cōnsolidō -āre -āvī -ātum
1. utrditi (utrjevati): Ven., parietes in unam crassitudinem Vitr. zgostiti, quod infirmum fuit, non consolidastis Vulg., c. clavos suos Vulg. trdno zabiti.
2. pren. jur. utrditi (utrjevati), ugotoviti (ugotavljati), zavarovati lastninsko pravico ali pravico do uživanja: Icti.
Zadetki iskanja
- cōnspectus -ūs, m (cōnspicere)
I. act.
1. gledanje, pogled na kaj, zagledanje, videz, obzorje; abs. s subjektnim ali objektnim gen.: Pl., Lucr., Col., Suet. idr., ne qui conspectus fieret Ci. ep. da ne vzbudim pozornosti, conspectum perferre C., conspectum fugere O., c. oculorum Varr., Cu., conspectum alicuius fugere Ci., C. ali vitare Q., c. tanti viri (objektni gen.) Val. Max., quoad longissime oculi conspectum ferebant L. do koder se je dalo najdalje videti, do koder so nesle oči, conspectum oculorum adimere L., Cu. zakrivati razgled, nebula adimit conspectum terrae L. zakriva pogled na zemljo, densus nimbus conspectum regis contioni aufert L., c. est in Capitolium L. vidi se na Kapitolij; pogosto (v zvezi s praep.) met. = oči, navzočnost, bližina: abducere aliquem e conspectu Pl. izpred oči, amittere aliquem e conspectu suo Ter. izgubiti izpred oči, a conspectu alicuius recedere N. umakniti se komu izpred oči, ex conspectu abire C., S., Val. Max. iti izpred oči, removere ex conspectu C. spraviti izpred oči, flamma copias a conspectu texit Romanorum Hirt. je zakril očem Rimljanov, ire ad conspectum alicuius V., exercitum in conspectum hostium adducere C. pripeljati sovražnikom pred oči, venire in conspectum Ci. idr. javno se pokazati, priti na spregled, priti blizu, in conspectum alicuius venire Ci. idr. komu pred oči priti ali stopiti, cadere in conspectum Ci. v oči biti = viden biti, dare sese in conspectum Enn. ap. Ci. ali dare se (dari Ter.) in conspectum alicui Ci. pokazati se (komu), insequens dies hostem in conspectum dedit L. ali (Dareus) universas vires in conspectum dedit Cu. je postavil na ogled, dare regiam sellam in conspectum vulgi Cu. javno izpostaviti, liberos in conspectum proferre C. pred oči, ponere beneficium extra conspectum suum Sen. ph., esse in conspectu civium Ci. biti pred očmi sodržavljanov, esse in conspectu N. viden biti, ut primum rex in conspectu fuit Cu. brž ko jim je kralj pred očmi stal, brž ko so kralja zagledali, ponere poculum in conspectu L. pred oči, consistere in medio conspectu V. v krogu gledalcev, in conspectu uxoris, populi Ci. ali in conspectu patris C. pred očmi, vpričo, navem in conspectu nullam V. nobene ladje ni na obzorju; pren.: velut e conspectu tolleretur libertas T., bellum aliud erat in conspectu L. je bila na dogledu, nadejati se je bilo druge vojne; pren. celeriter e conspectu terrae ablati sunt L. izginili so z obzorja zemlje, in conspectu oppidi Varr. ali fundi villaeque Ci. ali locorum L., hae (urbes), quae procul erant a conspectu imperii Ci. ki so bile daleč izven obzorja države, in conspectu deorum penatium Ci., in conspectu legum libertatisque mori Ci. vpričo zakonov in …
2. pren. duhovni pogled, opazovanje, motrenje: Q., conspectus et cognitio naturae Ci., haec ne in conspectu quidem relinquuntur Ci. ne prihaja nikakor v poštev, explicatis ordinibus temporum uno in conspectu omnia videre Ci. vse na en pogled pregledati, aliquid ponere paene in conspectu animi Ci. jasno pred duševne oči postaviti; konkr. = pregled v kakem spisu: Gell. —
II. pass.
1. pojav, prikaz: conspectu suo proelium restituit L. s tem da se je prikazal = ko se je pokazal, primo statim conspectu omnia, quam disparia essent, ostendit L. brž ko se je prvič javno pokazal, elephantorum aciem conspectu ipso debellaturum L.
2. met. pogled na koga ali kaj: scio eis meum conspectum invisum fore hodie Ter., animi partes, quarum est conspectus illustrior Ci., vester conspectus … recreat mentem meam Ci., frequens c. vester Ci. mnogoštevilni zbor pred mojimi očmi, c. vester venerabilis Cu. - Cōnstantius -iī, m Konstancij, rimsko moško ime, poseb. Flavius Valerius Constantius Chlorus Flavij Valerij Konstancij Hlor, cezar in rimski cesar od l. 292 do 306: Lact., Aur., Eutr., Amm. — Od tod adj.
a) Cōnstantiacus 3 Konstancijev: legiones Amm.
b) Cōnstantiānus 3 Konstancijev: thalamus Amm., praetura Cod. Th. - constitution [kɔ̃stitüsjɔ̃] féminin sestava, konstitucija, (telesni) ustroj; tvorba, ustanovitev; ustava; temeljni (državni) zakon
constitution d'une équipe de football sestava nogometnega moštva
forte, robuste constitution močna, krepka (telesna) konstitucija
le droit de grève est inscrit dans la Constitution pravica do stavke je vnesena v Ustavo - cōnstitūtōrius 3 (cōnstitūtum) na dogovoru sloneč, na prevzeto plačevanje kakega dolga nanašajoč se: auctio Paul. (Dig.) pravda zaradi dolga, ki ni bil povrnjen do dogovorjenega roka.
- cōnsul -ulis, m, okrajšano v sg. COS., v pl. COSS. (prim. cōnsilium)
1. sprva „prisednik kraljevega svéta“, potem konzul. Consules (množinska obl. je starejša od edninske), ki sta se prvotno (do l. 449) imenovala praetores, sta bila najvišja rimska oblastnika. Po l. 510 (po pregonu kraljev) so jih v centurijskih komicijah volili za eno leto med patriciji, po l. 366 pa tudi med plebejci. Poleg svečeniške (prim. rex sacrificulus) sta imela popolno kraljevo oblast: v miru sta upravljala državo ter bila najvišja sodnika in finančna upravitelja, v vojni pa vojskovodji. Ko pa so v Rimu l. 443 uvedli cenzuro in l. 366 še preturo, se jima je oblast precej zožila: izgubila sta finančno upravo in sodstvo. Službo sta konzula nastopila sprva nav. 1. sekstilija (avgusta), po l. 154 pa 1. januarja. Consul imperiosus, popularis Ci., sellae consulum L., sella consulis Plin. iun. Z besedo consul(es) in z imeni konzulov (v absolutnem abl.) so se označevale letnice in starost stvari in oseb: te (sc. Asinio Pollione) consule V. za časa tvojega konzulovanja, quibus consulibus interierit, non convenit N. ob katerih konzulih = katerega leta, ignoto consule Lucan. neznanega leta, proximis consulibus Ci. prejšnje leto, in destinatos consules Ci. za prihodnje leto, sequentibus consulibus Suet. v naslednjem letu, multos consules inter magna bona numerare Sen. ph. mnoga leta, adiecto (edito) die et consule Icti. s podatkom dne in leta, sine die et consule Icti. brez podatka dne in leta, habere diem et consulem Icti. dan in leto, tot consulum regionumque vina Sen. ph. tolikih let in tolikih vrst vina, amphora centeno consule facta Mart. stoleten, bis tibi consul trigesimus instat Mart. star si skoraj 60 let; imeni konzulov stojita v službeni pisavi v brezvezju (asindeton): M. Claudio Marcello L. Fabio Labione consulibus N., pisatelji pa imeni vežejo z et (pri Ci. in C. dobimo oba načina): C. Claudio Caeci filio et M. Tuditano consulibus Ci., C. Cornelio Q. Minucio consulibus Ci., M. Messala et M. Pisone coss. C., L. Pisone Aulo Gabinio consulibus C.; tudi Mario consule et Catulo Ci., Q. Caepione consule et C. Laelio Ci.; pesn. stoji le eno ime: consule Tullo H. za Tulovega konzulovanja, prim.: Bibuli consulis amphora H. vrč izza Bibulovega konzulovanja. Pomni poseb.: ordinarii consules L., Aus. redna konzula = konzula, ki sta službo redno nastopila s pričetkom leta (po njiju se je leto imenovalo), naspr. consul suffectus L., Lamp. ki je služboval namesto konzula, umrlega pred iztekom leta; consul designatus Ci., L. za prihodnje leto izvoljeni konzul (dokler ne nastopi službe); novi consules L. nova konzula = konzula tega (tekočega) leta, naspr. prioris anni consules L.; consul maior Gell., Fest. konzul, ki je imel oblastništvo (fasces, imperium) ter je predsedoval senatu in komicijam, sprva starejši (od tod maior, sc. natu), pozneje pa tisti, ki je pri volitvah dobil največ glasov, po Julijevem zakonu (lex Iulia) pa oni, ki je imel največ otrok. Rekla: creare consulem Ci. ep. ali consules Varr., Ci., L., Plin. iun. ali aliquem creare consulem (aliquos creare consules, v pass. z dvojnim nom.) C., L., Val. Max. konzula (iz)voliti, koga za konzula (iz)voliti (o ljudstvu), konzula (koga za konzula) (iz)voliti dati (o predsedniku komicij); redk. aliquem dicere consulem ali aliquem dicere consulem cum aliquo L. koga (s kom) za konzula (iz)voliti (o ljudstvu); večinoma aliquem facere consulem (v pass. z dvojnim nom.) koga storiti konzula, koga postaviti za konzula (o ljudstvu) ali (o posamezniku, včasih s pristavkom suffragio suo) storiti, da se kdo izvoli za konzula, glasovati, da se koga izvoli za konzula: L., Vell., Q., Fl., me … primum hominem novum consulem fecistis Ci., cum C. Fabricio P. Cornelius … gratias ageret, quod se (homo) inimicus consulem fecisset Ci., aliquem facere consulem ordinarium Sen. ph., cum ab aratro arcessebantur, qui consules fierent Ci., Marius absens consul factus S.; consulem sufficere nadomestno (iz)voliti konzula (prim. zgoraj consul suffectus): sufficere consules L., suffectus in Lucreti (consulis) locum M. Horatius Pulvillus L., ne consul sufficiatur, non timent Ci.; aliquem sibi consulem substituere Vell. postaviti si koga za konzula namestnika, substituere sibi consules Suet.; consulem rogare konzula za volitve predlagati (o predsedniku komicij): ut consules roget praetor Ci. ep. comitia consulibus rogandis habuit Ci.; consulem subrogare konzula za nadomestno volitev predlagati (nasvetovati) ali konzula po narodu (iz)voliti, ozir. (iz)voliti dati (o predsedniku komicij): ad consules subrogandos venire L., in locum collegae consulem non subrogaverat Aur. (prim.: nec [consul P. Valerius] collegam subrogaverat in locum Bruti L.); aliquem declarare consulem objaviti izvolitev koga za konzula, izvolitev konzula razglasiti dati (o predsedniku komicij ali o volivcih samih): me … una vox universi populi Romani consulem declaravit Ci., quos populus proximis comitiis ingenti consensu consulem alterum, alterum praetorem declaravit L., v pass. (z dvojnim nom.): eiusdem hominis voce et declaratus consul et defensus Ci., comitiis habitis consules declarantur M. Tullius et C. Antonius S., consules declarati P. Scipio Nasica L. Calpurnius Bestia S.; v istem pomenu tudi aliquem renuntiare consulem: comitiis centuriatis L. Murenam consulem renuntiavi Ci., dictator … M. Valerium Corvum … consulem renuntiavit L., v pass.: tua voce (consules) renuntiati sumus Plin. iun.; aliquem consulem designare koga za konzula nameniti, koga za konzula prihodnjega leta (iz)voliti (prim. zgoraj consul designatus): Mamertinum consulem d. Amm., v absolutnem abl.: eodem tribuno plebis et inimico consule (za konzula) designato Ci. V službeni pisavi je pogostna zveza pro consule = konzulov namestnik, prokonzul: Siciliae provinciae, cum esses pro consule, praefuisti Ci., pro consule ad Veios esse L., qui ad urbem sunt pro consulibus C., Furius Camillus pro consule Africae T. Iz te zveze je nastal subst. prōcōnsul -ulis, m (gl. to geslo). — Katerikrat je kdo konzul, se pove z acc. (redk. z abl.) neutr. sg. vrstilnih števnikov, kolikokrat pa s prislovnimi števniki: cum primum consul fuerat L. prvič, Marius … septimum consul Ci., Q. Maximo quintum consule Ci., T. Quinctio quartum consule L., tako tudi: C. Flaminius consul iterum Ci. drugič; tertio consules esse Plin. iun. v tretje, tretjič, Marium creatum septimo consulem Quadr. ap. Gell.; M. Aemilius Lepidus, qui bis consul augurque fuerat L. dvakrat, M. Marcellus ille quinquies consul Ci. — Zgodovinopisci včasih rabijo consul nam. proconsul: L. (XXVI, 33, o Klavdiju), Fl., Aur., Eutr., quaestor obtigit P. Africano consuli (bil pa je le prokonzul) N.
2. consul = najvišji oblastnik v municipijih: Aus., L. Fulvius …, Tusculanorum rebellantium consul, … qui … Romae triumphavit ex iis, quorum consul fuerat Plin.
3. consul = Posvetovalec, Jupitrov vzdevek (po gr. Ζεὺς βουλαῖος ali βουληφόρος): Ap., Vop. - cōnsūmptiō -ōnis, f (cōnsūmere)
1. uporaba: operae Corn. prizadevanje.
2. pokončanje, uniče(va)nje, pogubljanje, poguba, pogibel: se ipse (mundus) consumptione et senio alebat sui Ci., percussisse Syriam usque ad consumptionem Vulg. do pogube; occ.: c. intolerabilis Aug. neznosna nadloga. - cōnsurgō -ere -surrēxī -surrēctum (decomp.)
1. hkrati (obenem) vzdigniti (vzdigovati) se, skupno vsta(ja)ti: cur non in media oratione consurgitis atque disceditis? Ci., consurrexisse (namreč iz spoštovanja) omnes illi discuntur et senem sessem recepisse Ci., senatum … in Capitolio cenantem consurrexisse et petisse, ut … L., paulisper addubitavit, an consurgendi iam triariis tempus esset L. (o klečečih, čepečih vojakih), consolatus (ad terram proiectos) consurgere iussit C., subito illi ex insidiis consurrexerunt C., consurgunt Teucri V., socii consurgere tonsis (na veslanje) V., consurgite, iuvenes! Cat., inde graves multi nequeunt consurgere O., c. (namreč v senatu) ad censendum, in venerationem alicuius Plin. iun.; (o mrtvih): medio visi consurgere campo … manes Lucan.; v pass. brezos.: honorifice sane consurgitur Ci., subiti ex insidiis consurgitur L., in plausus consurrectum est Ph.; consurgitur ex consilio C. vstanejo in odidejo z zborovanja.
2. z oslabljenim pomenom predloga (o posamezniku): vzdigniti (vzdigovati) se, vsta(ja)ti: consurrexit consul L., consurgit P. Scaptius de plebe et … inquit … L., semilacerque toro (abl.) temptat c. O. z ležišča vstati, tum quasi vacillans consurgit (aeger) Lucr., c. stratis Sil., consurgens e convivio Caesaris T., solitus … calore demum provectus consurgere ac perorare Suet.; brezos.: leniter est consurgendum (oratori) Q.; occ. (po)vzpeti se, vzdigniti se pokonci: sublatum alte consurgit in ensem V. vzdigne se pokonci in zamahne z mečem.
3. pren.
a) (v kak namen) vzdigniti (vzdigovati) se, vsta(ja)ti, (po)vzpe(nja)ti se na kaj, do česa, stremeti za čim; večinoma z označeno smerjo: Lucan., Fl., c. magno tumultu ad bellum L., in arma (na boj) V., donec a tergo vires consurgerent T., c. in iras truces Val. Fl., in nostri curam tuendi O., ad novas res Suet., in aemulationem Iust., ad gloriam L., ad summam dignitatem Val. Max.; pesn.: Maeonio consurgere carmine O. vznesti se v … pesmi.
b) (o stvareh in abstr.) vzdigniti (vzdigovati) se, dvigati se, vsta(ja)ti, kvišku kipeti, kvišku moleti, kvišku štrleti: T., Plin. iun. idr., terno consurgunt ordine remi V. v trojnih vrstah se dvigajo vesla, Padi ripis consurgunt geminae quercus V. molita skupno kvišku, non presso tellus consurgit aratro Tib. se ne dviga v brazde, cautes ut gradus subinde consurgunt Mel. Izhodišče z adv.: unde consurgeret aër Lucr.; s samim abl.: mare imo consurgit ad aethera fundo V., scandentis Asisi consurgit vertice murus Pr., moenia pulchrioribus operibus consurgunt Val. Max., villa leniter et sensim clivo fallente consurgit Plin. ep.; s praep. z abl.: vespere ab atro consurgunt venti V., namque (ventos) … videmus … e terra consurgere Plin. Redk. in le pesn. in poklas. o abstr. nasta(ja)ti, vne(ma)ti se ipd.: O., Cod. Th., subitoque novum consurgere bellum (sc. fecerat) V., bellum in media pace consurgit Sen. ph., debet docere comoedus, quā concitatione consurgat Q., fama consurgit Val. Fl. - contabulātiō -ōnis, f (contabulāre)
1. sklepanje, stikanje desk, tla iz desk, brunovje, nadstropje: Vitr., Ap., ubi turris altitudo perducta est ad contabulationem C. do prvega nadstropja.
2. pren. vrste gub na oblačilih: Ap. - contare
A) v. tr. (pres. conto)
1. šteti, prešteti:
si contano sulle dita, sulle punte delle dita pren. lahko jih našteješ na prste ene roke
contare un pugile šport šteti (pri knockdownu)
2. šteti, upoštevati
3. nameravati, računati:
conto di andare in vacanza in Sicilia na počitnice nameravam iti na Sicilijo
4. šteti, imeti:
il monumento conta vari secoli spomenik je star nekaj stoletij
5. pog. pripovedovati:
contarle grosse pren. debele stresati
B) v. intr.
1. šteti:
contare fino a dieci šteti do deset
2. šteti, veljati:
contare come il due di coppe pren. veljati kot pikova sedmica
3. računati na:
contare su qcn. per un aiuto računati na pomoč koga
C) ➞ contarsi v. rifl. (pres. mi conto) šteti se, imeti se za - content1 [kəntént] pridevnik (with)
zadovoljen, strinjajoč se, soglasen; ki glasuje za (to do)
pripravljen
well content zadovoljen
not content proti (v parlamentu) - content2 [kəntént] samostalnik
zadovoljstvo
to one's heart's content po mili volji, do sitega
britanska angleščina contents tisti, ki glasujejo za predlog - contentiō -ōnis, f (contendere) „spenjanje“, od tod
A. opremljanje (oprema) metalnic z vrvmi za natezanje; v pl.: Vitr.
B. pren.
I.
1. vzporejanje, vzporedba, primerjanje, primerjava, primera: quoniam fortunarum contentionem facere coepimus Ci. ker smo že začeli vzporejati, in quā (causā) quaedam hominum ipsorum videtur facienda esse contentio Ci. se zdi nekako primerjanje … potrebno, si contentio quaedam et comparatio fiat, quibus plurimum tribuendum sit officii Ci., temporis spatium in contentionem vocare Ci., facti cum ipso scripto contentio Ci., ad studiorum atque artium contentionem reverti Ci., magis ex aliorum (z drugimi) contentione quam ipsum per sese cognosci posse Ci.; occ.
a) ret. protistava nasprotnih si misli, protislovje, protistavek, antiteza: Corn., Q.
b) gram. stopnjevanje, komparacija: Varr.
2. spor, nasprotje, borba, boj, večinoma besedni = prepiranje, prepir, prerekanje, pričkanje, kreg in boj: cum in contentionem certamenque venerint Ci., ut res minime dubitanda in contentione ponatur Ci. da se … stvar izpodbija, da se … stvari oporeka, c. forensis Ci. razgovor (debata) pred sodiščem, meae illae vehementes contentiones Ci. tisti moji nasršeni govori (= filipski govori zoper Antonija), estne haec vera c.? Ci. ali je to pošten boj? tamquam mihi cum M. Crasso contentio esset, quocum multae et magnae fuerunt Ci., magnae contentiones inter Habitum et Oppianicum excitabantur Ci., contentionem pro salute alicuius non defugere Ci., est inter eos non de terminis, sed de tota possessione contentio Ci., nulla in re pecuniaria c. Ci., contentionem (contentiones) excitare L., Plin. iun., iniectā contentione, iteratā contentione L., hac sedatā contentione alia subinde … exorta est L., contentionem de plebeis consulibus totam deponere L. sporno vprašanje o …, contentio adversus procuratores T. prepirljivost, inimicitiae, contentiones, aemulationes Aug.; s subjektnim gen.: verborum contentiones armis finiuntur Ps.-Q.; z objektnim gen.: contentio rei privatae L. v zasebni zadevi, libertatis dignitatisque L. za svobodo in čast; z odvisnim vprašanjem: tanta erat … c., qui potissimum ex magno numero conscenderent C., inter quos magna fuit c., utrum moenibus se defenderent an obviam irent hostibus N.; contentio včasih tudi = prepir, poganjanje za prvenstvo, tekmovanje, tekma, tekmovalnost, rivalstvo: c. de principatu C., de regno cum aliquo contentionem habere N., inter duces illa c. Q., secreta c. Plin. iun., fraterna (namreč za prestol) Iust.; z objektnim gen. (za kaj): cum honoris amplissimi contentio subesset Ci., inter quem et Caesarem dignitatis fuerit c. Q., ingens palmae c. Q., c. dicendi Ci., Plin. iun. tekmovanje v govorništvu, an decertare mecum voluit contentione dicendi? Ci.; redk. boj, borba z orožjem: equos propter crebras contentiones proeliorum exsultantes domitoribus tradere Ci. zaradi pogostega bojnega hrupa (meteža), contentione et armis superior erat Ci. v boju z orožjem (ἕν διὰ δυοῖν), sic fortuna in contentione et certamine utrumque versavit C. v ostrem tekmovalnem boju, in his contentionibus, quas Aedui secum et cum Sequanis habuissent C., cotidiana proelia … fiebant; qua contentione Germani … refugerunt Hirt. v teh bojih pa …, sine contentione oppido potitur C. brez boja, brez prelivanja krvi.
II.
1. napenjanje, napor, trud: equum submersum maximā contentione non potuit extrahere Ci., ut enim membra nullā contentione moveantur, sic … Ci., tanta adhibebatur a nobis c. Ci. toliko sem si prizadeval, napel sem vse moči, omni contentione pugnatum est ali pugna summā contentione pugnata Ci., Antiochum Magnum magnā belli contentione superatum Ci. v naporni vojni, summā contentione dimicare Hirt., superioris temporis contentionem omnem remittere C.; s subjektnim gen.: c. totius corporis, laterum, vocis Ci., vocis et lateris contentiones Plin., contentio (naspr. relaxatio) animi Ci., Cu.; z objektnim gen.: ab hac contentione disputationis animos nostros relaxemus Ci., senior iam et infirmior, quam ut contentionem dicendi sustineret L. že prestar …, da bi zdržal naporno govorjenje; met.
a) dvig glasu do najmočnejšega tona (= ἄρσις, naspr. remissio = ϑέσις spust): vocis Ci., contentiones vocis et remissiones Ci. (De orat. I, 61, 261).
b) silnost, ognjevitost govorjenja ali silovit, ognjevit, iskren ton govorjenja (naspr. remissio, summissio): vocis Ci. (De officiis I, 41, 146), animi magna, vocis parva contentio Ci.; tudi silen (goreč, iskren, strasten, živ, slovesen, zanosen ali patetičen) govor (= τρόπος παϑητικός, naspr. sermo umirjena govorica): Corn. (III, 23), quoniam magna vis orationis est, eaque duplex, altera contentionis, altera sermonis Ci. (De officiis I, 37, 132).
c) teženje navzdol: c. gravitatis et ponderum Ci. težnost.
2. teženje za čim, prizadevanje, poganjanje, vnema (vnetost) za kaj: maximā … contentione petere honorem L., summā contentione impetrare aliquid Plin. iun.; z objektnim gen.: c. honorum, rei publicae Ci.; occ. strast, strastnost, silno ogorčenje, kljubovalnost: animi pravā contentione provectus Cu., brevis altercatio … in contentionem animorum exarsit L., positā contentione, quā paulo ante egisti L., contentione animorum depositā concordes revertebantur Val. Max. - contēnto agg.
1. zadovoljen:
essere contento di qcs. biti s čim zadovoljen
e vissero contenti e felici in potem so živeli srečno do konca svojih dni (v pravljicah)
2. vesel, radosten:
essere contento come una Pasqua biti vesel kot ptiček na veji
cuor contento dobrodušnež, optimist
PREGOVORI: cuor contento il ciel l'aiuta preg. zadovoljnemu tudi Bog pomaga - contingō1 -ere -tigī -tāctum (cum in tangere)
I. trans.
1. dotakniti (dotikati) se česa, krcniti (krcati) kaj, (o neživih subj.) tudi doseči (dosegati) kaj: c. caules nulla ex parte Ci., luna terram paene contingens Ci., c. a terra ramos V., contigit et glaebam: contactu glaeba potenti massa fit O., cum pedes imum gradum (sellae regiae) non contingerent, mensam subdidit pedibus Cu., ne arbusculae inter se contingant Col.; pesn.: curalium, quo primum contigit auras tempore, durescit O. brž ko je prišla (ko pride) z zrakom v stik, brž ko pride na zrak; z abl.: c. aliquem digito (gl. digitus), summas pede undas, exstinctos ore suo focos O., manibusque cruentis virgineas ausi contingere vittas V., manibus prohibet contingere mensas V., terram osculo c. L. poljubiti, montes suo igni Lucr. (o soncu), mento humum Cu., crus alicuius calce Suet.; v pass.: fenestrae sic editae, ne manu contingi possint Col., paene ut radiis (solis) prius quam terra contingeretur Suet.; hiperbola: nullae profecto terrae caelum contingunt L. ne molijo do neba, c. sidera comā O. (o visokem drevesu), nubes aërio vertice Tib. (o visoki gori), summa sidera plantis Pr. po zvezdah hoditi (pesn. o največji blaženosti); occ.
a) kaj s čim pomazati, potrositi: tum pater ora sui sacro medicamine nati contigit O., c. lac parco sale V., cibos sale modice Cels., caseum torrido sale Col.
b) oprijemaje dotakniti (dotikati) se česa = kaj prije(ma)ti, (u)loviti, z(a)grabiti: aves facile cibum terrestrem rostris contingunt Ci. pobirajo, funemque manu contingere gaudent V., manibusque datas contingere habenas gaudet O., taurum, quamvis mitem, metuit contingere primo O., c. (alicuius) dextram L., Val. Max. ali (alicuius) manum Vell., alicuius genua Ap. okleniti se; met. prisvojiti (prisvajati) si kaj, seči (segati) po čem (tujem): nec sua custodiunt nec aliena contingunt Mel.
c) dotakniti (dotikati) se česa = pokusiti (pokušati) kaj: audeat esuriens dominus contingere granum H., c. cibos ore O. jesti, aquas O. piti, fontem O. piti iz studenca; (o ptičih) objesti, pozobati: asservarent corpus, ut ne aves quidem contingerent Cu.
č) skrunilno dotakniti (dotikati) se česa: corpus corpore Pl.
d) okužujoč dotakniti (dotikati) se koga, okužiti (okuževati): quaedam in contactos corporis vitia transsiliunt Sen. ph., venenatis morsibus contacta nonnulla iumenta Ap.
2. česa bližnjega dotikati se, biti (ležati) tik česa, tikati se česa, stikati se s čim, naslanjati se na kaj: milites disponit … perpetuis vigiliis stationibusque, ut contingant inter se C. da bi bili med seboj v stiku, turris contingens vallum C., agger murum contingit C., ripae fluminis ex utraque parte radices montis contingunt C., trabes non inter se contingunt Hirt.; occ.
a) geogr. držati se česa, mejiti s čim: quorum agri non contingunt mare Ci., in Helvios, qui fines Arvernorum contingunt C., saltus Vescinus Falernum contingens agrum L., Bactra, nisi dividat Tanais, contingimus Cu., Aegyptus dorso Aethiopiam contingit Mel., contingentes Illyricum coloniae Suet.
b) pren. α) po sorodstvu, prijateljstvu idr. s kom v stiku ali zvezi biti: c. aliquem propinquā (longinquā) cognatione Cu., aliquem sanguine ac genere, aliquos aut propinquitate aut amicitiā L., quicumque aut propinquitate aut affinitate aut aliquibus ministeriis regiam contigissent L., deos (= z velikaši) quoniam propius contingis H., c. aliquem modico usu (po … občevanju) T., Claudiorum familiam artissimo sanguinis vinculo Val. Max., Caesarum domum nullo gradu Suet. β) tikati se koga, česa, zadevati koga, kaj: haec consultatio … Romanos nihil contingit L., meam causam, quae nihil eo facto contingitur, ne miscueris L. ki ni v nobeni zvezi z …; abs.: cognitio de suspectis tutoribus contingit Dig. je pristojna.
3. kako smer (kak cilj) doseči (dosegati), zade(va)ti, pogoditi (pogajati): ex tanta altitudine hostem contingere non posse L., ipsam avem contingere ferro non valuit V., da mihi, quod petitur, contingere ferro O.; occ. doseči (dosegati) kaj = priti, dospe(va)ti kam: qui studet optatam cursu c. metam V., hoc sperem Italiam contingere caelo V., contigimus portum O., c. terram, litora, Cadmeïda arcem, Ephyren O.; pren. (o stvareh in abstr.): mediam caeli nox umida metam contigerat V., nec contigit ullum vox mea mortalem O., contigerat nostras infamia temporis aures O. slab glas … je bil segel do nas, fando aliquem Hippolytum vestras si contigit aures … occubuisse neci O. če je kdo izmed vas po govoricah izvedel, da je …, quam regionem cum superavit animus naturamque sui similem contigit atque agnovit Ci.
4. pren.
a) popadljivo dotakniti (dotikati) se koga, koga obvze(ma)ti, prevze(ma)ti, obiti, obhajati: quam me manifesta libido contigit O., contactus nullis ante cupidinibus Pr., numine contactae suo O. prevzete, navdušene, nec umquam contacti simili sorte rogetis opem O., quos … contingebat cura L. je prevzemala skrb, toda: ignotā animum (virginis) contingere curā Val. Fl. (o Veneri) storiti, da skrb prevzame srce.
b) z nravnim skrunstvom dotakniti (dotikati) se koga, česa = (o)madeževati, (o)skruniti, onečastiti (onečaščevati) koga ali kaj, večinoma v pt. pf. contāctus 3 omadeževan, onečaščen, oskrunjen s čim: quae (auspicia) ut primum contacta sint ab eo L., contacturum (sese) funebribus diris signa, tela, arma hostium L. da hoče … s prekletstvom uničenja umazati, v uničenje prekleti, dies (Alliensis) contactus religione L. preklet, auspicia contacta L. onečaščeno ptičegledstvo, milites contacti sacrilegio L., omnes contacti eā violatione templi V., plebs contacta regiā praedā L., velut contactā civitate rabie duorum iuvenum L. tako rekoč okužena, pristinā noxā contactus Cu., his contactus ensis deserat castum latus Sen. tr., casta et nullis vitiis contacta pectora T., equi nullo mortali opere contacti T. prosti vsakega … dela.
c) z deležem dotakniti (dotikati) se česa, doseči (dosegati), pridobiti kaj: aevi florem Lucr., prius periere, quam quod petierant contingerent Ph.; (o stvareh in abstr.) pripasti, na del priti komu, doleteti, zadeti koga: palma frugum indubitata Italiam contigit Plin., sors Tyrrhenum contigit Vell., quos … suspicio favoris in regem contigerat L. na katere so uperili sum.
č) z opisovanjem dotakniti (dotikati) se česa, omeniti (omenjati) kaj: aliquid strictim Lact.
II. intr. doleteti koga, na del priti, za del dospe(va)ti komu, uspe(va)ti, posrečiti se, dogoditi (dogajati) se, zgoditi se, pripetiti se, primeriti se; abs.: hanc mihi expetivi; contigit Ter., si contingit (continget) Q., si forsitan contigerit (kot vrinek) Amm. če bom morda imel srečo, če bom morda tako srečen; s samostalniškim subj.: pulchra haec fama continget civitati Ci., quam rem paucis contigisse docebat C., si qua pugnandi occasio esset, postquam ea nulla contigerat L. se ni bila pokazala, cui gratia, fama, valetudo contingat abunde H., contingent oculis videnda crura O., contigit ex merito qui tibi nuper honos O., si mihi vita contigerit Plancus in Ci. ep., contigit tibi magnifica res Val. Max., neque prius cursus contingere potest quam sciremus, quo sit et quā perveniendum Q. in tekmovalni tek se ne more prej vršiti, contigit eadem claritudo etiam ex antecedentibus Q., ex nidore hilaritas contingit Mel., quae (examina apium) dono vel aucupio contingunt Col. ki jih dobi človek v dar ali si jih ujame; pogosteje je subj. neutr. pron.: Auct. b. Hisp., Sen. ph., quod mihi primum togato contigit Ci., hoc post hominum memoriam contigit nemini Ci., an est quicquam, quod Veientibus optatum aeque contingere posset, quam ut … L., ubi quid melius contingit H., ut tamen id per M. Agrippam securo ei posse contingere non existimarent Vell., quod nobis volentibus facile continget Q.; večinoma pa se subj. izraža (brezos.)
1. s konsekutivnim stavkom: Caesari contigit, ut senatui esset carissimus Ci., huic contigit, ut patriam e servitute in libertatem vindicaret N. temu se je posrečilo, ta je bil tako srečen, da je …, mihi numquam, ut ipse interessem, contigit Q.; pred takim stavkom pogosto stoji še kak subj. v nom.: soli hoc contingit sapienti, ut nihil faciat invitus Ci., si quid tale posset contingere, ut aliquis nos deus tolleret Ci., qui honos huic uni ante id tempus contigit, ut, cum patri populus statuam posuisset, filio quoque daret N.
2. z inf.: celeriter antecellere omnibus ingenii gloriā contigit Ci., fingere cinctutis non exaudita Cethegis continget H., non cuivis homini contingit adire Corinthum H. nima vsak človek te sreče, da bi prišel …, Romae nutriri mihi contigit atque doceri H., ita mihi contingat herede filio mori Q., contingat modo te filiamque tuam fortes invenire Plin. iun.; s predikatnim dat.: Iovis esse nepoti contigit haud uni O., quo tempore mihi fratrique meo destinari praetoribus contigit Vell., ita mihi libero et vivere contingat et mori Sen. rh. - continuer [kɔ̃tinüe] verbe transitif nadaljevati; podaljšati; verbe intransitif
se continuer nadaljevati se, trajati (naprej), podaljševati se
continuer ses études nadaljevati študij
continuer une route podaljšati cesto
la pluie continue dež ne neha, kar naprej dežuje
la séance continue seja se nadaljuje
il continue à, de pleuvoir, neiger kar naprej dežuje, sneži; dež, sneg ne preneha
continuez à, de lire! čitajte dalje!
cette route continue jusqu'à Trieste ta cesta se nadaljuie, vodi naprej do Trsta - continuō -āre -āvī -ātum (continuus)
I.
1. pritakniti (pritikati), stakniti (stikati), prisnovati (prisnavljati), sklopiti (sklapljati), (z)vezati, zvrstiti (zvrščati): c. scuta inter se L., binas aut amplius domos c. S. drugo ob drugi graditi, quā (domo) Palatium et Maecenatis hortos continuaverat T., dein pons continuatus (est) T. se je dogradil; pesn.: in quā (tabelā) vicisse est continuasse suos (lapillos) O. svoje (tri kamenčke) zvrstiti; pogosto med. pritakniti se, stakniti se, skupaj držati se, zdržema teči, pt. pf. continuātus 3 tudi zdržema tekoč, zdržen, zvezen, celoten, nedeljen: atomi cohaerescunt inter se et aliae alias apprehendentes continuantur Ci., priusquam continuarentur hostium opera L. preden bi se utrdbe krog in krog sklenile, tauri solent diversi assistere clunibus continuati Varr. tesno z ledji drug za drugim stikajoč se, fecerisne ante rostra pontem continuatis tribunalibus? Ci., divinus et continuatus spiritus Ci., omni naturā cohaerente et continuatā Ci.; z dat. pritakniti (pritikati) kaj čemu, stakniti (stikati) kaj s čim; act.: lateri c. latus O. pritisniti (pritiskati) k …; pass.: ut neque … aedificia moenibus continuarentur L. da se ne bi … poslopja gradila tik do obzidja; med.: (aër) et mari continuatus et iunctus est Ci. se stika … z morjem, alicui montibus continuata videntur nemora Cu. da se pritikajo, Suionibus Sitonum gentes continuantur T. Sujonov se dotikajo, s Sujoni mejijo; pren. stakniti (stikati), (z)vezati: continuare verba, verba verbis aut nomina nominibus Q., plura continuata verba Ci., continuata coniunctaque verba Ci., verbis continuandis vocem quoque iungere oportet Corn.
2. occ.
a) zdržema nadaljevati, razširiti (razširjati), zaokrožiti (zaokroževati) svoje zemljišče z nakupom sosednjih: tellus hinc ardua celsos continuat colles Lucan., c. agrum, fundos, iugera Ci., agros H., ingens cupiditas agros continuandi L.; pesn.: si Mygdoniis regnum Alyattei campis (abl.) continuem H. če bi Aliatovo kraljestvo nadaljeval z migdonijskimi poljanami = če bi (bogati) Lidiji pripojil (tolsto) Frigijo.
b) isti predmet nepretrgoma ponavljati, nadaljevati: dochmius iteratus aut continuatus Ci. —
II. pren.
1. (časovno) nadaljevati, ne prenehati, ne prekiniti, drugo za drugim delati; privrstiti (privrščati), prisnovati (prisnavljati) kaj čemu, med. neposredno slediti ali nastopiti (nastopati) za čim, vrstiti se: Suet., cursitat hospes continuatque dapes H. prinaša jed za jedjo, c. tres siseres edendo Plin. zapored jesti, militiam, hiemando bellum L., pacem T., dies noctesque potando H. dan in noč popivati, dies theatro T. več dni zapored v gledališču sedeti, imperium et scelera T. (še) nadalje vladati in hudodelstva početi, solitam reverentiam in populum Romanum T., segnem Nomium fortemque Mimanta continuat ferro Stat. poseka zapored z mečem, continuata motio Ci. neprekinjeno, continuatum iter, opus C., continuatum incendium L. neprestan, continuata funera L. skoraj zaporedni pogrebi, continuatus labor Cu.; z dat.: c. transcendendo media summa (najvišja mesta) imis L., ei (sc. aedilitati) praeturam Vell.; med.: paci externae continuatur discordia domi L., aliis somno mors continuata est L., alterius mors somno continuata est Sen. ph., hiemi continuatur hiems O., cum damna damnis continuarentur T.; brez dat.: ubi tantum luctūs continuatur Ci. kjer se venomer kopiči toliko žalosti, si febris continuatur ali (act. intr.) continuat Cels. če traja, če ne preneha.
2. occ.
a) (o oblastniku) službo še naprej opravljati, svoj uradni posel še naprej vršiti (izvrševati), ostati v službi še naslednje leto: magistratum S., Fabius continuat consulatum L., c. alterum ali undecimum consulatum Vell., tribunatum Vell.
b) (o ljudstvu ali starešinstvu) podaljš(ev)ati komu oblastništvo še za eno leto, potrditi koga v službi še za eno leto: c. alicui consulatum, tribunatum L., alicuius honorem (častno službo) Val. Max.; v pass.: Philopoemeni continuatur magistratus L., dantur imperia et continuantur Ci., ne maximum imperium in una familia continuaretur Val. Max. da ne bi … leto za letom ostalo. — Od tod
1. adv. pt. pr. continuanter v nepretrgani vrsti, zdržema, zapovrstjo: Eccl.
2. adj. pt. pf. continuātus 3 nepretrgan, neprekinjen, zdržen, neprestan: rerum gestarum gloria continuata Ci., continuatissimae curae Sid.; adv. continuātē v nepretrgani vrsti, zapored(oma), zapovrstjo: P. F. - controvērsia f
1. spor, sporno vprašanje:
è sorta una controversia prišlo je do spora
comporre una controversia poravnati spor
2. pravo spor
3. lit. kontroverza; disput - convenevole
A) agg. knjižno primeren, ugoden
B) m (samo sing.) primernost, spodobnost:
secondo il convenevole primerno, spodobno
fuori del convenevole pretirano
C) m pl. izrazi spoštovanja, vljudnostni izrazi, pozdravi, pokloni:
fare i convenevoli con qcn., a qcn. biti vljuden do koga
scambiarsi i convenevoli izmenjati si pozdrave - conveniō -īre -vēnī -ventum
I.
1. intr. sniti se, shajati se, skupaj priti, zb(i)rati se;
a) (sprva o množicah): convenisse video tribunos Ci., (tribuni) non desistebant clam inter se convenire Ci., conveniunt duces N., convenerant duces L., cum maiores manus hostium … convenissent C., convenientes manus dissipare Hirt., Tyrii per limina laeta frequentes convenere V., boni quoniam convenimus ambo V. Od kod? haruspices ex tota Etruria convenerunt Ci., milites, qui ex provincia convenerant C., conveniuntque (pisces) ex alto etiam ad quosdam odores Plin., quae undique convenerant auxilia C., ad certam diem frequentes undique c. L. Kje? omnīs Segestae matronas et virgines convenisse C., c. apud hiberna T. Kam? (v sl. kje?): c. huc Ci., illuc O., omnes etiam gravioris aetatis … eo (tam, ondi) convenerant C., c. eodem (prav tam, tudi tam, prav [tudi] ondi) Ci., quo (kjer) … omnes puberes armati convenire consuerant C., locus, quo conveniretur N. kjer naj bi se sešli, c. in senatum Ci. ep., in contionem, in eum locum Ci., in unum L., in una moenia S., ex fuga in oppidum C., in Remos T., in colonia Agrippinensi in domum privatam T., in coetus scholarum Q., viri ad me mane convenerant Ci., c. ad signa, ad ripam Rhodani C., ad regem L., omnem senatum ad se convenire iubet L., qui Romam frequentissimi convenerant Ci., c. Cales L. Čemu? ad propulsandum periculum homines convenerunt Ci., c. ad eum defendendum N., ad auxilium C., ad decuriatum aut centuriatum L., in domum Calvini ad officium Val. Max., ad delectationem Q. (o poslušalcih), in colloquium N., de communi officio Ci., ad aliquem de civitate impetranda Val. Max., ex oppidis finitimis visendi causā Ci., visendi eius gratiā ad aliquem Vell., spectandorum ludorum gratiā Romam Val. Max.; s sup.: totius fere Galliae legati … ad Caesarem gratulatum convenerunt C., c. undique Romam gratulatum L.; s finalnim stavkom: iussit eo omnes cotidie convenire, ut ibi de summis rebus consilia caperentur N., reguli in unum convenerunt, ut inter se de cunctis negotiis disceptarent S. Ob (pri) čem? Na kaj? ad bucinam inflatam certo tempore apros et capreas convenire ad pastum Varr., celeriter ad clamorem hominum circiter milia sex convenerunt C., ad nomen quoque barbari conveniunt Cu. Kdaj? c. mane in consilium Ci., ad aedes alicuius noctu Ci., primā nocte in oppidum C., c. ante lucem Plin. iun.
b) (potem o kolekt.) exercitus (multitudo) convenerat Ci., mei capitis conservandi causā Romam … Italia tota convenit Ci., magnaque … multitudo undique ex Gallia perditorum hominum latronumque convenerat C., centuria convenit C., agricolarum copia conveniens ex omni morbidaō parte Lucr.
c) (naposled o posameznikih, ki prihajajo z množico): neque quam in partem quisque conveniat, provident C., qui ex iis novissimus convēnit, … necatur C. ki je prišel zadnji na zbor, Eporedorix Aeduus, … et unā Viridomarus, … in equitum numero convenerant C. sta se bila znašla; occ. sestati se in tako celoto tvoriti = zediniti (zedinjati) se, združiti (združevati) se, strniti (strinjati) se: uti … tandem conveniant ea, quae convecta repente magnarum rerum fiunt exordia semper Lucr. (o atomih); (o bitjih) sniti (shajati) se zaradi spojitve = spojiti (spajati) se, plemeniti se, pariti se: ut nequeunt homines, armenta feraeque inter sese ullam rem gignere conveniundo Lucr., aranei conveniunt clunibus Plin. Čemu? c. in voluptatem veneriam Ap., gignendis liberis (dat.) Arn.
2. trans.
a) sniti se, shajati se s kom, priti h komu (da bi z njim govoril, da bi se dogovarjal), obiskati, doiti, srečati koga, naleteti na koga, zateči se h komu, govoriti s kom: hominem, fratrem Pl., te per eos dies nemo tuae domi convenire potuit Ci., si ipse Verrem convenisset Ci., c. Epaminondam, c. adversarios eius N., tres equites C., per Gabinium ceteros S.; s predikatnim acc.: c. Atilium spargentem semen Ci.; v pass.: sunt qui volunt te conventam Pl., quod esse ambas conventas volo Pl., nunc conveniundus Phormio est Ter., conveniundi patris tempus capere Ter., alicuius conveniendi habere potestatem N., in conveniendis magistratibus et senatoribus Ci., conveniri nolle Ci., nocte conveniri et interdiu ab omnibus mortalibus posse Sen. ph., prius P. Scipione convento L., opus esse sibi domino eius convento L. da mora z njegovim gospodarjem govoriti; s predikatnim nom.: cum forte Romam rediens ab nuntio uxoris erat conventus L. Obj. je včasih izpuščen (lahko se dostavi v mislih): post convenero (sc. eum) Pl., die convenisse (sc. me) Ter., illae … conveniunt (sc. eum), cuius de periculo timebant N. Kje? ubi eos convenit? Ci., dic, ubi te conveniam? Mart., ibique (sc. Arimini) tribunos plebis … convenit C., cum legati eum in itinere convenissent C., ad Thempe … Philippus est conventus L. so dohiteli Filipa, convento Cn. Octavio Demetriade Ci., non uno est omnis convenienda loco O., ubi (sc. Megarae) cum Theodorum domi convenire vellet Val. Max.
b) occ. (jur.) convenire aliquem s tožbo prije(ma)ti koga, (po)klicati, poz(i)vati ga pred sodnika, tožiti ga: Icti., c. aliquem de (pro) aliqua re Icti. tožiti koga zaradi česa, za kaj; od tod c. aliquid tožiti zaradi česa, za kaj: Icti.
3. pren. sniti se, shajati se, skupaj priti, strniti (strinjati) se; (o neživih subj.): facite hodie, ut mihi munera multa huc ab amatoribus conveniant Pl. da mi pride mnogo daril, huc convenit utrumque bivium Plin. tu se stika(ta); (o abstr.): cum multae causae convenisse unum in locum … videntur Ci., quae (sc. bellum intestinum et externum) si in unam conveniant L. če se strneta obe vojni v eno; occ.
a) drž.pr. convenire aliquo (loco) shajati se kje ob sodnem dnevu = spadati v kak sodni okraj v provinci: ut … iudices dentur ex iis civitatibus, quae in id forum convenirent Ci., Carthaginem conveniunt populi LXV Plin.
b) jur. convenire in manum (zaradi možitve) priti (prihajati) pod moževo oblast: c. viro in manum Ci., quaeque (= et quae) in manum flaminis conveniret T.; abs. (brez dat. ali gen.): G., quae in manum convenerunt Ci., „in manum“, inquit, „convenerat“ Ci., quae in manum non convenerit Q.; od tod sploh stopiti v zakon: c. in matrimonium alicuius Pap. (Dig.) ali cum aliquo Gell., c. in nuptias Cod. Th.
II.
1.
a) klas. le convenit s stvarnim subj. ali brez njega = dogovori se, dožene se, sklene se kaj, domenijo se, dogovorijo se, zedinijo se o čem, zastran česa, pogodijo se za kaj, strinjajo se v čem. Z imenskim subj.: colloquium convenit N. se je zvršil, tempus et locus convenit L., id convenerat signum L., eo signo, quod convenerat, revocantur C. z dogovorjenim znamenjem, na dogovorjeno znamenje, Corinthus, ut ibi deponerentur obsides, convenit L., Marcellus posse rem convenire ratus L., addebant praeterea rem conventuram Ci., pax convenit S., L. ali non convenit Iust., saepe pacem conventam frustra fuisse S., si condiciones pacis non convenissent L. ko se ne bi bili zedinili o mirovnih pogojih, in eas condiciones cum pax conveniret L., pax ita convenerat, ut Etruscis Latinisque fluvius Albula finis esset L., quae significatio … convenerat T., quod convenisset C. dogovor, pogodba, quibus conventis L.; z označbo dogovarjajočih se strank: ratio inter nos convenit Pl., „pactum“ est, quod inter aliquos convenit Ci., iudex inter adversarios convenit Ci., iudex (predikatni nom.) inter eos convenit Atilius Calatinus Val. Max., ea, quae inter regem Pausaniamque convenerant N. o čemer sta se bila kralj in Pavzanija zedinila, quod tempus inter eos committendi proelii convenerat C., si quid inter nos convenit Corn., postquam nihil inter utrumque convenit H., illud unum inter nos non convenit Sen. ph., pax, quae cum T. Quinctio convenisset, ut rata esset, petierunt L. o katerem so se bili zedinili s T. Kvinkcijem; tudi z dat.: omnibus amicis (= inter omnes amicos) idem convenit Pl., saepius ultro citroque agitantibus rem conventuram L., pax, quae non ipsis civitatibus conveniret Iust., cum his mihi nec locus nec sermo convenit Pl., haec fratri mecum non conveniunt Ter., ut notam apponam eam, quae mihi tecum convenit Ci. ep. o kateri sem se dogovoril s teboj, quid nobis conveniat cum adversariis Corn. Nam. imenskega subjekta s subjektnim stavkom, in to α) s finalnim stavkom: Val. Max., G., pro argento si aurum dare mallent, darent convenit L., convenit, … urbem, … agrum … seque uti dederent Pl., nunc ita convenit inter me atque hunc, ut te … mittam ad patrem Pl., mihi cum Deiotaro convenit, ut ille in meis castris esset cum suis copiis Ci. ep., pacto convenit, ut Himera amnis finis regni Syracusani ac Punici imperii esset L., ad ultimum convenit, ut comprehenderentur tam seditiosae vocis auctores Cu., convenerat, ne interloquereris Sen. ph. β) z odvisnim vprašanjem: cum eo … convenerat iam, quemadmodum aedes traderetur Ci., quibus consulibus interierit, non convenit N. v tem se (pisci) ne strinjajo. γ) s povednim stavkom (ACI): convenit mihi cum adversario damnum passum esse M. Tullium Ci. v tem se ujemava z nasprotnikom, da … , convenit iam inde per consules reliqua belli perfecta (esse) L., inter omnes convenit Sibyllam tres libros attulisse Plin., signum, quod ab eo dari convenerat Suet., veneno quidem occisum (esse Claudium) convenit; ubi autem aut per quem dato, discrepat Suet. δ) s quod stavkom (poleg imenskega subj.): id modo non conveniebat, quod (da) senatus consulesque nusquam alibi spem quam in armis ponebant L. Brez subj. (brezos.): ut (uti) convenerat Hirt., S. ali ita enim convenerat L., ita, ut convenerat, factum est L. kakor so se bili zedinili, si ita conventum est Cod. I., sic sibi cum Caecina convenisse Ci., se dare operam, ut Lacedaemoniis cum rege conveniret N., non modo inter patres, sed ne inter consules quidem satis conveniebat L. ne le očetje, ampak niti konzula si nista bila dovolj edina, ut inter omnes oratores convenit Q.; včasih pristopi dopolnilo z de: Sen. ph., Plin. iun., Iust., cum de facto conveniret Ci., cum de legibus conveniret, de labore tantum discreparet L. so si bili edini … , … needini, quamquam de numero parum convenit Q., ea, de quibus inter creditorem et debitorem conventum est Cod. I.
b) poklas. z osebnim subj. zediniti (zedinjati) se, ujemati se, strinjati se: quos negant inter se convenisse Hyg., cum de praeda non convenirent Iust., de rebus litigosis et convenire et transigere possumus Paul., ideo plerumque artifices convenire solent (z ACI) Ulp. (Dig.).
2. occ. bene (optime) convenit alicui cum aliquo (prav) dobro se (spo)razumeva kdo s kom, v (prav) prijateljski zvezi je kdo s kom, (prav) dober je kdo s kom, (prav) dobra sta (sva) si, (prav) dobro se ujameta (ujameva): sororis vir, quîcum optime ei convenisset Ci., cui cum paupertate bene convenit, dives est Sen. ph.; tako tudi: ut ei cum Curio consessore facillime possit convenire Ci., pulcre convenit inprobis cinaedis Cat.; brez adv.: idne agebas, ut tibi cum sceleratis conveniret? Ci.; podobno bene convenit ali samo convenit inter aliquos dobro razmerje je, dobri odnosi so, razumevanje (sloga) je med … : primo … bene conveniebat sane inter eas Ter., nec conventurum inter nos posthac arbitror Ter.
III.
1. prilegati se čemu, oprije(ma)ti se česa, poda(ja)ti se, prista(ja)ti, dobro stati, prav biti komu; abs.: noli mirari, si (corona) non convenit; caput enim magnum est Ci.; s praep.: conveniebatne in vaginam tuam machaera militis? Pl., eo fistulam ferream indito, quae in columellam conveniat et in cupam Ca., si cothurni laus illa esset ad pedem apte convenire Ci.; z dat.: dicitur Afrani toga convenisse Menandro H. je baje dobro pristajala Menandru (ker se je Afranij, začetnik rimske „togate“, zgledoval po Menandru).
2. pren. le convenit (s subj. in brez njega) prilegati se čemu, ujemati se, skladati se, zlagati se, strinjati se s čim, primeren biti čemu, pripraven biti za kaj, všeč(en) biti, prijati komu. Z imenskim subj.; abs.: Suet., Iust., conveniunt adhuc utriusque verba Pl., conveniunt mores Ter., non bene conveniunt … maiestas et amor O., conveniet etiam ambulatio quaedam Q.; s praep.: convenit arundinetum cum coruda Ca., intellegatis illa tempora cum societatis tabulis convenire Ci., ceterae vites in quemvis agrum conveniunt Ca., non in omnes omnia convenire Ci., poteram ego, verbum (πάϑη) ipsum interpretans, morbos appellare, sed non conveniret ad omnia Ci. bi ne bilo primerno za vse; c. in ali ad aliquem pogosto = nanašati se ali nanašati se moči (utegniti) na koga, meriti na koga, tikati se koga, zadevati koga: erat nemo, in quem ea suspicio non conveniret Ci., haec maxime in Alcibiadem convenire videbantur N., quae (contumelia) non ad maximam partem civium conveniret Ci.; z in in abl.: nihil autem minus in perfecto duce quam festinationem temeritatemque convenire arbitrabatur Suet.; z dat.: mulier mulieri magis convenit Ter., quae (praedia) mulieri maxime convenirent Ci., hic introitus eius adulescentiae maxime convenit Ci., negavit id suae virtuti convenire N., munditias mulieribus, viris laborem convenire S.; pesn. z inf.: nec mea conveniunt duro praecordia versu Caesaris in Phrygios condere nomen avos Pr.; occ. z inf. ali ACI kot subj. pristaja, spodobi se, primerno je, dostojno je: ilicone ad praetorem ire convenit? Ci., ad quos devenire convenerit Ci., quo sidere terram vertere … conveniat V., quî convenit in minore negotio legem timere, cum eam in maiore neglexeris S., respondebam non convenire moribus meis aliud palam, aliud agere secreto Plin. iun.; ubi sementem paraveris, glandem parari legique convenit Ca., haud convenit unā ire cum amica imperatorem in via Ter., quo ex senatus consulto confestim te interfectum esse convenit Ci. Brez subj. (brezos.): convenit Pl. prija mi! dobro! naj bo! ad nummum convenit Ci. ujema se do beliča, si tibi ita conveniat Ci. če ti tako prija, videte nunc illum primum egredientem e villa, … tarde; quî convenit, praesertim id temporis? Ci. kako je to mogoče? in quam cuique feminae convenisset domum nuberet L., quam sibi conveniat, ipse viderit Ci. kako mu pristoji, si tibi curae, quantae conveniat, Munatius H. če ti je Munacij toliko pri srcu, toliko je vreden. — Od tod
I. adj. pt. pr. conveniēns -entis, adv. convenienter,
1. prilegajoč se, priležen: sit bene conveniens et sine labe toga O.
2. pren.
a) skladen, ujemajoč se, soglasen, primeren, priličen, dostojen, pristojen, spodoben, prijajoč: hunc tam superbum apparatum … convenientes sequebantur contemptus hominum omnium L., oculi convenientes Fr. prijajoče (ugodne?), non enim potest convenienter dici nihil comprehendi posse, si … Ci., propter quod utroque numero significari convenientissime potuit Aug.; kot subst. neutr. pl.: recta enim et convenientia … natura desiderat Ci. Skladi: s praep.: cum populi vultu conveniente die O., convenienter cum natura vivere Ci.; ut … in vita omnia apta sint inter se et convenientia Ci., convenientes inter se motus Lucr., minime inter se convenientes orationes L.; redk. z ad ali in z acc.: nihil est … tam conveniens ad res vel secundas vel adversas Ci., ad formam tauri conveniens sonus O., convenienter ad praesentem fortunae nostrae statum locuti estis L., forma in illam conveniens amplitudinem Vell.; posamič z in in abl.: gratulatio conveniens in ea victoria L.; pogosto z dat.: c. hostia rebus suis Ci., oratio tempori conveniens L. času primeren, conveniens prudenti viro gestus Sen. ph., maiora nec feminae convenientia negotia Suet., quid enim his (abl. comparationis), quae supra retuli, facto Mucii convenientius? Val. Max., disciplina convenientissima viris, vox convenientissima conscientiae suae Vell., congruenter naturae convenienterque vivere Ci., constanter convenienterque sibi dicere Ci.; kot subst. neutr. pl.: sibi convenientia finge H., reddere personae scit convenientia cuique H.; convenientius ali convenientissimum est z ACI: Plin., isto skupaj z dat.: Plin. iun.; nihil convenientius ducens quam z inf.: Suet.
b) (o osebah) bene (optime) conveniens složno (v slogi, v razumevanju, v soglasju) živeč, složen: bene convenientes propinqui Ci., cum Ameriae … tot propinqui cognatique optime convenientes (essent) Ci., uxor bene conveniens Suet. —
II. subst. pt. pf. conventum -ī, n dogovor, domemba, domenek, pogoditev, pogodba: Sil., Gell., Icti., facere promissa, stare conventis Ci. držati se dogovora, dictorum conventorumque constantia Ci., dii testes conventorum L., ex convento Corn., ex pacto et convento Ci., pacta conventaque Sen. ph., conventum et pactum Iuv., tudi asindeton: pactum conventum stipulatio ali pacta conventa stipulationes Ci.
Opomba: Star. sinkop. pr. coveniātis: Ca. fr.; fut. convenībo: Pl.