Franja

Zadetki iskanja

  • coitus -ūs, m (coīre)

    1. shajanje, sestanek, stikanje: illarum (stellarum nobilium) Sen. ph.; occ. prehod nebesnega telesa pred drugo: lunae (pred soncem) Plin.

    2. medic.
    a) stekanje, zbiranje tekočin v telesu: materiae Cels., sordium in auribus Cels.
    b) sklep: recens coitus eius (venae) Cels.

    3. evfem. = spolno (telesno) (z)druženje, telesni spoj, (o živalih) plemenitev, spoj, (o ptičih) parjenje: Col., Plin., Suet., Ap., coitus novi O., primi Cels., Venerem, quam coitum dixisse magis decet Q., ad unum coitum mulier concepit Vulg.; pren. oplojevanje rastlin s cvetnim prahom, trosi: Plin.; occ. stikanje s cepljenjem: Plin.

    4. strnitev (spojitev) zlogov ali besed: Gell., syllabarum Q.
  • concitātiō -ōnis, f (concitāre)

    1. zaganjanje, hitro gibanje (premikanje): remorum c. L. veslanje.

    2. pren.
    a) (v političnem smislu) stekanje množice, vrvenje, vrvež, vstajenje, vstaja: c. popularis Ci. ščuvanje demagogov, plebei contra patres concitatio et seditio Ci., crebrae … ex concursu multitudinis concitationes fiebant C.
    b) notranja razburjenost, razburkanost, razdraženost, strastnost: sapiens ab omni concitatione animi vacat Ci., concitationes vehementiores animi Ci., concitationem animorum frangere L. razburjene duhove pomiriti, qua concitatione consurgat ira Q.; (o govorniku) ognjevitost, strastnost: tanta in eo vis est, ea concitatio Q.

    3. vzbujanje = poganjanje, (vz)klitje: seminis Fulg.
  • concursātiō -ōnis, f (concursāre)

    1. stekanje, pritekanje od vseh strani: c. percontantium, quid praetor edixisset Ci., c. aliorum in alios L.; voj. naskakovanje, spopadanje lahkooborožencev: c. leviter armatorum L., leviter armatos, meliorem concursatione quam comminus militem, emisit in beluas Cu.

    2. tekanje naokrog, beganje, pohajkovanje: c. multa (oratoris) Ci., eius aspectus, concursatio, stipatio Ci., puerorum illa c. nocturna Ci., quid huius lacrimas et concursationes proferam? Ci., c. formicarum Plin.; pren.: c. somniorum Ci. obtekanje, kroženje, c. exagitatae mentis Sen. ph. omahovanje; occ. (po)potovanje križem po svetu, potep(anje) naokrog: c. regis a Demetriade nunc Lamiam … nunc Chalcidem L., c. decemviralis Ci. potovanje decemvirov po provincah.
  • concursiō -ōnis, f (concurrere)

    1. stekanje, sestajanje, sprijemanje, zadevanje, stikanje: corporum Ci., vocum crebra c. Ci., populi Vulg.; v pl.: atomi concursionibus inter se cohaerescunt Ci.

    2. ret. ponavljanje (ponovitev) istih besed na začetku in koncu stavka = συμπλοκή, simploha: in eadem verba impetus et concursio Ci.
  • concursus -ūs, m (concurrere)

    1. stek, stekanje: populi c., c. bonorum omnium, legatorum ex Italia Ci., magni domum concursus ad Afranium … fiebant C., circumfusus hostium concursu N., ingens concursus ad ipsa corpora V., clamor utrimque, undique concursus H., magnum concursum facere hominibus L., c. ab oppidanis Auct. b. Hisp., c. aquarum, torrentium Cu., quinque amnium in unum confluens concursus Plin. sovodnje (fem. pl.); occ.
    a) stek = rabuka, nemir, vrenje, vrvež: Sen. rh., Dig., fit ad domum eius cum clamore concursus Ci. vrò kriče, ille ambitus iudicium tollere … voluit … lapidatione atque concursu Ci., ad curiam concursus fit plebis L., ni … concursus hominum in forum … fieret L., concursūs ali concursum (hominum) facere Ci., L., Auct. b. Hisp. dvigniti se.
    b) pren. (o abstr.) sodelovanje, pomoč: c. honestissimorum studiorum Ci.

    2. zadevanje stvari druge ob drugo, trk, trčenje, stik, stikanje: concursu quodam fortuito (corpusculorum = atomorum) Ci., c. navium C., L., Suet., concursu eodem natus tonitrus Lucr., c. caeli O. grmenje, lunae solisque Cels., verborum asper Ci., vocalium, oris Q.; occ.
    a) sovražni spoprijem, spopad, napad, naval: c. utriusque exercitus C., hostes uno concursu prostravit N., in proelii concursu N. v bojnem vrvežu, ad motus concursusque levior N.
    b) pren.: non posse sustinere concursum omnium philosophorum Ci.; (o abstr.): ex ratione et firmamenti conflictione et quasi concursu Ci., c. calamitatum Ci. ep. naval, occupationum Ci. metež; jur. stik dveh pravnih zahtev: concursu, per concursum Icti.
  • cōnfluēntia -ae, f (cōnfluere) stekanje, stek, tok: Macr.
  • conventus -ūs, m (convenīre)

    I.

    1. shajanje, stekanje, zbiranje: festos dies agunt celeberrimo virorum mulierumque conventu Ci. ob … shajanju, conventu totius Graeciae Cu.; met. shod, zbor, skrivni shod (zbor), krog, družba, društvo: Vitr., Q., Suet. idr., comitum Ter., contio conventusque civium Ci., erat conventus hominum maximus Ci., rex maximo conventu Syracusis in foro clamare coepit Ci., quaesivi a Catilina, in nocturno conventu apud M. Laecam fuisset necne Ci., Roma est civitas ex conventu nationum constituta Q. Ci., c. militum C., a conventu se remotum domi tenere N., Romae per omnīs locos et conventus de facto consulis agitari S., conventum dimittere S., natumque unaque Sibyllam conventūs trahit in Medios (Anchises) V.

    2. occ.
    a) α) zvezni shod (zbor), zvezni sestanek, kongres, nárok: cum in conventum Arcadum venisset N., coram frequentissimo legationum conventu N., c. Archaici concilii (po drugih consilii) L., edicere in certam diem conventum omnium sociarum civitatium legationibus L., Aegium conventum gentis indicere L., conventum ibi Euboicarum civitatium habuit L., rarus duabus tribusve civitatibus ad propulsandum commune periculum conventus T., veluti conventum terrarum orbis agere Iust. svetovni kongres. β) okrožni shod, okrožni zbor, sodni zbor, deželni zbor (dolžnost prokonzulov in propretorjev je bila pozimi v določenih mestih rimskih provinc prirejati sodne dneve): Plin. iun., Suet., G., conventum habere L. ali conventum agere Ci. ali conventūs agere (imeti) C., L., conventibus Galliae citerioris peractis C. ko je bil opravil sodne zbore, ridetur ab omni conventu H.; met. sodni okraj, sodni okoliš: Plin., homo ex illo conventu deterrimus Ci., cum celeriter omnes conventus percucurrisset Hirt. γ) združba (občestvo) rimskih državljanov, rimska občina v provinci: Auct. b. Alx., Iuv., c. Syracusanus, Capuae Ci., c. firmi atque magni Ci., eius conventus cives Romani, c. Campaniae, Cordubae C., conventum Salonis cum neque pollicitationibus neque denuntiatione periculi permovere posset C.; popolnoma: conventus civium Romanorum Ci., C.
    b) α) (o bitjih) shod (shajanje) k spoju, spolni odnos, telesna združitev: ex conventu Iovis inseminati Arn. β) (o stvareh) spajanje, stikanje: non ex ullorum conventu conciliata Lucr. (o atomih), c. duarum stellarum Sen. ph. —

    II. pren. dogovor, domenek, pogodba: Corn., in quo (fundo) ex conventu vim fieri oportebat Ci.
  • hūmectātiō, bolje ūmectātio -ōnis, f (hūmectāre, ūmectāre) močenje, namakanje, konkr. vlaga: Isid., inimica (agri) h. Cass., oris nauseabilis h. Cael. stekanje sline v ustih.
Število zadetkov: 8