Franja

idiōta (idiōtēs Tert.) -ae, m (gr. ἰδιώτης) nevednež, šušmar, pačuh: Luc. fr., Vitr., Gell., Tert., ludos nobis idiotis relinquit Ci., quae quemvis nostrum, quos ille idiotas appellat, delectare possent Ci., posteaquam rem paternam ab idiotarum divitiis ad philosophorum reculam perduxit, … studio litterarum se subito dedidit Ci., interim grati idiotis lepōres Q. množici, nižjemu ljudstvu.