ὄνομα, ατος (τοὔνομα = τὸ ὄνομα), ep. ion. οὔνομα [Et. lat. nomen, slov. ime, imena (iz ьmen-, ьnmen-, idevr. n̥men), nem. Name] 1. ime, nazivanje, poznamenovanje; ὄνομα, ὀνόματι z imenom, po imenu, imenovan πόλις Θάψακος ὀνόματι, πόλις ὄνομα Καιναί; ὄνομα καλέω τινά, ὄνομα τίθημι (τίθεμαί) τινι dajem komu ime; ὄνομα φέρω nosim (imam) ime. 2. beseda, izraz, naslov. 3. ime, glas, slava. 4. samo ime, videz, izgovor, pretveza, μετὰ καλῶν ὀνομάτων z lepimi besedami, z lepim izgovorom, τῷ ὀνόματι pod pretvezo, navidezno. 5. τῷ ὀνόματι, διὰ τοῦ ὀνόματος, ἐν (ἐπὶ) τῷ ὀνόματί τινος v imenu koga, po naročilu koga NT. 6. opisovalno: ὄνομα σωτηρίας = σωτηρία.
πατρόθεν adv. (πατήρ) od očeta sem, po očetu ὀνομάζω; ἀναγράφομαι πατρόθεν ἐν στήλῃ imenujem se na stebru po očetu, t. j. z dostavkom očetovega imena.
Σούνιον, τό 1. jugovzhodni rt Atike. 2. kraj istega imena v Atiki.
Στύμφᾱλος, ion. Στύμφηλος, ἡ 1. mesto v Arkadiji ob reki istega imena; preb. ὁ Στυμφάλιος. 2. Στυμφηλὶς λίμνη Stimfalsko jezero.
συν-ώνυμος 2 istega imena, τὸ περὶ συνωνύμων knjiga o istoimenskih pesnikih in pisateljih.
Χέμμις, ιος, ἡ 1. mesto v Gornjem Egiptu. 2. otok v Nilovi Delti. 3. Χεμμῑ́της νομός okraj v Egiptu z otokom istega imena.