Franja

Zadetki iskanja

  • contrariar (pres: -ío) nasprotovati, nasprotno ravnati; spodbijati

    me contraría mucho que... zelo neprijetno mi je, da ...; zelo mi je žal, da ...
    contrariarse čutiti se užaljenega, zameriti kaj
    contrariado nevoljen, ozlovoljen
  • contrarié, e [-rjé] adjectif nevoljen, jezen; preprečen, prekrižan

    projet masculin contrarié prekrižan načrt
    il a l'air contrarié videti je nevoljen
    être contrarié de quelque chose jeziti se na kaj
  • contrario

    A) agg. (m pl. -ri)

    1. nasproten:
    in caso contrario v nasprotnem primeru

    2. nasproten, neugoden

    B) m nasprotje, nasprotnost:
    avere qcs. in contrario imeti kaj proti
    al contrario, in contrario nasprotno
  • contrārius 3, adv. (contrā)

    1. nasproti (na nasprotni strani) ležeč, stoječ, nasproten: ad eam ripam, quam constituerat, non ad contrarium appellere Ci., collis nascebatur adversus huic et contrarius C. proti njemu obrnjen in na drugi strani stoječ, contraria litora Asiae Mel., c. auris Plin., contraria (= adversa) vulnera T. rane spredaj na prsih; z dat.: his idem contraria duo (tigna) … statuebat C. tem nasproti, Carmaniis contraria pars Mel., soli c. gemma Plin.; z inter: binae partes terrae contrariae inter se Lact. (o vzhodu in zahodu).

    2. (prav) nasproten = na (prav) nasprotni strani nahajajoč se, z nasprotne strani prihajajoč, na (prav) nasprotno stran idoč, na drugo plat: contraria pars terrarum Ci., c. ictus Ci. sunek od nasprotnika, in contrarias partes fluere (o rekah) Ci. ali contrariā regione labi Ci. ali in contrariam partem revinciri (o gredeh) C. na nasprotne strani, v nasprotni smeri, Scythiam invasit boreas, contraria tellus madescit ab austro O. južna stran, c. fluctus Val. Max., ventus Ps.-Q., Lact., contrario amne subvehere aliquid Plin. proti vodi, c. quadriremes Suet. ki se srečujejo, sidera contrarie procedentia Ci. zdaj počasi, zdaj hitro; z dat.: vento contrarius aestus O., classi contraria flamina O. ki nasproti vejejo, contrarius evehor orbi O. nasproti; v primerjanju z atque, ac, kakor: contrario motu atque caelum Ci., altera (aquila) in contrariam ac ferebatur partem se ipsa convertit Val. Max. Subst. contrārium -iī, n nasprotna stran: in contrarium cadere umbras Plin., in contrarium nare Plin. proti toku.

    3. pren.
    a) nasproten, nasprotujoč si, protiven, protisloven, navzkrižen, ne ujemajoč se: Icti., c. quaedam vis, pars causae, c. epistulae, litterae Ci., sententiae Ci., Val. Max., leges Q., in contrarias partes disputare ali disserere Ci. naprej in nazaj (= za kaj in zoper kaj) govoriti, monstrum tam ex contrariis diversisque inter se pugnantibus naturae studiis cupiditatibusque conflatum Ci., aut bono casu aut contrario Ci., saepe in isdem, saepe in contrariis causis versati sumus Ci., si rex ea vult, quae Thebanis sunt utilia, gratis facere sum paratus; sin autem contraria, non habet auri argentique satis N., dum vitant stulti vitia, in contraria (vitia) currunt H., sive voluptas est sive est contrarius ardor Lucr., ambigue scriptum aut contrarie Ci., verba relata contrarie Ci. v nasprotjih, contrarie dicere Corn.; z dat.: omnis voluptas honestati est contraria Ci., illi virtuti contrarium vitium est inaequalitas Q., dementia res est sanitati contraria Sen. rh., clementiae contrariam imperiti putant severitatem Sen. ph., fatis contraria fata V., qui color fuit albus, nunc est contrarius albo O.; redk. z gen.: huius … virtutis contraria est vitiositas Ci. nasprotje; z inter: Gell., orationes inter se contrariae, Aeschini et Demostheni Ci., opiniones inter se contrariae Q. Kot subst. contrārium -iī, n in pl. contrāria -ōrum, n nasprotje, nasprotek, protivnost, različnost α) v sg.: optimum ex contrario nitet Sen. ph., in contrarium disputare T.; z ac, kakor: contrarium sine ulla religione decernebat, ac … paulo ante decreverat Ci.; pogosto v zvezi s praep.: ex (poklas., tudi že pri N. ē) contrāriō (pravzaprav = z nasprotnega stališča) nasprotno, nasproti pa, pak: atque ego hoc ex contrario contendo Ci., huius ex contrario dignitas … in dies augebatur C., apud illos e contrario nemo ad id officium admittitur nisi honesto loco N., potest ergo aliquid moveri et non fluere, et e contrario non potest fluere nisi in unam partem Sen. ph.; redk. per contrārium nasprotno, nasproti pa: Ulp. (Dig.); contrārium kot govorna podoba = nasprotje, protistavek, protirek: Corn. (IV, 19, 27), Ci. (De inventione I, 28, 42). β) v pl.: conferre pugnantia et comparare contraria Ci., lex imperat honesta, prohibet contraria Ci., contrariorum contraria sunt consequentia Ci., diversae vocant animum in contraria curae V., auctoris sortem in contraria mutet O. v nasprotno (nasprotje), tako tudi: Caeneus in contraria versus O. (= iz deklice v dečka spremenjen); z gen.: contraria rerum bonarum, artium contraria Ci.; z dat.: quis non diversa praesentibus contrariaque exspectatis aut speret aut timeat? Vell., qui contraria deo faciat Lact. nasprotje temu, kar bog (dela); s quam: Aug., CL., qui contraria faciat quam deus Lact. vse drugače kakor bog.
    b) occ. α) nasproten, sovražen, zoprn, nenaklonjen, neugoden: contrariis dis Varr., c. arma O. sovražnikovo, exta T., Suet. neugodno; z dat.: stirps fatis contraria nostris V., nona (dies) contraria furtis V. neugoden (ker že mesec sveti), litora litoribus contraria V., quod si forte tuis non est contraria votis (puella) Pr., scorpionibus contrarius stellio Plin., aliquis mihi invenitur maxime contrarius Ph. najhujši sovražnik. Kot subst. contrāriī -ōrum, m nasprotniki, sovražniki, zoprniki: Vitr. β) namenu (smotru) nasproten, neprimeren, neprikladen, nesmotrn, kvaren, škodljiv: otium maxime contrarium C. kaj škodljivo, quod, cum Lepidus contionaretur … , maxime contrarium fuit Asin. Poll. in Ci. ep., exercitationes magna ex parte contrariae T. škodljive, contrarie dicere aliquid T. neprikladno, neprimerno; z dat.: (loca) Averna vocantur nomine, … quia sunt avibus contraria cunctis Lucr., hyssopum stomacho contrarium Plin., cum ipsi, qui dicit, inutile … , tum causae contrarium Q., a philosophia eum (Neronem) mater avertit, monens imperaturo contrariam esse Suet.; z inf.: hoc facere contrarium est Col., ne carmine quidem ludere contrarium fuerit Q.
  • contrassegno2 avv. po povzetju:
    ordinare qcs. contrassegno naročiti kaj po povzetju
  • contrecœur [-kœr] masculin zadnja stena kamina

    à contrecœur nerad, z nevoljo
    faire quelque chose à contrecœur nerad kaj napraviti
  • contrectō -āre -āvī -ātum (cum in tractāre)

    1. tipati, (p)otipa(va)ti, tipaje dotakniti (dotikati) se koga, česa: pectora, vulnus O., (liber) contrectatus manibus volgi H. otipana, non contrectare pocula vel cibos Col., contrectandae pecuniae cupido Suet. — Soobl. contractō -āre: sol nudum contractans corpus aquaï Lucr.

    2. occ.
    a) gladeč, božajoč potipa(va)ti, gladiti, božati: capillum Plin., leonem Sen. ph.
    b) preiskujoč (p)otipa(va)ti: c. ventrem Cels. (o zdravniku), omnes partes corporis et inspicere et c. Sen. ph., c. obscoena Sen. ph., membra (matris mortuae) Suet.; tudi tipaje preisk(ov)ati: remisit, ne feminae praetextatique pueri et puellae contrectarentur Suet.
    c) pohotno (p)otipa(va)ti, ošlat(ov)ati: Pl., sinūs O., multorum uxores Suet., alicuius uxorem Iust., utrique sexui genitalia vultu Aur.; v pass.: contrectari manu, osculo, amplexu alicuius Sen. rh. (o ženski), quod membra nullo contrectantur attactu Aug.; enalaga: contrectata filiarum pudicitia T. oskrunjena sramežljivost otipavanih hčera; pren.: captiva contrectata oculis omnium Sen. rh. ki je vsem v pašo za oči, nudare corpus et contrectandum vulgi oculis permittere T. prepuščati ljudstvu v pašo za oči.

    3. pren.
    a) baviti se, ukvarjati se, pečati se s čim: incitat ad concipiendas totāque mente contrectandas varias voluptates Ci., divulsa et quasi discerpta c. Ci., c. studia et disciplinas philosophiae Gell.
    b) (v prometu) baviti se s čim = spreje(ma)ti kaj: pecunias vetitas, nummum Cod. Th.
    c) protizakonito dotakniti (dotikati) se tuje lastnine, izmakniti (izmikati), (pri)lastiti si: Icti.
  • contre-poil [-pwal] masculin

    à contre-poil proti dlaki, na srhlo
    prendre quelque chose, quelqu'un à contre-poil narobe se koga lotiti (tako da ga razdražimo), narobe kaj začeti
  • contribuō -ere -uī -ūtum

    1. zediniti (zedinjati), združiti (združevati), zvez(ov)ati koga ali kaj s kom ali s čim, spojiti (spajati), pridružiti (pridruževati), prideliti (prideljevati) koga ali kaj komu ali čemu, utelesiti (uteleševati), poseb. (politično in državno): c. urbes ad condendam Megalen polin L.; in unam urbem contributi L., Elei … nuper in Achaicum contributi concilium L. pristopivši k ahajski zvezi, c. novos cives in octo tribus Vell., duas vel tres alvorum plebes in unum Col., Icositanos in eam coloniam Plin., in unam cohortem eos, qui de rege durius opinati fuerant Iust.; Calagurritani, qui erant cum Oscensibus contributi C., proprios ego tecum … annos contribuisse velim Tib.; večinoma z dat.: c. Locrenses Aetolis L., Ambracia, quae tum contribuerat se Aetolis L., c. Uxiorum gentem subactam Susianorum satrapae Cu., alterum alteri Sen. ph., suos annos alicui Sen. ph., novum examen apibus vetustate corruptis Col., ager Gallicus, qui nunc Piceno contribuitur Col., c. regna alienigenis (tujim kraljem) Suet.

    2. prispevati, v sklad da(ja)ti, zložiti (zlagati): nec non Spercheïdes undae contribuere aliquid O., contributa remedia Plin., ubi simul plura contribuuntur Dig.
  • contro

    A) prep.

    1. proti, zoper:
    fare qcs. contro voglia kaj narediti nerad, nejevoljno
    contro di (z osebnim zaimkom) proti:
    contro di me proti meni

    2. proti, nasproti, ob:
    ha battuto la testa contro la porta udaril je z glavo ob vrata
    mi veniva contro minaccioso približeval se mi je grozeče
    andare contro corrente pren. iti proti toku

    3. trgov. proti:
    contro pagamento proti plačilu
    contro ricevuta proti potrdilu (o prejemu)

    B) avv.

    1. proti:
    votare contro glasovati proti
    operare contro delovati sovražno

    2.
    di contro nasproti, vis-a-vis
    per contro nasprotno

    C) m invar.
    il pro e il contro razlogi za in proti
  • control1 [kəntróul] samostalnik (of over)
    nadzorstvo, pregled, kontrola; vodstvo, oblast; zadržanost, umirjenost, vzdržnost; ureditev; cesta, na kateri je omejena hitrost; kontrolna žival ali oseba (pri poskusih)
    množina kontrolni aparati; krmarjenje; regulator

    to be in control of imeti nadzorstvo, oblast nad
    to grow beyond control zrasti preko glave, biti neukročen
    to keep under control brzdati, krotiti
    to lose control over zgubiti oblast nad čim
    to get s.th. under control obvladati kaj
    out of control prost, neoviran
    remote control krmarjenje na daljavo
    volume control regulator jakosti zvoka (radio)
    to bring under control obvladati
  • contropelo avv. proti dlaki, na srhlo:
    prendere qcn. contropelo koga v slabo voljo spraviti, razdražiti
    andare a contropelo pren. kaj zanalašč narobe narediti
  • controstōmaco

    A) avv. nerad, z odporom, s studom:
    fare qcs. controstomaco narediti kaj nejevoljno, nerad, z odporom

    B) m (pl. -chi) gnus, stud
  • contrōversia -ae, f (contrōversus)

    I. nasprotna smer: Ulp. (Dig.). —

    II. pren.

    1. spor, pre-pir, poseb. pravda, sporno vprašanje, pravni primer: magna, perparva, hereditaria, legitima Ci., controversiae forenses Ci., verae Q., ducere (zavlačevati) controversiam usque ad noctem Ci., controversiam constituere, diutius alere, distrahere, diiudicare, dirimere, controversias sedare, tollere Ci., controversias disceptare Ci., L., componere controversias per colloquia C., pro (kot) amico atque arbitro componere controversias regum C., de controversiis iure disceptare N., publicas controversias cognoscere Hirt., cognoscere statuereque de controversiis regum L., controversias finire L., venit aliquid in controversiam Ci., Cels., Q. kaj postaja sporno, predmet prepira (pravde), in controversia esse Corn., L. ali versari Ci. predmet pravde biti, adducere rem in controversiam Ci. spreti se zastran česa, za kaj, res in controversiam deducitur C. prepir se prične o čem, za kaj, posse de controversiis colloquio transigi T., controversias suas litesque ad aliquem deferre Eutr. in pass.: controversiae secreto deferebantur Ci.; s subjektnim gen.: oritur quaedam in collibus c. pastorum Ci., Chelidon in iure civili privatorum controversiis praefuit Ci.; z objektnim gen. (o čem, za kaj): c. hereditatis Ci., verbi Ci. prerekanje, minimae aquarum itinerumque controversiae Ci., tibi fuerunt inimicitiae cum Roscio et magnae rei familiaris (za imetje) controversiae Ci., controversia iuris, iniuriarum Q.; s praep.: de verbo controversia est, de re quidem convenit Ci., c. de re pecuaria Ci., orta est inter eos de principatu c. C., c. est de hereditate, de finibus C., est alicui nulla c. cum aliquo Pl., est alicui c. cum aliquo de annona Ci., habere cum aliquo controversiam de fundo Ci., controversias cum iis habere C., est inter scriptores de numero annorum c. Ci., est c. inter aliquos C., controversias inter se habere C., habere inter se controversias de senatu cooptando Ci.; z odvisnim vprašanjem: c. autem inter hominum sententias aut est in illo, utrum sit utilius; aut … Ci., perpetuas inter se controversias habere, quinam anteferatur C., iurene fecerit et licueritne facere, id est in controversia Corn., facit aliquis controversiam, iustine magistratus summae rerum praesint L.

    2. occ.
    a) namišljen pravni primer, v retorskih šolah kot naloga za razpravljanje, sporni govor, prepirka: c. ficta, scholastica Q., unam de schola controversiam … proponam in exemplum Q., controversiae ex historiis compositae Q., controversiam (controversias) declamare, controversiarum sententiae Sen. rh., duo genera materiarum apud rhetores tractantur, suasoriae et controversiae T., poscit controversias plures; electionem auditoribus permittit, saepe etiam partes Plin. iun.
    b) ugovor, spor, prerekanje: quem (fundum) sine ulla controversia quadriennium … possedit Ci., sine controversia de officiis accuratissime disputavit Ci., sine controversia solvere (plačati), rem conficere Ci., hunc … sine controversia vicimus Ci. brez dvoma, nedvomno, toda victoria sine controversia Fl. zmaga brez boja, nekrvava zmaga; za nikalnico s quin: controversia non erat, quin verum dicerent Ci. ni bilo dvomno, da … , nihil controversiae fuit, quin consules crearentur M. Geganius Macerinus et L. Sergius Fidenas L. nobenega ugovora ni bilo, non facere se controversiam, quin priores partes consulis essent futurae Val. Max., controversia non est, quin … T. nihče ne ugovarja.
  • contueor -ērī -tuitus sum

    1. ugledati, zagledati, zazna(va)ti, ogled(ov)ati, pogled(ov)ati, razgled(ov)ati, gledati, motriti, opaziti (opazovati, opažati), zapaziti (zapažati), oko (oči, pogled) upreti (upirati) v kaj, oči obrniti (obračati) na kaj: id novum (ta novi prikaz) Agesilaus contuens N., c. aliquem acrius N., aspicite ipsum, contuemini os Ci., c. aliquem altero oculo, duobus oculis Ci., solem oculis immobilibus Plin., c. longuinqua Plin. daljnoviden biti, c. inter se Plin. drug drugemu v oči gledati (o živalih), c. aliquem non sine admiratione Suet.; (o mestih) (pooseb.): urbis enim celeberrimae … partes adversum illud non monumentum, sed vulnus patriae contuentur Ci., Acrocorinthus utraque maria contuens Mel.

    2. pren.
    a) duševno ogledovati, razgledovati, opazovati, motriti, razmišljati: cum (revocatio illa) a contuendis nos malis avocat Ci., bene propositum plane contueri ac videre plane Lucr.
    b) gledati, paziti na kaj: armenticium pecus sic contuendum, lactentes cum matribus ne cubent Varr. — Star. soobl. le v obl. contuor -tuī, contuimur: Pl., Enn. ap. Prob., Pomp., Lucr., Stat. — Act. soobl. contuō: Enn.
  • contuitus in st.lat. contūtus, le abl. sg. -ū, m (contuērī)

    1. pozorno gledanje, pogled, opazovanje: fugat ipsus se ab suo contutu Pl., esse iam in contuitu Amm. že na spregled prihajati; z objektnim gen.: contuitu parricidarum Cu., scarrabaeorum Plin.

    2. pren.
    a) duševno ogledovanje, razgledovanje, motrenje: Aug.
    b) oziranje na kaj, upoštevanje česa: contuitu utilitatis Ambr.
  • contumēlia -ae, f (iz cum in tumēre prek adj. *contumēlis = contumāx)

    1. hudo (grdo, sramotno) ravnanje s kom, mučenje: per contumeliam frumentum exprimere Ci., quibus tu iniurias plurimas contumeliasque imposuisti Ci., contumeliae, quibus vexati oppressique erant Ci., os praebere contumeliis (ad contumeliam) L. ali praebere ora contumeliis T. ali os offerre contumeliis (= colaphis) T., edere in coniuges infandas contumelias L.; poseb. oskrunitev, oskrunjevanje (po zlorabi): ibi piratarum contumelias perpessus Ci., ad libidinem et contumeliam animum accendere L., quos post transacta convivia aliae cubiculi contumeliae exspectant Sen. ph., ita ei lecti sui contumelia vectigalis est Ap.; popolno contumelia stupri: Dig.; occ. nezgoda, nadlega, neugoden položaj: naves totae factae ex robore ad quamvis vim et contumeliam perferendam C., lignum inquinare omni contumelia Ph., queri de contumeliis debilitatis suae Plin. iun.

    2. pren. grdenje, psovanje, zmerjanje, razžalitev (časti), (o)sramočenje, sramota: Val. Max., Vell., Plin. iun., Iust., patior facile iniuriam, si est vacua a contumelia Pac. ap. Non., c. mea (meni prizadejana) Ci., maledictum nihil habet propositi praeter contumeliam Ci., omnibus eum contumeliis onerasti Ci., cum verborum contumeliis optimum virum lacerasset Ci., facere contumeliam (alicui) Ci., L. idr. sramoto prizade(ja)ti komu, (o)sramotiti ga, toda contumeliam facere Ci. (Philipp. III, 9, 22) = sramoto trpeti; nullam adhibuit memoriam contumeliae N. za razžalitev ni imel nobenega spomina, quae contumelia eum non fregit, sed erexit N., accipere aliquid ad (in) contumeliam Ter., Cu. imeti kaj za sramoto, vertere aliquid in contumeliam suam C. imeti kaj za osebno razžalitev, contumeliā appellare aliquem perfugam C. zmerjati koga z uskokom, imponere alicui tantam contumeliam S., addere contumeliam iniuriae Cu., ultro dicere contumelias L., dicere alicui contumeliam (contumelias) Pl., Ter., dicere contumelias in Caesarem T.; v zvezi s praep.: contumeliae causā aliquem describere Ci., aliquem honoris potius quam contumeliae causā nominatum velle Ci., contumeliae causā aliquem nominare dominum Suet. ali contumeliae causā aliquos vocare auditores Sen. rh. pitati z gospodom, s poslušalci; ad, in ali per contumeliam v sramoto, sramot(il)no: praesidium per cruciatum et ad contumeliam necare L., nisi in contumeliam ignominiamque nostram certare iuvat L., per contumeliam beneficium populi Romani alicui extorquere C., per contumeliam saepe Thurinum vocari Suet.; cum contumelia nostra omnia prius experiri velle Lentulus in Ci. ep. nam v sramoto, magna cum contumelia verborum nostros ad pugnam evocare C. z zelo sramotečimi besedami, summa cum contumelia Ci. kar najsramotneje; sine contumelia nominari Ci. ne da bi bil osramočen, ne da bi bil v sramoto postavljen, non sine verborum contumelia in aliquem saevire Suet. — Pooseb. Contumēlia -ae, f Kontumelija, Sramota: fecerunt Contumeliae fanum Ci.
  • convellō -ere -vellī (-vulsī Sen. ph.) -vulsum (-volsum)

    1. izruti (izruvati), izdreti (izdirati), podreti (podirati), odtrgati, iztrgati, raztrgati, strgati, potrgati s česa, porušiti, razvaliti: Ca., Lucr., Lucan., Stat., caudam equi Val. Max., claustra ianuae, carceris Val. Max., convulsis repagulis Ci., tu gradus Castoris convellisti Ci., c. pedem mensae O., nullam partem munitionum convellere posse Hirt., c. alterius (arboris) lentum vimen V., non hiemes illam (aesculam), non flabra neque imbres convellunt V., ne torrens fundamenta (villae) convellat Col., c. spolia hostium affixa templis Val. Max.; redk. z živimi obj.: teneros convellere fetus O. iz telesa iztrgati, splaviti (splavljati), convulsi laniatique centuriones T. S čim? z abl. instrumenti: vectibus infima saxa turris C., glebam vomere Cat., arboris fetus duro ferro V. odrezati, radices aratro, sarculo Plin., dapes avido c. dente O. razmle(va)ti; v pass.: convolsum remis rostrisque tridentibus aequor V. razrvano, septem (naves) convulsae undis Euroque V. razbite, razpokane, Iuppiter (Jupitrov kip) nullis convellitur procellis Plin. Od kod? s samim abl.: c. suā robora terrā O., turrim altis sedibus V., Roma prope convulsa sedibus suis Ci., mihi domus ipsa nutare convulsaque suis sedibus ruitura supra videtur Plin. iun.; s praep.: Herculem ex suis sedibus Ci., simulacrum Cereris e sacrario Ci., viridem ab humo silvam V. zeleno grmovje iz prsti izruvati, ab terra funem V. odvezati; pren.: aliquem ex suis paene hortulis convellere deducereque in Academiam Ci.; occ.
    a) voj. c. signum, aquilam Val. Max. ali (nav.) signa Ci., L., Val. Max., Suet. ali vexilla T. vojaško znamenje, orla, vojaška znamenja, zastave iz zemlje izdreti (izdirati) = dvigniti (dvigati), odpraviti (odpravljati) se (na pot), odriniti.
    b) ude raztegniti (raztegovati) α) pri padcu kak ud (člen) izpahniti si, izviniti si: artūs Lucr., armos Col. Od tod subst. pt. pf. convulsī -ōrum, m ki so si kak ud izpahnili (izvinili): Plin.; convulsa -ōrum, n izpahi, izvini: Plin. β) na natezalnici izviniti, izpahniti (izpahovati), nategniti (nategovati): omnia (membra) laniata, omnes partes convulsae sunt Sen. rh., convolsis laceratisque membris Sen. Rh.
    c) convellī od krča držan biti, krč drži (trga, zvija) koga, kaj, komu kaj: convulso latere Suet., fauces convulsae Q. krču podvrženo.
    č) besede nategniti (nategovati): verba Sen. ph.

    2. pren. tako rekoč iz stikov iztrgati, koga ali kaj z njegove poti (iz njegovega tira) spraviti (spravljati), od tod stres(a)ti, pretres(a)ti, spodkopa(va)ti, omaj(ev)ati, razmajati, razdrmati, pogubiti (pogubljati), upropastiti, zatreti (zatirati), uničiti (uničevati): desine molle … verbis convellere pectus O. pretresati (trgati) mi čuteče srce, c. acta Dolabellae, statum civitatis Ci., cuncta auxilia rei publicae labefactare convellereque Ci., si eam opinionem ratio convellet Ci., c. Caesaris gratiam Hirt., vires aegri Cels., priscae consuetudinis auctoritatem Val. Max., fidem legionum, castrorum decus (čast) T. Od kod? z de: quae (epistulae) me convellerunt de pristino statu Ci. ep. so me spravila iz … V pass.: quo iudicio convolsam penitus scimus esse rem publicam Ci., caede Messalinae convulsa principis domus T., domus eorum convulsa T. spodmaknjena, discordiā nepotes suos convelli T. da se umaknejo … z mirne poti složnosti, cum Tiberius … vi dominationis convulsus … sit T. s svoje poti spravljen.
  • convenance [kɔ̃vnɑ̃s] féminin soglasnost, skladnost, harmonija; primernost, prikladnost, ustreznost; spodobnost, dostojnost, bontonske navade, manire; okus, všečnost

    à ma convenance kot mi prija, kot mi je všeč
    à votre convenance (čisto) po vaši volji, kot vam je drago
    par convenance zaradi spodobnosti, dostojnosti
    contraire aux convenances neprimeren, nedostojen, nespodoben
    mariage masculin de convenance preračunana ženitev oziroma možitev
    avoir à sa convenance imeti pri roki, na voljo, na poljubno razpolago
    blesser les convenances pregrešiti se zoper dostojnost
    observer, respecter les convenances spoštovati pravila o dostojnosti, dostojno se obnašati
    solliciter un congé pour, de convenances personnelles prositi za dopust zaradi osebnih zadev
    trouver quelque chose à sa convenance najti kaj po svojem okusu
  • convenir* (glej venir) soglašati, zediniti se; domeniti se, dogovoriti se; sniti se, sestati se, zbrati se; prijati, ugajati; koristiti; ustrezati; spodobiti se; pripadati

    convenir con una opinión soglašati z nekim mnenjem
    convenir en algo zediniti se o čem, privoliti v kaj, odobriti kaj
    convengo que... priznam, da ...
    convengo en ello sem za to
    conviene (hacerlo) treba je (to napraviti), spodobi se, umestno je
    me conviene prav mi je, ustreza mi
    al enfermo le conviene reposo bolnik je potreben počitka
    (conviene) a saber namreč
    según convenga po mili volji
    convenirse zediniti se (en, a, con o)
    convenirse con alg. zediniti se s kom, dogovoriti se