Franja

zapórnik (-a) m

1. carcerato, detenuto, recluso

2. lingv. occlusiva:
zaporniki in priporniki occlusive e fricative

carcerato m (f -ta) jetnik, jetnica; zapornik, zapornica; kaznjenec, kaznjenka

detenuto m (f -ta) jetnik, jetnica; zapornik, zapornica; kaznjenec, kaznjenka

esplosivo

A) agg.

1. eksploziven (tudi pren.):
miscuglio esplosivo eksplozivna mešanica
carica esplosiva eksplozivni naboj

2. jezik zapornik, eksploziva

B) m razstrelivo, eksploziv

occlusiva f jezik zapornik

recluso m (f -sa) zapornik, zapornica; kaznjenec, kaznjenka

evaso m pobegli zapornik

semilibero

A) agg. polovično prost

B) m zapornik na polovični prostosti

pobégel (-gla -o) adj. fuggito, scappato; evaso:
pobegli zapornik evaso

t | T m inv.

1. lingv. lettera t (ti)

2. consonante t:
t je zapornik la ti è una occlusiva
lingv. deležnik na t participio in t
metal. profil T, T profil profilo a T