Franja

Zadetki iskanja

  • cōnflexus 3 (cum in flectere) upognjen, skrivljen: Plin.
  • distorqueō -ēre -torsī -tortum

    1. razsuka(va)ti, zategniti (zategovati), (s)kremžiti (usta, ustnice, obraz), skriviti, sprevračati, (oči) zavi(ja)ti: illud vide, os ut sibi distorsit carnufex! Ter., distorquens oculos H., d. labra Q., aliquem Sen. rh. komu ude izviniti.

    2. met. (iz)mučiti: si non contentos simplici morte distorquet … perituros Sen. ph., plerosque partis adversae … novo quaestionis genere distorsit Suet.; pren.: non deerit, quem repulsa distorqueat Sen. ph., d. cogitationem Petr. — Pogosto adj. pt. pf. distortus 3

    1. zvit, skrivljen, zategnjen, grbav, pohabljen: crura H., personae (krinke) distortis oribus deformes Varr., d. corpora Q., vultus Q. skremžen, vultus distortissimus Ap., manibus pedibusque articulari morbo distortissimis Suet., distortā lineamentorum compage Amm. z zategnjenimi obraznimi črtami; subst. neutr.: distorto distortius Hier.; (o osebah): demonstravi digito pictum Gallum … distortum Ci., solos sapientes esse, si distortissimi sint, formosos Ci.; subst. masc. pl.: pumili atque distorti Suet. pritlikavci in grbavci.

    2. pren.
    a) ret. zasukan, sprevrnjen: nec ullum (genus enuntiandi) distortius quam hoc Ci.
    b) (nravno) spačen, sprevržen: adfectio distorta Ci., pravi et distorti Aug., haereticorum distorta versutia Cass.
  • in-curvus 3 (na znotraj) skrivljen, zakrivljen, ukrivljen, upognjen: V., T., Plin., Mel. idr., i. bacillum Ci., i. carina O., falx O., iugum O. (pri čemer imamo v mislih notranjo krivino dvogubega jarma; gl. pandus), i. agger O.; o ljudeh = upognjen, pripognjen: Ter., Q., Corn., statua senilis incurva Ci.
  • sinuōsus 3, adv. (sinus2)

    1. poln krivin (ukrivljenj, zakrivitev), krivinast, zakrivljen, skrivljen, ukrivljen, zavojast, izbočen: maxumus hic flexu sinuoso elabitur anguis V., serpens sinuosa volumina versat V., sinuosus arcus O., folia sinuosa lateribus Plin., Maeander … ita sinuosus, ut … Plin., maris lati sinuosa Troezen Sen. tr.; occ. gubast, gubat, gubav, naguban, gubovit, poln gub, napihnjen, nabuhan, vzbuhel, nabuhel: vestis O., vela Pr.

    2. pren. (o govoru) poln zastranitev (ovinkov, odmikov), ovinkovit, ovinkast, raztegnjen, razvlečen, dolgotrajen, obširen: narratio Q., quaestio Gell., dicere sinuosius Gell. bolj zapleteno; o drugih stvareh: mihi te sinuoso in pectore fixi Pers. v globini (notrini) svojega srca.
  • būra -ae, f: Varr. in būris -is, acc. -im, f: Varr. ap. Serv., V., Arn. (najbrž osko-umbr. izpos. iz indoev. kor. gu, geu, prim. lat. imbūrus skrivljen, gr. γῡρόω krivim, γῡρός izbočen) krivina na zadnjem delu starorim. pluga, plužna nožica: ulmus flexa in burim V.
  • vārus1 3 (iz *u̯ā-ros ali *u̯aq-sros, indoev. kor. *u̯ā- ali *u̯aq- kriviti, upogibati; prim. skr. vakráḥ skrivljen, ukrivljen, lat. va-c-illāre, va-t-ius, va-g-ari, vāricus)

    1. zakrivljen, navzven ukrivljen (skrivljen), narazen z(a)vit, razprt, razrasel, razkrečen, razširjen: Mart. idr., cruribus [ac collo internodis] rectis et potius uaris quam vatiis Varr., cornua boum O., tenui a pectore varas manus O. držal sem roki od prsi navzven skrivljeni; occ. (o osebah) navzven ukrivljenih nog (bivajoč), krivonog, razkrečenih nog (bivajoč), razkrečen, raznožen, krevljast, krevsast, šátrav, šátrast, kot subst. krivonožec, razkoračnik, skoračnikar, šatravec, krevsa: Luc. ap. Non., Pl. idr., hunc varum distortis cruribus (sc. appellat) H.

    2. metaf. nasproten: est alterum (sc. genus hominum) et huic varum H., geminos … varo producis genio Pers. Kot nom. propr. Vārus -ī, m Vár, priimek raznih rimskih rodov, npr.

    1. Q. Attius Vārus Kvint Atij Var, pompejevec, vojskovodja v državljanski vojni, padel v bitki s Cezarjem pri Mundi: C.

    2. P. Alfēnus Varus Publij Alfen Var iz Kremone, Horacijev sodobnik, najprej čevljar v svojem rodnem mestu, pozneje rimski konzul, zelo znan pravnik in avtor del s področja prava: H., Gell.

    3. L. Varus Lucij Var, Avgustov prijatelj: Q.

    4. P. Quīnctīlius Varus Publij Kvinktilij Var, konzul l. 13 pr. Kr., namestnik v Siriji, potem v Germaniji; ko ga je germanski vojskovodja Arminij premagal v Tevtoburškem gozdu l. 9 po Kr., je naredil samomor (vrgel se je na svoj meč): Vell., Suet., T. Po njem adj. Vāriānus 3 Várov: exercitus T., clades Plin., Suet.
Število zadetkov: 6