Franja

Zadetki iskanja

  • ob-iaceō -ere -cuī (ob in iacēre) ležati pred čim, pri čem, nasproti čemu: ubi mortis thesauri obiacent Enn. ap. Fest., insula obiacens Plin. iun., ibi obiacente sarcinarum cumulo L.; z dat.: Plin., Stat., Graecia Ioniis fluctibus obiacet Mel., saxa obiacentia pedibus L.; prim. saxorum obiacens moles L., a meridie Aegyptus obiacet (sc. Iudaeae) T., paucis circa ipsum oppidum obiacentibus cultis Front.
  • ob-iciō -ere -iēcī -iectum (ob in iacĕre)

    1. nasproti vreči (metati), nasproti, pred, spredaj postaviti (postavljati): argentum alicui ob os Pl., tabulas alicui ob os Ap. pod nos tiščati, o. se copiis C., se hosti N., se alicui infesto venieti obviam L., abeunti se obiecit Cu., se ad currum obicit V. plane na voz; med. nasproti stopiti (stopati): visu repentino obiecto N. ob nepričakovanem prizoru, obiectā re terribili Ci. pri kaki strahoviti prikazni, aliud miseris obicitur V., obicitur monstrum oculis V. se prikaže; occ.: opponere id et obicere adversario Ci. odvrniti (odvračati).

    2. vreči (metati), zagnati (zaganjati) kaj pred koga, komu: Pl., Ter., Varr., Sen. rh., Val. Max. idr., Cerbero offam obicit V., o. parricidae corpus feris Ci., devorundos servos muraenis Sen. ph., aliquem bestiis Eutr.; pren.: delenimentum animis Volani agri dimensionem o. L.; metaf. prepustiti (prepuščati), izročiti (izročati), nastaviti (nastavljati), izpostaviti (izpostavljati) koga, komu (čemu): legatum hominibus feris C., consulem morti Ci., exercitum flumini C., se hostium telis Ci., caput V. življenje (nevarnosti), vitam invidiae Ci., obiectus fortunae Ci. ali calumniantibus Q., obiectus ad omnes casus Ci., obicere se in dimicationes Ci.

    3. occ. za obrambo postaviti (postavljati) kaj pred koga (kaj), preložiti (prelagati), položiti (polagati) kaj pred koga (kaj), držati kaj pred čim ali proti čemu: carros pro vallo C., Alpium vallum contra transgressionem Gallorum Ci., novum pro diruto muro L., portis ericium C., fores L. ali portas V. zaloputniti, o. fossam L., cervos L. španske jezdece, prenosne ovire, funes iumentaque Auct. b. Alx., scutum L., clipeos ad tella obiciunt V., navem faucibus portūs C.; metaf.: noctem peccatis et fraudibus obice nubem H. zagrni z nočjo in z oblakom = naredi nevidne; od tod pt. pf. obiectus 3 (o krajih, rekah idr.) ležeč (stoječ) pred čim, čemu nasproti, spredaj ležeč (stoječ): insula obiecta portui Brundisino C., silvae obiectae (= obiacentes) C., tot omnibus obiectis Cu.

    4. (z abstr. pojmi) navd(aj)ati koga s čim, navdahniti (navdihovati), obuditi (obujati), vzbuditi (vzbujati), prizade(va)ti, povzročiti (povzročati) komu, kaj, spraviti (spravljati), postaviti (postavljati) koga v kakšno stanje (npr. v strah): Pl., o. alicui laetitiam nec opinanti (iznenada) Ter., deos sibi eam mentem obiecisse, ut … L. da so mu to misel navdahnili bogovi, quae res tantum furorem Roscio obiecit? Ci., rabiem canibus V. razbesneti, razdražiti pse, o. spem, terrorem L., mentem et dolorem Ci., religione obiectā C. ker so se porajali verski pomisleki; od tod pass. obicitur alicui aliquid = dogodi se, prigodi se, zgodi (dogaja) se, pripeti se komu kaj, koga doleti kaj: hocine? ...? mihi mali obici tantum! Ter., tum hoc mihi esse obiectum malum! Ter., obiectabatur animo metus et dolor Ci. sta obhajala (navdajala) srce.

    5. oponesti (oponašati), očitati: L., O., T., Plin. iun., Pr. idr., ignobilitatem obiecit Caesaris filio Ci., furta mihi obiciuntur Ci.; s kavzalnim stavkom: non tibi obicio, quod (da) hominem dignissimum tuis moribus, Apollonium Niconis … spoliasti ac depeculatus es Ci., Meneclides Epaminondae obiecit, quod liberos non haberet N.; s povednim stavkom (ACI): obicit mihi me ad Baias fuisse Ci.; tudi z de: de Cispio mihi igitur obicies? Ci., quod obiectum est de pudicitiā Ci. Od tod subst. pt. pf. obiecta -ōrum, n očitki, očitanja: o. negare, diluere Q.

    Opomba: Star. obiexim -is = obiecerim -is: Pl.
  • ob-igitō -āre (ob in agītare) vznemirjati: restitant occurrunt obstant obstringillant obigitant (po novejših izdajah obagitant; prim. obagitō) Enn. ap. Non., obigitat antiqui dicebant, pro ante agitat, ut obambulare P. F.
  • ob-īrāscor -īrāscī -ātus sum (ob in īrāscī) razjeziti, ujeziti se, (raz)srditi se nad kom, čim; abs.: cum male audiunt, impendio commoveantur et obirascantur Ap.; z dat.: obirascens fortunae Sen. ph., castigare vero irascentem et ultro obirasci incitare est Sen. ph., cessantibus obirasci Ap., mihi Cl. Pogosto pt. pf. obīrātus 3 razjezivši se, jezeč se na koga (kaj), nad kom (čim), jezen na koga ali kaj: aut Romana sacra susceperant aut fortunae, ut fit, obirati cultum reliquerant deum L., o. potentibus Sen. ph., Caesar ait se non posse galeam adgnoscere, hominem pulchre posse, et adiecit, puto obiratus, quod … Sen. ph., obirata rebus parum sibi cedentibus Sen. ph.
  • ob-iūrgō (stlat. ob-iūrigō Pl.) (ob in iūrgāre)

    1. (o)zmerjati, ošte(va)ti, oponesti (oponašati), (po)očitati; abs.: Ter., Suet. idr., sic obiurgat, quasi aderint Q., nequiquam consule obiurgante L.; z acc. personae: o. M. Caelium Ci., monendi amici saepe sunt et obiurgundi Ci., o. aliquem molli brachio de Pompei familiaritate Ci., ne, in quo te obiurgem, id ipsum videar imitari Ci., cum obiurgerer, quod nimiā laetitiā paene desiperem Ci., venator canem obiurgebat Ph.; z acc. rei: Q., Sen. ph., Suet., verecundiam alicuius Ci. ep.; occ. očitajoče poz(i)vati, spodbuditi (spodbujati), bodriti: quā (sc. epistulā) me obiurgas, ut firmior sim Ci. ep., obiurgans me a peccatis Pl.

    2. metaf. grdo jo zagosti, naplesti (napletati) komu, kaznovati koga
    a) telesno = biti, tolči, tepsti (pretepati), udariti (udarjati), čêsniti (česníti), krêsniti (krésniti): aliquem verberibus Sen. ph. ali flagris Suet. bičati, aliquem colaphis Petr. klofutati, solea Pers., sinum et latus interim Q.
    b) z denarno kaznijo = (o)globiti koga: non committam, ut sestertio (zaradi enega sestercija) centies obiurgatus sim Sen. ph.
  • ob-iūro -āre (ob in iūrāre) zapriseči, zvezati s prisego: obiurare [iureiurando obstringere], ut est in … Penthesilea: „Formidabant obiurare“ P. F.
  • ob-languēscō -ere -guī (ob in languēscere) upehati se, opešati, o(b)nemoči: litterulae meae sive nostrae tui desiderio oblanguerunt; hac tamen epistula quam Acastus attulit oculos paulum sustulerunt Ci. ep.
  • oblaqueō1 -āre (ob in lacus) okopavati korenine trsov in dreves: Col., Isid.
  • oblaqueō2 -āre (ob in laqueus) ovi(ja)ti, obda(ja)ti, okovati: gemmas argento Tert.
  • ob-lātrō -āre (ob in lātrāre) (za)lajati nad kom, metaf. revsniti (revsati), revskniti (revskati) nad kom, zadreti (zadirati) se na koga, nad kom, (o)zmerjati; abs.: Amm.; z adversus: oblatrat adversus unitatem Christi Aug.; z dat.: Sen. ph., oblatrare atque obstrepere veritati Lact.; z acc. personae: aliquem Sil.; z acc. rei = zmerjaje očitati: Demetrius oblatrans nescio quid Suet., illud, quod oblatrare consuetis Ambr., nihil in deorum oblatraret dedecus Prud.
  • ob-lēniō -īre (ob in lēnīre) (u)tešiti, pomiriti: lectio illum (sc. iracundum) carminum obleniat et historia fabulis detineat Sen. ph.
  • ob-līdō -ere -līsī -līsum (ob in laedere)

    1. zapreti (zapirati), stisniti (stiskati): fauces T. ali collum Ci. = zadaviti, guttur, collum Prud.

    2. (s)tlačiti, (z)mečkati, (za)daviti, (za)dušiti: fetūs Col., recens natos Lact., oblisus pondere Plin. iun.
  • ob-ligō -āre -āvī -ātum (ob in ligāre)

    1. (z)vezati, navez(ov)ati, privez(ov)ati, obvez(ov)ati, zvez(ov)ati, zavez(ov)ati: obligatus corio Corn. zvezan v usnjeno vrečo, muscus (sc. articulis) obligatus Plin. navezan, Prometheus obligatus aliti H. uklenjen za orla, o. oculos Sen. ph., os Plin., Aesculapius primus vulnus obligavit Ci., o. crus fractum Pl., brachia T., venas T. podvezati, aliquem (vulnus alicuius) Ci., Suet., obliga, obsigna cito (sc. epistulam) Pl., surculum libro Varr. oviti.

    2. metaf. obvez(ov)ati, zavez(ov)ati: Suet., Icti., o. aliquem sibi liberalitate Ci., hostes beneficio Ci., aliquem sponsione L., pignore fidem Cu. z zastavo se zavezati k zvestobi, militiae sacramento Ci. (vojaka) zapriseči, s prisego vezati, foedere obligatus L. vezan s pogodbo (z zavezo), o. se nexu Ci., unum vadem tribus milibus aeris L. zavezati na plačilo, obligabis me (sc. tibi) Plin. iun.; tako tudi obligari alicui obvez(ov)ati, zavez(ov)ati se komu: me tibi obligatum fore Ci. obvezan, zavezan, obligatam redde Iovi dapem H. za katero si se z obljubo zavezal, da jo boš dal = zaobljubljeno; z ut in cj.: obligor, ut tangam laenifera litora Ponti O. obvezan (prisiljen) sem; s sup.: obligati sunt interrogatum Amm.: occ.
    a) (z)vezati = ovreti (ovirati), utesniti (utesnjevati): hoc iudicio districtus atque obligatus Ci.
    b) zastaviti (zastavljati), v zastavo da(ja)ti, zadolžiti (zadolževati): fortunas suas Ci., praedia fratri Suet., bona sua pignori Icti. zastaviti, praedia obligata Ci. zastavljena, zadolžena (naspr. soluta), o. fidem L. besedo.
    c) koga narediti (delati) krivega česa: ludos scelere Ci., aliquem scelere Ci., Suet.; pesn.: caput perfidum votis H. biti kriv neizpolnitve storjene zaobljube; pregrešiti se z neizpolnitvijo storjene zaobljube; med. in refl. zagrešiti, pregrešiti se (grešiti) zoper kaj, zagaziti, zaiti, zabresti v kaj, zapasti (zapadati) čemu, v kaj: obligari fraude impiā Ci., legum iudiciumque poenis Ci., superstitione Ci., obligare se furti Scaevola ap. Gell.
  • ob-ligūr(r)iō -īre -iī (—) (ob in ligurīr(r)e) zapraviti (zapravljati), (po)tratiti, (po)trošiti: mox dum alterius obligurias omnia Don., obligurisse Iul. Val.
  • ob-līmō -āre -āvī -ātum (ob in limus)

    1. (za)mazati, prekri(va)ti z blatom, zablatiti: o. sulcos inertos V., fossas Suet., oblimati a Nilo agri Ci.

    2. metaf.
    a) zapraviti (zapravljati), (po)tratiti: rem patris H.
    b) (z)mesti, (z)mešati, (z)begati, omračiti (omračevati): humanas mentes Cl.
  • ob-litēscō -ere -lituī (ob in latesco) skri(va)ti se: in rimis l. Varr., a nostro aspectu Ci. (o planetih, premičnicah), erigensque cursum suum oblituit Sen. ph., qui velut timidum atque iners animal metu oblituit Sen. ph.
  • ob-lītterō -āre -āvī -ātum (ob in līttera = kaj napisanega premazati, prečrtati, izbrisati) od tod metaf. iz spomina (iz)brisati, potisniti (potiskati) v pozabo, pahniti (pehati) v pozabo, povzročiti (povzročati), narediti (delati), (po)skrbeti da se kaj pozabi: nec (sc. mandata) ulla oblitteret aetas Cat., rem silentio oblitteravit Suet., (sc. consul) adversam pugnam prosperā oblitteravit L., publici beneficii mei memoriā privatam offensionem oblitterarunt Ci.; nav. pass. oblitterari v pozabo preiti (prehajati), pozabiti (pozabljati) se: Sen. tr., Q. idr., inimicitiae Pelopidum exstinctae iam atque oblitteratae Acc., res prope iam oblitterata L. pozabljena, nondum oblitteratā memoriā belli L. vojna še ni bila pozabljena, oblitterata aerarii nomina T. pozabljene terjatve državne zakladnice (pozabljeni dolgovi pri državni zakladnici).
  • oblītterus 3 (ob in līttera) = oblītterātus v pozabo prišel (prešel), pozabljen: item notavimus, quod oblitteram gentem pro „oblitterata“ dixit (sc. Laevius) Laevius ap. Gell.
  • ob-locō -āre (ob in locāre) v najem da(ja)ti, skleniti (sklepati) pogodbo za kako delo, pogoditi (pogajati) se za kako delo: operam ad puteos exhauriendos Iust.
  • ob-longus 3 (ob in longus) podolgovat, podolgast: mensa Varr., hastile L., urbs oblongā formā L., oblonga incurvis lateribus tecta S., ovum, figura, folium Plin., scutulum T., foramen oblongius sit tanto, quantam epizygis habet crassitudinem Vitr.