Franja

Zadetki iskanja

  • āmentātiō -ōnis, f (āmentāre) metanje, lučanje (z jermenom zamašnikom); od tod met. pl. amentationes = zagnane strele, metala: Tert.
  • coniectiō -ōnis, f (conicere)

    1. metanje na eno mesto, na en predmet, lučanje, streljanje: telorum Ci.

    2. pren.
    a) primerjajoče zlaganje, primerjanje, vzporejanje: annonae atque aestimationis Ci.
    b) domnevno razlaganje: somniorum Ci.; od tod domnevanje, domneva, dozdevanje, dozdevek: Ulp. (Dig.).
    c) povzetje, povzetek = razlaganje kakega pravnega primera: Paul. (Dig.).
  • coniectus -ūs, m (conicere)

    1.
    a) metanje, zmeta(va)nje na eno mesto, met: c. materiai Lucr., voraginem coniectu terrae explere L., herbae coniectu siccari amnes ac stagna Plin.
    b) dotek, prival: coniectus partim animai altior, atque foras eiectus largior eius Lucr., coniectus eorum (elementorum) confluit Lucr.

    2.
    a) met, metanje, lučaj, lučanje, zadeganje, streljanje (metal): Front., telorum coniectu confossus N. ker se je nanj usula toča kopij, ne primum quidem coniectum telorum ferre L., sine coniectu teli T. ne da bi se bilo zalučalo kako kopje, cum undique ex altioribus locis in cavam vallem coniectus esset L. ker se je moglo streljati, domus fracta coniectu lapidum ex area nostra Ci. ep.; poseb. (o razdalji) telī coniectus lučaj, streljaj: ad teli coniectum venire L. priti na lučaj, intra teli coniectum L., extra teli coniectum consistere Petr.
    b) pehanje, suvanje, porivanje: pugno brachiique coniectu trudere aliquid Lucr.

    3. pren.
    a) (o pogledu, očeh) obračanje, upiranje: facit enim vester iste in me animorum oculorumque coniectus, ut … Ci., non modo telorum tuorum, sed etiam oculorum coniectus Plin. iun. streljanje ne le s puščicami, temveč tudi s grozečimi očmi.
    b) sklepanje: coniectura dicta est a coniectu, id est directione quadam rationis ad veritatem Q.; od tod na sklepanju sloneče domnevanje, domneva, dozdevanje, dozdevek: progredi coniectu longius Aur.
  • iactūra -ae, f (iacĕre)

    1. metanje (blaga) z ladje: quaerit, si in mari iactura facienda sit, equine pretiosi potius iacturam faciat an servuli vilis Ci.; meton.: iacturae summa Icti. škoda, nastala po metanju blaga z ladje.

    2. metaf. opustitev, žrtvovanje, izguba, škoda: cuius laudationis iactura nobis exoptanda est Ci., iactura rei familiaris Ci., causae, iuris Ci., temporis L., operum tanto labore factorum L., capitis amissi (izgubljene glavnice) L., maior Romanis quam pro numero iactura fuit L. izguba v bitki, iactura sanguinis O. moritev otrok, iacturam (alicuius rei) facere škodo trpeti, izgubo imeti, (iz)gubiti kaj, iacturam dignitatis atque honoris facere C., huius dignitatis iactura facienda est Ci. ta čast se mora žrtvovati, hos iacturam suarum tribuum fecisse Ci. ti (da) so izgubili svoje tribuse, patiatur eius vita reliqua me hanc tantam iacturam criminum facere Ci. da sedaj tako povsem preskočim v, iacturam gravissimam feci, si iactura dicenda est tanti viri amissio Plin. iun., parvam iacturam accipere L. malo poražen biti, iacturam pati (= facere) Col.

    3. meton. strošek, izdatek, denarna žrtev: quae iactura, qui sumptus, quanta largitio! Ci., ipsum M. Aurium non magna iactura facta tollendum interficiendumque curavit Ci., quibus iacturis homines in provincias proficiscuntur Ci., in his inmanibus iacturis infinitisque sumptibus Ci., eos ad se magnis iacturis pollicitationibusque perduxerant C., magnis iacturis sibi quorundam animos conciliare C.
  • iactus -ūs, m (iacĕre)

    1. met, metanje, lučanje, streljanje: pulveris V., telorum Val. Max., fulminum iactūs Ci. ali — iactŭs T., se iactu dedit aequor in altum V. vrgel (zagnal) se je v … , iactu superant sagittae arborem V. v poletu, ob strelu, quatiunt fenestras iactibus crebris iuvenes H.; teli iactus = lučaj, streljaj: intra iactum teli progressus uterque V. na streljaj, extra teli iactum Cu., Sen. ph. zunaj streljaja, ad teli iactum pervenire Cu. na streljaj se približati; metaf.: fortuitus iactus vocis Val. Max. slučajno izgovorjena (podtaknjena) beseda.

    2. occ.
    a) kot kockarski t. t. met, lučaj, vržek: Pl., Ter., tesserarum prosper iactus L., talorum iact. O., Pr., extremus ac novissimus iact. T.
    b) metanje ribiške mreže in meton. poteg, lov = na en poteg ujete ribe: retis Icti.; abs.: a piscatoribus … iactum emerat Val. Max.
    c) metanje v stran, odmetavanje, meton. zavrženo: inter purgamenta et iactus cenantium Sen. rh.
    č) metanje (blaga) z ladje: iactu decīdere (poravnati se) cum ventis Iuv., iact. mercium Icti., iactum mercium facere levandae navis causā Dig. blago z ladje vreči, — (po)metati; meton. z ladje vrženo (pometano) blago: iactum ex nave factum ferre Icti.
    d) met, razširjanje: radiorum Plin.
    e) nametavanje: aggeris Vulg.
  • iaculātiō -ōnis, f (iaculārī) metanje, lučanje: equestris Plin., fulminatio est iaculatio cum ictu Sen. ph., fulgoris Ap., iaculationes saxorum Ap., testarum in mare iaculationes Min.; metaf.: haec velut iaculatio dictorum Q. streljanje (sprožanje) dovtipnih besed.
  • iaculātus -ūs, m (iaculārī) metanje, lučanje: Tert.
  • iectūra -ae, f (iacĕre) metanje: P. Veg. (?).
  • interiectiō -ōnis, f (intericere)

    1. metanje, polaganje med kaj, vtikanje, vrivanje: latissima pontium i. Cass.

    2. metaf.
    a) kot ret. in gram. t. t.: vstavitev, vrinek, vrivek: brevis, i. Q., verborum Corn.
    b) medstavek, vrinjeni stavek, vrinek, vrivek (parenteza): Q.
    c) medmet: Q., Prisc., Aug.

    3. vmesni čas, vmesno obdobje, medčasje: si vero interiectionibus capere cuiusque generis fructum aveat Col.
  • interiectus -ūs, m (intericere)

    1. metanje, postavljanje med kaj: velut in maceria lapides temerario interiectu poni Ap.

    2. metaf.
    a) prostorsko: vmesni vstop, vstop (vmes) med … : luna deficit interiectu terrae Ci. če stopi zemlja vmes (med sonce in mesec).
    b) časovno: pretek, vmesni čas, vmesno obdobje, medčasje, rok, doba: petito paucorum dierum interiectu T., interiectu noctis T. ko je vmes pretekla noč, i. temporis Aur.
  • luctāmen -inis, n (luctārī)

    1. rokoborba, r(u)vanje, boj, borba, metanje: Lamp.

    2. metaf.
    a) napor, trud, prizadevanje: Cl., remo ut luctamen abesset V., miserum l. Val. Fl.
    b) mešanje s snovjo druge vrste: sine luctamine alterius generis Pall.
  • luctātiō -ōnis, f (luctārī)

    1. rokoborba, r(u)vanje, boj, borba, metanje: Hyg., Sen. ph., sine adversario nulla l. est Ci.

    2. metaf.
    a) telesna borba, telesni spopad, napor (zoper težave): taetra ibi l. erat cum lubrica glacie L.
    b) duševna borba, duševni spopad (zoper nasprotovanje), besedni spopad, pregovarjanje, polemika: Vell., Sen. ph., Lact., cum Academicis incerta l. est Ci.
  • luctātus -ūs, m (luctārī) rokoborba, r(u)vanje, boj, borba, metanje: Ap.; metaf. napor, trud, prizadevanje: Plin.
  • missiō -ōnis, f (mittere)

    I. metanje, lučanje, streljanje, zadevanje, spuščanje: sagittae, telorum Vitr., extra telorum missionem Vitr. zunaj strelne črte. —

    II.

    1. (od)pošiljanje, odprav(lj)a(nje), odprem(lj)a(nje): legatorum Ci., litterarum Ci. ep.; occ. kot jur. t.t. missio in aedes postavitev, izročitev v (hišno) posest: Ulp. (Dig.).

    2. izpust(itev) jetnika: adfertur etiam de Sileno fabella quaedam; qui cum a Mida captus esset, hoc ei muneris pro sua missione dedisse scribitur Ci.

    3. odpust iz vojaške službe: Suet., iusta, iniusta, gratiora (iz naklonjenosti, milosti), honesta L., causaria Icti. zaradi bolezni, ignominiosa Icti., nautarum Ci. pomorščakov, missiones turbulentorum hominum L.

    4. odpust gladiatorjev iz arene = oprostitev gladiatorjev od nadaljnje borbe za tisti dan, pomilostitev, milost, pardon: gladiatorium munus modo vulneribus tenus, modo sine missione dare L. ali gladiatores sine missione edere Suet. brez pomilostitve, na smrt, na življenje in smrt, gladiatori laeso missionem petere Mart.; pren.: sine missione pugnare Fl. na življenje in smrt, quid porro prodest paucos dies aut annos lucrificare? sine missione nascimur Sen. ph. rodimo se, da se bojujemo na smrt, non enim servavit is, qui non interfecit, nec beneficium dedit, sed missionem Sen. ph. ampak je le odgodil smrt.

    5. puščanje: sanguinis Cels.

    6. (pre)nehanje, prestanek, konec: ludorum Ci., pompa non habet missionem Ap.

    7. metaf.
    a) oprostitev, odpust(itev) kazni: missionem rogare Petr., missionem dedit puero Petr. je odpustil kazen.
    b) puščanje na (pri) miru: non dissimulatā missione Petr., missionem dedimus pernae Petr. = nismo se dotaknili gnjati.
  • prōstrātiō -ōnis, f (prōsternere) podiranje, metanje, zbijanje, pobijanje, poval(janje): totius corporis Cassian., sui Cassian., vilis Amm. lahni sledovi pustošenja; pren. rušenje, rušitev, uniče(va)nje: disciplinae Tert.
  • tortus2 -ūs, m (iz * torqu̯-tus, *torc-tus : torquēre)

    1. zavoj, vijuga, ovinek, zavinek (starejše zavina), svitek, krogec, krožec: bucinarum tortūs Arn., serpens dat corpore tortūs V. se zvija, tortu multiplicabili draco Ci. (poet.) v številnih kolobarjih, tortu draco terribilis Ci. (poet.).

    2. vihtenje, metanje: habenae Stat.
  • vibrātiō -ōnis, f (vibrāre)

    1. vihtenje, lučanje, metanje: hastae P. F.

    2. vibríranje, vibrácija, tresenje, trzanje, hitro tresoče gibanje, jezljanje: tonitruum continuata vibratio Vop.
  • circumiectiō -ōnis, f (circumicere)

    1. okrog metanje: manuum Cael.

    2. odevanje, obleka: humani corporis Arn.
  • dēiectus -ūs, m (dēicere)

    1. metanje navzdol, padanje, padec: angustias … saeptas deiectu arborum … invenere L., d. aquae Sen. ph., d. gravis (fluminis) O. slap, deiectūs fluminum Sen. ph.; pren.: in ira d. animorum est Sen. ph. zaletavost, prenagljenost.

    2. met.
    a) ogrinjalo: velatum geminae deiectu lyncis Stat.
    b) breg, reber: d. collis, is collis … ex utraque parte lateris deiectūs habebat C., in deiectu positi Plin.; d. gemmae Plin. ostri rob.
    c) znižanje glasu = ϑέσις Fulg.
  • iaculābilis -e (iaculārī) za metanje primeren, metalen: telum O., Cl. metalo, pondus Stat.