ac beate Cat., beatius quam aliae urbes excultae Mel., divitiis homines an sint virtute beati H., laudum cumulo beatus omni Stat., neque idem umquam aeque est beatus ac poëma cum scribit Cat.; o stvareh in abstr.: nihil est ab omni parte beatum H., beatae arces H., status rei publicae fortunatior beatiorque L., cum ipsa virtus efficiat ita beatam vitam, ut beatior esse non possit Ci., beata mors Ci., beatum tempus O., saeculum beatissimum T., beatior spiritus Q. bolj blažena navdušenost; sedes beatae V. ali arva beata H. = sedes beatorum, arva beatorum (gl. v nadalj. beati = μάκαρες) bivališča blaženih; adv. beate srečno = docela, popolnoma: locum beate implebat Sen. rh. Subst.
a) beātum -ī, n (τὸ μακάριον) blaženost: in qua (virtute) sit ipsum etiam beatum Ci., non quia per se beatum est malo caruisse, sed quia … Sen. ph.
b) beātī -ōrum, m (μάκαρες) blažen(c)i (o umrlih): beatorum insulae (= μακάρων νῆσοι) Ci. fr. otoki, ki bi naj po mnenju starodavnikov ležali v Oceanu ob zahodnem robu zemlje; tam bi naj padli junaki uživali blaženo in večno življenje. Od tod beatus 3 v pozni lat. blaženi = umrli, rajni, pokojni: quem cum beatum fuisse Sallustius respondisset, intellexit occisum Amm.; pren.: (vir) beatae memoriae Eccl. blaženega spomina.
c) Beātissimus Preblaženi, naslov višje duhovščine: pozni Icti. in Eccl.
2. srečnega se čuteč, zadovoljen: satis beatus unicis Sabinus H., agricolae … fortes parvoque beati H.
3. obogaten, bogat, imovit: Pl., O., Cat., Iuv., Thynā merce beatus (še pravi pt. pf.) H.; od tod: mulier beata ac nobilis Ci., uxor beata H., Sen. ph., dum aedificant tamquam beati, in aes alienum incidunt Ci., homo non beatissimus N. ne posebno bogat, florente ac beatā re publica L., tyrannus opulentissimae et beatissimae civitatis Ci., beata Roma H.; subst. beātī -ōrum, m bogataši, bogatini: noli nobilibus, noli conferre beatis Pr.; pren. bogat = (pre)obilen, prekipevajoč: gazae beatae Arabum H., vox Q. bogato nadarjeno grlo, ingenii beatissima ubertas, beatissima rerum verborumque copia Q.; occ.
a) blažen, ploden, rodoviten: auriferi beata ripa Tagi O., rus beatum H., rura beata Stat., beati Campaniae sinus T.;
b) pesn. = krasen, prelep: nuntii, commoda Cat., munera Pr., thermae Mart., nectar Mart. božanski, dies beatissimus Amm.; pren. adv. beate! krasno! kot vzklik prilizovanja: Mart. - beséda (-e) f
1. parola; termine; espressione:
domača, tuja beseda parola slovena; parola straniera, forestierismo
narečna beseda dialettalismo
iskrene, odkrite besede parole sincere
tolažilne besede parole di conforto
hude, ostre besede parole dure, aspre
grde, nespodobne besede parole sconce, parolacce
žaljive besede parole offensive
moška beseda parola d'onore
zadnje besede le ultime parole
v pravem pomenu besede nel vero senso della parola
ekspr. ploha, poplava besed fiume di parole
ekspr. da ne črhneš, ne zineš niti ene besede! non una parola!, acqua in bocca!
preiti od besed k dejanjem passare dalle parole ai fatti
to so same besede! besede, besede, besede! sono tutte chiacchiere!
2. (zagotovilo, obljuba) parola:
držati, izpolniti besedo essere di parola
prelomiti besedo mancare di parola
3. (govorni, pisni nastop v javnosti) parola; discorso:
sklepna, zaključna beseda govornika conclusione, parole conclusive dell'oratore
uvodne besede predavatelja parole introduttive del conferenziere, (parole) in apertura della conferenza
svoboda besede libertà di parola
dati, vzeti komu besedo dare, togliere a qcn. la parola
prositi, zahtevati besedo chiedere la parola
pustiti koga do besede lasciar dire, parlare qcn.
4. (izmenjava mnenj, pogovor) discorso, parola:
na sestanku je bila beseda o plačah nella riunione si è parlato, discusso dei salari
napeljati, zasukati besedo na kaj portare il discorso su qcs.
besedo je poprijel, povzel gost nel discorso è intervenuto l'ospite
5. (jezik, zvrst) lingua, linguaggio:
domača, materina beseda lingua slovena, lingua materna
govorjena, pisana beseda lingua parlata, lingua scritta
odrska beseda il linguaggio del teatro
tehniška beseda linguaggio tecnico
6. (besedilo) testo:
kantata na Kosovelove besede cantata su testo del Kosovel
7. (vloga pri odločanju) parola:
imeti dokončno, glavno, prvo besedo avere (sempre) l'ultima parola
imeti kaj besede pri čem avere una parte in qcs.
8. (mnenje, sodba) parola; (geslo, parola) motto, parola d'ordine;
njegova beseda veliko velja, zaleže la sua parola ha un gran peso
založiti, zastaviti besedo za kaj mettere, spendere una buona parola per
beseda da besedo una parola tira l'altra
beseda za besedo parola per parola
na besedo verjeti credere sulla parola
koga za besedo prijeti prendere qcn. in parola
ne da bi zinil besedo senza dir parola, motto
9. rel.
Beseda Verbo
FRAZEOLOŠKA/TERMINOLOŠKA RABA:
zob za zob, to je naša beseda la nostra parola d'ordine è: dente per dente
človek redkih besed uomo di poche parole
pazi, da ne bo kakih besed vedi di non dar luogo a maldicenze
ni vredno besed non è il caso di parlarne
ne imeti lepe besede za koga non degnare qcn. di una buona parola
ne imeti, ne najti besed non avere, non trovare parole per
imeti besedo na jeziku avere la parola sulla punta della lingua
položiti komu besedo na jezik mettere la parola in bocca a qcn.
požirati nekoga besede pendere dalle labbra di qcn.
požreti, snesti besedo mancare alla parola, venir meno alla parola data
vzeti besedo z jezika, z ust togliere la parola di bocca
pog. vzeti besedo nazaj rimangiarsi la parola
izginiti brez besede sparire senza dir parola
ubogati na prvo besedo obbedire subito, senza fiatare
opletati z besedami parlare a vanvera
z drugimi besedami in altre parole
nobene besede! niti besede več! basta! non una parola!
konec, mir besedi! basta, non se ne parla più!
zadnja beseda še ni bila izrečena non è stata detta ancora l'ultima parola
zadnja beseda mode l'ultimo grido della moda
zadnja beseda znanosti le ultime conquiste, scoperte della scienza
imeti polna usta besed fare un gran parlare; non fare che lodarsi
beseda ni konj! domandare non costa niente
lingv. dvozložna beseda bisillabo
pregibna beseda parola variabile
tvorba besed formazione delle parole
vezana, nevezana beseda poesia, prosa
PREGOVORI:
besede mičejo, zgledi vlečejo verba movent, exempla trahunt
lepa beseda lepo mesto najde la parola gentile paga - būcolicus 3 (gr. βουκολικός izβουκόλος goveji pastir) pastirski, kmečki, selski: modi O. ali poëma Col. pastirska pesem; subst. būcolica -ōrum, n pastirske pesmi, idile: Gell., Don., Serv., in extrema bucolicorum parte Amm. v zadnji pesmi svojih (Vergilijevih) idil. — V gr. obl. būcolicos -ē -on: bucolice tome (βουκολική τομή) bukolska diereza po četrti heksametrovi stopici; najpog. so jo rabili bukolski pesniki: Aus.; būcolica -ōn, n (sc. ποιημάτια) Bukolika, naslov Vergilijevih pastirskih pesmi.
- búkev (-kve) f
1. bot. faggio (Fagus silvaticus);
rdečelistna bukev faggio purpureo (Fagus silvatica atripurpurea)
bukev pokriva večji del hriba buona parte del monte è coperta da faggio, bosco di faggio
2. (bukov les) (legno di) faggio - capitātus 3 (caput) glavnat, z glavo, glavičast: natrix Luc. ap. Non., clavulus Varr., caepa Plin., vinea Col. ki bolj kvišku raste, fieri (mortales) capitati ab utraque parte potuerunt Iulian. ap. Aug.
- captiō -ōnis, f (capere)
1. prijetje: pignoris G., odoris Lact.
2.
a) lovljenje živali: Petr., Vulg; met. mreža: Vulg. (Psalm. XXXIV, 8).
b) prijetje, zajetje, zaprtje človeka: Vulg. (Psalm. CXXIII, 6, Ep. ad Rom. XI, 9).
3. klas. le pren.
a) prevara, omama, slepilo: Dig., istaec captio est Pl., si in parvula re captionis aliquid vererere Ci.; met. škoda, kvar: Dig., ne quid captioni mihi sit Pl., mea captio est, si... Ci. ep.
b) lovljenje, zapletanje v besedah: eam sententiam nihil habere captionis aut vitii Ci., quanta esset in verbis captio, si... Ci., in qua parte quoque in verbo captio foret Gell.; met. varljiv sklep, lažna izpeljava, sofizem: captiones metuis Pl., dialecticae captiones Ci., captiones discutere, explicare, refellere Ci., induere se in captiones Ci., idem de istis captionibus dico: quo enim nomine potius „sophismata“ appellem? Sen. ph., captio soluta aut parum intellecta Gell., captionis sophisticae solutio Gell., erant autem captiones ad hoc fere exemplum Gell. - causa f
1. vzrok, razlog:
la velocità è la causa principale degli incidenti stradali hitrost je glavni vzrok prometnih nesreč
esser causa di povzročiti, povzročati
causa di forza maggiore pravo višja sila
a causa di, per causa di zaradi:
per causa tua zavoljo, zaradi tebe
2. pravo zadeva:
far causa a qcn. koga tožiti
dar causa vinta pren. popustiti, odnehati
esser parte in causa biti v kaj vpleten, za kaj zainteresiran
parlare con cognizione di causa govoriti dobro poznavajoč stvar
avvocato delle cause perse pren. pravdač, kvazi dohtar
3. stvar:
servire la causa della democrazia boriti se za demokracijo
far causa comune con qcn. skupaj se zavzemati za; solidarizirati se s kom
4. jezik
complemento di causa prislovno določilo vzroka - cēnāculum -ī, n (cēnāre) jedilnica: Varr.; ker je bila nav. v zgornjem nadstropju, met.: zgornje nadstropje, zgornja izba, podstrešna izba, nadstropje sploh: Luc. fr., Vitr., Suet. idr., ubi cenabant, cenaculum vocitabant...; posteaquam in superiore parte cenitare coeperunt, superioris domus universa cenacula dicta Varr., Roma cenaculis sublata atque suspensa Ci., cenaculum super aedes datum est L., pauper mutat cenacula H., cadere de tertio cenaculo Vulg.; pren.: o nebesih: cenacula maxima caeli Enn. ap. Tert.; šalj. (o Jupitru): in superiore qui habito cenaculo Pl.
- cēnitō -āre -āvī (frequ. glag. cēnāre) navadno kositi, obedovati, večkrat obedovati: Val. Max., Ap., Gell. idr., in superiore parte Varr., foris, apud aliquem Ci., solus cenitabat Suet.; z notranjim obj.: sacrificales epulas cum aliquo c. Ap.
- centavo
parte centava stoti del
centavo m stotinka - centésimo stoti, -a -o
el centésimo, la centésima parte stotinka - circiter(po zgledu adv. na -iter iz circum nastala beseda)
I. adv.
1. (o kraju) okoli, krog in krog, na vsaki strani, na vseh straneh: lapis quadratus c. Cassius Hemina ap. Plin. kockast.
2. pren. (o času) okoli (z gen.): c. meridie Pl., c. duobus mensibus Varr. v kakih dveh mesecih, media c. nocte C., quartā vigiliā c. C.
3. (pri številih) okoli, okrog, približno: c. quingentae species Varr., c. parte tertiā celatā C. diebus c. XV ad fines Belgarum pervenit C., c. passus sexcentos C., c. milia passuum ducenta N., c. duum milium intervallo S., c. pars quarta S., decem c. milia ab hoste abesse L.
— II. praep. z acc.
1. (o kraju) blizu, v bližini: nisi... loca haec c. excĭdit mihi (cista) Pl.
2. pren. (o času) ob, proti: c. hordeaceam messem Varr., c. Kalendas, c. Idus Novembres Ci. ep., c. Kalendas Iunias S., c. meridiem C., octavam c. horam H. - circumcīdō -ere -cīdī -cīsum (circum in caedere)
1. obrez(ov)ati, okrog izrez(ov)ati, odrezati: ars agricolarum, quae circumcidat, amputet Ci., caespitem gladiis c. C. rušo rezati, c. ungues Cels.; occ. obrez(ov)ati: (Iudaei) circumcidere genitalia instituerunt T., aliquem c. Petr.
2. pren. omejiti (omejevati), (s)krčiti, (za)tesniti, (pri)krajšati, zmanjš(ev)ati, opustiti (opuščati): Varr., Sen. ph., circumcisi sunt sumptus L., c. impensam funeris Ph., amputata circumcisaque inanitate Ci; vinum in totum annum c. Cels. prepovedati. Od tod adj. pt. pf. circumcīsus 3, adv. -ē okrog obrezan, obsekan
1. o kraju = strm: Henna ab omni aditu circumcisa atque directa est Ci. povsem strma in nepristopna, collis ex omni parte circumcisus C.
2. pren. skrčen, prikrajšan, kratek: quid tam concisum, tam breve, quam hominis vita longissima? Plin. iun.; poseb. o govoru: Varr., orationes circumcisae et breves Plin. iun. jedrnati in kratki, c. expositio, id est σύντομος Q.; adv.: Q., Suet., Macr. - circumfundō -ere -fūdī -fūsum
I.
1. naokrog liti: amurcam ad oleam Ca.; večinoma med. (redko refl.) obli(va)ti, obda(ja)ti, obkrožiti (obkrožati); z dat.: Plin., amnis circumfunditur insulae L., mare urbi circumfusum L., nympha circumfunditur iuveni O. vodna Nimfa se oprijemlje mladeniča (pesnik misli na vodo); poleg dat. z a(b): unda terrae a lateribus circumfunditur Sen. ph.; abs.: Tib., gens circumfusis invia fluminibus O., circumfusa nubes V., Eccl. zastirajoči oblak, circumfuso igni L. po obsevajočem ognjenem žaru, mel circumfusum Vitr., vis circumfusi aëris Mel.
2. pren. gnesti se, vrveti okoli koga ali česa, s hrupom obda(ja)ti, obsuti, obsipati; abs.: magna multitudo ab utraque parte circumfundebatur C., circumfunditur equitatus Caesaris C., circumfunditur corona T., circumfusus satelles O.; z dat.: cedentibus curcumfusi C., circumfundebantur obviis sciscitantes L., circumfusos regi barbaros adoriri Cu., tanta multitudo circumfundi paucioribus potest Cu. obsuti; redko refl.: equites Hannoni Afrisque se circumfudere L., a tergo se c. L.; še redkeje med. z acc. = okleniti (oklepati) se koga: hunc (Mavortem) tu, diva, circumfusa super Lucr.; akt. v med. pomenu: circumfudit eques frontemque pedites invasere S. konjenica napade; pren.: undique circumfusae molestiae Ci. od vseh strani vsute, quantum periculum ab circumfusis undique voluptatibus L. od povsod privrevajočih slasti.
— II.
1.
a) (o tekočini sami) tekoč obdajati: quam (terram) crassissimus circumfundit aër Ci.
b) obli(va)ti, poli(va)ti: (Agesilaum mortuum) amici cerā circumfuderunt N., Venus eos nebulae circum dea fudit amictu (tmeza) V. jih je ogrnila z meglenim plaščem; v pass.: omnis terra... circumfusa illo mari,... quem Oceanum appellatis Ci., circumfusum esse caligine, crassis tenebris ali luce Ci.
2. pren. obda(ja)ti, obkoliti (obkoljevati), obkrožiti (obkrožati): praefectum milites circumfundunt T.; nav. pass.: Pompeius copiis circumfusus Ci., sedens in bybliotheca circumfusus Stoicorum libris Ci. zakopan v knjige, Ascanium fusis circum (tmeza) complectitur armis V., turbā circumfusus L., collo parentis circumfusa O. ovita, oklenjena okoli..., neque enim stipatus satellitum manu, sed circumfusus undique nunc senatūs, nunc equestris ordinis flore Plin. iun.; v sovražnem pomenu: circumfusus hostium concursu N., densis circumfundimur armis V. oboroženci nas gosto obsujejo, undique circumfusi Cu. - ciuchino agg. oslovski:
fare la parte ciuchina pren. opravljati težaška dela - claudeō -ēre in nav. claudō -ere (-), clausūrus (claudus) hrom biti, šepati, le pren. = na slabih nogah biti, slabeti, slab (= na slabem) biti, slabo urejen (nepopoln, pomanjkljiv) biti, ne držati; obl. claudeo: an ubi vos sitis, ibi consilium claudeat? Caecil. ap. Prisc.; obl. claudo: Fr., Aus., etiamsi (beata vita) ex aliqua parte clauderet Ci., neque enim ignorantiā res claudit S. fr., si altera parte claudet (fut.) res publica L. (XXII, 39); poseb. o govoru in govorniku: Ap., quid est cur claudere aut insistere orationem malint quam... Ci., nisi tertia syllaba circumflexe ponatur, numerus clausurus esset Gell. — Dep. soobl. claudeor -ērī ali claudor -dī šepati: risus circumstantium eo, quod claudebatur, excussus M.
- cōgitō1 -āre -āvī -ātum (iz *coagitō = mecum agitō)
1. misliti, premisliti, razmisliti (razmišljati), preudariti (preudarjati): cui vivere est cogitare Ci., duas res non modo agere, sed ne cogitando quidem explicare quisquam potest Ci., qui (vîr)... cum cogitasset, facere auderet N., si vere cogitare volumus Ci. če stvar prav premislimo (kot vrivek), c. acutissime Ci., callide N.; preg.: non animo, sed auribus cogitant Ap. Kot dopolnilo nastopa
a) α) neodvisni govor: Pl., Ter., Ca. fr., coepi egomet mecum sic cogitare: „hem, nos homunculi indignamur...“ Sulpicius in Ci. ep. β) odvisni govor: sic cogitabam, cum contra dicturus esset Hortensius,... fore uti... timore prolaberer Ci.
b) določilo s praep.: ne Clodius quidem de insidiis cogitavit Ci. ni mislil na..., nihil posse de diis immortalibus cogitare Ci. o bogovih; toda: consul de re publica cogitans Ci. misleč na državo = v skrbi za državo, de salute, non de victoria c. Ci.; ad haec igitur cogita, vel potius excogita Ci., quod ad perniciem suam fuerat cogitatum N., non minus pro adversa parte quam pro mea cogitabam Q.
c) acc., in to α) acc. personae = misliti na koga: te, M. Scaure, equidem video,... non cogito solum Ci., et maiores et posteros cogitate T., si principem cogitares Plin. iun.; v pass.: non praesens tantum, sed etiam cogitatus Sen. ph. če se le misli nanj; toda v pomenu misliti si koga, predstavljati si koga: tamquam Catonem tantum cogitasset T., matrem, patrem, propinquos cogitasti Ps.-Q., Regulum cogita Plin. iun. β) acc. rei: V., H. idr., semper secum pericula, damna, uxoris mortem c. Ter., haec si Accius cogitasset Ci., erat amentis, cum aciem videres, pacem cogitare Ci. na mir misliti; v pass.: diu omnibus cogitatis Cu. ko je bilo vse dobro premišljeno.
č) z ACI: homines ea sibi accidere posse non cogitant Ci., cogitemus denique corpus esse mortale Ci.; elipt.: quoniam fieret dimicandi potestas, ut saepe cogitavissent (sc. dimicandi potestatem fieri) C.
d) odvisno vprašanje: cogita, qui sis, quo loco sis Ci. pomisli, iudicis est cogitare, quid lex et religio cogat Ci., quemadmodum uti victoriā deberent, cogitabant C., fac cogites, in quanta calamitate sis S.
e) finalni stavek: Cu., cogitabat, ut exercitum incolumem reduceret Ci. je mislil na to, da bi privedel..., cogitans, ut haberet, qua aufugeret N., ne quam occasionem rei bene gerendae dimitteret, cogitabat C.
2. occ. izmisliti (izmišlj[ev]ati) si, umisliti (umišljati) si, izumiti (izumljati): hoc tam callide Iuppiter cogitavit Ci., aliud agendum ac cogitandum, quo modo resistatur patribus L., c. aliquid ad perniciem N., cogitavi plura quam reliquerat Ph.
3. meniti = v mislih imeti, namerjati, nameravati, kaniti, snovati; z acc. rei: nihil cogitant nisi caedes, nisi incendia Ci., c. aut mortem aut fugam Ci., latēre arbitrabantur, quae cogitarent Ci. njihove namere, quae cogitas N. tvoja namera, sunt, qui mecum rem pulcherrimam cogitaverunt Cu., tantum nefas in aliquem c. Cu., si qua aut cogitarentur gravius adversus se aut dicerentur Suet.; pesn.: quid cogitet humidus Auster V. kaj (zlega) snuje; v pass.: tanto scelere non modo perfecto, sed etiam cogitato Ci.; z de: c. de parricidio, de interitu Ci., magis de reliqua fuga quam de castrorum defensione C.; o poosebljenem neživem subjektu: cum spiritus coepit de exitu cogitare Sen. ph.; večinoma z inf.: exheredare pater filium cogitabat Ci., qui nocere alteri cogitat Ci., cogitabat enim... omnium partes corripere atque complecti N., ex fumo dare lucem cogitat H.; pri Ci. je včasih (toda le v pismih) izpuščen inf. ire, iter facere, proficisci ali esse: etiam M. Lepidus cras cogitabat, in Cumanum statim cogito, inde ad Taurum cogitabam, eo die cogitabam in Anagnino, postero autem in Tusculano.
4. v zvezi z adv. biti kake misli, biti kakega mišljenja, kako misliti, v dobrem pomenu = prijazen, naklonjen ali prijatelj biti komu, v slabem pomenu = sovražen (sovražnik) biti komu: male cogitantes Ca., Karthagini..., cui male iam diu cogitanti bellum... denuntio Ci., ut... facile animadverterem male eum de me cogitare Caelius in Ci. ep., si humaniter et sapienter et amabiliter in me cogitare vis Antonius in Ci. ep., si quid amice de Romanis cogitabis N. — Od tod pt. pf. cōgitātus 3, adv. -ē
1. (dobro) premišljen, preudarjen: cogitata ratio Ci., verbum scriptum, meditatum, cogitatum Ci., res multum et diu cogitatae Ci., cogitate verba facere Pl. preudarno, accurate cogitateque scribere Ci.
2. namišljen, nameravan, namerjan: consulto et cogitata fiat iniuria Ci., cogitati furores Ci. Od tod subst. cōgitātum -ī, n mišljeno =
1. misel: quo neque acutius ullius imperatoris cogitatum neque celerius factum usquam legimus N. ostroumnejše misli; večinoma v pl.: cogitata proloqui Ter. ali eloqui Ci., cogitata sapientium Ci., optime cogitata Vell.
2. (le v pl.) namere, nakane, zamisli: cogitata perficere Ci. ali patefacere N.