Franja

Zadetki iskanja

  • algidus 3 (algēre) mrzel (naspr. calidus): nix Cat., saxa Prud.; subst. algidum -ī, n mraz, hlad: Praenestinum alg. Symm. Od tod

    I. subst. (nom. propr.)

    1. Algidus -ī, m (sc. mons) Algid, mrzlo, gozdnato gorovje z obilnimi pašniki pri Tuskulu v Laciju, prastari kraj Dianinega bogočastja: Ci., L., H. idr.; od tod pesn. adj. Algidus 3 algidski: Algida terra O. svet okrog Algida, secessus Mart. (o naseljih na Algidu).

    2. Algidum -ī, n Algid, ekvovska gorska trdnjavica na Algidu: L., Fl.

    — II. adj. Algidēnsis -e, algidski, na Algidu rastoč: genus raphani Plin.
  • algor -ōris, m (algēre) mraz, zmrzal, zmrzovanje, prezebanje: Pl., Varr., Lucr., corpus patiens algoris S., confectus algore atque inediā T., hibernis algoribus Plin. ob zimskem mrazu.
  • algus -ūs, m predklas. = algor, mraz, prezebanje: acc. algum Pl. ap. Prisc., sicer večinoma le abl. algū: Acc. et Luc. ap. Non., Pl., Varr. ap. Non., Lucr.
  • frīgēdō -inis, f (frīgēre) mraz: Varr. ap. Non.
  • frīgiditās -ātis, f (frīgidus) mraz, mrzlota: Cael., Boet.
  • frīgor -ōris, m, soobl. = frīgus, mraz: Th. Prisc., Aug.
  • frīgus -oris, n (gl. frīgeō)

    1. mraz, zmrzal: Cels., Tib., Mart. idr. nec calor nec frigus Pl., rigere frigore Lucr., tremulo quatietur frigore corpus Ci., cum esset vinctus nudus in … frigore Ci., vis frigoris et caloris Ci., frigora caloresque pellere Ci., frigora atque aestūs ferre, perferre Ci. ali tolerare C., non aestūs, non frigora pati posse L., patientia frigoris Ci. utrjenost (odpornost) zoper … , fr. vitare C., frigus colligere H. močno zmrzovati; pesn.: picta Spartani frigora saxi Mart. = pisani mrzli tlak; meton. mrzla dežela, mrzel kraj, mrzlo podnebje: frigus non habitabile O., nec prosunt Scythiae sua frigora O., quodcumque iacet sub urbe frigus Mart.

    2. occ.
    a) hlad: fr. opacum V., amabile H., repetebam frigus et umbras O. hladno senco, frigora dant rami O., matutinis temporibus frigus est Cels. je hladno.
    b) mrzlo vreme, zimski mraz; meton. zima: nec frigora quimus usurpare oculis Lucr., fr. vernum O., lac mihi non aestate novum, non frigore defit V., frigoribus parto agricolae plerumque fruantur V. ob mrazu, pozimi, ficum frigoribus ne serito Col.; propter frigora … frumenta in agris matura non erant C. zaradi mrzlega podnebja.
    c) mraz ob nastopu mrzlice, mraznica: solet enim ante febres esse frigus Cels., si percurrit corpus frigus aut calor Cels., aliae (febres) protinus a calore incipiunt aliae a frigore, aliae ab horrore (s tresavico) Cels.
    č) α) mraz = drget, zona, odrevenelost, otrplost (ob smrti), smrt: gelidos artus in leti frigore linquit Lucr., illi solvuntur frigore membra V., fr. letale O., animae supremum fr. Stat. β) groza strahu, osuplost, zaprepadenost, prestrašenost: Aeneae solvuntur frigore membra V.

    3. metaf.
    a) mlačnost, medlost, slabotnost, oslabelost, nemarnost: nos hic frigore frigescimus Cael. ap. Ci. ep., tuo Tereus frigore laetus erit O., fr. caritatis Aug.
    b) hladen (mrzel) sprejem, hladnost, nemilost, neprijaznost: maiorum nequis amicus frigore te feriat H., amicitiā Tiberii notus et frigore Sen. ph., interrogantis non leve frigus est Q., deliratio aliquantum frigoris attulit Plin. iun.
    c) neslanost, plehkost: quaestionum et argumentorum Q.

    4. pooseb. Frīgus Mraz: Frigus iners ibi habitat O.
  • gelātiō -ōnis, f (gelāre) zmrznjenje, zmrzal, zmrzlina, mraz: PLIN., FRONT.
  • geli-cidium -iī, n (gelū in cadere) zmrzal, mraz: CA., VARR., VITR., COL. idr.
  • horror -ōris, m (horrēre)

    I.

    1. štrlenje, sršenje: h. comarum (las) Val. Fl., nullo horrore comarum (listja) excussae barrus Lucan.

    2. tresoče (se) gibanje, (s)tresljaj: pontus non horrore tremit Lucan. od valovanja, h. soli Fl.

    3. metaf. hrapavost, grobost: ille horror dicendi Q. oni grobi jezik. —

    II.

    1.
    a) zdrznjenje —, drget —, drhtavica od mraza, srh, stresajoči mraz: h. validus Cels., horror atque etiam febricula permanet Cels., aquilo horrores excitat Cels., quoniam (Attica = Atikova hči) iam sine horrore est Ci. ep., febrium cum horrore et multa membrorum quassatione Sen. ph.
    b) drget —, trepet —, mraz ob veliki čustveni napetosti, poseb. ob strahu, bridkosti idr.: ciere horrorem membris Lucr., mihi frigidus horror membra quatit V., vidi … tremulo ramos horrore moveri O., tremulus maestis orietur fletibus horror Pr.; meton. o tem, kar drget povzroča: validi ferri natura et frigidus horror Lucr. trepetajoča mrzlota, Boreae ferus h. Val. Fl. mraz, ruptis e nubibus horror effugit Val. Fl. toča, serrae stridentis acerbus h. Lucr. ostro škrtanje.

    2. metaf. groza, zgražanje, strah(ota), prestrašenost, zona: ea res me horrore afficit Pl., qui me horror perfudit Ci., me … saevus circumstetit horror V., armorum ingruit horror V. grozen žvenket, arrectae horrore comae V., horror ingens spectantes perstringit L., me luridus occupat horror O., horror animum subit T., h. multificus Val. Fl., gelidus horror conspecti consulis Sil., incertis lymphata horroribus urbs Stat., exsanguis h. Cl.; horror est z inf.: quod spectare … quoque horror est Plin. strahota je, strašno je, meton. strah, groza = ki (kar) vzbuja strah, grozo: Scipiadas, … Carthaginis horror Lucr., iacet campis Carthaginis horror Sil., qui gentibus horror pergit! Val. Fl., interea patrias saevus venit horror ad aures Val. Fl. strašna vest; occ.
    a) sveti strah, spoštovanje, strahospoštovanje: cum perfusus horrore venerabundus adstitissem L., animos horrore imbuerat L., arboribus suus horror inest Lucan., hic numinis ingens h. Val. Fl., nemoris sacer horror Stat.
    b) drhteče vznemirjenje veselega občudovanja, — radosti: ibi me … quaedam divina voluptas percipit atque horror Lucr., laetus per artus horror iit Stat.
  • rigor -ōris, m (rigēre)

    1.
    a) trdota, trdina, trdost, premrlost, togost, otrplost, okorelost, negibčnost, neupogljivost: Lucr., rigor ferri, ligni V., Vitr. idr., nervorum Cels. veliki (splošni) krč, rigorem habere Col. biti tog, neupogiben (neupogljiv).
    b) occ. odrevenelost od mraza, meton. mraz: Luc. fr., Macr., Val. Max., Sen. ph. idr., gelidus rigor Lucr., rigor aquae Plin. iun., Alpinus O., torpentibus rigore membris L.; pl.: rigores praeposteri Plin. (po)nočni mraz, nimii Lact.
    c) ravna lega, prema smer, ravna smer (linija) npr. tekoče vode: Icti.

    2. metaf.
    a) trdost, trdota, strogost, neomajnost, neizprosnost, neupogljivost, ostrost, ostrina: disciplinae veteris T., iuris Icti., antiquus rigor et nimia severitas T.
    b) trdost, trdota, neuglajenost, neokretnost, neprožnost, grdost, okornost, togost npr. α) v vedenju, navadah: te tuus iste rigor positique sine arte capilli decet O. β) slik, slikarij, poslikav, kipov: Plin. γ) naglasa, akcenta: accentus Q.
  • alsiōsus 3 (alsius) zmrzljiv = za mraz občutljiv (naspr. aestuosus): Plin., pecus Varr.; subst. alsiōsī -ōrum, m zmrzljivci: Plin.
  • brūma -ae, f (kontr. iz *brevima [sc. dies], subst. superl. adj. brevis) čas, ko sonce navidezno stoji v znamenju Kozoroga,

    1. najkrajši dan (v letu), zimski kres, zimski sončni obrat, začetek zime: Lucr., Col. idr., bruma a brevissimis diebus Varr., bruma novi prima est veterisque novissima solis O., ante brumam Ter., Ci., Plin., post brumam Ci. ep., brumā Ci. ob zimskem kresu, sub bruma C., erat forte brumae tempus L.

    2. pesn. sinekdoha
    a) zimski čas, zimski mraz, zima: O., Tib., Pr., Val. Fl., Stat., bruma horrida cano gelu V., mox bruma recurrit iners H., per brumam H.
    b) leto: ante brumas triginta Mart.
  • frīgidus 3, adv. (frīgēre)

    1. hladen, mrzel, studèn: calida et frigida (n. pl.) Ci., frigida pugnabant calidis O., nec … ullum hoc frigidius flumen attigi Ci., loca frigidissima C., Cels., fons frigidus, frigidior umor Lucr., fr. imber, sudor, anguis V., annus V. zimski čas, fr. bruma, glacies V., sub Iove frigido H. pod mrzlim nebom, fr. caelum Plin. iun.; preg.: aquam frigidam suffundere Pl. = koga obrekovati; prolept.: fr. tecta V. brez prebivalcev, zapuščene. Subst. frīgida -ae, f (sc. aqua) mrzla voda: sudanti frigidam non esse bibendam Cels., frigidā lavari Plin. iun., frigidam aegro dare Suet.

    2. occ.
    a) otrpel, odrevenel, otrdel, premrl; od starosti: fr. Empedocles H.; od strahu: fr. lingua V., frigidus obstitit circum praecordia sanguis V., frigidus Arcadibus coit in praecordia sanguis V., palluit et subito sine sanguine frigida sedit O., frigida mens criminibus Iuv., licet formidine turpi frigida corda tremant Sil.; od smrti: frigida quem semel est vitāī pausa secuta Lucr., frigida toto corpore V., illa … Stygiā nabat iam frigida cymbā V., frigida nati membra O.; enalaga: frigida leto lumina V. osteklenele.
    b) hladen: umbra noctis, vesper, Nursia, Tempe V., Praeneste H., aura O.

    3. metaf. mrzel = hladnokrven, neobčutljiv, medel, mlahav, mlačen, mrtev: nimis ille … lentus in dicendo et paene frigidus Ci., accusatoribus frigidis utitur Ci. ep.. (equus) frigidus in Venerem senior V., ardentem frigidus Aetnam insiluit H. hladnokrven, non frigida virgo O. goreča od ljubezni, omnia … , quibus incendi iam frigidus aevo … possit Iuv.; o stvareh: frigida bello dextera V., fr. noctes H., mrzla = ki jo nekdo sam preživi, frigida curarum fomenta H., solacia fr. O., fr. ensis Lucan., ita frigide agunt Caelius ap. Ci. ep.: occ. mrzel = neslan, pust, plehek, suhoparen, prostaški, vsakdanji: cave in ista tam frigida … calumnia delitescas Ci., haec aut frigida sunt aut … salsa Ci., ut ea (verba) quae frigidiora sunt vitemus Ci. quid enim est iracundiā in supervacuum tumultuante frigidius Sen. ph., illa vero frigida et puerilis est affectatio Q., sententiae fr. Q., fr. res Plin. iun., Gell., frigidi et arcessiti ioci Suet., frigidum sit his addere Suet., frigidissimus orator T.; tum ille infantem suam frigidissime reportavit Q., quae sunt in Verrem dicta frigidius Q., videtur tibi M. Cicero duobus verbis idem significantibus inepte et frigide esse usus Gell.

    4. meton. mraz prinašajoč, hladen, mrazeč, mrazonosen, premražajoč: aquilo, auster, Aquarius, Saturni stella V., sidera O., mors, horror V., quartana H. ali febris Plin. mrzlica, rumor H. strahotna = strah vzbujajoča.
  • gelidus 3, adv. (gelū)

    1. mrzel kakor led, leden, mrazen: aqua CI., LUCR., pruinae V., humor V. led, sudor V., hiems, loca L., December, tyrannus (= Boreas), montes, Lycaeus O., foci O. ki na njih ni ognja, triones O. arktična (severna) ozvezdja, (Fibrenus) Lirem multo gelidiorem facit CI., aquae gelidissimae PLIN.; pesn. subst. gelida -ae, f (sc. aqua) mrzla voda: H.; pesn. metaf. od strahu, starosti mrzel = otrpel, odrevenel, okorel, trd: gelidusque coit formidine sanguis V., g. sanguis (sc. senis) V., gelidus pavidusque O. od mraznega strahu otrpel, trd, gelidos (prolept.) nutricis in artus ... penetrat tremor O.; od smrtnega mraza otrpel: artus, corpora, pectus, vultus O.

    2. hladen, mrzel, studèn, čvrst: nemus H., antrum, valles, fons, liquores O.; pesn.: gelidus tardante senecta sanguis hebet V., res omnes timide gelideque ministrat H. hladno in mirno.

    3. enalaga: mrzel = ki povzroča mraz, zamražajoč: letum LUCR., mors H., tremor V. drhtavica, mrazenje, srh, „mrazčalice“, horror, terror, formido, metus, pallor, umbrae O., cicuta (kot smrtonosen strup) O.
  • gelū -ūs, večinoma v abl. sg. n. s soobl. gelum -ī, n: VARR., LUCR. in gelus -i, m: ACC. FR., AFR. FR., CA., AP. (prim. lat. gelāre, gelidus, glaciēs, gr. γελανδρόν mraz)

    1. led, hud mraz, premraz, zmrzal: PLIN., STAT., iacet nive et alto gelu terra V., rura gelu tum claudit hiemps V., hiems adoperta gelu O., geluque flumina constiterint acuto H., gelu rigere L.; pesn.: geli fragor LUCR. pokanje ledu = ragljanje debele toče.

    2. metaf. mraz = otrplost, odrevenelost, okrepenelost (zaradi groze, starosti, smrti idr.): tarda gelu saeclisque effeta senectus V., torpet vinctus frigido sanguis gelu SEN. TR., pectora pigro stricta gelu LUCAN.
  • hiems (redkeje hiemps), hiemis, f (gr. χεῖμα zima, χειμών zimski vihar, χιών sneg, lat. hībernus [iz *heimrinos], bīmus, trīmus, quadrīmus [iz *bi-himus, tri-himus, quadri-himus])

    1. deževno —, viharno vreme, nevihta, vihar, neurje, dež: Acc. fr., Val. Fl., Stat., Cl., hiemis magnitudo Ci., vis frigorum hiemumque Ci., gubernator … , qui navem ex hieme marique scopuloso servat N., dum pelago desaevit hiems V., intonata h. H. vihar z grmenjem, saevit h. O., quos hiems mersit aquis O., aspera crescit hiems … et bella gerunt venti O.; pesn. metaf. vihar = sila, (pre)moč: ignea (Vesevi) hiemps Val. Fl., flammea dīri montis (Vesuvii) hiems Stat., ferrea h. Stat. sila orožja = vojna.

    2. meton. deževni čas in od tod (ker v Italiji in Grčiji pozimi najraje dežuje) zima, zimski čas (naspr. aestas): Ca., Col., Plin. idr. hieme navigare ali mare transire Ci., Arabes hieme et aestate peragrantes Ci., peragravi durissima hieme valles Agrigentinorum Ci., his locis … maturae sunt hiemes C., quamdiu hiems fuit N., hiemem et aestatem iuxta pati S., atra h. V., solvitur acris hiems H.; ἕν διὰ δυοῖν: pallor hiemsque (= pallor hiemalis) O.

    3. pooseb. Hiems Zima = boginja zime: mactavit … nigram Hiemi pecudem V., stabat Autumnus et glacialis Hiemps O.

    4. sinekdoha leto: sextam peregit hiemem Mart.; v pl.: seu plures hiemes seu tribuit Iuppiter ultimam H., post certas hiemes uret Achaicus ignis Iliacas domos H.

    5. meton. zima = mraz, zmrzal: letalis h. O. smrtna groza, tu spectas hiemem succincti amici Mart.; pren.: h. amoris mutati O. ohladitev ljubezni.
  • nix, nivis, gen. pl. nivium, f (iz indoev. korenskega subst. *snigu̯h- sneg; prim. gr. νιφάς sneg, snežinka, metež, νείφει, νίφει (iz indoev. *sneigu̯heti) = lat. ning(u)it = stvnem. snīwit, sl. sneži = let. sniègs, umbr. ninctu = lat. ning(u)ito, nem. schneien, sl. sneg = hr. snijêg = got. snaiws = stvnem. snēo = nem. Schnee = ang. snow)

    1. sneg, pl. nives kupi snega, snežni zameti, snežne padavine, snežene gmote, sneženje, snegovje, včasih = snežne (zasnežene) poljane (pokrajine), starejše snežnine: Anaxagoras nivem nigram dixit esse Ci., quod pars earum (sc. terrarum) adpulsu solis exarserit, pars obriguerit nive pruinaque longinquo solis abscessu Ci., cum nix alta iacet V., per triginta dies raro umquam nix minus quattuor pedes alta iacuit L., nix nova, vetus L., nivis casus L. padanje (zapad) snega, fluvii … hiberna nive turgidi H. od snežnice, brachia candidiora nive O., nix cumulata vento Cu., n. horrifera Val. Fl.; v pl.: Sen. ph., Macr., tum autem ex omnibus montibus nives proluit ac summas ripas fluminis superavit C., nives Alpinae V., durataeque solo nives H., quodsi bruma nives Albanis illinet agris H., nives caelo prope immixtae L., per nives pruinaque rapi L., miles nivibus pruinisque obrutus L., nives solutae O., nives in alto mari non cadere Plin., mons nivium Lamp.

    2. meton.
    a) nives = snežni mraz = mrzlo podnebje: tu potes insolitas, Cynthia, ferre nives? Pr.
    b) snežna belina: cuius tecta fulgerent eboris nive Ap.

    3. metaf. „sneg“ na človeški glavi = beli, sivi lasje: quia luridi dentes te, quia rugae turpant et capitis nives H. (prim. Q. 8, 6, 17), nix capitis Prud. Star. soobl. ninguis -is, f, od tod acc. pl. ningues: Lucr., abl. sg. ningue: Ap. ap. Prisc.
  • addūcō -ere -dūxī -ductum

    I. k sebi (po)vleči, potegniti (potezati): ramum adducere et remittere O., adductis spumant freta versa lacertis V. (o veslanju), add. arborem funibus C. (da se podre), pedem O. = vzdigniti, ostium Petr.; pren.: adductum propius Tarentum H. = pričarani; occ.
    a) nategniti (nategovati), nape(nja)ti: adducto constitit arcu V. z napetim lokom, add. sagittam, habenam V., habenas adducere vel remittere Ci., add. lorum L., funes C., balistas, tormenta Ci.
    b) (s)krčiti, (na)mrščiti, (na)grbančiti: sitis adduxerat artūs V., adducit cutem macies O., frontem add. Sen ph., Q.

    II.

    1. dovesti (dovajati), privesti, spraviti (spravljati) kam: Pl., Ter., Cu., exercitum Ci., Lilybaeo adduxit operarios Ci., copias navibus (na ladjah) L., me ad aram adduxit N., add. iumenta ad oppidum C., legionem ad Caesarem, legiones ad urbem Ci., inanem navem in Italiam Ci., supplementum ab Roma L., hominem secum Ci.; add. ad populum Ci. ali ad populi iudicium L. ali in ius, in iudicium Ci. pred ..., tudi samo reum suum add. (sc. in iudicium) Ci., prim.: servi adducti (sc. in iudicium) in veritate manserunt Ci.; pesn.: dextris adducor litora remis O. = ducor ad litora; occ. dovesti, privesti: quos sibi subsidio adduceret N., puero scorta adducebantur N., add. aquam L., Plin, Front. ali Virginem Plin. ali lacum fossā ad flumen Plin. iun. napeljati.

    2. pren.
    a) navesti (navajati): errat, qui ea (animalia) in exemplum hominis adducit Sen. ph. postavi za zgled, promulgationibus illam rationem (razlog) adducere, quoniam ... Dig.
    b) dovesti (dovajati), spraviti (spravljati) v kak položaj, v kako stanje: Ter., Varr., Sen. ph., rem adducere ad finem N., aliquid ad effectum L. kaj končati, iambos ad umbilicum H. (gl. umbilicus), rem ad interregnum, rem in controversiam Ci., hominem in sermonem Ci. jezikom dati, aliquem in invidiam Ci. sovraštvo nakopati komu, aliquem in vituperationem Ci., aliquem alicui in suspicionem N. koga pri kom osumničiti, in suspicionem adduci N., add. rem publ. in discrimen L., res in extremum discrimen, in angustias summas Ci., vitam pro libertate in discrimen Ci. v nevarnost postaviti, spraviti, nepos avum in capitis discrimen (v smrtno nevarnost) adduxit Ci., add. aliquem ad mortis periculum Cu., in metum Ci., in desperationem Iust. spraviti koga v obup, vzeti mu vse upanje, ad desperationem adduci N., eo usque desperationis adducere aliquem N. do tolikšnega obupa pripraviti koga, ad summam inopiam adduci C. v skrajnje pomanjkanje zabresti, adducere aliquem ad consuetudinem Ci. ali in eam consuetudinem N. navaditi koga (tako), adducere se in consuetudinem C. navaditi se, nondum Myronis (signa) satis ad veritatem adducta C. popolnoma še ne dosegajo resnice, est res iam adducta in eum locum, ut ... Ci. prišlo je že tako daleč (do tega), da ...; occ. prinesti (prinašati) kaj = kako stanje povzročiti (povzročati): adduxere sitim tempora H., opella forensis adducit febres H., add. taedium vini Plin.
    c) koga k čemu privesti (privajati), pripraviti (pripravljati), nagniti (nagibati), spodbuditi (spodbujati), zapeljati (zapeljevati), zavesti (zavajati), kaj komu ali v kom vzbuditi (vzbujati): Pl., Ter., aliquem ad fletum Ci. v jok pripraviti, ad consilium S., ad facinus Ci., ad iracundiam adduci Ci., adduci ad suspicandum Ci. adduci ad credendum N. dati se prepričati, adduci in opinionem N. dati se zavesti k mnenju; adduci in spem z ACI (ki naznanja obseg tega, kar kdo upa): in spem maximam ... sumus adducti hunc ipsum animum salutarem civitati fore Ci. ali s konsekutivnim stavkom (ki pojasnjuje kak determinativ): in eam spem adducimur, ut nobis ea contentio ... interdum non fugienda videatur Ci. ali z gen. gerundivi: in spem adductus Aulus conficiendi belli S.; konsekutivni stavek stoji tudi za samim glag. (brez določila): regem adduxit, ut eum terrā depelleret N., nullo frigore adduci, ut capite operto sit Ci. noben mraz ne pripravi nekoga, da bi ...; od tod za nikalnico s quin: Suet., nulla calamitate victus ... potuit adduci, quin ... cogeret ... victores in se tela conicere Hirt., nequeo adduci, quin existimem T. nič me ne more pripraviti, da ne bi mislil. Pogosto pt. pf. adductus 3 z abl. causae: adductus oratione C. zapeljan, cupiditate regni C. iz poželenja po ...; sploh se ta pt. večinoma sloveni le s primerno praep., npr.: adductus pudore C. iz sramu, timore, spe C. iz strahu, v upanju, amore adducti Ci. iz ljubezni, precibus adductus C. na prošnje ali preprošen, adductus mercede L ali mercedula Ci. za borno plačo, his rebus adductus Ci., C. zato.
    č) preprič(ev)ati; popolni izrazi, kakor adducor, ut credam L., ut putem Ci., Plin. iun. z ACI (ki naznanja vsebino tega, kar kdo misli), se skrajšujejo: Cu., Col., ut iam videar adduci (sc. ut credam) hanc quoque ... esse patriam tuam Ci., non adducor quemquam bonum ... putare Ci. ep. ne dam se prepričati, da ..., ne verjamem, da ...; tudi s konsekutivnim stavkom: illud quidem adduci vix possum, ut ea ... tibi vera non videantur Ci. komaj morem verjeti, da ..., vix adducor, ut ... futurum non quierint animo praesentire Lucr.; abs.: adducor igitur et propemodum assentior Ci. Od tod adj. pt. pf. adductus 3, adv. (le komp.) adductius

    1. "nategnjen" = skrčen, ozek: (Africa) ex spatio paulatim adductior Mel., adductius iacula contorquere Aus. s krepkejšim zamahom, z večjo močjo; pren. umerjen: pressior ... et adductior (orationis vis) Plin. iun.

    2. zgrbančen, v gube nabran: adducto fere vultu Suet.; pren. resen, oster, strog: modo familiaritate iuvenili et rursus adductus T., adductum et quasi virile servitium T., adductius imperitare T., Gothones regnantur adductius T.

    Opomba: Star. imp. addūce: Pl., Ter.; sinkop. pf. addūxtī = addūxistī: Ter., sinkop. inf. pf. addūxe: Pl.
  • adūrō -ere -ūssī -ūstum ož(i)gati, (o)smoditi: qui (Dionysius) cultros metuens tonsorios candente carbone sibi adurebat copillum Ci., ignes caelestes ... adussisse complurium vestimenta dicebantur L., adustus panis H., merulae adusto pectore H. dobro pečeni kosi, laurus adusta focis O., adustum robur Lucan., iubet ... ossa ... canis flammis aduri Colchicis H. ali ceram gallae carbonibus adurere ad sudorem usque Plin. razgre(va)ti, loca adusta Cels. opekline; včasih = (se)žgati: sine gemitu aduruntur Ci. se dajo žgati ognju, aduritur dextra (papilla) Cu., praecisae adustaeque manus Cu.; o zdravniku: os ferramento adurere Cels. žgati; o zdravilih: medicamenta adurentia Cels. razjedajoča, jedka; o blesku: splendor acer adurit oculos Lucr. jemlje vid, femora alteri adurique equitatu notum est Plin. da se ... vnamejo; pogosto o vročini, mrazu, vetru = ož(i)gati, (o)smoditi, okvariti: ne tenues pluviae rapidive potentia solis acrior aut Boreae penetrabile frigus adurat V., sol omnia incenderat siccaque et adusta erant omnia Cu., deserta adustaque Indiae loca Plin. od sonca ožgane pustinje, nec ... frigus adurat poma O., multorum adussit pedes (rigor insolitus nivis) Cu. je storil, da so ... ozeble, od snežnega mraza so mnogim noge ozeble, adustus gelu O. ozebel; tako o kobilicah: multa tactu adurentes Plin. škodljive (kakor ogenj ali mraz); pren. (o plamenu ljubezni): Ap., quae te cumque domat Venus, non erubescendis adurit ignibus H. te vžge. Od tod adj. pt. pf. adūstus 3 od sonca ožgan, ogorel, zagorel: hominum color L., adustioris coloris ex via esse L., adustus corpore Maurus Sil., lapis adusto colore Plin.; subst. adūstum -ī, n
    a) opeklina, večinoma v pl. adūsta -ōrum, n (sc. membra ali loca) opečeni udje, opečena mesta (na telesu), opekline: adusta sanare cancri cinere Plin.
    b) adusta nivibus ozebli udje, ozebline: Plin.