grozljiv (-a, -o) schauderhaft, schauerlich, haarsträubend; (pošasten) gespensterhaft, gespenstisch; unheimlich
grozljivi roman der Gespensterroman
Zadetki iskanja
- grozljív horrible, dreadful; thrilling; uncanny
- grozljív qui fait horreur, qui fait frémir, hornble, qui donne le frisson, inquiétant
- grozljív (-a -o) adj. orribile, orrendo, terribile, spaventoso, raccapricciante
- grozljív -a -o jeziv, jezovit: grozljiv prizor; -a tišina
- grozljív espantoso; hortoroso; horrible; estremecedor; espeluznante
- grozljív prid., жахли́вий прикм., страшни́й прикм.
- grozljív -a -o prid. groaznic, înspăimântător, straşnic, cumplit, sinistru
- agghiacciante agg. grozen, grozljiv, strašen:
un urlo agghiacciante grozen krik - allucinante agg.
1. zaslepljujoč
2. grozljiv, pretresljiv:
spettacolo allucinante grozljiv prizor
3. halucinatoričen:
visione allucinante halucinatoričen privid
4. ki povzroča halucinacije, halucinogen:
sostanza allucinante halucinogena snov - atrōx -ōcis, adv. atrōciter (pri poznejših pesnikih, npr. Sen. tr. tudi ātrōx)
1. ostuden, gnusoben, grozen (grozovit), strašen (strahovit), zlonosen (klas. skoraj le o stvareh): res scelesta, atrox, nefaria Ci., atroces res Q., atr. bellum S. ali caedes, certamen, proelium, pugna L. krvav -a -o, facinus, periculum, tempestas L., hora flagrantis Caniculae H. grozljiva, hiems Col., Plin., nox nimbo atrox T., atr. valetudo S. huda bolezen, cum omnibus horis aliquid atrociter fieri videmus Ci. da se pripeti kaj grozovitega.
2. pren.
a) neukrotljiv, neuklonljiv, kljubljiv, uporen, divji, trdosrčen, neusmiljen, trd, nevaren, poguben (naspr. clemens): malitia, confidentia Pac. fr., ingenium, contio L., animus Catonis H., odium O., fides, virtus Sil., Medea Q., Agrippina semper atrox, Poppaea metu atrox T., filia longo dolore atrox T. ogorčena, saevissimi principis atrocissima effigies Plin. iun.; z gen.: atrox odii (v svojem sovraštvu) Agrippina T., negat ullum atrocius esse animal ad conficiendum hominem in aqua Plin., atrocius in aliquem saevire L., labores itinerum atrocius accipiebantur T. s tem večjim srdom, (leges) atrocissime exercuit Suet.
b) (o poveljih, poročilih, govoru) grozljiv, grozeč, preteč, rohneč, rezek, strasten, strahonosen, strašen: imperium, responsum L., edicta, mandata, mendacium, rumor T., atrocibus nuntiis exterritus T., vehemens atque atrox orationis genus Ci., atrocissimae litterae Ci., peroratio in alicuius digitum Plin., contentā voce atrociter dicere et summissā leniter Ci., Verri nimis atrociter minitans Ci., atrociter ferre legem Ci., atrociter in rogationem latoremque ipsum invehi L., de ambitu atrocissime agitur in senatu Ci., atrociter deferre crimen T.; neutr. pl. subst.: haec volgus, proceres atrociora T. so govorili še bolj preteče. - bestürzend pretresljiv, grozljiv
- blustering [blʌ́stəriŋ] pridevnik (blusteringly prislov)
buren, viharen; gobezdav; grozljiv - crepy [krí:pi] pridevnik (creepily prislov)
plazeč se; ki zbuja grozo, grozljiv, skrivnosten; ostuden - crūdēlis -e, adv. crūdēliter (crūdus)
1. (o bitjih in njihovem značaju, vedenju, ravnanju) surov, krut, okruten, hud, brezčuten, nemil, neusmiljen, trdosrčen: Castor, mulier Ci., qui crudelior? Ci., crudelissimus tyrannus Dionysius Ci., crudelissimus carnifex civium Ci., non voluntate aut naturā non esse crudelem Ci., seditiosus civis et in hominis consularis calamitate crudelis Ci., ob eamque rem crudelis (fuit) N., aliquanto crudelior esse coepit N., in superiores contumax est, in inferiores crudelis Corn., crudeles gaudent in tristi funere fratris Lucr., (Catilina) gratuito potius malus atque crudelis erat S., crudelissimis parricidis S., quis est crudelior in nos te deus? H., crudelis Amor V., sed non Neptunus tanto crudelis amori Pr., anus crudelissima Petr., istius animus ferus, crudelis atque inhumanus Corn., crudelior ipso sit mihi mens pelago O., cr. mens Cat., truces atque crudeles mores (namreč lovskega psa) Col., multi … , si in hunc animadvertissem, crudeliter et regie factum esse dicerent Ci., ille crudelissime est interfectus Ci., in bello multa crudeliter avareque facere N. mnogo grozovitega in lakomnega storiti, crudeliter imperare N., ibi crudelissime se gerere N., ipsos crudeliter excruciatos interficit C., Capua relicta crudelius habitanda, quam si deleta foret L., deus crudelius urit, quos vidit invitos succubuisse sibi Tib., crudeliter torqueri videbatur Cu.
2. pren.
a) (o neživih, poosebljenih subj.) grozen, grozljiv, grozovit, krut, nemil, pretresljiv: crudelis fortuna populi Ci., crudele odium in hostem Ci., crudelis amor tauri V., fratris miseri letum crudele V., cr. funus (Daphnidis) V. pretresljiva (po drugih: nasilna) smrt, toda: moritura super crudeli funere virgo V. nad groznim (strašnim) mrličem; qui mea crudeli laceravit verbere terga O., crudelia instrumenta necis O., cr. ferrum Pr., ianua vel dominā penitus crudelior ipsā Pr., crudelis scopulis me destinat urna Val. Fl., cr. signa Val. Fl., cr. manus Petr.
b) enalaga (o dejanju ali položaju, ki izvira iz krutosti ali je povezan s pojmom grozovitosti) krut, okruten, grozovit: bellum Ci. ep., dominatio Ci., erepti estis ex crudelissimo interitu Ci., crudelis mors C. Treboni Ci., mors S. Roscii crudelissima Ci., consilia crudelissima Ci., o rem cum auditu crudelem tum visu nefariam! Ci., crudelissimum nomen tyranni N. zlovešče, crudelia facinora S., sententia eius mihi non crudelis videtur S., poena O., poena in civīs nimis crudelis Ci., exitium cr. Val. Fl., auratae frontis crudelis gloria Stat., libertis servisque eius ferro et igni crudelem in modum enectis Suet., crudelissima caedes Suet., ecquis … crudelius … amavit? O. mar je kdo bolj občutil okrutnost ljubezni? crudele est ali crudele videtur z inf.: crudele, suos addicere amores O., incīdere vivorum corpora et crudele et supervacuum est Cels., visum est committere quemquam tam saevo crudele mari? Lucan.; z ACI: quid enim crudelius est quam homines honestis parentibus ac maioribus natos a re publica summoveri? Q.
Opomba: Adv. acc. neutr. sg. crūdēle (= crūdēliter): Cl., io quanti crudele rubebitis amnes! Stat. - dīrus 3 (po Serv. tudi sab. in umbr.: Sabini et Umbri quae nos mala dira appellant; prim. gr. δείδω bojim se, δεινός strašen,δειλός boječ)
1. nesrečo prinašajoč, nesrečen, pogubonosen, poguben: quaeque augur … dira defixerit, inrita infectaque sunto Ci., bucina, cometae V., grando H., carmina O., bubo, dirum mortalibus omen O., omen T., Suet., alites Plin., volucris Val. Fl., avis Suet., aves T., tempus Poeta ap. Ci., tempora Iuv.; subst. dīrae -ārum, f nesrečna znamenja: obnuntiatio dirarum Ci., inter diras haberi Plin.
2. pren.
a) (o stvareh) grozen, grozljiv, strašen: lubido Lucr., cupido, exitium, bellum, pugna, fames, funus, contagia, nefas, illuvies, supplicium, exsecratio V., dira religio loci V. spoštljivo grozo vzbujajoča svetost, detestatio, necessitas, venena H., facies O., odor Plin., preces (zakletve) T.; pesn. z inf.: dira portas conquassare trabs Sil.; subst. neutr. pl.: dīra canere V. grozne sramotitve bruhati, dira alicui precari Tib. grozno zaklinjati koga; adv.: dira fremens V. grozno škripajoč.
b) (o bitjih) grozen, grozljiv, zloben, zlonosen: dea (= Circe) O., deae ali sorores (= Furiae) V., Celaeno, Ulixes V., Hannibal H., Iuv., hydra H., Val. Fl., Amulius, noverca, serpens O., senem dirissimum Varr. ap. Non. Pogosto subst. dīrae -ārum, f
1. zakletve, prekletve, kletve, preklinjanje: diris agam vos H., contingere funebribus diris signa, tela, arma hostium L. dotakniti se … z nevarnimi kletvami = s preklinjajočim besedilom … pogubi izročiti, compositas meditatasque diras imprecari T.
2. pooseb. Dīrae Dire = Furije: Sen. tr., Lucan., Aur., dicuntur … cognomine Dirae V., ultrices Dirae V., Val. Fl., tristes ex aethere Dirae V.; redko v sg.: procul ut Dirae stridorem adgnovit et alas V. - eerie [íəri] pridevnik (eerily prislov)
plašen, boječ; skrivnosten, pošasten, grozljiv, ki zbuja strah - eldritch [éldrič] pridevnik
škotsko grozljiv, ostuden, pošasten; skrivnosten, nadnaraven - entsetzenerregend, Entsetzen erregend grozljiv, strašen
- erschreckend Anblick: grozljiv, Beispiel: zastrašujoč