oddaljíti to remove (od from); to take away
oddaljíti se to go away, to move off
oddaljíti se od česa to move from something; to leave; (umakniti se) to retire, to withdraw
oddaljíti se od predmeta to digress from the subject
Zadetki iskanja
- oddaljíti éloigner, écarter
oddaljiti se s'éloigner, s'écarter
oddaljiti se od svojega predmeta s'éloigner de son sujet
oddaljite se! (pozivi policaja) éloignez-vous!, écartez-vous!, circulez! - oddaljíti (-ím) perf. glej oddaljevati | oddaljiti
- oddaljíti -im, oddalji -ite, oddaljil -ila
I.
1. udaljiti: oddaljiti omaro od zidu
2. udaljiti, ukloniti, odstraniti: oddaljiti koga iz šole
II. oddaljiti se skrenuti: oddaljiti se s ceste - oddaljíti alejar
oddaljiti se alejarse; desviarse; (od predmeta) apartarse (de), divagar - oddaljíti -ím dov., віддали́ти -лю́ док.
- oddaljíti -ím (se) dov.
1. a (se) îndepărta
2. a (se) abate - oddalji|ti se (-m se) oddaljevati se sich entfernen, od poti: (vom Weg) abweichen, (vom Weg) abkommen; od teme: abschweifen; čustveno: sich einander entfremden
- abaliēnō -āre -āvī -ātum (ab in aliēnus) „odtujiti (odtujevati)“, od tod
1. oddaljiti (oddaljevati), odločiti, ločiti: istuc crucior, a viro me tali abalienarier (= abalienari) Pl., nisi mors meum animum abs te abalienaverit Pl., nato mox et abalienato Iove Tert.; abalienata morbis membra Q. od telesa odtujeni, otrpli.
2. jur.: prilastiti (prilaščati) = (po zakonitih določilih pravilno) odstopiti (odstopati), odtujiti (odtujevati), odda(ja)ti, prenesti (prenašati) na drugega (naspr. conservare): nutricem a nobis Pl., agros populi Ci., agrum Sen. ph., civitatem ea, quae accepisset a maioribus, vendidisse atque abalienasse Ci., instrumento, pecore abalienato Ci.; occ.: abalienati iure civium L. izgubivši državljanstvo.
3. pren. odtujiti (odtujevati), odvrniti (odvračati): animum Ci., voluntatem alicuius ab aliquo Ci., ab sensu rerum suarum animos L., qui suā linguā etiam sororem tuam a te abalienavit Ci.; z abl.: Tissaphernes periurio suo homines suis rebus abalienavit N., Romanos motu L.; z dat. personae: colonos Romanis L.; occ. k odpadu nagovoriti (nagovarjati), na napad (na)ščuvati, izneveriti (izneverjati): abalienare scelere istius a nobis omnes reges amicissimi Ci., oppida abalienata N. odpadla. - abdō -ere -didī -ditum
1. stran (izpred oči) spraviti (spravljati), umakniti (umikati), oddaljiti (oddaljevati): procul hinc ... abde faces Tib., copias paulum ab eo loco abditas in locis superioribus constituunt C., ascensu abdito a conspectu L., (Vistilia) in insulam Seriphon abdita est T. pregnana; pogosto refl. izmakniti (izmikati) se, umakniti (umikati) se: Ter., N., ex conspectu heri se abd. Pl., antequam se sol abderet Ci., abd. se in occultum C., se in montes V.
2. skri(va)ti, pokri(va)ti, zakri(va)ti: partes corporis Ci., abdimus nos, quantum licet Ci., abd. se post maceriem L., abd. filium T.; pren. skri(va)ti: illum, quem abdis Ci., abdenda erat cupiditas L. Krajevno določilo z abl.: Suet., Aur., hunc (equum) abde domo V. skrivaj v hiši = rabi doma, (ventos) speluncis abd. V., zapreti v ..., argentum abditum terris H. dokler še leži v zemlji skrito, abdere ferrum veste L., corneā corpus domo Ph., gladium sinu T.; pren.: abd. se litteris Ci. poglabljati se v ...; z loc.: corpus humi Fl. pokopati; z abl. instrumenti (pesn.): caput cristatā casside, vultus frondibus, vultus et caput undis O.; z raznimi praep.: se in scalarum tenebras Ci., se in bibliothecam Ci. ep. zakopati se v knjižnico ali (pren.) abd. se in litteras Ci. ep.; se in proximas silvas C.; se in suis tectis L., abditi in tabernaculis C.; abdere ferrum intra vestem L., intra muros abditi L.; inter cameram et tectum cubiculi abditus Val. Max., inter sarcinas abditi T., abditi per tentoria T.; Amphiaraë sub terram abdite! Ci., abdere totos sub inguine dentes O. zasaditi v lakotnico, cultrum sub veste abditum habere L.; pesn. z dat.: abdere lateri ensem V. ali vulneri ferrum Sen. tr. zabosti v ... (prim.: abd. ferrum in armo ferae O.), abditus carceri Vell.; prolept.: abdita texit ora frutex O. = ita texit, ut abdita essent, Od tod pt. pf. abditus 3, adv. -e
1. skrit, oddaljen, odročen, nedostopen: auri venae penitus abditae Ci., vis abdita quaedam Lucr., abdita pars aedium, abd. loca, abd. regiones S., quae abdite (globoko) occulta penetravit Ambr., oppida abdita Cod. Th.; subst.: abditi Auct. b. Afr. skriti, subita ex abdito (globočine) vasti omnis eruptio Sen. ph., terrae penitus abdita Lucr. globine, abdita longe O. daleč oddaljeni prostori.
2. samotno živeč: in tectis silvestribus Ci., terris, agro H., abstrusus atque abditus Plin. iun.
3. pren. skriven, tajen: voluntas abdita et retrusa Ci., res abditae et obscurae Ci., res occultae et penitus abditae Ci., abditi sensus L., T., severitas abdita Sen. ph.; abdita rerum H. oddaljeni pojmi, globoke misli.
Opomba: Komp. abditior in superl. abditissimus le pri Eccl. - abiciō -ere -iēcī -iectum (ab in iacĕ,re)
I.
1. odvreči, odmetati, proč, vstran, od sebe, s sebe vreči (metati): togam Ci., scutum Ci., suasor fui armorum non deponendorum, sed abiciendorum Ci. ep., si te forte uret sarcina ..., abicito H., statuas aëneas in propatulo domi abiecit N., abi. amiculum Ci., infantes Arn. izpostaviti; preg.: abi. scutum, hastam Ci. = vse pustiti, obupati.
2. pren.
a) pognati, (po)tratiti: Pl., Ter., pecuniam Ci., moecha agros abiciet Ph.
b) odreči (odrekati) se, odpoved(ov)ati se čemu, izogniti (izogibati) se česa, pustiti (puščati) kaj: Pl., memoriam veteris doloris, dolorem, curam, oboedientiam, amorem, timorem, aedificationem, consilium aedificandi, consilium belli faciendi Ci., spem omnem Ci., Cu., salutem pro aliquo ali vitam Ci. žrtvovati, personam abicere et sumere Ci., se abi. Ci. sam nad sabo obupati, abiciamus ista Ci. pustimo to, sapere est abiectis utile nugis H. pustivši šale, abi. legem L., uxorem Aur. zavreči.
— II.
1. dol, na tla vreči (metati): glebam in sepulcrum Varr., Cu., anulum in mare Ci. ali in profundum Val. Max., phialam in pelagus Cu., insigne regium de capite Ci., frumentum ex equo L., tela ex vallo C., caput centurionis ante pedes eius L.; pogosto refl.: se in herba Ci., se in puteos Cu. ali se e muro in mare Ci. strmoglaviti, se humi Plin. = corpus humi Cu., ubi se abiceret T.; abs.: multis vulneribus acceptis se abiecit exanimatus Ci., de industriā se abiecit Val. Max.; poseb.o prosečih: abi. se ad pedes ali se alicui ad pedes ali se ad alicuius pedes Ci. na kolena pasti, vreči se pred koga, poklekniti pred kom, ego me plurimis pro te supplicem abieci Ci. pred mnogimi sem zate proseč padel na kolena; occ. (v boju) pobi(ja)ti, podreti (podirati), uničiti (uničevati): Val. Fl., Servilium ad terram virgis abiectum Ci., super abiectum (hostem) pede nixus V.; abi. Erymanthiam beluam Ci.: poët. podreti, ustreliti
2. oddaljiti: tenebris abiectis Enn., Ap. ko je bila prešla.
3. pren.
a) poraziti, ponižati (poniževati), znižati (zniževati), (o)slabiti, omalovaževati: intercessorem Ci., sic te abicies atque prosternes, ut ... Ci., exaggerantem virtutem Ci., auctoritatem senatūs Ci., extenuantem cetera et abicientem Ci., natura ceteras animantes ad pastum abiecit Ci. je uklonila, cogitationes suas in rem tam humilem abicere Ci. tako nizko nameriti, ea lex tota a me reprehensa et abiecta est Ci., abi. hostem, inimicum Val. Max., animum Q. srčnost vzeti duhu.
b) (v govoru) nemarno podtakniti (podtikati): numquam agit hunc versum Roscius ..., sed abicit Ci., ponendus est ... ambitus, non abiciendus Ci. perioda se mora polagoma zaključevati, ne pa naenkrat končati. — Od tod adj. pt. pf. abiectus 3, adv. -ē
I.
1. (tja) vržen: olor udis abiectus in herbis O. ležeč.
2. nemarno izdelan, nemaren, nizek = brez poleta: comicorum senarii propter similitudinem sermonis ... sunt abiecti Ci., oratio humilis et abiecta Ci. (naspr. alta et exaggerata).
— II.
1. podrt, poražen, oslabljen: Mars spoliantem evertit ab abiecto Ci. od premaganega, nimiis adversarii viribus abiectus Ci., civitas Spartana iacet armis nostris abiecta Val. Max.
2. pren.
a) pobit, potrt, malosrčen, malodušen, obupan: se perculsum atque abiectum sentit Ci., abiecta metu filia (civitas) Ci., nec abiecte illum casum tuli Ci., ne quid abiecte faciamus Ci.; z loc.: maestior et abiectior animi (v srcu) L.
b) nizek (po rodu, stanu ali mišljenju), zavržen, zaničljiv, podel: Aur., vestra familia abiecta et obscura Ci., homines abiecti ac perditi Ci., nihil humile, nihil abiectum cogitare Ci., aut animus abiectior aut spes fractior Ci., animus abiectissimus Q., abiectissimum negotium Val. Max., sordidus et abiectius nati T., abiectius se proicere Amm. - abiungō -ere -iūnxī -iūnctum „izpod jarma vzeti“, pesn. = izpreči (izprezati): iuvencum V., equos Pr.; pren. ločiti, oddaljiti (oddaljevati), odstraniti (odstranjevati): abiuncto Labieno ... vehementer timebat C., abi. se ab hoc dicendi genere Ci. ep., abiunctae plagae Prud.
- ablēgō -āre -āvī -ātum
1. odposlati (odpošiljati), odpraviti (odpravljati), oddaljiti (oddaljevati), odpustiti (odpuščati): pueros venatum L., bellum nos ab urbe ablegatos tenet L., preces easdem, ut se ablegaret, repetivit L., honestos homines ablegare a consilioque dimittere Ci., remoto atque ablegato viro Ci., in exsilium ablegare Cod. Th., aliquem in exsilium ad Britannosabl. Amm.; evfem. pregnati: ablegatus in Persas ab avo Iust.; pren.: haec (legatio) a fratris adventu me ablegat (besedna igra!) Ci. ep.
2. voj. koga z vojaškim poveljem odsloviti, odriniti (z odkazanega mu mesta): aliquem procul ab Italia, extra Italiam L., (Hannibalem) ablegandum eo, unde ... L., per speciem militarium usuum magna pars ablegati L. - aislar osamiti; ločiti, oddaljiti; izolirati
- alejar oddaljiti; v beg pognati
alejar del camino odvrniti s prave poti
alejarse oddaljiti se
alejarse de la verdad resnico obiti - allontanare
A) v. tr. (pres. allontano)
1. oddaljiti; odstraniti, odvrniti, odvračati (tudi pren.):
allontanare un pericolo odvrniti nevarnost
allontanare da se un pensiero otresti se kake misli
2. odpustiti, odpuščati:
fu allontanato dal suo posto di lavoro odpustili so ga z delovnega mesta
B) ➞ allontanarsi v. rifl. (pres. mi allontano) oddaljiti se, oditi (tudi pren.):
allontanarsi da casa oditi z doma
allontanarsi dagli amici zapustiti prijatelje, odtujiti se prijateljem - alongar [g/gu] podaljšati, oddaljiti; odložiti
alongarse raztezati se - āmandō, redkeje (a tudi v dobrih rokopisih) āmendō, -āre -āvī -ātum odkazati komu kam, bodisi zaradi svoje varnosti, bodisi ker se je komu s čim zameril, koga napotiti, odpraviti (odpravljati), odposlati (odpošiljati), izgnati, pregnati (preganjati): me expulso, Catone amandato Ci., amandarat hunc sic, ut esset in agro ac tantummodo aleretur ad villam Ci., amandat hominem quo? Lilybaeum fortasse Ci., am. aliquem extra Italiam aliquo L., Claudius Labeo, quem... amandatum in Frisios diximus T.; pren. oddaljiti: Ambr., natura res similes procul amandavit a sensibus Ci.
- arredrar nazaj suniti; oddaljiti, odstraniti; oplašiti
arredrarse obupati - ausentar oddaljiti
ausentarse odpotovati
ausentar del país natal zapustiti domovino