Franja

Zadetki iskanja

  • Getae -ārum, m (Γέται) Geti, bojevito traško pleme, s svojimi sosedi Daki sorodno ali celo istovetno, ki je sprva bivalo ob Hemu (= Balkan) na obeh straneh reke Istra (= Donava); makedonski kralji so ga potisnili na severno stran reke. Pod Decebalom so bili Geti mogočen narod, vendar jih je rim. cesar Trajan l. 106 po Kr. popolnoma premagal: CI. EP., V., H., O., SEN. TR., MEL., PLIN. Sg. Geta -ae: AUS., VEN., ali Getēs -ae, abl. -ā, m (ὁ Γέτης): O., LUCAN., STAT., SID. Get, večinoma kolekt. Geta Get(a) kot suženjsko ime: KOM.; kot rim. priimek, npr. C. Licinius Geta Gaj Licinij Get(a), konz. l. 116, cenzor l. 108: CI.; apoz.: poëta Getes O. ali Getes Hebrus SEN. TR. getski. – Od tod

    1. adj. Geticus 3, adv. -ē, getski, pesn. = traški: arma, sermo, gens O., lyra STAT. = Orfejeva, Getice loqui O.

    2. subst. Getis -tidis, f Getka, getska žena: SID.
  • gīgnō -ere, genuī, genitum (reduplicirana obl. star. glag. genō -ere, prim. gr. γενέτωρ = lat. genitor, gr. γίγνομαι rodim se, nastajam, postajam, γένος = lat. genus rod, gr. γένεσις rojstvo, rod, nastanek, γόνος rojstvo, pokolenje, γνωτός brat, lat. gēns, genius, genitālis, genuīnus, in-genuus, Gnaeus, beni-gnus, mali-gnus, nāscor [iz *gnāscor], nātus, nātiō, nātūra, naevus, idr.)

    1. roditi, zaroditi, zaploditi, ustvariti: Romule, qualem te patriae custodem di genuerunt ENN., sextus hic (Hercules) ex Alcmena quem Iuppiter genuit CI., nec Hecubam causam interitus fuisse Troianis, quod Alexandrum genuerit CI., pisces ova, cum genuerunt (so znesle), relinquunt CI., Aeneam Anchisae Venus genuit V., Maiā genitus (= Mercurius) V. Majin sin, dis genite et geniture deos V., genitus Amphione O. Amfionov sin, genitus de sanguine nostro, genitus de semine Iovis O., me pater ex alia (z drugo) genuit O., vaccam e terra genitam O., qui te genuere O. roditelji, starši, me subditum et pellice genitum appellant L., (M. Antonius) perdundae pecuniae genitus S. FR., vir demerendis hominibus genitus VELL., adulescentis in omnium virtutum exempla geniti VELL., omne potens animal leti genitumque nocere LUCAN., quaecumque animal pariunt, in capita gignunt PLIN.; o posinovljencu: Caesar tantum genuit virum (= Octavianum) O.; abs.: ut in gignendo ... perfacile appareat CI., hae, quae gignunt CELS.; pren.: ad maiora enim quaedam nos natura genuit CI., deus animum ex sua mente et divinitate genuit CI. je ustvaril, (Athenae) cum genuere virum talicum corde repertum LUCR.

    2. (o stvareh) dajati sadove (plodove), roditi, obroditi: tellus florem de caespite gignit O., India eos (ferullos) gignit PLIN. daje; v pass.: quae in terris gignantur CI. ali Corycium nemus, ubi crocum gignitur CU. = raste; od tod subst. pt. pr. med. gīgnentia -ium, n rojevajoče naravne moči, organska telesa, rastlinstvo, rastlinje: AP., LACT. loca ... nuda gignentium S. brez rastlinstva.

    3. metaf. roditi = ustvariti, narediti, povzročiti, vzbuditi, storiti, delati: haec ipsa virtus amicitiam gignit CI., qui ... genuit in hac urbe dicendi copiam CI., gignis nobis novas praeceptiones CORN., ludus enim genuit trepidum certamen et iram H., alium sitim gignit PLIN. povzroča žejo, užeja, mel gignit insaniam PLIN., probationes, ... quas (orator) ... quodam modo gigneret Q.; v pass. roditi se = nastati, postati, izhajati, prihajati, izvirati: Plato eas (sc. ἰδέας) gigni negat CI., intellegamus naturā gigni sensum diligendi CI., perturbationes omnes gignuntur ex ea (intemperantia) CI., cum ipse sui generis initium ... ab se gigni ... vellet CI., ex hac maxima libertate tyrannis gignitur CI., de gignenda sapientia GELL.
  • gladius -iī, m (domnevno kelt. beseda)

    I.

    1. kratek, nožu podoben meč za suvanje (medtem ko je ēnsis daljši meč, pripravnejši za udarec); gladius rim. vojaka je bil 2/3 m dolg, dvorezen in raven: gl. cruentus CI., vaginā vacuus CI. goli meč, gl. quo noxii iugulantur VAL. MAX. rabeljski meč, gladios stringere C., V. ali destringere CI., C., L. ali gladium educere CI. EP., C., S. ali educere e vagina CI. ali nudare gladios O. meč(e) izdreti, potegniti (iz nožnice), gladium recondere in vaginam CI. ali samo condere T. meč vtakniti (v nožnico), gladiis pugnare ali rem gerere C. pilis missis ad gladios redierunt C. so segli po mečih gladio succinctus CORN. ali accinctus L., T.; preg. pren.: suo sibi gladio hunc iugulo TER. pobijam ga z njegovim lastnim orožjem = z njegovimi lastnimi besedami (prim.: quid igitur pugnes adversus eos homines, qui suo sibi gladio pereunt? LACT.), aut tuo, quemadmodum dicitur, gladio (z orožjem) aut nostro defensio tua conficiatur CI., plumbeo gladio iugulari CI. EP. biti pobit s slabimi dokazi, ignem gladio scrutari H. ogenj z mečem prebrskavati = „ogenj z oljem gasiti = prilivati olje na ogenj“, destrictis gladiis fraudium simplicis puellae ... cogitationes invadunt AP. z ostrim orožjem sleparstva.

    2. meton. kar se naredi z mečem, umor, uboj, smrt: gladiorum impunitas CI., summa impunitas gladiorum CI. EP., licentia gladiorum CI. EP., sublatus modus gladiis LUCAN., locare ad gladium SEN. PH. ali comparare homines ad gladium LACT. za gladiatorsko borbo, damnari ad gladium ICTI. na gladiatorsko borbo, ius gladii DIG. oblast nad življenjem in smrtjo. –

    II. metaf.

    1. „Meč“, naslov nekega spisa: SUET.

    2. črtalo pri plagu: PLIN. (18, 18, 48).

    3. riba sabljak, riba sabljarka = prava mečarica: PLIN.

    4. = spatha (pri statvah): ENN. – Soobl. gladium -iī, n meč: LUC. AP. NON., VARR., Q. (ki graja to obliko).
  • glēba in glaeba -ae, f (prim. lat. globus, glomus [iz *glemos], galla [iz *galna], gr. γλουτός okroglina, zadnjica)

    1. gruda, kepa: qui ullam agri glebam possiderent CI., non adimi cuiquam glebam de Sullanis agris CI., glebam in mortuum ali in ōs inicere CI., vertentes vomere glebas LUCR., rastris glaebas qui frangit inertīs V., proles, Sabellis docta ligonibus versare glaebas H., nec ulli ... gleba ulla agri adsignaretur L., glaebas dimovere aratro O., auro madidae glebae O. z zlatom nasičene.

    2. meton.
    a) zemljišče, zemlja, svet, njiva, polje: terra ... potens armis atque ubere glaebae V., gleba Sicula O., ubere vix glaebae superat (sc. Aegyptus illas insulas) LUCAN., Eleusiniam glebam percolere AP., incolere fecundissimam glebam AMM.
    b) dežela, kraj, pokrajina: glebae felices AP.

    3. metaf. kos, košček, kroglica, kepa, gomolj: e thuris glaebis LUCR., sebi ac picis glebae C., glaebae marmoris PLIN., incana glebis tura STAT., glebae aureae IUST.
  • glōrior -ārī -ātus sum (glōria) bahati se, ponašati se, hvaliti se, košatiti se, šopiriti se, (široko)ustiti se; abs.: tu ipse mihi gloriari videbare CI., ut tute gloriari solebas CI., defendendi haec causa, non gloriandi eloquor CI., haud negatura, immo etiam gloriatura SUET. Določila: kako? z adv., z abl. modi ali adv. abl.: gl. insolenter CI., C., nimis C., aperte Q., iure CI., quomodo ipse gloriari solet CI., falso gl. AP.; pri (pred) kom?: licet enim mihi apud te gloriari CI., dicitur ... glorians apud suos Pompeius dixisse C.; med kom?: inter suos gl. C., IUST.; proti komu?: ut tu ad amicos tuos gloriaris CI., sed ne adversus te quidem gloriabor L.; ob (pri) čem?: in victoria vel ignavis gloriari licet S., in nostro conspectu gloriari AUCT. B. ALX. pred našimi očmi, vpričo nas. Na vprašanje s čim (s kom)? z abl.: gl. laudatione, legibus, eodem materno genere, nominibus veterum CI., suā victoriā C., vitiis solis T., iisdem amicis PLIN. IUN., Aegyptus alendis augendisque seminibus ita gloriata est, ut ... PLIN. IUN. se je z rastjo in rodovitnostjo svojih setev tako ponašal; z dvojnim abl.: socero quoque glorior illo O. ponašam se z njim tudi kot s svojim tastom, s ponosom ga imenujem tudi svojega tasta; s praep. in abl.: de M. Catone gl. CI., de tuis divitiis intolerantissime gloriaris CI., in virtute recte gloriamur CI. v kreposti iščemo ... slave, krepost si ... štejemo v čast, cupiditas gloriandi de me L.; z gen.: adoriae plenae gloriarer AP.; z acc., toda klas. le z acc. pron. n.: vellem equidem idem posse (po drugih possem) gloriari, quod Cyrus CI. prav s tem, ut de me ipso aliquid more senum glorier CI., in eum haec (s tem) gloriantem impetum facit L.; redko in poklas. tudi s kakim drugim obj.: gl. rem ineptam VOP.; z dvojnim acc.: victorem Pacorum Romanorum gl. IUST. zelo se ponašati s Pakorom kot premagalcem Rimljanov, povelič(ev)ati Pakora kot premagalca Rimlj.; z ACI: TER., CELS., Q., IUST., se similem esse Catilinae gloriatur CI., cum Asselus omnes provincias se peragrasse gloriaretur CI., in eo multum ... gloriari solent, se ... nihil ... didicisse umquam CI. imajo v navadi zelo si šteti v čast, da ..., seque alterum fore Sullam ... gloriatur C., quod ... adversarii gloriarentur L., Lentulum et C. Marcellum consules creatos HIRT., non ego secundis rebus nostris gloriabor duos consules ... ab nobis sub iugum missos L., gloriantis quamlibet mulierculam vincere mollitiā H. ki se sme ponašati; z odvisnim vprašalnim stavkom: gloriatus est expergefactā e somno Caesoniā, quantum egisset, dum ea meridiaret SUET. – V pass. pomenu glōriandus 3 slave (pohvale) vreden: beata vita glorianda et praedicanda CI., nec in misera vita quidquam est praedicabile aut gloriandum CI., tamquam ... inhonesta glorianda (sint) AUG.

    Opomba: V pozni lat. tudi segloriari = gloriari: IUL. VAL.
  • gradus -ūs, m (gradī)

    1. korak, stopinja: PAC. FR., ACC. FR., ENN. FR., TER., SEN. PH., Q. idr. gr. militaris PL., anilis V., tremulus O., gradum facere CI. stopinjo narediti = stopiti, citato (concito) (PH.) gradu L. pospešil je korak, z urnim korakom, hitro = concito gradu PH., (naspr.) quieto et placido gradu PH. počasi in mirno, ingenti gradu O. (gr. μακρὰ βιβάς HOM.) široko stopaje, ingentes gradus ferre O. široko stopati, gradum proferre L. naprej iti, gradum referre L. ali retro dare FL. nazaj iti, gradum inferre T. ali gradum inferre in hostes L. pomakniti se proti sovražniku, gradum conferre spopasti (spoprijeti, zgrabiti) se: L., T., pa tudi = sniti se na pogovor (razgovor), pogovarjati se, razgovarjati se: PL., V., pleno gradu ad castra hostium tendere ali aciem instructam pleno gradu in hostem inducere L. s hitrimi (naglimi) koraki, gradum addere (sc. gradui) L. hitro narediti korak za korakom, suspenso gradu L. po prstih, gradum celerare V. korak pospešiti, hiteti, gradum continere V. ali sistere V., CU. ali sustinere O. ustaviti se, obstati; pren.: (spondēus) habet stabilem quendam ... gradum CI. korak, hod, primus gradus imperii CI. ali capessendae rei publ. N. prvi korak do vladarstva, prvi korak na političnem prizorišču, prius tarda necessitas leti corripuit gradum H. je pospešila (podvojila) korak = se je jela hitreje bližati, mortis gradum timere H. bati se bližajoče se (bližnje) smrti, gradum fecit ex aedilitate ad censuram L. z edilitete je takoj preskočil na cenzorstvo = po ediliteti je takoj postal cenzor, eo gradu via facta est ad consulatum L., primos gradūs (amoris) vicinia fecit O., incipis ... primo lapsus abire gradu PR., non gradu (korakoma, polagoma), sed praecipiti cursu (v naglem teku) a virtute descitum, ad vitia transcursum VELL.

    2. occ. kot borilni t. t. zavzeto mesto, stojišče, položaj: de gradu pugnare L. s trdnega položaja (stojišča, mesta, stališča), in suo quisque gradu obnixi pugnabant L., stabili gradu impetum hostium excipere L., gradu movere (aliquem) L. z zavzetega mesta potisniti, pregnati, izpodriniti (koga), hostes gradu demoti (= moti) L., in gradu stetimus, certi non cedere O., stabili gradu e ripa vulnera dirigebant T.; pren. ugoden položaj, ugodna namestitev; mirnost (duha): iterum (Xerxes) ab eodem gradu depulsus est N., de gradu deici CI. pustiti se zbegati, deiectus de gradu CI. EP., non deiectus, ne motus quidem gradu SEN. PH., corda virûm mansere gradu SIL. so ostala mirna.

    3. meton. stopnja, stopnica, klin (pri lestvi); večinoma v pl. gradūs stopnice, stopnišče, stolba: cum dextro pede primus gradus ascenditur VITR., scalarum gradus CI., gradūs eiusdem templi tollebantur CI., frequentissimi in gradibus Concordiae (= Konkordijinega svetišča) steterunt CI., aerea cui gradibus surgebant limina V., gr. alti V., longi O. navzdolž se dvigajoče, per gradus deiectus L. ali per gradus dec(idere, per gradus labi L. po stopnicah navzdol, perque quater denos itur in illa gradūs O., pergradus saltare PETR. od klina do klina; occ. v pl. stopnjasto (stopničasto) zgrajene vrste sedežev v gledališču ali odri na cestah za gledalce ob slovesnih sprevodih: subitarii gradus et scaena T., exstructi sunt spectaculorum gradus T.; pren. v sg.: at Novius collega gradu post me sedet uno H. sedi eno vrsto (sedežev) za menoj = je po dostojanstvu eno stopnjo za menoj.

    4. metaf.
    a) kot agr. t. t. oddelek med razoroma, kraj, leha: gr. soli crudi COL., secundus vel tertius gradus COL.
    b) guba, gubica, vraska na konjskem nebu (takih je 12): sanguinem detrahere gradu tertio de palato P. VEG.
    c) lasna vrsta, kita las: comam in gradus frangere Q., caput in gradus atque annlos comptum Q., coma in gradus formata SUET.
    č) kot glasbeni t. t. stopnja glasov (tonov): sonorum gradūs CI., ab ima (voce) ad summam ac retro multi gradus (sunt) Q.
    d) kot gram. t. t. primerjalna stopnja: gr. positivus PRISC., gr. absolutus ali primitivus (= positivus), gr. comparativus, superlativus CHAR.
    e) stopnja = red, zaporedje, vrsta: a virtute ad rationem video te venisse gradibus CI. stopnjema, polagoma, renuntiatio gradūs habet CI. ima svoje zaporedje, se vrši zaporedno, perque gradūs (= gradatim) uterum pectusque humerosque manusque ambit (cortex) O., tertio gradu primores civitatis scripserat (heredes) T.
    f) stopnja časa, stopnja starosti, doba: gr. temporum CI., Q., aetatis CI. EP., LUCR., VELL., Q., T., inferior gr. aetatis VARR., omnes gradus aetatis CI., per aetatis gradus ali per omnes aetatis gradus SUET., pro gradu aetatis IUST., opportunum quaerere gradum VAL. MAX. ugoden čas, lepo priložnost.
    g) vrsta rodu, koleno, člen sorodstva: necessitudinum gr. CI., ille gradu propior sanguinis (krvnega sorodstva) O., totidem gradus distamus a Iove: gr. cognationis SEN. RH., gradu cognationis aliquem attingere SEN. RH. biti s kom v sorodu, nullo gradu contingere Caesarum domum SUET. prav nič ne biti v sorodu s cesarsko rodovino, a matre (po materi, po mleku) aliquem artissimo gradu contingere SUET. biti s kom v najbližjem sorodstvu, affinitatis gr. PLIN. IUN. gradus a consortio coniugii exceptus AMBR. koleno sorodstva, ki prepoveduje zakon (zakonsko zvezo); tudi častna stopnja v človeški družbi, v rodbini ali prijateljstvu: gradus plures sunt societatis hominum CI., gradum filii apud eum habuit L. z njim je bil v sinovskem razmerju, ab illo traditi ad hunc gradum amicitiae tuae ascendimus CI.
    h) stopnja v častnih službah, častna stopnja, čast, čin, dostojanstvo: senatorius gr. CI., in amplissimo gradu dignitatis CI., ex tam alto dignitatis gradu CI., altior gr. dignitatis CI., summum ... gradum tenere et dignitatis et gratiae CI., ascendens gradibus magistratuum CI., qui (populus Rom.) te ... tam mature ad summum imperium per omnīs honorum gradus extulit CI., secundum gradum imperii tenere N. = zavzemati prvo mesto za kraljem; tudi brez gen.: quis est civis, praesertim hoc gradu, tam oblitus beneficii vestri CI., eodem gradu fuit apud Alexandrum N. imel je isto dostojanstvo, opravljal isto častno službo.
    i) stopnja, razvrstitev po stopnjah, postopnost vsakovrstnega stanja in razmerja: infimus fortunae gradus CI., oratorum aetates et gradus CI., ut gradus essent ambitionis inter aequales CI., mille argumentorum gradus T.

    Opomba: Star. gen. sg. graduis: VARR.; dat. sg. gradū: LUC. AP. FEST.; acc. pl. (po 2. deklinaciji) gradōs: PAC. FR.
  • Graecī -ōrum, m (Γραικοί) Grki. Γραικοί so bili prvotno Epirci okrog Dodone, Rimljani pa so to ime prenesli na vse Grke. Grāī (Grāiī) pomeni Grke kot junaški narod klasične starodavnosti, Graeci je le zemljepisni pojem, Graeculus (gl. Graeculus) zaničlj. ali iron. izraz. Večinoma pl. Graeci: ENN., CI., L., H., T. idr.; redkeje sg. Graecus -ī, m Grk: Graecus apud Graecos non de culpa sua dixit CI., Graecus ignobilis L. Graeca -ae, f Grkinja: Graecus et Graeca L., Graecus Graecaque PLIN. Kot adj. Graecus 3, adv. ē, grški: pecudes PL. (menda) tarentske ovce, Graeca fide mercari PL. za gotov denar, Gr. homines CI., Gr. litterae CI. v Grčiji (poseb. v Atenah) cvetoče vede (govorništvo, filozofija idr.), historia Gr. CI. v grškem jeziku pisana rimska zgodovina, res Graecae CI. grški spisi, grščina, ludi Gr. CI. igre grške vsebine, Graeco more bibere CI. = napijati si s krožečo čašo (in navajati ime), Gr. via CI. EP. (menda) = pot v Veliko Grčijo, vocabulum Gr. GELL., nux Gr. MACR. mandelj, ad Kalendas Graecas (gl. Calendae), Alazon Graece huic nomen est comoediae PL., Graece loqui CI., Graece scire CI. znati grško (govoriti), Graece nescire CI., Acilius, qui Graece scripsit historiam CI., pronuntiare poëmata Graece et Latine N., Graece nosti? VULG. znaš grško? Kot subst. Graecum -ī, n in Graeca -ōrum, n grško, grški jezik, grščina, grško slovstvo: e Graeco in Latinum convertere CI. ali ex Graeco transfere Q. prevajati, Graeco melius uti, a Graeco ductum esse Q., Graeca leguntur in omnibus fere gentibus CI., semper cum Graecis Latina coniunxi CI., cum Graeca scribimus Q., sicut in Graecis accidit Q., vertere Graeca in Latinum Q.
  • grammaticus 3, adv. (gr. γραμματικός) slovničen, jezikosloven: ars CORN., grammaticas ambire tribus H. društva slovničarjev, jezikoslovcev, possis illud grammaticum, hoc rhetoricum magis dicere Q., gramatice loqui Q. – Od tod subst.

    1. grammatica -ae, f: CI., SUET. ali (v gr. obl.) grammaticē -ēs, f: Q. (γραμματική sc. τέχνη) slovnica, slovnična znanost, jezikoslovje, filologija = grammatica -ōrum, n: CI.

    2. grammaticus -ī, m jezikoslovec, filolog, razlagalec in presojevalec knjižnih del, slovstveni zgodovinar, slovničar, učenjak: Q., SUET., ut si grammaticum se professus quispiam barbare loquatur CI., in grammaticis poëtarum pertractatio, historiarum cognitio, verborum interpretatio CI.
  • graphicus 3, adv. ē (gr. γραφικός)

    1. risalen, risarski, le kot subst. graphicē -ēs, f (γραφική sc. τέχνη) risarstvo: PLIN.

    2. metaf.
    a) slikovit, zelo ličen, slovit, izboren, izvrsten, imeniten, izbran, odličen: delectatio graphicotera (gr. komp.) VITR. slikovito ubrane črte, is homo exornetur graphice in peregrinum modum PL., aliquem graphice decere PL. (o čevlju), graphice procedere AP., graphice depingere aliquid GELL.
    b) (o osebah) kakor po kakem vzorcu narejen (upodobljen), pravi, pravcat, izrezan, pravzor (= tipičen primer, zgled, primer, npr. tatu): mortalis, fur, nugator, servus PL.
  • grātiōsus 3, adv. (grātia)

    1. ljubek, mil, miloben, všečen: cum ... vox ipsos versus gratiores faciat PORPH.

    2. priljubljen, prijeten, vpliven, veljaven: homines aliis praetoribus (pri drugih pretorjih) gratiosi CI., quod apud publicanos gratiosus fuisti CI., viri boni, qui apud tribules suos gratiosi esse vellent CI., doceo gratiosum esse in sua tribu Plancium CI., discrimen inter gratiosos (med vplivnimi) cives et fortes CI., homini honesto, sed non gratiosiori quam Cn. Calidius est CI., gratiosissimus in provincia CI. EP., cum adversario gratissimo contendat CI., liberta aulica gratiosa SUET.; o stvareh: vidi ... causas apud te rogantium gratiosiores esse quam vultūs CI., rogatio gratiosissima CI., cupressus ... ne umbrā quidem gratiosa PLIN., colonia Augusti beneficiis gratiosa DIG. veljavna; subst. grātiōsus -ī, m ljubljenec, miljenec: aut ab amico aut a gratioso CI.

    3. ugodljiv, ustrežljiv, uslužen, prijazen: si L. Natta ... in equitum centuriis voluit esse ... gratiosus CI., ut ... gratiosi scribae sint in dando et cedendo loco CI.

    4. occ. iz milosti (naklonjenosti, prijaznosti) dan, podeljen: quorum ante emerita stipendia gratiosa missio sibi visa esset L., gr. patrocinium AP., gr. sententia DIG.; adv. grātiōsē iz milosti: ULP. (DIG.).
  • grātus 3, adv. ē (prim. lat. grātēs, grātia, grātārī, grātulārī, osk. brateis)

    1. ljubek, mil, krasen, lep, všeč(en); o osebah in stvareh: Venus, aera, artes, carmina, Antium, locus H., loca O. poljane, gratior it dies, gratior in pulchro corpore virtus H., gratissima tellus (= Delos) V., grata sors, gratus in ore vigor, gratior solibus hibernis O.

    2. priljubljen, ljub, drag, dobrodošel, ugoden, zaželen, prijeten
    a) o osebah: cui cum minus gratus esset S., conviva H., gratus Alexandro regi magno fuit ille Choerilus H., donec gratus eram tibi H., superis deorum gratus et imis H., dea (Egeria) grata Camenis O., gratior una tribus PR., comitum gratissime O., nemori gratissima coniux O., Hephaestio gratissimus sibi VAL. MAX. njegov ljubljenec, bonis artibus grati in vulgus T., se non tam gratum apud regem quam invidiosum esse IUST.; subst. grātī -ōrum, m prijetni družabniki: quam (classem) non amicorum, sed gratorum appellabat SUET.
    b) o stvareh: dona mensae secundae V., thyma H., gratum acceptumque munus N., si quicquam mutis gratum acceptumve sepulcris accidere ... potest CAT., quod approbaris, id gratum acceptumque habendum CI., gratissima victoria CI., lex omnium gratissima CI., gratae in vulgus leges fuere L.; z dat.: est mihi ... grata in dolore vestra erga me voluntas CI., quid est, quod ... populo Rom. gratius esse debeat ...? CI., triumphus gratissimus populo Rom. CI., supplicia eorum, qui in furto sint comprehensi, gratiora dis immortalibus esse arbitrantur C., Ida profugis gratissima Teucris V., grata Minervae humus (= Attica) O., volucris divûm regi grata (= aquila) O., ulva paludibus grata O. ki se z njim rada pokrivajo močvirja, vates dis gratissima O.; s sup. na -ū: his ego gratiora dictu alia esse scio L., cuius vox auditu illi futura esset gratissima VAL. MAX.; adv. grātē rad(o), z veseljem, v slast: ULP. (DIG.), praeterita grate meminit CI., gratius ex ipso fonte bibuntur aquae O.; superl. grātissimē: MACR.

    3. rad ali s hvaležnostjo sprejet, zahvale vreden, hvalevreden, razveseljiv, všečen, povoljen: ista veritas, etiam si iucunda non est, mihi tamen grata est CI. EP., cuius officia iucundiora licet saepe mihi fuerint, numquam tamen gratiora CI. EP., quae omnia mihi iucunda, hoc extremum etiam gratum fuit CI. EP., illud tamen dicam, mihi id, quod fecisti, esse gratissimum CI. EP. da sem ti za to, kar si storil, dolžan zelo veliko (za)hvalo = da si me s tem, kar si storil, obvezal na precej veliko hvaležnost, gratum est z inf.: hoc dis gratum non est ab eorum aris discedere CI. če gremo, didicisse quam sit re pulchrum, beneficio gratum (koristno) ... tyrannum occidere CI., gratum (gratissimum) mihi est s quod ali si z (največjo) zahvalo spoznavam = zelo velike zahvale je zame vredno, da / če: CI. idr.; gratum (gratissimum) facere alicui (zelo) ustreči komu, storiti mu (veliko) uslugo, obvezati koga k (veliki) hvaležnosti (za veliko hvaležnost): utrique nostrum gratum admodum feceris CI., in Q. Ligario conservando multis tu quidem gratum facies necessariis tuis CI., gratissimum fratri suo fecit CI. zelo na ljubo, feceris, si de re publ. quid sentias explicaris, nobis gratum omnibus CI., persuasum est Sardis se nihil Appio gratius esse facturos CI. nobene večje usluge, videor mihi gratum fecisse Siculis, quod ... CI., quodsi eum interfecerit, multis sese nobilibus principibusque populi Rom. gratum esse facturum C.

    4. hvaležen, zahvalen: TER., Q., PLIN. IUN. idr. memorem gratumque existimari CI., si bene de me meritis gratum me praebeo CI., homo omnium gratissimus CI., putarem te gratum in deos CI., quo in te bene merito grati essent CI. pri tvoji zaslugi zanje, ut erga duces ... satis gratus iudicarer CI., gr. adversus aliquem SEN. PH., pro quibus beneficiis vix satis gratus videar S. FR., gratus insigni referam Camenā H., si, quod adest, gratum (sc. me) iuvat H., male gratus O. nehvaležen; kot adv.: PLIN., SUET., et grate et pie facere CI., natales grate numeras H., beneficium qui dat, vult accipi grate SEN. PH., beneficia grate interpretari PLIN. IUN.; kot subst. grātus -ī, m hvaležnež, hvaležnik: ubi gratus, si non eum ipsum cernunt grati, cui referunt gratiam? CI.; enalaga: gr. animus CI. EP. hvaležno srce, gratissimus animus CI. velika hvaležnost, gr. memoria CI., voluntas IUST., voluntas gr. in parentes CI., gratissimo munere in defunctos T.; metaf. hvaležen = ploden, rodoviten: terrae PLIN. IUN.
  • gravis -e, adv. graviter (prim. gr. βαρύς, βάρος, βαρύνω)

    I. abs.

    1. težek, obremenjen, otovorjen, bremenat: onus H., onus armorum C., pondus aratri, silex, catenae O., navigia C., valvae CI., aestate grave esse aureum amiculum CI., aes gr. L. baker v šibikah, v palicah (kot polnotežen, en funt težek denar), argentum SEN. PH. samorodno, čisto, pera PH. graviora corpora LUCR.; (o osebi) težek = velik in močen: stat gravis Entellus V.; (o psu) težek = okoren, neroden, težkonog, neokreten: canis COL.; (o jedilih) težek = težko prebavljiv: cibus CI. cena PLIN. IUN. gravissima bubula CELS.; (o zemlji) (pesn.) težka = debela, mastna: tellus V. terra H.; pogosto o orožju: arma C., V., CU., SEN. PH., hasta O., tela CU., SEN. PH.; od tod enalaga: gr. agmen L. ali gr. miles T. težko oboroženo vojaštvo; pren.: lacertus O., insula O. težeč; ker so ceno prvotno odtehtavali na tehtnici, je gravis večkrat = velik (po številu), visok: graves pavonum greges VARR., gr. pretium S. FR., gr. fenus, gr. vectigalia SUET., od tod gr. supellex PLIN. IUN. dragoceno; adv. graviter = težko, hudo, močno, silno: graviter cadere O., gravius cadere ali accidere C., graviter ad terram pondere vasto concidit V. je lopnil na tla, hasta graviter pressa V., graviter se vulnerare CU., gravius erumpere T.

    2. metaf.
    a) tehten, važen, imeniten, pomenljiv, znamenit, veljaven, vpliven: epistula, testimonium, laudatio, auctoritas, tot res tam graves, illa gr. Sullae victoria, civitas CI., S. FR., L., gravem personam induxi CI. pomembno vlogo, gravi odio esse in aliquem CI. hudo sovražiti koga, graves inimicitias gessit M. Cato cum multis CI. hudo sovraštvo, quod apud omnes leve et infirmum est, id apud iudicem grave et sanctum esse ducetur CI., nec umquam fuit apud populum gravior oratio CI. in nikoli ni noben govor bolj vplival na narod, in omnibus causis gravioribus initio dicendi commoveri soleo vehementius CI., est hoc gravissimum argumentum CI., gravissimae cogitationes CI., de vobis illi gravissime iudicaverunt CI. o vas so imeli kaj visoke misli (= zelo visoko mnenje), vas so imeli zelo v čislih; o osebah: gr. auctor, orator, testis CI., vir S. FR., auctoritate graviores CI., tres gravissimi historici N.
    b) occ. α) o glasu zamolkel, debel: vox CI., Q., sonus CI., O., Q., fragor O., syllaba Q. nenaglašen, graviter sonare CI., V. β) resen, resnoben, strog, preudaren, možat, dosleden, značajen: adulescens, consul, homo, iudex CI., Aesopus H. resni (igralec) Ezop, vir VELL., animus natu gravior TER. po letih preudarnejši, gravior (Cato) in laudando CI., gravissimus civis, homo, vir CI., gravissimi domini CI.; enalaga: gr. aetas, sententia CI., supercilium PLIN. IUN.; cum senibus graviter, cum iuventute comiter vivere CI., liber graviter scriptus CI.; kot adv. včasih = živo, silovito: orationem graviter habere CI., graviter contionari SUET. γ) častitljiv, dostojen, dostojanstven, vznesen, vzvišen, veličasten, slovesen: numen CI., tum graves sumus, tum subtiles CI., gr. poëta CI., Aeschylus Q., caerimonia gravissima C.; poseb. o senatu: senatus O., ordo gravissimus CI., hoc orbis terrarum gravissimum consilium CI.; enalaga: grave senatus consultum CI. dostojen, genus epistularum ... grave CI., gr. genus dicendi, gr. oratio Q., carmen PR. = epska pesem, canere graviore plectro O. bolj vzvišeno peti; graviter utrumque agere, graviter tractare illum locum CI.

    II. pass.

    1. obtežen, obremenjen, obložen, napolnjen, poln, redko abs.: arbor O. sadovito (= polno sadja), corpus H. zaprto, (= zapečenost, zaprtost), oculi V. motne, comitatus CU. neokretno spremstvo; večinoma z abl.: agmen grave praedā L., graves hostilibus spoliis naves L., miles gravis armis CU., gravis aere manus V. ali colus lanā gravis V. polna, pharetrā spolioque leonis gravis O., cornum cuspide grave O. s težko ostjo, dextera iaculo gravis O., habenae graves auro O. strčeče (= štrleče, trde) od zlata, graves fructu vites Q., quasi gravis catenis PLIN. IUN. kakor da so ji verige pretežke; pren.: barba gravis nimbis, graves aspergine pennae O.

    2. occ. (o ženskah) noseča, nosna, samodruga, v drugem stanju; (o samicah) breja: sacerdos Marte gravis V., fit gravis zanosi, spočne; graves fetae V., equus ... gravis peditem adtulit alvo V. (o trojanskem konju), balaenae utero graves PLIN.; enalaga: uterus O., gravis maturo pondere venter O.

    3. metaf. obtežen s čim, poln česa: vino gravis (gr. οἰνοβαρής) opit, pijan, (bibendo) graves O. s težko glavo, graves somno epulisque L. ali mero somnoque O. ali crapulā CU. omamljeni od (zaradi) ..., mero ac vigiliis gr. CU. vinjen in oslabel (vinski in nevečen); occ.
    a) zaradi česa mlahav, onemogel, bolan: morbo gravis V. mlahav od bolezni, bolan in mlahav, gr. vulnere L., VELL. ali de vulnere VAL. FL. onemogel zaradi rane, gr. avido haustu CU.; tudi brez abl.: abit in somnum gravis LUCR.
    b) od starosti idr. sključen, upognjen, potrt: gr. aetate L. ali senectā O. ali senectute T., iam aetate et viribus erat gravior L., gravis iam aetate et corpore VELL., gr. annis V., H. zelo prileten, star, mator; tudi samo gravis: gravis Entellaum dictis castigat Acestes V.
    c) (le kot adv.) nerad, z ne(je)voljo: tulit graviter illud facinus turpissimum CI., id senatum gravissime laturum CI., aliquid graviter accipere CI., gravius aliquid tolerare T.; graviter audire TER. kaj hudega slišati (toda: gravius audire coepisse CELS. naglušen postati); z ACI: graviter tuli in eum me locum adduci CI., ferebat graviter illam sibi ab isto provinciam datam CI.; s quod: senatum graviter ferre, quod nihil facerem CI. EP.

    III. act.

    1. težeč, hud, nadležen, neprijeten, neznosen, nevaren, poguben: anni tempus CI., L., autumnus C., aestas V. zagatna sopara, poletna soparica, gestus H., pestilentiā gravis annus L., tempestas, sidus O. hudo, ictus O. ali alapa PH. hud(a), graviter ferire V. krepko, močno; pesn. acc. n. sg. grave (nam. adv.) silno, močno: grave vociferaris VAL. FL., grave risit, mugit STAT.; gravis v pomenu nezdrav: solet esse gravis cantantibus umbra V., graves aurae, Minturnae O., locus CELS., solum caelumque iuxta grave T.; o osebah: gravis ictu viator V. krepko je udrihnil po njej (kači), victor V. silni, grave Nereidum numen O. hudo se jezeče, accolae CU., gravis in rem publ. mater T. huda, pogubna; z dat.: alicui odiosus et gravis CI., libertati Graeciae gr. L., cogor ipse meis auribus esse gravis etiam eorum auribus, qui ... CU.; pren.: morbus, vulnus CI. huda, valetudo CI. slabo počutje, slabo zdravje, crimina gravissima CI. zelo obtežilne, hoc si tibi grave est N. neprijetno, gr. opus V. graves labores V. nadležna, gr. militia H., CU. nadležna, dolor, somnus, torpor O. ali sopor CU. težeč, -a -e, curae O. težeče, moreče, se non graviter habere CI. ne biti težko bolan (= lažje bolehati), gravius aegrotare CI. biti nevarneje bolan, graviter saucius L. hudo ranjen, graviter iacēre PLIN. IUN. hudo bolan ležati; z inf.: non mihi grave duxissem scribere ad te CI. EP., est in populum Rom. grave non posse uti sociis ... CI., grave esse videtur eum dicere in iudicio CI., est gravius spoliari fortunā quam non augeri dignitate CI.; z abl. sup.: hoc perquam grave est dictu CI., grave dictu est, sed dicendum tamen CI., haec gravia auditu L., conatu quam effectu gravius L.

    2. metaf.
    a) težek (za prenašati), hud, zèl, slab, žalosten, oster, trd, prek (= nujen, potreben): fatum CI., O., bellum CI., C., S., fortuna CI., C., vita CI., S., sententiae CI., victoriae nostrae graves adversarios paratos esse videbam CI., graves de te rumores secuti sunt CI., adfertur gravis huiusce mali nuntius Syracusas CI. tožna (= žalostna) vest, habemus senatus consultum in te, Catilina, vehemens et grave CI., gr. poena CI., C., S., graviora cruciamenta, graviora tormenta CI., gravissimo supplicio adfici CI., crudelitas gravior est superbiā CI., nihil gravius dicam CI. bolj rahlo (blago) povedano, vereor, ne gravioribus verbis utar CI., ut gravissimo verbo utar CI., gravissimis verbis reprehendere CI., ne quid gravius in fratrem statueret C. ne prehude (preostre) kazni, si quid ei a Caesare gravius accidisset C., gr. contumelia L., exemplum gr. H. ki živo uči, damnum, eventus O., exitus auspicio gravior O., nec mors mihi gravis O. zame ni težka, graviter angi aliqua re CI., gravius in aliquem consulere S., gravissime dolere C., irae graviter ultae V., de tribunis gravissime ... decernitur L.; kot subst. n. pl.: o passi graviora V. hujše nezgode, graviora minari O. ostrejše kazni, gravia perpessus EUTR.
    b) ki močno vpliva: α) na voh = močan, zoprn, nagnusen, smrdeč, smrdljiv: odor PLIN., odor iucunde (suaviter) gravis PLIN., odor caeni gr. V. zoprn duh, zoprna tohlina (= zatohlost), gr. chelydri V., gr. elleborus, hircus H., mullus iam gravis est PETR. POET. že smrdi, gr. sentina IUV., graviter spirantes hydri, graviter spirantis copia thymbrae V. tudi grave (nam. graviter) olens V. zoprno dišeč; metaf.: grave virus munditiae pepulere H. zoprno nesnago (= okornost). β) na okus = grenek, gorjup: absinthius VARR. AP. NON.
  • gremium -iī, n (gl. grex)

    1. naročje, krilo: Iovem Danaae misisse aiunt ... in gremium imbrem aureum TER., puer lactens Fortunae in gremio sedens CI., apparet filios non tam in gremio educatos quam in sermone matris CI., vomens gremium suum implevit CI., gremio eum accipit V. ga vzame v naročje, Septimius suos amores tenens in gremio CAT.; pren. krilo = varstvo, zavetje, skrb: cum Q. Metellus abstraheretur e sinu gremioque patriae CI., soror in ... fratris manibus et gremio ... consenescebat CI., haec sunt ... in gremio sepulta consulatus tui CI., terra in gremio ... semen sparsum excipit CI., quaecumque mihi fortuna fidesque (upanje) est, in vestris pono gremiis V. polagam v vaše roke, fingamus igitur Alexandrum dari nobis impositum gremio Q., ad gremium praeceptoris Q. vpričo učitelja in pod njegovim vodstvom, gremio ac sinu matris educabatur T.; pesn.: sterni gremio telluris V. na krilo zemlje = na zemljo, gr. Tethyos CL. Tetijino krilo = morsko dno.

    2. metaf.
    a) notranjost, notranjščina, sred(in)a, globina, globočina, dno: medio ... Graeciae gremio CI. sredi Grčije, gr. terrae mollire CI. glob(oč)ino, dno, gr. molarum PS.-V. (Moret.), Vesuli montis PLIN., mare, quod litorum gremio accipitur MEL., gr. Capuae, Thebes SIL. ali Italiae T. sred(in)a; gremium reke = struga: SIL., CL.
    b) naročaj, sveženj, poseb. snop: ECCL.
  • gubernāculum, pesn. sinkop. gubernāclum -ī, n (gubernāre)

    1. krmilo: LUCR., VAL. MAX., CU., SUET., AP., VULG. idr. naufragus ad gubernaculum accessit CI., ipse gubernaclo rector subit V., alicui gubernacula eripere SEN. PH. (o morskem valu), navi utrimque gubernacula adponere T., gubernacula retorquere PLIN. IUN. nazaj (k bregu) obrniti ladjo, (po)vrniti se.

    2. metaf. krmilo državne ladje (države) = vodstvo, uprava, vlada(nje), vladarstvo; klas. le v pl.: Q. CI. AP. CI. EP., FL., VOP. idr. senatum a gubernaculis deicere, populum e navi deturbare CI., cum cogar exire de navi non abiectis, sed ereptis gubernaculis CI., accedere ad rei publ. gubernacula CI., L., ad gubernacula rei publ. sedere CI., L., ereptis senatui gubernaculis CI., gubernacula imperii sui e manibus abicere VAL. MAX., aliquem admovere ad rei publ. gubernacula PLIN. IUN.; o drugih (nedržavnih) razmerah: arteriarum pulsus ... observatione crebri aut languidi ictus gubernacula vitae temperant PLIN. določajo življenju smer; redko in le poklas. v sg.: exercitus non habilis gubernaculo VELL. ki se ne pusti zlahka obvladovati, ki mu ni lahko poveljevati, gubernaculum rei publ. tenere LACT.
  • gubernō -āre -āvī -ātum (izpos. iz gr. κυβερνάω)

    1. krmariti, krmiti; abs.: tristi cum corde ENN. FR., bene aut male CI., ut si nautae certarent, quis eorum potissimum gubernaret CI., tranquillo mari g. L., ars gubernandi Q. krmarska umetnost; preg.: gubernare e terra L. na kopnem krmariti = iz varnega zavetja drugim v nevarnosti svetovati; trans.: g. navem ENN.

    2. metaf.
    a) abs. krmilo ravnati, krmariti, krmiti; sploh voditi, vladati: iam pridem gubernare me taedebat CI., in tanta tempestate te gubernare non posse CI. (o ljudskem tribunu), omnia te gubernante naufragia metuebam CI., non est loquendum, sed gubernandum SEN. PH., deus ..., qui regat, qui gubernet CI., fortuna gubernans LUCR.
    b) trans. (s konkr. in abstr. obj.) krmariti = ravnati, voditi, vladati, upravljati: rem docte PL., qui eos (pueros) gubernat animus TER., rei publ. navem gubernavi CI., qui tum rem publ. gubernabant CI., cum unus omnia gubernet CI., g. civitatem, urbem, orbem terrarum, bellum, motum fortunae petitionem, quaestionem, iura, mentes, tormenta CI., vitam ratione LUCR., currum SEN. TR., equum MART., vocem PETR., iter pedibus FL., equites VOP.; v pass.: quo (bono) vita gubernari possit CI., ut commodum commune mutuis officiis gubernetur CI., Caesar meis consiliis adhuc gubernatus CI. EP.; occ.: damna gubernare crudelis belli SIL. previdno odvrniti večjo škodo.
  • gulōsus 3, adv. ē (gula)

    1. požrešen, sladkosneden, pohlepen po nasladah (nasladnostih), poželjiv, kot adv. slastno: LAMP., esse tibi videor saevus nimiumque gulosus MART., nihil est ... gulosius Santrā MART., oculis etiam gulosi sunt SEN. PH., g. fictile IUV. s slastnimi jedmi, g. abstinentia HIER., gulosius condire cibos COL., nil est ... tibi gulosius factum MART., gulosissime nutrit TERT.

    2. metaf.: lector nimium gulosus MART. preveč izbirčen bralec.
  • gurges -itis, m (prim. skr. giráti požira, gárgara-ḥ žrelo, brezno, krnica, gr. γέργερος grlo, sapnik, γαργαρίζω grgram, βάραϑρον brezno, prepad, žrelo, βορά [kar se požira] = hrana, jed, lat. gurguliō1, vorāre, vorāgō)

    1. vrtinec, tolmun, krnica, jarin: altus, turbidus V., qui gurges aut quae flumina ... ignara belli? H., gurges, curvos sinuatus in arcus O.

    2. sinekdoha: deroči tok, deroči val: Rheni fossa gurgitibus redundans CI., ubi pedes instabilis ac vix vado fidens ..., eques ... equo vel per medios gurgites stabili ... rem gereret L.; pesn. globoka voda, globočina v vodi, reka, jezero, morje: e gurgite ponti CI. POET., rari nantes in gurgite vasto V., summoque hausit de gurgite lymphas V. s površine globokega vodovja, g. Carpathius V., Hiberus V. Zahodno morje, Lethaeus CAT., LACT., Euboicus (= Euripus) O., caeruleus O., ricessūs gurgitis O. globoki zalivi, cum steterint in gurgite montes VAL. FL., amnium ... multo gurgitis tractu fluentium Q., captus flumineo ... de gurgite piscis MART., g. Atlanteus, Tusci gurgites STAT., g. Oceani AMM.

    3. metaf. požirajoče brezno, žrelo, ponòr, prepad, glob(oč)ina: tecto gurgite lapsus O., g. Stygius O. (zaničlj.) kaluža; od tod: in profundissimum libidinum suarum gurgitem divitias suas profundere CI. žrelo, qui ... immensa aliqua vorago est et gurges vitiorum turpitudinumque omnium CI., g. turpitudinis VAL. MAX., pecuniam prandiorum gurgitibus proluere GELL. s pijančevanjem zapravljati.

    4. meton.
    a) požrešnost, požrtnost: vitium gurgitis aetas hominibus auget CI.
    b) požeruh, požrešnež, goltan, razsipnež, zapravljivec: gurges et vorago patrimonii CI. ki si dediščino zapil in zažrl; abs.: quem gurgitem (pijanec)! quam voraginem (požrešnež)! CI., ille gurges exstruit villam CI., ille gurges atque helluo CI., Apicius ... nepotum omnium altissimus gurges PLIN. največji uživač, največji sladkoživec. Kot rim. priimek Gurges -itis, m Gúrgit = „Golt(an)“, „Goltnež“, „Goltavec“, npr.: C. Volcatius Gurges senator PLIN., Gurges Fabius IUV.
  • guttur -uris, n, pri PL., NOV. FR., LUC. FR., VARR. AP. NON. m

    1. grlo, golt(anec), grtanec, žrelo,
    a) pri ljudeh: CELS., SEN. PH., P. VEG., amburebat gutturem PL., alicuius guttur frangere H. zlomiti komu tilnik, zaviti vrat, g. rumpere O. zadaviti, g. rumpere ferro O. grlo (vrat) prerezati, laqueo ligare guttura O. ali laqueo guttura frangere LUCAN., Satropaten directā in guttur hastā transfixit CU., guttur colluere IUV. zadre, g. turgidum VITR. ali tumidum g. IUV. debel vrat, golša, guttura PLIN. debeli vratovi = otekline na vratu; šalj.: obturat inferiorem gutturem PL. zadnjico, mrdo.
    b) pri živalih: tria guttura pandens (Cerberus) V. žrela, atro gutture corvus CAT., spatiosus in guttura mergus O. dolgovrat(en), Medusaei vincire guttura monstri O., tumuerunt guttura (serpentis) O.; poseb. grlo kot ptičje glasilo: modicos tremulo fundere e gutture cantus CI. POËT., ovantes gutture corvi V., liquidum tenui gutture cantat avis O.; pa tudi = ptičji golžun, ptičja golša: COL.

    2. meton. požrešno grlo, požrešnost: magni gutturis exemplum IUV.
  • H, h osma črka lat. abecede; po znaku in glasu pravzaprav gr. spiritus asper (prvotno Η, potem razpolovljen in leva polovica Η spiritus asper, desna Η spiritus lenis, cel znak pa označuje gr. η). Že stari slovničarji (prim. Q. 1, 5, 19 in GELL. 2, 3, 1) so imeli to črko le za znak pridiha (aspiratio). V začetku in sredi besede se „h“ veže z vsakim samoglasnikom, vendar je bila pisava v vseh časih živega jezika precej negotova; od tod honus za onus, harundo za arundo, naspr. pa aruspex za haruspex, erus za herus idr. Na koncu se „h“ nahaja le v medmetih ah, vah in proh. Pri soglasnikih c, p, z in t se rabi kot pridih šele po l. 124 pred Kr. V besedotvorju se staplja s črko s v x (traxi iz trahsi, vexi iz vehsi), pred „t“ pa prehaja v „c“ (tractum iz trahtum, vectum iz vehtum). Kot kratica: H = hora, npr. H. VI. = hora sexta poldan; dalje H = hic in njegovi skloni; dalje = habet, hastata (sc. cohors), heres, honor idr. HAR. = haruspex. H. C. = Hispania citerior. H. B. E. = hora bona est. H. I. = hercle iuravit. H. F. = heres fecit. HO = homo, honor. HOR. = Horatia tribu. H. G. = haec gens. H. S. = hic situs est. H. S. S. = hic siti sunt. HH = heredes. H. D. S. = heres de suo. H. E. T. = heres ex testamento. H. N. S. = heredem non sequitur. Navidezno spada semkaj tudi kratica HS (= sestertium), ker je tukaj H le prečrtano število II (gl. sēs-tertius).
  • habeō -ēre -uī -itum

    I.

    1. držati, nositi, imeti: iaculum, quod manibus habemus O., simul aptat habendo ensem V. prijemlje meč za držaj (ročaj), tellus lentescit habendo V. če jo držiš (gneteš), dorsum ad lucem h. Aug. proti luči držati, h. anulum in digito Ter., tunicam et mitram Ci., coronam alteram in capite, alteram in collo Ci., faenum habet in cornu H. (gl. fenum), cultrum lateri vinctum h. O., vestis bona quaerit haberi O. hoče, da se nosi, hos habuit vultūs O., arma procul h. (= prohibere) T. vojno odvračati, ogibati se je, nec immensa barbarorum scuta perinde haberi quam pila et gladios T., tractanti lanam ferrum et arma habentes parēre Iust.; pesn. o stvareh ali pojmih: tunicae manicas habent V., barbiton hic paries habebit H., nulla taberna meos habeat neque pila libellos H. v nobeni knjigarni in na nobenem stebru naj ne vise moji spisi naprodaj; pren.: pudicitiam in propatulo habere S. javno naprodaj dati, altera vestes ripa meas habuit O. na drugem bregu so ležala moja oblačila, habet unda deos, arbor fetūs habet, tumulus nomen habet O., pars secreta domūs tres habuit thalamos O., tabulae habentes clavorum cacumina Val. Max.

    2. occ.
    a) trdno držati, poseb. o krajih = obdajati, oklepati koga: quae regio Anchisen, quis habet locus? V. kje biva (se mudi) Anhiz? me confectum curis infelix habuit thalamus V., non me impia … Tartara habent V., habent Tartara Panthoiden H., me quoque pontus haberet O., h. urbem in obsidione, — in potestate C., quae res eos in magno diuturnoque bello inter se habuit S. je imela zapletene —, je zapletla v … vojno, h. exercitum inter hiberna Romana S., milites in stativis castris S., semper eos in armis accolae Galli habebant L. … so jih primorali (silili), da so ostali vedno pod orožjem, pecora et armenta inter silvas h. Iust. puščati, h. aliquem in vinc(u)lis Ci., S., Fl., Iust. ali in custodia N., L. ali in custodiis S. v zaporu držati (imeti) koga, in custodia habitus T., ne Vonones in Syria haberetur T.; brahilog.: cum talem virum in potestatem habuisset (= in potestatem accepisset et in ea habuisset) S., h. aliquem in custodiam (= abducere aliquem in custodiam et in ea habere) L. Pogosto pristopi habere h kakemu predik. pt. pf. v pomenu trajnega stanja (prim. spodaj III. 6.): senatum in curia inclusum h. Ci., h. aliquem clausum L., rem paratam Ci. ali praeparatam L., aliquid promptum Ci., S., aciem instructam, stationes dispositas, milites congregatos C., aliquem suspectum (na sumu) S., neque ea res me falsum habuit S. me ni prevarala, v tej stvari (v tem) se nisem zmotil, caput tectum h. Cu.; nam. pt. pf. kak adj.: h. aliquem sollicitum Pl. koga (neprenehoma) vznemirjati, komu skrbi venomer prizadevati, koga (s prošnjami) zelo nadlegovati, anxium h. aliquem Auct. b. Afr., T., Plin. iun. (gl. anxius), gratia Pompeium impunitum habuit Vell. je Pompeja pustila nekaznovanega, h. mare infestum Ci. ep. venomer vznemirjati, agros infestos Ci., L. v nemiru ohranjati, intentos proelio Numidas S. v napeti pozornosti zadrževati, utrum propitios an iratos habere Romanos mallent L.
    b) habere sibi zase imeti, obdržati si, pridržati si: istaec vobis habebitis Pl., clamare coeperunt, sibi ut haberet hereditatem Ci., sibi habeant igitur arma, sibi equos, sibi hastas Ci., sibi haberent honores, sibi imperia, sibi provincias Ci., tibi habe Canephoros Ci.; od tod stalno besedilo pri ločitvi zakona: res tuas tibi habeas (habe, habeto) Pl., Sen. rh., Ap. obdrži svoje reči zase, mimulam suam suas res sibi habere iussit Ci. jo je zavrgel, se je ločil od nje; šalj. metaf.: apage sis amor; tuas tibi res habeto Pl. ločena sva, konec je najinega prijateljstva, (aliquid) secum habere (kaj) skrivati, zase ohraniti, molčati (o čem): tecum habeto Pl., secreto hoc audi, tecum habeto Ci. ep., verum (toda) haec tu tecum habeto Ci. ep.
    c) v (na) sebi imeti, vsebovati, obsegati: habens semina flammae materies O., flos habet inscriptum O.; o spisih: nihil enim (epistula) habebat, quod non vel in contione recte legi posset Ci., quod nulla annalium memoria habeat L., editio habebit omnia Q.
    č) skupščine, svete idr. imeti, prirejati: h. comitia Ci., C., contionem, consilia, censum, auspicia Ci., L., gratulationes Ci., quaestionem Ci., N. preiskovati, negotium Ci. imeti opravek, concilium plebis Ci., dilectum Ci., C., S. idr. senatum (senatsko sejo) C., concilia C., rationem C. voditi (napraviti) račun, izračunati, iter habere Sardiniam Ci. ali Aegyptum ali ad legiones C. iti, iter quo habeat, omnes celat N. kam se namerava napotiti, kam jo kani udariti, alicui honorem h. Ci. častno nagrado (iz)plačati komu, pa tudi = izkazovati komu čast: T. idr., h. ludos Suet.
    d) govor(e) imeti, javno govoriti: h. orationem Ter., Ci., N., S., Cu., orationem ali sermonem cum aliquo Ci. pogovarjati se s kom, quod eius modi sermones de se habuerint Ci. ker so tako o njem govorili, h. querimoniam Ci. tožiti, querelas apud aliquem de aliquo Ci. pritoževati se pri kom o kom, verba Ci., S., L. govoriti, besediti, verba cum aliquo S., L. pogovarjati se s kom, verba in aliquem T., h. disputationem C., Lact. razpravljati, deliberationes Ci., dialogum Ci. imeti = pisati.
    e) čas kako prebiti, preživeti: diem luculente Pl., in obscuro vitam S., ubi adulescentiam habuere, ibi senectutem agant S., aetatem a re publica procul habere S. odtegovati se državnemu življenju, ostati izven državnega življenja.
    f) ordines habere S. držati se v vrstah.

    3. (z adv. določili) koga kako imeti, s kom kako delati, — ravnati, — postopati; z adv.: h. aliquem male Pl. s kom slabo ravnati = slabo vzgajati, ali pa = s kom hudo postopati, hudo (trdo) prijemati, nadlegovati, grdo ravnati s kom: C., Sen. ph. idr.; (o bolezni tudi) hudo koga zdelati: Cels., h. aliquem bene et pudice Pl. dobro in nravno vzgajati, aliquem liberalissime Ci. zelo častno ravnati s kom, uti equitatu agmen adversariorum male haberet C. da bi … vznemirjal, a quo tot annos male sunt habiti N., aliquem benigne h. S. blagohotno ravnati s kom, aliquem accurate ac liberaliter (spoštljivo in dobrohotno) S., pudicitiam parum honeste h. S. malo (ne posebno) čislati, exercitum luxuriose S. vojaštvu dovoliti, da razkošno živi, liberaliter habiti L., superbe habiti Cu., virgines … sancte h. Cu. spoštljivo ravnati z … , aliquem molliter T., Plin. iun., neque coniugem et filium eius hostiliter haberi T., ob Sardiniam provinciam avare habitam T.; z abl. nam. adv.: h. aliquem praecipuo honore C. v posebni časti imeti, plebes servorum habetur loco C. z ljudstvom se postopa kakor s sužnji, h. aliquem eodem loco, quo … C. prav tako ravnati s kom kakor … , Iugurtham eodem cultu quo liberos suos domi habuit S., milites laxiore (levi, duro T.) imperio h. S. z vojaki (kot poveljnik) rahleje (rahlo, trdo) ravnati, nec alibi maiore cura habiti L., h. omnes nullo discrimine V. z vsemi enako ravnati, Achivos uno ordine V.

    4. (s predik. določilom) koga za kaj imeti, — smatrati, — šteti;
    a) v act. z dvojnim acc.: h. aliquem deum, parentem Ci., deos aeternos et beatos Ci., pericula vilia h. S., dies, quem semper acerbum, semper honoratum habebo V.; pogosteje v pass. z dvojnim nom. imeti (smatrati, šteti) se —, veljati za kaj: Q., Suet., Fl., Iust., ut simus ii, qui haberi velimus Ci., Considius, qui rei militaris peritissimus habebatur C., adversus Agesilaum Pharnabazus habitus est imperator, re vera praefuit Conon N., Atticus bonus pater familias habitus est N., Cato clarus atque magnus habetur S., ea spolia opima habentur, quae … L., Cocalus mitis habebatur O., Drusus … aequus adulescentibus … habebatur T., Piso Termestinorum dolo caesus habetur T., ubi … Bosporum invasurus habebatur T. ko so domnevali, da bo … (prim.: volentiā plebi facturus habebatur S. fr.); haberi v treh različnih pomenih: eius (Capsae) cives apud Iugurtham inmunes (bili) levi imperio (vladani) et ob ea fidelissumi habebantur (veljali) S.; z gr. dat.: habitae Grais oracula quercūs V.
    b) s predik. gen.: hic … magnae habitus auctoritatis C. je veljal za moža velikega ugleda, — za veleuglednega moža, cuius auctoritas in his regionibus magni habebatur C. čigar uglednost je bila … v imenu, neque … quicquam pensi h. S., nihil pensi h. Q., neque fas neque fidem pensi h. T., parvi habitis, quae … Constantius scripserat Amm.
    c) s finalnim dat.: h. aliquid sibi studio Ter. kaj za svoj posel imeti, rem publicam quaestui Ci., aliquid religioni Ci. kaj za greh imeti, aliquid honori, laudi Ci. šteti kaj v čast, v slavo, duritiam voluptati S., paupertas probro haberi coepit S. ubožnost se je začela —, ubožnost so začeli za sramoto imeti; o osebi: h. aliquem ludibrio Ter., Ci. koga za bebca imeti.
    č) s praep.: h. aliquid pro certo Ci., S., Suet., aliquid pro explorato, pro re comperta Ci. zagotovo, aliquem pro amico C., pro hoste L., pro non dicto haberi L., audacia pro muro habetur S., h. aliquem in numero oratorum ali aliquem numero hostium C. šteti med govornike, sovražnike, prištevati h govornikom, sovražnikom, imeti za … , tako tudi: omnia, quae secundum naturam fiunt, sunt habenda in bonis Ci., in summis haberi ducibus N., h. aliquem in inimicis S., dona omnia in benignitate habebantur S., si non id, quod amittitur, in damno (za izgubo), sed quidquid relinquitur, pro munere habituri sitis L., inter felices haberi O., non est illa cothurnatas inter habenda deas O., (Sisenes Perses) inter fideles socios habebatur Cu., saltationem habuisse inter exercitationes Q., litterae inter malas artes habitae Lact.
    d) z adv. satis habere zadovoljiti se —, zadovoljen biti s čim, naspr. parum habere premalo imeti = ne biti zadovoljen —, ne zadovoljiti se s čim, oboje z inf.: Caesar satis habet hostem rapinis prohibere C. Cezarju je dovolj, Cezar je zadovoljen s tem, da … , vos … satis habebatis animam retinere S., haec talia facinora inpune suscepisse parum habuere S.
    e) abs. = kakega mnenja biti, kako meniti, misliti, soditi: maiores nostri sic habuerunt Ca., Romani sic habuere S., sic habeto Ci. ep.

    5.
    a) refl. se habere kakšen biti: res sic (ita) se habet ali samo sic (ita) se habet Ci. stvar je taka, ut nunc se res habet Ci. kakršna je stvar sedaj, kakor stvar sedaj kaže, ut meae res se habent Ter., male enim res se habet Ci. slabo kaže, Romae autem se res sic habent Ci. v Rimu pa so razmere take, quoquo modo se illud habet Ci., ut nunc res se habet L. kakor stvar sedaj kaže, ratio ordinis aliter se habebat ac Belgae ad Nervios detulerant C. je bil drugačen, multo aliter ac sperarat rem publicam se habentem cognovit N., mores ita se habent S., res praeclare se habeat, si … L. bilo bi izvrstno, če … ; brez se: bene habet Ci., L., Q., Iuv. dobro je, optime habet Fl., sic habet H. taka (tako) je; med.: sicuti pleraque mortalium habentur S. kakor je (se dogaja) to večinoma pri smrtnikih; (o osebah) imeti se kako, čutiti se: habere se parce ac duriter Ter., se recte Tit. fr., se bene, praeclare Ci., se graviter Ci. biti hudo bolan, quaesivit a medicis, quemadmodum se haberet N., singulos (saucios), ut se haberent, rogitans L., ego me bene habeo T., bene se habet (o umrlem) L. epit., Val. Max, Sen. ph. dobro mu je, na dobrem je; tudi samo habere: Terentia minus belle habuit Ci. ep., sic habemus Ci. v takih razmerah smo, eum minus belle habere Hirt. da mu ni nič kaj dobro; subst. pt. pr.: male habentes, m bolniki, kdor je v stiski: Aug.
    b) imeti s kom opraviti: Cedo quicum habeam iudicem … Habe cum hoc Pl.

    II.

    1.
    a) posedovati, imeti v posesti (lasti), imeti (v jur. pomenu habere = dejansko imeti, tenere = fizično imeti, possidere = pravno —, po pravu imeti): quid mulieris habes uxorem? Ter. kakšno žensko imaš za ženo? h. uxorem Ci., C., di habuere suas sorores O. so imeli svoje sestre za žene, h. hortos, servos, tantam pecuniam Ci., quod habebat auri Ci., me enim tabulas tuas habere oportuit Ci. v rokah imeti, h. liberos, praedia N., qui habet, ultro appetitur, qui est pauper, aspernatur N. fr., haec navalia miles habebit V., te nunc habet ista secundum V. te ima za drugega lastnika, ti si njen drugi lastnik, Roma poëtas habet H., h. gemmas, argentum H., vectigalia magna divitiasque H., amor habendi V., O. = cura habendi Ph. = cupido habendi Plin. iun. ali studium habendi Aur. lakomnost; kot subst. pt. pr. m.: habens … et inops V. bogatin in siromak, habentes z naspr. non habentes Lact. bogatini — reveži.
    b) imeti = rabiti, uporabljati: anulus in digito … tenuatur habendo Lucr., aliquam egregie caram pro uxore h. Ter., h. puerum pro uxore, aliquam in modum iustae uxoris ali paene iustae uxoris loco Suet.; z adv.: honeste (plemenito) h. divitias S., magnae opes … modeste (zmerno) habitae T., modeste habita Sciani amicitia T.
    c) imeti = dobiti, prejeti: anne habebit ariola? non feret Pl., malum habebis Pl. slabo se ti bo godilo, huda ti bo predla, h. beneficia ab aliquo C., quam ille se habiturum non dubitabat N., habes, quod petisti V. imaš = dobil si, primus equum … victor habeto V., loricam donat habere viro V., pretium habes H. si prejel; poseb. kot borilni t. t.: hoc habet V. zdaj ga (jo) ima (namreč udarec ali rano) = zadet (ranjen) je; pren.: captus est, habet Ter. v sponah ljubezni je, hoc habet Pl. to je dobro zastavljeno, to ne bo brez učinka; tudi kot spodbujanje: hoc habet, solutum est Pl. dobro zastavljeno.

    2. occ.
    a) kje svoj dom imeti, stanovati, (pre)bivati, domovati: h. urbem Varr., tecta urbis, moenia, arces arvaque V., arcem, Capuam L., urbem Romam, Africam S., orbem O., hanc habeo sedem O. tu imam svoj dom, Creten habendam tradere O. v bivališče, h. ripas Sil., silvas Fl.; brez obj.: ubi hice Moschis, quaeso, habet? Afr. fr., qui Syracusis habet Pl., ubi aeditumus habere solet Sacra Argeorum ap. Varr., quā Poeni, quā Numidae haberent L.
    b) kaj v svoji oblasti imeti, zasedeno imeti: hostis habet muros V., hostis habet portūs Val. Fl.; pesn.: sol habebat spatium ulterius medio O. je bilo doseglo.
    c) kot vladar v svoji oblasti imeti, oblast imeti nad kom (čim), vladati komu (čemu), nad kom (čim), upravljati kaj, gospodovati nad kom (čim), kraljevati nad kom (čim): urbs Alcathoi, quam Nisus habet O., regnum Calydonis habebit? O., qui vos habeo regoque O., h. provinciam N. ali rem publicam S. ali Siciliam et Sardiniam per legatos Fl. upravljati, si Asiam habere, non transire volumus Cu., urbem Romam a principio reges habuere T., quos (agros) regi Apioni quondam habitos … invaserant T., cui (Ventidio) pars provinciae habebatur T., Hispaniam et Syriam sine legatis habet Suet., terras intra amnes Hydaspem et Indum Taxiles habet Iust.; pren.: habeo, non habeor a Laide Ci. ep., animus habet cuncta neque ipse habetur S., ventis aëra habendum permittere O. v vladanje.
    č) posestvo —, premoženje imeti: qui in Salentinīs aut in Bruttiis habent Ci., habet idem in nummis (v gotovini), habet in urbanis (obmestnih) praediis Ci., h. in Veiente agro L.
    d) (živino, živali) rediti, gojiti: h. pecus, canes Varr., qui cultus habendo sit pecori V., habens quidam pecora Ph. živinorejec.

    3. metaf. (o raznem stanju) koga obhajati, navdajati, prevzemati, spreletavati, vezati: terris animalia somnus habebat V. je objemal, habet mentes et pectora terror V., quae Rutulos habeat fiducia rerum V., si qua cura Corydonis habet te V. če te kaj skrbi za Koridona, horror artūs habet O., timor, metus aliquem habet O., ira me habet O. jeza me (v srcu) popade, amor duos habet O., nox te habet Val. Fl. smrtna noč te obdaja, habet sua quemque dies Val. Fl. vsakega dohiti njegov dan.

    III.

    1. imeti:
    a) s konkr. in abstr. obj.: qui fascīs et securīs haberet Ci., quaerendum est, num Heius aes alienum habuerit Ci., h. febrem (febrim) Ci., vulnus O., vulnus grave (pren. o srčni rani) O., capitis dolorem Q., suae vitae modum Ter. svoj način življenja, auctoritatem, satis aetatis Ci., alicuius rei facultatem ali potestatem C., annus habet res gestas C. ima pokazati, latrocinia nullam habent infamiam C. niso spotakljiva, h. summam liberalitatem, satis eloquentiae N., habebat suspicionem adulterii N. imeli so ga na sumu, dimidium facti, qui coepit, habet H., h. studia suorum O. zase imeti, finem non habere O. neskončen biti, dolores verba sua non habent O., h. ius in omnes Lucan., ius actionis, abdicandi Q.; z osebnim obj.: cum haberet unicam filiam Ci., habebat in matrimonio (za ženo) Callidamam Ci., denuntiat Caecinae se armatos habere Ci. da ima oborožence na razpolago, h. legionem secum, equitatum circum se C., catervas flagitiosorum circum se S., aliquem ad manum N. imeti koga pri roki = na uslugo, in partibus (na svoji strani) Pallantem T.; s predik. acc.: h. aliquem inimicum Ter., habeo aliquem acerbum Ci. imam v kom divjega (zagrizenega) sovražnika, multos adversos h. S., habeo Lucceium … testem (za pričo) Ci. ep., cum vos testes habeam N., quem in consulatu censuraque habuit collegam N., eum omnium rerum participem habuit N., faciles deos habuistis O. bogovi so vam bili naklonjeni, habeo te ereptum ex … Cu. imam te = vidim te, aliquem obvium h. Iust. srečati koga; tudi z acc. gerundiva: aedem Castoris … P. Iunius tuendam habuit Ci., ovum cum deponendum haberet Plin., iram castigandam habet virtus Sen. ph.; z ACI: habetis in commentariis vestris Cassium de ea re rettulisse Ci.
    b) kako osebo v kak namen pri sebi imeti: domi divisores Ci. ep.; poseb. aliquam Pl., scortum Ter., quis heri habuit Chrysidem? Ter.
    c) kako osebo v svoji oblasti imeti: Habesne hominem? ali ga imaš (= ali si ga zalotil)? Quidni habeam? Ter.; pren.: habeo viros Pl. imam jih (= zdaj poznam njihove misli).
    č) a) in manibus habere v delu imeti: rem Ci.; toda: victoriam in manibus habeam L. skorajda sem že zmagal. b) aliquid semper in ore atque animo h. Ci. kaj vedno na jeziku in v mislih imeti, in animo ali samo animo habere z inf. hoteti, misliti, nameravati, namenjen biti, kaniti, koga je misel ali volja (kaj storiti): nam istum exheredare in animo habebat Ci., hoc (flumen) neque ipse transire habebat in animo neque … C., neque bello eum invadere animo habuit L.; toda: aliquem in animo habere S. (= aliquem ante oculos h. O., Iust.) koga v spominu imeti, pomniti ga, ea modo cum animo habere, quibus Hiempsal per dolum caperetur S. je le na to mislil, kako bi …

    2. kako čustvo, duševno stanje imeti, gojiti, kazati, razodevati: quod odium habuit in equestrem ordinem Ci., h. amorem erga aliquem Ci., studium et officium erga aliquem Ci., quam voluntatem semper habui Ci., h. fiduciam alicui Ci. zaupati v koga, fidem alicui ali alicui rei Ci., C., N. idr., verjeti komu, upati v koga, toda: res fidem habuit O. verjelo se je vanjo, h. spem de aliquo Ci., spem a tribuno plebis Ci. zaupati ljudskemu tribunu, vim (strogost) in inquirendo Ci., animum fortem Ci., bonum animum de aliquo S., alicui gratiam (gl. grātia), spem in armis V. upati v orožje, zanašati se na orožje, si quid Martis (hrabrosti) habes V., h. timorem N. ali metum Pr. v strahu biti, bati se; occ. kaj kot značilno lastnost (na sebi) imeti: habebat hoc omnino Caesar Ci. je imel … to lastnost (navado), neque modum neque modestiam habere victores S. niso imeli … ne mere ne samih sebe v oblasti, Sardus habebat ille Tigellius hoc H.; o stvareh ali pojmih: virtus hoc habet, ut … Ci. ima to posebnost, ta posebni učinek, locus nihil religionis habet Ci., res maritimae … ut quae celerem … modum haberent C. pomorstvo (vojne na morju), … za katero (katere) je značilna gibljivost, tectum plus sanitatis quam sumptūs habebat N., quid habet pulchri constructus acervus? H. kaj ima lepega … na sebi? habet pacem vultus O., habet hoc sollicitudo, quod omnia necessaria putat Plin. iun.

    3. v sebi imeti, vzbuditi, povzročiti, v tesni zvezi biti s čim, zahtevati kaj, za posledico kaj imeti: dies fortunam habet O., beneficium habet querelam Ci., misericordiam spoliatio consulatūs magnam habere debet Ci., profectio voluntatem habuit non turpem Ci., habere videtur ista res iniquitatem Ci., an reditus in patriam habet aliquam offensionem? Ci., habet enim luctum concursus hominum Ci., pons magnum circuitum habebat C. je povzročal velik ovinek, pars ea longam et difficilem habet oppugnationem C., castrorum mutatio quid habet? C. kakšna je posledica … ? magnam invidiam habere N. veliko nejevoljo vzbujati, avaritia pecuniae studium habet S., id, quod res habet S. kakor je v resnici.

    4. prenesti, prebiti, kaj kako sprejeti: egestas facile habetur sine damno S., aegre habere (z ACI) L., quae Tiberius civiliter habuit T., facile habebatur aequalitas T., omne scelus externum cum laetitia habendum T.

    5. imeti, vedeti, znati, poznati, moči: habetis ea, quae voluistis ex me audire Ci., omnes sic habent Ci. vsi vedo, tantum habeto Ci. ep., toliko vedi, habes nostra consilia Ci. ep., habes nostras sententias Suet.; z inf.: haec fere dicere habui Ci. to … sem imel povedati, habeo etiam dicere Ci. lahko bi še omenil, de re publica nihil habeo ad te scribere Ci. ep. nimam ti nič pisati, in multis hoc rebus dicere habemus Lucr., illud adfirmare pro certo habeo audeoque L., an melius quis habet suadere? H., quid enim dare maius habebant? O.; brez inf.: nisi quid habes ad hanc Ci. če nimaš kakega ugovora, incipe, si quid habes V. če imaš kaj (peti); z odvisnim vprašalnim stavkom: quid arguas, non habes Ci., non habeo, quid ad te scribam Ci. ep. nimam ti kaj pisati, habeo, quibus vendam C. poznam ljudi, ki jim lahko prodam, non habeo, quo me recipiam C. ne vem, kam bi se umaknil, habebat, quo fugeret N., non habes, quid dicam N.; z relat. stavkom: nihil habeo, quod ad te scribam Ci. ep., nihil habeo, quod incusem senectutem Ci., habes, quod irascaris Q., habes, quod agas Plin. iun.

    6. (s pt. pf. v pomenu trajnega stanja, prim. zgoraj I. 2. a)) imeti: vectigalia redempta h. Ci. v zakupu imeti, bellum semper indictum habuit Ci., aliquis aliquid cognitum (notum) habet Ci. kdo je kaj spoznal (dojel), Siculi res suas ita constitutas habent, ut … Ci., in adversariis scriptum habebas Ci., quae conlecta habent stoici Ci., propositum habeo (= propositum mihi est) Ci., C. nameravam, namenil sem se; od tod tudi: quam spem propositam nobis habemus Ci., (sibi) persuasum habere C. prepričan biti, h. aliquid compertum, effectum, exploratum C., perfidiam perspectam C., philosophorum praecepta ita percepta N., ita … a pueritia fui, uti omnīs labores et pericula consueta habeam S. da sem navajen vseh … , aliquem (aliquid) suspectum h. S., L., Cu. koga (kaj) na sumu imeti, sumiti, conterritum fratrem habet L., urbem captam habet L., ab rege impetratam libertatem, non raptam h. L.

    7. morati:
    a) z gerundivom: habeo dicendum (= mihi dicendum est) T. povedati moram, nihil excusandum habes T., statuendum —, respondendum habere T., nubendum post Drusum an in penatibus isdem tolerandum haberet T., quae … oculis spectanda haberemus T., habebit vitandum, custodiendum Col., illud praecipiendum habeo Col., habeo consulendum, imitandum, impetrandum Plin. iun., habemus enitendum Plin. iun.
    b) z inf.: de qua Christus nasci habebat Tert., quod haereses haberent existere Lact., quod carne indui haberet in terra Lact. Adj. pt. pf. habitus 3 rejen: equus male habitus Masurius Sabinus ap. Gell. mršav; occ. dobro rejen, debel: si quaest (virgo) habitior paulo Ter., eques habitissimus Masurius Sabinus ap. Gell.

    Opomba: Habessit star. = habuerit: Ci.