Franja

Zadetki iskanja

  • inter-cēdō -ere -cēssī -cēssum est

    1. hoditi, stopati, vleči se, prihajati med čim: inter singulas legiones impedimentorum magnum numerum intercedere C., huc si quis intercedat (vmes stopi, pride) tertius, pereat fame Pl., intercedente lunā Plin. (med soncem in zemljo).

    2. occ. stopiti (stopati) vmes, in sicer
    a) krajevno: razprostirati se, stati vmes, stati/biti med čim: perpetua palus intercedebat C., intercedebant silvae inter ipsos atque Ariovistum C., viae plures intercedentibus buxis dividuntur Plin. iun., plaga intercedens Mel.
    b) časovno: vmes nastopiti (nastopati), preteči, miniti, v pf. tudi = vmes biti: dies nondum X intercesserant Ci., nox nulla (una) intercessit Ci., vix annus intercesserat, cum … Ci., intercessere pauci dies L., nullus dies temere intercessit, quo non ad eum scriberet N., spatium (temporis) i. C., spatium i. Hyg.
    c) o dogodkih: med čim ali vmes nastopiti (nastopati), dogoditi (dogajati) se, nasta(ja)ti, primeriti se: saepe in bello parvis momentis magni casus intercedunt C., cum senatus consultum (postulatio) intercederet Ci., si nulla aegritudo huic gaudio intercesserit Ter., inter bellorum curas res parva intercessit L., quotiens inter virum et uxorem aliquod iurgii intercesserat Val. Max., cupiditas N. ali duritia paupertatis i. Ap.
    č) o razmerah, odnosih: bi(va)ti (vmes, med … ): multa inter nos officia intercedunt Ci., inter eos querimonia, aemulatio i. N., quīcum tibi adfinitas intercedebat Ci., mihi cum Siculis causa tantae necessitudinis intercedit Ci., mihi cum eo intercedunt inimicitiae Ci., bella C., inter nos vetus usus intercedit Ci., consuetudo mihi cum aliquo intercedit Ci., controversia Ci., hospitium C., obtrectatio N., intercedet familiaritas Ter.

    3. vmes stopiti (stopati), in sicer
    a) ugovarjati, upreti (upirati) se, protestirati, zavreti, ovreti (ovirati), preprečiti (preprečevati), onemogočiti (onemogočati); abs.: adimit intercedendi potestatem Ci. (to pravico so imeli ljudski tribuni, ki so lahko s svojim vetom onemogočili sodne razsodbe, senatove odločitve in sklepe narodnih zborov), si intercessum sit Ci. če je prišlo do ugovora, če se je vnel prepir, če je prišlo do prerekanja, cum lex feratur, intercedi liceri Ci., tum tribunus intercedere poterit Ci., paratos habemus, qui intercedant Ci., mandata patriae intercedunt Iust.; pren.: nisi cupiditas intercesserat N.; dat.: consulibus legem ferentibus est intercessum Ci., intercessit conlega Fabricio Ci., praetori Ci., ne legi (senatus consulto) intercedere liceret Ci., iniquitatibus magistratuum Plin. iun., Piso Verri intercessit Ci., rogationi L., auctoritati senatūs Ci.; z ne ali quominus: quod ne fieret, consules intercesserunt Hirt., nihil intercedit, quominus L. ni nobene ovire, praetori non intercedere tribunos, quominus … L., de cognomine i. Suet.
    b) nastopiti (nastopati) kot posredovalec (miritelj), biti posredovalec (miritelj), posredovati: nullum meum dictum pro Caesare intercessit Ci. nobene besede nisem zastavil za Cezarja, si tui recuperatores non intercederent Ci., cum inter Aiacem et Hectorem decertantes armis intercederet Gell., ad leniendam invidiam intercessit his verbis Suet., cum vestra auctoritas intercessisset, ut Ci. ker ste kot posredovalci ukrenili, da … ;
    c) (v denarnih zadevah) jamčiti, porok biti, porokovati, dajati poroštvo, zagotovilo: Suet., tantum (sestertium sexagies) se pro te intercessisse Ci., magnam pecuniam (za veliko vsoto) pro aliquo Ci.
  • inter-cīdō1 -ere -cīdī -cīsum (inter, caedere)

    1. po sredi (čez pol) (pre)rezati, prebosti (prebadati), prekopa(va)ti: intercisae venae T., hostiam i. Macr., venas fontis cuniculis i. Hirt. odkopa(va)ti, planitiem Plin., aedes Icti. ali pontem L. podreti, montem Ci., Isthmon Q., iugum Hirt., iugum valle a castris intercisum Hirt. ločen z … = insula ab Italiā freto intercisa Sen. ph., colles intercisi vallibus Hirt. presekani, prekrižani, quā (securiculā) intercidantur radices Plin., et sententias intercidere (razkosa(va)ti) et verba corrupte pronuntiare Gell., intercisi dies Varr., Macr., Cl. (dnevi, o katerih se zjutraj in zvečer ne smejo opravljati javni posli).

    2. iz kake celote sem ter tja dele izrez(ov)ati: arundinetum Col.; poseb. liste iz kake računske knjige izrezati in jo tako poneveriti: commentarios Plin. iun., rationes dominicas Ulp. (Dig.).
  • Intercīdōna -ae, f (intercidere) Intercidona, eno izmed treh božanstev (Intercidona, Pilumnus, Deverra), ki so branila Silvanu v hišo, v kateri je ležala otročnica. Da bi označili to božje varstvo, so šli trije možje ponoči okrog otročničinega stanovanja: eden je zasadil sekiro v prag, drugi je tolkel po njem s tolkalom (ki se je uporabljalo pri pripravljanju moke), tretji pa ga je pometel z metlo. Ta tri znamenja kulture (sekira, tolkalo, metla) naj bi bila Silvana oplašila, da ne bi vdrl ponoči v hišo in mučil mater: Varr. ap. Aug.
  • inter-cipiō -ere -cēpī -ceptum (inter, capere)

    1. na sredi pota ujeti, uloviti, zajeti, prestreči (prestrezati): Pl., Iust., Suet., Amm., pila intercepta remittere C., bracchium Cu. roko pri udarcu, litteras Darei Ci., epistulam Cu., commeatūs Hirt., L., magnum numerum iumentorum C. na poti prestreči, hostes in fuga Hirt., T., Dareum Cu., ipsum ab suis L. daleč od svojcev, aliquid sago, ne tellurem attingat Plin., naves C., classem Aur., complures hostium C., hostes laqueis Mel., columbae ab accipitre interceptae Varr.; pesn.: Rhoeteus hastam intercipit V. prestreže sulico = zadene ga sulica (ki je bila drugemu namenjena), venenum i. Ci. izpiti strup (ki je bil pripravljen za drugega).

    2. iz srede proč vzeti, odvze(ma)ti: terga caput tangunt, colla intercepta videntur O.; metaf.
    a) odvze(ma)ti, odtegniti (odtegovati), iztrgati, ugrabiti, upleniti: Plin., Suet., Aur., Amm., honos ad meum diem petitus ad … occasionem interceptus esse videtur Ci., agrum ab aliquo i. L., pecuniae e publico interceptae T. izmaknjen, poneverjen, interceptarum pecuniarum reus Suet.; z raznimi stranskimi pomeni: veneno interceptus T. (medtem) umrl zaradi zastrupitve, Myrrha intercepta neci O. za sedaj (začasno) oteta (rešena) smrti, te interceptum fortuna servavit Cu., solem, usum aurium i. Cu. odvzeti, gloriam Cu. prevzeti, izpred nosu vzeti, arca dives laudem intercipit Ph. si prisvaja, spem anni (Cererem) O. uničiti, alicui urbem O., urbs intercepta Ap. ki se je pogreznilo, spiritum Sen. rh. ne pustiti dihati, rex mortalitate interceptus Plin. iun., interceptus repentinā morte Iust., si me fata intercepissent Q., interceptus (ki ga je presenetila smrt) quoque magnum sibi vindicat locum Q., exitio i. Aur., viribus exesis intercipi Aur.
    b) prekiniti, pretrgati, ustaviti, ovreti (ovirati), zavreti (zavirati), preprečiti (preprečevati), zaskočiti, zapreti (zapirati), zagraditi (zagrajevati), zaskočiti (zaskakovati): iter interceperat L., Cu., loca opportuna L., hostium ingressum praesidiis T., caelum intercipit umbra (Alpium) Sil., sermones medios Q.
  • inter-clūdō -ere -clūsī -clūsum (inter, claudere)

    1. z acc. rei: zapreti (zapirati), preprečiti (preprečevati), preslediti, prestreči (prestrezati), zaskočiti, zavreti (zavirati), ovreti (ovirati), vzeti (jemati), odvze(ma)ti: cum sibi omnes aditūs interclusos viderent Ci., alicui iter, viam, exitum, perfugia i. Ci., L., C., aditūs (in Ciliciam) parvis praesidiis Ci., alicui fugam, C., Ci. ep., commeatūs Pl., Suet.; pren.: meum reditum flumine sanguinis i. Ci., bonorum civium est intercludere omnes seditionis vias Ci., dolor intercludit vocem L., Iust., i. animam, spiritum L., T., Cu. dušiti, pristinae vitae consuetudo interclusa Ci., defensio interclusa respirat Ci., alicui aditum ad causam i. Ci., creditum Iust., anima interclusa ab dulcedine aquai Lucr. skoraj zadušena zaradi prenaglega zauživanja.

    2. z acc. personae: koga prestreči, zajeti: a tergo hostem interclusum reliquit Ci., intercludi in insidiis Ci., Caesarem duobus exercitibus et locorum angustiis facile intercludi posse C., metuo, ne iam intercludamini ut, cum velitis exire, non liceat Ci., intercluso Constantio trans Euphratem Amm.; pren.: itaque intercludor dolore (bolečina me ovira, mi brani), quo minus ad te plura scribam Ci. ep.; intercludere aliquem aliquā re ali ab aliquā re koga ločiti, odtrgati od česa, ne dati mu priti do česa; pogosto lahko slovenimo ta sklad enako kakor sklad i. alicui aliquid: nostros commeatibus intercludere coeperunt C., hostes commeatibus Iust., re frumentariā, itinere, Dyrrachio intercludi C., Caesarem frumento i. C., Ibero L., ab oppido intercludere adversarios C., legiones ab impedimentis interclusae C., aliquem ab exercitu C., a suis L., a castris L., exercitum ab auxilio L., a praesidio C.
  • inter-dīcō -ere -dīxī -dictum

    1. prepoved(ov)ati, preprečiti (preprečevati), zabraniti (zabranjevati); abs.: ubi ita interdictum sit Ci., sic nemo umquam interdixit Ci.; z dat. personae in acc. rei: neque hoc liberis nostris interdicendum est Ci., ei orbem terrarum i. O., se opponit periculis praemio interdicto Ci., ut huic furiae vox interdiceretur Ci., alicui convictum hominum Val. Max., alicui rem capitalem Cat., histrionibus scaenam Suet., alicui misericordiam, admirationem rerum Sen. ph., alicui patriam Iust., religio interdicta civibus Suet.; stvarni obj.
    a) s finalnim stavkom: nobis interdictum est, ne ex ea civitate quem civem adsciscere possimus Ci., interdicit Cassivellauno, ne Mandubracio neu Trinobantibus noceat C., sed id neque feci adhuc nec mihi ne faciam interdictum puto Ci., ex quo etiam Pythagoreis interdictum putatur, ne fabā vescerentur Ci., neque est interdictum aut a rerum naturā aut a lege aliqua atque more, ut singulis hominibus ne amplius quam singulas artes nosse liceat Ci.
    b) z inf.: alicui arte suā uti i. Paul., cum sibi interdixerit habere, interdixit et poscere Sen. ph.; brez dat. personae: usum amethystini coloris i. Suet., interdicitur vini potus quinis diebus ante et postea Plin., magia ista iam inde antiquitus duodecim tabulis propter incredundas frugum illecebras interdicta Ap., nullo proposito praemio, sed etiam interdicto Ci., aulā interdictā, urbe interdictā Suet.; brez dat. personae stvarni obj. z ACI pass.: pari severitate interdixit commeatūs peti Suet.; tudi alicui i. de aliquo: interdixi tibi de medicis Cat. ap. Plin.; pt. pf. interdictus 3 prepovedan: voluptas H., spes O.; prim. spodaj subst. interdictum -ī; pogosteje z dat. personae in abl. rei: feminis purpurae usu L. (pravzaprav prepoved razglasiti glede … ), Romanis omni Galliā C., alicui domo suā Q., alicui domo et provinciis suis Suet.; brez dat. personae: domo i. T. hišo prepovedati; pass.: male rem gerentibus patriis bonis interdici solet Ci., ei Italiā et Hispaniā, in quā ortus erat, interdictum est T., interdici non poterat socero (dat.) genero (abl.) H. ni mu bilo mogoče prepovedati druženja (občevanja) z … , meretriciis amoribus interdictum iuventuti Ci., interdictum est mari (abl.) Antiati populo (dat.) L.; z acc. personae in abl. rei (le v pass.): illi vero omni iure atque honestate interdicti Gell., philosophi urbe et Italiā interdicti sunt Gell., dives ille cibo interdicitur Ap.

    2. kot jur. (držpr.) t. t. v reklu: i. alicui aqua et igni Ci. (ali aquā ignique, igni atque aquā T.) prepovedati komu rabo vode in ognja = uradno (pravnoformalno) izreči zoper koga poostren pregon (izgnanstvo), koga izobčiti, pregnati: leges, quae iubent ei aquā et igni interdici Ci., velitis, iubeatis, ut M. Tullio aquā et igni interdicatur Ci.; nav. pass., redko act.: quibus cum aquā et igni interdixisset C.; podobno: si quis eorum decretis non stetit, sacrificiis interdicunt (sc. ei) C. ga izključijo od žrtvovanja, izobčijo ga.

    3. odrediti (odrejati), vele(va)ti, (za)ukaz(ov)ati, zabičati (zabičevati): familiae valde interdicere (živo (= ostro) zabičati), ut uni dicto audiens sit Ci.; occ. kot jur. (držpr.) t. t.
    a) o pretorju odrediti (odrejati), razsoditi (razsojati), poseb. pri posestnih tožbah: i. de vi Ci., praetor de fossis, de cloacis, de minimis aquarum itinerorumque controversiis interdicit Ci., praetor interdixit, ut, unde deiectus esset, eo restitueretur Ci.
    b) pri tožbi (poseb. o posesti) oprije(ma)ti se pretorjevega razglasa (edikta), opreti (opirati) svojo tožbo na pretorski razglas: Q., Icti. — Od tod subst. pt. pf. interdictum -ī, n

    1. prepoved: Amm., eam legem esse potius interdictum sceleris Ci., i. Caesaris Ci., contra i. regis Iust., tyrannica interdicta Ci., deorum interdictum vendidit Ci., fuit illud interdictum apud maiores nostros de vi quod hodie quoque est Ci., i. duodecim tabularum Plin., interdicta mea Pl.

    2. occ. pretorjeva odredba, razsodba, pretorjev odlok: Petr., hac lege praetorum interdicta tollentur Ci., possessio per interdictum repetita est Ci., actio est per interdictum constituta Ci., eo verbo praetores in hoc interdicto (formula za razsodbe) uti solebant Ci., interdicto cum aliquo contendere Ci.
  • inter-eā (adv.: inter in abl. f. sg. zaimka is)

    1. časovno:
    a) medtem, med tem časom, vtem, v tem času, tačas: Ter., C., V., N., Cu., i. T. Roscius advenit Ci., teritur i. tempus Ci.; z natančnejšim časovnim določilom: haec dum Romae geruntur, Quinctius i. de agro vi detruditur Ci., i. iste, cum signa quaedam pulcherrima vidisset, adamavit Ci., i., quoad fides esset data, … non intermissuros delectūs C.; Kom. pogosto pristavijo gen. loci: Pl., dum haec loquimur, interea loci … Ter.
    b) včasih: Sil.

    2. adverzativno: pri vsem tem (pa), vendar (pa), toda. Istodobna dejanja, ki si nasprotujejo, izraža Latinec s cum interea „medtem (vtem) ko“, „medtem (vtem) ko vendar“: cum interea nullus gemitus audiebatur Ci., cum i. quis vestrum hoc non audivit? Ci., cum i. pecuniae vestigium nullum invenitis Ci.; podobno tudi, če je drugi stavek zanikan: (signa labefactabant;) illud interea nullā lababat ex parte Ci., neque interea verbum ullum inposuit Ci., nunc tamen i. haec accipe Cat.
  • interemptor -ōris, m (interimere) morilec, ubijalec; abs.: Prud., Aug.; z objektnim gen.: fratris sui Vell., puellae Val. Max., invenias professos sapientiam, qui … nefas iudicent ipsum interemptorem sui fieri Sen. ph.
  • interfectiō -ōnis, f (interficere) ubijanje, uboj, umor: Trebonii Brutus in Ci. ep.; smrtonosen izid bolezni: deliratio desinens in interfectionem celerem Cael. ki se konča z naglo smrtjo.
  • inter-ficiō -ere -fēcī -fectum (inter, facere)

    1. (o osebah) pobi(ja)ti, poraziti, posekati, umoriti, usmrtiti: P. Scipio Ti. Gracchum privatus interfecit Ci., M. Flaccus ex senatūs sentēntiā est interfectus Ci., interfecto Clodio haec adsequebatur Ci., i. exercitum N., Eutr., doletis trīs exercitūs interfectos Ci., equitem C., hostes, duces N., se Cu., Petrum cruci affixit et Paulum interfecit Lact. je dal ubiti z mečem, je dal obglaviti, feras Lucr.; z abl. instrumenti: suā manu sororem interfecit Ci., aliquem veneno i. S. fr., fame L., anum siti fameque i. Pl., Crassum suapte interfectum manu Ci., eum insidiis Ci., N. (tudi per insidias Cu., Sen. ph., Val. Max.), aliquem igni atque omnibus tormentis excruciatum L., dolo, naufragio interfici N. ob življenje priti, smrt storiti, umreti, poginiti, i. aliquem paene vitā et lumine Pl. spraviti koga ob kaj, vzeti mu kaj, virum et filium eodem tempore venenis clam datis vitā i. Gell. ob življenje spraviti, ugonobiti.

    2. metaf. o stvareh: uničiti (uničevati), pokonč(ev)ati: fer … ignem atque interfice messīs V., herbas Ci., usum, fructum Pl., salubritatem Aug., virginitatem Ap., fragmenta panis, piscium magnam vim Luc. fr. (po)užiti, ubi ille torrus (torris) esset interfectus flameus Acc. fr. požgan; occ. prekiniti (prekinjati), pretrgati, ustaviti (ustavljati): sermonem Ap., negotium pozni Icti.
  • inter-fluō -ere -flūxī vmes teči, teči (vmes) med čim, preteči, teči skozi kaj: quantum interfluit fretum? L., amnes interfluunt Cu., Mel., aquis interfluentibus Mel., angusto freto interfluente Plin., amne interfluente Plin.; z acc.: fretum, quod Naupactum et Patras interfluit L., i. media moenia, saxa Cu., Romanos Cheruscosque T., medium oppidum Plin.; pass.: hae insulae interfluuntur Ap.; redkeje z dat.: aurum (stopljeno) cumulo aliarum rerum interfluens L., quamvis flumina piscosa et amoena pinguibus arvis interfluant Plin.
  • inter-fūsus 3 (interfundere) vmes razlit, vmes tekoč: novies Styx interfusa V., interfusum mare Plin. iun.; z acc.: interfusa nitentes aequora Cycladas H. pretakajoče se med … ; pren.: maculis (sanguineis) interfusa genas V. s pegasto podplutima licema, liventibus maculis interfusus Amm., nox interfusa Stat. ki je vmes.
  • inter-iaceō -ēre vmes ležati: interiacebat campus, colles imminebant L., illa brevissima terra, quae interiacebit Plin. iun., transitū ali viā interiacente Plin. iun., solum interiacens Plin. iun.; z inter: haec inter eam (insulam) et Rhodum interiacet Plin.; z acc.: planities, quae Capuam Tifataque interiacet (= inter C. et T. iacet) L., regio, quae duas Syrtes interiacet Plin., quidquid Asopon veteresque interiacet Argos Stat.; z dat.: campus interiacens Tiberi ac moenibus Romae L., id spatium, quod sulcis interiacet Col.; metaf.: sed his ipsis media interiacent multa Q.
  • inter-iciō (tudi inter-iaciō) -ere -iēcī -iectum (inter, iaciō)

    1. vmes, na sredo vreči (metati), položiti (polagati), postaviti (postavljati), da(ja)ti, de(va)ti, vriniti (vrivati), vtakniti (vtikati); pass. vmes stopiti (stopati); z acc. rei: rubis sentibusque interiectis (z zasaditvijo robidovja vmes) efficere, ut … C., trabes saxis interiectis continentur C. vmes položeni; z acc. personae: sagittarios inter equites i. C., expeditos levis armaturae interiecerant C.; metaf.: interiecit materiae genus inter individuum et id … Ci., Arminius pleraque Latino sermone interiaciebat T., preces et minas T. vključevati, moram T., librum Ci. vmes napisati, inter Novembrem et Decembrem mensem interiecit duos alios Suet., bracchio dolorem interiecit Suet.

    2. pt. pf. vmes ležeč, stoječ, nahajajoč se, vmesen
    a) prostorsko: interiectis paucis portibus C., nasus quasi murus oculis interiectus Ci., interiectae solitudines Ci., aer interiectus inter mare et caelum Ci., regio interiecta inter Romam et Arpos L., equiti pedes i. T., flumen interiectum T.; pren.: interiecti inter philosophos et eos … Ci. ki stoji v sredi.
    b) časovno: duorum fratrum aetatibus medius interiectus Ci., interiecto brevi spatio C., anno Ci., interiectis aliquot diebus C. po preteku; tako tudi: interiecto tempore Iust., longo intervallo Ci., interiectis mensibus Iust.
  • inter-lābor -lābī vmes zdrkniti, drčati, pasti (padati), leteti (letati), teči: stellis interlabentibus Stat., nervis interlabentibus Sil.; v tmezi: inter enim labentur aquae V.; z acc.: fluvius lucos i. Amm.; metaf. (o času) vmes preteči (pretekati), vmes miniti: tantis interlabentibus annis Cl.
  • inter-micō -āre -micuī vmes se svetiti, se svetlikati, prosevati, presevati; z dat.: rutilum squamis intermicat aurum Cl.; z acc.: tenebras nimbosque intermicat ignis Val. Fl.; abs.: cernis, ut ingentes murorum porrigat umbras campus et e speculis moriens intermicet ignis Stat. caelum subtextum caligine cernebatur obscurā et … ad usque meridiem intermicabant iugiter stellae Amm., intermicantia astrorum lumina Lact., lumen i. Ap.; metaf.: virtus in operibus humanae animae intermicat Iulianus ap. Aug.
  • inter-minor -ārī

    1. (za)groziti, (preteč, pod kaznijo) prepoved(ov)ati: Gell., interminatus sum, ne id faceres Ter., interminor, ne mihi obstiterit obviam Pl., vivo vitam i. Pl.; pt. pf. interminātus 3 s pass. pomenom: pod kaznijo prepovedan: cibus H., poenae Cod. I.

    2. ogroziti (ogrožati) koga, zagroziti komu, zapretiti komu kaj: mihi tibique interminatus est nos futuros ulmeos Pl. da bomo z ulmovkami (= brestovimi šibami) tepeni, fore interminatus, ut … Lact.; pt. pf. interminātus 3 s pass. pomenom: zapreten, zagrožen: poena Cod. Th.
  • inter-mīsceō -ēre -mīscuī -mīxtum (z)mešati med kaj, umešati, vmeš(av)ati, primeša(va)ti; z dat.: tibi Doris non intermiscet suam undam V., alicui rei satureiam Plin., Col., lapidem terrae minutae Plin.; metaf.: patriis petita verba foris H., cum clamor esset intermixtus gemitu Auct. b. Hisp.; o osebah: (po)mešati, podtakniti (podtikati) med … ; z dat.: turbam indignorum dignis i. L., intermixti hostibus L.; abs.: intermixti domini Sen. ph., intermixtis mulieribus Iust.
  • inter-mittō -ere -mīsī -missum

    1. vmes da(ja)ti, dejati (devati), položiti (polagati), postaviti (postavljati); pass. vmes ležati: trabes paribus intermissae spatiis C., valle intermissa C. ker je bila vmes dolina; occ. vmes prazno (nezasedeno) pustiti (puščati); pass. vmes prazen ali odprt biti, ležati: planities intermissa (= brez) collibus C., loca custodibus intermissa L., mediocribus spatiis (passibus CCCC) intermissis C., per intermissa moenia urbem intrarunt L. skozi vrzeli v zidu, pars oppidi a flumine intermissa C., quā erat opus intermissum C., intermissa munimenta L., nunc continua nunc intermissa tecta villarum Plin. iun. nepretrgane … na samem stoječe, perexiguo intermisso spatio C.

    2. metaf.
    a) (delo, … ) začasno ustaviti (omittere = popolnoma ustaviti), (p)opustiti ((p)opuščati), prekiniti (prekinjati), preneha(va)ti: proelium, iter C., laborem C., O., dilectum C., studia Ci., ludos Suet., ludorum solemnia L., cultum agrorum L., rerum curam T., ob iustitium solita munia T., paulisper otium Plin. iun., hoc intermisi, quoad non licuit Ci., verba intermissa O. pretrgane, ludi intermissi Ci., L., forensibus negotiis intermissis Ci., iurisdictis intermittitur Ci., hoc solum vectigal aliis intermissis non conquiescit Ci., libertas intermissa Ci. ki so se ji začasno odpovedali, intermissa bella H., bellum saepius intermissum Suet., intermissus tamdiu mos Plin. iun., magistratum intermittere C. začasno ne postaviti, suspendirati; z inf.: opustiti (opuščati), nehati: non intermittebas donum adferre Ci., non intermittit caelum nitescere Ci., obsides dare intermiserant C., i. alicui litteras mittere Ci., non ille intermisit adfirmare se sine morā venire Ci.; za zanikanim glag. quin: hoc opus numquam intermittendum est, quin (ne da bi) omnibus instauretur annis Col.; med. in intr. popustiti (popuščati), odneha(va)ti, poneha(va)ti, preneha(va)ti, poleči (polegati), tudi polegati se, preneh(ov)ati: mediā circiter nocte vento intermisso C. je nastalo brezvetrje, paulum intermissā flammā C., quā (parte) flumen intermittit C. kjer preneha (= ne teče), (in canendo) nihil intermittere Ci., non intermittunt hostes C. prihajajo enakomerno, neprenehoma, brez prestanka, proelia non intermittunt Hirt. se nadaljujejo, trajajo neprenehoma naprej, aves intermittentes (v presledkih, prenehoma) bibunt Plin., febris intermittit Cels. ima presledke, prenehuje (= je mrzlica), tertiana, quae ex toto intermittit Cels., si (vitia eius) non desinent, intermittent Sen. ph.; z acc. časovnega raztezanja: ut reliquum tempus (preostali čas) a labore intermitteretur C. se preneha z delom.
    b) čas zamuditi (zamujati), izgubiti (izgubljati), pustiti (puščati), da preteče, ne porabiti (porabljati) ga, ne zapraviti (zapravljati) ga: dies intermissus saepe perturbat omnia Ci., ter intermissa die Ci., intermissa nocte C., puncto temporis, brevi tempore, triduo, spatio intermisso Ci., C., paucis mensibus intermissis Cu., ne quem diem intermitterem, has dedi litteras Ci., nulla pars noctis ad laborem intermittitur C. vsaka nočna ura se porabi nepretrgoma za delo; za zanikanim glag. quin: nullum tempus intermiserunt, quin legatos mitterent C., neque ullum fere diem intermittebat, quin quid in quoque esset animi ac virtutis suorum perspiceret C., numquam unum intermittit diem, quin semper veniat T.
  • inter-nāscor -nāscī -nātus sum vmes (z)rasti, nasta(ja)ti: herbae internascentes Plin., internata virgulta L., internatae herbae Col., corpus Plin., palmes Col.; z dat.: herbae saxis internatae T., vada altioribus (globlja mesta v morju) internata Sen. rh., herbae feno i. Col.