clāmōsus 3, adv. - ē (clāmāre) poln kričanja
I. act. kričav, razgrajaški, venomer kričeč (hrumeč): altercator Q., lictor, magister Mart., pater Iuv., mulier Vulg., stomachus Sen. ph. (o jeznih ljudeh), ne dicamus omnia clamose Q.
— II. pass.
1. s kričanjem napolnjen, kričeč: theatrum, urbs, valles Stat., circus Mart., Iuv., Subura Mart.; z gen. relationis: undae clamosus Helorus Sil.
2. ki poteka s kričanjem, s kričanjem združen: orationis enuntiandae acceleratio Corn., actio Q., Phasma Catulli Iuv., clamosissimae mortes boum P. Veg.