Franja

Zadetki iskanja

  • dēfīngō -ere kaj oblikovati, obliko da(ja)ti čemu: panem Ca.; pesn. sarkastično (o pesniku) (s)čečkati, (na)packati, spakedrati (nestvor): defingit Rheni luteum caput H. (kar pomeni „ilovnato ustje").
  • dēflammō -āre pogasiti, kaj rešiti plamenov: taedam Ap.
  • dēfōrmō -āre -āvī -ātum

    I.

    1. kako obliko dati čemu, (iz)oblikovati, upodobiti (upodabljati) kaj: areas Ca., locum ad tabulae litterariae speciem Varr. kraju obliko pisalne deščice dati, tragicae scenae deformantur columnis et fastigiis et signis Vitr., in astris corpora eorum d. Hyg., Sagittarii arcus in astris eodem orbe deformatur Hyg., marmora deformata primā manu Q. na prvo roko izdelani, certi ac deformati fructus Q.

    2. (na)risati, načrtati: alteram viam deformasse Carneadem virtutis e cupis acris aceti Varr., speciem operis exemplaribus pictis d. Vitr.

    3. pren. (na)slikati, opis(ov)ati: quem supra deformavi Ci., hic, quem deformamus Sen. ph. ki si ga postavimo (jemljemo) za vzgled.

    — II.

    1. (s)pačiti, (s)kaziti, iznakaziti, onespodobiti, ponarediti, (o)grditi: Auct. b. Alx., Suet., Ap. idr., amicus noster deformatus corpore Ci., deformatus aerumnis S., faciem deformavit aetas Vitr., vultum deformat macies V., nec male deformet rigidos tonsura capillos O., canitiem multo deformat pulvere V., deformata … membra veneno Sil., parietes nudos ac deformatos reliquit Ci., imagines aliquā re d. Corn., fulminibus complura loca deformavit tempestas L.

    2. pren. (s)pačiti, onečastiti (onečaščevati), (o)sramotiti, v nič da(ja)ti, omalovaževati, poniž(ev)ati, (o)grditi: quae (te lastnosti) ita deformata sunt a fortuna, ut … Ci., ea, quae accusatores deformandi huius causā … dixerunt Ci., in qua (contione) Pompeium ornat an potius deformat? Ci., d. domum V., genus et fortunam honestam L., orationem Q., imperium Romanum Eutr.; z abl.: homo deterrimus … fictis conquisitisque vitiis deformatus Ci., imago clarissimi viri deformata ignominiā Ci., d. victoriam clade L., consules … questi apud populum deformatum ordinem pravā lectione senatus L., ut monilibus … deformentur viri Q., crucis supplicio deformata maiestas Fl.
  • dēgenerō -āre -āvī -ātum (dē in genus)

    1. ne po rodu vreči se, sprevreči se, izroditi se, o rastl. tudi zdivjati: Col., Plin., Q., Fl., Macedones … in Syros, Parthos, Aegyptios degenerarunt L., poma degenerant, semina vidi degenerare V., costae … in cartilaginem degenerant Cels. preidejo v …

    2. pren. izpriditi (izprijati) se, izprijen biti, odpasti (odpadati) od koga, česa, odstopiti (odstopati) od koga, česa, izneveriti (izneverjati) se komu, čemu, opustiti (opuščati) kaj, nevrednega svojega rodu se kazati; abs.: nihil degenerasse Ci. (o narodu), consuetudo tamen eum et disciplina degenerare non sineret Ci., Pandione nata, degeneras! O., nec Naristi Quadive degenerant T.; z a(b): Auct. b. Alx., Suet., Iust., a quo (Zenone) illum degenerare dolebat Ci., tantum pro! degeneramus a patribus nostris, ut … L., ita tum a semet ipso degeneravit, ut … Cu., ab antiqua libertate magis quam ab eloquentia d. T., d. a labore ac virtute T.; s samim abl.: non famā immanis alumni degenerat Stat.; pesn. z dat. (= ab aliquo): Marti non d. paterno Stat., patri non d. Achilli Cl.; z ad: ad theatrales artes T.; z in in acc.: in Persarum mores, in externum cultum Cu.; z in in abl.: nec ceteri centuriones in perpetiendis suppliciis degeneravere T.; o abstr.: ut facile cerneres naturale quoddam stirpis bonum degeneravisse vitio depravatae voluntatis Ci., constantiā mortis haut indignes Sempronio nomine: vita degeneraverat T. (po nekaterih je vita abl., subj. k degeneraverat pa Sempronius Gracchus).

    3. trans. (pren.)
    a) izpriditi (izprijati), (po)kvariti, (s)pačiti: quae (venus) si teneris conceditur, … vires animosque degenerat Col., multum degenerat transcribentium sors varia Plin. — Od tod pt. pf. dēgenerātus 3 izprijen, sprevržen: degenerati patris Val. Max.; subst. neutr.: degeneratum in aliis L. njegova druga (siceršnja) izprijenost.
    b) z izprijenostjo onečastiti (onečaščevati), nečast delati čemu, oskruniti (oskrunjati): propinquos Pr., equus … degenerat palmas O., hanc (personam dostojanstvo) ne degeneres O., tantum non d. honorem Stat.
  • dēgūstō -āre -āvī -ātum

    1. pokusiti (pokušati): vinum Ca., Icti., pabulum integrum (nemešano) Mel., carnem, exta, corni florem Plin., multa Sen. ph.; inde (= te pijače) d. S., de lacu mustum Plin. iun., paulum ex singulis (cibis) Cels.; pesn.: ignes … celeri flammā degustant tigna trabesque Lucr. ogenj liže, lancea … summum degustat volnere corpus V. lahko rani (razi) kožo; pren.: litteras primis labris d. Q.; abs.: nec degustanti lotos amara fuit O., degustando cognoscere Auct. b. Alx.

    2. pren. okusiti (okušati), poskusiti (poskušati), seznaniti se s kom, s čim: visne … ipse eandem (vitam) degustare … ? Ci., eorum … mentes sensusque d. Ci., istum convivam tuum degustes Ci. ep. preskusi, d. summatim ingenia maximorum virorum Sen. ph., et tu, Galba, degustabis imperium T.; s praep.: degustandum ex philosophia censet Enn. fr., d. aliquid speculae ex eius sermone Ci. malce upanja dobiti (nadejati se) iz … , vellem aliquid degustasses de fabulis Brutus in Ci. ep.; occ. površno obravnavati kaj, površno dotakniti (dotikati) se česa: d. genera, haec prooemio, plures … quasi degustatae (materiae) Q.
  • dēiciō -ere -iēcī -iectum (dē in iacere)

    I.

    1. (dol) vreči, (dol) metati: pernam et prandium Pl. v lonec vreči, libellos Ci. (s česa) strgati, antemnas C., equo vulnerato deiectus est C., neque eorum (consulum) sortes deiciuntur (sc. in urnam) C., deiectam aerea sortem accepit galea V., cum deiecta in id (v ta namen) sors esset L., d. comam, crines Afr. ap. Non. (z glave) strgati, crinibus deiectis T. z nerodno spuščenimi lasmi, ramenta pellis cervinae deiecta pumice Plin. odrgnjeni, odstranjeni, d. togam Q. (dol) spustiti. Izhodišče s samim abl.: aliquem saxo O., T., aliquem equo L., deici gradibus Aur.; s praep.: aliquem de ponte Ci., aliquem de saxo L., togam de humero ali ab humeris Suet., iugum servile a cervicibus Ci., lecto graviter deici ab alto O. Smer s praep.: librum in mare Ci. ep., conservos in piscinam Ci., e summo … ictos … in Tartara Lucr., fulmen caelo in terras V., securim in caput L., in arma hostis caesim … ensem L., in viam equos L. dol pognati, stipites in cavernas Cu., naves in altum Vop. pognati v globočino = potopiti, saxa alia super alia deiecta Plin. iun.; z dvojnim acc.: Sopatrum de porticu … praecipitem in forum d. Ci. Refl. in med. zagnati (zaganjati) se, strmoglaviti se, (dol) skočiti: se in mare, se de superiore parte aedium N., se de muro, se per munitiones C., in locum deiectus inferiorem C., saxi vertice deicior V.; pren. zagnati (zaganjati) se, spustiti (spuščati) se, (o solzah) udreti se: venti ab … praealtis montibus se deiciunt L., foeda tempestas … caelo deiecta L., deiectae montium iugis procellae Plin., flatūs rursus deiecti Plin., tanta vis aquae se deiecit Plin. (o dežju), amnis deiectus per (čez) scrupulosa Plin., Tanais ex Rhipaeo monte deiectus Mel., deiecta saxis (čez skale) flumina Val. Fl., deiectis lacrimis Pr.

    2. na tla vreči (metati), podreti (podirati), prevrniti (prevračati), rušiti, porušiti: status Ci., L., signa aēnea L., ut … omnes Hermae deicerentur N., d. turrim C., hostium castra L., muri bracchia Iust., muros L., moenia O., arces V., H., alta Ceraunia telo V., arbores L., Vitr. (po)sekati, toda: arbores … vi ventorum deiectae Ulp. (Dig.) podrta; pesn.: vidimus … Tiberim … ire deiectum (sup.) monumenta regis templaque Vestae H.; occ. na tla zvaliti, (do smrti) pobiti: d. Typhoëa O., paucis deiectis C., deiectis circum stipatoribus T., super iuvencum stabat deiectum leo Ph., Thetidi d. iuvencam Val. Fl. za žrtev zaklati, toda: d. animal P. Veg. podreti žival (za operacijo); poseb. lovsko ubiti, ustreliti: feram Cu., Mart., avem ab alto caelo (visoko z neba) V.; pren. (oči) pobesiti (pobešati), povesiti (povešati): d. ocellos O., vultum V., Sen. ph., deiectus in humum vultus O., vultus pudore deiectus Sen. tr., deiecti in terram militum vultus T., deiecto capite Q., id (caput) deiectum semper in terram Plin., deiecto in pectora mento O., euntes deiecta cervice Getae Cl.; pesn. z grškim acc.: deiectus oculos V. s pobešenimi očmi, deiectus vultum Stat. s povešenim obrazom.

    3. (politično) koga izpodriniti, vreči, poraziti: hoc (Critiā) deiecto N., de possessione imperii deiectus L., Pontica signa deiectum meminisse piget Lucan., Artavasdes non sine nostra clade deiectus T.; brahilogija: infra Ventidium deiectus oriens T. poraženi vzhod, ki je prišel pod Ventidija, v pozni lat. poraziti (= ponižati): Eccl.

    II.

    1. odbiti: Anxuris ense sinistram … deiecerat V., uno deiectum comminus ictu … caput V., deiectum ense caput Sil.; occ. (ladje) zanesti; v pass.: tanta tempestas coorta est, ut naves ad inferiorem insulae partem deicerentur C., classis … foedā tempestate vexata ad Balearīs insulas deicitur L., quae (classis Punica) tempestate deiecta ad Baliarīs erat L.; (o ladjah): Menelaus ad terram Libyam deiectus est T.; pren.: in epilogis deiecti sumus Q.

    2. pren. odvrniti (odvračati), odpraviti (odpravljati), odstraniti (odstranjevati): mucrones a iugulis vestris Ci., oculos nusquam a re publica Ci., si tantulum oculos deiecerimus Ci. = če smo le malce manj pazljivi, quantum mali de humana condicione deieceris Ci., d. metum, vitia a se ratione, cruciatum a corpore, aliquem de sententia Ci., philosophos de negotio Petr. od njihovega predmeta odvračati = njihove razprave pobi(ja)ti, Zeno omnia negotia de negotio deiecit Sen. ph. je pobil vse trditve, uxore deiectā (sc. conubio) T. ko je bila odstranjena.

    3. medic.
    a) odvajati, odpraviti (po dristitvi ali bljuvanju): alvum ali alvum superiorem Ca. (gl. alvus), casei, qui facillime deiciantur Varr. ki se jih prav lahko otrebiš; abs. deicere Cels. dristiti.
    b) vsrkavati da(ja)ti: per nares d. P. Veg.

    III.

    1. boriteljsko koga z mesta (položaja) premakniti, iz(pod)riniti, odriniti: de loco hominem Quadr.; pogosto pren.: eum de statu omni Ci. povsem zbegati, aliquem de omni vitae statu Ci., de gradu deici Ci., Auct. b. Alx., studio feriendi … deiectus (sc. de gradu) non pugnat, sed rixatur (orator) T.

    2. voj. nazaj potisniti, v beg zapoditi, pregnati: praesidium C., praesidium Claternā Ci., praesidium loco munito, praesidium ex saltu, hostes muro turribusque, nostros ex utraque munitione C., hinc celeriter deiecti C., d. praesidium inde Cu., equitatum hostium de colle Auct. b. Afr., tenentes locum Romani cum deiecissent L.

    3. pren.
    a) koga (s posestva) pregnati, izriniti iz česa, pripraviti ob kaj: aratores, aliquem per insidias vi de agro, aliquem de possessione fundi, fortunis, consulem de urbis praesidio, magistratūs templo Ci., deicitur familiaritate suetā T., d. aliquem vi, de fundo, de possessione fundi, de solo Icti.
    b) vzeti komu upanje, v pass. deici aliqua re, aliquo tudi = izgubiti upanje na kaj, izgubiti kaj, koga: deicere aliquem aedilitate Ci., deici praeturā, de honore Ci. ali honore L., deiecti principatu, Helvetii ea spe deiecti C., opinione trium legionum deiectus C. je izgubil upanje, da bi dobil tri legije, deiecta coniuge tanto V.; abs. odvzeti komu upanje na kako častno službo, izpodriniti ga: Caelius ap. Ci. ep., cum … inimicum eo quoque anno petentem deiecisset L. — Od tod adj. pt. pf. dēiectus 3,

    1. znižan, nizko ležeč: loca C.

    2. pren.
    a) (po pomembnosti) nizko stoječ, nizek: neutrum altero sublimius aut deiectius Tert.; adv. komp. dēiectius niže: Tert.
    b) pobit, potrt, malosrčen, malodušen: quamquam vis alto volnere tardat, haud deiectus V., deiecti et infracti Q., res super Argolicas haut sic deiecta videbis Stat.
  • dēiector -ōris, m (dēicere) kdor kaj dol meče: Ulp. (Dig.).
  • dēlābor -lābī -lāpsus sum

    1. z višine (z)drčati (zleteti, šiniti, švigniti, [švigati]), spustiti (spuščati) se, pasti (padati), zdrkniti iz (s) česa: superas delapsa per auras Pallas adest O., fixam refert delapsa (columba) sagittam V., aquilla leniter delapsa Suet. Izhodišče v abl.: d. caelo V., L. ali Olympo O., curru V., gradibus nitidis O., vitta fronte delapsa Sil., d. equo T., Iust.; s praep.: d. de caelo L., O., signum de caelo delapsum V., O., de manibus delapsa arma Ci., aetheriis delapsus Somnus ab astris V., d. ab aethere O., ab excelsā praeceps delapsa fenestrā Tib., d. ex equo L., e caelo Lact.; z dat.: serta capiti delapsa V., delapsa corona capiti Sil.; z adv.: saxa fortuito superne delapsa sunt Suet. Smer: d. Lemnon Val. Fl., in flumen Ci., in terram Lucr., O., in alam (v pazduho) Cels., stercus eo delapsum Cels.; occ. (o rekah) dol, iz (s) česa teči, steči: flumen … delabens Etruscum in mare H., Nilus lato delapsus in alveo O., Garumna ex Pyrenaeo monte delapsus, flumina ab Alpibus delapsa, duo flumina diversis fontibus et aliunde delapsa Mel.

    2. pren.
    a) iziti (nastati) iz česa: illa sunt ab his delapsa plura genera (vocum) Ci.
    b) zaiti (zahajati) v kaj, zabresti v kaj, zabloditi v kaj: in hoc scurrile vitium, in turpitudinem, in eas difficultates, ut … Ci., cum id assequi non potuissent, istuc potissimum sunt delapsi Ci., in idem genus morbi d. Ci. ep. za isto boleznijo zboleti, d. ad aequitatem Ci. ep. nagibati se k … , eo magis delabor ad Clodiam Ci. ep. se nagibljem h Klodiji (= k nakupu njenega vrta), in syllogismum d. Q., specie religionis in ambitionem d. T. pod pretvezo bogočastja v častihlepne naklepe zabloditi, ad inopiam, ad impatientiam d. T.; poseb. v govoru ali pismu zaiti, zastraniti: a sapientium familiaritatibus ad vulgares amicitias oratio nostra delabitur Ci., ad praecipiendi rationem delapsa est oratio mea Ci., in istum sermonem d. Ci., scribere saepe aliud cupiens delabor eodem O.; pesn.: medios delapsus in (med) hostes V.
  • dēlapidō -āre kaj kamenja (o)čistiti: locum Ca.
  • dēlectātiō -ōnis, f (dēlectāre)

    I. razveseljevanje, zabava, naslajanje, uživanje, užitek: Ter., Vitr., Q., iucunditas delectatioque Ci., lectio sine ulla delectatione Ci. pusto, non illum devocavit amoenitas ad delectationem Ci., magnam delectationem habere (dajati) Ci., qui ab delectatione communi negotiis impedimur Ci., ut … delectatio (sit) voluptas suavitate auditūs animum deleniens Ci., in ipsa occupatione delectationes alias multas habere Ci., delectationem ex fabulis quaerere Cels. s pripovedkami skušati zabavati; s subjektnim gen.: d. animi Ci.; z objektnim gen.: d. conviviorum, sermonis Ci., videndi et audiendi delectatione duci Ci. zanimati se za …

    — II. medic. pritisk česa na kaj: frequens ventris egerendi d., ventris delectationes Cels., d. urinae reddendae Cels. pritisk v mehurju.
  • dēlectō -āre -āvī -ātum (intens. glag. dēlicere)

    1. privabljajoč s prave poti odvračati, privabljati, zavajati, kje zadrževati, kje držati: me Apollo ipse delectat Enn. ap. Non., Fabius incepit eum hostem delectare Quadr. ap. Non., ibi oves delectato Ca.

    2. pren.
    a) duševno privabljati, mikati, veseliti, razveseljevati, zabavati, zanimati: quae (vulgaris amicitia) tamen ipsa et delectat et prodest Ci., ut doceat, moveat, delectet (orator) Q.; z abl. causae: imagines non solum pictorum artificio delectant, sed etiam commemoratione hominum Ci., corporis pulchritudo delectat hoc ipso, quod … Ci.; brezos. s subjektnim inf.: quia delectat Veneris decerpere fructum O., in epistulis … delectabit ne hoc quidem neglectum reliquisse Q., ita enim delectabit emisse (kup) Plin. iun.; trans.: d. mentem Enn., Pamphilam arcesse, ut delectet hic nos Ter., ludi homines delectant Ci., certe licuit Tusculi se in otio delectare Ci. ep., me magis de Dionysio delectat Ci. ep. mene knjiga o Dioniziju bolj zabava, dicunt … custodes ovium carmina … delectatque deum H., dictus est artificiosis rebus se delectare Vitr., si te nomina delectant Iuv.; ille incredibile est quam me delectavit in omni genere (v vsakem oziru) Ci. ep., in alio sua quemque natura delectat Plin. iun.; interea cum Musis nos delectabimus Ci.; s subjektnim inf.: si ques (= qui) homines sunt, quos delectat populi Romani res gestas describere Ca., quam delectabat eum defectiones solis et lunae multo ante nobis praedicere! Ci., me pedibus delectat claudere verba H., aedificare casas … si quem delectet barbatum H.
    b) med. zabavati se, naslajati se s čim, razveseljevati se, veseliti se česa, veselje imeti s čim, delectari (ab) aliqua re ali (ab) aliquo tudi = pogodu (všeč) je kaj ali kdo komu: delectatur etiam senectus procul eas (voluptates) spectans Ci., existimo te minus ab eo delectari, quod … Ci., Turpilione Ambivio magis delectatur, qui … Ci., neque minus Plato delectatus est Dione N., cum poëticis multis verbis magis delecter quam utar Varr., populus ludis magnopere delectatur Ci., delectari multis inanibus rebus Ci., imperio C., quibus (iumentis) maxime Galli delectantur C., delectabere … carminibus H.; ut ne criminibus aut inferendis delectetur aut credat oblatis Ci.; in hac inani prudentiae laude delector Ci. ep., in hoc admodum delector, quod … Ci.; cum Musis solitus est delectari Hyg.; z inf.: Aug., vir bonus et prudens dici delector H. veseli me, da me imenujejo … , rad se dajem imenovati … , quae delectaris bibere humanum sanguinem Ph. ki rada piješ; z ACI: quibus peregre manere gratiam delector Plin. iun. — Dep. soobl. dēlector -āri: Petr.
  • dēlēgō -āre -āvī -ātum

    1. koga (s kakim naročilom) kam (od)poslati: delegatos fautores viderint Pl., Pleminium Clodius Licinius … refert … delegatum in Tullianum L.; pren. koga napotiti kam, odkazati, izročiti, naročiti (naročati), naložiti (nalagati), poveriti (poverjati) komu kaj: delegati, ut plauderent Pl., rem ad senatum, obsidionem in curam collegae, fortunae spes suas L., laborem alteri Caelius ap. Ci. ep., hunc laborem alteri Col., curam alicui Q., natus infans delegatur Graeculae alicui ancillae T., nec ancillis ac nutricibus delegantur (infantes) T., delegato triumviris ministerio T., nulli delegavit officium Suet., d. alicui ordinandas bibliothecas, aliquem occidendum Suet., imagines exscribendas pingendasque Plin. iun.; occ. koga na kak spis opozoriti (opozarjati): studiosus Catonis ad illud volumen delegamus N.

    2. pren. komu kaj pripis(ov)ati, kako krivdo zvrniti (zvračati) na koga: haec ipsa, quae nunc ad me delegare vis Ci., d. crimen optimis nominibus Ci., causam peccati mortuis Hirt., adversa casibus incertis belli et fortunae L., servati consulis decus Coelius ad servum … delegat L., ut omne rei bene aut secus gestae in Etruria decus dedecusque ad L. Volumnium sit delegatum L., scelera ipsa aliis d. T.

    3. posl. ukazati (veleti) komu, da naj plača dolg, nakazati komu denar: Quinto delegato Ci. ep., si mihi adulteram, cui numerem, delegaverit, solvam Sen. ph., debitores nobis deos delegat Sen. ph., delegato tibi Epicurum Sen. ph., d. debitorem, nomen paterni debitoris Dig.; d. pecuniam Ca.
  • dēleō -ēre -ēvī -ētum

    1. (iz)brisati, (kaj pisanega) nevidno narediti: nomen Scipionis, digito legata Ci. ep., versūs H., scribit damnatque tabellas: et notat et delet O., creditum est stilum non minus agere, cum delet Q., in quibus (ceris) facillima est ratio delendi Q., d. stigmata in facie Plin., tabulas Iuv., scripta sua spongia linguave Suet.

    2. pren.
    a) z abstr. obj. izbrisa(va)ti, iztrebiti (iztrebljati), zatreti (zatirati): memoriam rei, veritatem, iura Ci., ut mihi … omnis improbitas … exstinguenda atque delenda sit Ci., delenda est vobis illa macula bello superiore concepta Ci., d. omnes leges una rogatione Ci., suscipionem ex animo Ci., turpitudinem fugae virtute C., una rogatione bellum N. povsem končati.
    b) s konkr. obj. razdejati, pokončati, uničiti (uničevati), zatreti (zatirati): aedificia, oppida, urbīs, monumentum Scipionis, templum Iovis, alicuius epistulas Ci., Karthagine deletā Ci., nisi cum deleta est (Carthago) N., Numantiā deletā S., d. urbes L., urbem Cu.
    c) z osebnim obj. iztrebiti, uničiti, pokonč(ev)ati, ugonobiti (ugonabljati), poraziti, zatreti: omnes ex animo mulieres Ter., animantem, hominem, Curionem, senatum, totum senatum de re publica, hostium copias Ci., quos vi manu, copiis delere non potuerunt Ci., homines iam morte deletos reponere in deos Ci. ki jih je že smrt pomorila (pobrala), d. exercitum, deletis paene hostibus, deletis omnibus copiis C., barbaros apud Plataeas esse deletos N., ibi Volscum nomen prope deletum est L., deleri potuit exercitus Cu., d. cohortes T., milite deleto Sil.
  • dēlībō -āre -āvī -ātum, prvotno = pri darovanju vina nekoliko te tekočine iz čaše „izliti“, od tod pren.

    1. kaj malega posne(ma)ti s česa, odvze(ma)ti, odlomiti, odtrgati, pokusiti (pokušati): sol umoris parvam delibet ab aequore partem Lucr., ne delibent aliquid membrorum Varr. ne odrgnejo, poškodujejo, d. truncum Col., paululum carnis Petr. pokusiti, užiti, eius osculum delibatum digitis Suet. božana; pesn.: d. oscula V., Ph. le površno se ustec dotakniti, rahlo poljubiti; pren.: ut omnis undique flosculos carpam atque delibem Ci., philosophiae doctrinas satius est numquam attigisse quam leviter et primoribus, ut dicitur, labiis delibasse Fr.

    2. posne(ma)ti, povze(ma)ti, zaje(ma)ti, okusiti (okušati), uži(va)ti: ex universa mente divina delibatos animos habemus Ci., d. novum honorem L., honores Plin. iun., suas artes agendo O. površno ukvarjati se s … , omnia narratione Q. vsega se dotakniti.

    3. z odvzemanjem zmanjš(ev)ati, prikrajšati, okrniti, kratiti, raniti, žaliti, (o)skruniti: aliquid de gloria sua, aliquid de honestate Ci., nec de laude ieiuni hominis quicquam Ci., nullā voce delibans insitam virtutem Corn., d. castitatem virginis Val. Max., pudicitiam Suet., aliquid de virginitatis integritate Fl.
  • dēligō -āre -āvī -ātum

    1. privez(ov)ati, pritrditi (pritrjati): binas tabellas dextrā et sinistrā Varr., antennas asseresque Cu., veretra Suet. Kam ali kje? apud (k) mensam plenam homini rostrum deliges Pl., d. naves ad terram, naviculam ad ripam, onerarias (naves) ad ancoras, tragulam cum epistula ad amentum C., hominem ad palum Ci., i, lictor, deliga ad palum L., deligatis ad palum noxiis Suet., in ea (statua) Sopatrum deligari iubet Ci., sarmenta in cornibus iuvencorum deligata N., sarmentis circum cornua boum deligatis Q., super alterum (oculum) lanam … d. Cels., noxio post terga deligantur manus Sen. rh., d. tesseras … dextro brachio (dat.) Iust.; abs.: producuntur e carcere, deligantur (sc. ad palum, da bi bili bičani) Ci.; pren.: deligatus morbo (dat.) carnis Aug.

    2. occ.
    a) obvez(ov)ati kaj s čim, (z)vezati v kaj: linteolo deligatis tantum granis XXX Plin.
    b) poseb. medic. obvez(ov)ati kaj ali koga: brachium, brachium superimposito penicillo, crura et fenora brachiaque plurimis locis, caput fasciis Cels., vulnus Q., qui propter erat valetudinem deligatus Q., d. saucios Auct. b. Afr.
  • dēlinquō -ere -līquī -lictum

    I. trans. kaj kje pustiti, zapustiti: quem unā cum equis duobus ibidem … deliquerat Iul. Val. —

    II. intr.

    1. pohajati, pojemati: delinquere frumentum, Sardiniam hostes tenere Coelius (Caelius) Antipater ap. Serv., delinquat aut superet aliquid tibi Tubero ap. Serv., lunae … delinquentis obstacula Ap.

    2. pren.
    a) grešiti, zagrešiti, pregrešiti se, zakriviti kaj: tu delinquis, ego arguor Enn. fr., si pater aut avus deliquisset Ci., (miles) in bello propter hostium metum deliquerat Ci., delinquere homines adulescentuli per ambitionem S., melius habent mercede delinquere quam gratis recte facere S. fr., alii simul delinquunt, censores sumus Ph., si cunctatione deliqui, virtute corrigam T., prout bellis externis meruerant aut domi seditione deliquerant T.; s praep. pregrešiti se nad kom, zoper koga: in alterum incidunt, in altero delinquunt Ci., quod (ker) populi priscorum Latinorum adversus populum Romanum delinquerunt Carmen fetiale ap. L.; d. in aliqua re = grešiti v čem: hac quoque in re eum deliquisse Ci.; z notranjim obj. = zagrešiti kaj, pregrešiti se s čim: si ille quid deliquerit Pl., si quid deliquero Ci., nihil deliquerunt Ci., si quid iracundiā deliquēre S., paulum deliquit amicus H., quia maiora in defectione deliquerant L., nescio, quid in vos imprudens deliqui Cu., tantum delinquere, quantum permittas Iuv., damnatusque flagitiorum, quae duo deliquerant T.; pren. (o stvareh) zakriviti kaj: quod venti et fluctus deliquerint T.
    b) gram. (z)motiti se: in aliqua re Q., Gell. — Pogosto subst. pt. pf. dēlictum -ī, n

    1. pregrešek, prestopek, krivda: leve Ci., delictum facere Pl., d. admittere in se Ter., maius committere delictum C. zagrešiti (zakriviti) kaj hujšega, delicti veniam petere, delicto ignoscere, de delicto confiteri Ci., eius delicti reus N., delicta maiorum luere H., suppliciis delicta coërcet H., delicta fateri nolle O., uxor delicti manifesta T., nec primum alterumque delictum veniā prosequebatur T., cetera quoque concedere delicta Suet.

    2. napaka, hiba, pomanjkljivost: si defendere delictum quam vertere malles H., aurigarum equorumque praecipua (vrline) vel delicta Amm.
  • dēmandō -āre -āvī -ātum komu kaj izročiti (izročati), zaupati, poveriti, priporočiti (priporočati): plures pueri … unius curae demandabantur L., curam eorum (sauciorum) nominatim legatis tribunisque … demandabat L., d. (alicui) amicam, curam, bellum, testamentum, iurisdictionem Suet., coniuges … abditis insulis Iust.
  • dēminuō -ere -minuī -minūtum

    1. zmanjš(ev)ati, zniž(ev)ati, (s)krčiti, (o)slabiti: magnum numerum (copiarum) d. C., d. vires militum C., deminuunt aequora venti Lucr., numerum militum d. Suet.; v pass.: deminutae copiae C., deminuto militum numero C., praedia deminuta Ci. drugo za drugim prodana, vectigalia deminuta Ci., navium … numerus deminutus L., legio sexta multis militibus (za mnogo vojakov) deminuta Auct. b. Alx., pretiis possessionum deminutis Val. Max., fenore deminuto Suet., deminutus omnium magistratuum numerus T., arbor deminuta T. okrnjeno.

    2. occ. odvze(ma)ti: de mina una quinque nummos Pl., neque … de tanta voluptate … quicquam fortuna deminuerat C., ne quid de iure aut de legibus eorum deminuisse videretur C., d. aliquid de libertate, de tempore Ci., tantum se de huius praesidiis deminuturum Ci., ne quid de summa re publica deminueretur Ci., d. aliquid ex regia potestate L., quaedam ex regiis tributis deminuta T.

    3. pren.
    a) manjšati, zmanjš(ev)ati, (s)krčiti, kratiti, prikratiti: quod illis licentiam timor augeat noster, his studia deminuat C., quod … potentia eius deminuta … sit C., dignitatem nostri collegii deminutam dolebam Ci., pars aliqua iuris deminuta Ci., imperium populi huius nundinis deminutum est Ci., deminutum censurae ius L., deminuo curam Pr., lenitatem imperitantis deminui T., auctoritatem d. Suet.
    b) occ. α) drž.pr. capite se deminuere ali capite deminui svoje državljanske pravice si (s)krčiti ali jih izgubiti: Ci., Dig., deminuti capite L. (državljani) z odvzetim državljanstvom. β) ret. v opisovanju kaj zmanjš(ev)ati: quod deminuitur … oratione Corn. γ) gram. kaki besedi pomanjševalno obliko dati, pomanjš(ev)ati jo: Don., ea, quae deminuuntur Varr.,sacellum“ ex „sacro“ deminutum est Gell., od tod deminutum nomen Q. pomanjševalnica, pomanjševalna beseda.
  • dēmittō -ere -mīsī -missum

    I.

    1. dol spustiti (spuščati): d. aliquem per tegulas Ci., e muris canes sportis S. fr., antennas S. fr., Auct. b. Alx., armamenta Sen. ph., funem H., accensam lucernam Vitr., cornua (jadrnice) O., calculum (sorticulam Suet.) in urnam O. vreči, cibum in alvum O., censum in viscera O. zažreti, alto volucrem caelo Sil. z neba ustreliti, aliquem per murum Vulg.; refl.: d. se ad aures alicuius Ci. nagniti se k … , se manibus L., se ob assem H. pripogniti (skloniti) se za … ; pass. (med.): matres … de muris per manus demissae C., funibus per murum demitti L., demissa antemna O.; pren.: d. se in causam ali in res turbulentissimas Ci. spustiti (spuščati) se v … , d. se ad minora Q., nimis se demittere Sen. rh. (o govorniku) preveč se (= svoj govor) znižati, d. se in preces Sen. ph. ali demitti in adulationem T. ponižati se do …

    2. occ.
    a) (dol) nagniti (nagibati), (dol) obrniti (obračati), pobesiti (pobešati), povesiti (povešati): aliae falces submissae, aliae demissae Cu. navzgor (navzdol) obrnjeni, d. oculos in terram L., oculos O. pobesiti, pa tudi = zatisniti (da bi zaspal) Val. Fl., d. oculos in terras Plin. iun. (o Jupitru) obrniti na zemljo, demittit atras belua centiceps aurīs H., demitto auriculas ut iniquae mentis asellus H., d. aures suas ad verba alicuius Sen. ph. koga prošnje milostno poslušati, d. caput ad fornicem Ci. nagniti, d. caput O. (o cvetlicah), caput in sinum Ph., capite demisso terram intueri C. s povešeno glavo, d. vultus L., O., vultum in terram Cu., frontem Q., faciem rubore Aur., paululum corpus a cervicibus Corn. naprej nagniti (nagibati), naprej skloniti (sklanjati); poseb. α) (voj.) demittere arma orožje (komu v vojaški pozdrav) povesiti: Auct. b. Afr. β) robora ferro demittere posekati: Val. Fl.; flores demittere (o drevesu) cvetje izgubiti, odcveteti (odcvetati): Lucr.; rami … ad terram demissi k tlom viseče: Suet.; pren. α) (o gorah): qua se montium iugum … ad planiora demittit Cu. se znižuje; s prolept. obj.: qua se subducere colles incipiunt mollique iugum demittere clivo V. se položno znižujejo; (o zidovju): demissa in Piraeum versus muri bracchia Iust. β) kaki tekočini pustiti (puščati) dol teči, vli(va)ti jo: per cornu singulis (suibus) ternos cyathos gari Col., coctos brassicae coliculos triginta Col.; pesn.: lacrimas d. V. solze točiti. γ) refl. se demittere in pass. (med.) demitti dol teči, odtekati: vallis erat, quo se demittere rivi assuerant O., Araxes Tauri latere demissus, Scamander ab Idaeo monte demissus Mel. tekoč; (o krvi): demissus sanguis in pedes Col. ki je stekla, prodrla. δ) (o duhu, srcu [= srčnosti]): d. animum Ci. ali mentem V. srce izgubiti, srce (pogum, srčnost) upade komu, demisere metu vultumque animumque O.; tudi: se admodum animo d. C. postati malodušen.
    b) spustiti (spuščati) se v kaj, vsaditi (vsajati), zasaditi (zasajati), pogrezniti (pogrezati): taleam (sc. in terram) Ca., ut altius demittantur ea Plin., d. huc stipites, sublicas in terram C., huc caementa H., lacubus ferrum O. pogrezniti, pomočiti, demissa puppis O. ki seže globoko, demittere nummum in loculos H. v žep vtakniti, manum in aliquid Val. Max. poseči v kaj, cuneum … inter corticem et materiem Col. zabiti; s prolept. obj.: alteque iubebis in solido puteum demitti V. globok vodnjak izkopati, in terram turrium fundamenta demissa sunt Cu. so temelji … postavljeni; žive obj. s silo kam spraviti (spravljati), pognati, vreči, pahniti: equum d. in flumen Ci., equos in viam cavam L., aliquem in metallum antiquum Ci., aliquem in carcerem S., L., aliquem in arcam H., in ovilia d. hostem H., aliquem vivum sub terram L. živega pokopati, aliquem in id subterraneum Plin. iun., se in illos specus Sen. ph.; pren.: cum in eum casum fortuna me demisisset Plancus in Ci. ep.; pesn. kako orožje kam zasaditi, zariniti, zapičiti, zabosti: gladium in iugulum Pl., ensem capulo tenus in armos, ferrum in ilia, ferrum iugulo, telum per pectora O., ferrum in pectus T., M. Cato vulnera parum demissa laxans Sen. ph. ker niso dovolj globoko zadane; pren.: d. aliquid in pectus L. dobro si zapomniti kaj, spes animo d. O.
    c) kako zdravniško orodje kam spustiti, zariniti: specillum in fistulam, fistulam in iter urinae Cels.
    č) (geom.) črto od zgoraj navzdol potegniti, črto spustiti: secundum … quadram lineae demittendae (sunt), quae cathetoe vocantur Q.
    d) pustiti kaj na dolgo dol viseti, kaj rasti pustiti (puščati) α) (o bradi in laseh): mollem mālis barbam Lucr., barba demissa Sen. rh. na dolgo dol viseča, tako tudi: demissae comae Pr., demissus crinis, demissi capilli O., demissus capillus Plin. iun.; pesn. (preneseno na osebo): intortos demissus vertice crines (grški acc.) Sil. β) (o oblačilih): d. latum pectore clavum H., togam ad calceos usque d. Q., usque in pedes demittitur toga Sen. rh.; pt. pf. demissus 3 = valovito (na dolgo) se spuščajoč: ad talos demissa purpura Ci., tunicam demissam habent ad talos Varr. fr., laena demissa ex humeris V., demissa stola H., tunica demissa H., Pr. razpasana, praetexta demissa ad talos Q., indumenta in talos demissa Aur.; prim.: demissis fugere manibus Pl. = z rokami mahaje, hitro, demissa in armos pendebant monilia O. so visele dol na …

    3. pren.
    a) d. aliquem periculo Pr. rešiti koga nevarnosti.
    b) eo rem demittit Epicurus, … nulli umquam esse credendum Ci. toliko popušča, da dovoli, da …

    II.

    1. (z osebnim obj.)
    a) voj. (dol) poslati, ukazati komu odriniti dol (v): levem armaturam, agmen, agmen in inferiorem campum ali in vallem infimam ali in Thessaliam L., exercitum in planitiem, in vallem Front.; refl. se demittere dol se pomakniti (pomikati): se in iniquum locum d. C., cum se maior pars agminis in magnam convallem demisisset C.; se in Ciliciam d. Ci. dol … napotiti se; met.: d. navem … secundo amni L. po vodi dol poslati, fessas d. naves V., arma, classem … Rheno (po Renu) d. T., castra … ad ripas fluminis d. Hirt. dol premestiti.
    b) v nevojaškem smislu dol poslati: aliquem caelo (abl.), ab aethere, ab alto V.; preg.: de caelo demitti L. ali demitti caelo Q. z neba poslan biti, z neba priti = na nadnaraven način nastati; (s stvarnim obj.) splavati pustiti (puščati): pecora secundā aquā (po vodi) farinam doliis secundā aquā Front.; pesn. (dol) poslati: currum ab aethere O., ex omni caelo nimbos O., caelo imbrem V. ali imbres caelo (abl. = z neba) O. deževati da(ja)ti; pren.: d. aliquem ad imos manes V. = v podzemlje (k Hadu) poslati = smrt mu zadati (prim.: ψυχὰς Ἄϊδι προΐαψεν Hom.); tudi z dat.: aliquem d. Neci ali morti (Morti), multa virûm demittit corpora Morti, multos Danaûm demittimus Orco V., habentque Tartara Panthoiden iterum Orco demissum H., corpora … Stygiae demittite nocti O., ut … proceres rerum demiserit umbris Sil.

    2. pren. demitti (ab) aliquo izhajati (izvirati) od … , kakega rodu biti: ab alto demissum genus Aeneā H. izhajajoč, a magno demissum nomen Iulo V., Chronis Tyrii demissus origine Cadmi Stat., Romanum Troiā demissum … exsecutus T. — Od tod adj. pt. pf. dēmissus 3, adv. - ē,

    1. (dol) viseč, naprej nagnjen: funis, aures V., demissis humeris esse Ter., demissis cervicibus Pr.

    2. occ.
    a) nizko stoječ (ležeč): campestria ac demissa loca C. rodovitne nižave, loca demissa ac palustria C. močvirnate nižave.
    b) nizek: ne, si demissior (prenizko) ibis, unda gravet pennas, si celsior (previsoko), ignis adurat O., demissus pronusque pulvinus Plin. iun., demissiores ripae Auct. b. Alx., Plin., demissius volare O.

    3. pren.
    a) (o glasu) zamolkel, tih: demissā voce locuta est V.
    b) (o osebah ali njihovem duhu, govoru) α) pohleven, ponižen, skromen, preprost: quae proborum, demissorum, non acrium sunt Ci., orator demissior Ci., sermo demissus atque humilis Ci., multum demissus homo H., demissae puellae Pr., ut ille superbissimus titulus modestus atque etiam demissus videretur Plin. iun., humiliter demisseque sentire Ci., suppliciter demisseque respondere Ci., haec quam demississime et subiectissime exponit C., petere ab aliquo demisse et flebiliter Val. Max., demisse ambulans Amm. β) malodušen, pobit, potrt, obupan: videsne tu illum tristem, demissum? Ci., quis P. Sullam nisi maerentem, demissum afflictumque vidit … ? Ci., neque illum tristem semperque demissum sperare possim … fore Q., animus demissus et oppressus Ci., fracto animo et demisso Ci. ep., demissiore animo L., se tueri non demisse, sed parum fortiter Ci.
    c) (po položaju) nizek, reven, siromašen, ubožen: qui demissi in obscuro vitam habent S.
  • dēmō -ere dēmpsī dēmptum (dē in emō)

    1. sne(ma)ti, odvze(ma)ti, vzeti (jemati) iz (s) česa: barbam Ci., Suet., caput Q., Ci. ali caput gladio Cu. ali caput statuae Suet. sneti, odsekati, odbiti, tragula dempta C., iuga d. bobus H., vincula L., armamenta L. (navt.) sneti (naspr. tollere), demptis armis Cu. Od kod? s samim abl.: popum, fetus arbore, cacumine nidum O.; s praep.: secures de fascibus Ci., id (vinum) de viti Varr., clipea de columnis L., fetus ab arbore, sucum a vellere O., pomum ex arbore Ca., e suis humeris amictus O., unionem ex aure altera Val. Max.; pren.: deme supercilio nubem H., d. alicui molestiam Ter., sollicitudinem Ci., alicui servitutem S. fr., necessitudinem S. vzeti, odstraniti, maerorem Lucr., curas V., metum Ter., O., metum fratris (pred bratom) L., et praetori et consilio haud mediocre onus demptum erat de Scipione cognoscendi L., dempto auctore L. ne glede na … , dempto fine O. brez konca, furto silentia d. O. = tatvino razkriti; z ACI = ne prizna(va)ti, ne privoliti v kaj: si demas velle iuvare deos O.

    2. occ. od celote del odvze(ma)ti, odtegniti (odtegovati): Pl., Lucr., unde unā unciā demptā deunx Varr., d. de capite (od vsote) medimna DC Ci., cum aliquid … additur aut demitur Ci., partem solido d. de die H., illi quos tibi dempserit adponet annos H., d. de stipendio equitum aera N., exiguum pleno de mare demat aquae O., d. aliquid ex cibo, minimum ex osse Cels.; pren.: curasti, ut plus additum ad memoriam nominis nostri, quam demptum de fortuna videretur Ci., plus enim dignitatis … detractum est … quam virium … demptum patribus L., si quid ad eas (leges) addi, demi, mutari vellent L., si quid eā (morte meā) vobis incommodi demitur S. fr., suae demptum gloriae existimans, quidquid cessisset (je pripadlo) alienae Cu.; subst. pt. pf.: ut demptum de vi magistratus populi libertati adiceret L.