-
Aracūsia -ae, f = Arachōsia (gl. Arachōsiī): Isid.
-
Aracynthus (Aracinthus) -ī, m (Ἄράκυνϑος) Aracint, gorovje na južni obali Etolije: Plin. Rim. pesniki postavljajo to gorovje napačno med Atiko in Beotijo in ga povezujejo z beotskim Amfionom: Pr., Stat., Amphion Dircaeus in Actaeo Aracyntho V. (Eclog. II, 24, kjer piše Ribbeck Aracintho) na atiškem Aracintu ali in actaeo (gl. acta) Aracyntho na obrežnem gorovju Aracintu.
-
Āradus -ī, f (Ἄραδος) Arad, najbolj severno mesto feniške obale: Ci. ep., Lucr., Cu. idr. Od tod adj. Āradius 3 aradski: mare Lucr.; subst. Āradiī -ōrum, m Aradci, preb. Arada: Plin.
-
araeostȳlos -on (gr. ἀραιόστυλος) z daleč narazen postavljenimi stebri, redkostebrn: aedes Vitr.
-
arānea -ae, f (prim. gr. ἀράχνη)
1. pajek: O., Iuv., invisa Minervae V., in foribus suspendit aranea casses V., aranearum telae Pl., Val. Max.
2. met. pajčevina: Pl., Lucr., Cat. idr., summo quae pendet aranea tigno O.; pren. pajčevinaste niti: Plin.
-
arāneāns -antis (*arāneāre, arānea) pajčevinast, pajčevine poln: fauces Ap. ker vanjo že dolgo ni prišla nobena hrana; prim.: „lačen, da se mu dela pajčevina po trebuhu“.
-
arāneola -ae, f (demin. arānea) pajkec: araneolae quasi rete texunt Ci.
-
arāneolus -ī, m (demin. arāneus) pajkec: Ps.-V. (Cul.)
-
arāneōsus 3 (arāneum)
1. pajčevine poln: Cat.
2. pajčevinast: fila, lanugo Plin.
-
arāneus -ī, m (prim. arānea)
1. pajek: Cat., Plin., aranei tenvia fila Lucr., aranei textura, araneorum telae Sen. ph.
2. morska riba = draco marinus: Plin.
-
arāneus 3 (arāneus) pajčji: genus, texta Plin.; pren. mus araneus Col., Plin. rovka. Od tod subst.
1. arāneus -ī, m (sc. mus) = mus araneus: Veg.
2. arāneum -ī, n
a) (sc. textum) pajčevina: Plin., Fr., tollere haec aranea Ph.;
b) pren. pajčevina, neka bolezen oljk in trt (= ἀράχνιον): Plin.
-
arapennis, gl. arepennis.
-
Arar -aris, acc. Ararim (redko Ararin: Cl.), abl. Arare: C., Hirt. (z inačico Ararī), T., m Arar (zdaj Saône), pritok Rodana: C., Hirt., V., Tib., T., Cl. (z nom. Araris) idr.
-
Arātaeus 3, gl. Arātēus in Arātus.
-
Arātēus 3, gl. Arātus.
-
aratia, slabše aracia, -ae, f aracija, neke vrste smokva z belimi sadeži: Plin.
-
arātiō -ōnis, f (arāre)
1. oranje, ral; poljedelstvo: Plin., arationis iteratio Col., fructuosa aratio Ci.
2. pl. met. orna zemlja, orno polje, ornica: Pl., ut et segetum arationumque perciperet usum Col., nascitur (calyx) in arationibus Plin.; poseb. zakupna zemljišča, državna posestva v rimskih provincah, ki so se dajala v zakup: arationes grandiferae et fructuosae Ci., arationes Campana et Leontina Ci., arationes et agri Ci., arationes magnas conductas habere Ci.
-
arātiuncula -ae, f (demin. arātiō) njivica, košček zemljišča: Pl., Vulg.
-
Arātīus 3, gl. Arātus.
-
arātor -ōris, m (arāre)
1. orač: ex oratore arator factus Ci., tauris iuga solvet arator V., diffugit arator omnis et agricola V.; včasih atrib., skoraj kakor adj.: oralen, plužen: cedebat taurus arator equo O., bos arator Suet., Icti.; pren. Arātor ozvezdje Orač: Varr. ap. Serv.
2. occ. ratar, poljedelec, kmet: Lucr., Tib., gaudet arator igni H., fetūs, quos durus arator... nido implumīs detraxit V., concidere infelix validos miratur arator inter opus tauros O.; poseb. pl. arātorēs desetinski zakupniki, naselniki (na državnih posestvih; prim. arationes pri arātiō): Suet., quot aratores fuerunt agri Mutycensis? Ci., aratores iugera sationum suarum profitentur Ci.; redkeje sg.: sperabam, inquit arator, me ad denarios perventurum Ci.