Franja

Zadetki iskanja

  • aptus 3 (pt. pf. glag. *apiō -ere), adv. (comprehendere vinculo antiqui apere dicebant, unde aptus P. F.)

    I. kot pt. pf.

    1. privezan, pritaknjen, pritrjen, privešen, pripet (spet): vincti inter se et nodis apti Ci., gladium e lacunari setā equinā aptum demitti iussit Ci., uteri terrae radicibus apti Lucr., bracchia... validis ex apta lacertis Lucr.; pren.: vi Veneris vinctus, otio aptus Pl. navezan na brezdelje, brezdelju predan.

    2. pren. odvisen od česa, izvirajoč iz česa: honestum, ex quo aptum est officium Ci., non ex verbis aptum pendere ius Ci., nemo potest non beatissimus esse, qui est totus aptus ex sese Ci., rerum causae aliae ex aliis aptae et necessitate nexae Ci.; s samim abl.: rudentibus apta fortuna Ci., vita modica et apta virtute Ci.

    3. strnjen, zvezan: cum inter se omnia conexa et apta viderit Ci., apta inter se et cohaerentia dicere Ci., facilius est apta dissolvere quam dissipata conectere Ci., oratio apta Ci., coniugio corporis atque animae consistimus uniter apti Lucr.

    4. primerno uravnan, dobro urejen, v dobrem stanju, preskrbljen, opravljen, opremljen, okrašen s čim; abs.: socordius ire milites non aptis armis S. fr., exercitus S., L. za boj pripravljeno, oratio Ci. primerno zaokrožen, naturā nihil est aptius, nihil descriptius Ci., Thucydides verbis aptus et pressus Ci. kratek in jedrnat; z abl. instrumenti: Fides alma, apta pennis Enn. ap. Ci., caelum stellis ardentibus aptum V., illae triremes omnes... aptae instructaeque omnibus rebus ad navigandum C., nautico instrumento apta et armata classis L., aptae et instructae remigio... quinqueremes erant L.

    II. kot adj. priležen, prilegajoč se, tesen, oprijet: calcei... apti ad pedem Ci., ad pedem apte convenire Ci., pileum capiti apte reponere L., mundi corpus apte cohaeret Ci., ex patellis quae evellerat, apte in scaphiis aureis includebat Ci.; pren.
    a) ret.: apte cum genere ipso orationis Ci. popolnoma ustrezno značaju govora, aptissime inter se cohaerere (o besedah) Ci.
    b) nravno: hunc (casum) apte... ferre Ci. vdano; pogosto pren. priležen, prikladen, prigoden, primeren, pripraven, sposoben, spreten (naspr. ineptus): abs.: tempus L. pravi, apto cum lare fundus H. s primernim imetjem, nunc quid aptum sit, hoc est quid maxime deceat in oratione, videamus Ci., aptior occasio Cu., opere ipso coniungi haud paulo aptius videri potest Cu., verbis uti... quam maxime aptis Ci., apte, distincte, ornate dicere Ci.; z abl.: (Mucianus) aptior sermone T.; z dat.: arma, quae cuique habilia atque apta essent Ci., ut provincia, quae cuique apta esset, ea cuique obveniret Ci., aptum Argos equis H., armis apta magis tellus Pr., aptum tempus insidiis T., reliqua illis erant aptiora C., locus proelio aptior Cu.; z dat. gerundii ali gerundivi: quod bellando aptus sum Acc. fr., quidquid alendo igni aptum est Cu., iter aptum insidiis tegendis erat Cu., aptus alliciendis feminarum animis T., gens aptior novandis quam gignendis rebus Cu., aptiora exportandis oneribus tarda iumenta sunt quam nobiles equi Sen. ph.; z ad: ad omnes res aptus N., id pallium aptum esse ad omne anni tempus Ci., videamus nunc..., locus ad insidias ille ipse,... utri tandem fuerit aptior Ci., nostros minus aptos esse ad huius generis hostem C. za boj zoper takega sovražnika, Gallia aptissima ad bellum renovandum C., castra ad bellum ducendum aptissima C.; s finalnim relat. stavkom: est mihi, quae lanas molliat, apta manus O., nulla videbatur aptior persona, quae de illa aetate loqueretur Ci.; pesn.
    a) z in (za): formas deus aptus in omnes O.; poklas.: in quod (genus pugnae) minime apti sunt L.
    b) z inf. (pesn.): (ficus) non erat apta legi O., mens apta capi O., Circe apta cantu mutare figuras Tib.
  • apud, po stari pisavi tudi aput, star. tudi apor, apur, praep. z acc.

    I. krajevno:

    1. pri, blizu, v okolici: pugna navalis apud Tenedum Ci., proelium apud Plataeas N., haec cum apud Dyrrhachium gererentur C., adsequitur Germanicum apud insulam Rhodum T.; zapostavljen apud: duae classes Misenum apud et Ravennam T., ripam apud Euphratis T.

    2. pren. v ali na (z loc.): apud Orcum te videbo Pl., apud Thebas Pl., apud forum Ter., apud villam Ter., Ci.; sicer le poklas.: apud rostra, apud Asiam, Capuam, Germanias, Orientem, Rhodum idr. T., montes, apud quos erat educatus Fl.

    II. o osebah in narodih:

    1. pri, blizu, v čigar hiši (vili): Kom. idr. apud aliquem cenare, sedere Ci., filius apud matrem educatur Ci., apud hunc Romae habitavit, apud hunc aegrotavit, huius domi est mortuus Ci., quid signorum apud illum putatis esse Ci. v njegovi hiši, apud eum summum imperium est N. v njegovih rokah, omnis gratia, potentia, honos, divitiae apud illos sunt S., apud exercitum esse Ci. v poveljnikovem spremstvu biti (in exercitu esse = za vojaka služiti), apud Persas aut in extrema India Ci., prior apud Massagetās in proelio cecidit N.; pren.: apud se esse Kom. biti pri sebi, biti pri pameti, pri zavesti, apud se non est Petr.

    2. occ. pri, pred, vpričo, poseb. o javnih obravnavah: apud herum Pl., apud alium Ter., apud milites contionari C., apud milites orationem habere Cu., milites apud se sacramentum dicere iubet C., apud praetorem accusatus est Ci., defendere causam apud iudicem Ci., apud Metellum praetorem causa dicitur Ci., apud patronos de suis miseriis deplorabant Ci., indicia apud vos et exempla profero Ci., apud praetorem profiteri Ci., apud XV viros profiteri Ci., apud regem verba facere N., consulibus in senatu et apud populum magnifice collaudatis L., gentium iura apud surdas aures invocare Cu.; včasih nam. dat.: queri apud aliquem Pl., Ci., apud aliquem profiteri Cu., sacrificare apud deos T.

    3. časovno: pri = za (z gen.), ob (z loc.): totiens apud maiores nostros Siculi senatum adierant, totiens hāc memoriā Ci., non modo his temporibus, sed etiam apud maiores nostros Ci., apud patres nostros aditum est ad libros Sibyllinos Ci., apud patres esse coepit L., apud Scipiones T.

    4. pren. pri, po čigar mnenju (mislih, sodbi): plus apud me antiquorum auctoritas valet Ci., consequi apud aliquem gloriam Ci., N., ali auctoritatem C., nonnulla apud bonos gratia Ci.; z adj.: viri apud tribules suos gratiosi Ci., quod apud omnes leve est, apud iudicem grave esse ducetur? Ci., qui honos est apud Syracusanos amplissimus Ci., non dico amicum, quod apud homines carissimum est, non hospitem, quod sanctissimum est Ci.; met. (z imeni pisateljev): ille apud Terentium Ci. tista oseba v Terencijevi komediji, apud Xenophontem autem moriens Cyrus maior dicit Ci., apud Platonem est dictum Ci., apud plerosque scriptum est N. pri večini pisateljev, apud Solonem Ci. v Solonovih zakonih; o govorečih osebah: apud quosdam acerbior in conviciis narrabatur T., apud prudentes vita eius varie extollebatur T.
  • apurado v zadregi, zmeden, v stiski; prazen; izčrpan; reven, brez sredstev; skrben, natančen, točen; ameriška španščina hiter, nagel, prizadeven

    apurado de medios v denarni stiski
    estar (muy) apurado biti v velikem pomanjkanju
    apuradamente točno, o pravem času
  • apyros -on (gr. ἄπυρος) brez ognja, samoroden, čist, suh (o rudninah, ki se pridobivajo brez žganja): aurum Plin., sulphur Plin., sulphur, quod ἄπυρον vocatur Cels.
  • aqua -ae, f

    1. voda; kot prvina: ferre aquam pedibus, dare aquam manibus Pl., aër... et ignis et aqua et terra prima sunt Ci., omne corpus aut aqua aut aër aut ignis aut terra est Ci., aër, aqua, terra, vapores, quo pacto fiant Lucr., aqua viva Varr., profluens Ci., L. živa (tekoča) voda, fons aquae dulcis Ci., a. pluvia Ci., a. pluvialis O., a. aetheria (pesn.) O., a. caelestis L., H. idr. deževnica, aquam petere sacris L., aquam foras! vinum intro! Petr., os aquā implere Sen. ph., aqua inter cutem Cels., aqua supter cutem fusa Plin., aqua intercus Pl., Ci., Suet. in (pren.) Luc. ap. Non. vodenica; v pl. vode, vodovje: vapor aquarum Ci., magnitudo aquarum L., aquae longae O. vodni curki; pogosto = povodenj, poplava: hae permanserunt aquae dies complures C., tanta tempestas cooritur, ut numquam illis locis maiores aquas fuisse constaret C., aquae magnae bis eo anno fuerunt L.

    2. pren.
    a) morje: ad aquam Ci. ob morski obali, quos (labores) ego sum terrā, quos ego passus aquā (= terrā marique) O.; pren.: naviget hinc aliā iam mihi linter aquā O. izpluje (izide) naj mi druga knjiga; jezero: Albanae aquae deductio Ci.; reka: in aquam caeci ruebant L., Tusca aqua (= Tiberis) O., secundā aquā L. po vodi, z vodo; dež: cornix augur aquae H., aquarum agmen V. naliv.
    b) pl. aquae vrelci, viri: dulces V., perennes Cu., aquarum abundantia Eutr.; zdravilna voda, zdravilni vrelec (vrelci), zdravilna kopel, toplice: ad aquas venire, esse Ci., aquae caldae Varr. ali aquae calidae Ci., L., Plin. toplice, a. medicatae Sen. ph., a. salubres T. ali a. salutiferae Mart. zdravilne vode; od tod pogosto kot krajevno ime: Aquae Baiae (= Baiae) Pr., A. Calidae L. toplice v Zevgitani blizu današnjega Tunisa, A. Albulae (gl. Albulus), A. Sextiae L. epit., Vell., Plin. toplice blizu Masilije (zdaj Aix en Provence), A. Mattiacae Amm. (= Mattiaci fontes calidi Plin.) Matijaške toplice (zdaj Wiesbaden).
    c) vodovod: aquam ducere non longe a villa Ci., aquam perducere L. epit. ali aquam in urbem ducere L. o cenzorju Apiju, aqua Crabra Ci., Front. (gl. Crabra), aqua Appia Front. (gl. Appius), aqua Claudia Suet., Front. Klavdijev vodovod, ki ga je začel graditi Kaligula, aqua promissa Vell.
    č) voda v vodni uri, vodna ura (= clepsydra): certis ex aqua mensuris breviores esse quam in continenti noctes videbamus C. Vodne ure so rabili pri sodnih razpravah in govorniških vajah, da so z njimi merili za govorjenje določeni čas. Od tod pren. in preg.: aquam dare Plin. iun. dati čas za govorjenje, aquam perdere Q. tratiti čas.
    d) solza, voda v očeh: illis ex oculis multa cadebat aqua Pr.; v reklih: aspergere aquam (alicui) Pl. z vodo poškropiti (omedlelega) = osrčiti, oživiti koga; aquam praebere ponuditi vodo za pitje in mešanje z vinom pri obedu = pogostiti koga: qui praebebat aquam H. gostitelj, prim.: nec... unctam convivis praebebit aquam H.; aquam terramque petere ali poscere L., Cu. (γῆν καἰ ὕδωρ αἰτεῖν perzijska šega) zahtevati vode in zemlje (v znamenje podložnosti); in vento et rapidā aquā scribere Cat. (prim. καϑ' ὕδατος γράφειν) kaj za ničvredno imeti; iungere ignibus aquam Sen. tr. vodo z ognjem družiti (o tem, kar je nemogoče); aquam a pumice postulare Pl. zahtevati vode od votliča (= iskati kako stvar tam, kjer je ni mogoče dobiti); sed aqua haeret, ut aiunt Ci., in hac causa mihi aqua haeret Ci. ep. zadeva je obtičala, ne gre mi od rok; aqua et ignis kot najnujnejši potrebščini za človekov obstoj in državljansko življenje: non aquā, non igni, ut aiunt, locis pluribus utimur quam amicitiā Ci. Na poročni dan so neveste kot bodoče gospodinje od svojih ženinov dobile vodo in ogenj v znamenje zakonske zvestobe: Varr., O., Stat., Dig., P. F.; aquā et igni interdicere (alicui) Ci., C., Vell., aquā et igni arcere (aliquem) T. (ret.) odrekati komu vodo in ogenj, prepovedati uporabo vode in ognja = izobčiti koga, preklicati koga.

    Opomba: Star. gen. sg. aquāī: Ci. (Arat.), V., Lucr., Prud.
  • aquor -ārī -ātus sum (aqua) hoditi po vodo, prinašati, priskrbovati vodo (voj.): Afraniani... aquabantur aegre C., castris aquatum egredi S., flumen, unde aquabantur L.; hoditi na pojilo (o čebelah): V., Plin.
  • arabarchēs (alabarchēs) -ae, m (gr. ἀραβάρχης, ἀλαβάρχης) arabarh, alabarh, visok oblastnik aleksandrijskih Judov, najbrž višji carinski uradnik za vzhodno Ponilje proti Arabiji: Iuv.; sarkastično o Pompeju, ki se je ponašal s tem, da je carino izdatno pomnožil: Ci. ep. Od tod arabarchia (alabarchia) -ae, f (gr. ἀραβαρχία, ἀλαβαρχία) arabarhovstvo, alabarhovstvo: Cod. I.
  • arabizacija samostalnik
    (vpeljevanje arabske kulture) ▸ arabizáció [načrtni proces]arabizálódás [spontani proces]
    vsiljena arabizacija ▸ erőltetett arabizáció
    arabizacija oblačenja ▸ öltözködés arabizálódása
    Znane so ideje o islamizaciji in arabizaciji vse afriške celine. ▸ Ismertek a teljes afrikai kontinens iszlamizációjának és arabizációjának az eszméi.
  • arabske številke stalna zveza
    (o zapisu števil) ▸ arab számok
  • arabski pridevnik
    (o območju) ▸ arab
    arabski voditelji ▸ arab vezető
    arabski šejk ▸ arab sejk
    arabski princ ▸ arab herceg
    arabski svet ▸ arab világ
    arabske države ▸ arab országok
    arabsko mesto ▸ arab város
    arabska kultura ▸ arab kultúra
    arabska glasba ▸ arab zene
    arabska književnost ▸ arab irodalom
    arabski jezik ▸ arab nyelv
  • aramejski pridevnik
    (o aramejščini ali Aramejcih) ▸ arameus
    aramejska pisava ▸ arameus írás
    aramejski jezik ▸ arameus nyelv
  • aranžiranje samostalnik
    1. (o umetniški predstavitvi) ▸ dekoráció, rendezés, elrendezés
    aranžiranje cvetjakontrastivno zanimivo virágkötészet, virágdekoráció
    aranžiranje izložbe ▸ kirakatrendezés
    aranžiranje daril ▸ ajándékok dekorációja
    aranžiranje šopka ▸ csokor dekoráció
    aranžiranje jedi ▸ ételdekoráció
    tečaj aranžiranja ▸ dekorációs tanfolyam
    delavnica aranžiranja ▸ dekorációs műhely
    aranžiranje prostora ▸ térrendezés
    Ikebana je japonska umetnost aranžiranja cvetja. ▸ Az ikebana japán virágkötő művészet.
    Vrhunski slaščičar je mojster aranžiranja sladic, zato zunanji videz vsake pripoveduje svojo zgodbo. ▸ A mestercukrász az édességek dekorációjának mestere, ezért minden egyes sütemény történet beszél el.

    2. (o priredbi skladbe) ▸ hangszerelés
    aranžiranje pesmi ▸ dal hangszerelése
    aranžiranje skladb ▸ hangszerelés
    Od inštrumentov obvlada harmoniko, veliko pa se ukvarja z aranžiranjem pesmi. ▸ A hangszerek közül harmonikán játszik, de sokat foglalkozik a dalok hangszerelésével is.
  • arašidov pridevnik
    1. (v kulinariki) ▸ földimogyoró
    arašidova omaka ▸ földimogyoró-mártás
    arašidova krema ▸ földimogyorókrém
    arašidovo olje ▸ földimogyoró-olaj
    Povezane iztočnice: arašidovo maslo

    2. (o plodu) ▸ földimogyoró
    arašidovo jedrce ▸ földimogyoróbél
  • arbiter -trī, m

    1. očividec, opazovalec, gledalec, sovedec, priča: sine arbitro L., T., sine arbitris L., sine testibus et arbitris Ci., remotis arbitris Ci., L., Cu., submotis arbitris L., arbitris procul amotis S., procul est, ait, arbiter omnis O., locus ab arbitris remotus Ci., secretorum omnium arbiter Cu., omnium arcanorum arbiter Cu., arbiter sermonis T.

    2. jur. razsodnik, ki ni bil nameš-čen po zakonu, temveč so ga v starejši dobi izbrale stranke v sporu, pozneje pa pretor; arbiter razsoja, kakor se mu zdi prav (ex fide bona), iudex po pisanih zakonih: pro communi amico atque arbitro controversias regum componere C., nihil ad id quidem arbitro aut iudice opus est L., utrum iudicem an arbitrum dici oporteret Ci., arbiter litis, decisionis Ci., arbitrum capere Ter., arbitrum sumere Ci., aliquem arbitrum adigere, arbitrum postulare, dare arbitrum, ad arbitrum confugere, uti aliquo arbitro, esse arbitrum in aliquam rem Ci.;

    3. pren.
    a) sodnik: arbiter es formae (Paris) O., pugnae H. vojni razsodnik (βραβευτής): (Mars) arbiter armorum O., arb. pacis et armorum O., arb. pacis ac belli Iust., favor arb. coronae Mart., arb. irae Iunonis (Eurystheus) O.
    b) vladar, voditelj, oblastnik, gospodar: arbiter imperii (Augustus) O., regni, rerum T., an praemia sub dominis, poenas sine arbitro esse? T., elegantiae arbiter (Petronius) T. odločevalec o rečeh dobrega okusa, quem Venus arbitrum dicet bibendi? H. simpoziarha (βασιλεὺς τοῦ συμποσίου): arb. Hadriae (Notus) H., locus effusi late maris arbiter H., arb. mortis (Plutus) Sen. tr., Taurus arbiter innumerarum gentium Plin., dii populorum arbitri T., arbitri funerum Suet. fr.
  • arbitra -ae, f (arbiter)

    1. sovednica, priča, očividka: o rebus meis non infideles arbitrae, Nox et Diana H.

    2. (raz)sodnica, (raz)sodniška oblast: Sen. ph., Plin. iun., Gell. idr.
  • arbitraž|a ženski spol (-e …) die Schiedsstelle das Schiedsgericht; das Schlichtungswesen; (poravnalna komisija) die Schlichtungskommission, der [Schlichtungsausschuß] Schlichtungsausschuss
    klavzula o arbitraži die Schiedsklausel
  • arbitre [arbitr] masculin

    1. (raz)sodnik, razsojevalec

    arbitre de la vie gospodar nad življenjem (in smrtjo)
    l'arbitre a expulsé un joueur du terrain (sport) sodnik je izključil igralca
    arbitre de la mode razsodnik glede mode
    il est l'arbitre des élégances on je razsodnik v vprašanjih dobrega okusa, mode ipd
    il est l'arbitre de la paix ou de la guerre on odloča o miru ali vojni

    2.

    libre arbitre svobodna volja
  • arbitrium -iī, n (arbiter)

    1. prisotnost tuje osebe: en locus ab omni liber arbitrio (arbitro?) vacat Sen. tr.

    2. razsodnikova razsodba, razsodniški izrek o čem: aliud est iudicium, aliud arbitrium (prim. iudex in arbiter) Ci., arb. rei uxoriae Ci., captare arbitria principalium armorum Vell. lastiti si razsodništvo v prepiru poglavarjev, arbitrium recipere Icti.

    3. pren.
    a) sodniški izrek, sodba, odredba: cum... de te... Minos fecerit arbitria H., penes usum est arbitrium loquendi H., id arbitrium sui consilii esse negavit Cu., victoris arbitrium exspectare (opperiri) Cu., victoriae arbitrium agere Cu.
    b) (lastni, svoj) razsodek, izprevidek, (svobodna) odločitev, volja, mnenje: Lucr., H., O., quid enim ille unquam arbitrio suo fecit? Ci., eius (Aristidis) arbitrio N., arbitrio meo, parentum arbitrio Cu., ad arbitrium suum imperare C., ad arbitrium tuum testes dabo Ci., non vestri erit arbitrii, si... L., arb. in eligendo L., liberum arbitrium pacis ac belli L., arbitrium salis vendendi L., arbitria funeris Ci. (po stanu in imetju odmerjena) pogrebščina (pren.: nondum palam factum erat occidisse rem publicam, cum tibi arbitria funeris solvebantur Ci.), arbitrium liberum mortis Cu. svobodna izbira smrti, arbitrio auris uti Gell. po sluhu odločati.
    c) gospostvo, svojevoljnost, (neo-mejena) oblast: Sen. ph., Plin., Q., Suet., ut omnia unius arbitrio gererentur N., quam (vitam) ne alieno arbitrio amitteret N., cuius (Iovis) nutu et arbitrio caelum, terra mariaque reguntur Ci., in eius arbitrium ac potestatem venire nolebant Ci., me vindices ab Romanorum arbitrio L., arbitrio volucrum raptatur equorum O., arbitrium regni (rerum Romanarum) agere T.
  • arbustus 3 (arbōs)

    1. z drevjem zasajen: ager Ci., Plin., locus Col.

    2. na drevo postavljen, k drevesu privezan: vitis Plin.; pren.: arbustiores res Tert. trdnejše, varnejše okoliščine. Od tod subst. arbustum -ī, n drevje, drevesni nasad, sadovnjak: Ca., Lucr., H., pratis et vineis et arbustis res rusticae laetae sunt Ci., ipsa (te) haec arbusta vocabant V.; pren.
    a) trtje, vinograd, v katerem se vinska trta vzpenja ob drevju (vinea je vinograd, v katerem se trte plazijo po tleh ali pa so oprte s koli): Ca., L. idr., cum me arbustum videre (= vidērunt)... incidere falce V., expressa arbusto (dat.) convicia H. (če je kdo po pomladnem enakonočju še rezal v vinogradu, so se mu rogali s klicem: kukuk!).
    b) o raznem drugem drevju: cumque satis arbusta O. setvišče in gozd, non omnes arbusta iuvant V. grmovje.
  • archetypus 3 (gr. ἀρχέτυπος) kot prvi narejen, kovan = izviren (o slikah, kipih, spisih idr.): Tert., archetypi Cleanthae Iuv. izvirni kipi stoikov, nugae Mart.; subst. archetypum (archetypon) -ī, n izvirnik, original: Varr., Plin. iun., Macr.