Franja

Zadetki iskanja

  • īgnōminiōsus 3 (īgnōminia)

    1. sramoten, sramotilen: dominatio Ci., dicta H., fuga L., filia Dig., ignominiosissimum caput Tert.; redek adv. (v pozni lat.) īgnōminiōsē sramotno: pugnare Eutr., ignominiosius tractari Arn.

    2. osramočen, s sramoto ožigosan (poseb. od cenzorja): exsuleras, ignominiosus Q.; kot subst. m: Quaeritur, an ignominiosus sit, aut an agere ignominioso liceat? Q., nec concilium inire ignominioso fas T.
  • īgnōrantia -ae, f (īgnōrāre) nevednost, neizvedenost, neznanje, nepozna(va)nje; abs.: ignorantiam … et suspicionem a virtute sapientiaque removebat Ci., maximum ignorantiae malum Q., mutua, sancta ign. T., ignorantiam excutere Plin. iun., per ignorantiam pozni pisci; v pl.: Vulg.; s subjektnim gen.: ign. lectorum N.; z objektnim gen.: quanta ign. sui! Ci., loci C. ali locorum Suet., ignorantiā bonarum rerum vilia sumere N. zaradi nepoznavanja dobrega, praeteritae ign. culpae O., veri O., vitae Sen. ph., recti, imperii Rom. T.
  • īgnōrātiō -ōnis, f (īgnōrāre)

    1. nevednost, neznanje, nepozna(va)nje; abs.: ut ignoratione tua … abuterer Ci., ignoratione bellum susceptum esse Ci.; s subjektnim gen.: propter humilitatem … in hominum ignoratione versari Ci., ignoratio et inscitia improbe dicentium Gell.; z objektnim gen.: ign. sui, iuris, veritatis, virtutis, stirpis et generis, causarum, futurorum Ci., numquam antea visi regis Cu. nepoznavanje … kralja (po obrazu), facti Dig.; v pl.: ignorationes eorum Vulg.; z de: eius (subjektni gen.) ignoratio de aliquo purgatio debet videri Ci.

    2. nezavednost, od tod neprostovoljnost: cadunt etiam in ignorationem … perturbationes animi Ci.
  • īgnōrō -āre -āvī -ātum (iz īgnārus; prim. gr. γνώριμος (po)znan) ne vedeti, ne znati, ne poznati, nevešč biti čemu, v čem, tudi (toda redk.) ne hoteti poznati —, zatajiti (zatajevati) koga, litota: non ali minime ignorare dobro vedeti, — poznati; abs.: Pl., Q., an vero, iudices, vos soli ignoratis … ? Ci., ignorantes facere aliquid Sen. ph.; subst. pt. pr. īgnōrantēs -ium, m nevedneži (naspr. scientes): Lact. Skladi:

    1. z acc.
    a) rei: ius ignorare neque tenere Pl., is causam ignorat, se ipsum probe novit Ci., minime ignoras consuetudinem dicendi meam Ci., Aegyptiorum morem quis ignorat? Ci., eventūs belli non ignorans C. dobro vedoč, kako je vojna sreča nestanovitna, id vos ignorare nolui N. tega vam nisem hotel prikrivati, ignorare alicuius faciem S. ne poznati koga po obrazu, ne prepoznati ga; v pass.: res praetoribus erat nota solis, ignorabatur a ceteris Ci., ignoraretur forsitan ista fides O.
    b) personae: Kom., N., Iust. idr. me ignoras Ter. ne poznaš me (= mojega značaja) še, ign. talem imperatorem Ci., et rem agnoscit neque hominem ignorat Ci. in tudi … dobro pozna, ign. mulierem L., deum Lact. o bogu nič vedeti; v pass.: quia egens relictast misera, ignoratur pater Ter. nočejo očeta poznati.

    2. (redko) z de: ignorat etiam de filio Ci. ep. tudi o sinu nič ne ve.

    3. (redko) z inf.: sunt enim ignorantis, cum de aeternitate animorum dicatur, de mente dici Ci., descriptas servare vices operumque colores, cur ego, si nequeo ignoroque, poëta salutor? H., laetitiae causas ignorat dicere miles Cl.

    4. z ACI: Q., quis ignorabat Pompeium fecisse foedus … ? Ci., quis ignorat eam urbem fuisse signis refertissimam Ci., Iove tonante cum populo agi non fas esse quis ignorat? Ci.; v pass. z NCI: ignorabatur esse Chremes Don.

    5. z odvisnim vprašalnim stavkom: Q., cum id quam vere fiat, ignores Ci., non ignorans, quanta ex dissensionibus incommoda oriri consuessent C., minus equidem mirarer ignorasse te, quam gravis … esset populus Rom. L., nec tamen ignorat, quid distent aera lupinis H., si ignoramus, quid sit virtus Sen. ph.

    6. quis ignorat s quin (redko): quis ignorat, … quin tria Graecorum genera sint vere? Ci., quis ignorat, quin id longe sit honestissimum Q. — Od tod

    1. adj. pt. pr. īgnōranter nevede: Eccl., Vulg.

    2. adj. pt. pf. īgnōrātus 3
    a) ne(po)znan: cuius (Archimedis) ego quaestor ignoratum ab Syracusanis … indagavi sepulcrum Ci., ign. ars H. nepoznanje umetnosti.
    b) nespoznan: ignoratus evasit T.
    c) neopažen: ignoratus Romanos aggreditur S.
    č) nezaveden, neprostovoljen: etiam ea, quae fiunt, partim sunt ignorata, partim voluntaria Ci.
  • īgnōscentia -ae, f (īgnōscere) odpuščanje, odpust; v pl.: Gell.
  • ī-gnōscō -ere -gnōvī -gnōtum (in 2 + gnōscō = nōscō) pravzaprav = uvide(va)ti, od tod odpustiti (odpuščati), spregledati, spregledovati, oprostiti (oproščati), prizanesti (prizanašati), ne zameriti; abs.: Ter., ignoscite, iudices Ci., delicti veniam peto, ut ignoscatur, oro Ci., ignoscendi ratio Ci. odpuščanje, acceptā iniuriā ignoscere quam persequi malebant S., omnes ignoscunt: nemo succurrit Sen. ph., quotiens ignoscimus Q.; z dat. personae: Corn., Ter., Suet. idr. Cleomeni, inimicis Ci., orat, ut sibi ignosceret C., tibi ignosco N., ignoscite matri O., ne discamus nobis ignoscere Vell.; z dat. rei: Pl., eorum silentio Ci., numquam cuiusquam delicto Ci., haesitationi meae Ci., Cethegi adulescentiae S., vitiis H.; z notranjim (v klas. prozi le pronominalnim) obj.: ut eis delicta ignoscas Pl., equidem istuc factum ignoscam Ter., hoc ignoscant di immortales et populo Rom. et huic ordini Ci., omnia sibi ign. Vell.; v pass.: ignota peccata Auct. b. Afr.; poseb. v gerundivu: ignoscenda dementia V. odpustljiva, tako tudi: ignoscenda ea (culpa) Ter. ali causa Gell.; s kondicionalnim stavkom: mihi ignoscite, si appello talem virum saepius Ci., ignosce, si eius viri auctoritati rex cessit Ci.; s kavzalnim stavkom: velim mihi ignoscas, quod ad te scribo tam multa toties Ci. ep., quod non fecisti, ignosco Ci. — Od tod adj. pt. pr. īgnōscēns -entis, (rad) odpuščajoč, spravljiv, pomirljiv: animus … ignoscentior Ter.; adv. īgnōscenter spravljivo: Don.

    Opomba: Pt. fut. (pravilno) īgnōtūrus: Ca., Ca. fr. in Ci. ap. Prisc. (nepravilno) īgnōscitūrus: Piso ap. Prisc., Ambr.
  • ī-gnōtus2 3 (in1 + (g)nōtus)

    I. pass.

    1. ne(po)znan, tuj
    a) o osebah, abs.: si adhibebit fidem, etsi ignotust, notus, si non, notus ignotissimust Pl., ignoti homines et repentini Ci., rem tantam ignotis alienisque servis non esse credendam Ci., omnes illacrimabiles urguentur ignotique longa nocte H., quod longinqua eoque ignotior gens erat L., ignoto consule Lucan. ob konzulu, po času neznanem, ob davno pozabljenem konzulu, inter Avernales haud ignotissima nymphas O.; pogosto subst. m = neznanec, tujec: ignotus alienusque Pl., si tibi ignoto apud ignotos nomen civitatis profuisset Ci., si me non omnes noti ignotique monuissent Ci., tantas res credere et ignotis et barbaris Ci., ignoti inter se et ignorantes L., ignotos fallit, notis est derisui Ph.; z dat.: Minucius eques Rom. urbique non ignotus Ci., plurimis ignotissimi gentibus Ci., omnibus ignotus nautis N., exercitus ignotus adhuc duci suo L., ignotus plerisque et obscurus Sen. ph.; nam. dat. kako krajevno določilo: homo Romae (v Rimu) ignotus Ci.
    b) o stvareh abs.: ius Ci., terra V., terrae L., ignotiora maria L. ali verba Q., ignota regio O., Cu., ign. loca, ign. montes O., ignotos deos ignoto carmine adorat O., ign. origo Vell.; z dat.: ille tibi non ignotus cursus animi Ci., profectionis diem illi notum, reditūs illius huic ignotum fuisse Ci., iter ignotum hostibus Cu., ignotae Parthis virtutes T.; nam. dat. krajevno določilo: alter (dies) in vulgus (pri ljudstvu) ignotus Ci. ep.; metaf.: forma N. nenavadna, neobičajna, nomen O. neznano, sacra O. nove, alae O., somnus venit in oculos sibi ignotos O. njemu neznane, ki jih ne pozna.

    2. occ. neznanega (nizkega) rodu, neslaven, preprost: Cato, homo ignotus et novus Ci., mater H., Achivi O., dubitabitis, quin ab hoc ignotissimo Phryge nobilissimum civem vindicetis? Ci., ignotissimus quaesturae candidatus Suet.; subst. īgnōtī -ōrum, m ljudje brez slavnih prednikov: nec … naso suspendis adunco ignotos H., trahit … Gloria curru non minus ignotos generosis (= quam generosos) H. —

    II. act. ne pozna(va)joč, ne seznanjen s kom, s čim: ne quis erret ignotus Ps.-Q.; večinoma subst. pl. m = ljudje, ki koga ne poznajo (niso poznali): Corn., Ph., (archipiratam) producere ad ignotos Ci., ignoti, faciem eius (= Agesilai) cum intuerentur, contemnebant; qui autem virtutes noverant, non poterant admirari satis N., ignoti iumenta agebant Cu.; z gen. = nevešč čemu, v čem: ignotae iteris (= itineris) sumus Naev. ap. Non. ne poznamo poti, ign. iuris Dig.
  • īle -is, n: Serv. ali īleum -eī, n: Cat. (pri katerem bero drugi gen. ilis v pomenu spolovila) ali īlium -iī, n: Marc. (najbrž sor. z gr. ἴλια žensko spolovilo, sor. z gr. ἰξύς lakotnica) lakotnica: dat. sg. ilio v besedni igri z Ilio (Īlion -iī): Poeta ap. Serv. Ker ima vsak človek in vsaka večja žival dve lakotnici, se je beseda večinoma rabila v pl. īlia -ium (= -ōrum od subst. īlium), n

    1. lakotnici, lakotnice, trebuh ali del trebuha od spodnjih reber do spolovila (do bokov): Cels., Ap., Cael., imaque longo ilia singultu tendere V. ali longis singultibus ilia pulsare V. ali ilia ducere H. ali ilia trahere Plin. (globoko dihajoč) sopihati, rumpantur ut ilia Codro V. da naj mu trebuh poči, equis … ilia suffodere L., substricta gerens … ilia Ladon O., risu dissolvere ilia sua Petr. razsmejati se, vitia ilium Plin.; pl. v edninskem pomenu: in ima ilia gladium demittere O.

    2. pesn.
    a) čreva, drobovje, trebuh, želodec: dura messorum ilia (ker prenesejo česen) H.; o živalih: Iuv., Mart., ingustata ilia rhombi (kot slaščica) H., rostro trahit ilia vultur O.
    b) metaf. trebuh kake posode: Iuvenc.
  • Ilerda -ae, f Ilérda (zdaj Lerida), glavno mesto Ilergetov in rimska naselbina v Tarakonski Hispaniji: C., H.
  • Ilergaonēs -um: Plin. ali Ilergavonēnsēs -ium, L. ali Illurgavonēnsēs -ium, m: C. Ilerga(v)onci, Ilurga(v)onci, pleme ob vzhodni obali Tostranske Hispanije. Od tod adj. Ilergavonēnsis, po drugih Illurgavonēnsis -e, ilerga(v)onski, ilurga(v)onski: cohors C. Subst. Ilergaonia -ae, f Ilergaonija, dežela Ilerga(v)oncev: L. fr.
  • Ilergetēs -um, m Ilérgeti, pleme v Tarakonski Hispaniji (prim. Ilerda): L., Plin.
  • Iliber(r)ī -ōrum, m Ilibêri, mesto v Betijski Hispaniji: L., Mel., Plin.
  • ī-licet (ixpt. ī [impers.] + licet = pojdi, dovoljeno je, od tod)

    1. iti smemo, lahko gremo, — odidemo (po Don. in Serv. so to besedilo v najstarejših časih rabili po končanem žrtvovanju, ob razpustitvi senata, sodnih zborov in pogrebnega spremstva): ilicet. Quid hic conterimus operam frustra? Ter., ilicet parasiticae arti … malam crucem Pl. naj gre k vragu zajedavska umetnost, vrag naj jo odnese, vrag jo vzemi.

    2. (kot vzklik takih, ki obupujejo nad čim ali kom) končano je, preč je, po meni, tebi itd. je: actum est, ilicet me infelicem et scelestam Pl., ilicet, desine, iam conclamatum est Ter.; tudi = prepozno je! ilicet! vadimonium ultro mi hic facit Pl.

    3. (= īlicō) takoj, prècej, pri tej priči: Afr. fr., Tib., Val. Fl., Stat., il. in muros tota discurritur urbe V., tela adgnoscunt, il. obruimur numero V., haec ubi quinque suae complevit saecula vitae, il. … nidum sibi construit O.
  • Īliona -ae: Ci., H., ali Īlionē -ēs, f: V. (Ἰλιόνη) „Ilijka“, Ilíona, samogovoreče ime najstarejše hčere Priama, Polimestorjeve soproge. Njeno usodo je prikazovala Pakuvijeva igra „Iliona“. Od tod: Fufius Ilionam edormit H. prespi (svojo pijanost) v Ilionini vlogi. (Ilioni se je v sanjah prikazala senca umorjenega sina Deipila in jo prosila, naj ga pokoplje; ta prizor je ohranjen pri Ci. (Tusc. 1, 44, 106)).
  • Ilipa -ae, f, Ilipa, mesto v Betijski Hispaniji: L.
  • Īlīsos -ī, m (Εἰλισός) Ilis(os)

    1. kraj v Atiki: Plin.

    2. (prav tako) reka: Stat.

    3. reka na otoku Imbrosu: Plin.
  • Īlīthy͡ia -ae, f (Εἰλειϑυῖα iz εἰλύω viti se, v porodnih bolečinah biti) Ejlejtíja, boginja porodnic, porodna boginja (= lat. Lucina): H., O.
  • Iliturgī L. (Illiturgī: Plin. ) -ōrum, m Ilitúrgi, (gen. Iliturgov) ali Iliturgis -is, f: L. Ilitúrgis, mestno v Betijski Hispaniji. — Od tod
  • il-labōrō -āre (in1 + labōrō) truditi se —, ubijati se s čim (pravzaprav v —, pri čem): domibus T. z zgradbo hiš.
  • il-lātiō (in-lātiō) -ōnis, f (īnferre) vnos, donašanje v raznih pomenih

    1. pokop: mortui Ulp. (Dig.)

    2. donos, in sicer
    a) dajanje davka, davek: Cass., ill. tributorum Cod. Th.
    b) žrtvovanje: sanguinis et cruoris Arn.

    3. metaf. prizadevanje, povzročitev, vcepitev: ipsa huius falsitatis illatio sive, ut expressius dicatur, impressio Aug.