conventus -ūs, m (convenīre)
I.
1. shajanje, stekanje, zbiranje: festos dies agunt celeberrimo virorum mulierumque conventu Ci. ob … shajanju, conventu totius Graeciae Cu.; met. shod, zbor, skrivni shod (zbor), krog, družba, društvo: Vitr., Q., Suet. idr., comitum Ter., contio conventusque civium Ci., erat conventus hominum maximus Ci., rex maximo conventu Syracusis in foro clamare coepit Ci., quaesivi a Catilina, in nocturno conventu apud M. Laecam fuisset necne Ci., Roma est civitas ex conventu nationum constituta Q. Ci., c. militum C., a conventu se remotum domi tenere N., Romae per omnīs locos et conventus de facto consulis agitari S., conventum dimittere S., natumque unaque Sibyllam conventūs trahit in Medios (Anchises) V.
2. occ.
a) α) zvezni shod (zbor), zvezni sestanek, kongres, nárok: cum in conventum Arcadum venisset N., coram frequentissimo legationum conventu N., c. Archaici concilii (po drugih consilii) L., edicere in certam diem conventum omnium sociarum civitatium legationibus L., Aegium conventum gentis indicere L., conventum ibi Euboicarum civitatium habuit L., rarus duabus tribusve civitatibus ad propulsandum commune periculum conventus T., veluti conventum terrarum orbis agere Iust. svetovni kongres. β) okrožni shod, okrožni zbor, sodni zbor, deželni zbor (dolžnost prokonzulov in propretorjev je bila pozimi v določenih mestih rimskih provinc prirejati sodne dneve): Plin. iun., Suet., G., conventum habere L. ali conventum agere Ci. ali conventūs agere (imeti) C., L., conventibus Galliae citerioris peractis C. ko je bil opravil sodne zbore, ridetur ab omni conventu H.; met. sodni okraj, sodni okoliš: Plin., homo ex illo conventu deterrimus Ci., cum celeriter omnes conventus percucurrisset Hirt. γ) združba (občestvo) rimskih državljanov, rimska občina v provinci: Auct. b. Alx., Iuv., c. Syracusanus, Capuae Ci., c. firmi atque magni Ci., eius conventus cives Romani, c. Campaniae, Cordubae C., conventum Salonis cum neque pollicitationibus neque denuntiatione periculi permovere posset C.; popolnoma: conventus civium Romanorum Ci., C.
b) α) (o bitjih) shod (shajanje) k spoju, spolni odnos, telesna združitev: ex conventu Iovis inseminati Arn. β) (o stvareh) spajanje, stikanje: non ex ullorum conventu conciliata Lucr. (o atomih), c. duarum stellarum Sen. ph. —
II. pren. dogovor, domenek, pogodba: Corn., in quo (fundo) ex conventu vim fieri oportebat Ci.
Zadetki iskanja
- conversātiō2 -ōnis, f (conversārī)
1. bivanje, (po)muditev kje: frequentior Plin., ne sepulcrum aliae conversationis usum accipiat Ulp. (Dig.).
2. bivanje pri kom, občevanje, prijateljevanje; z gen. (s kom): hominum Vell., multorum Sen. ph., amicorum, scurrarum T., nutricis Iust.; s praep.: c. cum viris licentiosior Sen. rh., inter servos Q.; abs.: omnem conversationem tollere Sen. ph.; (o stvareh) bivanje česa v življenju, raba: extra conversationem iacere Sen. ph. - conversō -āre (frequ. glag. convertere) obra-čati: animus se ipse conversans Ci. gibajoč se; pren.: aliquid in animo salutare converso Sen. ph. razbiram kaj … v srcu. Večinoma med. conversor -ārī -ātus sum
1. obračati se kje = muditi se, bivati kje: in montibus Plin. (o orlu).
2. s kom kje muditi se, bivati, živeti, občevati, prijateljevati, družiti se: in regia Cu., in quo alio loco agere, sedere, conversari Dig., c. diutius inter humano sanguine delibutos Sen. rh. (drugi berejo c. cruentis et humano sanguine delibutis [dat.]) Sen. rh., nobiscum Sen. ph., cum parentibus suis Col. (o mladih čebelah); z dat. (s kom): non libenter tristi Sen. ph., equis a tenero Col. (o oslu); abs.: dum conversari consuescant Col. (o mladih čebelah) skupno živeti; kot subst. pt. pr.: philosophia non studentes, sed etiam conversantes iuvat Sen. ph. tiste, ki le občujejo s filozofi, sumuntur a conversantibus mores Sen. ph. usvajamo si značaj tistih, s katerimi občujemo.
3. kako vesti se, obnašati se, živeti: male Icti., non ut oportet Icti. - convertō, st.lat. convortō, -ere -vertī (-vortī) -versum (-vorsum)
I. (o množinskih in kolekt. pojmih)
1. skupno (hkrati) obrniti (obračati), okreniti (okretati), (za)sukati, med. obrniti (obračati) se: rursusque vocati convertēre vias V. so hkrati krenili, c. crines calamistro Petr. kodrati, conversis habenis Sil.; conversi oculos inter se oraque tenebant V., resupini atque conversi (delphini) Plin., in delubris deûm sua sponte conversa signa Val. Max.; pogosto voj.: conversae ruunt acies V. druga proti drugi obrnjene, signa convertere Ci., C., L. (v posameznih oddelkih) hkrati obrniti se (z vojnimi znamenji), conversis signis retro in urbem reditur L., Romani conversa signa bipartito intulerunt C. Rimljani so naredili obrat in z dveh strani (v dveh oddelkih) udarili na sovražnika, signa ad hostem converti iubet C. vojna znamenja proti sovražniku obrniti = s čelom se postaviti proti sovražniku, nostri rursus conversi C. zopet obrnjeni proti sovražniku, convertere terga ali convertere se C. (z)bežati, v beg se spustiti, c. aciem L. ali paucos nostros c. et insequi Hirt. v beg pognati, cum hostium acies a sinistro cornu (na levem krilu) pulsa atque in fugam conversa esset C., conversae (sc. in fugam) cohortes sunt Vell.; convertere exercitum Gell. vojsko na vojaških vajah premikati; z označeno smerjo: duo tigna contra vim fluminis conversa C., omnem materiam conversam ad hostem collocabat C., convertere copias omnes ad legiones C., ad hunc se a Pulione omnis multitudo convertit C., c. colla ad freta O., naves in eam partem C., hostem a vobis in nos Cu., omnis vis Romana Veios conversa est L. se je skupno obrnila proti Vejem, non conversa domum (proti domu) pigeat dare lintea H.; occ. (ret.) besede predevati, prestavljati: non modo mutare quaedam verba, sed extendere, corripere, convertere, dividere cogitur (poësis) Q.
2. occ. (geogr.): stabula ad mediam conversa diem V. vse skupaj obrnjene proti jugu, conversis inter se pedibus stare Plin. biti si protinožci.
3. pren.
a) skupno (hkrati) obrniti (obračati) kaj k (proti) čemu, na kaj, naravna(va)ti, nameriti (namerjati), napelja(va)ti, usmeriti (usmerjati) kaj na koga, na kaj, kam; α) pri množinskih pojmih: c. in se unum omnium vires L., di (vsi bogovi) omen in ipsum convertant V., in me convertite ferrum V. namerite name, omnes convertēre oculos Itali V. vsi Itali so svoje oči tja obrnili, illi ad surgentem conversi lumina (grški acc.) solem V., ut (oculi) aspectum quo vellent converterent Ci., video in me omnium vestrum ora atque oculos esse conversos Ci., illud intellego omnium ora in me convorsa esse S., c. ad tribunum militum centurionesque ora C. (o vojakih), c. finitimis ad se gentibus ora Lucr., omnium oculos ad (in) se N., Cu. nase obračati, omnium oculos animosque in semet Cu., animos ad agrum colendum L. pozornost obračati na … , cogitationes in aliquam rem Cu., omnium mentes in se Fl.; c. ad equestrem ordinem … easdem vitae condiciones Ci. prenesti na … , fama huius modicae rei … convertit ad Masinissam Numidas L. je naklonil Mazinisi vse Numidijce; brez ad (in) aliquid: sive elephas albus volgi converteret ora H., c. oculos hominum (sc. in se) L., hominum oculos fulgore purpureae abollae Suet., v istem pomenu tudi c. aliquem (= alicuius oculos in se): convertit omnes substratus Numida mortuo superincubanti Romano L.; act. refl. (= se convertere): sine advocatis … in amicitiam atque in gratiam convortimus Pl., ceteri ad sapientiora convertēre T. β) pri kolekt. pojmih: c. omnem exercitum in se L. ali totum terrarum orbem in se V., Vell. pozornost vse vojske (vsega sveta) nase obrniti (obračati); tako tudi brez in se: Rhodiorum maxime legati civitatem converterunt L.; refl.: cum … videretur … tota civitas se ad eos convertisse N. da se jim je vdala; med.: omni civitate in eam curam conversā L., ad haec consultanda a vi atque armis converti L. (o ljudstvu), cuncta ad victoris opes conversa T. je pripadlo; act. z refl. pomenom: non dubito, quin omnis ad te conversura fuerit multitudo Ci. da bi se ti vdala vsa množica; occ. obrniti (obračati) kaj v kak namen, uporabiti (uporabljati) kaj za (v) kaj: c. in suam rem aliena Ci., omnia in bellum consilia Cu., tempora ad quietem … data in acerrimum laborem Q., c. ad continendas custodias plures commilitones Traian. ap. Plin.
b) spreobrniti (spreobračati), spremeniti (spreminjati), pretvoriti (pretvarjati), preobraziti (preobražati), predrugačiti, (srce ali duha) kloniti (klanjati); med. in refl. spremeniti (spreminjati) se, zameniti (zamenjati) se, pretvoriti (pretvarjati) se, sprevreči (sprevračati) se v kaj: c. praemia Metelli in pestem S., classem (= naves) in Nymphas V., terras in freti formam O., castra castris C. tabor za taborom menjavati, c. animos mentesque Ci. srca in mišljenje vseh spremeniti, nova religio iurandi mentes militum convertit C., quo gemitu conversi animi V., conversa numina sentis V. da so se spremenila; cavendum, ne in inimicitias amicitiae se convertant Ci.; z grškim acc.: conversi animum vultumque T. vsi skupaj spremenjeni v duhu in na licu; act. z refl. pomenom: nec in falsum e vero praeterita possunt convertere Ci.
II. (o edninskih pojmih)
1. obrniti (obračati), okreniti (okretati): proximus lictor … converso bacillo oculos misero tundere vehementissime coepit Ci., palam anuli ad palmam (proti dlani) c. Ci., c. cuspidem Cu., manum Q., boum vox Herculem convertit L. je povzročilo, da se je obrnil (vrnil), c. iter C., Val. Max. obrniti se, toda: c. iter ad provinciam C. ali ad urbem Lucan. obrniti se in hiteti v … , tako tudi: c. iter ad depopulandam Acarnaniam L., in (pren.): si L. Catilina … ex hoc cursu sceleris ac belli iter ad fugam atque in exilium converterit Ci.; cunctaeque volucres convertunt clamore fugam V. se na begu obrnejo, ustavijo beg, portam vi multā converso cardine torquet V., equo converso C. obrnivši konja, convertitur humus Col.; pren.: c. aculeum testimonii sui Ci. ali argumentum Gell. zasukati in na drugo stran obrniti; pesn. z dat.: luna potest … id lumen convertere nobis (proti nam) Lucr.; refl. in med. obrniti (obračati) se, okreniti (okretati) se, kreniti: se c. Kom., Plin. iun., Suet., se c. in porticu Ci., hinc se in Asiam c. Ci., subito se c. ad Cassium in Thessaliam C., in Phrygiam se convertit N. obrnil se je in šel (krenil je) v Frigijo, simulacrum Victoriae se ad valvas templi convertit C., convortere se ali convorti domum Kom., caeli conversa per auras … adfatur V. vzpne se … in reče, si facile convertitur (aeger) Cels., omnis Volscorum in se conversus impetus Val. Max.; act. z refl. pomenom: convortit cum paucis ad equites, convortit cum omni multitudine in regnum suum S.
2. occ.
a) kaj skrivaj kam obrniti = kaj izmakniti in kam odnesti: pecuniam publicam domum suam Ci.
b) (o gradnji vodovodov ipd.) kam napelja(va)ti: inchoabat piscinam a Miseno ad Avernum lacum, quo quidquid totis Baiis calidarum esset converteretur Suet., ut ex totis regionibus in quam (regionem) necessitas incubuerit converti possit praesidium aquarum abundantius Front.
c) se convertere ali samo convertere ali converti ad aliquem v (raz)govoru obrniti se proti komu, do koga, na koga: Cels., Val. Max., Plin. iun., rursus ad illum te converte et quaere Ci., ad eum convertit et … inquit Gell., ad eum conversus quaerebat L.
č) refl. in med. (za)vrteti se, sukati se (v krogu), krožiti: ter se convertit O., quae (terra) cum circum axem se summā celeritate convertat et contorqueat Ci., in infimo orbe luna … convertitur Ci.
d) med. converti ali conversum esse z ad ali in z acc. (geogr.) obračati se, obrnjen biti, raztezati se, stati (ležati) proti čemu: spelunca conversa ad aquilonem Ci., alter conversus in contrariam partem erat vallus C., inde ad meridiem iter convertitur usque ad Megaram, Pyrenaeus in terras fronte conversus Mel.
3. pren.
a) obrniti (obračati) kaj proti (k) čemu, na kaj, naravna(va)ti, usmeriti (usmerjati) kaj na koga, na kaj: ad te mihi convertenda omnis oratio est Ci., omnem orationem … converti ad increpandam Caepionis fugam, in deplorandum interitum exercitus Ci., c. orationem ad Aeschinem Q., Iovem … precatus sum, ut, si quid adversi populo Romano immineret, totum in domum meam converteretur Val. Max. da naj se zvrne na … , omnis est risus in iudicem conversus Ci.; c. animum (pozornost) ad urbana negotia, animum ad publicam a privata curam, suis studiis animum adulescentis in se L.; refl. in med.: c. se ad philosophos Ci. ali c. se ad otium pacemque Ci. ep. vda(ja)ti se (komu, čemu), totum se ad alicuius voluntatem nutumque c. Ci. povsem ravnati se po (čem), animus eius, qui ad alterius non modo sensum ac voluntatem, sed etiam vultum atque nutum convertitur Ci. ki se ravna, quo facilius virginum mulierumque mens a libidine ad pudicitiam converteretur Val. Max. da bi se … obrnilo od … k … , convertere ad nostros (amicos) Plin. iun. obrni se zdaj k … , ozri (oziraj) se zdaj (pri napredovanju v službah) na najine prijatelje; act. refl.: Mithridates ad Eunonem convertit T. se je obrnil na Evnona, cuncta temptanti promptissimum visum ad uxorem eius Liviam convertere T. obrniti se do Livije, zateči se k Liviji; occ. obrniti (obračati) kaj v kak namen, uporabiti (uporabljati) kaj za (v) kaj: rationem in fraudem, omne studium curamque ad hanc scribendi operam Ci., omne ingenium ac studium suum ad causas agendas T., reditum in Domitiani loculos Front., pecuniam ad usus suos Dig.
b) spreobrniti (spreobračati), spremeniti (spreminjati), pretvoriti (pretvarjati), preobraziti (preobražati); refl. in med. (pass.) spremeniti (spreminjati) se, zameniti (zamenjati) se, pretvoriti (pretvarjati) se, sprevreči (sprevračati) se v kaj: Fr., Aus., si quid per iocum dixi, nolito in serium convertere Pl., nolite fortunam convertere in culpam Ci. v krivdo šteti, c. rem publicam Ci. prekucniti, zmesti, v nered spraviti, quod ad perniciem suam fuerat cogitatum, id ad salutem convertit N., pallor convertit partem coloris in herbas exsangues O., venena maga … valent convertere humanam vicem H., c. omne beneficium in iniuriam Sen. ph., hunc ordinem Q., in bovem Io, Inachi filiam Lact.; c. se in hominem Ter. (o božanstvu), non posse iam ad salutem converti hoc malum Ter., c. se ex homine in beluam Ci., Hecubam … putant propter animi acerbitatem … in canem esse conversam Ci. (prim.: figura canis, in quam Hecuba conversa traditur Mel.), quod crimen esse voluisti, id totum vides in laudem conversum esse Ci., conversa subito fortuna est N. kolo sreče se je … obrnilo, ubi imperium se in dominationem convertit S., in faciem aurique conversa soror V., converso in pretium deo H. ko se je bog spremenil v zlato, convertor subitam in iram O. spremenim se … v jezo, tellus induit ignotas hominum conversa figuras O., hominum simulacra ferarumque in silicem ex ipsis visā conversa Medusā O., mater in ursae speciem conversa Hyg., mugitu bovis in sermonem humanum converso Val. Max., metu in venerationem converso Cu.; medic.: si antequam tumor discutiatur in supurationem convertitur Col. se zagnoji; act. refl.: sed hoc vitium huic in bonum convertebat Ci. se mu je sprevračala v srečo, nae ista vobis mansuetudo et misericordia … in miseriam convortet S.; occ. α) ret. umetniško spremeniti (spreminjati), pretvoriti (pretvarjati): conversa oratio atque mutata Ci., convertendi genus Ci. β) gram. conversi casus (= casus obliqui) sklanjane imenske oblike, odvisni skloni: Ci. (De nat. deor. II, 24, 63). γ) preložiti (prelagati), prevesti (prevajati) iz jezika v jezik: aliqua de Graecis, librum e Graeco in Latinum, orationes e Graeco Ci., converti ex Atticis duorum eloquentissimorum nobilissimas orationes Ci., utar … carminibus Arati eis, quae a te admodum adulescentulo conversa ita me delectant, quia Latina sunt Ci., Electra (Sophoclis) male conversa Ci. — Dep. soobl. convertor, st.lat. convortor, -vertī (-vortī) obrniti (obračati) kam: in fugam se nemo convortitur Pl. - convexus 3 (cum in vehī) navzgor ali navzdol se ukrivljajoč, od tod
1. izbočen, svodast, okrogel: caelum V., O., adspice convexo nutantem pondere mundum V., c. orbis lunae, convexa foramina terrae O., ab aequoribus convexus in aequora vertex O. gora, ki se boči od morja do morja, c. mundus, convexa cornua Plin.; enalaga: convexa sidera V., O. zvezde na nebesnem svodu; pren. popolnoma zaokrožen: ἐνϑύμημα c. Gell. — Kot subst. convexum -ī, n obok, svod: in convexo nemorum (dreves) V.; pogosteje v pl.: taedet caeli convexa tueri V., talis esse halitus … supera ad convexa ferebat V. ali supera adspectans convexa V. nebesni svod.
2. navzdolen, podolen, kotlinast, strm: iter O., convexo in tramite silvae V. na gozdnatem klancu, c. vallis Plin. kotlina. — Kot subst. neutr. pl.: convexa vallium Iust. globoke doline, kotline; isto tudi samo convexa: dum montibus umbrae lustrabunt convexa V. - convīcāneus -ī, m: Cass. ali convīcānus -ī, m: Cod. Th. v isti vasi rojen, sovaščan.
- convincō -ere -vīcī -victum
1. (zmagovito = nespodbitno, neovrgljivo) z dokazi premagati koga, dokaz(ov)ati, spodbi(ja)ti, ovreči kaj: quid taces? convincam, si negas Ci., testem bene convicit Ci., c. adversarium aliquem, errores, falsa Ci., haec poëtarum et pictorum portenta Ci. njihovo ničnost razkri(va)ti, Aristonis iam fracta et convicta secta Ci., voluptas (ničnost slasti) superiore libro convicta Ci., falsum veris rebus convincere Lucr.
2. occ. (v javnem življenju ali pred sodiščem) komu dokaz(ov)ati (krivdo), na sled priti komu; abs.: eum mores ipsius ac vita convincerent Ci., reprehensus, convictus fractusque discessit Ci., non est tam grave argumentum, si fatetur, quam si convincitur Q., ad convincendum eum conisi T.; z abl. instrumenti: quo teste me convincas? an chirographo? Ci., certis litteris, testibus auctoritatibusque convinci Ci., convictus multis avaritiae criminibus, iudicio turpi convictus, conscientiā convictus Ci., istius vita tot vitiis flagitiisque convicta Ci. obkladen s toliko dokazanimi … , convictus veris L. obsojen z dokazom resnice; z de: qui et convicti et condemnati falsis de pugnis sient Pl.; z in in abl.: convictus in hoc scelere Ci., convictus in aliquo scelere servus Sen. ph., convinci in crimine incendii T., homo convictus vulgo in mendaciis Gell. pravi slepar, slepar stare šole; z gen.: Corn., Suet., Eutr., haec duo levitatis et infirmitatis plerosque convincunt Ci., in convictos maleficii servos supplicia instituere Ci., homines tanti facinoris convicti S., Cominium, … probrosi in se carminis convictum, Caesar precibus fratris … concessit T.; z inf. ali ACI: Suet., Icti., qui pro Perseo adversus Romanos dixisse quid aut fecisse convincerentur L., multa avare ac superbe fecisse convictus Cu., convictus pecuniam ob rem iudicandam cepisse T., cum … indicio T. Volturci … convicti confessique sint caedem, incendia aliaque se foeda atque crudelia facinora in civīs patriamque paravisse S.
3. (kot resnično) dokaz(ov)ati, z dokazi potrditi (potrjati), izkaz(ov)ati, izprič(ev)ati, obrazložiti, preprič(ev)ati o čem: Lucr., Q., convictis virorum bonorum testimoniis Ci., mitto, quod possessa (praedia) per vim, mitto, quod convicta ab Apollonidensibus Ci. da so to (namreč nasilno zasedbo posestev) neovrgljivo dokazali Apolodijcem, convictus furor O., quod (katera točka obsodbe) neque convictum noxae reo neque defensum absolutioni erat T.; quod apud patres convictum T.; z abl. instrumenti: volo inauditum facinus ipsius, qui id commisit, voce convinci Ci., argumentis peccata convinci Ci., aliquo facinore comperto avaritiam esse convictam C., c. factum congregatione argumentorum Q.; z ACI: ut Stoicos nihil de dis explicare convinceret Ci., cum eum ne liberum quidem esse ratio et veritas ipsa convincat Ci., nisi ea non esse facta convicerimus Q. - convōcium -iī, n (cum in vōx) sozvočje več glasov (beseda je tvorjena v razlago besede convīcium): Ulp. (Dig.), P. F.
- coorior -īrī -ortus sum
1. (le o množinskih in kolekt. pojmih) skupno (hkrati) vzdigniti se, nastopiti, navaliti, zagnati se: montani ad pugnam coorti L., Volscos summa vi ad bellum coortos L., coorti et undique effusi trudunt adversos T., coortae in nos … Sueborum gentes T.; (tudi o političnem boju): coortis ad legem perferendam tribunis, omnibus in eum tribunis plebis coortis L., quod adeo atroces in has rogationes nostras coorti sunt (patres) L., adversus quos infestior coorta optimatium acies L., adeo infensa erat coorta plebs, ut … L.
2. pren. (skupno, hkrati) dvigniti (dvigati) se, vzdigniti (vzdigati) se, vsta(ja)ti, nasta(ja)ti, izbruhniti, počiti, zače(nja)ti se, prikaz(ov)ati se, pojaviti (pojavljati) se; (najprej o množinah): dolores cooriuntur Pl., coortis doloribus L., tum tempestates coortae sunt maximae Ci., tempestatibus procellisque subito coortis Cu., ubi se ventis admiserat unda coortis O., ut ex ea parte truces venti cooriantur Plin., quod pluribus simul locis ignes coorti essent L., fumi e turre coorti O., risus omnium cum hilaritate coortus est N. nastal je splošen vesel smeh, vsi so izbruhnili v vesel smeh, libero conquestu coortae voces sunt L. od vseh strani so se dvignili glasovi, cooriuntur portenta mira facie membrisque Lucr., ubi materiaï ex infinito sunt corpora plura coorta Lucr., naufragiis magnis multisque coortis Lucr.; (potem o edninskih pojmih): ubi cui febris bili superante coorta est Lucr., pestilentia coorta L., subito coorta tempestas, atrox cum vento tempestas coorta L., si cooriatur procella Plin., ventus coortus arenam humo excitavit S., maximo coorto vento C., tanta violentia ventorum coorta est, ut … Fl., magno coorto imbre C. ko se je ulila huda ploha, subito coortus imber Val. Max., subitum bellum in Gallia coortum est C. ali acrius de integro coortum est bellum L. je izbruhnila, se je vnela, inde foedum certamen coortum a satis miti principio L., est statim vis (nasilje) coorta, seditio intestina maiore mole coorta, seditio tum inter Antiates Latinosque coorta L., magno in populo cum saepe coorta est seditio V.
Opomba: Impf. cj. po 3. konjugaciji: donec insidiae coorerentur T. - Coōs -ī ali Cōs, gen., acc. in abl. Cō, klas. le Cous -ī, f (Κόως, Κῶς, zdaj Kos, tur. Istanköi, Stanko = εἰς τὰν Κῶ) Kos, gen. Kosa,
1. dorski otok v Sporadih ob karski obali (z istoimenskim mestom, roj. krajem slovitega zdravnika Hipokrata in elegika Filete [Philētās]), znan po vinu, škrlatu in svili: Ci. ep., L., Cu., Q., T. idr. Od tod adj. Cōus 3 (Κῷος) koški, s (iz) Kosa: Lucan., vinum Ca., uva, amphorae Plin., insula Varr., Venus Ci. (Apelova Anadiomena, ki je stala v Eskulapovem svetišču v mestu Kosu), od tod artifex Cous (= Apelles, ki pa ni bil Košan) O.; Coa quinqueremis L., Cous poëta O. = Cous Philetas Pr., femina Tib., Coa vestis Tib., Pr. tunika iz (prosojne) svilene tančice = Coae textura Minervae Pr., Coae purpureae H., conchylia Coa Iuv., faecula Coa H. zdravilna sol iz koškega vina, senior Cous (= Hippocrates) Marc. Kot subst.
a) Cōum -ī, n (sc. vinum) koško vino, kosovec: Pers., albo non sine Coo (= τὸλευκόκῳον) H.
b) Cōī -ōrum, m Košani, preb. Kosa: Ci.
c) Cōa -ōrum, n (Κῷα ἱμάτια) koška oblačila (iz prosojne tančice): Cois tibi paene videre est ut nudam H., sive erit in Cois, Coa decere puta O.
2. v obl. Coōs, mesto na otoku Kalimni: Plin. - Cōpae -ārum, f (Κῶπαι) Kope, mesto v severni Beotiji: Plin. Od tod adj. Cōpāïs -idis, f (Κωπαΐς) kopska: Copais palus L. Kopsko jezero severno od kopskega mesta.
- cōpis2 -e, acc. pl. -idas (kontr. iz co-op-is; predklas. obl. za klas. copiōsus) obilno preskrbljen (založen), obilujoč s čim, bogat s čim, česa, gospodar nad čim, zmožen česa: Varr., Non., copi pectore Pl., ut amantem herilem copem facerem filium Pl.; z gen.: o multimodis dubium et prosperûm copem diem! Pac. ap. Non., te quidem omnium iam pater copem causarum facit Turpilius ap. Non. — Soobl. (v nom. sg.) cōps: Prisc.
- Coptos -ī, f (Κοπτός aliΚοπτώ) Kopt, mesto v gornjem Egiptu ob Nilu: Plin., Iuv., Amm., Vop. (tu se dobi acc. Copten). Od tod adj.
1. Coptis -idis, f (Κοπτίς) kopška: arena Plin.
2. Coptītēs -ae, m (Κοπτίτης) kopški: nomos (z glavnim mestom Koptom) Plin.
3. Copticus 3 koptovski = egiptovski: adyta Ap. - cōpula -ae, f (iz *coapula; prim. apiō, apīscor)
1. vrv, vrvica, konopec, povodec, jermen: copulas in manibus gestare Pl., tortae copulae Acc. ap. Non. (o ladijskih vrveh), copulā vinctum ante se Thyum agere N., copula detrahitur canibus O., pectora copulae sparteae triturā continuā exulcerati (muli) Ap.; occ. vezilo = kopika: (naves) copulis continebantur C.
2. pren.
a) vez, spona: non video, quomodo ista tam diversa in eandem copulam coniciantur Sen. ph. kako se … zmeče(jo) v en kup.
b) vez = zveza besed: Nigidius ap. Gell., ita res … aliqua societate cum prioribus ac sequentibus se copulāque tenebunt Q.
c) spona, vez, ki veže moralno: ut esset (Atticus) talium virorum copula N., quos inrupta tenet copula H., copulae nuptiales Ap.; copula = zakonska vez, zakon: Cod. Th., Cod. I.; met. žena, soproga, soprog: Cass. - coquō (st.lat. quoquō) -ere, coxī, coctum (iz quequō za *pequō; prim. gr.πέσσω kuham, prebavljam, πεπτός kuhan, lat. coctiō, coctor, coquus, culīna, popa, popīna; sem spadajo tudi izpos. iz lat. coquere v nem. kochen, v sl. kuhati)
1. (s)kuhati, (z)variti, (s)peči, jed (zdravilo, strup) pripraviti (pripravljati); abs.: ire coctum Pl., coquendo sit faxo et molendo Ter., difficilis in coquendo cyma Plin., vas ad coquendum Dig.; z zunanjim obj.: is, qui illa coxerat Ci., c. cibum Varr., Lucr., cochleam ali cochleas Cels., Varr., humana exta, pavonem H., ova columbina Cels., dulce dedit tostā quod coxerat ante polentā (iz ječmenove moke) O.; v pass.: cibus coctus S., cibaria cocta N., L. močnik; s proleptičnim obj.: c. cenam Ca. et Caelius ap. Gell., Pl., cotidie sic ei cena (hrana) coquebatur, ut … N., c. panem Varr. ap. Non., Plin., Icti., medicamenta, venena L., ius H., liba in subito cocta foco O. Od tod subst. pt. pf.
a) coctum -ī, n in pl. cocta -ōrum, n skuha, kuhovina, (s)kuhane jedi: quid tu … curas, utrum crudum an coctum ego edim Pl., cocta vendere Suet.
b) cocta -ae, f kuhana pijača, prevretek, zvarek: niveae custodia coctae Mart.
2. coquī = vreti, kipeti (zaradi vročine): iam non solum ardet unda, sed coquitur Sid.
3. (človeka) na železni mreži peči, pražiti: Lact.
4. occ.
a) kuhati = žgati, (o)paliti, (s)topiti, sušiti, presušiti, posušiti, izsušiti (izsuševati): calcem Ca., Vitr., Dig., carbones Ca., Dig., laterculos Ca., laterem Mart., coctus later Vitr., Iust. žgani kamen, opeka, agger coctus Pr. iz žganih kamnov, iz opeke, fidelia cocta Pers., murrhea in Parthis pocula cocta focis Pr., robur coctum V. na ognju sušen čvrsti les, ligna cocta Ulp. (Dig.) izsušen les (ki se ne dimi) = ligna acapna Mart.), coctus pulvis Stat., coquere aera fornacibus Lucan. ali aurum cum plumbo Plin. (s)topiti, rastra et sarcula Iuv. kovati, locus is melior, quem non coquit sol Varr., glaebasque … coquat maturis solibus aestas V., cava flumina … radii tepefacta coquebant V., vidi ego … rosaria Paesti sub matutino cocta iacere Noto Pr., coquiturque vaporibus aër Val. Fl.
b) (do)zoriti, (do)goditi, v pass. zoreti, dozore(va)ti, kuhati se: eas (arbores) … sol et luna coquunt Varr., cum frumentum aestas et debita maturitas coxit Sen. ph., c. messem Mart., vinum prius quam coctumst pendet putidum Pl., mitis in apricis coquitur vindemia saxis V., poma matura et cocta Ci. zrelo in godno, (fructus fici) solibus coctus Plin.
c) zaužite jedi v želodcu prekuha(va)ti, razkrojiti (razkrajati), raztvoriti (raztvarjati), prebaviti (prebavljati): Lact., ut … omnia cocta atque confecta in reliquum corpus dividantur Ci., cibi … , qui potius difficulter coquuntur quam facile vitiantur Cels., ut balineae ardentes, quibus persuasere in corporibus cibos coqui Plin.; od tod šalj.: at vos praesentes, Austri, coquite horum obsonia! H. storite, da segnijejo.
5. pren.
a) kaj „kuhati“, „zakuha(va)ti“ = naklepati, snovati, izmisliti (izmišljati) si: quidquid est, … bene coctum dabit Pl., bene cocto, condito, sermone bono Luc. ap. Ci. ep., inpotentibus instructi consiliis, quae secreto ab aliis coquebant L., principes occulte Romanum coquebant bellum L., c. iras cum fraude, Latio extrema coepta Sil., trucem invidiam Stat.
b) vznemiriti (vznemirjati), stiskati, težiti, ujedati, mučiti, trapiti: egomet me coquo Pl., quae cura nunc te coquit Enn. ap. Ci. te tare, quam (Amatam) … femineae ardentem curaeque iraeque coquebant V., quos ira metusque coquebat Sil., nec oratorem macerat et coquit (sollicitudo) Q. — Od tod adj. pt. pf. v komp. z gen.: hodie iuris coctiores non sunt, quam qui lites creant Pl. bolj premeteni v pravu. - coquus in (v napisih in rokopisih) cocus, st.lat. quoquus, -ī, m (coquere) kuhar: c. improbus Pl., coquum conducere Pl., mitto hasce artes vulgares: coquos, pistores … Ci., coquus vilissimum antiquis mancipium L., coquorum ars ali artificium Q.; v besedni igri s quoque: „ego quoque tibi favebo“ Ci. ap. Q. (tako je baje Ci. dejal kandidatu, ki so ga imeli za kuharjevega sina; quoque je lahko voc. subst. quoquus ali pa conj. = tudi). V starejših časih je coquus tudi pek: Plin., P. F.
- cor, cordis, abl. sg. corde, pl. corda -ium, n (iz *corr prek *cors iz *cord; prim. gr. καρδία, κῆρ)
I.
1. srce (kot telesni organ): cerebrum, cor, pulmones, iecur Ci., num igitur censes ullum animal, quod sanguinem habeat, sine corde esse posse? Ci., pulmoni cor annexum est Cels., et corde et genibus tremit H.
2. met.
a) srce kot sedež čutov, nagonov, čut, čustvo, razpoloženje, mišljenje: Vulg., c. timidum Pl., hoc facinus meum cor corpusque cruciat Pl., isto verbo animus mi reddit et cura ex corde excessit Ter., nullum est ingenium tantum neque cor tam ferum, quod non labascat linguā Acc. fr., at Romanus homo … corde suo trepidat Enn. ap. Ci., ira animo et corde concepta Ci., nunc meum cor cumulatur irā Ci., quibus acria corda iracundaque mens facile effervescit in ira Lucr., sed acri percussit thyrso laudis spes magna meum cor Lucr., exsultantia corda V., si curat cor spectantis tetigisse querellā H., excute corde metum O., semisomno corde Ph., cor plumbeum Suet. = brezčutno srce; pogosto corde iz srca, prisrčno: quaerere te neque posse corde capessere ali corde cupitus Enn. ap. Ci., corde amare inter se Pl., corde spernere aliquid Pl.; še pogosteje cordi (loc.!) est aliquis ali aliquid (alicui) pri srcu je komu kdo ali kaj = komu je kdo ali kaj na skrbi, komu je do koga, do česa, srčno veselje, srčna želja je kaj, komu je kdo ali kaj ljub (drag), všeč, prijeten: Pl., Varr., O., Sen. ph. idr., uterque utrique est cordi Ter., idque eo mihi magis est cordi, quod … Ci., evenit facile, quod diis cordi esset L., dis pietas mea et Musa cordi est H.; z inf.: si tibi facere cordi est, licet Pl., adeo vestigia quoque urbis exstinguere … cordi est L.; z ACI: si vobis non fuit cordi Sp. Postumium T. Veturium consules prospere bellum gerere L. če že niste hoteli, quibuscumque diis cordi fuit subigi nos ad necessitatem dedendi res, quae … L.; z dvojnim skladom: cui carmina semper et citharae cordi numerosque intendere nervis V.; v istem pomenu tudi corde est aliquid: sed corde labores ante alios erat uncta pale Stat., ter cordi habere aliquid: Gell.
b) duša, srce = srčnost, pogum: illi sedato respondere corde V. z mirnim srcem, pomirjeni, rabie fera corda (o eni osebi) tument V., trepidantia bello corda V., ponuntque ferocia Poeni corda V., forti corde ferre mala O.
c) srce (po mnenju starodavnikov sedež misli), duh, um, razum, pamet, previdnost, razsodnost: quem (Hannibalem) credidit esse meum cor suasorem summum et studiosum robore belli Enn. ap. Gell., quantum ego nunc corde conspicio meo Pl., iam instructa sunt mihi in corde consilia omnia Ter., aliis cor ipsum animus videtur, ex quo excordes, vaecordes concordesque dicuntur Ci., qui propter haesitantiam linguae stuporemque cordis cognomen ex contumelia traxerit Ci., hebeti cognoscere corde Lucr., obtusi ali hebetis atque obtusi cordis esse Val. Max., cor iubet hoc Enni Pers., habes nec cor … nec genium Mart., et mihi cor non est, et tibi … pudor Mart.; v besedni igri s cor (srce) in cor (razum): Suet. (Caesar 77).
č) srce, duša = oseba, posameznik (človek ali žival): lectos iuvenes, fortissima corda, defer in Italiam V., corda inertia Teucrûm V., quid … corda aspera temptas? V., Manisque adiit regemque tremendum nesciaque humanis precibus mansuescere corda V., levisomna canum corda Lucr.; od tod ljubkovalno meum cor Pl. srčece moje, dušica moja.
— II. pren. blizu srčne votline ležeče ustje želodca ali želodec sploh: ubi … morbida vis in cor maestum confluxerat aegris Lucr., in cor traiecto lateris miseri capitisve dolore H. - Cora -ae, f (Κόρη) Kora, prastaro mestece v Laciju (zdaj Cori): S., L., Lucan., Sil. Od tod adj. Corānus 3 korski: Isid., populus Ca. fr., ager L.; kot subst. Corānī -ōrum, m Korčani, preb. Kore: Plin.
- Coracēsium -iī, n Koracezij, mesto ob kilikijsko-pamfilijski meji: L., Plin.; v isti pokrajini mons Coracēsius Koracezijska gora: Plin.
- coracīnus2 3 (gr. κορακῖνος) koracin (korakin), neka rečna riba, poseb. v Nilu: Plin., Mart. Kot nom. propr. Coracīnus -ī, m Koracin: Mart.