Franja

Zadetki iskanja

  • prae-coquō -ere -coxī -coctum (prae in coquere)

    1. prej skuhati: quoniam vapore constat culpa acinique praecoquuntur (po nekaterih izdajah praecocuntur) in callum Plin., summum corium sol acriter cum praecoquit, efficit, ut videatur aridum Vitr., praecoquere aliquid in aliqua re Cael.

    2. dobro skuhati = popolnoma dozoriti: quidam ex quacumque dulci (sc. uva), dum praecocta, alba, faciunt siccantes sole Plin.
  • praeda -ae, f (iz *prai-hedā, *praei-hidā, sor. s prehendo, torej = nagrabljeno, ugrabljeno; prim. star. abl. (na napisih) praidād = praedā) plen, in sicer

    1. (v vojni) vojni plen: Pl., Cu., V., H., T., Lucr. idr., praeda ante parta Ci., praeda ex omnibus locis agebatur C., ex pacatis praedas agere S. pleniti po mirnih krajih, praedam ex agris agere L., praedam capere Ci. ali facere L. (u)pleniti, praeda cessit alicui L. plen je pripadel, praedae alia militum cessere L. drugo je pripadlo vojakom kot plen; tako tudi: reliqui in praedam cessere victoris Cu. so pripadli zmagovalcu kot plen.

    2. (na lovu) lovína, lovski plen, ulov: Plin., Sen. ph. idr., cervi luporum praeda H., pisces mea praeda O., formicae praedam per herbas convectant V.; pesn.: veniunt nova praeda, puellae O., praeda haec mea est Pl.

    3. rop: praeda praetoris Ci., praeda e templo Ci., regnum praedam sceleris sui fecit S., aliquid praedae habere S. kot rop imeti v posesti, in praedā et sanguine versari Ci.

    4. zadržana najdena reč, zadržana najdba (najdenina): ostendit praedam Ph.

    5. metaf. korist, dobiček: Tib., spes praedae S., cupido praedae O., reiecta praeda H., praedam ferre (imeti) H., ab aliquo magnas praedas facere N. veliko dobička imeti od koga, maximas praedas facere Ci.
  • prae-dēmō -ere (—) -dēmptus (prae in dēmere) prej odvzeti: (po nekaterih izdajah praesumpto) praedempto tegmine Cael.
  • prae-dispositus 3 (prae in dispōnere)

    1. (po)prej razpostavljen: nuntios praedispositos (po novejših izdajah nuntios per dispositos [equos]) L.

    2. spredaj ležeč, spredaj se nahajajoč: vesica Th. Prisc.
  • praedium -iī, n (menda sor. s praes porok)

    1. zastavnína, zastavljenína, jamstvo, poroštvo, zastava, zastavek, zalog: Pl., Ca., Varr., T., praedibus et praediis populo cautum est Ci., dandam ex aerario pecuniam mutuam praedibusque ac praediis cavendum populo L.

    2. meton. zemljišče, podeželsko (selsko) posestvo, podeželski (selski) dvorec, pristava: Ter., H. idr., praedium emere Ca., compluribus locis praedia hortosque habere H., praedium rusticum Ci., N., Col., urbanum Ci. obmestno, pa tudi = podeželsko (selsko), po meščansko opremljeno poslopje: Icti., suburbanum Col., ius praediorum Ci., praedia dotalia Ci., praedium vendere Ci., aliquem de praedio detrudere Ci.
  • praedō1 -ōnis, m (praedārī) plenilec, ropar, razbojnik, grabež(ljivec), gusar, tat: Ter., Varr., Corn., V., Cu., Col., Val. Max., Sen. rh., Sen. ph., Q., Ps.-Q., Mart., T., Suet., Gell., Lucan., Ph., Petr., Vell., Val. Fl., Stat., Asc., Ap., Fr., Aus., Cl., Macr., Iust., Amm., M. idr., vos scelesti, vos rapacīs, vos praedones Pl., ne capta praeda capti praedones fuant Pl., omnium templorum atque tectorum totiusque urbis praedo Ci., praedo iuris urbani Ci., collecti ex praedonibus latronibusque Syriae Ciliciaeque provinciae C., fugiens hic decidit acrem praedonum in turbam H., „per devia rura iuvencos, Romule, praedones, et Reme“, dixit „agunt“ O., at neque Persephone digna est praedone marito O., alibi praedo alibi praedae vindex cadit L., praedonum agmen L., impium Fidenatem, praedonem Veientem L.; praedones maritimi (po)morski razbojniki, gusarji: deinde maritimos praedones consectando mare tutum reddidit N.; v tem pomenu tudi samo praedo: capiunt praedonīs navem illam ubi vectus fui Pl., bellum praedonum Ci., C., refertum praedonum mare Ci., ipse archipirata cum grege praedonum Ci.; metaf.: praedo maritus (o Plutonu, ki je ugrabil Prozerpino); o kragulju: praedo fuit volucrum Mart.; o trotih in čmrljih: nec rursus multitudinem praedonum co[nv]alescere patiendum est, ne universas apes alienas diripiant Col.; o ljudeh, ki se polakomnijo in polastijo posesti drugih: Icti.
  • prae-dūcō -ere -dūxī -ductum (prae in dūcere) spredaj, pred kaj ali čim potegniti, narediti, zgraditi, postaviti: ex grandibus saxis sex pedum murum, quo nostr[or]um impetum tardarent, praeduxerant Galli C., fossamque et maceriam sex in altitudinem pedum praeduxerant (sc. copiae Gallorum) C., plateasque inaedificat fossas transversas viis praeducit C. izkopati jarek, qua deceat tutam castris praeducere fossam Tib., cum argento, aere, plumbo lineae praeducantur Plin., lineas ex argento nigras praeduci plerique mirantur Plin., pendentes maiore ex parte librant et lineas itineri praeducunt Plin. začrtati linije (po katerih naj se položi vodovod), praeductam obsessis parentibus fossam Sen. ph., neque fossam aut vallum praeduxerunt T., iubet (sc. dux) succedere bello munitumque latus laevo praeducere gyro Lucan., nunc omnia complent imbribus et calido praeducunt nubila Phoebo Lucan., aut fossas instant praeducere muris aut portarum aditus Sil., quis Apolline merso frigida damnatae praeduxit nubila menti? Stat.
  • prae-fascinō -āre (prae in fascināre) urok(e) odvrniti (odvračati): praefascinandis (po nekaterih izdajah prae fascinandis) rebus apponi Porph.
  • praefectūra -ae, f (praefectus)

    1. načelništvo, načelstvo, predstojništvo, nadzorništvo, nadzorstvo, prefektúra; v zasebnem življenju: quin ruri's in praefectura tua? Pl., villae Varr.; v javnosti: urbis Plin., annonae, vigilum, praetorii T., morum Suet., Plin. iun. nadzorstvo nravi, nadzor nad javno moralo (v času republike je imel to nalogo cenzor (censor)), aerarii ali aerarii Saturni Plin. iun., praetorio Aur., praefecturam urbi agere Eutr.

    2. vojaško poveljništvo, poveljstvo (poseb. v provincah), častniška služba, prefektúra: praefecturam sumere, petere Ci., consulum praetorumque praefectura N. od konzulov in pretorjev podeljena; (pri zaveznikih): equitum Gallorum Hirt., alarum Suet.

    3. provincialno (pokrajinsko) upraviteljstvo, pokrajinska uprava, uprava (upravljanje) province, (pokrajinsko) okrožje, provincialna (pokrajinska) prefektúra: Aegypti Suet.

    4. meton.
    a) italsko okrajno mesto, ki so ga upravljali rimski oblastniki, prefektúra: praefecturae eae appellabantur in Italiā, in quibus et ius dicebatur, et nundinae agebantur; et erat quaedam earum R. P., neque tamen magistratus suos habebant. In † qua his † (po starejših izdajah quas) legibus praefecti mittebantur quotannis qui ius dicerent Fest., neque enim regio ulla fuit nec municipium neque praefectura aut colonia Ci., nullum erat municipium, nulla praefectura, nullum consilium Ci., horum flagitiorum iste vestigiis omnia municipia, praefecturas, colonias, totam denique Italiam impressit Ci., nullum erat Italiae municipium, nulla colonia, nulla praefectura Ci., Capua in formam praefecturae redacta Vell.
    b) okrožje, upravni okraj, področje uprave, upraviteljstvo, namestništvo, prefektúra: Aegyptus dividitur in praefecturas Plin., proximas sibi praefecturas petere T., neque cunctatur (sc. Vardanes) quin proximas praefecturas corripiat T.
  • prae-gerō -ere -gessī -gestum (prae in gerere)

    1. naprej nesti (nositi): alius sub oculis dominae speculum praegerit (po novejših izdajah progerit) Ap.

    2. (po)prej storiti; subst. praegesta -ōrum, n prej storjeno: oblivio praegestorum Cael.
  • prae-gravidus 3 (prae in gravidus) zelo têžek (težák): rogato molis praegravidae (po novejših izdajah praevalidae) castigat pulvere lapsus Stat.
  • prae-iūdicium -iī, n (prae in iūdicium)

    1. vnaprejšnja (predhodna, poprednja) (raz)sodba (ki je poznejši lahko ali ji mora biti vodilo), predsodba, prejudíc(ij), predhodna odločitev, predhodni izrek: Plin. iun., Q., Suet. idr., de quo non praeiudicium, sed plane iudicium iam factum putatur Ci., cur non eius damnatione aliquod ad hoc iudicium praieiudicii comparasti? Ci., praeiudicium se de capite C. Verris per hoc iudicium nolle fieri Ci.

    2. metaf. vnaprejšnja (predhodna, poprednja) sodba, predsodba, vnaprejšnja odločitev (izven sodišča): praeiudicium tantae rei afferre L. vnaprej (prenaglo, prehitro) se odločiti glede tako pomembne zadeve (o tako pomembni zadevi).

    3. meton.
    a) prejudicialna tožba, tožba na vnaprejšnjo sodno odločbo, po kateri naj se določi kako pravno razmerje: Icti.
    b) po kaki vnaprejšnji odločbi nastala škoda, prejudíc(ij): Sen. ph., Gell., Icti., neque veritati facit praeiudicium Icti. ne škoduje.
    c) odločilni (vplivni, merodajni) zgled (primer): Pompeius vestri facti praeiudicio demotus Italiā decessit C., praeiudicia Africi belli C. dosedanji zloslutni (= nesrečo, slab izid napovedujoči) dogodki, orabat, ut se praeiudicio iuvarem Plin. iun.
  • prae-iuvō -āre -iūvī (prae in iuvāre) prej podpreti (podpirati), prej pomoči (pomagati): et credebatur affectam eius fidem praeiuvisse (po novejših izdajah parce iuvisse) T. pomagati pojemajočemu kreditu = preprečiti izgubo kredita zaradi zapadlosti.
  • prae-lībō -āre (prae in lībāre)

    1. prej pokusiti (in potem podati drugemu), natočiti, postreči s čim: nectar Stat., breviorem urnulam Fulg., tunc innuba Manto exceptum pateris praelibat sanguen Stat. izliti kot pitno daritev.

    2. metaf.: pectora visu Stat. (po)nuditi očem, dati (ponuditi) na ogled, his praelibatis Macr., praelibante Hymenaeo M.
  • prae-lūstris -e (prae in lustrāre; beseda je tvorjena analogno po illūstris) zelo lep, zelo imeniten, zelo mogočen, zelo visok: vive tibi, quantumque potes, praelustria vita: saevum praelustri fulmen ab arce venit O.
  • prae-mandō1 -āre -āvī -ātum (prae in mandāre)

    1. vnaprej priporočiti (priporočati), izročiti (izročati, zaupati) skrbi koga: hominem Pl.

    2. vnaprej naročiti (naročati), vnaprej (za)ukazati (reči) komu, naj pride: puerum aut puellam Pl., ego terrā marique ut conquirerentur praemandavi Vatinius in Ci. ep. s tiralico sem ga dal preganjati po kopnem in morju; od tod subst. praemandāta -ōrum, n „vnaprejšnja naročila“ = tiralice, iskalnice, iskalni listi: idem postea mandatis requisitus Ci.
  • prae-meditor -ārī -ātus sum (prae in meditārī) (vna)prej (poprej) premisliti (premišlj(ev)ati), razmisliti (razmišljati) o čem, (vna)prej (poprej) misliti na kaj, pripraviti (pripravljati) se na kaj, (vna)prej (poprej) preizkusiti (preizkušati), (vna)prej (poprej) (z)vaditi: L., Sen. ph., Sil., Amm. idr., praemeditari, quo animo accedam ad urbem Ci. ep., est enim sapientis, quicquid homini accidere possit, id praemeditari ferendum modice esse Ci., si reus horum nihil fecerit, accusator dicet eum usque adeo praemeditatum fuisse, quid sibi esset usu venturum Corn.; abs.: praemeditatus adsistentibus phonascis T. prej vadeč (poskušajoč) po navodilih (ob napotkih) učiteljev petja; tako tudi: tentans citharam et praemeditatus T.; pt. pf. s pass. pomenom: nec fieri meliora mala praemeditata Ci. prej premišljena (preudarjena), nihil praemeditati Q., praemeditata dicere iam parabat Amm.
  • praemium -iī, n (nam. *prae-emium iz prae in emere)

    1. plen, lovína: Pl., Tib., Val. Fl. idr., spectat sua praemia raptor O., praemia pugnae V., praemia malle quam stipendia T., leporem et gruem iucunda captat praemia H. (o lovcu), captare calamo (sc. aucupatorio) praemia Pr.

    2. metaf.
    a) plačilo, častno darilo, nagrada (naspr. poena, supplicium): Ter., V., Lucan., Stat., Suet. idr., legibus et praemia praeposita sunt virtutibus et supplicia vitiis Ci., honores et praemia Ci., aliquem praemio afficere Ci. naplačati, poplačati, nagraditi koga, praemio aliquem donare Ci., alicui praemium (praemia) dare pro aliqua re Ci., alicui praemium tribuere Ci., praemium exponere Ci., praemium proponere Ci., honores et praemia spondere Ci., praemio elicere Ci., praemia extorquere Ci., alicui praemium persolvere Ci., alicui praemium deferre Ci., praemia ab aliquo expectare C., praemio deduci C., praemium ponere S. ustanoviti, postaviti, določiti, alicui praemium reddere Cat., hederae doctarum praemia frontium H., si sibi praemio foret L. ko bi bil naplačan, praemia dare O., praemium dare Plin. iun.; praemium est z ACI: age, hoc non est praemium, unum spectare omnium cruces? Sen. rh.; iron. plačilo = kazen: cape praemia facti O. plačilo (= kazen) za zločin.
    b) nadpravica, predpravica, posebna pravica, korist, dobiček, odlikovanje, ugodnost, izkazovanje naklonjenosti (milosti), protežiranje, v pl. tudi darovi, zakladi (ki jih ima kdo pred drugimi): omnia praemia donaque fortunae Ci., frontis urbanae praemia Ci. predpravica velikosvetne (velikosvetske, svetovljanske) drznosti, praemia vitae Lucr., praemia insani scribae H., licebat celerius legis praemio Ci. po posebni ugodnosti zakona.
  • prae-mōnstrō -āre -āvī -ātum (prae in mōnstrāre)

    1. naprej (po)kazati, (po)kazati pot k čemu: currenti spatium Lucr.

    2. metaf.
    a) napotiti (napotovati), napelj(av)ati k čemu: te praemonstrante Stat. po tvojem navodilu, po tvojih napotkih.
    b) prej naznaniti (naznanjati), prej povedati, prej omeniti (omenjati): praemonstra docte, quid fabuletur Pl., praemonstro tibi, ut (kako) te aliorum misereat Pl., ut praemonstravimus in bucolico esse positum Prisc.
    c) (vnaprej) napoved(ov)ati, prerokovati: ventos futuros Ci. poet., magnum aliquid populo Romano praemonstrare et praecinere (sc. deos) Ci., non est dubium hanc suavitatem praemonstratam esse efficaci auspicio Plin.
  • prae-posterus 3, adv. (praeposterus)

    1. (narobe) obrnjen, naroben, nepravi, napačen, nepravočasen (= ob nepravem času): praeposteris consiliis utimur Ci., gratulatio Ci., tempora Ci., praepostere (narobe, napačno, napak) agere cum aliquo Ci., quid tam perversum praeposterumve dici aut excogitari potest? Ci., ne quid perturbatum ac discrepans aut praeposterum sit Ci., nihil tam praepostere, tam incondite, tam monstruose cogitari potest Ci., litterae praeposterae (ne po vrstnem redu) redditae Ci. ep., ordo Lucr., frigus Sen. ph., omnia naturae legibus praepostera O. naravnim zakonom nasprotno, v nasprotju z naravnimi zakoni, natalis Plin. obrnjeni porod = porod, pri katerem se otrok rodi z nogami naprej, ficus Plin. ob nepravem času (= ali prezgodaj ali prepozno) rastoča, praeposteri aut praeproperi rigores Plin., praepostere calceum inducere Plin. narobe obuti čevelj (= obuti levi čevelj nam. desnega), praepostera et intempestiva oratio Plin. iun., dixi … sed, quamquam praepostere, reddetur Plin. iun., ambitio T., imperfecte atque praepostere atque inscite syllogismo esse usum Epicurum dicit (sc. Plutarchus) Gell., gradus, pondera, aetates dignitatesque dinoscere, ne in oratione praepostere, ut in temulento ac perturbato convivio, collocentur Fr., errorem hominibus intervenisse praepostere plurimis enuntiantibus Fest.

    2. metaf. narobe (napačno, napak, absurdno, nesmiselno, bedasto) ravnajoč, prekast: praeposteros habes tabellarios Ci., ut erat semper praeposterus atque perversus Ci., imperator Ci., homines S.