-
condīgnus 3, adv. -ē, prav vreden, prav dostojen, prav primeren: donum Pl., condigne facere Pl., condigne atque recte loqui Gell.; z abl.: condigna te simia Pl. tebe vredna = malopridna kakor ti, condigne te cubare Pl., facinus Graecarum facundiarum magniloquentiā condignum Gell.; z gen.: providentiae divinae condignus exitus Ap.; z dat.: condigna crimini ultio Cod. Th.; subst. neutr. pl.: auditui eius condigna Arn.
-
condimento m
1. začimba (tudi pren.):
l'appetito è il migliore condimento lakota je najboljša začimba
2. začinitev, začinjenost
-
conditionné, e [-sjɔne] adjectif pogojen; v dobrem stanju; familier vinjen, pijan; masculin kar je odvisno od česa drugega
air masculin conditionné klimatiziran zrak
produits masculin pluriel conditionnés (v embalaži) za uporabo pripravljeni proizvodi
-
condō -ere -didī -ditum (cum in indoev. kor. dhē staviti, položiti; prim. gr. τίϑημι) skupaj da(ja)ti; od tod:
I.
1. (se)zidati, (z)graditi: implere fata arā conditā L. s tem, da se je zgradil žrtvenik, c. opus L., arces V., moenia V., O., Iust., Africano, cui super Carthaginem deletam virtus sepulcrum condidit H.; pren.: templa sibi et aras penetralibus initiatorum mentibus c. Aus.; occ. mesto utemeljiti (utemeljevati), postaviti (postavljati), ustanoviti (ustanavljati): c. Romam Enn. ap. Varr., oppidum Varr., Segesta oppidum ab Aenea conditum Ci., agros assignant, oppida condunt H., c. urbem Ci., S. idr.; pogosto: a(b) condita urbe L., Val. Max. od ustanovitve mesta (Rima), post conditam urbem Ci. ali post Romam conditam Ci. po ustanovitvi, ante Romam conditam Ci. pred ustanovitvijo; met.: c. Mavortia moenia (= Romam) V., tantae molis erat Romanam condere gentem V., qui locus a forti Diomede est conditus olim H., c. colonias Vell., insulam … Gades Vell. ali Ascenses Sibosque Iust. naseliti.
2. pren. ustanoviti (ustanavljati) = (o)snovati, uravna(va)ti, urediti (urejati), ustvariti (ustvarjati), uvesti (uvajati): ius iurandum Pl., civitates condere novas aut conservare conditas Ci., c. potestatem per arma S., Romani peste orbis terrarum conditi S. fr. ustvarjeni v pogubo, c. collegium novum L., aurea saecula V., nova fata V. določiti, famam Ph., novam sectam, morem Plin., mores gentis Cu., civitatem, regna, genus hominum, ex nomine ducis gentes Raetorum Iust., imperium, militarem disciplinam artemque bellandi Fl.; brezos.: naturā rerum conditum est, ut Ulp. (Dig.); occ. z zunanjim obj. pismeno sestaviti (sestavljati), opis(ov)ati, opevati: bella V., Caesaris acta O., festa numeris tuis O., laudes alicuius, praecepta medendi, aliquid annalibus Plin.; abs.: Homero condente Plin.; s proleptičnim obj. spis(ov)ati, zložiti (zlagati): carmen, poëma Graecum Ci., Chalcidico condita versu carmina V. v halkidskem (= Evforionovem) metrumu, c. longas Iliadas Pr., satirae genus Q., leges L., historiam Plin., librum de aliqua re Plin., memoriam, memorias Gell. (o zgodovinopiscu).
II.
1.
a) da(ja)ti, položiti (polagati) kaj na svoje mesto, spraviti (spravljati), (s)hraniti, shranjevati, vtakniti (vtikati): Q., Icti., aurum intro, minas viginti in crumenam Pl., licet illi pecuniam condere Ci., litteras, quas in aerario conditas habebant, proferunt Ci., rem domi suae conditam iam putare Ci. da je že na varnem, sacra in doliolis c. L., pocula condita servare V., c. opes V., Petr., omnem pecuniam agris mercandis T. ves denar vtakniti v nakup zemljišč = varno naložiti, medicamentum eā (lanā) naturalibus conditur Cels., c. venenum in auream pyxidem Suet.; pren.: consulatus iam domi conditus Ci. že zagotovljeno konzulstvo, quam ob rem Sibyllam … conditam habeamus Ci. pustimo torej Sibilo (= Sibiline knjige) ob strani. Poseb. α) orožje „shraniti“ = vtakniti (vtikati) v nožnico, tok idr.: ensem H., gladium Sen. ph., Q., ferrum Ph., pugionem Suet.; pesn. = zasaditi (zasajati), zabosti (zabadati), zadreti (zadirati): ensem in pectore adverso, ensem in ore adverso, ferrum adverso sub pectore V., ensem in pectus O., digitos in lumina (oči) O., iugulo (abl.) vel pectore telum O., venabulum urso Mart.; pren.: stimulos alicui in pectore caecos c. O.; v pass. condi = uperiti se, zad(i)rati se: nihil tam facile in corpus quam sagitta conditur Cels. β) osebe shraniti, pogosto = pripreti (pripirati), zapreti (zapirati), (za)stražiti, (za)varovati: puerum in cunas Pl., piratas in carcerem condi imperat Ci., eum vivum in arcam c. L., in vincula, in custodiam c. aliquem L.; pesn.: ni teneant rigidae bella serae O. γ) mrliče shraniti (shranjevati), pokopa(va)ti, zagrebsti (zagrebati): Ph., Lucan., Plin. Val., Fl., mortuos cerā circumlitos c. Ci., corpora c. … e more Aegyptio T., hunc … conde sepulcro, non te optima mater condet humo, reliquias divinique ossa parentis condidimus terrā, animamque sepulcro condimus V., tumulo fraternas c. umbras O., inique Tomitana condar oportet humo? O., c. rite manes Plin. iun., cineres in urnas Suet.; pren.: Alexandrum … intemperantia bibendi … condidit Sen. ph. je spravila pod zemljo. — Od tod subst. pt. pf. conditī -ōrum, m pokopanci, mrtveci, mrliči, pokojniki: prodire ab aggeribus (grobov) conditos Arn.; occ.
b) obr.: c. fulgura publica Iuv. (o drobogledu) reči, ki jih je zadela strela, zagrebsti, Arruns dispersos fulminis ignes colligit et terrae … condit Lucan.
c) medic. čreva, kosti idr. uravna(va)ti: c. prolapsa intestina, articulum Cels., plantarum ossa conduntur Cels.
2. pren.
a) v duši (s)hraniti, v spominu (o)hraniti, zapomniti si, pomniti: teneo omnia, in pectore condita sunt Pl., signa tibi dicam, tu condita mente teneto V. ti jih dobro v duši hrani, vocem memori aure c. O., mandata corde memori c. Cat., memori condita mente narrare Sil., ista condenda in animum sunt Sen. ph. to si je treba k srcu vzeti.
b) čemu počitka da(ja)ti: c. fera murmura Pr., vocem a contentione Q.
c) konč(ev)ati, dokončati, čas prebiti, preživeti (preživljati): condit quisque diem collibus in suis H. preživi = uživa do konca, (sol) referetque diem condetque relatum V., longos cantando puerum memini me condere soles V. da sem preživel popevajoč, noctem devexo cursu c. Sil.; — od tod obr.: condere lustrum L. cenzuro končati z žrtvijo; c. portenta sua Sil. (o bogovih) storiti, da se iztečejo.
3. occ.
a) sadeže, žito, vino idr. spraviti (spravljati), (s)hraniti, nasuti (nasipati) v kaščo: Col., Front., Aug., Icti., mustum in dolium, vinum Varr., fructus condere et reponere Ci., ut esset locus condendis fructibus Ci., c. frumentum liberorum causā Ci., messem Tib., si proprio condidit horreo, quidquid de Lybicis verritur areis H., pressa puris mella condit amphoris H., Sabinum … Graeca quod ego ipse testa conditum levi H., oleum conditum Suet. shranjeno = staro olje; abs.: condere largius Col. obilneje sadeže v kaščo spravljati; pren.: condo et compono, quae mox depromere possim H. nabiram in hranim. — Od tod subst. pt. pf. conditum -ī, n: Paul. (Dig.) in nav. pl. condita -ōrum, n: Veg. idr. pozni pisci pospravljeni pridelki, spravila, (napolnjena) shramba.
b) sadje v vino, kis idr. vložiti (vlagati), vkuha(va)ti: lentiscum in acetum Ca., corna condita in liquidā faece O. v kisu, ficūs in orcas c. Col.
4.
a) skri(va)ti, zakri(va)ti, prikri(va)ti: quidquid placuit iocoso condere furto H. Kam? z in ali sub in acc.; kje? z in in abl.: intima more suo sese in cunabula condent V., aquae … se condiderant in viscera (terrae) O., c. se in specus Cu., se sub lectum c. Suet.; tudi: per omnes condunt se Teucri portas V. se splazijo skozi vse vhode in se poskrijejo v taboru; quam multa in foliis avium se milia condunt V., c. in silvis armatum militem Cu.; pogosto s samim abl.: c. se portu, lacu V.; med. condi skri(va)ti se: notā conduntur in alvo V., optato conduntur Thybridis alve͡o V. so skriti v = dospó do struge; s proleptičnim atrib.: scuta latentia condunt (= condunt ita, ut lateant) V.; pren.: iram c. T. prikrivati, zatajiti, tako tudi: iurgia sub tacita laetitia c. Pr. Pesn. (o soncu, luni, zvezdah, nebu): sol et exoriens et cum se condit in undas V., cubiculum, in quo sol nascitur conditurque Plin. iun., sol conditus in nubem V. zastrto, skrito, lunam condunt nubes H., luna condita tenebris T., saevus ubi Orion hibernis conditur undis V. kjer tone, zahaja, caelum condidit (Iuppiter) umbrā V.; (o gori): caput inter nubila condit V. zakriva svoj vrh; (o reki): in mare conditur Ufens V. se izliva; druge prispodobe: sopor lumina condit V. ali condit natantia lumina somnus V. zapre, zatisne oči, alicuius lumina Pr. ali labentes oculos condere O. umirajočemu oči zatisniti, in aeternum conditi oculi Ap. zatisnjene, toda: oculi conditi Plin. ali oculi introrsus conditi Sen. rh. udrte; condita cum verax aperit praecordia Liber H. (enalaga) odpre „zaprto“ srce = napravi človeka zgovornega in odkritega, arboris in frondes condita Myrrha novae Pr. spremenjena, preobražena.
b) (o brodnikih) = locum abscondere kak kraj spred oči izgubiti (izgubljati), za seboj pustiti (puščati): urbes, litora Val. Fl., locum citā penitus carinā Val. Fl.
-
confédéral, e, aux [kɔ̃federal, ro] adjectif zvezni
-
confédéré, e [kɔ̃federe] adjectif zvezni
les États masculin pluriel confédérés zvezne države; masculin, histoire privrženec ameriške konfederacije
-
confermare
A) v. tr. (pres. confermo)
1. potrditi, potrjevati:
confermare un ordine potrditi nalog
confermare una sentenza pravo potrditi razsodbo
2. (riconfermare) ponovno potrditi; obnoviti, obnavljati; podaljšati (mandat):
gli è stato confermato l'incarico obnovili so mu mandat
3. relig. birmati
B) ➞ confermarsi v. rifl. (pres. mi confermo)
1. krepiti se
2. potrditi, potrjevati se:
la sua tesi si venne confermando col tempo njegova trditev se je s časom potrdila
-
confessare
A) v. tr. (pres. confēsso) priznati; izpovedati:
confessare una colpa priznati krivdo
confessare i propri peccati relig. izpovedati grehe
B) ➞ confessarsi v. rifl. (pres. mi confēsso)
1. priznati:
confessarsi colpevole priznati krivdo
2. relig. spovedati se, iti k spovedi
3. zaupati se (tudi šalj.)
PREGOVORI: peccato confessato è mezzo perdonato preg. kdor prizna, mu je pol oproščeno
-
confiant, e [kɔ̃fjɑ̃, t] adjectif zaupljiv; zaupajoč (dans, en v); samozavesten; domišljav
je suis confiant en votre parole zaupam vaši besedi
-
confident, e [kɔ̃fidɑ̃, t] masculin, féminin zaupnik, -ica
-
cōnfīdō -ere -fīsus sum (semidep.) zaupati v koga ali kaj, upati na koga ali kaj, trdno zanesti (zanašati) se na koga ali kaj, v svesti si biti česa (naspr. diffidere, desperare, metuere); abs.: non confidit Pl., nimis c. Ci., ut confidit Ci., si obtinuerit causam Cluentius, sicuti confidimus Ci., satis c. S., neque milites alio duce (pod drugim poveljnikom) plus confidere aut audere L.; z dat.: Auct. b. Afr., Lucan., videte, quam valde malitiae suae confidat Timarchides Ci., c. virtuti militum C., legioni maxime c. C., pecuniae confidentes Vitr. zaradi denarja prevzetni, c. alicui timide O., felicitati, Graecorum fidei Cu.; z abl.: Auct. b. Afr., Plin. iun., ego copiā et facultate causae confisus Ci., multum naturā loci confisi C., celeritate navium et scientiā gubernatorum c. C., c. anni tempore C., praesidio cohortium C.; dat. ali abl.: V., Pr. idr., c. suis bonis Ci., viribus C., his amicis sociisque S., dis immortalibus S., Mario S., militibus suis L.; redk. z de: de salute urbis C., de aliquo N., de consuetudine civitatis Icti.; z in in abl.: sibi in illa re Auct. b. Afr.; z acc. adj. ali pron. neutr. (v čem): confide omnia Caecil., nihil nimis c. Ci.; z acc. personae: Martisque e semine Theron terrigenas confisus avos Stat.; z ut: Plin. iun. ali z ne: Lucr.; occ. z ACI ali (pesn.) s samim inf. = trdno upati, nadejati se, pričakovati, za trdno misliti (imeti), v trdni veri biti, trdno prepričan biti: N., Lucr., O. idr., cum te Praeneste … occupatorum nocturno impetu esse confideres Ci., ego mei rationem iam officii confido esse omnibus iniquissimis meis persolutam Ci., quod Romanos re frumentaria intercludi posse confiderent C., Italici … confisi deditione facta propter magnitudinem populi Romani inviolatos sese fore S., nisi confideret eum … consulem declaratum iri L., stulte confisus amari Tib. — Od tod adj. pt. pr. cōnfīdēns -entis, adv. cōnfīdenter,
1. (v dobrem pomenu) samozaupljiv, samozavesten, drzen, smel, srčen, pogumen: Ter., decet innocentem servom atque innoxium confidentem esse Pl., confidenter mihi contra astitit Pl., dicam enim iam confidentius Ci., et eo quidem loquar confidentius, quod … Ci., confidentius adfirmare aliquid Plin.
2. (v slabem pomenu) predrzen, nesramen: Q., Suet. idr., qui me alter est audacior et confidentior Pl., confidenter restas Ter., „confidens“ consuetudine loquendi in vitio ponitur, ductum verbum a confidendo, quod laudis est Ci., quod si aut confidens astutia aut callida esset audacia Ci., nequam est homo ille atque confidens Ci., durus homo …, confidens tumidusque H., quis te, iuvenem confidentissime, nostras iussit adire domus? V., mendacium confidentissimum Ap., confidentissime resistere Corn.
-
confiné, e [kɔ̃fine] adjectif zaprt
air masculin confiné neobnovljèn, zadúšen zrak
vivre confiné chez soi živeti zaprt, zakopan doma
-
confirmand, e [kɔ̃firmɑ̃, d] masculin, féminin birmanec, -nka
les confirmands (religion) birmanci
-
cōnfīrmātīvus 3, adv. -ē (cōnfīrmāre) služeč v potrdilo (zatrdilo, pritrdilo, zagotovilo), potrdilen, pritrdilen, zagotavljajoč: Serv., Prisc., Ambr.; adv.: Tert.
-
cōnfīrmātus 3, adv. -ē, gl. cōnfīrmō.
-
confirmé, e [kɔ̃firme] adjectif potrjen; religion birman; commerce izkušen (dans v)
-
confit, e [kɔ̃fi, t] adjectif vkuhan, vložen; masculin v masti vloženo meso; technique lužilo (pri strojenju)
fruits masculin pluriel confits posladkorjeno sadje
salade féminin confite (figuré) v olju in kisu namočena solata
confit en douceur (figuré) sladek ko méd
confit en dévotion zelo pobožen
confit de mystère zavit v skrivnost
-
confluent, e [-flüɑ̃, t] adjectif sotočen, sostekajoč se; masculin stočišče; anatomie združitev (žil)
le confluent du Danube et de la Save est à Belgrade Donava in Sava se stekata pri Beogradu
-
conformé, e [kɔ̃fɔrme] adjectif
nouveau-né masculin bien conformé novorojenček brez telesnih hib
-
cōnfundō -ere -fūdī -fūsum
1. zli(va)ti, sesuti, sesipati, (z)mešati: Plin., Sil., Icti., unā multa iura Pl. juhe, arenti ramo iampridem mitis olivae omnia confudit O. je premešal, aestu confundente dispares undas Cu., cum eius lacrimis lacrimas c. nostras O., venenum confusum (sc. cum pane) Ci.; refl.: cum ignis oculorum cum eo igni, qui est ob os offusus, se confudit Ci.; pass. z dat. ali z in in acc.: (ius) confusum sectis inferbuit herbis H., cruor in fossam confusus H., aes auro argentoque confusum Plin.; med.: qui (Alpheus) nunc ore, Arethusa, tuo Siculis confunditur undis (dat.) V. se steka, se meša z …, in chaos antiquum confundimur O., ex pluribus corporibus in unum cruor confusus est Val. Max.
2. pren.
a) (z)mešati = zediniti (zedinjati), združiti (združevati), strniti (strinjati): Cels., Sen. ph., Q., cuperem equidem utrumque (unā diiudicare), si posset, sed est difficile confundere Ci., tantā multitudine confusā C., duo populi confusi in unum L., in unum sermones confundi L. pogovor se je zlil v eno, nec … cum Marte confundet Thytoneus proelia H. in se ne bo spustil v boj, c. Venerem cum multo vino O., totum illud est cum virtute confusum T.; z dat.: diversum confusa genus panthera camelo H. pol panter pol kamela = žirafa, c. Atticis Dorica dicta Q.; poseb. o nasprotjih: fasque nefasque confusura ruit O., c. summa imis Cu. vse narobe postaviti, mare caelo Iuv., sacra profanis Cl.; tudi: ea philosophia, quae confundit vera cum falsis Ci.
b) v neredu (z)mešati, pomešati, v nered spraviti (spravljati): Lucr., Lucan., Val. Fl., Sil., Suet., signa et ordines peditum et equitum c. L., eques pedesque confusi Cu., c. beluas (slone) Cu., confusis vocibus Cu. z zmedenim krikom, c. iura gentium L., in hac confusa et universa defensione Ci., an tu haec ita confundis et perturbas Ci., nec confundent ex diversis orationem Q.; o posameznih pojmih: iussus confundere foedus V. skaliti, prekršiti (gr. συγχεῖν), c. ordinem naturae, testamenti Val. Max., confusus ordo militiae, disciplinae T.; occ. α) skaziti, spačiti, popačiti, (do nespoznavnosti) potvoriti (potvarjati), zabrisati: Sen. tr., (Perseus) fractis confundit in ossibus ora O., confuderat oris exsanguis notas pallor Cu. je bila spačila znane poteze obraza, vultum c. Lunae O. omračiti, c. voltum, confusis voltibus Lucan., c. oris decorem vulneribus Val. Max., omnia corporis lineamenta Petr. ali si temporis spatio confusa corporum lineamenta essent Iust., signo cerae non confuso Plin. ne zabrisano, ne zalito. β) telo (o)slabiti, poseb. dušo zmesti, zbegati, zmesti: Lucr., Sen. ph., Stat., Iuv., Iust., neque apparet, quod corpus confuderit Cels., confusa pudore O. od sramu zmedena, non irā solum, sed etiam pudore confusus Cu., maerore recenti confusus L., haec tanto dicta animo … confudere audientium animos L., animus confusus cogitatione tantae rei L., nec minus Venus confusa est moriente Tibullo O. potrta, nunc male defensae confundant moenia Troiae O., confunditur animus et fatigatur tot disciplinis Q., hoc nomine vehementius confusus et sollicitus Val. Max., confundit plerosque similitudo nominum Plin., c. animum imagine tristi T., aliquem dolore confundit nuntius Plin. iun., c. aliquem festis diebus (ob praznikih) Plin. iun.; pogosto = v sram spraviti (spravljati), (o)sramotiti koga: Eccl. — Od tod adj. pt. pf. cōnfūsus 3, adv. -ē
1. zmešan, zmeden, neurejen: agmen Hirt., confusae stragis acervus V. kup vsevprek ležečih mrtvecev, c. ruina mundi, c. natura Lucr., c. clamor L. nejasno, zamolklo, verba c. O., vox c. Lucr., Val. Max., os c. Plin. iun. nerazločna izgovorjava, confusae urbis sonus V., castra confusa tumultu L., ita confusa est oratio, ita perturbata, nihil ut sit primum, nihil secundum Ci., homines inconditis vocibus incohatum quiddam et confusum sonantes Ci., spectandi morem confusissimum ordinavit Suet., confusae quaestiones (kot naslov knjige) Gell. spisi mešane vsebine; utraque res coniuncte et confuse comparata est Corn. zmešano, confuse et permixtim dispergere Ci., confuse loqui, agere Ci., confusius hesterno die est acta res Ci., confuse universis municipiis constituere pretium Icti. vsem, vsevprek, brez razlike, informis materia confuse habens caelum et terram Aug.; subst. neutr. pl.: onusti cibo et vino perturbata et confusa cernimus Ci. neurejene in zmedene sanje.
2. zmeden = zbegan, preplašen, zaprepaden, osupel, potvorjen: vultus L., confusi vultus O. žalostni, ore confuso magnas perturbationis notas prae se ferens Cu., confusior facies T., pavor confusior Plin.; (o osebah): Ap., confusus et incertus animi L., confusus animo L., confusus ex recenti morsu animi L.; pesn. (o poosebljenih stvareh): carmina confusa pudore (od sramu) O., tako tudi: rosa confusa rubore (od rdečice) Col. poet.