Franja

Ἴακχος, ὁ 1. bogoslužno ime Bakha v Atenah in Elevzini. 2. vesela (slovesna) pesem na čast Bakhu.

Καλλίας, ου, ὁ ime mnogih bogatih Atencev.

κατα-κρατέω premagam, obvladam, prevladujem, ὀνόματι s svojim imenom, moje ime se pretežno rabi; πολλὸν κατακρατέω sem mnogo močnejši.

κεῖμαι [Et. kor. k'ej, ležati, odtod: κοιμάω, κοίτη, ὠ-κεανός, κώμη, lat. cu-nae (iz k'oi-nā), civis (starolat. ceivis), nem. Heim. – Obl. 2 sg. κεῖσαι, 3 κεῖται, 3 pl. κεῖνται, cj. κέωμαι, κέηται, opt. κεοίμην, imp. κεῖσο, κείσθω, inf. κεῖσθαι; impf. ἐκείμην, ἔκεισο, ἔκειντο, fut. κείσομαι; ep. praes. 3 pl. κείαται, κέαται, κέονται; cj. 3 sg. κῆται, impf. κείμην, 3 pl. κείατο, κέατο, iter. κέσκετο; ion. pr. 3 sg. κέεται, inf. κέεσθαι; rabi se tudi kot pf. pass. od τίθημι]. 1. ležim, sem a) počivam, spim; b) ležim brez dela; c) ležim na tleh (bolan, utrujen, v nezavesti); d) ležim v nesreči, sem nesrečen, zanemarjen:; e) sem mrtev, nepokopan; f) nahajam se, bivam τόπον. 2. o stvareh: a) ležim, stojim (o krajih); τόπον ležim na kakem kraju, πόλις αὐτάρκη θέσιν κειμένη mesto z ugodno lego:; b) sem postavljen, položen, shranjen, nahajam se, περὶ τῆς κεφαλῆς ovit sem okoli glave, opletam glavo, εἰς ἀνάγκην κείμεθα prisiljeni smo, εὐεργεσία ἀνάγραπτος κεῖται stoji, ostane zapisana, ἄεθλον nagrada je izpostavljena; c) sem določen, v veljavi, obstojim νεῖκος, νόμοι, θέσμια; ζημία κειμένη po zakonu določena kazen; ὄνομα κεῖται ime se je dalo, κεῖται ὄνομά τινι komu je ime, imenuje se; ἀγὸν κεῖται boj je odrejen, κεῖται ἡμῖν dognano je za nas; d) visim; odvisen sem od česa, ἐν γούνασι θεῶν κεῖται je v božjem naročju, je (leži) v božjih rokah; ἐν ὑμῖν κείμεθα naša usoda je v vaših rokah; e) κακὸν τὸ πάλαι κείμενον že davno pozabljeno zlo, εὖ κειμένων πραγμάτων če se bodo stvari dobro zasukale, če se bo dobro izteklo.

Κηφισόδωρος, ὁ ime atenskega stotnika.

Κισσία, ἡ staro ime za Suzijano; preb. οἱ Κίσσιοι; adi. Κίσσιος 3.

κλῄζω, ion. κληίζω (gl. κλέω, κλείω) 1. imenujem, dajem ime; pass. imenujem se. 2. poet. razglasim, slavim, poveličujem τινὰ σωτῆρα.

κραναός 3 ep. skalnat, kamenit, krševit; Κρανάη, ἡ neznan otok. – Κραναοί, οἱ staro ime Atencev.

Λᾱ́ρῑσ(σ)α, ἡ, ion. Λήρῑσαι, αἱ ime mnogih mest (v Mali Aziji, v Tesaliji ob Peneju, v Asiriji).

Λύκος, ὁ 1. ime mnogih rek. 2. moško ime.

Μαιῶται, ion. Μαιῆται, οἱ skupno ime za prebivalce ob Azovskem morju, ki se zove Μαιῶτις, ion. Μαιῆτις, ιδος (λίμνη) ἡ; adi. Μαιήτης, ου.

Μεγάβυζος, ὁ 1. satrap v Arabiji ob Artakserksovem času. 2. ime svečenikov efeške Artemide.

μετα-βάλλω (tudi v tmezi; gl. βάλλω) I. act. 1. trans. premetavam, preobračam δέμας, obrnem νῶτα, izpreminjam ὄνομα, μορφήν, δίαιταν, krotim, brzdam ὀργάς. 2. intr. obračam se, izpreminjam se, izpreminjam svoje mnenje, odpadam h komu πρός τινα; pt. μεταβαλών se more pogosto prevesti z: nasproti εἴ τις μεταβαλὼν πυνθάνοιτο, ἐκ τούτου μεταβαλὼν ἔλεγεν. II. pass. in med. 1. obračam se (drugam), izpreminjam si (ime v kaj), zavijem (na levo, na desno), menjam mnenje. 2. (za)menjam τὰ ἱμάτια, τί τινος kaj za kaj, ὤνια kupčujem, tržim. 3. τὰ ὅπλα mečem (ščite na hrbet).

μετ-ονομάζομαι pass. dobivam drugo ime.

Μῃονίη, ἡ ion. = Μαιονία staro ime za Lidijo; njeni prebivalci so se imenovali Μῄονες, ων, οἱ; fem. Μῃονίς, ίδος, ἡ.

μητρῷος 3, ep. ion. μητρώιος materin, materinski, ὄγκος ponos na ime "mati", φόνος uboj, ki ga je izvršila njena mati; τὸ Μητρῷον Kibelino svetišče v Atenah.

Μιλυάς, άδος, ἡ staro ime za Likijo, pozneje samo mala pokrajina v Likiji; preb. Μιλύαι, οἱ.

Οἰνηίς, ίδος, ἡ ime atiške občine.

ὄνομα, ατος (τοὔνομα = τὸ ὄνομα), ep. ion. οὔνομα [Et. lat. nomen, slov. ime, imena (iz ьmen-, ьnmen-, idevr. n̥men), nem. Name] 1. ime, nazivanje, poznamenovanje; ὄνομα, ὀνόματι z imenom, po imenu, imenovan πόλις Θάψακος ὀνόματι, πόλις ὄνομα Καιναί; ὄνομα καλέω τινά, ὄνομα τίθημι (τίθεμαί) τινι dajem komu ime; ὄνομα φέρω nosim (imam) ime. 2. beseda, izraz, naslov. 3. ime, glas, slava. 4. samo ime, videz, izgovor, pretveza, μετὰ καλῶν ὀνομάτων z lepimi besedami, z lepim izgovorom, τῷ ὀνόματι pod pretvezo, navidezno. 5. τῷ ὀνόματι, διὰ τοῦ ὀνόματος, ἐν (ἐπὶ) τῷ ὀνόματί τινος v imenu koga, po naročilu koga NT. 6. opisovalno: ὄνομα σωτηρίας = σωτηρία.

ὀνομάζω, ion. οὐνομάζω [fut. ὀνομάσω itd.] ὀνομαίνω, ion. οὐνομαίνω [fut. οὐνομανέω, aor. ὠνόμηνα, ep. ὀνόμηνα] 1. act. in pass. a) imenujem, (po)kličem (z imenom), δῶρα naštevam, (iz)govorim μηδ' ὀνομήνῃς, priznavam, govorim μάλα σεμνῶς, obetam ὄρχους δώσειν; b) dajem ime, nazivam, imenujem koga za kaj τινὰ θεράποντα. 2. pass. imenujem se, zovem se, pišem se, ἔκ τινος po kom NT, ἀπὸ τούτου μὲν τοῦτο οὐνομάζεται odtod izvira pregovor. 3. med. παῖδα μ' ὠνομάζετο imenoval me je svojega sina.