-
ob-torpescō -ere -torpuī (ob in torpescere) otrpniti (otrpevati), (o)krepeneti, (o)dreveneti, premreti (premirati), neobčutljiv posta(ja)ti: Plin. idr., et linguam obmutuisse et manum obtorpuisse Ci., manūs prae metu obtorpuerunt L., oculi subitā caligine obtorpuerunt Sen. rh.; metaf.: animi obtorpuerant L., contionem subito metu obtorpuisse Cu., o. pavore L., subactus miseriis obtorpui Ci. poet., repentino mentis nubilo obtorpescunt Ap.
-
ob-torqueō -ēre -torsī -tortum (ob in torquēre)
1. sukati, zasuka(va)ti kam: laevas dextrasque in undas obtorquet proram Stat., obtorque prorim (= proram) Acc. fr.
2. zvi(ja)ti, zavi(ja)ti: Aur., obtorti circulus auri (= torquis) V. obroč iz zvitega (sukanega) zlata, o. collum ali gulam trdo popasti (prijeti) koga za grlo (vrat) = daviti ga (kar je običajno doletelo tistega, ki so ga hoteli s silo prignati pred sodišče): obtorto collo ad praetorem trahi Pl., aliquem collo obtorto ad subsellia reducere Ci., obtortā gulā in vincla abripi Ci., obtortum valgiter labellum Petr. fr. ukrivljena, uleknjena.
-
obtractātio -ōnis, f (ob in tractāre) dotik, rokovanje: digitorum Cael.
-
ob-trahō -ere -trāxī (ob in trahere) nasproti obrniti (obračati): si tentationibus gradum obtraxerit Tert.
-
ob-trectō -āre -āvī -ātum (ob in tractāre)
1. intr. „na nasprotno stran vleči“ (ob isti vrvi), iz zavisti nasproti delati, nasprotovati, biti nasprotnik, upirati se, kljubovati komu, čemu: obtrectarunt inter se N. so bili nasprotniki; z dat.: Col., Suet. idr., huic legi obtrectant Ci., obtrectatum est Sabinio Ci.
2. trans. poniž(ev)ati, v nič da(ja)ti, prikrajš(ev)ati: Plin. idr., invicem se obtrectaverunt T., curam Ph. napadati, libellum Ph., eorum poemata Gell., deorum numen (mogočnost) Val. Max., laudes eius obtrectare voluit L. (v tem pomenu tudi laudibus L.); abs.: ne aut obstare aut obtrectare videretur Suet., obtrectandi causā Ci., obtrectantis est Ci., invidia obtrectans Sil.; brezos.: si obtrectabitur Ci. ep.
-
ob-truncō -āre -āvī -ātum (ob in truncare)
1. od zgoraj (od)rezati, pristriči, vršičke prisekati, prirezati: vitem Col.
2. pobi(ja)ti, ubi(ja)ti, (po)sekati, razseka(va)ti, (po)klati, (raz)mesariti, (po)moriti, umoriti: Cu., Amm. idr., puerum Poeta ap. Ci., regem, dominam L., cedere alius, alius obtruncare S., o. cervos ferro V.
-
obtrūsiō (obstrūsiō) -ōnis, f (ob(s)trūdere) zapeka, zaprtje, zagata, „prpica“: Th. Prisc., corpusculorum Cael.
-
ob-tueor (op-tueor) -ērī (ob in tuērī)
1. (po)gledati kam ali kaj, ozreti (ozirati) se kam: ad aliquem Pl., aliquem Pl., terram Pl.
2. ugledati, zagledati, uzreti: aetate non quis optuerier (= obtueri) Pl. — Star. soobl. ob-tuor (optuor) -tuī: pf. optuere Pl.; inf. pr.: obtui Acc. fr.
-
obturbātor -ōris, m (ob in turbāre) vnašalec zmede: Asc. (ad Ci. Div. in Caecil.).
-
ob-turbō -āre -āvī -ātum (ob in turbāre)
1. v nered spraviti (spravljati), (z)mešati, (z)mesti, (z)begati: equus … clamore territus (splašen) quosdam occurrentium obturbavit T., hostes denso agmine o. T.; occ.
a) (s)kaliti: proculcatione aquam Plin.
b) prevpiti, prekričati: obturbabatur militum vocibus T.; abs.: obturbabant patres T. so hrumeli zoper to; pass. brezos.: obturbatur, obstrepitur Plin. iun.
2. metaf. (z)motiti, v besedo seči (segati) komu: Pl., ne me obturba et tace Ter., necubi lectorem vel auditorem obturbaret vel moraretur Suet., quam (sc. solitudinem) non obturbavit Philippus Ci. ep. ni zmotil, ni prekinil; occ. omotíti (omótiti), omamiti (omamljati): me scriptio et litterae (pisanje in branje) non leniunt, sed obturbant Ci. ep.
-
ob-turgēscō (opturg...) -ere -tursī (ob in turgescere) oteči (otekati): P. F., obtursi ebrius Luc., pes obturgescit Lucr.
-
ob-tūrō -āre -āvī -ātum (ob in *tūros, indoev. baza *tu̯er- (trdno) zgrabiti, prijeti; prim. gr. σωρός kup, lit. tvérti zgrabiti, prijeti, oblikovati, sl. tvoriti; prim. tudi lat. tumeō, turgeō) (za)mašiti, zamašiti (zamaševati), zapreti (zapirati), zalepiti (zalepljati): Ca., Varr., Col., Eccl. idr., os Pl., eas partes (sc. corporis) … obturatas esse dicebat Ci., o. nares porro Plin., foramina Plin., dolia operculis Vitr., fontes aquarum Vulg.; metaf.: o. aures Eccl. in o. aures alicui H. zamašiti si ušesa (za koga) = ne hoteti poslušati koga, delati se gluhega za koga, o. amorem edendi Lucr. utolažiti.
-
ob-umbrō -āre -āvī -ātum (ob in umbrāre)
1. senčiti, obsenčiti (obsenčevati), zasenčiti (zasenčevati): V., Cu., Iust. idr., coma plurima umeros, ut lucus, obumbrat O., o. sibi Plin. senco si delati; occ. (po)temniti, zatemniti (zatemnjevati): obumbrant aethera telis V., nubes solem obumbrant Plin.
2. metaf.
a) (po)temniti, zatemniti (zatemnjevati): sensus Q., honestissimis sensibus res turpes Arn., numquam obscura (nepomembna, neimenitna) nomina, etiam si aliquando obumbrentur T.; preg.: sapientia vino obumbratur Plin. vino zamegli razum.
b) na lahno pokri(va)ti, prekri(va)ti, zakri(va)ti: non obumbrato vel obtecto calvitio Ap., obumbrata germina Pall.
c) prikri(va)ti, skri(va)ti, pritajiti (pritajevati), (o)lepotičiti, olepš(ev)ati, izgovarjati: Amm., erroris sub imagine crimen obumbres O., nec ullus error, qui facti crimen obumbret, erit O., simulationem lacrimis Petr.
d) braniti, ščititi: (sc. Turnum) magnum reginae nomen obumbrat V.
-
ob-uncātus 3 (ob in uncus) navznoter ukrivljen (zakrivljen), navznoter upognjen (zapognjen): obuncatis unguibus Cael.
-
ob-ūnctus 3 (ob in ung(u)ere) (na)maziljen, pomaziljen: cum guttis Arabicis obunctus (sc. capillus) Ap., oculis obunctis Ap.
-
ob-uncus 3 (ob in uncus) navznoter ukrivljen (zakrivljen), navznoter upognjen (zapognjen): Cl., rostrum (sc. vulturis) V., pedes (sc. aquilae) O., falx Arn.
-
ob-ūstus 3 (ob in ūrere) ožgan, osmojen: torris V., sudes V. v ognju strjeni, quercus Sil.; metaf.: glaeba obusta gelu O. od mraza otrdela, skrepenela.
-
ob-vāgiō -īre (ob in vagīre) ječati, jokati, vekati pred kom: Pl. (Poen. prol. 31).
-
obvāgulo -āre (—) -ātum zagnati vik in krik, glasno se pritožiti (pritoževati): portum in XII pro domo positum omnes fere consentiunt: „Cui testimonium defuerit, [h]is tertiis diebus ob portum obvagulatum ito“ P. F.
-
ob-vāllō -āre (-āvī) -ātum (ob in vāllāre) z nasipom ograditi (ograjevati), z okopom obda(ja)ti, zagraditi (zagrajevati): ut vos his fluminibus obvallemini Iul. Val., urbem Fest.; pren.: locus omni ratione obvallatus Ci.