Franja

Zadetki iskanja

  • odredi|ti (-m) odrejati anordnen, verordnen, Anordnungen treffen; verfügen, kazen, zapor: verhängen; rok, obravnavo: anberaumen
    odrediti nadzor za koga (jemanden) unter Aufsicht stellen
  • odréditi òdrēdīm določiti: odrediti dan i sat sastanka; odrediti koga za nasljednika sebi; odrediti testamentom določiti v testamentu
  • odredíti to decree, to order, to ordain, to prescribe; (odločiti) to decide, to determine

    vnaprej odredíti to foreordain, to predetermine
    odredíti čas, termin to stipulate a time
  • odredíti ordonner, décréter, arrêter; décider, flxer, déterminer, désigner ; medicina prescrire

    odrediti mobilizacijo décréter la mobilisation
    odrediti koga za kaj désigner quelqu'un pour quelque chose, destiner quelqu'un à quelque chose
    zdravnik je odredil popoln počitek le médecin a prescrit un repos complet (ali absolu)
    vlada je odredila pošiljanje čet v to območje le gouvernement a décidé l'envoi de troupes dans cette région
  • odredíti1 (-ím) | odréjati (-am) perf., imperf.

    1. disporre, ordinare, prescrivere; decretare; knjiž. statuire:
    odrediti hišno preiskavo ordinare la perquisizione

    2. stabilire, fissare; definire:
    kaj zakonsko odrediti stabilire qcs. per legge
    jur. odrediti zastaranje prescrivere
  • odredíti2 (-ím) perf. allevare
  • odredíti -im
    1. odrediti, odlučiti, propisati: odrediti preiskavo, obvezno cepljenje
    2. uputiti: odrediti koga na drugo mesto
    3. odlučiti, riješiti (-reš-): odrediti smer razvoja
    4. narediti, odrediti: odrediti prevoz bolnika v bolnico
  • odredíti -im odgojiti, odgajiti, podići, othraniti: odrediti otroka, prašiča
  • odredíti ordenar; decretar; decidir; disponer; prescribir

    odrediti koga za kaj designar a alg para a/c
  • odredíti -ím dov., призна́чи́ти -на́чу́ док., наказа́ти -кажу́ док., ухвали́ти -лю́ док.
  • odredíti -ím dov. a prescrie, a hotărî, a ordona, a comanda, a stabili, a dispune
  • administrieren administrirati, upravljati, (anordnen) odrediti; Sakramente: podeljevati
  • anberaumen odrediti, določiti (termin/datum)
  • anordnen

    1. razporejati, razporediti, razvrstiti, razmestiti, Blumen: aranžirati

    2. (verordnen) zaukazati, odrediti
  • anweisen*

    1. dajati/dati navodila, Behörde: ukazati, zaukazati, naročiti; angewiesen sein zu imeti navodilo, da ...

    2. Geld: nakazati, nakazovati

    3. (zuweisen) dodeliti, odrediti
  • applicare

    A) v. tr. (pres. applico)

    1. pripeti, prilepiti, pritrditi, dati na (tudi pren.):
    applicare un francobollo nalepiti znamko
    applicare un cerotto prilepiti obliž
    applicare le tasche a un abito prišiti žepe na obleko

    2. pren. dati, vzdeti, prilepiti:
    applicare un epiteto prilepiti vzdevek
    applicare una pena naložiti kazen

    3. določiti, odrediti, dodeliti:
    è stato applicato a un ufficio importante dodelili so ga važnemu uradu

    4. uveljaviti, izvajati, uporabiti, aplicirati:
    applicare una legge izvajati zakon

    B) ➞ applicarsi v. rifl. (pres. mi applico) posvetiti se:
    applicarsi allo studio posvetiti se študiju; absol. prizadevati si, učiti se
    quello scolaro si applica poco tisti učenec se malo uči
  • assīgnō (adsīgnō) -āre -āvī -ātum

    1. odkaz(ov)ati, nakaz(ov)ati, z nakazilom izročiti (izročati), odrediti (odrejati), podeliti (podeljevati): inferiorem aedium partem adsignavit... Clodiae Ci., hoc quoque attendite, apparitores a praetore adsignatos habuisse decumanum Ci., per tuum servolum ordines adsignatos Ci., ads. alicui ordinem (centurionstvo) L., equiti certus numerus aeris est adsignatus L., quibus (iuvenibus) deportanda Romam regina Iuno adsignata erat L. ki jim je bilo naročeno, naj privedejo..., „iumenta“, inquit, „adsignari... iussi“ Cu., ass. libertos liberis Icti. odrediti, katerega otroka osvobojenec naj bo kdo; poseb. naselnikom zemljišča nakaz(ov)ati, odkaz(ov)ati, podeliti, razdeliti (razdeljevati): ads. agrum L., agrum militibus Ci., duo milia iugerum campi Leontini rhetori adsignasti Ci., ads. urbem agrumque colonis L., locum, in quo novum oppidum aedificetur L., loca Ci.; pren.: dum... agros adsignant H. so ljudi privajali na poljedelstvo.

    2. pren.
    a) odkaz(ov)ati, določiti, odločiti (odločati), nameniti (namenjati), prisoditi (prisojati): munus humanum a deo adsignatum defugere Ci., id quemque habiturum, quod proximae lucis adsignatura fortuna est Cu., transfugae... imperium adsignabunt? T. bodo odločali o vladarstvu? adsignatae etiam domibus inimicitiae T. priseženo; ass. aliquem alicui rei določiti (določati), nameniti (namenjati) koga za kaj, podeliti (podeljevati) koga čemu: quoniam hunc sexum (muliebrem) custodiae et diligentiae assignaverat (natura) Ci. ap. Col., cui sententiae personam L. Crassi... assignando iudicium suum cum illius auctoritate coniunxit Q., sors et urna fisco iudicem assignat Plin. iun.
    b) pripis(ov)ati, prisvojiti (prisvajati): ads. mortem Clodii virtuti Milonis Ci., culpae fortunam Ci. slučaj pripisovati osebni krivdi, patere nos omnia... tuo consilio adsignare L., fortia facta gloriae principis ads. T.

    3. izročiti (izročati), preda(ja)ti: Dig., Eumenem... adsignari (ali adservari) custodibus praecepit Iust.; pren.: assignati sumus (dis) Sen. ph., (verbum) in clausula positum assignatur auditori et infigitur Q. se izroča in predaja, bonos iuvenes... assignare fortunae Plin. iun.

    4. zapečatiti: adsigna... tabellas Pers.; z dat.: instrumento divisionis Icti.; abs.: scripsi coram subscribente et assignante domino Icti.
  • caveō -ēre, cāvī, cautum (iz *coveō gledati; prim. gr. κοέω zapažam, gledam, ἀκούω slišim)

    1. paziti se, čuvati se, varovati se koga ali česa, oprezen biti; abs.: nate, cave O., eum, qui palam est adversarius, facile cavendo vitare possis Ci., illum identidem monere, ut caveret Ci. da naj se pazi. Sklada se
    a) z a(b): ut a me ipso caveret Ci. da se mene... varuje, c. ab insidiis S.; predklas. in poklas. s samim abl.: c. malo Pl., Petr., infortunio Pl., cave tibi Romā Val. Max.
    b) z acc.: ut vallum caecum fossamque caveant C., illum ut me metueret, me caveret, monebant Ci., socium cavere quî possumus? Ci., c. ictum fulminis Lucr.; od tod pass.: cavenda est gloriae cupiditas Ci. varovati se je treba slavohlepnosti, cavendae et struendae insidiae L., cauto opus est Pl. iz previdnosti.
    c) z inf.: caveret id petere, quod illi iure negaretur S., commisisse cavet, quod mox mutare laboret H., capro occursare caveto V.
    č) s finalnim stavkom (trdilno): cavet, ut ea pecunia decemviri utantur Ci. skrbi za to, da..., caveamus, ut ea, quae pertinent ad dignitatem, moderata sint Ci.; večinoma nikalno: ut cavebis, ne me attingas Pl., cavete iudices, ne nova proscriptio instaurata esse videatur Ci. pazite, skrbite, da ne, quod ut ne accidat, cavendum est Ci. Pogosto se prepoved opisuje z imp. cave, caveto, cavete kot krepkejša nikalnica: nikar ne, za nobeno ceno ne: caveto, ne laxi sient Ca., verbum cave faxis Pl., cave credas Ci. nikar ne veruj, cave sis (= si vis) mentiaris Ci., cave te fratrum... misereat Ci. nikar ne imej usmiljenja, cave faxis H.; occ. voj. odbijati, prestreči (prestrezati): ictum Q.

    2. (po)skrbeti za..., zavarovati, zaščititi, z dat. personae in rei: cavet mimis, aleatoribus, lenonibus Ci., his agris cavet, hos defendit Ci., existimasti satis cautum tibi ad defendendum fore Ci., alicui cautum velle Ci. želeti komu varnost, monent, ut ipsis ab invidia caveatur L. da naj jih obvarujejo sovraštva, cavere securitati Suet.

    3. occ. jur.
    a) sebe zavarovati, pridobiti varnost, zagotoviti si: cum ita caverent: si post kal. ian. in consilivm iretur Ci., agri, de quibus cautum est foedere Ci., ab sese caveat, quemadmodum velit Ci. naj si pridobi njegovo jamstvo.
    b) koga drugega zavarovati, dati mu poroštvo (varnost), porok biti komu, varščino položiti: civitate obsidibus de pecunia cavent Ci. se zavežejo s talci glede denarja, praediis populo cautum est Ci., Tauromenitanis cautum est foedere, ne navem dare debeant Ci.
    c) kot pravnik posredovati pri zagotovilih, zagotovilo oskrbeti, varnost zagotoviti (zagotavljati) komu: haec urbana militia respondendi, scribendi, cavendi Ci. odvetniški posel v vseh pravnih in uradnih zadevah, iuris consultus ad respondendum et ad agendum et ad cavendum peritus est Ci.

    4. z zakonom, oporoko ali pogodbo zagotoviti (zagotavljati), odrediti (odrejati), ukreniti (ukrepati), določiti (določati), ustanoviti (ustanavljati): altera lex privatorum aedificiis, altera sepulcris cavet Ci. ima določbe..., testamento cavere, ut dies natalis agatur Ci., in quo foedere cum caveretur sociis (so se ustanovile določbe za zaveznike), nihil de Saguntinis cautum est L. se ni nič ukrenilo glede Sagunčanov.

    Opomba: Imp. pr. pesn. tudi căvĕ: Pl., Ter., H., O., Cat., Pr.
  • cēnseō -ēre, cēnsuī, cēnsum (prim. osk. censaum = lat. censere, osk. censamur = lat. censetor, osk. keenzstur = lat. censor)

    I.

    1. šteti, prešteti (preštevati): capite censi S., Gell. „po glavah šteti“, razred najrevnejših rim. državljanov, ki jih niso cenili po imetju, ampak le šteli po glavah.

    2. drž. pr. imetje rim. državljana ceniti, popis(ov)ati: censores populi aevitates, suboles, familias pecuniasque censento Lex ap. Ci. naj štejejo in cenijo, quinto quoque anno Sicilia tota censetur Ci., censebantur ducena quinquagena milia capitum L., undecim milibus haec classis censebatur L. državljani tega razreda so morali imeti vsak po 11000 asov, censum censere L. uradno ceniti, imetje popisati, legem censui censendo dicere L. zakonito določiti način ali obrazec cenitve = censendi formula L., censendo (sc. censui) finem facere L.

    3. v pass.: svoje imetje dati ceniti, popisati, zaradi popisa prijaviti, z acc. vsote imetja = ceniti se na..., imeti toliko; najprej med.: Gell., voluisti magnum agri modum censeri;... census es numeratae pecuniae CXXX Ci. cenil si se, dal si se ceniti na..., illud quaero, sitne ista praedia censui censendo Ci. ali se naj navedejo pri cenitvi, se naj vzamejo v cenzorski zapis, census equestrem summam nummorum H.; act.: in qua tribu ista praedia censuisti? Ci. — Subst. pt. pf. cēnsum -ī, n (= cēnsus 3. b): Ci. Poet. ap. Non.

    4. pren.
    a) ceniti, imeti za..., šteti za...: expensa Pl., in anulo censendum nil nisi dantis amor O., rem censere atque aestimare Ci.; od tod tudi: de quo censeris O. za čigar pripadnika te imajo; med.: (hanc dilectam) est inter comites Marcia censa suas O. je prištevala kot miljenko svojim spremljevalkam, hos est dea censa parentes O. je imela za starše.
    b) α) censeri aliquo ali aliquā re ceniti se, svojo vrednost dobivati po kom ali čem: Sen. ph., Plin., Mart., Ap., Aristides, quo totius Graeciae iustitia censetur Val. Max., Democritus cum divitiis censeri posset Val. Max., hic te commilitone censetur Plin. iun., Eratosthenes multiplici variāque doctrinā censebatur Suet. β) censeri nomine, cognomine imenovan biti z imenom, priimkom, quo cognomine censeretur, interrogatus Val. Max., nomen, quo tu censeris, aiebat Ap.
    c) meniti, misliti, biti mnenja, izreči (izrekati) se za...: haud aliter censeo Ter., quid censetis? Ci. kaj mislite?, de ea re ita censeo Ci.; z dvojnim acc.: quom aspicias tristem, frugi censeas Pl., quid censes munera terrae? H.; z ACI: non vidisse undas me maiores censeo pl., ego amplius deliberandum censeo Ter., maiores nostri censuerunt causam mortis esse quaerendam Ci. quibus argumentis accusatorem censes uti oportere? Ci.; s finalnim stavkom: magno opere censeo: desistas! Ci.; pogosto vrinjeno: sed tu, Acci, consideres — censeo — diligenter Ci.; z inf.: censeo ergo in propinquum agrum mercari Col., cum alii in Palatium redire, alii Capitolium petere censerent T.; occ. α) (o senatorju) meniti = glasovati (za kaj), izjaviti (izjavljati) se, predlagati, svetovati: ceterum censeo Carthaginem esse delendam Ca., Servilio adsentior et hoc amplius censeo Pompeium fecisse Ci., captivos redendos (esse) in senatu non censuit Ci., de ea re ita censeo, uti consules dent operam Ci. s samim acc.: pars deditionem, pars eruptionem censebant C. so glasovali za... β) (o senatu) skleniti, odločiti, odrediti, ukreniti: hi sunt homines, quos nuper senatus in hostium numero habendos censuit Ci., patres conscripti mihi pecuniā publicā aedificandam domum censuerunt Ci., senatus censuit, uti (praetor) Aeduos defenderet C., bellum Samnitibus patres censuerunt L.; poklas. in redko z dat.: aram Clementiae censuere T. so sklenili posvetiti, so prisodili.

    — II. cēnseō -ēre = succēnseō, jeziti se na koga ali nad kom: ne vobis censeam, si ad me referretis Varr. ap. Non.

    Opomba: Pf. cēnsiit in inf. pr. pass. cēnsīrī: stari zemljemerci; pt. pf. cēnsītus: stari zemljemerci in Cod. I.
  • command1 [kəmá:nd]

    1. prehodni glagol
    ukazovati, zapovedovati; poveljevati, odrediti, odrejati; zahtevati, naročiti; izsiljevati; obvladati, znati (of)
    razpolagati, na voljo imeti; donašati, nuditi, dajati

    2. neprehodni glagol
    biti poveljnik, ukazovati, vladati

    to command o.s. obvladati se
    to command in chief biti glavni poveljnik
    to command love zbujati ljubezen
    to command a ready sale dobro se prodajati
    to command one's passions obvladati svoje strasti
    to command a fine view nuditi lep razgled