Franja

Zadetki iskanja

  • chrȳsocalis -is, f hrizokala, bot. = parthenium: Ap. h.
  • chrȳsocomē -ēs, f (gr.χρυσοκόμη)zlatolasa“, bot. = chrȳsītis 2.: Plin.
  • chrȳsomēlinum mālum= chrȳsomēlum: Col.
  • Chrȳsorrhoās -ae, m (Χρυσορρόας) Hrizoroa, Zlata reka,

    1. Paktolov priimek: Plin.

    2. = Lycormās: Hyg.

    3. reka v Kelesiriji: Plin.

    4. reka v Bitiniji, sicer Gendos: Plin.

    5. reka v Kolhidi: Plin.
  • cicer -eris, n (prim. gr. κριός = cicer) cizara, čičerka: Ca., Pl., Varr., H. idr.
  • Cicerō -ōnis (cicer, prim. Piso, Fabii) Ciceron, priimek Tulijevega rodu. Poseb.

    1. M. Tullius Cic. Mark Tulij Ciceron, govornikov ded, umrl l. 106: Ci.

    2. M. Tullius Cic. Mark Tulij Ciceron, govornikov oče: Ci.

    3. L. Tullius Cic. Lucij Tulij Ciceron, brat 2., okrog l. 103 se je učil govorništva na Rodosu; njegov sin z istim imenom je živel v Atenah in Sirakuzah ter umrl l. 68: Ci.

    4. M. Tullius Cicero Mark Tulij Ciceron, slavni govornik, rojen 3. I. 106 v Arpinu, na Antonijevo povelje umorjen 7. XII. 43: S., Q. idr.

    5. M. Tull. Cic. Mark Tulij Ciceron, govornikov sin, rojen l. 65, v državljanski vojni je bil na Pompejevi strani: Ci., Plin.

    6. Q. Tull. Cic. Kvint Tulij Ciceron, govornikov brat, rojen l. 102, oženjen s Pomponijo, Atikovo sestro, od katere se je ločil l. 44, l. 43 je bil umorjen hkrati s svojim sinom Kvintom Tulijem Ciceronom, rojenim l. 66: Ci. ep., C. — Pl. Cicerōnēs
    a) = Cicerona, sinova Marka in Kvinta Tulija Cicerona: Ci. ep., Cicerones pueri Ci. ep.
    b) = možje, kakršen je bil Ciceron: Sen. ph. Apel. Cicerō Ciceron = velik govornik: Ven.; prim.: apud posteros vero id consecutus (M. Tullius), ut Cicero iam non hominis nomen, sed eloquentiae habeatur Q. — Od tod subst. Ciceromastīx -īgis, m Ciceronov bič (po zgledu Ὁμηρομάστιξ), sramotilni spis Largija Licinija proti Ciceronu: Gell. Adj. Cicerōniānus 3 Ciceronov, ciceronski: simplicitas Plin., aquae Plin. vodni vrelec, zdravilen za oči, v Ciceronovi vili v Puteolih; subst. Cicerōniānus -ī, m ciceronovec, Ciceronov pristaš: Hier.
  • Cicirrus -ī, m (gr.κίκιρρος = ἀλεκτρυών; prim. naš „kikiriki“) Kikir, „petelinček togotnik“, priimek burkeža Mesija (Mesius) = togotnik, kričač: H.
  • cicōnia -ae, f

    1. štrk, štorklja: Varr., H., O., Ph., Plin. — Soobl. cōnia (po drugih cōnea) -ae, f: ut Praenestinis „conia“ („conea“) est ciconia Pl.

    2. met. „štorklja“
    a) sramotilna gesta z roko, posnemajoča navzgor in navzdol gibajoči se štorkljin vrat: Pers., Hier.
    b) neko ravnilo v obl. črke T: Col.
    c) pri Hispancih = tollēnō: Isid.
  • cicūta -ae, f

    1. (velika) trobelika, lajnež, strupena rastl.; njeno seme in listje so starodavniki uporabljali za hladilni obkladek proti vročici, njen sok, ki v večji količini povzroči smrt, pa, zmešan z medom, za zastrupljanje: Lucr., O., Plin. idr., quae poterunt umquam satis expurgare cicutae H. (kot hladilo „pesniške vročice“), cicutis alium nocentius H., mala tollet anum vitiato melle cicuta H., sorbitio tollit quem dira cicutae Pers. = Sokrata, ko je izpil čašo trobelikovca.

    2. steblo trobelike, ki so ga uporabljali za piščali: Lact., cavas inflare cicutas Lucr., est mihi disparibus septem compacta cicutis fistula V.; met. iz trobelikinega stebla narejena piščal: hac te nos fragili donabimus ante cicuta V. — Kot nom. propr. Cicūta, -ae, m Kikuta, govoreče ime oderuha: H.
  • cieō -ēre, cīvī, citum (prim. gr. κίω grem, κινέω gibljem, gonim, κῑ́νυμαι gibljem se, lat. citus, citāre, sollicitus)

    1. ganiti (gibati), premakniti (premikati): orbis cietur Ci. se giblje, inanimum est omne, quod pulsu agitatur externo; quod autem est animus, id motu cietur interiore et suo Ci., puppes sinistrorsum citae H. naravnane, obrnjene na levo; pren.: ingentem molem irarum ex alto animo c. L. silno moč strasti iz globočine duše dvigniti; occ.
    a) izraz pri šahu: calcem ciere Pl. kamenček potegniti, vleči.
    b) jur.: herctum (sup. glag. hercīscō) ciere Ci. dediščino deliti.
    c) voj.: pugnam ciere (skoraj samo o poveljniku ali prvoborcu) boj v tek spraviti (spravljati), boj spodbuditi (spodbujati), spet in spet pričenjati ali podžigati, vzdrževati, ne odnehati od boja: principes utrimque pugnam ciebant L., pauci... penetravere ad Porum acerrime pugnam cientem Cu., Sacrovir... pugnam pro Romanis ciens T., hi sude pugnas... cient Sil., bellum (= pugnam) inter primores duces acerrime c. Iust.
    č) stres(a)ti, pretres(a)ti, vzburkati: absurdoque sono fontīs et stagna cietis Poeta ap. Ci., loca vocibus... sonituque cientur Lucr., tonitru caelum omne ciebo V., c. imo aequora fundo V., (mare) venti et aurae cient L.

    2. osebe poz(i)vati, (po)klicati: aere (s trobljo) c. vivos V., Narcissum T., singulos nomine ciens T., lugubri voce Acerbam ciet Iust.; poseb. duhove rotiti: certis carminibus cieri ab inferis animas Lact.; occ.
    a) na pomoč (po)klicati: nocturnosque ciet manes carminibus V., luctificam Alecto dirarum ab sede dearum infernisque tenebris ciet V., vipereasque ciet Stygia de valle sorores (= Furias) O., non homines tantum, sed foedera c. L. za pričo poklicati.
    b) klicati, poz(i)vati na vojsko ali na boj, na vojsko (s)klicati ali zb(i)rati: Vell., Sil., Amm., ab ultimis subsidiis cietur miles L., ad arma ciere L., primores Argivorum coeperat ad sese Troia ciere viros Cat., ad belli munia militem c. T., quos (Germanos) cum maxime Vitellius in nos ciet T.

    3. pren.
    a) po imenu klicati, imenovati: Lucr. idr., animam... magna supremum voce ciemus V., triumphum (= „io triumphe“) nomine c. L., „triumf“ vpiti, modo nomina singulorum, modo centuriam T.; drž.pr.: patrem ciere L. očeta imenovati, consulem patrem, avum L. konzula za očeta, deda imenovati.
    b) vzbuditi (vzbujati), dvigniti (dvigovati), povzročiti (povzročati), povod dajati čemu, delati kaj: ex corporis totius natura... varios motus cieri Ci., qui tantas iam nunc procellas, proelia atque acies iactando inter togatos ciet L., c. seditiones, vanos tumultus L., bellum L., Iust. začenjati, belli simulacra V. navidezni boj, stragem V. poboj izvršiti, Martem V., terrores Sen. tr., mare acriore vento concitatum fluctus ciere Cu., lacrimas c. V. solze točiti; poseb. kak glas zagnati: Ph., Vell., voces varias Lucr., voces truces Ap., tinnitūs V., tenues tinnitūs aere Cat. žvenkljati, gemitūs V. vzdihovati, singultus ore Cat. ihteti, longos fletus V. dolgo jokati, mugitūs V. (za)rjuti, raucum murmur V. votlo žuboreti; occ. medic. vzdražiti, omečiti, pospešiti (pospeševati), (po)gnati na kaj (npr. na vodo): alvum Col., Plin., cita alvus Cels. driska, ciere menses (menstrua) Plin., menses et sudores Plin., urinas Plin.

    Opomba: V zloženkah prestopi ta glagol pogosto v 4. spregatev, npr. acciō (conciō) -īre -īvī -ītum; pesniki in poznejši pisci so od tod tvorili oblike nezloženega glag.: cio Mart., cit Col., cimus Lucr., ciant, ciuntur Ap.
  • cīgnus -ī, m cigen, mera = VIII scrupuli: Plin. Val.
  • ciliō -ōnis, m= caelum1: Isid.
  • Cimmeriī -ōrum, m (Κιμμέριοι) Kimerijci, pri Hom. mitično ljudstvo na skrajnem zahodu, živeče v neprestani temi. V klas. dobi so si predstavljali njihovo bivališče

    1. na današnjem Krimu: Mel., Plin. Od tod adj. Cimmerius 3 kimerijski: litus O., Bosporus Plin.

    2. v okolici Mizenskega rta: Ci., O., Tib. Od tod adj. Cimmerius 3 kimerijski = temen: luci V. ali lacūs Tib. ali domus Sil. ali tenebrae Lact., Amm. = podzemlje.
  • cinaedicus 3 (cinaedus) pohoten, razuzdan: Pl.; kot subst. masc. = cinaedus: Pl., Varr. ap. Non.
  • cinaedus -ī, m (gr.κίναιδος)

    1.
    a) nenaraven pohotnež, razuzdanec (= scortum masculum): Pl., Luc. ap. Non., Cat., Ph. idr.; kot adj. (s komp.) cinaedus -a -um α) nenaravno pohoten, brez sramu: cinaede Furi Cat., ut decuit cinaediorem Cat. β) razuzdan, nesramen: Iuv., cinaedā fronte Mart.
    b) plesalec pohotnih plesov, baletnik: Pl.

    2. kinajd, cined, neka morska riba: Plin.
  • cincinnālis -e (cincinnus) zafrknjen, kodrast: herba c. (= polytrichon) Ap. h.
  • cīnctūtus 3 (cīnctus) le s predpasnikom ogrnjen: Luperci O. ki so hodili po mestu pokriti le okoli ledij, Cethegi H. = starorimski, po stari šegi, ker po zgledu svojega pradeda, ki je hranil Romulov predpasnik, niso nikdar nosili tuje tunike, ampak vedno le starorim. cinctus.
  • cinis -eris, m redko f (gr. κόνις)

    1. pepel sploh (favilla je sipek pepel, poseb. še tleči pepel): in lignis si flamma latet fumusque cinisque Lucr., cinerem immundum iactare per agros V., cinerem et sopitos suscitat ignīs V., dilabi in cinerem H., Lact. upepeliti, redire in cinerem Plin., cin. lixivius Plin. ali lixivia Col. lug, corporis favillam ab reliquo separant cinere Plin.; pepel se je rabil za čiščenje posode: cineris frictio Arn.; od tod preg.: huius sermo haud cinerem quaeritat Pl. njegovemu govoru ni treba pepela ali luga = njegov govor je vljuden, dostojen; pesn. pl. nam. sg.: fer cineres V., postquam collapsi cineres et flamma quievit V.; pren.: incedis per ignes suppositos cineri doloso H.

    2. pepel sežganih mrtvecev, mrliški pepel: Val. Fl., Q., cineri atque ossibus filii solacium reportare Ci. = umrlemu sinu, obsecravit per fratris sui mortui cinerem Ci., cineres operti matris H., minxerit in patrios cineres H., libabat (Hectoris) cineri Andromache V., cineri sua dona ferebant V., ut... mutam nequiquam adloquerer cinerem Cat., non (hic mihi) soror, Assyrios cineri quae dedat odores Tib., Lolliae Paullinae cineres reportare T., transferre matris fratrisque cineres Suet.; pesn.
    a) = smrt: post cineres V., Mart., quodque cinis paucis, hoc mihi vita dedit Mart.
    b) pepel = oseba po smrti: donec cinis iniuriosis aridus ventis ferar H., mea cum muto fata querar cinere Tib., nunc non cinis ille poetae felix? Pers., cedo invidiae, dummodo absolvar cinis Ph. po smrti, kot mrtvec.

    3. kup pepela, pepelišče, razvaline: barbarus heu! cineres insistes victor H. pogorišče, Iliaci cineres V., cineres patriae insedisse supremos V., incendia gentes in cinerem vertunt O., nisi... patriae miserandam scelerati viderint cinerem Corn. Od tod

    4. pren. pepel kot znak uničenja, poguba, propast, uničenje: cinis urbis patriae ali deflagrati imperii Ci., in (ad) cinerem collabi Val. Max., Arn.; pogosto v govornih zasukih, kakor: ego deos quaeso,... omne id ut fiat cinis Pl. da se upepeli = da se uniči, omne vertere in fumum et cinerem H. = vse pognati, in cinerem et liquidas munera vertere aquas Tib., utinam... in cineres Ars mea versa foret! O., in cinerem (cineres) dare aliquid Sen. tr. upepeliti = uničiti, Troia virûm atque virtutum omnium cinis Cat. grob.
  • Cinyras -ae, acc. -am in -ān, voc. m (Κινύρας) Kinira,

    1. asirski kralj, čigar ošabne hčere je Junona spremenila v stopnice svojega svetišča: O.

    2. mitični svečenik v ciprskem Pafu, Apolonov ljubljenec, Afroditin svečenik, oče Mire (Myrrha) in Adonisa, ki mu ga je rodila Mira, po tem se je usmrtil: O., Hyg., T. Od tod adj. Cinyrēius 3 Kinirov: virgo (= Myrrha) O., heros ali iuvenis (= Adonis) O. Cinyraeus 3 Kinirov, kinirski: Cyprus Lucan., Cinyrēus 3 Kinirov, kinirski: germina (= mire) Stat.
  • circā(mlajša obl. = circum, po zgledu intrā, extrā, rectā)

    I. adv. okoli, okrog, krog in krog: exhausto circa omni agro L., cum c. Paladium implessent L.; poseb. v zvezi z esse: gramen erat circa O., montes, qui c. sunt L., quod c. muri erat L., ii, qui c. erant n. v njegovi okolici, v njegovem spremstvu. Pogosto (po gr. zgledu) kot atrib. pri subst.: multae circa civitates L. mnogo mest v okolici, planior vallis quam cetera c. L., certi c. termini L., c. undique ali undique c., omnia c. L. vse naokrog.

    — II. praep. z acc.

    1. krajevno
    a) okoli, okrog: ligna contulerunt circa casam N., canes, quos c. se haberet Ci., c. regem miscentur (apes) V. se gnetejo okrog kraljice (matice), c. flumina et lacus Sen. ph.
    b) okoli, ob, v bližini, blizu pri: cum Capuam et urbes circa Capuam occuparint Ci., c. Liternum L., est c. murum locus L., c. multiplices Piraei portus Vell., circa Armeniae montes Cu.; zapostavljen relativu: Henna, quam circa luci sunt plurimi Ci., quem circa O.
    c) naokoli k, v okolico: collatum est omne bellum c. Corinthum N., legatos circa vicinas gentes misit L., litteris c. praefectos dimissis L.

    2. časovno = okoli, o, ob: c. lucem Suet., c. lucis ortum Cu., c. eandem horam copias admovit L., c. lustra decem H., c. Demetrium Phalerea Q. v času Demetrija Falerskega.

    3. pri števniških določilih= okoli, blizu, približno: c. quingentos Romanorum L., c. X milia Persarum Cu., panis c. libram Cels. približno funt težak.

    4. pren. o, glede na, kar se tiče, z ozirom na: Plin. iun. Fl., Fr., c. hoc disputatum est Q., multa c. voces easdem variare Q. publica c. bonas artes socordia T., Nero c. summa scelera distentus T. zaposlen z najhušimi zločini.