Franja

Zadetki iskanja

  • perniciālis -e (perniciēs) poguben, pogubljiv, škodljiv, kvaren, smrten, uničujoč, gonôben, pogubo (propad) prinašajoč (povzročajoč): discidium Lucr., proelia ceteris animalibus pernicialia Plin., pernicialia et brassicae cum vite odia (sc. sunt) Plin.
  • perniciōsus 3 adv. (perniciēs) poguben, pogubljiv, škodljiv, kvaren, smrten, uničujoč, uničevalen, usoden, nevaren, pogubo (propad) prinašajoč (povzročajoč): Plin. idr., morbi, exemplum, consulatus, lex, exitus iudicii Ci., Iugurtha S., certamen, seditio L., leges, dimicatio C., perniciosissimum fore videbat N., perniciosissimus morbus Veg., signum perniciosissimae mentis Q., in iocis quoque perniciosus Lamp.; subst. pl. n: perniciosa loquebatur de mansione tua Ci. ep. z besedami, ki bi lahko bile nevarne, de fructu nuptiarum convincuntur perniciosiora sentire Aug.; adv.: multa perniciose, multa pestifere sciscuntur in populis Ci., quo perniciosius de re publica merentur vitiosi principes Ci., perniciose luxuriat vitis Plin., aliquā re perniciosissime compediri Aug.
  • pēstibilis -e (pēstis) kužen; metaf. poguben, kvaren, škodljiv: fundus Cod. I.
  • pēsti-fer (in pēsti-ferus) -fera -ferum, adv. (pēstis in ferre)

    1. kužen: odor corporum L.

    2. metaf. pogubonosen, poguben, pogubljiv, zlonosen, kvaren, škodljiv: V., Lucan., Col., Plin., Sen. ph., Val. Fl., Cl., Fest., civis Ci., bellum Ci. ep., gaudium L., accessus ad res salutares, a pestiferis recessus Ci., fames, venter, ignis, manus, virus O., impium ferrum ignesque pestiferi Ci., sudor pestiferus Cels.
  • pēstilēns -entis (pēstis)

    1. kužen, okužen, nezdrav (naspr. salubris): Varr., Cat., Vitr., locus Ci., aedes Ci., annus pestilens urbi L., annus pestilentior L., annus pestilentissimus Ci., Africus H.

    2. metaf. poguben, kvaren, škodljiv: Sen. tr., Ap., homo Ci. ep., munus L.
  • pēstilentiōsus 3 (pēstilentia)

    1. kužen: locus Ulp. (Dig.), ulcera Ulp.

    2. metaf. poguben, kvaren, škodljiv: Manichaei doctrina, desideria Aug.
  • trīstis -e (etim. nedokončno pojasnjena beseda; po eni teoriji sor. z got. þrīste drzen, predrzen, þraestan (*þraistan) (s)tiskati, po drugi iz indoev. *treis- stiskati, pritiskati (prim. lit. trieškiu stiskam, mečkam, po tretji sor. z gr. δρῑμύς prodoren, oster, grenak)

    1. žalosten = nesrečo naznanjajoč, nesrečen, zlonosen, zlokoben, zèl (zlà, zlò), hud, nevaren, kvaren, škodljiv, kvarljiv: fata O., res, sors Ci., exta (naspr. laeta) T., morbus O., V., remedia L. škodljiva, responsum L., dicta V., bella H., tempora Ci., calendae H., litterae nuntiique Ci., somnia, Erinys, Tartara V., unda, Hyades, Orion H., Acheron Sil.; subst. trīste -is, n strah, nesreča: triste lupus stabulis V.; acc. n. sg. adv. (le pesn.): resonare triste et acutum H.; klas. adv. le v komp.: iuvenes tristius curantur Ci. zdravljenje mladeničev je nevarnejše.

    2. occ.
    a) neprijazen, resen, resnoben, strog, osoren, têžek (težák), čemeren, neprijeten, hladen (hladan), (o)zlovoljen, neprijazen (naspr. iocosus, hilaris): tristis et severus senex N., vita tristior Ci., tristis et inpexa antiquitas T., natura Ci., vultus tristior Ci., sorores (= Parcae) Tib., triste et severum dicendi genus Ci., sermone opus est modo tristi, modo iocoso H., tristius respondere Ci. ep.
    b) divji, jezen, razdražen, srdit, jar, strašen, grozen, silen: veritas Ter., Eurystheus Ci. (poet.), ursa Stat., navita (= Charon), ira H., irae V., tristibus dictis atrocia facta coniungere T.

    3. metaf.
    a) oduren, zoprn, grênek (grenák), mrzek, nètéčen (naspr. dulcis): absinthia, sapor, anhelitus oris O., suci, amurca, lupinum V., arbor, glans Plin., tristis aspectu Plin., iaspis tristis (temen) atque non refulgens Plin., lana Mart. umazano črna (že sama na sebi).
    b) žalosten, razžaloščen, žaloben, zaskrbljen, otožen, klavrn, pobit, potrt, tožen, starejše dresél(en) (naspr. hilaris, laetus): maesti tristesque H., tristis et conturbatus Ci., cum sederem domi tristis Ci., puella videsne tu illum tristem, demissum? Ci., numquam ego te tristiorem vidi esse Pl.; acc. n. sg. adv. (pesn.): triste salutantes Stat., tristius flere Pr.; pl. subst. m trīstēs (naspr. gaudentes) žalostni, žalosteči se: Plin. iun.; enalaga: exitus tristis (žalosten) atque acerbus L., Alexandri tristis eventus L., funera V., officium O. ali ministerium V. žalostna dolžnost pogreba, dona V. zadušni darovi.
  • dētrīmentōsus 3 (dētrīmentum) zelo kvaren, zelo poguben, zelo škodljiv: C.