inānitās -ātis, f (inānis)
1. praznost, praznota: pesn.: mihi inanitate iam dudum intestina murmurant Pl. zaradi praznosti; od tod meton. prazen prostor, praznina: Sen. ph., Plin., per inanitatem ferri Ci., i. oris Q. ustna votlina.
2. metaf.
a) praznost, puhlost, navideznost, videz: in summa inanitate versatur consectaturque … adumbratam imaginem gloriae Ci., sapiens amputata inanitate omni … sine metu vivere potest Ci.; pl.: inanitate verborum Gell. prazno besedičenje.
b) ničevost: votorum Amm.
c) domišljavost, nečimrnost, samougodje: tumens Amm.